Czy pokrzywa może zaszkodzić? Poznaj minusy picia pokrzywy, zanim przygotujesz ziołowy napar
Poznaj minusy picia pokrzywy, która od wieków zajmuje ważne miejsce w ludowej medycynie, ciesząc się uznaniem za swoje liczne właściwości zdrowotne. Współcześnie, w dobie poszukiwania naturalnych sposobów na poprawę zdrowia, pokrzywa znów zyskuje na popularności. Czy jednak regularne spożywanie naparu z pokrzywy jest całkowicie bezpieczne? Przyjrzyjmy się negatywnym skutkom picia pokrzywy, aby móc świadomie korzystać z jej dobrodziejstw.
Czy picie pokrzywy może zaszkodzić? Minusy picia pokrzywy Pokrzywa – znana i ceniona za swoje liczne korzyści zdrowotne – jest obiektem zainteresowania nie tylko ze względu na swoje pozytywne działanie. W świetle rosnącej popularności naturalnych metod dbania o zdrowie, ważne jest, aby przyjrzeć się również potencjalnym problemom związanym z regularnym spożywaniem naparu z pokrzywy. Czy picie pokrzywy może przynieść więcej szkody niż pożytku? Poznaj minusy picia pokrzywy. Uważaj na pokrzywę: kiedy może zaszkodzić? Pokrzywa, choć bogata w witaminy, minerały i inne składniki odżywcze, nie jest pozbawiona potencjalnych skutków ubocznych, szczególnie gdy jest spożywana w nadmiernych ilościach lub przez osoby borykające się z problemami natury zdrowotnej. Zobacz też: Siemię lniane – 5 właściwości leczniczych nasion Interakcje z lekami i możliwe skutki uboczne Osoby przyjmujące leki rozrzedzające krew powinny zachować szczególną ostrożność. Pokrzywa może wzmacniać oddziaływanie leków, zwiększając ryzyko krwawień. Podobnie, przez swoje działanie moczopędne, może wpływać na poziom elektrolitów w organizmie, co jest istotne dla osób stosujących leki na nadciśnienie. Możliwe alergie i reakcje uczuleniowe Chociaż rzadkie, reakcje alergiczne na pokrzywę są możliwe. Objawy mogą obejmować wysypkę, trudności w oddychaniu czy obrzęk, szczególnie u osób wrażliwych na rośliny z rodziny pokrzywowatych. Efekty dla zdrowia nerek Z uwagi na właściwości moczopędne, nadmierne spożywanie pokrzywy może obciążać nerki. Osoby borykające się z chorobami nerek powinny skonsultować spożywanie pokrzywy z lekarzem. Ryzyko niedoborów składników odżywczych Mimo że pokrzywa jest źródłem wielu wartościowych składników, jej działanie moczopędne może prowadzić do utraty nie tylko nadmiaru wody, ale również minerałów, takich jak potas, co w nadmiarze może skutkować jego niedoborem. Kiedy pokrzywa nie jest dla Ciebie? Podsumowanie Przyjmujesz leki rozrzedzające krew – pokrzywa może nasilać ich działanie. Masz problemy z nerkami – ze względu na właściwości moczopędne, pokrzywa może obciążać nerki. Cierpisz na nadciśnienie i przyjmujesz leki regulujące ciśnienie krwi. Przywrotnik – właściwości magiczne i nie tylko. Dlaczego jest nazywany przyjacielem kobiet? Najczęściej powielane błędy Jak powszechnie wiadomo, regularne spożywanie naparu z pokrzywy, albo dodawanie jej liści do potraw, może przynieść liczne właściwości zdrowotne dla naszego organizmu. Warto jednak wiedzieć, że podczas zbierania, przygotowania i finalnej konsumpcji pokrzywy łatwo popełnić kilka znacznych błędów, których często sobie nie uświadamiamy. Jakie błędy są najczęściej powielane? Nieostrożne zbieranie – pokrzywa jest znana ze swoich piekących włosków, które mogą powodować swędzenie i pieczenie skóry. Błąd polega na zbieraniu jej bez odpowiednich rękawic ochronnych. Należy również unikać zbierania roślin z obszarów zanieczyszczonych lub znajdujących się w pobliżu ruchliwych dróg. Niewłaściwe przygotowanie – przed spożyciem pokrzywę należy odpowiednio przygotować, aby usunąć piekące włoski. Błąd polega na nieobrabianiu jej przed użyciem. Aby to zrobić prawidłowo, należy pokrzywy blanszować przez około 30 sekund w gorącej wodzie lub je sparzyć, a następnie szybko schłodzić w zimnej wodzie, co pozwoli zneutralizować włoski. Przechowywanie – świeża pokrzywa szybko traci swoje wartości odżywcze i smak, jeśli nie jest przechowywana właściwie. Błędem jest jej przechowywanie na otwartym powietrzu lub w wilgotnych miejscach. Najlepiej przechowywać świeże pokrzywy w lodówce, w zamkniętym pojemniku lub torbie, nie dłużej niż kilka dni. Przegotowanie – długie gotowanie pokrzywy może prowadzić do utraty wartości odżywczych, takich jak witaminy i minerały. Błąd polega na zbyt długim gotowaniu liści, co sprawia, że stają się one mniej wartościowe pod względem odżywczym. Aby tego uniknąć, należy gotować pokrzywy tylko przez krótki czas, albo dodać je do potraw na ostatnim etapie gotowania. Ignorowanie możliwych interakcji z lekami – pokrzywa może wchodzić w interakcje z niektórymi środkami farmakologicznymi, takimi jak leki rozrzedzające krew, ze względu na swoje właściwości przeciwzapalne i diuretyczne. W takich przypadkach każdorazowo należy skonsultować picie pokrzywy z lekarzem. Niewykorzystanie młodych pędów – starsze rośliny pokrzywy mogą być bardziej włókniste i mniej smaczne. Błędem jest używanie starych, dużych liści zamiast młodych pędów i liści, które są delikatniejsze i bardziej nadają się do spożycia. Użycie tylko liści – chociaż liście są najczęściej wykorzystywaną częścią pokrzywy, jej korzenie i nasiona również mają wartości odżywcze i lecznicze. Ignorowanie tych części rośliny ogranicza możliwości wykorzystania jej pełnego potencjału zdrowotnego. Jak zrównoważyć spożycie pokrzywy? Kompleksowy poradnik Rozpocznij od małych dawek – pozwól swojemu organizmowi na przyzwyczajenie się do nowego składnika w diecie, stopniowo zwiększając jego ilość. Obserwuj reakcje organizmu – zwróć uwagę na negatywne reakcje swojego ciała, które mogą oznaczać konieczność ograniczenia lub zaprzestania spożywania pokrzywy. Konsultacja z lekarzem – szczególnie ważna dla osób przyjmujących leki na stałe, z chorobami przewlekłymi, czy kobiet w ciąży. Lekarz pomoże ocenić, czy picie pokrzywy jest bezpieczne i w jakich ilościach. Różnorodność w diecie - pamiętaj, że pokrzywa to tylko jeden z elementów zdrowej diety. Ważne jest, aby nie polegać wyłącznie na niej w poszukiwaniu korzyści zdrowotnych, ale włączać także inne zioła i pokarmy bogate w składniki odżywcze. Uważaj na źródło – korzystając z pokrzywy, zwróć uwagę na jej pochodzenie. Najlepiej wybierać pokrzywę ekologiczną, wolną od pestycydów i zanieczyszczeń, która przyniesie najwięcej korzyści zdrowotnych. Zioła, które warto zbierać w maju. Te dziko rosnące rośliny niosą korzyści dla zdrowia i urody
Zioła na sen: które są najlepsze i jak je pić?
Zioła na sen to tradycyjna metoda walki z bezsennością, która ułatwiała zasypianie naszym babciom i prababciom. Z dobroczynnej mocy natury korzystamy od dawna, i to z całkiem dobrym skutkiem. Jakie zioła na bezsenność wykazują najsilniejsze działanie i jak należy je stosować?
