"Port Authority", USA/Francja, 2019

Reżyser: Danielle Lessovitz

Paul ma 20 lat i właśnie ze Środkowego Zachodu przyjechał do Nowego Jorku. Pod dworcem wpada mu w oko piękna dziewczyna. Kiedy ją odnajduje, okazuje się, że Wye jest niewiele od niego starsza i jest tancerką. Zafascynowani sobą zaczynają wspólnie spędzać czas. Wybucha romans. Wye poznaje Paula ze swoją rodziną. Nie tą biologiczną, ale wybraną przez siebie. To kompletnie nieznany Paulowi świat balów queerowych związanych ze społecznością LGBTQ. Wye nigdy nie ukrywała swojej tożsamości płciowej, to Paul założył, kim ona jest. Teraz zmuszony jest skonfrontować się z wieloma pytaniami o tożsamość, także swoją i tym, co to znaczy przynależeć. Historia romansu, w którym zderzają się kompletnie różne światy dwojga kochanków. Twardy amerykański realizm i pulsujące energią podziemne życie Ameryki nieheteronormatywnej. Film miał premierę na festiwalu w Cannes.

 

"Po Monachium", Kanada, 2019

Reżyser: Francine Zuckerman

5 września 1972 roku, dziesiąty dzień olimpiady w Monachium. Palestyńska grupa terrorystyczna Czarny Wrzesień atakuje kwatery sportowców z Izraela. Świat na żywo w telewizji ogląda jak ginie jedenastu zakładników. Masakra w Monachium. Po raz pierwszy ta historia zostanie opowiedziana oczami czterech kobiet, którym ten dzień zmienił życie na zawsze. Ankie Spitzer, wdowa po zamordowanym mistrzu szermierki, znajduje ukojenie w dbaniu o to, by świat nigdy nie zapomniał o tej tragedii. Esther Roth Shahamorov, sprinterka olimpijska, traci swoje marzenie, kiedy ginie jej trener. Sylvia Raphael, agentka Mossadu, tropi terrorystów, ale kończy w więzieniu. Marianne Gladnikoff, inna agentka Mossadu, po misji zabicia terrorysty nigdy nie odzyskuje sił. Historia intryg i tajnych tożsamości, miłości i śmierci, konfliktu i pojednania, wojny i pokoju. Poruszający dokument o dniu, który zmienił świat.

 

"Judy i Punch", Australia, 2019

Reżyser: Mirrah Foulkes

Jest połowa XVII wieku. Seaside (wcale nie nad morzem) to miasto bezprawia, przemocy, rządów motłochu i histerii przed karą boską. Wśród chaosu i błota jest jeden światły punkt – teatr lalkowy Punch i Judy. Teatr istnieje tylko dzięki geniuszowi Judy. Niesamowite przedstawienia zapierają dech w piersiach tłumów. Charyzmatyczny Punch, niegdyś mistrz lalkarski, dziś jest tylko znawcą tawerny, whisky i kobiet. Podczas jednego z jego pijackich wyskoków, dochodzi do nieszczęścia. Miarka się przebrała. Judy wkracza na ścieżkę zemsty. Feministyczna reinterpretacja ikonicznego brytyjskiego przedstawienia lalkowego wystawianego od blisko 400 lat, w którym Punch okłada kijem swoją żonę Judy. Pełna czarnego humoru historia zemsty kobiet, w której Monty Python spotyka „Czarownice z Salem” i „Killa Billa”. Film pokazywany na tegorocznym festiwalu Sundance.

 

"Ech, te dziewczyny!", Francja, 2019

Reżyser: François Armanet

A co jeśli francuski rock narodził się wraz z Edith Piaf? Mówi się, że historia rock and rolla zaczęła się od Elvisa Presleya na początku lat 50. A może było inaczej? Może początkiem była porywająca interpretacja piosenki „Hymne a l'Amour” w wykonaniu Edith Piaf pod koniec 1949 r., kiedy to jej kochanek, bokser Marcel Cerdan, zginął w katastrofie lotniczej… Dokument opowiadający historię francuskiego rocka w wykonaniu kobiet. Od słodkich lat sześćdziesiątych po współczesne transgenderowe hymny. Od feministycznych buntowniczek z lat siedemdziesiątych po ikony mody w mediach społecznościowych. Od Françoise Hardy po Christine & The Queens, Vanessę Paradis, Catherine Ringer, Charlotte Gainsbourg i wiele innych. Narratorką filmu jest dziennikarka i krytyczka filmowa Elisabeth Quin. Dokument łączący wywiady z wykonawczyniami z archiwalnymi i współczesnymi materiałami filmowymi jest alternatywnym spojrzeniem na historię francuskiego rocka.

