Od minispódniczki po geometryczne kroje. Moda lat 60. ukształtowała styl kobiet na dekady

W tym artykule:

1. Czym charakteryzował się styl lat 60.?
2. To one były ikonami stylu lat 60.
3. Płaszcz: must-have w szafie lat 60.
4. Najmodniejsze sukienki w latach 60.
5. Modne buty i dodatki w latach 60.

Po epoce wąskich talii, wystawnych sukien i perfekcyjnie ułożonych fryzur moda lat 60. świadomie zerwała z dotychczasowymi regułami. Styl stał się manifestem buntu i odpowiedzią na gwałtowne przemiany społeczne oraz polityczne. To wtedy granice przestały obowiązywać – spódnice się skróciły, fryzury poszybowały w górę, a do codziennej garderoby weszły spodnie culotte, geometryczne wzory i pudełkowe sukienki, które do dziś pozostają aktualne. Co jeszcze zachwycało w modzie lat 60.?

Czym charakteryzował się styl lat 60.?

Moda lat 60. była pełna kontrastów i wyjątkowo swobodna – bez względu na płeć czy wiek. Kobiecy styl czerpał z trzech równoległych nurtów: elegancji odziedziczonej po latach 50., młodzieżowej rewolucji zapoczątkowanej przez Mary Quant oraz fascynacji kosmosem i kontrkulturowym stylem hippisów pod koniec dekady. Obok perfekcyjnie skrojonych garniturów pojawiały się jaskrawe kolory, psychodeliczne tie-dye, długie włosy i brody, ultrakrótkie spódnice u kobiet oraz tuniki i peleryny noszone przez mężczyzn – wizja, która jeszcze dekadę wcześniej wydawałaby się czystą fantazją.

Moda lat 60. była bezpośrednim odbiciem gwałtownych przemian społecznych, które w tamtym czasie dominowały w debacie publicznej i przełamywały utrwalone konwencje ubioru. Projektowanie przestało być domeną dojrzałych elit, a jego centrum ciężkości przesunęło się w stronę rynku młodzieżowego, który po raz pierwszy zaczął dyktować trendy. Kobiety zaczęły eksponować ciało w niespotykanym dotąd stopniu, a światowa stolica mody przeniosła się z Paryża do Londynu.

Symbolicznym zjawiskiem tej dekady był Swinging London – kulturowy fenomen skupiony wokół młodego pokolenia, hedonizmu i potrzeby rewolucji obyczajowej. Jego niekwestionowaną ikoną została Mary Quant, której proste, wyraziste i kolorowe projekty idealnie trafiały w potrzeby młodych ludzi dysponujących coraz większą siłą nabywczą. To jej przypisuje się spódnicę mini – jeden z najbardziej przełomowych projektów lat 60., który jednocześnie szokował i błyskawicznie zyskał ogromną popularność wśród kobiet.

Wraz z triumfem minispódniczek do mody lat 60. wkroczyły także odważniejsze materiały. Nowe tkaniny syntetyczne – akryl, poliester czy połyskujące PCV – na stałe zadomowiły się w pracowniach projektantów, którzy coraz chętniej sięgali po inspiracje pop-artem i wizją kosmicznej przyszłości.

U schyłku dekady nastąpił jednak wyraźny zwrot stylistyczny. Spódnice zaczęły sięgać połowy łydki, a z czasem także długości maxi – również w modzie lat 60. w Polsce. Zmiana ta wiązała się z popularnością estetyki hippisowskiej, która przyniosła ze sobą zamsz, opaski na głowę, długie płaszcze, koraliki oraz ręcznie wykonywaną odzież.

To one były ikonami stylu w latach 60.

Od spektakularnych fryzur typu „beehive” noszonych przez Brigitte Bardot po geometryczne wzory lansowane przez Mary Quant – ikony mody lat 60. nadały tej dekadzie niepowtarzalny charakter. Był to czas girlsbandów, pierwszych supermodelek i wyrazistych it-girls, których styl do dziś pozostaje punktem odniesienia dla Alexy Chung i innych współczesnych ikon mody.

Jackie Kennedy

Na początku lat 60., jeszcze zanim świat zachwycił się Swingującym Londynem, modową ikoną została Jacqueline Kennedy, Pierwsza Dama Stanów Zjednoczonych. Jej znakiem rozpoznawczym były dopasowane garsonki ze spódnicą oraz perfekcyjnie dobrane dodatki, które towarzyszyły jej podczas kampanii prezydenckiej i krótkiej kadencji jej męża. Kobiety na całym świecie inspirowały się jej nienaganną, kobiecą elegancją – ołówkowymi spódnicami, sukienkami o linii A i płaszczami od czołowych projektantów, uzupełnianymi białymi rękawiczkami, perłami i kapeluszem.