W tym artykule: Problemy z zasypianiem – przyczyny Lawenda na sen Chmiel na sen Męczennica cielista na sen Kozłek lekarski na sen Rumianek na sen Melisa na sen Jak bezpiecznie pić zioła? Zioła na sen w ciąży - całkowicie zakazane? Co pić na lepszy sen? Zioła! To najbardziej naturalny sposób na bezsenność i uspokojenie gonitwy myśli, która w nocy nie pozwala w pełni się wyciszyć. Jakie napary najlepiej pomogą w zaśnięciu? Czy mieszanka ziół na sen zadziała lepiej niż jeden ich rodzaj? Sprawdźmy to! Ale najpierw nieco teorii... Problemy z zasypianiem – przyczyny Problemy z zasypianiem mogą mieć poważne konsekwencje zdrowotne. Pojedyncze epizody bezsennych nocy mogą przytrafić się każdemu, a ich negatywny wpływ będziemy odczuwać tylko następnego dnia. Prawdziwy problem ma miejsce wtedy, gdy takie trudności przyjmują postać chroniczną i przeistaczają się w bezsenność. Spadek wydolności fizycznej, spowolnienie metabolizmu, zaburzenia pamięci i koncentracji - to tylko niektóre konsekwencje tego stanu, a do tego należy dopisać także zwiększone ryzyko wystąpienia schorzeń układu krążenia, zaburzenia lękowe i depresję. Do problemów z zasypianiem, w dużej mierze, przyczynia się prowadzony przez nas styl życia. Przewlekły stres, nieregularne godziny zasypiania i wstawania, drzemki w ciągu dnia, używanie komputera i smartfona przed snem, spożywanie znacznych ilości napojów z kofeiną, tauryną i z innymi substancjami o działaniu pobudzającym - każdy z tych czynników nie jest obojętny dla jakości snu. Na jej obniżenie wpływa także zjadanie późnych kolacji, zwłaszcza tłustych i bogatych w węglowodany, jak i spożywanie alkoholu, zażywanie narkotyków i innych środków psychoaktywnych. Nie bez znaczenia jest też bierny tryb życia. Siedząca praca i brak aktywności fizycznej to właściwie pewna recepta na problemy z zasypianiem. Kolejna przyczyna to niewystarczająca dbałość o jakość snu. Mowa tu o zbyt wysokiej lub zbyt niskiej temperaturze w sypialni (za optymalną należy uznać 20-21 stopni Celsjusza), niewłaściwym nawilżeniu powietrza, hałasie (który może generować telewizor lub radio), niewygodnym materacu i źle ułożonej poduszce. W niektórych przypadkach (jeżeli towarzyszom im inne objawy), problemy z zasypianiem mogą wskazywać na schorzenia: endokrynologiczne, neurologiczne lub kardiologiczne. Taki symptom może też towarzyszyć zaburzeniom psychicznym - depresji bądź schizofrenii. Jeżeli jednak nie pojawiają się żadne inne niepokojące sygnały, trudności z zasypianiem można spróbować zwalczyć naturalnymi metodami. Oto najsilniejsze zioła nasenne, które wpływają też na uspokojenie nerwów. Lawenda na sen Lawenda skutecznie łagodzi stany napięcia nerwowego, ogranicza negatywny wpływ stresu na organizm, wykazuje działanie kojące i przeciwdepresyjne. W rezultacie, to znane od dawna ziele skutecznie ułatwia zasypianie. Po lawendę powinny sięgnąć zarówno te osoby, które mają problem z zasypianiem, jak i często budzące się w nocy. Aby skorzystać z jej dobroczynnych właściwości, przed snem należy wypić napar z łyżki ziela. Surowiec trzeba zalać wrzątkiem (200-250 ml) i pozostawić pod przykryciem na 10-15 minut. Dla spotęgowania efektu, do lawendy można dodać melisę. Taka mieszanka ziół na sen powinna składać się z łyżeczki lawendy i łyżeczki melisy. Oba napary można pić codziennie, bezpośrednio przed snem. W stanach silnego stresu, herbatę z lawendy można pić 2-3 razy dziennie. Skuteczne może okazać się też dodanie olejku lawendowego do kąpieli, choć w tym przypadku, efektu nie będą tak dobre. Chmiel na sen Szyszki chmielu to kolejne silne zioło na sen. Wykazują działanie uspokajające, dzięki czemu znajdują zastosowanie w łagodzeniu stanów napięcia nerwowego i nadpobudliwości. Takie wpływ na organizm wynika z zawartości lotnych olejków, ale nie tylko. W szyszkach chmielu obecna jest także lupulina - substancja hamująca funkcję kory mózgowej i utrudniająca przewodzenie bodźców do układu nerwowego. Można zatem powiedzieć, że mechanizm jej działania jest odwrotny do tego, jaki wykazuje serotonina. Aby przygotować nasenny napar z chmielu, do szklanki należy wsypać łyżkę suszonych szyszek (lub 4-6 sztuk świeżych), zalać wrzątkiem (200-250 ml) i parzyć pod przykryciem przez 10-15 minut. Herbatkę z chmielu należy pić codziennie przed snem. Uwaga, napar nie jest odpowiedni dla dzieci poniżej 12 roku życia, kobiet w ciąży i karmiących piersią. Męczennica cielista na sen Męczennica cielista wywiera silny wpływ na nastrój i psychikę. Dowiedziono, że ziele to wywiera wpływ na receptory benzodiazepinowe układu GABA i dzięki temu, działa wyciszająco, rozluźniająco i uspokajająco. Ma to też wpływ na długość fazy REM na sprawniejsze zasypianie. W rezultacie, osoby pijące napar z męczennicy lepiej się wysypiają, nie występuje u nich problem częstego wybudzania się w nocy, a nad ranem mogą zauważyć wyraźnie lepsze samopoczucie. Jak przygotować nasenny napar z męczennicy? To łatwe - łyżeczkę suszonego ziela zalewamy wrzątkiem (150 ml), przykrywamy i odstawiamy na 5-10 minut. Napar pijemy codziennie, bezpośrednio przed snem. Kozłek lekarski na sen Kozłek lekarski jest jednym z najczęściej stosowanych ziół na problemy z zasypianiem. Ziele powszechnie znane jako waleriana, wykazuje działanie uspokajające. Działa też przeciwbólowo i rozkurczająco, więc jeżeli przyczyną bezsenności są bolesne miesiączki, kozłek lekarski także może pomóc. Zawarte w korzeniu i w kłączach substancje, hamują aktywność ośrodkowego układu nerwowego. Efektem jest uczucie odprężenia, obniżenie napięcia nerwowego i złagodzenie stanów lękowych. Herbata na sen z waleriany jest łatwa do przygotowania. Łyżeczkę suszonego korzenia należy zalać wodą (150 ml) i pozostawić pod przykryciem na 15 minut. Można ją pić codziennie, bezpośrednio przed snem. Rumianek na sen Skuteczne zioła na bezsenność? Oczywiście, że rumianek! Jego dobroczynny wpływ jest efektem bogatej zawartości flawonoidów - substancji, które wiążą się z obecnymi w mózgu receptorami benzodiazepinowymi. Dzięki temu, rumianek działa uspokajająco, łagodzi skutki stresu i odpręża. Do przygotowania relaksującego naparu potrzebna będzie łyżeczka rumianku i 150 ml wrzątku. Po zalaniu ziela, należy parzyć je pod przykryciem przez 10-15 minut. Pijemy bezpośrednio przed snem. Trzeba jednak pamiętać, że rumianek może wchodzić w reakcję z niektórymi lekami, potęgując ich działanie. Należą do nich medykamenty zawierające diazaepam i alprazolam. Niektóre osoby mogą też wykazywać nadwrażliwość na rośliny z rodziny astrowatych, w tym na rumianek. Melisa na sen Liście melisy zawierają olejek eteryczny, składający się przede wszystkim z cytronelalu, geraniolu i cytralu. Poza tym, stanowią naturalne źródło flawonoidów, kwasów fenolowych i innych cennych substancji. Wszystko to przekłada się na uspokajające właściwości melisy, która od dawna znajduje zastosowanie w łagodzeniu nawet silnych stanów zdenerwowania, pobudzenia nerwowego i problemów z zasypianiem. Do przygotowania naparu z melisy należy wykorzystać suszone liście tej rośliny. Jedną łyżeczkę suszu zalewamy wrzątkiem (150 ml), przykrywamy i odstawiamy na 20 minut. Gotowa herbatka ma charakterystyczny ziołowo-cytrynowy smak. Pijemy ją codziennie przed snem, a w stanach wysokiego napięcia nerwowego, nawet 2-3 razy dziennie. Jak bezpiecznie pić zioła? Zioła na bezsenność są stosunkowo bezpieczne, nie znaczy to jednak, że można je pić bez ograniczeń. Osoby, u których pojawi się jakiekolwiek działanie niepożądane (w tym nudności, wymioty, biegunka bądź zawroty głowy), powinny natychmiast przerwać przyjmowanie ziół i zasięgnąć porady lekarza. Leczenie problemów z zasypianiem przy pomocy ziół, nie powinno trwać dłużej niż miesiąc. W przeciwnym wypadku, organizm przyzwyczai się do zawartych w nich substancji aktywnych i przestanie reagować. Z drugiej strony, zbyt długo trwająca terapia może wywołać efekt uzależnienia psychicznego i w rezultacie - zaśnięcie bez pomocy ziół może okazać się bardzo trudne. Po 4 tygodniach, należy zrobić przynajmniej 3-tygodniową przerwę. Pomoże to uniknąć możliwych negatywnych skutków i przy okazji - pozwoli oczyścić organizm z nadmiaru ziołowych substancji. W ten sposób, nie dopuścimy do jego zatoksycznienia. Trzeba również podkreślić, że bez konsultacji lekarskiej nie powinny sięgać po zioła osoby przewlekle chore, przyjmujące leki, kobiety w ciąży i karmiące piersią. Zioła na sen w ciąży - całkowicie zakazane? Jeśli przed ciążą nigdy nie stosowałaś ziół na sen, lepiej nie rozpoczynaj kuracji nimi właśnie teraz, ponieważ mogą one wywołać nieprzewidzianą reakcję alergiczną. Ale nawet jeśli zdarzyło ci się korzystać z takiej formy leczenia, najlepiej wcześniej skonsultować jej kontynuowanie z lekarzem prowadzącym. Za względnie bezpieczne zioła na sen ciąży uznaje się rumianek, melisę lekarską i lawendę. Mimo wszystko, o ich przyjmowanie zawsze lepiej zapytać specjalistę. Zioła przypisane znakom zodiaku. Jaka roślina najlepiej wpłynie na twoje zdrowie?
Koci pazur – właściwości i zastosowanie vilcacory. Do czego wykorzystać magiczne zioła?
Koci pazur – właściwości magiczne to nie wszystko, czym się charakteryzuje. Inaczej zwany czepotą puszystą bywa wykorzystywany na wiele sposobów. Koci pazur jest skuteczny w rytuałach oczyszczających, posiada prozdrowotne właściwości i ma zastosowanie w pielęgnacji.
