Zostań mistrzem portretu. Ten smartfon wyznacza zupełnie nowe granice
Dziś trudno sobie wyobrazić telefon bez aparatu fotograficznego. Nowoczesne modele są lekkie, kompaktowe i wyposażone w zaawansowaną technologię. Model realme 12 Pro+ 5G ma unikalny peryskopowy aparat, a do tego luksusową obudowę. Wyczaruj nim idealne portrety!
Kiedy mowa o fotografiach portretowych, zazwyczaj myślimy o zdjęciach do dyplomu czy paszportu. To oczywiście duże uproszenie. Ludzka twarz jest o wiele bardziej złożona. Za pomocą odpowiednio zrobionych zdjęć możemy uchwycić każdą emocję – radość, smutek, zaskoczenie czy spokój. Nie ma jednej zasady mówiącej, jaki sprzęt najlepiej nadaje się do portretów. Piękne zdjęcia można robić zarówno tradycyjnymi aparatami, jak i telefonami komórkowymi. Jeżeli szukamy idealnego smartfona do portretów, strzałem w dziesiątkę będzie model realme 12 Pro+ 5G inspirowany luksusowym wzornictwem. Dwie wersje kolorystyczne Nowe technologie i świat sztuki coraz częściej się przenikają. Doskonałym tego przykładem jest smartfon realme 12 Pro+ 5G nawiązujący do rzemiosła francuskiego zegarmistrza Olliviera Savéo. Stworzył on wiele projektów szwajcarskich zegarków. Współpracował z takimi markami, jak Rolex, Roger Dubuis, Piaget, Breitling czy Quinting. Ten najwyższej klasy kunszt stał się inspiracją do stworzenia realme 12 Pro+ 5G – sprzęt został zaprojektowany tak, by emanować wyrafinowaniem i elegancją. Każdy szczegół odzwierciedla najwyższe standardy luksusu i precyzji – od złotej ramki z ryflowaniem, po polerowaną tarczę z efektem promieniowania słonecznego. Model występuje w kolorze beżowym oraz granatowym. Doskonałe proporcje ostrości Portrety można wykonywać w różnych miejscach, np. w plenerze. Chodzi jednak o to, aby osoba fotografowana była na pierwszym planie. W tym celu warto użyć teleobiektywu – z przodu smartfona znajduje się aparat o rozdzielczości 32 MP. Dzięki technologii fotografii wieloogniskowej można eksplorować gamę ogniskowych – od szerokiego kąta po teleobiektyw, uzyskując wyjątkową klarowność oraz wszechstronność w każdym ujęciu. Korzystając z teleobiektywu, uzyskamy ostrą twarz na tle stonowanego tła. Wyeliminujemy też niechciane szczegóły, które odwracają uwagę od głównego motywu. Profesjonalne zdjęcia z oddali Wspaniałą okazją do wykonania interesujących portretów mogą być zagraniczne podróże. Wiele osób prośbę o zdjęcie traktuje jako komplement. Jeżeli jednak mamy obawy i chcemy sfotografować lokalną społeczność w sposób dyskretny, warto oddalić się, a następnie skorzystać z zoomu. W ten sposób uzyskamy powiększony obraz bez potrzeby zbliżania się do obiektu. Smartfon realme 12 Pro+ 5G wyposażony został w dodatkowy aparat Sony lMX890 OlS o rozdzielczości 50 MP, któremu towarzyszy innowacyjny obiektyw peryskopowy z 3-krotnym zoomem optycznym, 6-krotnym zoomem hybrydowym oraz 120-krotnym zoomem cyfrowym. Kolory wierne rzeczywistości Zdjęcia robione w sztucznym oświetleniu lub studiu mogą wydawać się ciemne lub mało nasycone. Z kolei nieodpowiednie oświetlenie często powoduje, że na twarzy pojawiają się cienie. Aby zdjęcie było jak najlepsze, warto użyć profesjonalnego sprzętu. Smartfon realme 12 Pro+ 5G posiada zakrzywiony wyświetlacz (6,7’’) o częstotliwości odświeżania 120 Hz. Dzięki technologii OLED i optymalizacji Pro-XDR oferuje on niezrównaną klarowność, kontrast i wierność kolorów. Tego typu funkcje przydają się nie tylko podczas robienia zdjęć, ale również oglądania filmów czy grania w gry. Każdy szczegół ożywa z zapierającym dech realizmem. Miejsce na zdjęcia i nie tylko Gdy już zrobimy serię zdjęcia, możemy przesłać je na inne urządzenie albo zachować w telefonie. Model realme posiada aż 12 GB pamięci RAM i 512 GB pamięci wewnętrznej. To dużo miejsca na gry, media czy aplikacje. Smartfon ma także wydajny procesor Qualcomm Snapdragon 7s Gen 2, który zapewnia błyskawiczną płynność działania. Bateria o pojemności 5000 mAh pozwala na korzystanie ze sprzętu przez wiele godzin. Jeśli smartfon nagle się rozładuje, wystarczy skorzystać z opcji szybkiego ładowania. W zaledwie 19 minut bateria osiągnie moc od 1 do 50%, a my znów będziemy mogli cieszyć się ukochanym sprzętem! Materiał promocyjny marki Realme
(EX)plozja energii w Galerii AOKZ. Wystawa zdjęć Kory autorstwa Jacka Poremby
Gdy już myśleliśmy, że znamy wszystkie wcielenia Kory i jej kreacje, pojawił się Jacek Poremba i jego bogate archiwum zdjęć artystki. Niektóre z nich były jednorazowo publikowane na łamach prasy, jednak nigdy dotąd nie zostały zaprezentowane jako pewna opowieść. Efektem pracy kuratorskiej Grzegorza Jarosza i Macieja Domareckiego oraz doskonałej współpracy z wybitnym fotografem jest wystawa (EX)plozja.
