Widzowie czekali na ten powrót 4 lata. Jeden z największych hitów HBO Max od dzisiaj w streamingu. To początek końca?
Fani czekali naprawdę długo, ale w końcu się doczekali. Od dzisiaj widzowie HBO Max mogą zobaczyć początek 3. sezonu „Euforii”. Jednak zamiast entuzjazmu pojawia się coraz więcej znaków zapytania.
Uwaga: artykuł zawiera spoilery. To ważny moment dla całej produkcji, bo poprzednia odsłona zadebiutowała jeszcze w 2022 roku, więc przerwa między sezonami była wyjątkowo długa. Powrót jednego z największych hitów platformy miał być wielkim wydarzeniem – tymczasem pierwsze reakcje sugerują, że nowa seria może podzielić widzów. Dotychczas serial należał do najmocniejszych tytułów HBO Max i przez lata uchodził za jeden z pewniaków platformy. Dwa pierwsze sezony zbierały solidne recenzje i cieszyły się dużym uznaniem krytyków, ale przy 3. sezonie nastroje są wyraźnie chłodniejsze. To może być sygnał, że twórcy mają problem z utrzymaniem poziomu, do którego przyzwyczaili odbiorców. Tym bardziej że od miesięcy pojawiają się spekulacje, iż nowa odsłona może być zarazem początkiem końca całej historii. „Euforia” po czterech latach przerwy To, że „Euforia” wydaje się dziś zupełnie innym serialem, nie powinno nikogo zaskakiwać. Kiedyś dało się ją jeszcze względnie trafnie nazwać opowieścią o licealistach. Dziś surrealistyczny, często duszny portret nastoletniego życia w Los Angeles wymyka się prostym kategoriom, bo jego bohaterowie wpadli już w zakręt dorosłości i pędzą dalej bez trzymanki. View oEmbed on the source website Od finału drugiego sezonu, wyemitowanego w lutym 2022 roku, minęły cztery lata. W tym czasie wydarzyło się naprawdę wiele – także rzeczy tragicznych. Zmarły trzy osoby związane z serialem: Angus Cloud, odtwórca roli Fezco, który w 2023 roku przedawkował narkotyki; producent Kevin Turen, który również odszedł nagle w 2023 roku na zawał; oraz Eric Dane, zmarły w lutym z powodu niewydolności oddechowej wywołanej ALS. Na końcu odcinka twórcy oddali im hołd planszą dedykacyjną. „Euforia” w 2026 roku nie miała wyjścia – musiała się zmienić, musiała wyglądać inaczej. Auto na granicy jako metafora całego serialu Już na początku pierwszego odcinka długo wyczekiwanego trzeciego sezonu „Euforii” pojawia się scena, która – być może nieintencjonalnie – staje się idealną metaforą tego, czym dziś jest ten serial. Rue (Zendaya), kilka lat po ukończeniu liceum, przewozi fentanyl przez granicę z Meksykiem, próbując spłacić gigantyczny dług wobec narkotykowej bosski Laurie (Martha Kelly). W pewnym momencie usiłuje przedostać się samochodem przez mur graniczny i wrócić do Stanów Zjednoczonych. Udaje jej się rozpędzić auto po dwóch rampach przygotowanych przez przekupionego strażnika. Problem w tym, że samochód zatrzymuje się dokładnie na szczycie muru i zaczyna niebezpiecznie się chwiać. Rue musi wydostać się z pojazdu i ostrożnie zsunąć z powrotem na amerykańską stronę. „Chwianie się nad przepaścią” to zresztą najlepszy opis tego, co robi dziś sama „Euforia” – przynajmniej w tym pierwszym odcinku trzeciego, a być może ostatniego sezonu. Życie absolwentów East Highland High School jest niestabilne, zwłaszcza życie Rue, która próbuje skorygować kurs i zwraca się ku chrześcijaństwu, ale wciąż nie potrafi zjechać z drogi prowadzącej prosto do samozagłady. Serial także chwieje się twórczo. Sam Levinson, autor scenariusza i reżyser premiery, ambitnie próbuje nadrobić zaległości i opowiedzieć, co dzieje się z niemal nieporęcznie dużą liczbą bohaterów, z których każdy żyje dziś w zupełnie innej rzeczywistości. Problem w tym, że te zmiany tonów nie zawsze do siebie pasują. W najlepszych momentach ten odcinek jest napięty, szorstki i zaskakujący – zwłaszcza wtedy, gdy skupia się na Rue. W najgorszych zmusza nas do oglądania tego, co dzieje się z Cassie i Nate’em, którzy sprawiają wrażenie, jakby istnieli nie tylko w innej rzeczywistości, ale wręcz na innej planecie. Nowa „Euforia” przypomina western? A dziś wygląda przede wszystkim jak western. I, jak Levinson powiedział „New York Timesowi”, jest to całkowicie zamierzone. Praca Rue jako kurierki narkotykowej regularnie prowadzi ją przez zakurzone krajobrazy Meksyku i Teksasu. Na chwilę znajduje schronienie na farmie należącej do Millerów – skrajnie konserwatywnej chrześcijańskiej rodziny. Ale westernowy klimat budują tu także inne elementy. Levinson rozszerzył format obrazu do proporcji 2.20:1 – dokładnie takich, jakich używano w wielu klasycznych filmach tego gatunku. Na ścieżce dźwiękowej pojawia się Waylon Jennings. Konfrontacja Rue z właścicielem strip clubu – mężczyzną o znaczącym, niemal symbolicznym nazwisku Alamo Brown (Adewale Akinnuoye-Agbaje, tak, ten sam, który grał Mr. Eko w „Lost”) – kończy się sceną z postrzeleniem jabłka nad jej głową, co przywołuje skojarzenia ze spaghetti westernem. Z kolei obrzydliwa sekwencja, w której Rue połyka absurdalną liczbę baloników z narkotykami, przywołuje słynną scenę „Nikt nie zje pięćdziesięciu jajek” z „Nieugiętego Luke’a”. To technicznie nie jest western, ale w centrum także stoi buntownik idący pod prąd systemowi, czyli – w pewnym sensie – kowboj. A gdyby ktoś się zastanawiał, jak szybko podczas premiery „Euforii” może poczuć mdłości, odpowiedź brzmi: po 14 minutach. Rue jako antybohaterka Dzikiego Zachodu Sama Rue – bezmyślna, bezprawna, rzucająca się w wir ryzyka – też jest jakimś rodzajem kowboja. A może raczej jak Caine z „Kung Fu”, który po prostu wędruje przez świat. Chociaż w tej wersji świata dorabia też jako kierowczyni Ubera, bo nawet duchowy nomada musi dziś mieć side hustle. Tak czy inaczej, Levinson wyraźnie chce pokazać, że nawet w miejskim Los Angeles wszystko zaczyna przypominać Dziki Zachód: zasady nieustannie się przesuwają, o