Do czego wykorzystać koci pazur? Właściwości lecznicze sprawiają, że bywa stosowany w przypadku różnych dolegliwości. Medycyna naturalna, coraz częściej doceniana, czerpie z substancji odżywczych, jakie są zawarte w roślinach. To właśnie ze względu na bogaty skład koci pazur może okazać się cennym wsparciem w profesjonalnych kuracjach. Oprócz tego jednak, koci pazur używany jest podczas przeprowadzania rytuałów i zaklęć. Za jego pomocą możesz oczyścić siebie i swoich bliskich z negatywnej energii. Jak to zrobić? Zapoznaj się ze sposobami na wykorzystanie magicznej mocy, drzemiącej w ziołach. Jak wygląda koci pazur? Koci pazur bywa nie tylko zwany czepotą puszystą, ale i Vilcacora – pod tą nazwą rozpoznawany jest w Azji i Ameryce Południowej, gdzie przede wszystkim rośnie. Tamtejsi medycy i zielarze od wieków wykorzystują właściwości kociego pazura. Zwłaszcza, że kolejne badania potwierdzają skuteczność ziela. Więcej konkretów? Koci pazur to roślina pnąca – sięga nawet kilkudziesięciu metrów. Ma żółto-białe kwiaty, jednak to nie one są najważniejsze. Przede wszystkim wykorzystuje się korę rośliny – to ona zawiera bogactwo substancji odżywczych. Tzw. fluffy claw wykorzystywany jest od… tysiącleci. Okazuje się, że roślina była na tyle popularna wśród rdzennej ludności, że już wtedy pełniła znaczącą funkcję i pomagała w zwalczaniu najróżniejszych dolegliwości. Najdłuższą udokumentowaną historię stosowania czepoty puszystej mają plemiona peruwiańskie – una de gato to dla nich wyjątkowo cenna roślina. Koci pazur – właściwości magiczne Osoby zajmujące się białą magią podkreślają, że koci pazur posiada znakomite właściwości oczyszczające. Zła energia w domu? Ciągle przydarzają ci się nieszczęśliwe wypadki? Jeśli nie wiesz już, co przynosi pecha i chcesz odciąć się od negatywnych myśli, użyj kociego pazura. Jak wykorzystać magiczne właściwości kociego pazura? Suche gałęzie kociego pazura zawieś nad drzwiami wejściowymi. Ochronią dom przed złymi duchami, ale i przed nieproszonymi gośćmi – na przykład złodziejami. Wprowadzasz się do nowego miejsca? Spal koci pazur i okadź nim przestrzeń. To zadziała jak rytuał oczyszczający – skutecznie pozbędziesz się energii pozostawionej po byłych lokatorach. Sięgnij po węgiel drzewny i to na nim spal koci pazur. W ten sposób możesz rozpocząć każdy rytuał ochronny – przestrzeń po spaleniu kociego pazura jest perfekcyjnie czysta, co sprzyja przeprowadzaniu dalszych zaklęć. Wybierasz amulet ochronny? Możesz wsypać nasiona kociego pazura do medalionu i nosić go zawsze przy sobie. Dzięki temu pozostaniesz otoczona opieką. Jeśli potrzebujesz odrobiny szczęścia, przygotuj spell jar. Do słoika włóż koci pazur oraz ulubiony kamień – sprawdzi się także jemioła. Właściwości magicznych ziół i kryształów pomogą ci w spełnieniu marzeń. Magiczne zioła – 7 roślin, które przydają się do czarów, rytuałów i zaklęć>> Właściwości pielęgnacyjnego kociego pazura Ze względu na to, że koci pazur zawiera antyoksydanty, bywa doceniany także w kosmetyce. Jak wiadomo, to właśnie za sprawą przeciwutleniaczy działanie wolnych rodników zostaje zminimalizowane, co przynosi pozytywne skutki dla wyglądu naszej skóry. Jak działa koci pazur? Neutralizowanie wolnych rodników sprawia, że skóra staje się gładka i promienna. Pierwsze zmarszczki pojawiają się znacznie później, a proces przedwczesnego starzenia się zostaje zahamowany. Właśnie ze względu na to działanie vilcacorę dodaje się do kosmetyków. Jednak, aby osiągnąć efekt zregenerowanej i świeżej cery, można sięgnąć także po suplementację. Ekstrakt z kociego pazura dostępny jest również w formie tabletek. Stosując je regularnie, możesz wesprzeć swoją skórę od wewnątrz. Dla wzmocnienia efektu kuracji anti-age warto sięgnąć i po inne zioła – sprawdzi się na przykład głóg. Właściwości antyoksydacyjne tej rośliny sprawią, że jeszcze prościej będzie ci zadbać o jędrną cerę. Głóg: właściwości i zastosowanie w ziołolecznictwie. Jak stosować kwiaty głogu? Koci pazur – właściwości prozdrowotne Koci pazur, czyli Czepota puszysta, to ziele, które jest również szeroko stosowane w medycynie naturalnej. Jakie właściwości ma koci pazur? przeciwzapalne przeciwwirusowe przeciwbakteryjne przeciwutleniające Wskazuje się, że koci pazur wyróżnia się wielokierunkowym działaniem – pomaga zwalczyć najróżniejsze dolegliwości, działa także profilaktycznie. Oczywiście, aby uzyskać jak najlepsze efekty, warto skonsultować się ze specjalistą, który pomoże dobrać najodpowiedniejsze stężenie ekstraktu z kociego pazura. Wiele zależy od tego, jaki skutek zamierzasz osiągnąć. Najczęściej jednak po koci pazur sięga się, aby: wzmocnić, zregenerować organizm, poprawić odporność, spowolnić procesy starzeniowe, wyciszyć się i zrelaksować, rozluźnić mięśnie, załagodzić ból. Jak stosować koci pazur? Ekstrakt z kociego pazura, tak jak i wielu innych ziół, można znaleźć w najróżniejszych preparatach – nalewka z kociego pazura, kapsułki z wyciągiem z rośliny czy też proszek z vilcacory to tylko przykłady. Gdzie kupić koci pazur? Z pewnością znajdziesz koci pazur w sprzedaży internetowej. Ciętej kory kociego pazura możesz szukać także w sklepach zielarskich – zioło kosztuje około 20 złotych za 100 g. Natomiast suplementy z ekstraktem kociego pazura sprzedawane są w aptekach i drogeriach. Spożywanie kociego pazura w formie tabletek z pewnością jest wygodniejsze, jednak niektórzy twierdzą, że kora w czystej formie wyróżnia się większą skutecznością. Gdy zaopatrzysz się w ziele, możesz przejść do przygotowania naparu. Jak go zrobić? Herbata z kociego pazura – instrukcja krok po kroku Do garnuszka wsyp 1-2 łyżeczki ciętej kory z vilcacory. Zalej szklanką wodą. Gotuj przez 30 minut. Wciśnij kilka kropel soku z cytryny. Po skończeniu gotowania, odcedź wywar. Nie pij więcej niż 1 szklankę dziennie. W sprzedaży dostępna jest także zmielona kora – z kociego pazura w proszku także możesz przygotować napar. W tym przypadku wystarczy, że pół łyżeczki proszku zalejesz gorącą wodą. Roztwór warto przestudzić przed wypiciem. Koci pazur – przeciwwskazania Ziołolecznictwo, chociaż przynosi pozytywne skutki i jest szeroko polecane, może wiązać się z pewnym ryzykiem. Dlatego, warto zachować ostrożność i nie przekraczać zalecanych dawek. W przypadku kociego pazura poleca się spożywanie pomiędzy 500 mg a 1g ziela dziennie. Może się wydawać, że to niewielkie stężenie, ale i ono przyniesie pozytywny skutek. Natomiast przekraczanie zalecanych dawek wcale nie pomoże w osiągnięciu efektów szybciej, a wręcz przeciwnie – może wywołać niepożądane skutki. Jednak, nawet niewielkich ilościach kociego pazura nie powinny spożywać: kobiety w ciąży kobiety karmiące piersią dzieci do 12 roku życia osoby z niskim ciśnieniem Co oczywiste, nie należy kontynuować kuracji kocim pazurem, gdy tylko dostrzeżemy niepokojące skutki uboczne – zioła mają to do siebie, że potrafią wywołać alergię. Dlatego też, przed użyciem kosmetyków z kocim pazurem warto wykonać próbę uczuleniową.
Przywrotnik – właściwości magiczne i nie tylko. Dlaczego jest nazywany przyjacielem kobiet?
Przywrotnik – właściwości lecznicze to dopiero początek. Chociaż ziele doceniane jest w fitoterapii i od wieków sięga się po przywrotnik, aby wzmocnić organizm, jego prozdrowotne działanie to nie wszystko. Interesujesz się białą magią? Przywrotnik z pewnością przyciągnie twoją uwagę.
