Japończycy słyną ze swego umiłowania do porządku i dobrej organizacji. Z taką samą precyzją tworzą swoje ogrody, choć te wyglądają bardzo naturalnie i właśnie o to w tej sztuce chodzi. Tradycyjne japońskie ogrody (nihon-teien) powstawały i powstają przy prywatnych domach, świątyniach, w pobliżu zabytkowych budowli. Podstawową zasadą w tworzeniu takiego miejsca jest poszanowanie dla natury. Japoński ogród możliwie najdoskonalej ma doskonale ją odzwierciedlać. Z tego względu nazywa się go czasem krajobrazem w miniaturce. Dwa najważniejsze rodzaje ogrodów japońskich to: Tsukiyama (ogród ze wzniesieniami) i Karesansui (ogród suchy). 
Co ma szczególnie znaczenie w japońskim ogrodzie?
Woda - symbolizuje życie, rozwój, ruch. Bywa zastępowana przez drobny, jasny żwir. W zbiornikach wodnych często hoduje się karpie koi.
Kamienie - są symbolem wieczności, trwałości i niezmienności. 
Rośliny - najważniejsze są rośliny, które pozostają zielone także zimą. Kwiaty stanowią jedynie kolorystyczne akcenty na tle zieleni. 
Inne elementy charakterystyczne dla japońskiego ogrodu to kamienne latarnie, miniaturowe pagody, fantazyjnie ukształtowane drzewka (często asymetrycznie), bramy.




Prawdziwym kompendium wiedzy dla miłośników japońskich ogrodów z pewnością będzie album The Japanese Garden autorstwa Sophie Walker. Autorka bierze na tapetę ponad 90 pięknych ogrodów japońskich. Na kartach książki czytamy między innymi o zieleni przy świątyniach Shinto, ogrodach buddyjskich, cesarskich, herbacianych i współczesnych projektach urbanistycznych. To właśnie z tego albumu pochodzą zdjęcia z naszej galerii. 

 

 

 

Japońskie ogrody można podziwiać także w Polsce. Najsłynniejsze z nich to te we Wrocławiu (powstał pod czujnym okiem specjalistów z Kraju Kwitnącej Wiśni), Jarkowie, Janowicach i Starej Morawie. Łódzki ogród botaniczny ma także ogród japoński.