 

"Kult Film", Polska, 2019

Reżyser: Olga Bieniek

Opowieść o zespole KULT, którego sukces w dużej mierze opiera się na idei „Twoje słowo jest prawdą”, będącej jednocześnie tytułem ich piosenki. Możesz tę prawdę kochać lub jej nienawidzić, ale nie możesz przejść obok niej obojętnie. KULT — moc twórcza, zdolność przyciągania tłumów, cztery dekady na polskiej scenie muzycznej i status jednego z najwybitniejszych i najpopularniejszych polskich zespołów rockowych w historii gatunku. Naturalnym środowiskiem dla muzyków jest podróżowanie. Stąd podróż stanowi ramy narracyjne tej opowieści. To element ich codziennego życia. „To nie jest film o historii zespołu. Przyglądamy się bohaterom w taki sposób, by można się do nich zbliżyć. Myślę, że tak blisko nikt nie był. Również ja, choć sympatyzuję, uwielbiam i mam słabość do nich wszystkich” – Olga Bieniek

 

"Lalka", Algieria/Francja/Belgia/Katar, 2019

Reżyser: Mounia Meddour

Algier 1997. Trwa wojna domowa w Algierii. Islamscy fundamentaliści terroryzują kraj. Opresje dotykają też kobiet. Terroryści chcą przejąć kontrolę nad kobiecymi ciałami, nad tym, jak się mają ubierać i kiedy pokazywać się publicznie. W takiej atmosferze żyje młoda studentka Nedjma. Jej pasją jest moda. Chciałaby zostać profesjonalną projektantką mody, organizować pokazy. Chce żyć normalnym życiem młodej kobiety. Studiować, wymykać się w nocy, by wytańczyć smutki z przyjaciółką i czerpać z życia pełnymi garściami. Kiedy atmosfera wokół sytuacji politycznej gęstnieje i duch konserwatyzmu staje się coraz bardziej namacalny, Nedjma nie przyjmuje tego do wiadomości. Postanawia otwarcie walczyć o swoją niezależność i godność. Poruszający obraz życia młodych kobiet w Algierii w latach 90. XX wieku. Film miał premierę w sekcji Un Certain Regard na ostatnim festiwalu w Cannes.

 

"Liam Gallagher: Tak było", UK, 2019

Reżyser: Charlie Lightening, Gavin Fitzgerald

Fascynująca intymna opowieść o tym, jak jeden z największych rockowych frontmanów przeszedł drogę od szczytów spod znaku szampana i supernowej w Oasis, do życia na krawędzi, na muzycznym pustkowiu nudy, alkoholu i bitew prawnych. Film przedstawia wychodzenie Liama z cienia brata Noela i samodzielne rozpoczynanie na nowo. Po raz pierwszy Liam opowiada swoją historię własnymi słowami w charakterystycznym dla siebie stylu pełnym szczerości, uczciwości i humoru. Liam Gallagher: „To dokument o moim muzycznym comebacku. Przedstawia proces powstawania mojego pierwszego albumu solowego As It Was, aż do zagrania go po raz pierwszy na żywo w moim rodzinnym Manchesterze i na całym świecie. Mam nadzieję, że film wam się spodoba”.

 

"Łaknienie", USA/Francja, 2019

Reżyser: Carlo Mirabella-Davis

Życie Hunter stwarza pozory sielanki. Kobieta ma przystojnego, kochającego i wpływowego męża, który pochodzi z bardzo bogatej rodziny. Mieszkają w pięknym domu. Hunter nie musi pracować, może zajmować się domem i być idealną żoną idealnego męża. Tym bardziej że od niedawna jest w ciąży. Do tego idyllicznego obrazka nie pasuje tylko nieodparta chęć, jaką odczuwa Hunter. Zaczęło się od zjedzenia… szklanej kulki. Potem była pinezka, bateria i konsumowanie kolejnych przedmiotów, które do jadalnych z pewnością nie należą. Hunter będzie musiała skonfrontować się z mroczną tajemnicą, kryjącą się za tą obsesją. Nieprzewidywalna mieszanka thrillera i satyry, która stawia pytania dotyczące patriarchalnej kontroli kobiecego ciała, tożsamości, poczucia winy i przemocy. Co tak naprawdę skrywają idylliczne fasady? Nagroda dla najlepszej aktorki na tegorocznym Tribeca Film Festival.