Do czego wykorzystuje się przywrotnik? Właściwości są najróżniejsze – za pomocą ziela możesz wpłynąć na swoje życie miłosne, ale i oczyścić aurę czy wzmocnić swój umysł. Wszystko zależy od tego, czego potrzebujesz. Jednak, zanim zaczniesz czerpać z tego, co przywrotnik ma do zaoferowania, sprawdź, kiedy zebrać ziele i jak je ususzyć. Magiczne zioła należy bowiem odpowiednio przygotować przed przeprowadzeniem jakichkolwiek rytuałów czy zaklęć. Co zrobić? W jaki sposób stosować przywrotnik, aby osiągnąć najlepsze efekty? Podpowiadamy. Przywrotnik – charakterystyka Jak wygląda ziele przywrotnika? Jasnozielone kwiaty, delikatnie pofalowane liście i balsamiczny zapach to jego cechy charakterystyczne. Roślina może osiągnąć nawet 50 cm długości, chociaż zwykle jest nieco niższa. Ziele znane jest także jako nawrotnik, gwiazdosz, lwia łapa – jego łacińska nazwa to alchemilla vulgaris. Rośnie niemal w całej Europie – najczęściej można go znaleźć w okolicach lasów i górskich łąk. Przywrotnik kwitnie od maja do września i to właśnie wtedy najczęściej zbiera się ziele. Jak suszyć ziele przywrotnika? Zbierz roślinę. Zwróć uwagę, aby nie była pokryta poranną rosą. Rozwieś przywrotnik w zacienionym miejscu i poczekaj, aż stanie się tak suchy, że roślina zacznie się kruszyć. Chcesz przyspieszyć suszenie? Rozłóż przywrotnik na blasze i ususz ziele w piekarniku. Temperatura nie powinna przekraczać 35 stopni. Pozostaw otwarte drzwiczki. Ususzone zioło zmiel i przesyp do słoika. Przywrotnik pospolity – właściwości lecznicze Jakie substancje odżywcze zawiera przywrotnik? Właściwości prozdrowotne, którymi cechuje się ziele, wynikają z zawartości: flawonoidów, saponinów, fitosteroli, luteiny, kwasy galusowego i taninowego. To właśnie dzięki nim przywrotnik od wieków wykorzystywany jest w medycynie ludowej. Jak działa? Ziele przywrotnika: właściwości lecznicze ściągające, antybakteryjne, przeciwzapalne, regulujące, wzmacniające, uspokajające. Jednak, co najistotniejsze, przywrotnik przede wszystkim bywa stosowany przez kobiety. Według medycyny ludowej ziele przywrotnika świetnie się sprawdza w przypadku bolesnych miesiączek czy mdłości. Dodatkowo, pomaga załagodzić objawy menopauzy. Magiczne zioła – 7 roślin, które przydają się do czarów, rytuałów i zaklęć>> Przywrotnik: zastosowanie w pielęgnacji Nie tylko ze względu na działanie przeciwbólowe przywrotnik bywa nazywa przyjacielem kobiet. Ziele słynie także ze swojego wyjątkowego działania pielęgnacyjnego. Już w XV-wiecznych poradnikach dla kobiet polecano używania przywrotnika, aby ujędrnić skórę i pozbyć się zmarszczek. Okazuje się, że nie były to słowa rzucone na wiatr – przywrotnik faktycznie wykazuje działanie, które może pomóc w zahamowaniu procesów przedwczesnego starzenia się skóry. Regularne stosowanie przywrotnika pomoże skórze odzyskać młody wygląd. Ziele przywrotnika – na co pomaga? wspomaga regenerację naskórka, zwalcza przebarwienia, wzmacnia jędrność i elastyczność cery, łagodzi stany zapalne. Aby osiągnąć wymienione efekty, warto sięgnąć po preparaty zawierające przywrotnik lub samodzielnie je przygotować. Domowy tonik z przywrotnika – instrukcja krok po kroku Przygotuj napar z przywrotnika. Czubatą łyżkę ziela wsyp do garnuszka, zalej łyżką wody i doprowadź do wrzenia. Gotuj przez 5 minut. Powstały roztwór odcedź i poczekaj, aż wystygnie. Dodaj 1 łyżkę octu winnego. Całość wymieszaj. Przygotowanego kosmetyku używaj dwa razy dziennie. Domowy tonik nie zawiera konserwantów – musi być przechowywany w lodówce. Po 7 dniach przygotuj nowy roztwór. Jak działa przywrotnik? Właściwości magiczne Przywrotnik pospolity jest wyjątkowo popularny nie tylko w medycynie ludowej czy kosmetyce, ale i ezoteryce. Według wielu wierzeń w przywrotniku drzemie silna, magiczna moc, która ujawnia się przede wszystkim kobietom. Przywrotnik traktowany jest jako roślina żeńska – dopatruje się w niej powiązania z planetą Wenus. Co więcej, przywrotnik miałby reprezentować żywioły wody i ziemi, które nieodzownie łączą się z płodnością i życiodajną energią. Jakie właściwości magiczne posiada przywrotnik? pomaga zdobyć wiedzę i otworzyć umysł na nowe możliwości, wzmacnia intelektualny potencjał, działa ochronnie, zabezpiecza czakry przed blokadami energii, sprawia, że rytuały oczyszczające, miłosne i ochronne stają się skuteczniejsze. Aby dodatkowo wzmocnić działanie przywrotnika, warto używać go w połączeniu z innymi ziołami – często polecana jest jemioła. Właściwości ziela robią wrażenie! Przywrotnik – właściwości i zastosowanie magiczne Jak użyć przywrotnika? Zapoznaj się z najpopularniejszymi sposobami. Według słowiańskich wierzeń, szeptuchy i uzdrowiciele zbierali z przywrotnika rosę. Nazywano ją „alchemillą” i traktowano jako magiczny, leczniczy napój. Każdy cierpiący, po zaledwie łyku wody z przywrotnika, miał odzyskać spokój i poczuć ulgę. Potrzebujesz pomocy w podjęciu trudnej decyzji? Nie wiesz, jak oczyścić umysł? Aby łatwiej dokonać istotnego wyboru, warto medytować pośród przywrotnika. Możesz wybrać się na łąkę lub po prostu rozsypać wokół siebie ususzone ziele. Zadbaj o ciszę i spokój, skoncentruj się na sile drzemiącej w przywrotniku... Już pierwszej sesji medytacyjnej twój umysł stanie się klarowniejszy. Boisz się burzy? Zawieś przy oknie ususzone ziele przywrotnika. Słowianie wierzyli, że przywrotnik… przywraca piękną pogodę! Zakładano, że potrafi załagodzić intensywne grzmoty i ochronić dom przed uderzeniami piorunów. Rytuały miłosne – przywrotnik Samotność to jedno z najbardziej dojmujących odczuć. Nic więc dziwnego, że w internecie z łatwością znajdziemy dziesiątki, a nawet setki rytuałów i zaklęć, których celem jest ukojenie bólu po rozstaniu czy poprawa trwającej relacji. Zielarki przekonują, że pomocny może okazać się tu także przywrotnik. Jak go wykorzystać? Zaproś do siebie ukochaną osobę. Postaraj się, aby spotkanie wypadło w noc pełni Księżyca. Przygotuj herbatę z przywrotnika. Możesz zakupić gotowe ziele lub własnoręcznie ususzyć przywrotnik. Po wypiciu herbaty, wasza dawna miłość powinna rozkwitnąć na nowo. Aby wzmocnić efekt, możesz także wręczyć bukiet z przywrotnika lub medalion, zawierający nasiona ziela. To niejedyny sposób na wykorzystanie przywrotnika jako wsparcia w życiu miłosnym. Zioło przyda się także, jeśli nękają cię wątpliwości, co do obecnego związku i nie wiesz, czy nie powinnaś relacji zakończyć. Co wtedy zrobić? Zbierz i ususz przywrotnik. Zapal białą świeczkę, a następnie podpal ziele przywrotnika. Obserwuj płomień. Jeśli dym palonego ziela jest bardzo intensywny, a płomień niespokojny – twoją relację czeka burzliwa przyszłość. Jeśli natomiast przywrotnik pali się spokojnie, nie masz się czym martwić. Zioła na oczyszczanie organizmu. Dzięki nim powrócisz do formy na lato
Różeniec górski: właściwości, działanie, przeciwwskazania. Oto wszystko, co warto wiedzieć na temat tej niezwykłej rośliny
Ma energetyczne właściwości, zwiększa produktywność i dodaje mocy. Różeniec górski nie bez powodu nazywany jest złotym korzeniem. Czy faktycznie można stwierdzić, że to skuteczny pogromca stresu i eliminator napięć?
W tym artykule: Co to jest różeniec górski i jak wygląda? Właściwości Różeńca Górskiego: jak działa złoty korzeń? Co zawiera różeniec górski? Jak stosować różeniec górski? Różeniec górski: przeciwwskazania Różeniec górski: opinie na temat „złotego korzenia” Różeniec górski – mała roślina o niemałych możliwościach. Świetnie radzi sobie w wymagających warunkach atmosferycznych, rośnie głównie w surowym klimacie górskim. W Polsce spotkamy ją rzadko, w niektórych obszarach chronionych, np. w Sudetach czy Karpatach. Występuje głównie w rejonach arktycznych, w Ameryce Północnej oraz w Eurazji. Po roztarciu podziemnej łodygi różeńca górskiego uwalnia się intensywna woń róż. Geneza alternatywnej nazwy (złoty korzeń) nawiązuje z kolei do niezwykle cennych właściwości tej rośliny. Co to jest różeniec górski i jak wygląda? Różeniec górski (inaczej: rhodiola rosea) to roślina należąca do rodziny gruboszowatych. Ostatnimi czasy rhodiola rosea cieszy się coraz większą popularnością. Ten sukulent skrywa wiele, niezwykle dziś cenionych, wszechstronnych właściwości. Złoty korzeń porównuje się często do korzenia żeń-szenia. Różeniec górski wygląda niepozornie. Arktyczny korzeń jest niewielkich rozmiarów – być może dlatego niektórym osobom tak trudno jest uwierzyć w jego niesamowite działanie. Różeniec górski ma jasnozieloną łodygę (która osiąga od 5 do 40 cm), grube, mięsiste liście o jajowatym kształcie i ostrych zakończeniach. Mieszczące się na szczycie pędów małe kwiatki, które zmieniają barwę, przybierają kolor zielony, żółty i czerwony. Jego korzeń jest mocnym, splątanym kłączem. Rośnie wśród skał, w otoczeniu niskich traw, pomiędzy kamieniami. Właściwości Różeńca Górskiego: jak działa złoty korzeń? Dawniej sądzono, że wydłuża życie, wpływa na płodność (na Syberii wręczano niegdyś młodej parze bukiet, który miał zapewnić małżeństwu rychłe potomstwo) czy niweluje choroby wysokościowe. Dziś złoty korzeń kojarzy się przede wszystkim z witalnością, relaksem i balansem. Działanie różeńca górskiego może zatem dla wielu osób okazać się zbawienne. Szczególnie w sezonie jesienno-zimowym. Jako zioło adaptogenne wspomaga organizm w adaptacji do zewnętrznych czynników. Efekt? Większa odporność na stres i łagodzenie jego skutków. Różeniec górski pomaga także naturalnie wspierać sprawność umysłową. Część osób uważa, że jest ogromnym wsparciem, jeśli chodzi o poprawienie jakości snu. Złoty korzeń pozytywnie wpływa na funkcje kognitywne, aktywne substancje różeńca górskiego wspomagają bowiem pracę mózgu. Nie bez powodu korzeń rhodiola rosea jest także polecany sportowcom (poprawia wydolność fizyczną) i osobom, które zmagają się z przewlekłym zmęczeniem albo mają przeżywają intensywny okres. Substancje aktywne zawarte w arktycznym korzeniu hamują również proces starzenia się, wykazując działanie antyoksydacyjne. Wspomagają także układ odpornościowy i... wiele innych. Poza tym różeniec górski to roślina, którą z powodzeniem wykorzystuje się np. w kosmetyce (np. w kremach do twarzy), ponieważ rozświetla cerę i dodaje jej blasku. Złoty korzeń można zatem zażywać doustnie, jak i stosować zewnętrznie – jako np. składnik jednego z używanych przez nas produktów pielęgnacyjnych. Co zawiera różeniec górski? Nic dziwnego, że różeniec górski zwykle uprawia się w celach leczniczych. Od wielu już lat doceniają go ludzie z obszaru podbiegunowego, np. Skandynawowie i Rosjanie. Euroazjatyckie ludy odkryły jego działanie dawno temu, a my chętnie korzystamy dziś z ich wiedzy oraz doświadczenia. Dotąd odkryto 140 związków bioaktywnych, które znajdują się w złotym korzeniu. Za wyjątkowo cenne substancje pozyskiwane z tej rośliny uważa się przede wszystkim rosavin oraz radiolozyd (salidrozyd). Kłącza z korzonkami zawierają również inne, cenne związki, takie jak: p-tyrosol, katechiny, fitosterole, flawonoidy, fenolokwasy, proantocyjanidyny. Jak stosować różeniec górski? Różeniec górski w tabletkach, w kapsułkach, w formie herbaty, nalewki, a może różeniec górski w kroplach? Na rynku jest dziś dostępnych wiele preparatów, które opisywane są jako korzeń różeńca. To oczywiście nic innego, jak wyciąg z jego kłącza. Należy stosować je zgodnie z zaleceniami producenta. Arktyczny korzeń ma bezpośredni wpływ na układ nerwowy, więc po zażyciu zbyt dużej ilości wyciągu z kłącza różeńca górskiego mogą pojawić się skutki uboczne, np. niepokój, bezsenność, gonitwa myśli, nadmierne pobudzenie czy roztrzęsienie. Różeniec górski: przeciwwskazania Ważną informacją jest fakt, że istnieje kilka przeciwwskazań do stosowania tej rośliny. Ekstraktu z korzenia górskiego nie należy przyjmować w ciąży i podczas laktacji, w przypadku alergii, równolegle z innymi adaptogenami oraz w sytuacji, w której dana osoba przyjmuje antydepresanty. Nie powinny go również stosować dzieci. W razie jakichkolwiek wątpliwości warto skonsultować ten temat z lekarzem i upewnić się, czy (oraz w jakich ilościach) możemy z niego korzystać. W trakcie zażywania wyciągu z arktycznego korzenia zaleca się też ograniczenie spożywania kofeiny. Różeniec górski: opinie na temat „złotego korzenia” Czy różeniec górski faktycznie pomaga w walce ze stresem, przemęczeniem i dekoncentracją? Współczesna nauka potwierdza prozdrowotne właściwości arktycznego korzenia. W wielu przypadkach pierwsze efekty widoczne są jednak po około miesiącu regularnego stosowania. Poziom intensywności ich odczuwania jest kwestią indywidualną. Jeśli więc szukasz równowagi w codziennym życiu, być może warto przybliżyć sobie właściwości tej niezwykłej rośliny. A jeżeli interesuje cię zielarstwo albo lubisz czytać o znaczeniu konkretnych roślin, koniecznie zapoznaj się z tymi hasłami: tymianek właściwości i kozieradka właściwości.