ile w ogóle jeszcze istnieją, a ludzie próbują zagarnąć tyle, ile się da, póki jeszcze mogą. „To miasto się rozpada” – mówi Rue jeden z pasażerów Ubera, kiedy wiezie go przez Los Angeles. „Ktoś musi coś zrobić z tą przestępczością”. W najzabawniejszym momencie odcinka kamera odjeżdża, ujawniając, że mężczyzna jest przebrany za Batmana. Co słychać u Maddy i Lexi? Tymczasem Maddy (Alexa Demie) pracuje jako asystentka menedżerki i pomaga aktorom oraz influencerom budować ich marki. Haruje bez przerwy, a pieniędzy i tak z tego niewiele. Lexi (Maude Apatow), co akurat nikogo nie dziwi, pracuje na planie serialu pod okiem wpływowej showrunnerki granej przez Sharon Stone. Nocna opera mydlana „L.A. Nights”, którą nadzoruje Patricia Lance, bardziej przypomina „Melrose Place” niż cokolwiek, co dziś można zobaczyć w streamingu czy telewizji. Pokój scenarzystów – pełen ostentacyjnie progresywnych, palcami strzelających autorów – wygląda jak koszmar senny wyznawcy MAGA. Levinson najwyraźniej celuje tu w satyrę na Hollywood, choć nie jestem jeszcze przekonana, czy niedzielne wieczory HBO potrzebują aż dwóch seriali rozgrywających się na tym polu. Trzeci sezon „The Comeback” robi to już bardzo skutecznie, nie wspominając nawet o „Hacks” czy „The Studio” od Apple TV+. Wszystko wskazuje też na to, że Lexi w końcu wpisze własne życie do fabuły „L.A. Nights”, co – miejmy nadzieję – doprowadzi do powstania „Our Life: The Series”. Jules, Fezco i bohaterowie poza kadrem Nawet bohaterowie, o których tylko się mówi, ale których nie widzimy na ekranie, zdają się po drodze gubić moralność, godność albo jedno i drugie. Z rozmowy z Maddy dowiadujemy się, że Jules pracuje jako sugar baby. Fezco wciąż żyje, ale siedzi w więzieniu i tęskni za Lexi, która nie ma nawet ochoty do niego zadzwonić. A potem są jeszcze Nate (Jacob Elordi) i Cassie (Sydney Sweeney), przy których naprawdę trudno powstrzymać się od pytania: przepraszam, ale co tu się właściwie dzieje? Cassie i Nate są dziś w zupełnie innym serialu Według wspomnianego artykułu w „New York Timesie”, Sweeney przed rozpoczęciem sezonu 3 powiedziała Levinsonowi: „Zrób mi tylko jedną przysługę: dopilnuj, żeby Cassie była szalona”. Cóż, misja została wykonana z nawiązką. W trzecim sezonie Cassie kompletnie odpłynęła – i to w sposób, który nie do końca współgra z tym, kim była wcześniej. W czymś, co ewidentnie brzmi jak meta-komentarz do medialnej obsesji na punkcie ciała Sweeney, a także jej rzekomo konserwatywnych poglądów, Cassie żyje dziś – jak mówi Rue – w „prawicowej podmiejskiej bańce, udając boginię na TikToku”. Kiedy widzimy ją po raz pierwszy, jest przebrana za seksownego szczeniaczka, chodzi na czworakach, z otwartymi ustami i wywieszonym językiem, wszystko po to, by podbić swoje zasięgi w mediach społecznościowych. Ona i Nate, którzy właśnie planują ślub, mieszkają w absurdalnie wielkiej posiadłości typu McMansion, urządzonej tak, jakby nikt nie zmieniał tam wystroju od 2001 roku. Czy odziedziczyli ten dom? A może specjalnie urządzili go właśnie w ten sposób? Czy to tylko ostentacyjny sposób Levinsona na pokazanie, że Cassie i Nate desperacko próbują odgrywać wersję sukcesu, jaką sprzedało im społeczeństwo? Ślub, OnlyFans i amerykański kult pieniędzy Nate przejął firmę budowlaną, którą wcześniej prowadził jego ojciec Cal (Eric Dane), zapewne nadal przebywający w więzieniu. Jest śmiertelnie zestresowany inwestycją mieszkaniową dla seniorów. „Jeden boomer umiera co 15 sekund” – mówi potencjalnemu inwestorowi. „Przyspiesz o dziesięć lat i dostaniesz falę śmierci na gigantyczną skalę”. Ach tak – nic nie rozpala prawdziwego amerykańskiego kapitalisty bardziej niż wizja dochodowej fali zgonów. Krótko mówiąc: Cassie i Nate – który, nawiasem mówiąc, jeździ Cybertruckiem, a to odkrycie niemal sprawiło, że prysnęło mi chardonnay nosem – są po prostu koszmarni. Jasne, można powiedzieć, że zawsze tacy byli: skupieni na sobie, gotowi stawiać własne potrzeby ponad wszystkich innych. Ale dwa pierwsze sezony traktowały ich z pewnym wyczuciem. Pokazywały ich słabości, emocjonalne pęknięcia i okoliczności, które uczyniły z nich ludzi zamkniętych, egoistycznych, czasem wręcz okrutnych. Tymczasem premiera trzeciego sezonu sprowadza ich do ledwie naszkicowanych karykatur, na których Levinson zawiesza rozmaite społeczne obsesje – choćby amerykańskie uwielbienie dla pieniędzy. Cassie postanawia założyć OnlyFans, żeby zarobić na kwiaty ślubne za 50 tysięcy dolarów. „Nie czekałam całe życie na weselę z getta” – mówi z pełną powagą podczas kolacji w otoczeniu mniej więcej 97 zapalonych świec. Cassie może i oszalała, ale jest tu też małostkowa i głupia – a wcześniej nie wydawała mi się ani jednym, ani drugim. Przynajmniej nie przez cały czas. Problem z przemianą Nate’a Podobnie średnio przekonuje mnie pomysł, że Nate tak wyraźnie staje się swoim ojcem. W drugim sezonie oddał Cala w ręce policji – czy naprawdę nie robiłby wszystkiego, by nie skończyć dokładnie tą samą drogą? A może Levinson próbuje zasugerować, że powtórzenie tego wzorca było nieuniknione? Tak czy inaczej, oboje są po prostu zbyt młodzi, by wiarygodnie funkcjonować w tej groteskowej wersji dorosłości, co tylko pogłębia wrażenie sztuczności. Na tym etapie Cassie i Nate nie żyją już nawet w „prawicowej podmiejskiej bańce”. Oni są po prostu w zupełnie innym serialu niż reszta bohaterów „Euforii”. Levinson prowadzi Rue w stronę odkupienia Pośród całego tego dziwactwa widać jednak, że Levinson próbuje zmierzać ku odkupieniu – zwłaszcza w przypadku Rue. Po wizycie na farmie Millerów często o nich myśli i wraca do obrazu ich pozornie idyllicznego życia poza systemem. Nie mają dostępu do internetu. Czy można w ogóle wyobrazić sobie taki luksus? Rue zaczyna zastanawiać się, czy