40-latka po rozwodzie wdaje się w płomienny romans ze studentem. Pikantny thriller z Nieradkiewicz już na VOD

Miłość po latach rzadko przypomina filmowy ideał. Jest pełna pęknięć, przemilczeń i wyborów, które trudno cofnąć. „Trzy miłości” Łukasza Grzegorzka zaglądają właśnie w te miejsca — w momenty, gdy namiętność miesza się z rutyną, a bliskość staje się polem negocjacji. Nagradzany na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych i wzbudzający kontrowersje erotyczny thriller to opowieść o relacjach wystawionych na próbę, w której emocjonalne napięcie bywa równie intensywne jak fizyczne. Film jest już dostępny na platformie Canal+ VOD.

Rozwód, romans i obsesja

Film w reżyserii Łukasza Grzegorzka opowiada o Lenie — czterdziestoletniej aktorce, która po rozwodzie próbuje ułożyć swoje życie na nowo. Wykorzystując świeżo odzyskaną wolność, Lena nawiązuje namiętny związek z młodym, charyzmatycznym studentem o ksywce Kundel — ich relacja pełna jest pożądania, które szybko zaczyna dominować nad innymi emocjami. Tymczasem Jan, były mąż Leny i ceniony prawnik, nie potrafi pogodzić się z rozpadem małżeństwa i w obsesyjny sposób próbuje ją kontrolować — śledzi ją, instalując szpiegowską aplikację na jej telefonie i wynajmując mieszkanie naprzeciwko jej okien. W ten sposób film eksploruje granice między miłością, namiętnością i toksyczną obsesją, pokazując współczesne relacje w ich najintensywniejszych i często najniebezpieczniejszych aspektach

„Nasz film najmocniej działa na ludzi, którzy są w wieloletnich związkach. Albo się rozeszli. Albo już przeszli Rubikon i zrozumieli, że nic ich nie złamie.” — Łukasz Grzegorzek, reżyser filmu „Trzy miłości”, w rozmowie dla serwisu MINT Magazine

Aktorzy grają ciałem

W rolach głównych występują między innymi Marta Nieradkiewicz, Marcin Czarnik i Mieszko Chomka — aktorzy, którzy w filmie dosłownie „grają ciałem”, budując pełne napięcia relacje swoich postaci. Film, będący jednocześnie dramatem o miłości i thrillerem psychologicznym, pokazuje sceny intymne w sposób współczesny i nieskrępowany, co w polskim kinie nadal bywa rzadkością.