Wybór Łodzi nie jest przypadkowy, gdyż to tutaj splatają się losy zarówno jednego z najlepszych polskich fotografów, zmarłej pięć lat temu artystki, jak i właścicieli Galerii AOKZ. Jacek Poremba jest łodzianinem z krwi i kości, tu spędził młodość i odkrył swoją artystyczną drogę, Kora nagrywała na łódzkich podwórkach teledyski, m.in. obraz Maanamu do utworu „Kreon”, który powstał w słynnych katakumbach Parku Abramowskiego. Obecnie jedna z alejek parkowych nosi jej imię. Z kolei Galeria AOKZ na ul. Włókienniczej 3 to nowe miejsce na kulturalno-artystycznej mapie Łodzi, które wyznacza trendy na rynku galeryjnym i daje przestrzeń do twórczego dialogu artystów z publicznością. Jest miejscem spotkań ludzi, których łączy pasja i miłość do sztuki. Harmonia dwóch osobowości Wystawa opowiada historię fascynacji i zaufania, jakim Kora obdarzyła Jacka Porembę. Znana ze swojej bezkompromisowości, charyzmatyczna, siejąca postrach wśród producentów sesji zdjęciowych, w kontakcie z cichym i nieco wycofanym fotografem odnalazła równowagę i porozumienie bez słów. Wtedy ze światem słabo komunikowałem się werbalnie, byłem bardzo nieśmiały. Ale niespodziewanie moja cisza natychmiast znalazła wspólny język z jej gadulstwem. Popatrzyła na mnie i tak po prostu polubiliśmy się – wspomina Jacek Poremba. Efektem tego spotkania są zdjęcia pokazujące Korę ekspresyjnie i zarazem intymnie. To nie tylko artystyczny zapis kolorowej osobowości artystki totalnej, ale także emanacja siły i kunsztu fotografa, jego wizji i konsekwentnej realizacji pomysłu. Styl Jacka Poremby jest wyrazisty i charakterystyczny. Jego wizytówką są portrety. Sam artysta tak mówi o procesie twórczym - Kiedy staję przed kimś z aparatem fotograficznym, nawet kiedy tego kogoś nie znam, z reguły nie potrzebuję żadnych słów, wystarczy mi usłyszeć jego spojrzenie, by wiele się o tym kimś dowiedzieć. To spojrzenie jest często bardziej autentyczne niż słowa. Bo kiedy spotyka się dwoje ludzi, automatycznie rodzi się relacja, która jest wymianą i wzajemnym wpływem – wszystko odbija i jest odbijane, jak światło. Jacek Poremba uważa, że aparatem jest głowa, nie sprzęt fotograficzny, a zdjęcie i towarzysząca mu energia rodzi się w głowie przed naciśnięciem spustu migawki. Łódzki matecznik Mimo, że kariera Jacka Poremby nabrała tempa i rozkwitła w Warszawie, to jednak w Łodzi wszystko się zaczęło - pierwsze eksperymenty, poszukiwania, kontakty, nowe ścieżki. Wystawa w łódzkiej galerii AOKZ nabiera dodatkowego znaczenia, gdyż Jacek Poremba jako dojrzały, ukształtowany artysta, nie miał do tej pory indywidualnej wystawy w swoim rodzinnym mieście. Od momentu otwarcia naszej galerii konsekwentnie idziemy obraną drogą. Pokazujemy sztukę, która budzi w nas emocje, skłania do myślenia i dyskusji. Chcemy siać pozytywny ferment, zachęcać ludzi do uczestniczenia w kulturze, dlatego nasze wystawy i wybory kuratorskie są tak różnorodne - mówi Maciej Domarecki, współzałożyciel i współwłaściciel Galerii AOKZ. Ważnym elementem naszej misji jest też edukacja. Mamy potrzebę dzielenia się swoją pasją i wiedzą. Wedle założeń AOKZ to strefa otwarta na wszystkie formy artystycznego dialogu ze sztuką - uzupełnia Grzegorz Jarosz, współzałożyciel i współwłaściciel Galerii AOKZ. Twórcy projektu (EX)plozja nie postawili jeszcze kropki nad i, gdyż okazuje się, że udostępnione przez Jacka Porembę zdjęcia to zaledwie część archiwum. Nadal wiele sesji z Korą czeka na odkrycie, a oryginalna wystawa być może będzie miała swoją kontynuację. Wystawa (EX)plozja zostanie otwarta 9 września w łódzkiej Galerii AOKZ. Tego dnia miłośnicy fotografii artystycznej będą mogli skorzystać z wyjątkowego oprowadzania pod okiem autora zdjęć oraz właścicieli Galerii. Wystawa potrwa do 19 września. Więcej informacji na temat Galerii Sztuki AOKZ można znaleźć na stronie oraz na profilu Instagramowym GALERII AOKZ (@aokz_artokielznanie).