nie powinna zwrócić się ku religii. „Nie będę przyjaźnić się z chrześcijanką” – mówi Lexi, kiedy Rue opowiada jej o Millerach. „Dlaczego?” – pyta Rue. „Bo są oceniający” – odpowiada Lexi. To mimowolnie ironiczna kwestia, która równie dobrze mogłaby paść z ust Hannah Horvath – i traktuję to jako komplement. Wiara czy desperacka potrzeba zmiany? Dziwi mnie jednak, że w scenie retrospekcji z Alim (Colman Domingo, jak zwykle znakomity w swoich kameralnych dialogach z Zendayą) Rue z takim zapałem atakuje wszystkie fragmenty Biblii, które stoją w sprzeczności z jej wartościami, a jednocześnie w teraźniejszej osi fabularnej ani razu nie komentuje tego, że ci „wspaniali” chrześcijańscy Millerowie są wyraźnie uprzedzeni wobec Meksykanów. Czy jako kobiety kolorowej naprawdę by jej to nie poruszyło? Nie jestem też przekonana, że Rue na tym etapie naprawdę wierzy w Boga. Bardziej niż duchowego przebudzenia pragnie chyba osobistej przemiany, której nie potrafi osiągnąć samodzielnie. „Na tym polega piękno kraju, który nazywamy Ameryką” – mówi jej Alamo, wywołując w jej zwykle zamglonych od narkotyków oczach coś na kształt nadziei. „Każdy może wymyślić siebie na nowo”. Czy Rue da się jeszcze uratować? Później Rue tłumaczy Alamo, że właśnie w tym momencie zaczęła się zastanawiać, czy to sam Bóg nie zaprowadził jej do tego burdelu i do tego mężczyzny, który z dumą oznajmia, że jest „w biznesie cipki” – co z niewiadomych przyczyn brzmi dla Rue zaskakująco kusząco, zapewne dlatego, że desperacko szuka jakiejkolwiek drogi ucieczki od życia sprowadzonego do połykania narkotyków i odrabiania długu wobec Laurie. Tyle że nie jest wcale jasne, czy ludzie z otoczenia Alamo mają ochotę wpuścić ją do tego swojego „biznesu” – zwłaszcza Bishop (Darrell Britt-Gibson), który od pierwszej chwili patrzy na nią z podejrzliwością. A jeśli to naprawdę Bóg ją tu przyprowadził, nie jestem pewna, czy po to, żeby mogła zacząć wszystko od nowa. Bo nawet jeśli taka szansa istnieje, czy Rue w ogóle jest jeszcze zdolna do prawdziwej przemiany? Czy nie zagubiła się już za bardzo? Na razie – jak ten samochód zawieszony na szczycie muru granicznego – jej próba wynalezienia siebie na nowo, a może nawet odkupienia, może równie dobrze skończyć się w jedną, jak i w drugą stronę. Artykuł ukazał się w oryginale na ELLE.com
Jaką cenę płacimy za szczerość w miłości? „Drama” z Zendayą i Robertem Pattinsonem dekonstruuje mit „związku idealnego” [RECENZJA]
Pierwsza warstwa „Dramy” może wydawać się powierzchowna. Jeśli jednak zajrzymy głębiej, znajdziemy boleśnie prawdziwe studium relacji i pytań, które każdy z nas powinien zadać sobie i najbliższym.
[W recenzji znajdują się spoilery] „Drama” w reżyserii Kristoffera Borgliego z pozoru wpisuje się w dobrze znany schemat: para idealna, ślub tuż za rogiem i drobne napięcia, które tylko wzmacniają romantyczną narrację. Jednak już po kilkunastu minutach staje się jasne, że to nie będzie klasyczna komedia romantyczna. Dostajemy za to zdystansowaną, momentami wręcz... okrutną analizę relacji wystawionej na próbę absolutną. Borgli bierze na warsztat coś bardzo uniwersalnego: pytanie o to, jak dobrze znamy osobę, z którą dzielimy życie – i przekształca je w eksperyment psychologiczny. Film nie tyle opowiada historię, co ją „rozbiera”: i robi to warstwa po warstwie, aż do momentu, gdy zostaje tylko dyskomfort. „Drama” serwuje widzom mieszankę humoru i egzystencjalnego niepokoju Charlie (Robert Pattinson) i Emma (Zendaya) to para na ostatniej prostej przed ślubem. Ich relacja wydaje się niemal idealna – pełna czułości, humoru i wzajemnego zrozumienia. Borgli – wyraźnie celowo – buduje ten obraz jako lekko przerysowaną idyllę, by tym mocniej wybrzmiał późniejszy kontrast. Przełom następuje podczas kolacji ze znajomymi, kiedy niewinna gra w „najgorsze rzeczy, jakie zrobiliśmy w życiu” wymyka się spod kontroli. Emma przyznaje, że jako nastolatka planowała szkolną strzelaninę. Ostatecznie do niej nie doszło – ale sama świadomość tego faktu działa na jej przyszłego męża jak psychologiczna bomba. Ten plot twist nie jest jednak osią narracji. Sedno filmu nie tkwi w tym, co Emma zrobiła lub... czego nie zrobiła, ale w tym, jak ta wiedza zaczyna nieodwracalnie zmieniać rzeczywistość bohaterów. Od tej chwili nic nie jest już neutralne. View oEmbed on the source website Charlie zaczyna reinterpretować każdy gest ukochanej. Jej słowa, spojrzenia, nawet milczenie nabierają nowego, niepokojącego znaczenia. Pojawia się paranoja, podszyta irracjonalnym, ale zrozumiałym lękiem. Z kolei Emma zdaje się nie do końca rozumieć skalę konsekwencji swojego wyznania – tak jakby wierzyła, że szczerość sama w sobie powinna być oczyszczająca. W tym kontekście największą siłą „Dramy” jest sposób, w jaki pokazuje erozję relacji. Borgli nie ucieka w melodramatyczne wybuchy emocji – zamiast tego koncentruje się raczej na mikropęknięciach. „Drama” działa niemal jak studium percepcji: pokazuje, jak jedna informacja potrafi zmienić wszystko, co wydawało się pewne. Reżyser trafnie podkreśla, że relacje nie rozpadają się przez jedno wydarzenie: do rozstań i kłótni dochodzi częściej przez sposób, w jaki to wydarzenie zostaje przetworzone. Zendaya & Pattinson to mistrzowski duet w „Dramie” Duet Roberta Pattinsona i Zendayi jest absolutnym fundamentem filmu. Ich gra opiera się na niuansach – drobnych zmianach tonu, zawahaniach, niedopowiedzeniach. Pattinson tworzy postać, która stopniowo traci grunt pod nogami. Charlie nie jest ani bohaterem, ani ofiarą – to mężczyzna uwięziony między racjonalnością a irracjonalnym lękiem. Zendaya natomiast unika jednoznaczności: Emma jest jednocześnie szczera i zdystansowana, pełna skruchy, ale i defensywna. To właśnie sposób budowania głównych ról sprawił, że „Dramę” oglądałam w pełnym napięciu: każda scena była dla mnie polem do osobistej interpretacji. Film Borgliego to esencja „dramy”, która zmusza do refleksji nad relacją Największą wartością „Dramy” jest jej niejednoznaczność. Film nie próbuje rozstrzygać, kto ma rację – i nie daje widzowi komfortu „moralnej wyższości” nad żadnym z bohaterów. Borgli zostawia te pytania otwarte: jesteśmy niejako zmuszeni do konfrontacji z własnymi przekonaniami – i to właśnie ten element sprawił, że o „Dramie”, ale i o granicach szczerości i otwartości w relacji myślałam jeszcze długo po wyjściu z kina. „Dramę” obejrzycie w polskich kinach od 10 kwietnia
