Po obejrzeniu „Lalki” Pawła Maślony raczej nie zdalibyśmy matury z języka polskiego, ale to nie znaczy, że nie warto się nad tą adaptacją pochylić. Bolesław Prus stworzył dzieło kompletne, a o jego wielkości stanowi fakt, że po 140 latach ta historia wciąż chce być opowiadana. Jesienią zobaczymy aż dwie wersje: serialową Netfliksa i filmową Macieja Kawalskiego (premiera tej drugiej odbędzie się 30 września 2026 roku). Dziś ma premierę ta pierwsza, którą razem z Pawłem Maśloną napisali Paweł Demirski i Jagoda Dutkiewicz.
WIDEO…
Wokulski i Łęcka rozgrywają miłość jak wojnę klas
Jednym z najważniejszych i najpopularniejszych wątków powieści Bolesława Prusa jest oczywiście skomplikowana relacja Stanisława Wokulskiego (Tomasz Schuchardt), handlarza, który dorobił się ogromnych pieniędzy i Izabeli Łęckiej (Sandra Drzymalska) – szlachcianki, której rodzina właśnie traci cały majątek.
Drzymalska, drobna i obdarzona urodą współczesnych dziewczyn, wyłamuje się z salonowych kanonów XIX wieku. Jej Łęcka bywa wybuchowa, sypie wulgarnymi epitetami i przechodzi przemianę, która jest jednocześnie emancypacją i dojrzewaniem do prawd o drugim człowieku. Schuchardt buduje Wokulskiego jako sondę wypuszczoną ze świata ludzi przedsiębiorczych w środowisko przebrzmiałych arystokratów, mężczyznę, którego dramatem jest nie brak marzeń, lecz własne kompleksy. „Nie ma miłości bez nienawiści”, powiedział podczas spotkania reżyser Paweł Maślona i to zdanie idealnie podsumowuje związek Wokulskiego i Łęckiej.
Rzecki i Marianna wprowadzają na salony bohaterów z ludu
Największą siłą serialu okazują się jednak postaci drugoplanowe. Przebudowany wątek Ignacego Rzeckiego (Dariusz Chojnacki) i jego związku z Marianną wprowadza na salony bohaterów o chłopskim rodowodzie. Chojnacki tchnął w subiekta prawdziwe życie, a razem z Marią Kanią jako Marianną tworzy duet, który zapada w pamięć na długo.
Wątek Marianny jest szczególnie dotkliwy i to od niego znacząco zaczyna się serial, gdy bohaterka zostaje służącą Łęckiej, przyjętą do pracy przez jej kuzynkę Florentynę (Julia Wyszyńska). Marianna staje się też obiektem pożądania pewnego arystokraty, jakby wciąż obowiązywało średniowieczne prawo pierwszej nocy. Wstrząsająca scena w pałacowym łóżku mówi o istocie relacji pan–chłopka i o patriarchalizmie więcej niż niejedna naukowa dysertacja.
„Lalka” na Netflix to klasyka opowiedziana na nowo
„Lalka” Pawła Maślony jest odważna, momentami bezczelna, zaskakująca i na wskroś aktualna, dlatego ostatecznie chwyta za serce i rezonuje z widzem. Relacja Wokulskiego i Łęckiej wyznacza jej rytm, ale najciekawsze są wątki, które dzieją się poza ich romantyczną grą. Problem klasowości i wszystkie jego blaski oraz cienie, emancypacja kobiet pokazana pod różnym kątem – zarówno tych oczytanych, forsujących postęp, jak i tych stojących po drugiej stronie medalu, dopiero poznających, czym może być niezależność. W końcu uniwersalne przesłanie, że najważniejsza jest… miłość (o czym pięknie opowiada wątek Rzeckiego i Marianny).
Ten serial dobrze się ogląda, ponieważ wywołuje całe spektrum emocji: wzrusza, bawi i zaskakuje, co sprawia, że trudno się od niego oderwać. Jeżeli założymy, że miarą sukcesu adaptacji jest nie tyle jak najwierniejsze odtworzenie pierwowzoru, a przełożenie historii na współczesne realia, w której widzowie mogą się przejrzeć, to „Lalka” Netfliksa zdała ten egzamin.