Zioła w czerwcu - co i gdzie teraz zbierać? W tym miesiącu dziko rosnące rośliny mają największą leczniczą moc
Skrzyp polny, liście poziomek, dziurawiec. Czerwiec skąpany w zieleni i słońcu ma dla nas mnóstwo darów natury, które teraz cieszą się największą siłą. Zamiast udawać się po nie do apteki, warto poszukać ich w lasach czy na łąkach, podczas weekendowej wycieczki za miasto. Połącz relaks na łonie natury z nauką ziołolecznictwa, aby odkryć magię rodzimych roślin pełnych właściwości dla zdrowia i urody. Zioła w czerwcu - za czym warto się rozejrzeć?
Czerwcowe zioła - co teraz zbierać? Czerwiec to najlepszy czas na zbieranie dziko rosnących ziół, które w tym miesiącu mają największą moc leczniczą. Sprzyja temu ciepło i silniejsze słońce karmiące rośliny swoim życiodajnym światłem. Nasi słowiańscy przodkowie wybierali się po zioła w Noc Kupały, uważaną za noc szczytu pogańskiej magii. Z ziół i kwiatów polnych zaplatali wianki mające ochraniać kobiety przed złem, wzmacniać płodność oraz przepowiadać rychłe losy miłosne. Dziś już wiemy, że choć Słowianie kierowali się intuicją, dobrze znali nasze rodzime rośliny. Do tej pory skrzyp polny, rumianek czy dziurawiec są szeroko stosowane w medycynie i stanowią niezbędnik w domowej apteczce. Czas wybrać się po ten dar natury na pola, do lasów lub na tyły ogrodu. Rośliny rosnące bez pomocy człowieka mają najwięcej właściwości dla zdrowia. Złap koszyk i udaj się daleko za miasto, by zaczerpnąć nauki od samej Matki Ziemi. Zioła w czerwcu: rumianek Rumianku nie trzeba nikomu przedstawiać. To łatwo rozpoznawalne ziele, które zbiera się w maju i czerwcu. Warto wybrać się na spacer, by samodzielnie znaleźć tę leczniczą roślinę. Dziki rumianek najczęściej rośnie na łąkach, polach, przy wiejskich drogach lub nieużytkach. Ma białe płatki układające się w koszyczek, które lekko odginają się w dół. Suszy się go w bukietach zawieszonych "do góry nogami", koniecznie w zaciemnionym miejscu. Koszyczki rumianku rozkłada się na papierze. Zrobione z niego napary czy maści wykazują więcej właściwości niż te kupione w sklepie. Ich kolor jest mocniejszy, a smak intensywniejszy, co już świadczy o zwiększonej mocy zioła rosnącego na łonie natury. Rumianek uspokaja i pomaga zadbać o cerę. Dodany do kąpieli relaksuje całe ciało. Lepiej zawsze mieć go w swojej domowej apteczce. Zioła w czerwcu: skrzyp polny Skrzyp polny to chyba najbardziej znane i cenione zioło, które pomaga włosom w odzyskaniu dawnej formy. Zawiera w sobie witaminy, minerały, potas oraz krzemionkę zwalczającą wolne rodniki. Składniki te wzmacniają włosy i zmniejszają ryzyko ich wypadania, dodatkowo wspomagając ich przyrost miesięczny. Skrzypowa kuracja jest najskuteczniejsza, gdy dziennie spożywamy przynajmniej dwie szklanki naparu przygotowanego z tego zioła. Dodatkowo jej działanie możemy przyspieszyć, stosując płukankę na włosy ze skrzypu i używając naturalnych szamponów z wyciągiem z tej rośliny. Dawniej okłady z parowanego skrzypu używano także na poważne schorzenia. Zioła w czerwcu: wrotycz Wrotycz pospolity rośnie dziko na łąkach, przy polach oraz nadbałtyckich plażach, na tyłach ogrodu lub przy wiejskich drogach. Popularne ziele można rozpoznać po jego żółtych kwiatach, które zakwitają wiosną i zostają z nami aż do jesieni. Jego charakterystyczny, silny zapach pachnie kamforą. To sprawka znajdującej się w nim goryczy, która zbawiennie wpływa na trawienie. Z wrotycza należy korzystać z rozwagą, bo zawarta w nim substancja zwana tujonem bywa toksyczna w dużych dawkach. Ten cud natury używa się w kuracji przeciwko pasożytom, na odkażenie ran, bóle żołądka, alergie oraz lepszy nastrój. Należy suszyć go na słońcu lub w piekarniku. Liście oraz ziele warto zebrać w trakcie kwitnienia, najlepiej do końca sierpnia. Zioła w czerwcu: tatarak Tatarak to jedna z najważniejszych roślin dla naszych przodków. Słowianie wierzyli, że oczyszcza przestrzeń, chroni przed złem, przywołuje dobrą energię i zapewnia dobrobyt w gospodarstwie. Na Zielone Świątki (zwane niegdyś Stadem) dekorowano nim wnętrza chat, kładąc go na podłodze, za łóżkiem lub przy domowych ołtarzykach z ikonami. Co ciekawe, młode liście tataraku efektywnie chronią przed insektami takimi jak pchły. To kolejny powód, dla którego cieszył się uznaniem w chatach wiejskich. Kłącze tataraku zbiera się od wiosny do jesieni. W czerwcu jego liście warto dodać do kąpieli lub zrobić z nich wzmacniające płukanki na włosy. Napar z tataraku wtarty w skalp hamuje wypadanie włosów i promuje ich porost. Zioła w czerwcu: dziurawiec Ziele dziurawca zwyczajnego jest uznane za naturalny lek do walki z depresją, szeroko stosowany w farmakologii. W przeszłości używano je również przy kuracjach zaburzeń umysłowych i menstruacyjnych, a nawet nerwobóli czy na wrzody żołądka. Słowianie wierzyli, że dziurawiec powinien być zebrany w Noc Świętojańską (dawniej Noc Kupały), bo właśnie wtedy ma największą, leczniczą moc. Według naszych przodków dziurawiec "chronił przed złem", którym dziś jest stres, lęki oraz nerwica. Pomaga na zły nastrój oraz układ trawienny. Warto go ususzyć i spożywać jako napar. Zioła w czerwcu: kwiaty lipy Pod koniec czerwca zakwita lipa, która, obok brzozy, była drzewem niezwykle cenionym przez naszych słowiańskich przodków. Jej kwiaty zbiera się tuż po zakwitnięciu, by je ususzyć i pić jako herbatę w sezonie jesienno-zimowym, kiedy dopadną nas przeziębienia. Napar ten ma właściwości napotne, uspokajające oraz łagodzące dolegliwości. Kwiaty lipy można dodać do naturalnego miodu lub zrobić zdrowotny syrop z ich udziałem, wzmocniony działaniem soku z cytryny. Zioła w czerwcu: mięta dzika i pieprzowa Po miętę sięgamy najczęściej wtedy, gdy doskwierają nam dolegliwości trawienne. Wypicie naparu z jej aromatycznych liści wspomaga trawienie i łagodzi ból. Ale to nie koniec właściwości tej rośliny! Zawarte w niej olejki eteryczne mają działanie przeciwwirusowe, a sama herbata chłodzi organizm, przynosząc ukojenie w upalne dni. Mięta zmniejsza również apetyt na słodkości. Warto ją ususzyć i dodawać do syropów lub domowych środków czystości. Zioła w czerwcu: liście poziomek Liście poziomek można znaleźć podczas czerwcowych spacerów po lesie. Zasuszone pachną słodko jak same poziomki i są aromatycznym dodatkiem do herbaty. Wspomagają pracę żołądka, gdyż regulują trawienie i wspierają czynność wątroby oraz śledziony. Listki trzeba zebrać, kiedy kwitną owoce. Zrywa się je pojedynczo z każdej rośliny, aby nie osłabić jej rozwoju. Osoby, które mają ogród, mogą zrobić to samo z listkami maliny czy czarnej porzeczki, będących świetnym źródłem przeciwutleniaczy. Te dary natury służą naszej skórze. Zioła w maju: pokrzywa Pokrzywa to dziko rosnąca roślina najbardziej pożądana w tym sezonie. Ma wiele właściwości szczególnie dla urody i można ją stosować zewnętrznie lub wewnętrznie. Czas skończyć z myśleniem, że jest zwykłym chwastem przynoszącym więcej szkody niż pożytku. Znajduje się w niej bardzo dużo żelaza, magnez, witaminy K, C i E. Te związki czynią ją naturalnym antidotum na anemię, trądzik czy wypadające włosy. Śmiało wypełnij nią cały swój koszyk, a następnie zasusz w zacienionym miejscu. Sproszkuj jej liście i spożywaj razem z wodą każdego dnia, jako suplement. Pij napary przyrządzone z pokrzywy dla lepszej odporności. Możesz też opłukiwać nimi włosy oraz wcierać je w swój skalp, na wzmocnienie cebulek lub przyspieszenie porostu włosów. Wiedza tajemna o ziołach: Zioła przypisane znakom zodiaku Zioła na oczyszczanie organizmu Ziołowe kadzidła do domu
Zioła na oczyszczanie organizmu. Dzięki nim powrócisz do formy na lato
Odczuwasz na sobie skutki długiej kwarantanny? Czas sięgnąć po zioła, które oczyszczają organizm. Te dary natury poprawiają wygląd niedotlenionej skóry i pomagają zwalczyć trądzik hormonalny. Z ich pomocą pozbędziesz się też zbędnych kilogramów, będących wynikiem zajadania stresu. Krótki detoks pomoże ci powrócić do formy. Wystarczy, że zaczniesz korzystać z mocy roślin, które znajdziesz w ogrodzie, przy lasach i na łąkach. Zacznij swoją kurację od układu trawiennego, by wkrótce podziwiać jej efekty na twarzy.