Bohaterowie kultowego serialu wracają po 4 latach nieobecności. Widzowie piszą wprost: „to już zupełnie inna historia”
Po czterech latach ciszy „Euforia” wraca z nowym sezonem - i jak pokazuje nowy zwiastun od HBO - to, że nie będzie to już ta sama opowieść. Skok w czasie, mroczniejszy klimat i bohaterowie, którzy dawno przestali być nastolatkami.
Cztery lata - tyle przyszło czekać fanom „Euforii” na nowy sezon. W międzyczasie serial urósł do rangi współczesnego kultu, a jego obsada stała się jednymi z najgorętszych nazwisk w Hollywood. Teraz HBO Max odsłania kolejne karty i jedno jest pewne: powrót nie będzie sentymentalną podróżą do licealnych korytarzy. 3 sezon „Euforii” już za chwile. HBO Max udostępniło nowy zwiastun Nowy zwiastun jasno pokazuje, że bohaterowie zostawili za sobą szkolną rzeczywistość - ale nie chaos, który zawsze im towarzyszył. Akcja przenosi się kilka lat do przodu. Rue nie jest już zagubioną nastolatką, lecz osobą uwikłaną w znacznie poważniejsze sprawy - w tym kontakty z narkotykowym światem sięgającym Meksyku. W jednej ze scen widzimy ją podczas przesłuchania przez agentów antynarkotykowych, co tylko podkręca napięcie. Zmieniają się też relacje. Cassie i Maddy znów znajdują się blisko siebie, choć wszystko wskazuje na to, że stare rany wcale się nie zagoiły. Z kolei wątek Cassie i Nate’a idzie o krok dalej - ich relacja ewoluuje, ale niekoniecznie w stronę szczęśliwego zakończenia. View oEmbed on the source website Mroczniejsza, bardziej dorosła „Euforia” Twórca serialu, Sam Levinson, tym razem wyraźnie wychodzi poza estetykę szkolnego dramatu. Trzeci sezon ma być opowieścią o dorosłości - tej brutalnej, nieuporządkowanej i często bolesnej. Pojawiają się wątki wiary, odkupienia i konfrontacji z własnymi wyborami, ale też dobrze znane elementy: uzależnienia, przemoc i emocjonalne uzależnienie od innych ludzi. Na ekran wraca główna obsada, w tym Zendaya, Sydney Sweeney, Jacob Elordi czy Hunter Schafer, ale pojawią się też nowe, zaskakujące nazwiska. Wśród nich Sharon Stone, Rosalia czy Natasha Lyonne. To tylko podkręca oczekiwania wobec sezonu, który - jak zapowiadają twórcy - ma domknąć całą historię. „Euforii” sezon 3. „To już zupełnie inny serial” Już po pierwszych materiałach promocyjnych widzowie piszą wprost, że to „zupełnie inna historia”. „Czuję, że nawet nie muszę oglądać ponownie sezonów 1 i 2, bo to już zupełnie nowy serial” - brzmi jeden z komentarzy. I trudno się z tym nie zgodzić. Klimat jest cięższy, bardziej surowy, momentami wręcz filmowy - jakby „Euforia” przeszła własną transformację razem ze swoimi bohaterami. Nie zmienia się jedno - intensywność. Warto podkreślić, że za kulisami też doszło do zmian. Nowy sezon został nakręcony na taśmie filmowej 35 mm i 65 mm, co jest rzadkością w produkcjach telewizyjnych. Efekt? Jeszcze bardziej kinowa jakość obrazu i wizualna opowieść o przejściu z zamkniętego świata młodości do nieprzewidywalnej dorosłości. Dlaczego tyle trzeba było czekać 3. sezon „Euforii”? Pierwotnie zakładano, że nowe odcinki pojawią się znacznie wcześniej - mniej więcej dwa lata po premierze drugiego sezonu w 2022 roku. Tak jednak się nie wydarzyło i minęły aż 4 lata. Na tak długą przerwę złożyło się kilka czynników - od rosnącej popularności głównych gwiazd, przez napięcia za kulisami, aż po tragiczne wydarzenia, które dotknęły obsadę. Jednym z powodów opóźnienia był błyskawiczny rozwój karier trójki głównych aktorów - Zendayi, Sydney Sweeney i Jacoba Elordiego. Ich napięte harmonogramy znacząco utrudniały rozpoczęcie prac nad nowym sezonem. Dodatkowo, jak informował „The Hollywood Reporter”, na planie miało dochodzić do napięć między Zendayą a kontrowersyjnym twórcą serialu, Samem Levinsonem. Na produkcję wpłynęły także dramatyczne wydarzenia. W lipcu 2023 roku Angus Cloud, który grał uwielbianą przez widzów postać Feza, zmarł w wyniku przypadkowego przedawkowania narkotyków. Jego śmierć wstrząsnęła całą ekipą i na długo zatrzymała prace nad serialem. O emocjach związanych z powrotem na plan otwarcie mówiła Hunter Schafer. W podcaście „Call Her Daddy” przyznała, że początkowo przyjęła rolę, ponieważ było to „więcej pieniędzy, niż kiedykolwiek widziałam w całym swoim życiu”. Jednocześnie nie ukrywała swoich wątpliwości po śmierci kolegi z planu: „Jeśli wrócimy, to będzie trudne. Myślę, że jest taki świat, w którym możemy to przekuć w piękny trzeci sezon - jeśli ma powstać. To naprawdę wszystkich wytrąciło z równowagi”. Niepewność wobec nowego sezonu wyrażał również Jacob Elordi. W rozmowie w ramach cyklu „Actors on Actors” magazynu „Variety” przyznał: „Czy to zadziała - nie wiem. Jest szansa, że to, co zrobiłem, nie jest dobre”. Wszystko to sprawia, że trzeci sezon „Euforii” powstawał w zupełnie innych okolicznościach niż poprzednie. Kiedy premiera „Euforii” sezon 3? Premiera już 12 kwietnia na platformie HBO Max. Nowe odcinki będą pojawiać się co tydzień. I choć wiele wskazuje na to, że „Euforia” w swojej nowej odsłonie będzie trudniejsza w odbiorze, jedno pozostaje niezmienne - znów zapowiada się historia, od której trudno będzie oderwać wzrok.