Jak robić zdjęcia na Instagram? 10 sposobów na estetyczne fotografie, z których korzystają topowe influencerki
Jak robić zdjęcia na Instagram, które zachwycą i staną się inspiracją dla innych? Kluczem jest estetyka, jako dziedzina filozofii, która bada naturę piękna i smaku. Jest subiektywna i powszechnie kojarzy się z emocjonalną reakcją, jaką ludzie mają na widok sztuki. Jest to jednak również słowo, które staje się coraz bardziej modne w erze mediów społecznościowych i influencerów. Chociaż oznacza dosłownie styl lub motywy charakterystyczne dla danego artysty, może być też używane, gdy mówimy o pięknie w ogóle. Jeśli chodzi o fotografię, zwłaszcza tę przeznaczoną na Instagram i do mediów społecznościowych, estetyka jest wszystkim. Jak robić zdjęcia na Instagram, które będą estetyczne i pozwolą zgromadzić zaangażowaną grupę obserwatorów?
W tym artykule: Jak robić zdjęcia na Instagram, aby były estetyczne? Jak ujednolicić zdjęcia na Instagramie i znaleźć swoją estetykę? Jak dobrze wyglądać na zdjęciach na Instagramie? Jak robić zdjęcia na Instagram, aby były estetyczne? Jak robić zdjęcia na Instagram? Zrobienie “idealnego” zdjęcia na Instagram może wcale nie być tak proste, jak się wydaje. Aby zdjęcie było estetyczne, powinno posiadać odpowiednią równowagę koloru, ruchu, skali, kształtu i treści. Niezależnie od tego, czy chodzi o temat zdjęcia, jego kolor, kompozycję czy kombinację wszystkich tych rzeczy, dobre zdjęcia zawsze w pewien sposób angażują odbiorców. Choć moda na publikowanie estetycznych zdjęć w mediach społecznościowych sięgają Tumblra i Pinteresta, zostały spopularyzowane przez Instagram. Najłatwiejszym sposobem na określenie, czy profil i estetyka zdjęć danej osoby jest spójna, jest zastanowienie się, czy można zidentyfikować kogoś tylko na podstawie wyglądu zdjęcia. Jeśli chcesz dowiedzieć się, w jaki sposób zrobić przyciągające wzrok, estetyczne zdjęcie, sprawdź poniższe wskazówki - są łatwe do wykorzystania w praktyce nawet dla osób mało doświadczonych w fotografii. Jak ujednolicić zdjęcia na Instagramie i znaleźć swoją estetykę? Pamiętaj o platformie, na którą robisz zdjęcia Zanim zaczniesz robić zdjęcia, pamiętaj o platformie, na której będziesz je udostępniać. Zdjęcia na Instagramie najlepiej wychodzą, gdy są kwadratowe. Możesz przesłać zdjęcie w orientacji pionowej lub poziomej, ale pamiętaj że podgląd na kafelku profilu będzie przycięty. Choć wydawane się to pozornie mało istotne, może istotnie zmienić kompozycję i charakter zdjęcia. Jak robić zdjęcia na Instagram? Fotografuj przy naturalnym świetle Oświetlenie może podbić lub zepsuć zdjęcie. Jeśli nie jesteś profesjonalistą znającym się na źródłach światła i lampach błyskowych, najlepiej robić zdjęcia na Instagram w naturalnym świetle. Naturalne światło w różnych porach dnia może też wpływać na styl i estetykę zdjęcia. Jeśli chcesz uzyskać ciepły, muśnięty słońcem wygląd, staraj się