To idealny film na Dzień Świętego Patryka. Wygląda niepozornie, ale łamie serce

17 marca, czyli Dzień Świętego Patryka, to jedno z tych świąt, które dawno przestały być lokalne. Choć wywodzi się z Irlandii i pierwotnie miało charakter religijny, dziś jest globalnym fenomenem - od Dublina po Nowy Jork. Zieleń opanowuje ulice, ludzie zakładają charakterystyczne stroje, a symbole Irlandii pojawiają się dosłownie wszędzie. To dzień celebracji kultury, wspólnoty i… pewnej lekkości życia.

Tyle że Irlandia ma też drugą twarz. Bardziej melancholijną, surową, pełną ciszy i emocji, które długo nie znajdują ujścia. I właśnie tę stronę pokazuje film, do którego dziś wraca zaskakująco wielu widzów.

„Duchy Inisherin” - ten film boli bardziej niż się spodziewasz

„Duchy Inisherin” w reżyserii Martina McDonagh'a - twórcy poruszającego filmu pt. „Trzy Billboardy za Ebbing, Missouri” - to nie jest oczywisty wybór na świąteczny wieczór. I może właśnie dlatego działa tak mocno.

Akcja rozgrywa się na fikcyjnej irlandzkiej wyspie w latach 20. XX wieku. Dwóch przyjaciół - granych przez Colina Farrell'a i Brendana Gleeson'a - pewnego dnia przestaje ze sobą rozmawiać. Bez wielkiego powodu. Bez dramatycznego wydarzenia. Po prostu: „już cię nie lubię”. Brzmi absurdalnie, ale to właśnie ten punkt wyjścia uruchamia lawinę emocji, które trudno zatrzymać.

Oprócz Colina Farrella i Brendana Gleesona na ekranie zobaczymy także Barry’ego Keoghana („Peaky Blinders - Nieśmiertelny”), Kerry Condon i Sheilę Flitton, którzy dopełniają niezwykłą, emocjonalnie gęstą obsadę filmu.

To nie jest film o przyjaźni. To film o jej końcu

Reżyser McDonagh robi coś, co w kinie zdarza się rzadko - traktuje męską przyjaźń jak związek, który się rozpada. Z całym ciężarem emocji, niezrozumieniem, uporem i desperacją. Pádraic nie potrafi pogodzić się z odrzuceniem. Colm chce zostawić po sobie coś więcej niż wspomnienie rozmów w pubie. Ich potrzeby przestają się spotykać.

I nagle okazuje się, że nawet najprostsza relacja może zamienić się w coś brutalnego.

Śmieszne? Tak. Ale tylko przez chwilę

Najbardziej zaskakujące jest to, jak ten film balansuje między humorem a rozpaczą. Dialogi są momentami absurdalnie zabawne, niemal lekkie. A potem przychodzi cisza. I to ona uderza najmocniej. Bo „Duchy Inisherin” to opowieść o samotności - tej cichej, niewidocznej, która nie robi scen, tylko powoli rozsadza człowieka od środka.

W Dzień Świętego Patryka łatwo dać się porwać atmosferze - zieleni, muzyce, świętowaniu. Ale jeśli chcesz zobaczyć Irlandię w zupełnie innym wydaniu - surową, piękną i przejmująco smutną - „Duchy Inisherin” są wyborem idealnym. To nie jest film, który poprawi nastrój. To film, który coś w tobie poruszy. I może właśnie dlatego warto go obejrzeć właśnie dziś

„Zryczałam się”. I nie byłam na to gotowa

„Duchy Inisherin” powstały w 2022 roku i można je obejrzeć na platformach Disney+, Amazon Prime Video oraz Apple TV.

To jeden z tych filmów, które nie kończą się razem z napisami. Zostają gdzieś pod skórą. Bo zadają bardzo niewygodne pytania: Czy każda relacja musi trwać? Czy mamy prawo odcinać ludzi, żeby ratować siebie? I co zostaje, kiedy ktoś znika z naszego życia bez wyjaśnienia?

Nie jest to łatwy seans. Ale właśnie dlatego warto go zobaczyć. Zwłaszcza dziś w Święto Świętego Patryka, które aż prosi się o niemożliwe do ogarnięcia wzrokiem zielone krajobrazy Irlandii i surowe w emocjach widmo kruchej przyjaźni.