Sydney Sweeney jako modelka na niebieskiej platformie? Wraca kontrowersyjny serial
Gotowi na big news? Po ponad czteroletniej przerwie w sieci pojawił się zwiastun nowego sezonu serialu "Euforia". Trzeci sezon zadebiutuje na HBO Max 12 kwietniu 2026 roku.
Fani na całym świecie już odliczają dni do 12 kwietnia 2026. Po kilkuletniej przerwie znów będzie można zanurzyć się w mroczny, pełen emocji świat młodych bohaterów „Euforii”.Trzeci sezon przyniesie powrót niemal całej głównej obsady. Na ekranie ponownie zobaczymy Zendayę jako Rue Bennett, Sydney Sweeney w roli Cassie, Jacoba Elordiego jako Nate’a oraz Hunter Schafer, Erica Dane’a, Colmana Domingo, Alexę Demie i Maude Apatow. Pojawi się też sporo świeżej energii. Do obsady dołączają m.in. Sharon Stone i Rosalía. Szokujące zmiany fabularne i kontrowersyjne wątki Akcja rozgrywa się pięć lat po wydarzeniach z drugiego sezonu. Sam Levinson tłumaczył, że ten przedział czasowy jest naturalnym przeskokiem dla postaci, które mogłyby już zakończyć studia. Nowy sezon będzie składał się z ośmiu odcinków. Za scenariusz, reżyserię i produkcję odpowiada Sam Levinson, we współpracy z wytwórnią A24. Największe emocje wzbudza wątek Cassie Howard. W zwiastunie 3. sezonu „Euforii” Sydney Sweeney wraca jako twórczyni treści w stylu OnlyFans. Na zdjęciach z trailera, które pojawiły się w sieci Cassie prezentuje odważne pozy w... nietypowym stroju. Scena ta stała się jednym z bardziej kontrowersyjnych ujęć w zwiastunie i zapowiada, jak bardzo postać Cassie odbiega od wizerunku z poprzednich sezonów. Wiadomo też, że Cassie i Nate mieszkają na przedmieściach, są zaręczeni, a nawet – jak potwierdził Levinson – biorą ślub. Ceremonia ma być jednym z najbardziej zapadających w pamięć wydarzeń sezonu. Zmiany życiowe dotyczą też innych bohaterów serialu. Rue, grana przez Zendayę, znajduje się w Meksyku i jest zadłużona u Laurie – bohaterki granej przez Kelly. Jules (Hunter Schafer) uczęszcza do szkoły artystycznej, zmagając się z lękiem o swoją przyszłość jako artystki. Maddy (Alexa Demie) rozpoczęła pracę w agencji talentów w Hollywood, a Lexi (Maude Apatow) jest asystentką showrunnerki, którą zagra Sharon Stone. Twórcy zapowiadają, że sezon będzie pełen emocji, intensywnych relacji i zaskakujących zwrotów akcji. Kto nie wróci do Euforii? Lista nieobecnych i tragiczne straty Niestety, nie wszyscy aktorzy powrócą na ekran. Storm Reid, wcielająca się w siostrę Rue – Gię Bennett, potwierdziła w listopadzie 2025, że nie zagra w trzecim sezonie. Barbie Ferreira, znana jako Kat Hernandez, odeszła z serialu w sierpniu 2022 roku, powołując się na różnice artystyczne. Największą stratą dla fanów jest śmierć Angusa Clouda, odtwórcy roli Fezco, który zmarł w 2023 roku w wieku 25 lat. Jego postać miała duży wpływ na losy Rue i innych bohaterów, a jego nieobecność z pewnością zostanie odczuta przez widzów.
Zendaya, Jackman, Efron w filmie o wynalazcy cyrku. Produkcja kipi od kolorów
„Król rozrywki” to spektakularny musical, w którym Hugh Jackman wciela się w wizjonera, wynalazcę cyrku i bohatera klasy pracującej. W obsadzie plejada gwiazd z Zendayą na czele. To idealna propozycja na oddech od świątecznej tematyki.
„Król rozrywki” niedawno wpadł na platformę streamingową Netflix i wciąga widza w świat, w którym marzenia mają siłę napędową amerykańskiego show-biznesu. Musical o P.T. Barnumie to nie tylko efektowna opowieść o narodzinach cyrku i kultury masowej, ale też współczesna bajka o ambicji, potrzebie akceptacji i cenie sukcesu. Musical o narodzinach amerykańskiego show-biznesu „Król rozrywki”, osadzony w realiach XIX-wiecznej Ameryki, przypomina, że marzenia mogą zmienić świat. W głównej roli — Hugh Jackman, którego charyzma i sceniczna siła wybuchają z ekranu przy każdym dźwięku musicalowej nuty. Jackman maluje postać Barnuma z rozmachem i uczuciem. Jego bohater to więcej niż impresario – to współczesny mag, który wśród kurzu areny i okrzyków tłumu odkrywa siebie. Na ekranie widzimy jego wędrówkę – od chłopaka bez grosza po króla estrady, który nadał rozrywce zupełnie nowe znaczenie. Oprócz Hugh Jackmana na ekranie pojawia się plejada gwiazd. Michelle Williams wciela się w postać żony Barnuma, Charity, dodając historii ciepła i głębi. Zac Efron jako Philip Carlyle prezentuje elegancję i wdzięk młodego arystokraty, który odrzuca konwenanse. Zendaya jako trapezistka Anne Wheeler zachwyca nie tylko w powietrznych akrobacjach, ale i w scenach emocjonalnych, a Rebecca Ferguson – mimo że jej głos zastąpiła Loren Allred – w roli Jenny Lind przyciąga uwagę szlachetną powściągliwością. Błysk, cekiny i kontrowersje – jak film przedstawia różnorodność „Król rozrywki” kipi od kolorów, ruchu i emocji. Ale pod złotą fasadą skrywa się pytanie o to, kogo społeczeństwo uznaje za „normalnego”. Cyrk Barnuma to schronienie dla odmieńców — kobiet z brodą, gigantów, osób, których nikt nie chciał zobaczyć. Film celebruje ich obecność, choć nie zawsze pogłębia ich historie. Krytycy zgodnie twierdzą, że film jest wizualnie zachwycający, ale niekompletny. Tak też w skrócie można określić stosunek scenariusza do rzeczywistej historii Barnuma. Produkcja całkowicie pomija jego karierę polityczną i kontrowersyjne praktyki promocyjne. Zamiast tego dostajemy bajkę: piękną, błyszczącą i mocno przefiltrowaną przez współczesne wartości.
