Sprawą tego tajemniczego zaginięcia żyła cała Polska. Teraz historia Krzysztofa Dymińskiego trafi na ekrany, by nieść ważne przesłanie

To jedna z tych historii, o których trudno przestać myśleć. 27 maja 2023 roku Krzysztof Dymiński wyszedł z domu i zniknął. Ostatni znany trop prowadził na Most Gdański w Warszawie, nad Wisłę – to miejsce dla jego rodziny stało się granicą między dawnym życiem a codziennością bez odpowiedzi. O tej ciszy, oczekiwaniu i uporczywej nadziei opowiada dokument „Bez końca” Michała Marczaka, który 7 maja otworzy Millennium Docs Against Gravity.

Historia zaginięcia Krzysztofa Dymińskiego poruszyła całą Polskę

Gdy media nagłośniły sprawę zaginięcia Krzysztofa Dymińskiego, trudno było jej nie śledzić. W mediach społecznościowych natychmiast rozpoczęła się szeroko zakrojona akcja, a internauci angażowali się w poszukiwania nastolatka. W Warszawie i całej Polsce pojawiły się plakaty, a rodzice nastolatka co rusz otrzymywali kolejne informacje o potencjalnym miejscu przebywania syna. Pomóc chciał niemal każdy. Niestety, w ciągu trzech kolejnych lat w sprawie nie pojawił się znaczący przełom, a Agnieszka i Daniel Dymińscy wciąż zadają sobie najważniejsze pytanie. To, co ważne, to jednak fakt, że rozpacz i niewiadomą sukcesywnie przekuwają w działanie: pomagają innym rodzinom poszukującym swoich bliskich, nagłaśniają temat zaginięć w mediach, a teraz stworzyli film dokumentalny.

W sprawie zaginięcia Krzysztofa Dymińskiego na wyobraźnię działa pewien moment graniczny: poranek w Warszawie i sylwetka chłopaka uchwycona przez kamerę na moście nad Wisłą. Potem obraz już niczego nie dopowiada. Nie wiadomo, czy Krzysztof skoczył do rzeki, czy zszedł z Mostu Gdańskiego i zniknął w mieście. Dla rodziny oznacza to życie w napięciu, które nie ma klasycznego finału ani nawet bezpiecznego „pomiędzy” – jest tylko codzienność, gdzie nadzieja i lęk potrafią istnieć obok siebie.

W tle pozostaje także brutalna „papierologia” codzienności. Rodzina Dymińskich otrzymała wezwanie na komisję wojskową – formalny sygnał, że jeśli Krzysztof żyje, jest już pełnoletni. Ten rodzaj korespondencji, w sytuacji osoby zaginionej, dokłada kolejny ciężar: przypomina, że nawet bez odpowiedzi świat potrafi działać tak, jakby wszystko dało się łatwo domknąć w rubrykach. A przecież ta historia opowiada dokładnie o tym, że nie wszystko da się zamknąć.

Dokument „Bez końca” nie daje łatwych odpowiedzi, ale ma istotne przesłanie

Dokument „Bez końca” koncentruje się właśnie na tej codzienności: na tym, co dzieje się z domem, kiedy nagle brakuje jednego głosu przy stole. Zamiast układać historię w wygodny dla widza porządek – z archiwami, albumami i serią rozmów do kamery – film ma być opowieścią prowadzoną inaczej, bliżej obserwacji niż reporterskiej rekonstrukcji.

Wobec braku przełomu w śledztwie Daniel Dymiński nie ogranicza się do czekania: poszukiwania przesuwają się w stronę Wisły. Ojciec spędza na niej długie godziny, a skala zaangażowania staje się osobnym, przejmującym rozdziałem: w relacjach pojawia się informacja o budowie łodzi wyposażonej w kamery i drony, by samodzielnie badać rzekę.

To właśnie nad Wisłą doszło do przypadkowego spotkania Daniela Dymińskiego z Michałem Marczakiem – i od tego momentu poszukiwania zyskały jeszcze jeden wymiar: filmowy zapis. W tej opowieści jest coś głęboko współczesnego, ale dalekiego od sensacji: samotna praca, techniczne rozwiązania budowane z potrzeby serca, a do tego ciężar opinii z zewnątrz. Wątek hejtu wobec rodziny pojawia się jako jeden z najbardziej bolesnych elementów tej historii – tym bardziej że dotyka ludzi funkcjonujących w sytuacji granicznej.

Dokument „Bez końca” miał premierę na Sundance Film Festival pod koniec stycznia, a jego droga prowadzi teraz do Polski. 7 maja film otworzy Millennium Docs Against Gravity.

Tegoroczna, 23. edycja MDAG potrwa od 8 do 17 maja w kinach w Warszawie, Wrocławiu, Gdyni, Poznaniu, Katowicach, Bydgoszczy i Łodzi, a następnie od 19 maja do 1 czerwca będzie dostępna online. W tym kalendarzu „Bez końca” staje się punktem do rozmowy, do której widownia przychodzi z własnymi lękami i pytaniami o bezpieczeństwo młodych ludzi.