fotografować podczas tzw. golden hour. Natomiast jeśli zależy ci na jasnej, miękkiej estetyce, najlepiej sprawdzi się światło poranne. Podobnie staraj się nie używać lampy błyskowej podczas robienia zdjęć. Może ona powodować głębsze nasycenie i kontrast. Jeśli nie jest to estetyka, do której dążysz, może tylko utrudnić ci edycję zdjęć. Wyjątkiem są zdjęcia wieczorowe, szczególnie te z imprez i selfie w lustrze, w którym lampa błyskowa może oddać atmosferę i klimat, o jaki Ci chodzi. Pomyśl o kadrach Gdy masz już opanowane oświetlenie, zacznij myśleć o kadrach. Dobrze dobrany kąt, z którego zostanie wykonane zdjęcie może zmienić punkt odbioru zdjęcia przed twoich obserwatorów. Nie bój się próbować ujęć z dołu, z góry lub nieoczywistych kadrów pod kątem. Ustal temat, wokół którego będą się koncentrować twoje treści Nie można uzyskać estetycznego wyglądu profilu na Instagramie bez spójności. Zastanów się, jaki rodzaj treści chcesz tworzyć i trzymaj się go. Profile na Instagramie z największą ilością obserwatorów zazwyczaj publikują zdjęcia i nagrania skupiające się wokół jednego, spójnego tematu. Niezależnie od tego, czy jest to moda, sztuka, jedzenie czy podróże, ważne jest, aby określić swój kierunek tematyczny i estetyczny i trzymać się go. Jak robić zdjęcia na Instagram? Zastanów się, jak zdjęcia będą wyglądać na siatce Instagrama Chcąc myśleć o każdym aspekcie idealnych instagramowych zdjęć, nie możesz skupiać się tylko na jednym zdjęciu w danym momencie. Powinnaś zastanowić się, jak konkretne zdjęcie będzie wyglądało wśród innych kafelków na twoim profilu. Edycja zdjęć w to sekretny składnik osiągnięcia niesamowitej estetyki zdjęć. Możesz zachować swoją estetykę na wszystkich zdjęciach, używając za każdym razem tego samego filtra, dodając specjalne ustawienia światła lub poprawiając kolory. Rozważ użycie filtrów Nie ma nic złego w używaniu filtrów. Znalezienie filtru (lub gotowego zestawu do edycji zdjęć), który zapewnia estetykę, do której dążysz, może być jak wygrana na loterii. Możesz stworzyć swój niepowtarzalny wygląd swojego profilu korzystając z gotowych filtrów lub stworzyć komplet ustawień samodzielnie, a następnie powielać je na kolejnych zdjęciach. Poszukaj w internecie instruktaży dotyczących tzw. presets. Zachowaj autentyczność Bycie unikalnym i prawdziwym to w dzisiejszym świecie największa siła (nie bez powodu coraz większą popularność zdobywa aplikacja BeReal). I chociaż zawsze możesz zainspirować się kontami i zdjęciami innych użytkowników czy influencerów, największy sukces osiągniesz pokazując swoją własną wyjątkowość. Polecamy: Jak dodać film na Instagram? Jak dobrze wyglądać na zdjęciach na Instagramie? Scrollując media społecznościowe i wpatrując się w “idealne” zdjęcia kolejnych influencerek, bardzo łatwo wpaść w spiralę pod tytułem: nie jestem wystarczająco dobra. Istnieją nawet naukowe badania na temat tego, jakie szkody w naszej psychice wywołują zazdrość i negatywne myśli związane z oglądaniem wyidealizowanego świata na Instagramie. Tak naprawdę, to co widzimy na ekranie naszych telefonów to zaledwie mały wycinek z życia danej osoby, a fotografia, która przedstawia jej piękny, nienaganny wygląd, prawdopodobnie została wykonana z odpowiedniej perspektywy, kiedy influencerka pozowała w określony sposób. Nie musisz być ultra fotogeniczna, aby wiedzieć, jak robić ładne zdjęcia na Instagram. Wystarczy, że poznasz kilka