Zendaya i Robert Pattinson zaręczeni? Tak, ale w nowym filmie A24. „Komedia romantyczna”, która może całkowicie odmienić gatunek
A24, twórcy „Everything Everywhere All at Once” czy „Midsommar”, znów rozpalają wyobraźnię. Plakat „The Drama” z Zendayą i Robertem Pattinsonem, stylizowany na zaproszenie ślubne, wywołał poruszenie i zapowiada nieoczywistą mieszankę rom-comu, tajemnicy i emocji.
Opublikowanie pierwszego plakatu promującego film „The Drama” z Zendayą i Robertem Pattinsonem wywołało prawdziwe poruszenie wśród fanów na całym świecie. Na grafice, przypominającej zaproszenie ślubne, widnieją napisy „Save the Date” i „You are cordially invited”. Aktorzy wcielają się w zakochaną parę – Emmę Harwood i Charliego Thompsona – i pozują jako świeżo zaręczeni. Zendaya nosi błyszczący pierścionek zaręczynowy na palcu, co tylko podsyciło emocje widzów. Stylizacja plakatu, utrzymana w estetyce zaproszenia ślubnego, jest nieprzypadkowa. Produkcja od początku była owiana aurą tajemnicy. A24, znana z nieszablonowego podejścia do promocji, tym razem wykorzystała elementy fikcyjnego ogłoszenia w prasie. Kim są bohaterowie filmu „The Drama” W „The Drama” Zendaya gra Emmę Harwood, córkę Rogera Harwooda z Baton Rouge w Luizjanie. Emma ukończyła Portside High School w 2013 roku i Boston University w 2017 roku. Obecnie pracuje w księgarni Mission Books. Z kolei Pattinson wciela się w postać Charliego Thompsona – dyrektora Cambridge Art Museum. Charlie jest absolwentem Eaton College z 2004 roku oraz doktorem historii sztuki z Tufts University. Premiera filmu „The Drama” już 3 kwietnia 2026 roku Wytwórnia A24 potwierdziła datę premiery filmu – 3 kwietnia 2026 roku. To pierwszy oficjalny komunikat na temat produkcji, która do tej pory była owiana tajemnicą. Fabuła opowiada o parze narzeczonych, których relacja zostaje wystawiona na próbę, gdy jedna z osób odkrywa niepokojącą prawdę o drugiej tuż przed ślubem. Film, mimo że określany jest jako romantyczna komedia, zawiera również elementy dramatyczne. Zgodnie z zapowiedziami twórców, „The Drama” ma pokazać, jak zaufanie i uczucia mogą zostać wystawione na próbę w decydującym momencie. A24, Borgli i Pattinson – kulisy produkcji rom-comu Reżyserem filmu jest Kristoffer Borgli, znany z nieszablonowych i często intensywnych historii filmowych. Produkcją zajmuje się Ari Aster – nazwisko doskonale znane fanom kina niezależnego. W „The Drama” oprócz Zendayi i Pattinsona występują również Mamoudou Athie, Alana Haim, Hailey Gates, Michael Abbott Jr. oraz Sydney Lemmon. To pierwszy wspólny projekt Zendayi i Roberta Pattinsona, mimo że oboje pojawią się także w trzeciej części „Diuny” w 2026 roku oraz w filmie „The Odyssey” w reżyserii Christophera Nolana. Jednak to właśnie „The Drama” pokazuje ich jako głównych bohaterów romantycznej opowieści.
Zendaya w filmie oscarowego twórcy „Tamtych dni, tamtych nocy”. To pełna napięcia gra, która rozpala zmysły [RECENZJA]
Luca Guadagnino stworzył film, który kipi od napięcia i chemii między bohaterami. To nieoczywisty dramat psychologiczny z tenisem w tle i kostiumami J.W. Andersona. Od niedawna dostępny jest na Prime Video.