Audrey Hepburn

Audrey Hepburn do dziś pozostaje jedną z najważniejszych ikon stylu lat 60. Na początku dekady – podobnie jak Jacqueline Kennedy – stawiała na eleganckie garsonki ze spódnicą, które uzupełniała wyrafinowanymi dodatkami, takimi jak rękawiczki i kapelusze. Z czasem jednak jej wizerunek zaczął się zmieniać. W połowie lat 60. aktorka sięgnęła po intensywne kolory i krótkie sukienki, a w „Jak ukraść milion” zachwyciła okularami przeciwsłonecznymi w duchu space age, geometrycznym bobem i wyrazistą kreską eyelinera. Wiele jej stylizacji na stałe zapisało się w historii mody – od projektów Huberta de Givenchy’ego dla filmu „Śniadanie u Tiffany’ego” po legendarną czarną suknię z otwierającej sceny.

Jane Birkin

Trendy przychodzą i odchodzą, ale styl Jane Birkin nigdy nam się nie znudzi. Zamiłowanie aktorki do beztroskiej klasyki i jej leseferyzm przyniosły jej natychmiastowe uznanie na całym świecie, a charyzma i beztroski, francuski styl ubierania się oczarowały Serge'a Gainsbourga. No i trzeba przyznać, że nikt nigdy nie nosił torebek-koszyków tak stylowo, jak ona.

Brigitte Bardot

To właśnie Brigitte Bardot ukształtowała wyobrażenie o francuskim stylu. Sprawiła, że wysokie, nonszalanckie upięcia i efekt kontrolowanego nieładu we włosach stały się obiektem pożądania kobiet, a jej naturalna pewność siebie działała jak magnes. Mało kto przypuszczał, że jej idealnie nieidealna grzywka pozostanie tak samo inspirująca także ponad sześć dekad później.

Twiggy

Moda damska lat 60. nie istnieje bez Twiggy. Jedna z największych muz w historii błyskawicznie awansowała do rangi supermodelki – wszystko za sprawą charakterystycznych, gęstych rzęs i chłopięcej fryzury, stworzonej przez Leonarda, legendarnego fryzjera gwiazd. W mgnieniu oka stała się symbolem całej dekady – natychmiast rozpoznawalna, pojawiała się wszędzie: od sitodruków Andy’ego Warhola po torby na zakupy M&S.

Płaszcz: must-have w szafie z lat 60.

Wełniany płaszcz

W kobiecej garderobie lat 60. nie mogło zabraknąć ciepłego, wełnianego płaszcza. Charakterystyczne fasony rezygnowały z podkreślonej talii na rzecz lekko rozkloszowanej linii A. Z biegiem dekady – podobnie jak w przypadku sukienek – długość płaszczy stopniowo się skracała, a modele sięgały kolan lub kończyły się tuż nad nimi. Projektanci chętnie igrali z proporcjami, sięgając po przeskalowane kołnierze, duże guziki i wyraziste klapy kieszeni, a także odważniej operowali kolorem – od pasteli i ecru po drobną kratkę.

Płaszcz winylowy

W latach 60. młode pokolenie projektantów zaczęło odkrywać możliwości nowoczesnych tworzyw sztucznych i włókien syntetycznych, takich jak winyl czy nylon. Sięgano po materiały, które były praktyczne, łatwe w pielęgnacji i komfortowe, czego efektem stały się m.in. winylowe płaszcze – chętnie noszone także przez Twiggy.

Najmodniejsze sukienki w latach 60.

Sukienka typu shift

Sukienki typu shift uchodziły za luźną propozycję na co dzień – idealną do miasta czy na plażę, choć ze względu na krótką długość rzadko pojawiały się w biurowych stylizacjach. Były lekko dopasowane w górnej części, bez rękawów i ozdobione wyrazistymi wzorami i stały się jednym z najbardziej rozpoznawalnych fasonów mody lat 60.

Sukienka babydoll

Początek rewolucji seksualnej wyzwolił kobiety, a wygoda stała się dla wielu z nich ważniejsza niż podkreślenie sylwetki. Luźne w talii i krótkie sukienki babydoll były symbolem buntu i stały się bardzo popularne również w latach 70.

Modne buty i dodatki w latach 60.

Kozaki stały się jednym z najbardziej rozpoznawalnych elementów mody lat 60., zdobywając popularność w połowie dekady. Początkowo dominowały białe modele na niskim obcasie, sięgające kolan, jednak z czasem projektanci zaczęli eksperymentować zarówno z kolorami, jak i formą.

Przez całe lata 60. fascynacja francuską nową falą w kinie konsekwentnie przenikała do świata mody i kształtowała aktualne trendy. Jednym z paryskich dodatków, które na stałe weszły do kobiecych garderób, był beret – element stylu szczególnie kojarzony z Brigitte Bardot, która uczyniła z niego swój znak rozpoznawczy.