zasad odpowiedniego pozowania, które pomogą Ci zrobić świetną mobilną fotografię. Baw się pozami Stanie przed aparatem fotograficznym jest z natury dosyć dziwne, istnieją jednak sposoby, aby wyglądać mniej niezręcznie niż się czujesz. Spróbuj robić zdjęcia w ruchu - kiedy poprawiasz włosy, czy okulary przeciwsłoneczne. Dzięki temu ujęcia będą bardziej interesujące, a ty poczujesz się bardziej swobodnie. Poznaj swoje korzystne ujęcia Trudno jest wyglądać dobrze, kiedy aparat skierowany jest na wprost twojej twarzy. Wypróbuj kilka kadrów, aby ocenić, która strona twarzy jest twoim “lepszym profilem”. Unikaj sztucznych póz Najlepsze zdjęcia to takie, na których nie stoisz wypinając do przodu biodro, ale czujesz się dobrze sama ze sobą. Zamiast prężyć się do obiektywu, uchwyć moment, kiedy naturalnie się uśmiechasz, popijasz drinka, czy śmiejesz się z własnego niedorzecznego pozowania. Dzięki temu fotografie będą bardziej interesujące dla twoich obserwatorów, a tobie łatwiej będzie je zrobić. Zobacz również: Jak zobaczyć prywatny Instagram osoby, której nie obserwujesz?
Szwajcaria to raj dla fotografów - w tych miejscach złapiesz najpiękniejsze kadry
Wybrałyśmy 8 najciekawszych miejsc w Szwajcarii, do których warto wybrać się z aparatem. Zarówno tym profesjonalnym, jak i tym w smartfonie.
Dolina Val Calnègia, Ticino Już pierwsze miejsce, które wybrałyśmy do naszego fotograficznego przewodnika po Szwajcarii sprawia, że mamy ochotę udać się w podróż. Najlepiej już teraz. Dolina Val Calnègia znajduje się z boku doliny Bavona i skrywa małą, malowniczą miejscowość o nazwie Foroglio, do której dotrzeć można jedynie pieszo. Co tam znajdziecie? Niezwykłe, wykonane z kamienia budynki oraz mosty i dziki potok przepływający przez sam środek wioski, a także imponujący wodospad. Jej widok na tyle przypomina kadr z baśniowego filmu, że znajdując się w Foroglio łatwo popaść w absolutny zachwyt. Jak to wszystko powstało? Przez ruchy lodowca, erozje, lawiny i powodzie. Mimo wielu negatywnych, późniejszych działań natury w tym obszarze Szwajcarii ludzie byli w stanie zbudować tu sobie własną, skromną wioskę. To, co wtedy stworzyli znajduje się na samym dnie doliny. Konstrukcje skalne, jakie znaleziono w tym miejscu sugerują, że niegdyś istniały tam m.in. suszarnie kasztanów. Kiedy tu przyjechać? Latem. W okresie zimowym do obszaru doliny Val Calnègia nie dochodzą promienie słoneczne. Miejsce to zamieszkiwane jest jedynie w letnich miesiącach i stanowi idealną oazę dla wszystkich zagorzałych podróżników. To idealne miejsce do złapania dystansu, zrelaksowania się, złapania oddechu i pobycia sam na sam z aparatem w ręce, w pięknych okolicznościach przyrody. Jezioro Cauma, Gryzonia W tłumaczeniu na język polski jego nazwa brzmi "jezioro poobiedniej drzemki". To nie tylko prawdziwy raj dla miłośników kąpieli i relaksujących sportów wodnych (np. pływania po jeziorze rowerkiem), ale także dla wielbicieli trekkingu. Cauma położone jest na wysokości 1000 m n.p.m, nieopodal Flims. Jego turkusowa, przejrzysta woda latem osiąga temperaturę wody między 20, a 24 stopniami Celsjusza. To idealne do relaksu miejsce nazywane jest także "perłą Alp" i wiąże się z nim pewna legenda. Według starych opowieści miejscowych woda jeziora ma działanie uzdrawiające. W Flims wierzy się, że kąpiele w Cauma mają pozytywny wpływ na schorzenia stawów, a także przyśpieszają gojenie ran i urazów. Cauma