Spis treści: Kulisy produkcji filmu „Challangers” Gra ponad wszystko – fabuła filmu „Challangers” Gdzie oglądać film „Challangers”? Tenis, trójkąt miłosny i Zendaya w roli głównej. Sycylijski reżyser pogłębia analizę współczesnych relacji i brawurowo wskazuje na ich hierarchiczny charakter. „Challangers” z 2024 roku zachwyca estetyką i duszną, zmysłową atmosferą. Jedno z najgłośniejszych dzieł Guadagnino już dostępne w streamingu. Kulisy produkcji filmu „Challangers” Reżyser znany z oscarowego „Tamte dni, tamte noce” to jeden z najbardziej rozpoznawalnych włoskich twórców. Charakterystyczny styl Luci Guadagnino opiera się na sensualnych, estetycznych kadrach i mowie ciała, która zdradza więcej niż słowa. W swoich projektach bada relację władzy i naturę współczesnych relacji romantycznych. Odważne fabuły osadza w spektakularnych przestrzeniach, a w rolach niejednoznacznych moralnie bohaterów obsadza największe hollywoodzkie nazwiska. Startujący w wyścigu do Oscara, film „Po polowaniu” od niedawna można oglądać w kinach, a hit minionego roku, „Challengers” już jest dostępny w streamingu. O „Challangers” w 2024 roku mówili wszyscy. Do globalnego poruszenia przyczyniła się między innymi obsada, z ambitną Zendayą na czele. Ekipa przemierzyła cały świat promując najnowsze dzieło Guadagnino, a stylizacje aktorki, oddające ducha produkcji, były szeroko analizowane przez największe modowe magazyny. Krytycy zwiastowali deszcz nagród i rekordy oglądalności, lecz poza wypełnionymi salami kinowymi, obeszło się bez większych nominacji. Za co widzowie tak bardzo pokochali ten film? Gra ponad wszystko – fabuła filmu „Challangers” „Challangers” to pozornie historia o tenisie, która w rzeczywistości jest hipnotycznym portretem pożądania, ambicji i emocjonalnej dominacji. Guadagnino, mistrz kina sensualnego, przekształca sportowy dramat w opowieść o miłości jako grze, w której nie chodzi o punkty, lecz o władzę i uznanie. W centrum opowieści stoi Tashi Duncan, była gwiazda kortów, której gwarantowaną karierę przerwała niespodziewana kontuzja. Obecnie kobieta jest trenerką męża, Arta Donaldsona, utalentowanego zawodnika, który zmaga się z brakiem pewności siebie. Gdy na ich drodze pojawia się Patrick Zweig, dawny przyjaciel i były partner Tashi, powraca niewypowiedziane napięcie z przeszłości. To właśnie między tą trójką rozgrywa się emocjonalny mecz, w którym każde uderzenie piłki jest zarazem gestem pożądania jak i zemsty. Film konstruowany jest nielinearnie, z licznymi retrospekcjami, które nie tylko wprowadzają kontekst do teraźniejszości, ale także ukazują jak głęboko splątane są losy głównych bohaterów. Punktem kulminacyjnym opowieści jest turniej challangerowy w New Rochelle, gdzie po latach Art i Patrick mierzą się na korcie, gdzie prawdziwa rywalizacja nie toczy się o wygrany mecz, a o serce Tashi. Pod powierzchnią sportowego dramatu kryje się głęboka analiza potrzeby bycia widzianym. Każda z postaci, niemal desperacko poszukuje potwierdzenia własnej wartości w oczach innych. Tym samym, Guadagnino opowiada o miłości nie jako o harmonii, lecz dynamicznym układzie sił, w którym uczucie jest towarem, a pożądanie strategią. Napięcie oddaje charakterystyczna dla stylu reżysera estetyka. Jego kamera jest zmysłowa i ruchliwa, skupiająca się na cielesności i subtelnych gestach. W obrazie dominują pastelowe barwy, miękkie światło, wysmakowana moda projektu Jonathana Andersona oraz wrażenie luksusowej sterylności, w której emocje wybuchają z jeszcze większą siłą. To świat zachwycający, acz duszny, pełen potu i niepokoju. To celowy zabieg, w którym twórca uwodzi widza wizualnie, po czym podważa tę powierzchnię ukazując destrukcyjne charaktery głównych bohaterów. „Challangers” to trzymająca w napięciu gra, która wykracza poza wyznaczony teren kortu. Gdzie oglądać film „Challangers”? View oEmbed on the source website „Challangers” to film, który ugruntowuje pozycję Guadagnino jako mistrza opowiadania o emocjach poprzez ciało. To kino, które pulsuje napięciem i pożądaniem, jednocześnie chłodno analizując dynamikę władzy we współczesnych relacjach. To także hołd dla tenisa i jedna z najlepszych ról Zendayi, której kreacja wykracza poza stereotypowy obraz femme fatale. Film możesz obejrzeć w ramach subskrypcji na platformie Amazon Prime Video.
Na Met Gali 2025 wszyscy patrzyli tylko na nią. Zendaya w perfekcyjnie skrojonym garniturze to nasza inspiracja na letnie przyjęcia
Zendaya błyszczała na czerwonym dywanie podczas Met Gali 2025 w eleganckim męskim garniturze Louis Vuitton. Ten look z pewnością zapamiętamy na długo!
Aktorka po raz kolejny stała się jedną z najlepiej ubranych gwiazd na czerwonym dywanie, prezentując nienaganny męski garnitur Louis Vuitton stworzony przez Pharrella Williamsa, gospodarza Met Gali 2025. Zendaya na Met Gali 2025 w białym garniturze Pojawienie się Zendayi na czerwonym dywanie podczas Met Gali 2025 było jednym z bardziej wyczekiwanych momentów wieczoru. Bez niej to wydarzenie nie byłoby tym samym. W ostatnich latach aktorka i ikona stylu stała się jedną z najlepiej ubranych gości na „Oscarach mody” i oczywiście w tym roku nie mogło być inaczej. Choć oczekiwania związane z jej stylizacjami zawsze są wysokie, Zendayi zawsze udaje się je przebić, i to z nawiązką: tegoroczna gala nie mogła być więc wyjątkiem. Zendaya pozostała wierna motywowi przewodniemu „Tailored for you” (z ang. dopasowane do Ciebie, szyte na miarę – przyp. red.) i wybrała nienaganny look, który połączył haute couture z hołdem dla tzw. „czarnego dandyzmu”, osiągając unikalną interpretację tematu. Gwiazda „Euphoria” postawiła na imponujący, biały garnitur zaprojektowany przez samego Pharrella Williamsa, męskiego dyrektora artystycznego Louis Vuitton i gospodarza tej edycji Met Gali. Projekt składał się z marynarki o strukturalnym kroju oraz spodni o rozszerzanym fasonie. Odcień, który oprócz tego, że nie mógł przejść niezauważony, dodał całości elegancji. Zendaya połączyła garnitur (i to z dużym sukcesem) z dopasowaną kamizelką, białą, strukturalną koszulą, krawatem i kapeluszem z szerokim rondem, który nie tylko dopełnił estetykę, ale stał się kluczowym detalem nawiązującym do dandyzmu w modzie. W ten sposób Zendaya po raz kolejny sprawiła, że czerwony dywan Met Gala 2025 stał się jej osobistym wybiegiem, zachwycając wszystkich wyglądem, który nie tylko doskonale podkreślał jej sylwetkę, ale także idealnie odzwierciedlał temat tegorocznej edycji. Po prostu fantastycznie. Tekst ukazał się w oryginale na ELLE.es
Twórcy "Shreka" nie mogli podjąć lepszej decyzji. Wiemy, kto zastąpi Jerzego Stuhra w ikonicznej roli
Kilka tygodni temu świat obiegła wiadomość, że Shrek powróci, a do oryginalnej obsady animacji dołączy Zendaya. Dziś już wiemy, jak wygląda pierwszy casting polskiej wersji.
