10 cytatów Wiesława Myśliwskiego, które zostaną z nami na zawsze. Te słowa zmienią sposób patrzenia na życie
Był autorem osobnym. Pisał rzadko, ale każda jego książka stawała się wydarzeniem – nie tylko literackim, ale i egzystencjalnym. Czytelnicy wracali do jego zdań jak do rozmowy, która nigdy się nie kończy. Oto cytaty Wiesława Myśliwskiego, które zostaną z nami na zawsze.

Zmarł Wiesław Myśliwski – jeden z najważniejszych polskich pisarzy współczesnych, laureat Nagrody Nike za „Widnokrąg” i „Traktat o łuskaniu fasoli”. Kilka dni temu skończył 94 lata. Przez niemal pół wieku obecny w polskiej literaturze, stworzył własny język – cichy, skupiony, pozbawiony zbędnych ozdobników. Jego bohaterowie mówili o rzeczach najprostszych: o pamięci, przemijaniu, samotności. I właśnie w tej prostocie kryła się siła.
Wiesław Myśliwski – cytaty
1. „Ile niewypowiedzianych słów przepadło na zawsze. A może ważniejsze były od tych wszystkich wypowiedzianych”.
(„Traktat o łuskaniu fasoli”)
Ten cytat z „Traktatu o łuskaniu fasoli” mówi o tym, co u Myśliwskiego najważniejsze: że prawda bardzo często kryje się nie w tym, co zostało nazwane, lecz w tym, co przemilczane. To zdanie o stracie, żalu i uczuciach, które nie zdążyły znaleźć języka.
2. „Śmiech to zdolność człowieka do obrony przed światem, przed sobą. Pozbawić go tej zdolności to uczynić go bezbronnym”.
(„Traktat o łuskaniu fasoli”)
Myśliwski świetnie rozumiał ludzką kruchość. W tym cytacie przypomina, że śmiech nie jest lekkością, lecz tarczą. Bywa ostatnią formą siły.
3. „Prawdziwa miłość jest raną. I tylko tak ją można odnaleźć w sobie, gdy czyjś ból boli człowieka jako jego ból”.
(„Traktat o łuskaniu fasoli”)
To jedno z najbardziej poruszających zdań o miłości w jego twórczości. Nie ma w nim romantycznej dekoracyjności - jest za to bliskość rozumiana jako współodczuwanie, jako zgoda na cudzy ból.
4. „Nie ma czegoś takiego jak przypadek. Cóż to bowiem jest przypadek? To tylko usprawiedliwienie tego, czego nie jesteśmy w stanie zrozumieć”.
(„Traktat o łuskaniu fasoli”)
To Myśliwski w swojej najbardziej filozoficznej odsłonie. Proste zdanie, a zostawia czytelnika z wielkim pytaniem: ile w życiu jest chaosu, a ile sensu, którego po prostu jeszcze nie umiemy nazwać.
5. „(...) bo najciężej jest ruszyć. Nie dojść, ale ruszyć. Dać ten pierwszy krok. Bo ten pierwszy krok nie jest krokiem nóg, lecz serca”.
(„Widnokrąg”)
Ten fragment z „Widnokręgu” brzmi jak gotowa życiowa lekcja. Myśliwski pokazuje, że największe zmiany zaczynają się od decyzji wewnętrznej, nie od działania.
6. „Że szczęścia należy szukać w sobie a nie naokoło. Że nikt go człowiekowi nie da, jak sam sobie go nie da”.
(„Kamień na kamieniu”)
W tym zdaniu jest cała mądrość Myśliwskiego: cicha, nieefektowna, ale fundamentalna. Szczęście nie przychodzi z zewnątrz. Nie wydarza się nagle. Najpierw musi zostać odnalezione w sobie.
7. „To prawda, że znaleźć siebie to nieprosta sprawa. Kto wie, czy nie najtrudniejsza ze wszystkich spraw, jakie człowiek ma do załatwienia na tym świecie”.
(„Traktat o łuskaniu fasoli”)
Autor trafia tu w sedno ludzkiego doświadczenia. Poszukiwanie siebie okazuje się najtrudniejszą, ale i najważniejszą drogą.
8. „Człowiek wmówił sobie, że ma za krótkie życie, w związku z czym zwykł się tłumaczyć ustawicznym brakiem czasu”.
(„Ostatnie rozdanie”)
To gorzka diagnoza współczesności, która dziś brzmi jeszcze bardziej aktualnie. Myśliwski obnaża iluzję „braku czasu”.
9. „Bo też nie ma większej nienawiści, niż zrodzona z bliskości”.
(„Traktat o łuskaniu fasoli”)
Jedno krótkie zdanie, a mieści w sobie całą prawdę o relacjach. Najsilniejsze emocje - także te najtrudniejsze - rodzą się tam, gdzie kiedyś była bliskość.
10. „W jednym zdaniu może się dużo zmieścić. Może się wszystko zmieścić. Może się całe życie zmieścić”.
(„Traktat o łuskaniu fasoli”)
Trudno o lepsze podsumowanie jego pisarstwa. Myśliwski był mistrzem zdań, w których naprawdę mieściło się całe życie: pamięć, ból, tęsknota, czułość i przemijanie.
Wiesław Myśliwski należał do tych pisarzy, którzy nie potrzebowali wielu słów, by powiedzieć rzeczy najważniejsze. Zostawił po sobie książki, do których się wraca, i zdania, które pracują w człowieku latami. Dziś właśnie one brzmią najmocniej.