Bluszczyk kurdybanek na oczyszczanie Bluszczyk kurdybanek to bylina porastająca wiejskie krajobrazy. Dawniej stosowano go jako przyprawę do dań wytrawnych, podobnie jak pietruszkę. Dzisiaj polskie ziele używa się w kuracjach oczyszczających organizm. Ma wysoką skuteczność w odtruwaniu ciała i usuwaniu nagromadzonych w nim toksyn. Działa moczopędnie, rozkurczowo oraz przeciwzapalnie. Wspomaga trawienie, toteż warto włączyć go do diety, szczególnie kiedy chcemy przyspieszyć odchudzanie. Pity codziennie, jako napar, zwalcza trądzik, będący wynikiem stresu i nieodpowiedniego odżywiania. Kurdybanek rośnie w miejscach pełnych słońca, na łąkach lub przy lasach. Rozejrzyj się za nim w trakcie wędrówek po polnych ścieżkach. Bratek na oczyszczanie Bratki są znane ze swoich właściwości antybakteryjnych oraz przeciwgrzybicznych, co czyni je silnym antidotum na trądzik, liszajec czy łuszczycę. Maści zawierające wyciągi z bratków działają na cerę kojąco i rozświetlająco, a sam napar z rośliny silnie oczyszcza skórę. Ten cud natury rośnie dziko na polskich polach. Ma intensywny zapach, który łatwo rozpoznać. Swoją oczyszczającą siłę zawdzięcza bioflawonoidom zwalczającym wolne rodniki. Dodatkowo jest bogaty w witaminę C, kwas salicylowy i olejki eteryczne, które poprawiają wygląd skóry. Ta naturalna kuracja na trądzik pomaga nastolatkom lub osobom dorosłym, zmagającym się z trądzikiem hormonalnym. Należy pić go jako napar dwa razy dziennie, przez miesiąc, żeby skóra mogła naturalnie się oczyścić. Używa się go również jako tonik do twarzy lub ziołowy okład na zaczerwienienia. Koper włoski na oczyszczanie Słynny dodatek do kiszonych ogórków to kolejne zioło, które wspomaga oczyszczanie organizmu. Koper zawiera ważne witaminy z grupy A, B, C, olejki eteryczne oraz takie minerały, jak: magnez, potas, żelazo czy wapń. Nie bez powodu tradycyjnie posypujemy nim ziemniaki skąpane w maśle. Natka kopru włoskiego przyspiesza metabolizm i wspomaga spalanie tłuszczu. Usuwa nadmiar wody z organizmu oraz łagodzi bóle żołądka. Poza tym, że działa świetnie jako ziele, ma jeszcze większą moc w postaci nasion. To właśnie z nich robi się napar na przetłuszczającą się skórę, który reguluje produkcję sebum. Należy pić go dwa razy dziennie, przez minimum 14 dni. Wiele osób zawdzięcza tej kuracji promienną cerę i dobre samopoczucie. Pietruszka na oczyszczanie Zielona nać pietruszki ma bogaty skład, wspomagający oczyszczanie organizmu. Usprawnia pracę ciała, które jest zmęczone i przewlekle narażone na stres. Jest niezastąpiona w domowym leczeniu trądziku. Spożywana codziennie zmniejsza częstotliwość jego występowania. Pomaga zwalczyć wypryski hormonalne pojawiające się na twarzy i plecach. Pietruszka intensywnie odtruwa wątrobę, gdzie kumulują się wszystkie toksyny. To właśnie niedoczynność tego narządu najbardziej wpływa na wygląd cery. Warto jeść zieloną natkę, posypując nią posiłki lub miksując w blenderze z cytryną, na odżywczy koktajl. Pokrzywa na oczyszczanie Pokrzywa jest najsłynniejszym ziołem oczyszczającym organizm i wzmacniającym włosy. To sekret urody wielu polskich modelek. Zioło warto zbierać przed rozpoczęciem lata, aby je zasuszyć i pić jako napar, lub spożywać w sproszkowanej formie. Polska pokrzywa zawdzięcza swoją zbawienną moc krzemionce, która reguluje produkcję sebum. Znajduje się w niej bardzo dużo żelaza, magnez, witaminy K, C i E. Te związki czynią ją naturalnym antidotum na anemię, trądzik czy wypadające włosy. Roślina dostarcza skórze niezbędnych witamin, soli mineralnych oraz antyoksydantów, które działają przeciwzmarszczkowo. Pij napary przyrządzone z pokrzywy dla lepszej odporności. Możesz też opłukiwać nimi włosy oraz wcierać je w swój skalp, na wzmocnienie cebulek lub przyspieszenie porostu. Mięta na oczyszczanie Mięta jest najbardziej powszechnym ziołem, które pomaga na wiele dolegliwości. Przyrządzony z niej napar chłodzi organizm w letnie dni i naturalnie redukuje apetyt. Wspomaga trawienie, zmniejsza poczucie ciężkości. Z jej pomocą łatwiej przejść na zdrową dietę, by zrzucić kilka zbędnych kilogramów. Poza tym, że usprawnia pracę organizmu, korzystnie wpływa także na skórę. Napar z mięty działa jak ściągające serum dla zmęczonej cery lub zmiękczająca kąpiel na suche i popękane stopy. Warto utrzeć w moździerzu jej świeże listki, a następnie nałożyć powstałą pastę na twarz, jako leczniczą maseczkę na trądzik. Spraw, by ta roślina zawsze znajdowała się w twoim ogrodzie. Skrzyp polny na oczyszczanie Skrzyp polny to chyba najbardziej znane i cenione zioło, które pomaga włosom w odzyskaniu dawnej formy. Zawiera w sobie witaminy, minerały, potas oraz krzemionkę zwalczającą wolne rodniki. Składniki te wzmacniają włosy i zmniejszają ryzyko ich wypadania, dodatkowo wspomagając ich przyrost miesięczny. Skrzypowa kuracja jest najskuteczniejsza, gdy dziennie spożywamy przynajmniej dwie szklanki naparu przygotowanego z tego zioła. Dodatkowo działa moczopędnie i pomaga pozbyć się z organizmu nagromadzonej w nim wody. Skrzyp od wieków stosuje się jako detoks oczyszczający po zimie. Dziś na pewno pomoże nam zwalczyć skutki uboczne domowej kwarantanny. Mlecze na oczyszczanie Mniszek lekarski jest traktowany jak chwast, który rośnie dosłownie wszędzie. Jednak lepiej poszukać tej rośliny rosnącej daleko od dróg, by zrobić z niej lekarstwa na dolegliwości wątroby. Żółte kwiaty mniszka lub jego liście są jadalne i stanowią zdrowy dodatek do sałatki. Ziele to wspomaga trawienie oraz działa na organizm oczyszczająco. Świetnie sprawdzi się na letni detoks. Poszukaj go na trawnikach czy łąkach, do których nie docierają spaliny. Zebrane rośliny susz na papierze, rozłożone na płasko. Wykorzystaj żółte kwiaty do nalewek, syropów, ziołowych miodów, soków lub jako dodatek do dań. Naturalne kosmetyki na trądzik >>
Zioła, które zbiera się w lipcu. To sezon na rumianek i kwiaty lipy, jakie warto zasuszyć na leczniczą herbatę
Zioła w lipcu. Czas zebrać rośliny o leczniczych właściwościach, które posłużą nam jesienią i zimą. Znajdziemy je w dziczy - przy lasach, brzegach rzek, na łąkach czy wiejskich nieużytkach. Nie trzeba być ekspertem, żeby je rozpoznać. Nasz poradnik jest dla początkujących zielarzy. Niech zwykły, letni spacer stanie się przygodą odkrywającą przed tobą moc natury. W ziołach rosnących bez pomocy człowieka kryje się największa witalność i mądrość.
