Kathy Bates w roli Annie Wilkes jest fenomenalna, James Caan świetnie dotrzymuje jej kroku, a za kulisami produkcji kryje się kilka historii, które warto znać przed seansem.
WIDEO…
„Misery” wraca na Prime Video. Jeden dom, dwoje bohaterów i żadnej drogi ucieczki
Paul Sheldon (James Caan), autor bestsellerowych powieści, po wypadku samochodowym trafia pod opiekę Annie Wilkes (Kathy Bates). Kobieta jest jego największą fanką, co początkowo wydaje się szczęśliwym zbiegiem okoliczności. Problem w tym, że Annie ma bardzo konkretne oczekiwania wobec ulubionego pisarza. A kiedy dowiaduje się, co zrobił z bohaterką swoich książek, szybko kończy się czas uprzejmości.
Rob Reiner nie potrzebował wielkiej obsady ani skomplikowanej fabuły. Wystarczyły mu cztery ściany, dwoje znakomitych aktorów i bohaterka, której nastroju nie sposób przewidzieć. Annie potrafi być rozczulająco serdeczna, by chwilę później wpaść we wściekłość z powodu jednego nieostrożnego słowa. I właśnie w tych nagłych zmianach tkwi największa siła „Misery”. Nigdy nie wiadomo, która wersja Annie za moment pojawi się w drzwiach.
Film miał premierę w listopadzie 1990 roku i od razu poradził sobie w kinach całkiem nieźle. W weekend otwarcia ustąpił w amerykańskim box-offisie jedynie „Kevinowi samemu w domu”, a ostatecznie zarobił na świecie ponad 61 milionów dolarów. Z czasem dorobił się statusu klasyka, choć jego największym atutem pozostało coś znacznie prostszego niż efektowne sceny grozy: Kathy Bates, której wystarczy jedno spojrzenie, by atmosfera zrobiła się nieznośna.
Najsłynniejsza scena „Misery” miała wyglądać zupełnie inaczej
Kto oglądał „Misery”, ten prawdopodobnie pamięta scenę z młotkiem. To jeden z tych filmowych momentów, o których trudno zapomnieć, nawet jeśli bardzo by się chciało. Co ciekawe, w pierwotnej wersji miał być jeszcze bardziej drastyczny.
W powieści Stephena Kinga ta scena była znacznie brutalniejsza. William Goldman, autor scenariusza, początkowo zamierzał pozostać wierny literackiemu pierwowzorowi, jednak Rob Reiner zdecydował się na mniej drastyczną wersję. Reżyser obawiał się, że nadmierna dosłowność odwróci uwagę widzów od samej historii. Ostatecznie postawił na rozwiązanie, które nie straciło nic ze swojej siły, choć obyło się bez najbardziej makabrycznych szczegółów opisanych przez Kinga.
Kathy Bates dostała Oscara, choć początkowo stawiano na inne nazwiska
Dziś Annie Wilkes ma twarz Kathy Bates i trudno wyobrazić sobie, żeby mogło być inaczej. W 1990 roku nie był to jednak tak oczywisty wybór. Aktorka miała za sobą lata pracy w teatrze, ale w Hollywood wciąż pozostawała stosunkowo mało znana. Do roli rozważano między innymi Anjelicę Huston i Bette Midler.
Bates wykorzystała swoją szansę znakomicie. Jej Annie nie jest demoniczną postacią, która od pierwszej sceny zdradza złe zamiary. Przeciwnie, bywa niezręczna, przesadnie miła, czasem wręcz komiczna. Dopiero po chwili dociera do nas, że za tą fasadą kryje się ktoś naprawdę niebezpieczny. Aktorka nie potrzebowała przesadnych gestów ani teatralnych wybuchów, żeby osiągnąć ten efekt.
Za rolę otrzymała Oscara i Złoty Glob. Nagrody otworzyły jej drogę do wielkiej kariery filmowej, choć sama Annie na długo pozostała jedną z postaci najmocniej kojarzonych z jej nazwiskiem.