to jednak nie tylko magicznie wyglądająca woda, ale także zachwycająca roślinność. Pośród wysokich sosen i świerków kryją się tu rzadkie gatunki rosnących dziko orchidei. Większość flory i fauny jaką spotkacie w tym miejscu znajduje się pod ochroną, więc oczarowujących kadrów Wam tu z pewnością nie zabraknie. Chemin de la Grande Cariçaie, południowy brzeg jeziora Neuchâtel Jak żyć w zgodzie z naturą? Tę sztukę z pewnością opanujecie w tym miejscu do perfekcji. Grande Cariçaie znajduje się na południowym brzegu jeziora Neuchâtel. Znajdujący się nad jeziorem rezerwat przyrody jest domem dla 800 gatunków roślin i ponad 10 tysięcy gatunków zwierząt. W okolicy, a dokładniej w miejscowości Estavayer-le-Lac znajdziecie mnóstwo architektonicznych pereł, takich jak gotycki kościół opacki lub zamek Savoy Sabaudczyków z XII wieku. Nieco dalej, bo w Font jest rezerwat przyrody Cheyres. Różnorodne gatunki mniejszych i większych zwierząt i dzikie plaże (koniecznie zabierzcie ze sobą koc i jakiś prowiant, aby móc rozłożyć piknik) sprawiają, że jest on częstym celem wycieczek rowerowych. Poza niezwykłymi budynkami, florą i fauną miejsce to skrywa także małe kaplice i tarasy widokowe. Z jednego z nich, znajdującego się w punkcie 591 zobaczycie Grande Cariçaie i Jurę. Po tak intensywnej wędrówce warto odpocząć w jednej z kawiarni w Estavayer-le-Lac, najlepiej znajdującej się tuż nad brzegiem jeziora. Japoński ogród w dolinie Tortin, Nendaz, region Wallis Uwaga! Odkryłyśmy prawdziwy raj nie tylko dla fotografów, ale także wszystkich miłośników hikingu i trekkingu. Tak malowniczy krajobraz, zwany teraz Japońskim Ogrodem stworzyły moreny lodowca Tortin, który powstał ok. 9 tysięcy lat temu. Miejsce, które opisujemy znajduje się na szczycie dużej moreny, a swoim wyglądem przypomina park krajobrazowy. W Ogrodzie można podziwiać przede wszystkim własny, odrębny ekosystem, ale także m.in. widok na Mont Fort. Jest to więc punkt idealny zarówno dla tych, którzy polują na spektakularne krajobrazy Alp, jak i dla tych którzy chcą skupić się na fotografowaniu natury. Wioska Zernez, Dolna Engadyna Zernez położona jest w wyższych partiach Dolnej Engadyny, blisko górskich przełęczy Flüela i Ofen i Szwajcarskiego Parku Narodowego, największego w kraju terenu ochrony przyrody. To prawdziwy raj dla wszystkich wielbicieli zimowych aktywności. Przyjeżdżając tu w okresie ferii poza fotografowaniem górskich szczytów i malowniczych, miejskich zaśnieżonych krajobrazów możecie także pojeździć na nartach biegowych (dostępna jest tu 15-kilometrowa, dziewicza trasa przez las pomiędzy S-chanf i Zernez). W zimowych miesiącach dostępne są także dobrze przygotowane szlaki umożliwiające wszystkim odwiedzającym relaksujące, piesze wędrówki, które są także świetnym pretekstem do wyciągnięcia aparatu - właśnie z nich rozciąga się widok na Zernez z góry. Nieopodal wioski znajdują się także stoki narciarskie i snowboardowe, a także trasa saneczkowa i sztuczne lodowisko. Latem w Zernez najpiękniejsze widoki spotkacie w Parku Narodowym. Nienaruszony stan górskiej przyrody zachęca do pieszych wędrówek i odkrywania rozmaitych gatunków roślinności. Podczas wizyty w Zernez warto wybrać się także na wycieczkę rowerową po rozległej sieci górskich tras, oraz na spacer nordic walking leśnymi ścieżkami. Lauterbrunnen, Region Berna Dolina Lauterbrunnen to jeden z największych w tym kraju terenów