W tym artykule: Zendaya jako Felicia – nowa postać w świecie Shreka Pierwszy zwiastun „Shreka 5” – co zdradza? Powrót oryginalnej obsady w „Shreku 5” Maciej Stuhr w polskiej obsadzie Shreka 5 Data premiery i szczegóły produkcji Zendaya jako Felicia – nowa postać w świecie Shreka DreamWorks i Universal oficjalnie potwierdziły, że Zendaya wcieli się w Felicię, córkę Shreka i Fiony. Tym razem zobaczymy ją jako nastolatkę, która stawia czoła nowym wyzwaniom w krainie Far Far Away. Zendaya, zdobywczyni nagrody Emmy, znana z ról w „Euforii” i „Diunie”, podkreśla w wywiadach, że dorastała na filmach o Shreku i możliwość wcielenia się w postać z tego świata jest dla niej spełnieniem marzeń. Pierwszy zwiastun „Shreka 5” – co zdradza? Wraz z ogłoszeniem obsady w sieci pojawił się pierwszy zwiastun „Shreka 5”. Krótka zapowiedź ujawnia, że historia skupi się na relacji Felicii ze Shrekiem oraz jej poszukiwaniu własnej drogi. Film zachowuje charakterystyczny humor serii, jednak zwiastun sugeruje również bardziej emocjonalne wątki. W klipie pojawiają się także znane postacie, w tym Osioł (Eddie Murphy) i Kot w Butach (Antonio Banderas), zapowiadając powrót ulubionych bohaterów. View oEmbed on the source website Powrót oryginalnej obsady w „Shreku 5” W piątej części powrócą głosy oryginalnych bohaterów: Mike Myers ponownie wcieli się w Shreka, Cameron Diaz powraca jako Fiona, Eddie Murphy jako Osioł, Antonio Banderas jako Kot w Butach. Po latach spekulacji DreamWorks w końcu ogłosił oficjalny powrót serii, a decyzja o angażu Zendayi zwiastuje nową erę dla uniwersum „Shreka”. Maciej Stuhr w polskiej obsadzie Shreka 5 Polski scenariusz „Shreka”, napisany przez Bartosza Wierzbiętę, uważany jest dziś przez wielu za jeden z najlepszych przykładów krajowego dubbingu. Głosu Shrekowi użyczył Zbigniew Zamachowski, w księżniczkę Fionę wcieliła się Agnieszka Kunikowska, a Osła grał Jerzy Stuhr. Kilka miesięcy przed tym, jak Universal i DreamWorks ogłosiły, że piątą część kultowej animacji powstanie, media obiegła wiadomość o śmierci Jerzego Stuhra. Aktor odszedł 9 lipca 2024 r. w wieku 77 lat. Informacja doprowadziła do fali pytań o to, kto otrzyma po ikoniczną rolę Osła. W marcu Zbigniew Zamachowski zdradził, że oferta angażu powędrowała do Macieja Stuhra. Dziś już wiemy, że aktor przyjął propozycję i zastąpi ojca w roli najlepszego przyjaciela ogra. Data premiery i szczegóły produkcji „Shrek 5” zadebiutuje w kinach 23 grudnia 2026 roku. Reżyserią zajmuje się Walt Dohrn, współtwórca „Shreka Forever”. Scenariusz został napisany przez zespół DreamWorks, który obiecuje mieszankę nostalgii i nowych wątków, by trafić zarówno do fanów oryginalnych filmów, jak i nowej generacji widzów. Pierwszy zwiastun „Shreka 5” już teraz wywołał ogromne emocje wśród fanów, zapowiadając wielki powrót ukochanych postaci.
Irina Shayk, Zendaya, JLo - gwiazdy uwielbiają ten luksusowy krem. Polecają go również dermatolodzy i redaktorki beauty
Augustinus Bader Rich Cream to luksusowy kosmetyk, który zyskał popularność wśród celebrytów. Polecają go gwiazdy, ale również dermatolodzy. W czym tkwi jego sekret?
Wśród celebrytów, którzy zachwalają Augustinus Bader Rich Cream, nie brakuje takich gwiazd jak Jennifer Lopez, Irina Shayk czy Zendaya. Z kolei nagrodzona w tym roku Oscarem Zoe Saldaña wybrała ten luksusowy krem, aby zadbać o swoją skórę podczas ceremonii wręczenia Złotych Globów 2023 w Los Angeles. Aktorka zdradziła magazynowi InStyle, że ten krem jest jej tajemnicą pięknej cery, a jego nawilżające właściwości były kluczowe przy przygotowaniach do tak ważnego wydarzenia. Faktycznie, działa on nawilżająco i wygładzająco, ale w czym tak naprawdę tkwi jego sekret? Co sprawia, że Augustinus Bader Rich Cream jest tak wyjątkowy? Augustinus Bader Rich Cream to kosmetyk, który wyróżnia się na tle innych produktów na rynku dzięki unikalnej formule, która została opracowana przez profesora Augustinusa Badera, renomowanego specjalistę w dziedzinie medycyny regeneracyjnej. Kluczowym składnikiem kremu jest opatentowany kompleks TFC8 (Trigger Factor Complex), który wspomaga naturalne procesy regeneracji skóry. Dzięki niemu skóra staje się bardziej nawilżona, elastyczna i wygląda młodziej. View Burdaffi on the source website Krem charakteryzuje się bogatą konsystencją, co sprawia, że jest idealny do stosowania na skórę suchą i wrażliwą. Dodatkowo, nie zawiera parabenów, siarczanów ani sztucznych barwników, co sprawia, że jest bezpieczny nawet dla osób o wrażliwej cerze. Jego działanie zostało potwierdzone przez liczne recenzje użytkowników, którzy zauważyli wyraźną poprawę kondycji skóry już po kilku tygodniach stosowania. Augustinus Bader Rich Cream – Opinie i efekty Na podstawie licznych recenzji i opinii użytkowników, Augustinus Bader Rich Cream jest uznawany za jeden z najlepszych luksusowych kremów dostępnych na rynku. Wiele osób zauważyło, że po jego zastosowaniu skóra staje się gładsza, bardziej promienna, a zmarszczki stają się mniej widoczne. Krem pomaga również w walce z suchą skórą, zapewniając jej długotrwałe nawilżenie, które utrzymuje się przez cały dzień. Warto również podkreślić, że produkt jest polecany przez dermatologów, którzy zauważają korzyści płynące z regularnego stosowania kremu w pielęgnacji skóry. Dzięki swojej wyjątkowej formule, Augustinus Bader Rich Cream skutecznie stymuluje procesy regeneracyjne, co ma pozytywny wpływ na zdrowie skóry. Co mówi branża? W branży kosmetycznej Augustinus Bader Rich Cream jest szeroko chwalony za swoje innowacyjne właściwości. Eksperci doceniają głównie jego wysoką skuteczność w regeneracji skóry oraz bogaty skład. W wielu artykułach z kategorii beauty, zwłaszcza w zagranicznych wydaniach magazynów takich jak ELLE, InStyle, Glamour, Who What Wear, ale nawet The Times, można znaleźć rekomendacje tego produktu, podkreślając, że jest on doskonałym rozwiązaniem dla osób szukających intensywnej pielęgnacji w luksusowej formie.