Tak się robi szpiegowskie kino. Gary Oldman lepszy od Bonda w genialnej ekranizacji powieści Johna le Carré

Wielka Brytania lat 70., napięcie zimnej wojny i zdrada w samym sercu MI6. Tak zaczyna się thriller szpiegowski „Szpieg”. To jeden z tych thrillerów, które nie podkręcają napięcia muzyką ani zwrotami akcji, tylko ciszą i spojrzeniem. Gary Oldman jako George Smiley nie gra tu szpiega - on nim jest. To kino gęste, wymagające uwagi, nagrodzone trzema nominacjami do Oscara i statuetką BAFTA.

W tym artykule:

1. „Szpieg” - gwiazdorska obsada
2. Film oparty na bestsellerze le Carré
3. Trzy nominacje do Oscara i BAFTA

„Szpieg” - gwiazdorska obsada

Film w reżyserii Tomasa Alfredsona, zrealizowany na podstawie powieści Johna le Carré „Druciarz, krawiec, żołnierz, szpieg”, to jedna z najbardziej cenionych ekranizacji literatury szpiegowskiej. Scenariusz autorstwa Bridget O’Connor i Petera Straughana prowadzi widza przez sieć intryg, fałszywych tropów i emocjonalnego chłodu agentów MI6. Gary Oldman, znany z wielu wybitnych ról, stworzył w „Szpiegu” postać cichą, precyzyjną, wręcz ascetyczną. Jego George Smiley nie krzyczy, nie strzela, nie bije się na dachach. On analizuje, obserwuje, słucha. Kulminacyjna scena, w której prowadzi rozmowę z pustym krzesłem, stała się jednym z najbardziej pamiętnych momentów filmu.W filmie występują też: Colin Firth, Tom Hardy, Benedict Cumberbatch, Mark Strong, Toby Jones, Ciarán Hinds, David Dencik i Kathy Burke. Krytycy zgodnie przyznają, że cały zespół aktorski stworzył niezwykle spójną i przekonującą opowieść o zdradzie, lojalności i moralnych dylematach.

Film oparty na bestsellerze le Carré

„Szpieg” to ekranizacja powieści Johna le Carré z 1974 roku, która już wcześniej doczekała się adaptacji w postaci serialu BBC z 1979 roku. Film z 2011 roku wnosi jednak nową jakość - łączy klasyczną, oszczędną narrację z nowoczesną estetyką. Chłodna kolorystyka, stylizowane wnętrza i dokładnie dobrane rekwizyty lat 70. przenoszą widza do dusznej atmosfery wewnętrznego rozpadu imperium.

W tej opowieści nie ma jednoznacznych bohaterów. Świat MI6 jest pełen podejrzliwości i emocjonalnej izolacji. Wrogowie są niewidoczni, ale zdrada jest wszechobecna. Film ukazuje również relacje między agentami, pełne napięcia i nieufności, a nawet emocjonalnego zaangażowania, jak sugeruje scena rozstania dwóch dawnych kochanków-agentów.

Trzy nominacje do Oscara i BAFTA

Film miał swoją premierę na 68. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji i natychmiast zyskał ogromne uznanie. Przez trzy tygodnie był najchętniej oglądanym filmem w Wielkiej Brytanii. Produkcja otrzymała prestiżową nagrodę BAFTA dla najlepszego brytyjskiego filmu oraz trzy nominacje do Oscara: za najlepszy scenariusz adaptowany, najlepszą muzykę oryginalną autorstwa Alberto Iglesiasa i dla Gary’ego Oldmana jako najlepszego aktora.