Lipiec sprzyja wędrówkom w plenerze w poszukiwaniu rodzimych ziół. W tym miesiącu lepiej patrzeć pod nogi, żeby nie przeoczyć roślin o zdumiewających zaletach dla zdrowia. Pełnia lata ma dla nas mnóstwo darów, od poziomek, jeżyn oraz czarnej jagody po kwiaty lipy czy bukiety rumianku. Wszystko, co zbierzemy i zasuszymy teraz, przyda się w domowej apteczce jesienią. Niech ucieczka za miasto zaowocuje lepszym poznaniem rodzimych roślin. Skorzystajmy z tegorocznego uziemienia, by pogłębić swoją więź z Matką Naturą. Oto zioła, które nasze prababki włożyłyby do swojego koszyka. Zioła w lipcu - kwiaty lipy Lipiec, jak sama nazwa wskazuje, jest miesiącem ściśle powiązanym z lipą. To drzewo odgrywało dużą rolę w kulturze naszych słowiańskich przodków. Zasłużyło sobie na miano "świętego" za sprawą swoich leczniczych właściwości. W tym miesiącu emanuje największą mocą, gdyż wypuszcza na świat swoje drobne, białe kwiaty. Zbiera się je tuż po zakwitnięciu, a następnie suszy na herbatę. Jesienią, gdy dopadnie nas przeziębienie, podziękujemy za ten dar natury. Napar z kwiatów lipy działa napotne i uspokajająco. Skutecznie łagodzi dolegliwości gardła. Sam miód lipowy jest uważany za najbardziej szlachetny, prozdrowotny, złoty nektar. Zioła w lipcu - piołun Piołun w czasach Słowian był uważany za potężne zioło o magicznych właściwościach. Rytuały z jego udziałem miały odczyniać złe uroki, przepędzać demony oraz zaleczać nietypowe schorzenia. Z jego liści sporządzano okłady na zmęczone oczy. Piołunowy kompres przyspieszał gojenie się ran i pomagał zwalczyć stany zapalne. Robiono z niego także ziołowe kadzidła, które palono, by oczyścić przestrzeń. Dziś można porównać ten obrządek naszych przodków z paleniem białej szałwii czy palo santo. Jeśli dostrzeżesz gdzieś bylicę piołun, zbierz ją i ususz na leczniczą herbatę lub kojący dodatek do kąpieli. Rozglądaj się za tym darem natury na łąkach, przy lasach i wodach. Zioła w lipcu - chaber bławatek Chaber bławatek ma charakterystyczny, intensywnie niebieski kolor, którym wyróżnia się na polskich łąkach. Jest niesamowitym sprzymierzeńcem naszej skóry. Działa łagodząco i przeciwzapalnie, a więc warto robić z niego kompresy. Ciepły, chabrowy okład na twarz spłyca zmarszczki, odświeża, tonizuje oraz wygładza zmęczony naskórek. To antidotum na worki pod oczami czy przebarwienia wywołane przez Słońce. Płatki chabru dodane do kąpieli naturalnie rozluźniają napięte części ciała. Co ciekawe, herbata sporządzona z tego ziela przyspiesza metabolizm. Pita codziennie, przed każdym posiłkiem, skutecznie wspomaga letnie odchudzanie. Zioła w lipcu - nagietek Nagietek to intensywnie pomarańczowy kwiat, uważany za źródło młodości. Dawniej aptekarze zbierali tę roślinę, by przekształcić ją na leczniczą maść, która przyspiesza gojenie się ran. Jej liście jadano jako warzywo, a płatki dodawano do sałatek. Ziele działa bakteriobójczo, regenerująco oraz ochronnie. Stosuje się je zewnętrzne i wewnętrznie, na niemalże wszystkie popularne schorzenia. Podczas gdy syrop z nagietka wzmacnia organizm w okresie zimy, napar mleczny wykonany na jego bazie skutecznie łagodzi bóle miesiączkowe. Dziś nagietek pojawia się także w składzie kremów dla cery dojrzałej czy wrażliwej. Poprawia koloryt skóry i spłyca widoczne zmarszczki. Nic dziwnego, od wieków cieszy się wielką sławą. Zioła w lipcu - rumianek Rumianek spotyka się na łąkach przez całe lato. Mają białe płatki układające się w koszyczek, które lekko odginają się w dół. Suszy się je w bukietach zwisających górą do dołu, koniecznie w zaciemnionym miejscu. Herbaty czy maści sporządzone z dziko rosnących kwiatów rumianku mają więcej właściwości zdrowotnych niż produkty zakupione w sklepie. Ich kolor jest mocniejszy, a smak intensywniejszy, co już świadczy o zwiększonej mocy zioła rosnącego na łonie natury. Ziele uspokaja, pomaga zadbać o cerę, dodany do kąpieli relaksuje całe ciało. Warto zawsze mieć go w swoim arsenale. Zioła w lipcu - babka lancetowata Babka lancetowata to roślina dobrze znana naszym przodkom. Do dzisiaj używa się jako plaster na otarcia oraz drobne rany. Listki babki przykłada się do skóry natychmiast po ich zerwaniu. Można zasuszyć je w przewiewnym miejscu, od razu po powrocie do domu, a następnie przyrządzić z nich zdrowotne syropy. Ziele porasta suche tereny i pastwiska. Ma podłużne liście zebrane w rozetę, a z jego środka wyłania się kilka bezlistnych łodyg, które mogą sięgać 50 cm. Na ich końcach znajdują się niewielkie kwiatostany. Nasza rodzima babka lancetowata sprawdzi się w każdej domowej apteczce. Zioła fotouczulające. Lepiej nie pić ich przed wyjściem na Słońce >>
Zioła na odchudzanie: jakie rośliny wspomagają spalanie tłuszczu?
Zioła na odchudzanie to jedna z możliwości, dzięki której utrata nadprogramowych kilogramów jest łatwiejsza. Ich stosowanie wpływa na metabolizm i przyspiesza oczyszczanie organizmu. Te i inne właściwości uzależnione są od obecności w ziołach flawonoidów - naturalnych antyoksydantów, fenoli, garbników, pektyn, soli mineralnych. Mocą naturalnych środków zajmuje się także medycyna akademicka, korzystająca z osiągnięć leczenia naturalnego.
Jak z każdą inną terapią czy suplementacją, i z ziołami nie można przesadzić. Trzeba wiedzieć, w jakich dawkach i kombinacjach je stosować. Prawidłowo wykorzystywane zioła w bezpieczny sposób ułatwiają przywrócenie optymalnej masy ciała, dodatkowo wspomagając leczenie chorób towarzyszących, między innymi nadciśnienia, cukrzycy czy insulinooporności. Skrzyp polny na odchudzanie Skrzyp polny to roślina, która bardzo często wymieniana jest jako składnik licznych suplementów diety oraz kosmetyków, mających za zadanie poprawić kondycję i wygląd włosów, skóry i paznokci. Rzeczywiście, w tym względzie zioło wykazuje dużą skuteczność, na tym jednak jego możliwości się nie kończą. Skrzyp polny na odchudzanie może być stosowany między innymi dlatego, że znakomicie wspiera pracę nerek. Udowodniono naukowo, że zwiększa on objętość wydalanego moczu, usuwając wraz z nim toksyny i szkodliwe metabolity. Pozbawia także ciało nadmiaru zatrzymanej wody, często przyczyniającej się do powstawania obrzęków nóg, rąk, twarzy. Ziele skrzypu polnego pobudza również procesy przemiany materii. Dzięki zawartości krzemu, polecane jest tym, którzy w czasie diety redukcyjnej chcą uniknąć rozstępów. Dość ciekawe są badania związane ze stosowaniem skrzypu polnego w przypadku cukrzycy. Okazuje się, że wyciąg z rośliny łagodnie obniża poziom cukru i poprawia pracę trzustki. Zioła tybetańskie na odchudzanie Zioła tybetańskie to nazwa mieszanek tworzonych na podstawie tradycyjnych tybetańskich receptur powstałych przed dwoma tysiącami lat. Istnieje kilka wariantów takich kompozycji, wykorzystujących nawet kilkaset ziół, korzeni, owoców. Najbardziej znana jest padma, łącząca między innymi korzeń costusa, owoc miodli indyjskiej, owoc kardamonu, rdest, pięciornik, kwiat goździka, kłącze hedychii czy ziele sida cordifolia. Składniki zawarte w ziołach tybetańskich wspierają pracę układu pokarmowego i trawiennego. Dodatkowo przyspieszają przemianę materii. Ich zwolennicy twierdzą, że przy systematycznym stosowaniu, można osiągnąć znakomite efekty odchudzające, należy jednak podkreślić, że nie ma w tej sprawie naukowych dowodów. Niewątpliwie jednak zioła tybetańskie będą wspierać organizm w procesach oczyszczania. Dodatkowo mieszanki te stanowią źródło wielu cennych składników: garbników, flawonoidów czy olejów eterycznych. Wspomagają układ odpornościowy, działają przeciwzapalnie, ułatwiają obniżanie poziomu glukozy oraz nadciśnienia tętniczego. Mniszek lekarski na odchudzanie Lista wymieniająca zioła wspomagające odchudzanie byłaby niepełna bez mniszka lekarskiego. W lecznictwie naturalnym zasłynął on przede wszystkim jako sprawdzony lek na problemy wątrobowe: działa żółciotwórczo, zapobiega zastojom w woreczku, stabilizuje pracę komórek wątroby i odtruwa. Mniszek lekarski wspomaga trawienie tłuszczów, ograniczając ich wchłanianie w jelicie cienkim, a jednocześnie pobudza wydzielanie soku żołądkowego, co jest korzystne dla układu trawiennego. To ważne w przypadku spowolnionego metabolizmu. Dodatkowym atutem jest usuwanie szkodliwych metabolitów z moczem i zapobieganie gromadzeniu wody. Mniszek lekarski ma jeszcze inną bardzo ważną zaletę: stabilizuje poziom glukozy. To zasługa inuliny obecnej przede wszystkim w korzeniach rośliny. Mniszek lekarski obecny jest w sklepach zielarskich w postaci suszu, a świeże, młode listki z powodzeniem można dodawać do wiosennych surówek i sałatek. Jego spożywanie nie jest jednak polecane przy zgadze, nadkwaśności oraz czynnych chorobach wrzodowych. Pokrzywa na odchudzanie W ziołolecznictwie pokrzywa wykorzystywana jest najczęściej w postaci liści i korzeni, rzadziej nasion i całego ziela. Można kupić ją jako samodzielny produkt albo składnik tworzący herbaty ziołowe na odchudzanie. Zioło to znane jest z wysokiej zawartości witamin C, E, K oraz beta-karotenu. To także prawdziwe bogactwo soli mineralnych. Pokrzywa ma znakomite zdolności aktywizowania procesów przemiany materii w organizmie, a dzięki działaniu moczopędnemu wspiera również usuwanie toksyn i nagromadzonej wody, likwidując obrzęki. Zawartość krzemu ogranicza ryzyko powstawania na skórze rozstępów. Wykazano, że spożywanie naparu z liści pokrzywy lub ich świeżej postaci obniża poziom cukru we krwi i pobudza zdolności wydzielnicze trzustki. Niektóre źródła podają, że znajdziemy w nim również kwas chlorogenowy, który ogranicza tworzenie się dodatkowych komórek tłuszczowych. Perz na odchudzanie Perz postrzegany jest przede wszystkim jako trudny do wytępienia chwast. Niewiele osób jednak wie, że odpowiedź na pytanie, jakie zioła pić na odchudzanie, może obejmować również tę roślinę. Korzystne właściwości wykazuje jej kłącze. W kłączach perzu znajdziemy trytycynę - cukier złożony, który jest w zasadzie niestrawialny. W żołądku powiększa natomiast swoją objętość, dając uczucie sytości i wchłaniając cukry dostarczone z pożywieniem, ograniczając ich przedostawanie się do krwiobiegu. Osłabia skok poziomu glukozy i zmniejsza wyrzut insuliny, co jest ważne zwłaszcza przy cukrzycy typu 2 i insulinooporności. Kuracja perzem korzystnie wpływa również na florę bakteryjną w jelitach, chroni przed zaparciami, a nawet ogranicza przyrost tkanki tłuszczowej. Duże znaczenie ma również zawarta w roślinie inulina, o której wspomniano już wyżej. Jak bezpiecznie pić zioła? Dobroczynne działanie ziół nie oznacza jednak, że można spożywać je w dowolnych ilościach i kombinacjach. Nieumiejętnie dobrana przez laika mieszanka ziół na odchudzanie może nie zadziałać, a w najgorszym razie zaszkodzić, gdyż nie wszystkie składniki mogą występować w połączeniu. Przeciwwskazaniem do stosowania niektórych wywarów są choroby wrzodowe żołądka, niewydolność nerek, kłopoty z drogami moczowymi. Przed spożywaniem ziół dobrze jest skonsultować się więc z lekarzem.
