Zastanawiałam się ostatnio, jaki film możemy uznać za najlepszą polską produkcję wszech czasów. Na początku pomyślałam o oczywistościach - „Pianiście”, „Idzie”, „Nocach i Dniach”, ale zaczęłam kopać głębiej. Porównałam ponad 10 różnych rankingów filmowych i znalazłam tytuł, który na topie powtarzał się najczęściej. Może was zaskoczyć. 

WIDEO…

player placeholder

„Krótki film o zabijaniu” najlepszym polskim filmem wszech czasów według widzów

Film Kieślowskiego znalazł się w czołówce rankingów Letterboxd, FilmAffinity, FilmCrave, w zestawieniach Antyradia, Filmwebu, AlloCiné, Kinopoiskua i innych. Tuż za nim uplasował się „Krótki film o miłości”, a podium zamknął „Popiół i diament”. Oczywiście przyjęte kryterium wyboru to wyłącznie mój pomysł, nie jest to żaden oficjalny plebiscyt, a prosta obserwacja. Mogę jednak śmiało stwierdzić, że „Krótki film o zabijaniu” zdaniem widzów jest jednym z najważniejszych polskich dzieł kinematografii. 

Plakat „Krótki film o zabijaniu”
Zobacz także:
filmy wojenne
AI wybrało 4 najlepsze filmy wojenne na Netfliksie. Obok oscarowych hitów znalazły się zapomniane perełki

O czym opowiada „Krótki film o zabijaniu”?

W Warszawie spotykają się losy trzech mężczyzn. Jacek Łazar jest młodym człowiekiem, który błąka się po mieście. Waldemar Rekowski pracuje jako taksówkarz, a Piotr Balicki rozpoczyna karierę adwokata. Kiedy Jacek morduje kierowcę, prawnik podejmuje się jego obrony. Sprawa prowadzi do wyroku śmierci.

Kieślowskiego nie interesuje zagadka kryminalna. Wiemy, kto popełnił zbrodnię, a najważniejsze pytania dotyczą tego, co następuje później. Reżyser zestawia zabójstwo z egzekucją przeprowadzoną w imieniu prawa. Nie usprawiedliwia sprawcy, ale każe przyjrzeć się również przemocy stosowanej przez państwo. To właśnie ten konflikt stanowi sedno opowieści.

Mirosław Baka, Krzysztof Globisz i Warszawa w zdjęciach Sławomira Idziaka

Jacka zagrał Mirosław Baka, w adwokata wcielił się Krzysztof Globisz, a taksówkarza sportretował Jan Tesarz. Scenariusz napisali wspólnie Krzysztof Kieślowski i Krzysztof Piesiewicz, zdjęcia przygotował Sławomir Idziak, natomiast muzykę skomponował Zbigniew Preisner. Film nie daje wiele przestrzeni na odpoczynek od napięcia. Obserwujemy zwyczajne miejsca i codzienne czynności, ale od początku trudno poczuć się w tym świecie swobodnie. Sceny przemocy są brutalne i pozbawione rozrywkowego charakteru.

Nagrody „Krótkiego filmu o zabijaniu”

Polska premiera odbyła się 11 marca 1988 roku. W tym samym roku film zdobył Nagrodę Jury i nagrodę FIPRESCI w Cannes, Złote Lwy w Gdyni oraz Europejską Nagrodę Filmową. Jego uznanie wykraczało więc poza krajową publiczność już w momencie wejścia na ekrany.