To najlepszy dokument ostatnich lat z oceną 93% na Rotten Tomatoes. Bohaterem jest enfant terrible futbolu lat 80.

Asif Kapadia, znany z takich dzieł jak „Amy” i „Senna”, podchodzi do tematu z charakterystyczną wrażliwością i przenikliwością. „Diego” to nie tylko opowieść o spektakularnych sukcesach sportowych, ale przede wszystkim intymny, pełen niuansów portret człowieka, który uosabiał magię futbolu, a jednocześnie zmagał się z dramatami poza boiskiem.

"Diego" - o czym jest dokument?

Film skupia się na najważniejszym okresie w życiu Maradony – latach 1986–1991, gdy był zawodnikiem SSC Napoli. To czas, kiedy jego kariera sportowa osiągnęła apogeum, ale także momenty, gdy borykał się z rosnącą presją, medialnym zaciekawieniem i własnymi demonami.

Kapadia wykorzystał bogaty materiał archiwalny, często nagrywany na analogowych wideokasetach typu U-matic. Ziarnisty obraz i „retro” estetyka nadają dokumentowi niezwykły klimat, jakbyśmy oglądali stare domowe filmy, które zdradzają prywatne wątki z życia Diego.

Materiały występujące w filmie to nie tylko wyczyny na boisku, ale także sceny rodzinne, towarzyskie i medialne, pełne kolorytu lat 80. – od italo disco, przez imprezy, po talk showy i modne futra. W ten sposób twórca pokazuje Maradonę nie tylko jako sportową ikonę, ale też gwiazdę popkultury i człowieka wielowymiarowego.

Film prezentuje dwa oblicza Maradony: triumfy i blaski, które w latach 80. uczyniły go niemal bogiem w Neapolu, oraz ciemne strony jego życia, które doprowadziły do licznych skandali i problemów zdrowotnych. Maradona stał się ikoną popkultury, a jego obecność na scenie czy w reklamach Pumy, Coca-Coli czy McDonalda potwierdza, jak bardzo przekroczył granice sportu. Sceny z koncertu Queen w Buenos Aires, podczas którego Freddy Mercury zaprosił go na scenę, uchwyciły moment, gdy futbol stał się częścią globalnej kultury.

Jednak światowa sława okazała się też ciężarem. Nagrania i wspomnienia z okresu pobytu w Neapolu pokazują, jak Diego coraz bardziej ulegał destrukcyjnym nałogom, co ostatecznie odbiło się na jego życiu osobistym i karierze.

Diego – człowiek, legenda, sprzeczności

To właśnie w tej części filmu widz poznaje Maradonę jako osobę daleką od jednowymiarowego obrazu legendy. „To ja, to moja osobowość, to kim jestem i zawsze będę” - mówił Maradona w odpowiedzi na krytykę dziennikarzy, pokazując swoją szczerość i gotowość do przyjęcia całej prawdy o sobie.

Asif Kapadia unika oceniania swojej postaci. Nie stawia Maradony na piedestale, ale też nie potępia jego błędów. Pozwala głos zabrać ludziom, którzy go znali – bliskim, przyjaciołom i rywalom. W dokumencie wypowiadają się m.in. jego pierwsza żona Claudia Villafañe, córka Dalma Maradona, przyjaciel Jorge Burruchaga oraz legenda futbolu – Pelé.

Ich świadectwa pokazują Maradonę jako geniusza piłkarskiego, ale też człowieka zmagającego się z presją sławy, życiowymi pułapkami i osobistymi słabościami. Ta niejednoznaczność czyni film fascynującym i bardzo realistycznym.

Dokument nie tylko dla fanów futbolu (OPINIA)

Choć „Diego” opowiada historię piłkarskiej legendy, jego siła tkwi w czymś znacznie głębszym niż same boiskowe triumfy. Asif Kapadia skupia się na człowieku – z pasją, blaskiem wielkości, ale też zmagającym się z ludzkimi tragediami. To nie jest idealizująca biografia ani sensacyjny kryminał. To intymna, wielowymiarowa opowieść o genialnym sportowcu, który zachwycał świat swoją grą, a prywatnie walczył z samotnością i słabościami. W czasach, gdy uwagę świata przykuwają mistrzostwa, „Diego” przypomina, że za każdą legendą kryje się człowiek z marzeniami, lękami i wyborami, które definiują jego życie. Kapadia po mistrzowsku zestawia nostalgiczne archiwalia z głęboką narracją, tworząc film, który oczaruje nie tylko fanów futbolu, ale i miłośników poruszającego dokumentu pełnego emocji i prawdy.