Słowiańskie sposoby na zdrowie ciała i ducha
Odkurzamy księgi z sekretami naszych przodków, gdzie kryje się cała wiedza na temat pielęgnacji z rodzimych stron. Słowiańska gimnastyka, bania, magia ziół - te metody gwarantują mocny powrót do korzeni. Dzięki nim lepiej zrozumiesz swoje ciało i zamienisz się w emanujące siłą bóstwo.
Słowiańskie korzenie to powód do dumy, gdyż nasza kultura jest bardzo bogata i sięga naprawdę odległych czasów. Chociaż lubimy odkrywać azjatyckie rytuały i korzystamy na co dzień z ajurwedy, nie musimy wybierać się w daleką podróż po porady dotyczące pielęgnacji czy zdrowia. Na naszej szerokości geograficznej znajdziemy wszystko, czego nam potrzeba do przedłużenia młodego wyglądu oraz cieszenia się dobrą kondycją. Nasi przodkowie wiedzieli jak przetrwać każdą porę roku. Po lekarstwa udawali się do lasów i na łąki, bo tam skrywały się skarby natury łagodzące każdą dolegliwość. Nie znali jogi i medytacji, lecz mieli własne, sprawdzone sposoby na utrzymanie równowagi w ciele. Te metody są stworzone dla naszego DNA! Słowiańskie kosmetyki - marki zainspirowane naszą tradycją >> Słowiańskie sposoby na zdrowie - medycyna ludowa Słowianie wierzyli, że człowiek stanowi jedność z naturą. Wiedzieli, że gdy zwrócą się do otaczającej ich fauny i flory, otrzymają odpowiedzi na swoje pytania. Za zdrowie ludzi odpowiadał znachor lub słowiańska szamanka. To oni byli "łącznikami" pomiędzy światem ludzkim i boskim. Ludy słowiańskie wierzyły w bogów odpowiadających żywiołom przyrody. Ich medycyna naturalna opierała się na czerpaniu z sił wody, ognia, ziemi czy powietrza. Prastare zwyczaje uzdrawiające bazowały więc na ziołach, dźwiękach, kąpielach, paleniskach. Ponieważ istota ludzka jest częścią natury, jasne było, że to w niej znajdzie lek dla ciała i duszy. Słowiańskie sposoby na zdrowie - słowiańska gimnastyka O słowiańskich kobietach krążą legendy, gdyż były znane ze swojej urody, wewnętrznej siły, kobiecości i mądrości. Wiedziały, jak oszukać swój wiek, korzystając z tego, co daje im natura. Potrafiły dbać o swoją rodzinę, równocześnie pielęgnując własny rozwój duchowy oraz drzemiącą w nich siłę twórczą. Wiedziały, że tylko zdrowe ciało może być świątynią dla zdrowego ducha, więc pielęgnowały swoją sylwetkę. Pomagała im w tym słowiańska gimnastyka, zarezerwowana wyłącznie dla kobiet. To rytuał ćwiczeń, który działa jak psychoterapia dla ciała. Praktyka nieco przypomina jogę - jest sekwencją ruchów, które ćwiczy się z rozpuszczonymi włosami i na boso, w bezpośrednim kontakcie z Ziemią. Ćwiczenia należy wykonywać płynnie, aż organizm się do nich przyzwyczai. Efekty przynosiły piękno na zewnątrz oraz w środku kobiecego wnętrza, gdyż ta gimnastyka pełna harmonii znacznie wpływała na poczucie własnej wartości. Dziś można jej spróbować w niektórych szkołach jogi lub w domu, korzystając z filmików na YouTube. Poznanie swoich słowiańskich korzeni pozwoli ci lepiej zrozumieć, kim jesteś. Słowiańskie sposoby na zdrowie - roślinne lekarstwa Kto nie zna babcinego syropu z cebuli lub prawdy o tym, że czosnek to najlepszy domowy antybiotyk? To wiedza wędrująca przez pokolenia, która sięga dalekich czasów słowiańskich. Dawniej leki na każdą dolegliwość znajdowały się blisko zamieszkanej chaty. Cebula i czosnek (pospolity lub niedźwiedzi) były naturalnym antidotum na jad żmii, choroby zakaźne oraz inne powszechne schorzenia. Popularny był także sok z brzozy, lipa, chrzan, kora dębu...stosowane w medycynie naturalnej do dziś. Niektóre rośliny uważano wręcz za zioła magiczne, bo wyróżniały je nieprzeciętne właściwości. Na przykład Dziewanna zawdzięcza swoją nazwę słowiańskiej bogini, patronki zwierząt i miłości. Ziele to pomaga leczyć drogi oddechowe, doskonale sprawdza się na kaszel. Podobną sławą cieszył się kurdybanek, którym Słowianie leczyli niemal wszystkie schorzenia. Roślina zwalczała przeziębienie, duszności lub problemy z wątrobą, toteż często używano jej jako przyprawy. Niezwykła moc ziół - poznaj właściwości tych cenionych roślin >> Słowiańskie sposoby na zdrowie - słowiańska bania W kulturze słowiańskiej nie brakuje rytuałów związanych z wodą. Nasi przodkowie budowali drewniane banie łączące w sobie saunę i łaźnie. W środku panowała wysoka temperatura, która "dodawała krzepy", czyli wzmacniała układ krwionośny. Nie brakowało tam bukietów ziół, jakich zapach był formą aromaterapii. Podczas tego doświadczenia dla ciała oraz ducha chłostano się także brzozowymi i dębowymi miotełkami, gdyż te miały sprzyjać wypędzeniu choroby. Całe doświadczenie było raczej przyjemne, szczególnie w trakcie panującej, srogiej zimy. Słowiańskie łaźnie były miejscem szczególnym, w którym odbywały się wszystkie zabiegi zdrowotne, kosmetyczne oraz higieniczne. Ze względu na antyseptyczne właściwości środowiska łaźni, bywała ona też miejscem narodzin dzieci. Dziś powraca moda na drewniane sauny czy kąpiele w ziołach pod gołym niebem. Takich uzdrowisk jest na polskiej mapie sporo. Smużenie ziół - rytuał oczyszczający energię >> Słowiańskie sposoby na zdrowie - z naturą za pan brat Słowianie wiedzieli, że najlepszą formą medytacji jest przebywanie sam na sam z naturą. Drzewa i rośliny traktowali jak rodzinę, mieli też ogromny szacunek do zwierząt. Człowiek nie był wtedy panem, lecz częścią wspólnoty, czyli otaczającej go przyrody. To budowało w nim wrażliwość i spokój, ale także wyostrzało zmysły. Ludzie byli bardziej samoświadomi, silnie ufali swojej intuicji. Nie musieli zamykać oczu, by przenieść się gdzieś indziej, bo cenili sobie swoją rzeczywistość. Przede wszystkim czuli wdzięczność za to, co daje im Matka Natura i starali się odwdzięczyć się jej w ten sam sposób. Możliwe, że to właśnie życie w takiej symbiozie jest najlepszym lekiem na stres. Obudź w sobie swoją słowiańską moc, zacznij częściej obcować z naturą. Tańcz, śpiewaj i ćwicz na zewnątrz, badaj rośliny, obserwuj zwierzęta i jak najmniej zerkaj na ekran telefonu!