 

"Lil' Buck: on jest prawdziwym łabędziem", Francja/USA, 2019

Reżyser: Louis Wallecan

Lil’ Buck dorastał na ulicach Memphis. Na szczęście bardziej niż broń, alkohol i przemoc pociągał go taniec. Szybko został „królem jookin”, czyli płynnego rodzaju tańca ulicznego, i jednym z najbardziej podziwianych ulicznych tancerzy swojego pokolenia. Zdobył stypendium na naukę baletu i zrobił coś niezwykle kreatywnego – połączył styl uliczny z klasyczną techniką. Kiedy umieścił w Internecie nagranie, na którym tańczy do „Łabędzia” Camille'a Saint-Saënsa w wykonaniu słynnego wiolonczelisty Yo-Yo Ma, jego kariera przyspieszyła. Lil’ Buck ma na koncie występy na całym świecie, w tym trasy koncertowe z Madonną. Zajmuje się mentoringiem dla młodych tancerzy. Jest pasjonatem edukacji artystycznej. W rodzinnym mieście uczy tańca młodych ludzi, oferując im szansę na lepszą przyszłość. Jest uosobieniem prawdy, że taniec może zmienić nasze postrzeganie życia. W pełnym pasji dokumencie reżyser uważnie przygląda się temu niezwykłemu artyście, którego entuzjazm, dyscyplina i talent wytyczyły nową, wyjątkową ścieżkę w świecie tańca.

 

"Pewnego razu w Trubczewsku", Rosja 2019

Reżyser: Larisa Sadilova

Niewielkie miasto Trubczewsk w Rosji. Tutaj wszyscy wiedzą wszystko o wszystkich. Nic nie da się ukryć. Nie ważne jak bardzo starasz się trzymać romans w tajemnicy, wcześniej czy później i tak się wyda. I kiedy już się wyda, będziesz musiał wybrać, co jesteś gotów zaryzykować. Rodzinne zobowiązania i kontrolujące spojrzenie całej społeczności sprawiają, że nie jest to łatwy wybór. Zakładać nową rodzinę? Wracać do normalnego życia? Przecież ona ma męża, a on żonę. Przed takim dylematem stają główni bohaterowie. Ciepły komediodramat o kobiecych pragnieniach na tle małomiasteczkowej Rosji. Wnikliwe spojrzenie na relacje międzyludzkie pochodzącej z opisywanych przez siebie stron reżyserki i autorki scenariusza. Film miał premierę podczas tegorocznego festiwalu w Cannes.

 

"Mystify: Michael Hutchence", Australia, 2019

Reżyser: Richard Lowenstein

Kiedy wchodził na scenę, dokonywała się w nim niesamowita przemiana. Z nieśmiałego i niepewnego siebie faceta stawał się bogiem rocka. Michael Hutchence (1960-1997), wokalista i autor tekstów australijskiej grupy INXS, był mieszanką sprzeczności. Seksualnie magnetyczny gwiazdor, który uwodził najbardziej pożądane kobiety świata i łagodna, poetycka dusza. Nieokiełznane zwierzę sceniczne i zamykający się we własnym kokonie samotnik. Magnetyczny, długo oczekiwany dokument o muzyku nakręcił twórca wielu teledysków INXS i kultowego filmu „Psy w kosmosie” (1986), w którym zagrał Hutchence. Dotarł do niepublikowanych archiwalnych nagrań, rozmawiał z przyjaciółmi, rodziną, kochankami i współpracownikami Hutchence’a. Nakreślił niezwykle intymny portret artysty od skomplikowanych czasów dzieciństwa, aż po szczyt sławy i związane z nim problemy z narkotykami, uszkodzeniem mózgu i niekończącą się walką o pojednanie z samym sobą.

 

"Talasoterapia", Francja 2019

Reżyser: Guillaume Nicloux

Swoista kontynuacja filmu „Porwanie Michela Houellebecqa”. Pięć lat po przedstawionych tam wydarzeniach Michel Houellebecq przyjeżdża do centrum talasoterapii w Cabourgu w Normandii. Spotyka tam Gérarda Depardieu. Panowie wspólnie starają się przetrwać reżim zdrowotny, który próbuje im się narzucić w tym nadmorskim spa. Depardieu udało się przemycić walizkę kiełbasy. Tymczasem Houellebecq pozostaje w kontakcie ze swoimi dawnymi porywaczami. Wydarzenia szybko zaczynają wychodzić poza ramy przyjęte w spa… Komedia z aktorem i pisarzem – ikonami w swoich dziedzinach – w rolach głównych. Jak mówi reżyser „Thalasso”, zrodziło się z pragnienia znalezienia tego samego źródła inspiracji, tego samego sposobu kręcenia, tej samej swobody i spontaniczności, które towarzyszyły powstaniu „Porwania Michela Houellebecqa”.

