Czy gotowanie owsianki może dostarczyć emocji godnych sportowych mistrzostw? Dokument „Najlepsza owsianka na świecie” Constantine’a Costiego zabiera nas do szkockiego Carrbridge, gdzie uczestnicy z różnych krajów rywalizują właśnie w tej dziedzinie. Film jest już pokazywany przedpremierowo, a do regularnej dystrybucji kinowej trafi 27 listopada. To dobry pretekst, by wrócić do czterech fabuł, w których gotowanie pozwala wyrazić uczucia, odzyskać radość albo zbliżyć się do innych.

WIDEO…

player placeholder

„Bulion i inne namiętności” (2023)

Eugénie i Dodin od lat gotują razem. Ona jest znakomitą kucharką, on smakoszem, którego ambicje wykraczają daleko poza dobrze przygotowany obiad. W dziewiętnastowiecznej Francji tworzą relację opartą na wspólnej pracy, wiedzy i przyjemności. Grają ich Juliette Binoche i Benoît Magimel.

Tran Anh Hung pozwala przyglądać się przygotowywaniu potraw bez pośpiechu. Znaczenie mają kolejne czynności, skupienie i znajomość upodobań drugiej osoby. Kuchnia staje się miejscem bliskości, ale Eugénie dba również o własną niezależność. W tym romansie szczególnie pociągająca jest uważność: ktoś wie, co lubisz, i poświęca czas, żeby sprawić ci przyjemność. Za kulinarną stronę filmu odpowiadał Pierre Gagnaire.

Zobacz także:

„Julie i Julia” (2009)

Julie Powell postanawia w ciągu roku przygotować 524 przepisy z książki Julii Child i opisywać swoje próby na blogu. Nora Ephron zestawia jej historię z wcześniejszą drogą samej Child, która odkrywa francuską kuchnię. Amy Adams i Meryl Streep grają kobiety szukające zajęcia, które pozwoli im poczuć, że robią coś naprawdę własnego.

Ten film ma dużo ciepła, ale zostawia miejsce na frustrację, zmęczenie i nieudane próby. Gotowanie daje satysfakcję również dlatego, że nie wszystko od razu wychodzi. Przyjemnie ogląda się proces uczenia i stopniowego nabierania pewności siebie. A potem łatwo nabrać ochoty, żeby wreszcie otworzyć książkę kucharską kupioną kilka miesięcy wcześniej.

„Czekolada” (2000)

Vianne przyjeżdża z córką do francuskiego miasteczka i otwiera sklep z czekoladą. Jej obecność wywołuje niepokój w społeczności przywiązanej do zasad, powściągliwości i kontroli. Bohaterka grana przez Juliette Binoche proponuje mieszkańcom przyjemność, z której nie trzeba się tłumaczyć.

Lasse Hallström, adaptując powieść Joanne Harris, buduje wokół słodyczy opowieść o pragnieniach i prawie do decydowania o sobie. Ważne są też spotkania w sklepie: możliwość zatrzymania się, rozmowy i bycia przyjętym bez osądzania. Czekolada pomaga nawiązać kontakt, a Vianne stopniowo odkrywa, że sama również potrzebuje bliskości.

„Szef” (2014)

Carl Casper odchodzi z restauracji w Los Angeles i próbuje odnaleźć na nowo radość gotowania. Uruchamia food truck, a w podróży towarzyszą mu syn i przyjaciel. Jon Favreau wyreżyserował film i zagrał główną rolę, łącząc historię zawodowego kryzysu z odbudowywaniem rodzinnej relacji.

Jedzenie ma tu bezpośrednią, codzienną atrakcyjność: liczy się smak, sprawna praca i reakcja kogoś, kto właśnie dostał do ręki gotową kanapkę. Carl może znów gotować z przekonaniem, a syn poznaje go poprzez wspólne zajęcie. Po seansie bardziej niż na rezerwację w modnej restauracji można mieć ochotę na przygotowanie czegoś pysznego dla kogoś bliskiego.