podlegających ochronie. W alpejskiej dolinie pomiędzy ścianami skalnych szczytów skrywają się 72 szumiące wodospady, w których skład wchodzi także słynny Staubbach. Wodospad, który spada z wysokości prawie 300 metrów. Sama nazwa tego miejsca jest bezpośrednio powiązana z odgłosem, jaki wydaje taka ilość wodospadów - ‘Lauter Brunnen’ w tłumaczeniu oznacza 'głośne fontanny'. Poza wspaniałymi wodospadami w Dolinie znajdziecie mnóstwo barwnych łąk i urokliwych górskich chat. 72 szumiące wodospady to nie wszystko, co dolina ma do zaoferowania w kwestii przyrodniczych doznań. Znajdują się tu także inne wodospady - wodospady Trümmelbach, które skrywane są przez skały Czarnego Mnicha. Między kamiennymi ścianami co sekundę spływa 20 tys. litrów lodowcowej wody. W gorących miesiącach można obserwować je ze specjalnych, ukrytych pomiędzy skałami platform. Podobnie jak Zarnez, Lauterbrunnen oferuje wiele atrakcji dla wszystkich fanów sportów zimowych. Rozległe tereny narciarskie, m.in. Wengen-Kleine Scheidegg dostępne są dzięki górskim kolejkom. W regionie Jungfrau jest ich aż 45, a długość przygotowanych tras wynosi 213 kilometrów. Dodatkowo, dla wszystkich dostępne są także szlaki wędrowne i trasy saneczkowe oraz te do jazdy na nartach biegowych. Położenie wioski sprawia, że jest ona idealnym miejscem do innych słynnych szwajcarskich miejsc, m.in. do miejscowości Mürren czy na szczyt Schilthorn, gdzie rozgrywała się akcja jednego z filmów z serii z Jamesem Bondem, a dokładniej "W tajnej służbie Jej Królewskiej Mości" z 1969 roku. Belalp – lodowiec Aletsch od czoła, Blatten Belalp to właściwie nazwa wybudowanego w 1858 roku hotelu. Dlaczego jest tak niezwykłym miejscem? Położony jest na wysokości 2137 metrów nad poziomem morza, na płaskowyżu Aletschbord w obszarze wpisanego na listę światowego dziedzictwa UNESCO Jungfrau-Aletsch. Obok hotelu znajduje się mała, urokliwa kapliczka. Widok? Hotel i kaplica znajdują się w miejscu, w którym staniecie oko w oko z lodowcem Aletsch. Jak się tam dostać? Kiedyś wjeżdżano tam na grzbiecie muła. Dziś możecie skorzystać z kolejek gondolowych i kabinowych. Odwiedzając Belalp warto spróbować lokalnych specjałów podawanych w hotelowej restauracji, pójść na spacer ścieżką dzikich zwierząt, zobaczyć alpejskie pastwisko oraz pomnik Tyndall, a w międzyczasie robić mnóstwo, mnóstwo zdjęć. San Salvatore – głowa cukrowa, Lugano Wierzy się, że na jej szczycie po drodze do nieba zatrzymał się Jezus Chrystus. Właśnie z tego względu, już w 1200 roku odbywały się tam pielgrzymki. Góra San Salvatore znajduje się na południu miasta Lugano. Z jej szczytu, na którym znajduje się kościół z widokowym dachem, rozciąga się widok na piękną, niczym nie ograniczoną panoramę gór, jeziora i samego miasta. Co jeszcze znajdziecie na górze San Salvatore? Muzeum poświęcone skamielinom i badaniu jaskiń, ogród azaliowy Parco San Grato w Carona, a także będziecie mogli wziąć udział w wędrówce Morcote. Do którego miejsca udacie się najpierw ze swoim aparatem?
Znacie History Cool Kids? Zobaczcie, co się dzieje, gdy hitoria staje się cool
Przysypialiście na lekcjach historii? Na szczęście nie trzeba wracać do szkoły, żeby tym razem zakochać się w przedmiocie. Instagramowy profil History Cool Kids prowadzony przez Daina Lee ma już ponad milion obserwatorów, którzy każdego dnia czekają na kolejną dawkę wiedzy – opowieści o historiach, które zmieniły świat.