 

"Zwierzęta", Wielka Brytania/Irlandia/Australia, 2019

Reżyser: Sophie Hyde

Niedoszła pisarka Laura i żywiołowa Amerykanka Tyler dzielą mieszkanie w Dublinie. Są bratnimi trzydziestokilkuletnimi duszami. Łączy je nie tylko mieszkanie, ale i zamiłowanie do rozrywkowego życia — alkoholu, ecstasy, imprez, przygodnego seksu. Kto powiedział, że zabawa musi się kiedyś skończyć? Wygląda jednak na to, że może się tak stać. Martwi się tym Tyler. Nie jest zachwycona tym, że Laura na poważnie zakochuje się w pianiście klasycznym. Chłopak jest uroczy, ale niepokojąco ambitny i purytański. Adaptacja powieści Emmy Jane Unsworth eksploruje słodko-gorzki czas między dojrzewaniem a dorosłością, który w niektórych przypadkach nieskończenie się wydłuża. Opowieść o celebracji kobiecej przyjaźni i braniu odpowiedzialności za podejmowane wybory. Szczere, zabawne, niekonwencjonalne spojrzenie na współczesne kobiety. Film miał premierę na tegorocznym festiwalu Sundance.

 

"Ważniejsza od królów", USA/Dania, 2019

Reżyser: Lauren Greenfield

Imelda Marcos, była żona prezydenta, dyktatora Filipin ma dziś 90 lat. Niezależnie od przeciwności, konsekwentnie dąży do przywrócenia wielkości swojej rodziny. Nieprawdopodobną korupcję, zamiłowanie do gromadzenia luksusowych dóbr i życie na poziomie niewyobrażalnym dla Filipińczyków zamienia dziś w opowieść o miłości do swojego kraju. Niezrażona swoją przegraną w walce o fotel prezydenta, robi wszystko, by wiceprezydentem został jej syn Ferdinand „Bongbong”. Syn mówi o niej, że to „polityczne zwierzę”. Imelda Marcos została pierwszą damą Filipin w 1965 roku i nadal żyje tak, jakby pełniła tę funkcję. Kręcony od 2014 roku dokument splata przeszłość i teraźniejszość. Pokazuje niezachwianą wiarę Imeldy Marcos w swoją prawość.

 

"Aurora", Finlandia, 2019

Reżyser: Miia Tervo

Zasypana śniegiem fińska Laponia. Ostro balangująca Aurora spotyka na swojej drodze irańskiego imigranta Dariana. Mężczyzna z biegu prosi ją o rękę, czyli gwarancję pobytu w Finlandii. Aurora odrzuca ofertę, ale za odpowiednią opłatą zgodzi się znaleźć idealną kandydatkę. Kiedy taka się znajduje, Darian i Aurora stają przed trudnym wyborem. On ucieka przed śmiercią, a ona przed miłością. A może potrzebują siebie nawzajem, by w końcu przestać biec? Międzykulturowy dramat romantyczny o zaangażowaniu w rodzinę, w małżeństwo, w swój kraj. Opowiedziany z mądrym poczuciem humoru i pełen czułości dla pokiereszowanych przez życie bohaterów.

 

"Babyteeth", Australia, 2019

Reżyser: Shannon Murphy

Poważnie chora nastolatka Milla zakochuje się w drobnym handlarzu narkotyków Mojżeszu. Ten fakt staje się najgorszym koszmarem jej rodziców. Nie tak wyobrażali sobie chłopaka córki. Okazuje się, że wraz z pierwszymi pocałunkami w Millę wstępuje nieznane dotąd pragnienie życia. Sprawy wymykają się spod kontroli, a tradycyjna moralność przestaje obowiązywać. Milla pokazuje rodzicom, Mojżeszowi i wszystkim wokół jak żyć, kiedy nie masz nic do stracenia. Jak dobrze jest nie być martwym. Pełen humoru portret nastolatki, która uczy się przekraczać wszelkie granice w ekstremalny sposób. Film oparty na sztuce Rity Kalnejais pod tym samym tytułem pokazywany w konkursie tegorocznego festiwalu w Wenecji.

 

"Brylantowe stopy", USA, 2019

Reżyser: Micael Preysler

Chcąc spełnić swoje marzenie, robić to, co kocha, Cecilia wyjeżdża do Baltimore, żeby uczyć się w Akademii Tańca. Po pewnym czasie okazuje się, że to nie to. Wyobcowana, zmęczona bezsensowną egzystencją, postanawia wrócić do tętniącego życiem Nowego Jorku. Jednego weekendu odwiedza starych przyjaciół z liceum i naznaczone wspomnieniami miejsca. Spotyka również swojego byłego chłopaka. Zawieszona między przeszłością a przyszłością Cecilia wkracza w najbardziej delikatny etap swojego życia. „To film stworzony dla grupy młodych ludzi takich jak Cecilia, zagubionych w szybko zmieniającym się nowoczesnym społeczeństwie, w którym coraz trudniej jest wyrazić siebie. Moim największym pragnieniem jest inspirowanie i zachęcanie ich do poszukiwań” - wyjaśnia reżyser. Przewrotna, trochę zabawna, ale i mroczna opowieść o poszukiwaniu siebie.

 

"Chicuarotes", Meksyk, 2019

Reżyser: Gael García Bernal

Jak daleko posuniesz się, żeby odmienić swoje życie? Nastolatkowie Cagalera i Moloteco mieszkają w San Gregorio Atlapulco. Tu nie czeka na nich nic dobrego. Mieszkańcy wciąż walczą o przetrwanie po niedawnym trzęsieniu ziemi. Chłopcy desperacko próbują się stąd wyrwać, a do tego potrzebne są pieniądze. Kiedy ich występ w autobusie w przebraniach klaunów nie przynosi spodziewanych zysków, obrabowują pasażerów. Kolejne podszyte mieszanką entuzjazmu i inwencji pomysły są coraz bardziej ryzykowne i zuchwałe. W poszukiwaniu lepszej przyszłości nastolatkowie stają w końcu twarzą w twarz z brutalnym światem przestępczym. Wciągająca historia zdesperowanych młodych ludzi gotowych zrobić wszystko, by odmienić swój los. Film miał premierę na tegorocznym festiwalu w Cannes.

 

"Chore, chore, chore", Brazylia / Francja / Holandia, 2019

Reżyser: Alice Furtado

Silvia jest nastolatką, która wiedzie dość powściągliwe, introwertyczne życie. To się zmieni, kiedy do jej klasy dołączy Artur. Chłopak ma opinię trudnego. Wyrzucono go już ze wszystkich szkół w okolicy. Jednak ma w sobie coś takiego, co powoduje, że po raz pierwszy serce Silvii bije szybciej. Z wzajemnością. Silvia jest zachwycona żywotnością Artura. Dzięki niemu odkrywa nową siebie. Chłopak choruje na hemofilię, ale nie przeszkadza mu to zupełnie w czerpaniu z życia pełnymi garściami. Ma to jednak znaczenie, kiedy bierze się udział w wypadku… Debiutancka love story o jasnej i ciemnej stronie miłości, która prowadzi do obsesji. Ta z kolei sięga po wszystkie narzędzia, byle tylko postawić na swoim. Nawet po voodoo. Film miał premierę podczas tegorocznego festiwalu w Cannes w sekcji Quinzaine des Réalisateurs.

 

"And then we danced", Szwecja, Gruzja, Francja, 2019

Reżyser: Levan Akin

Merab od najmłodszych lat trenuje ze swoją taneczną partnerką Mary w National Georgian Ensemble. Zgodnie z gruzińskim zwyczajem, kiedy mężczyzna tańczy, nie może pokazywać słabości. Taniec mężczyzny to emanacja siły, pokaz totalnej kontroli nad emocjami. Miękkość w tańcu to brak siły, brak męskości. Trzeba być twardym, zwartym i gotowym. Tymczasem do zespołu dołącza charyzmatyczny i jednocześnie beztroski Irakli, który zdaje się przeczyć tym zasadom. Poukładany świat Meraba wywraca się do góry nogami. Irakli staje się jego największym rywalem, ale nieoczekiwanie także obiektem pożądania. W konserwatywnym otoczeniu, jeśli Merab będzie chciał podążać za swoimi pragnieniami, musi dużo zaryzykować. Być może wszystko. Historia o odkrywaniu prawdziwej tożsamości i byciu z nią w zgodzie. Film miał premierę na tegorocznym festiwalu w Cannes w sekcji Quinzaine des Réalisateurs.