Niezatapialny Sam, nazywany także Oscarem, to kot marynarzy pancernika Bismarck, zatopionego w 1941 roku, podczas II Wojny Światowej (2100 członków załogi zginęło, uratowało się 115 marynarzy). Kot przeżył, dryfując na desce, i tego samego dnia został wyłowiony przez marynarzy brytyjskiego niszczyciela Cossack. Ale i Cossack kilka miesięcy później został zbombardowany. Oscar przeżył również ten atak, uratowany i przekazany na brytyjski lotniskowiec HMS Ark Royal. Miesiąc później i ta maszyna została storpedowana. Kot przeżył. Znaleziono go „wściekłego, ale bez obrażeń”, dryfującego na desce. Znowu. Jako że uznano go za wyjątkowo pechowe zwierzę, nie trafił więcej na żaden pokład, przygarnął go kapitanat portu w Gibraltarze. Żywota dokonał natomiast w Domu Marynarza w Belfaście, w 1955 roku. Słyszeliście o nim? A o zniszczonej dłoni technika elektroradiologa z Royal London Hospital z 1900 roku? Każdego ranka technicy kalibrowali rentgen na własnych dłoniach, a napromieniowanie powodowało straszliwe obrażenia. Nikt wcześniej nie zdawał sobie sprawy, do czego mogą prowadzić częste naświetlania, bo promieniowanie rtg zostało wynalezione zaledwie 5 lat wcześniej. O możliwych konsekwencjach dopiero się dowiadywano. Na własnej skórze. To tylko dwie z setek opowieści, które na profilu History Cool Kids opublikował Dain Lee, jego pomysłodawca. Dain nie pokazuje twarzy. „Chcę pozostać anonimowy”, wyjaśnia podczas naszej rozmowy. Gdy zaczynam pytać o historię powszechną, natychmiast się ożywia. To jego pasja, którą zaraził już milionową społeczność na swoim Instagramie. Jeśli jeszcze nie śledzicie History Cool Kids, czas najwyższy! Dlaczego warto? Przeczytajcie. Maja Chitro: Czy dobrze zgaduję, że twoim ulubionym przedmiotem w szkole była historia? Dain Lee: Zgadza się! Od zawsze. A co jest w niej aż tak fascynującego? Niezależnie od tego, jak straszne wydarzenia miały miejsce w przeszłości, zawsze pojawiali się jacyś ludzie, którzy się wyróżniali, stawali się bohaterami, poświęcali siebie, żeby pomóc innym. Fred Rogers powiedział kiedyś: „Gdy byłem chłopcem i oglądałem przerażające sceny w tele-wizji, moja mama powtarzała »zwracaj uwagę na tych, którzy niosą pomoc. W największym złu zawsze znajdziesz dobrych ludzi«”. Łatwo jest być miłym i życzliwym dla innych, gdy życie toczy się normalnym rytmem, wszystko dobrze się układa. Ale prawdziwych bohaterów wyróżnia bycie dobrymi w najtrudniejszych czasach. Jeśli uczysz się historii, możesz odkryć wiele takich postaci. To pokrzepiające. Dlatego wpadłeś na pomysł założenia instagramowego profilu History Cool Kids? Od zawsze kochałem historię, ale niestety żaden z moich przyjaciół tej miłości nie podzielał. A że uwielbiam snuć opowieści, nie chcąc zamęczać znajomych, postanowiłem, że zacznę to robić na Instagramie. Tak naprawdę miało być to osobiste archiwum. Nie oczekiwałem, że śledzić mnie będzie więcej niż kilkaset osób… Teraz jest ich milion… Ale zanim o nich, wyjaśnij skąd wzięła się nazwa – History Cool Kids. Wiesz, że zazwyczaj ludzi zanurzonych w historii uważa się za nerdów? Ty to odczarowujesz. Koniecznie chciałem, żeby w nazwie pojawiło się słowo „cool” – miało mnie wyróżniać. Poza tym zdaję sobie sprawę, że wiele osób postrzega historię jako totalną nudę, ale moją misją, albo mniej doniośle – celem – jest zmienić ich zdanie. Niby niemożliwe, a jednak ciekawe zdjęcia i ich historie okazały się kluczem do sukcesu. W jaki sposób szukasz tych najciekawszych? Bardzo dużo czytam: newsów, artykułów, książek, które odkrywają przede mną kolejne, nieznane dotąd obszary. Innym razem moi przyjaciele, albo ludzie w Internecie podsuwają jakieś tematy, postaci, wydarzenia, na które powinienem zwrócić uwagę, zbadać je i opisać. No właśnie, bo na History Cool Kids przedstawiasz nie tylko wydarzenia, ale również ludzi, kulturę, czasami rzeczy piękne, innym razem przerażające. Jest coś o czym nigdy byś nie napisał? Staram się skupiać na jasnych stronach historii i robię wszystko, aby pokazać ludzi interesujących, dziwnych, odważnych, albo inspirujących. Jednak nie lubię się ograniczać, więc chyba nie ma takiej rzeczy. Wracając do liczb – stuknął ci milion obserwatorów. Kontaktują się z tobą? Dostaję mnóstwo wiadomości i staram się jak tylko mogę, żeby przeczytać je wszystkie. Ciągle pojawiają się w nich jakieś inspiracje. Jak długo zajmuje ci przygotowanie posta? Od znalezienia, zapoznania się z faktami i opisania całości? Nie ma reguły. Czasami wystarczy pół godziny. Nad innymi siedzę godzinami. Zdarza się też, że całymi dniami. Pierwszym postem na History Cool Kids było zdjęcie ogolonego Abrahama Lincolna, którego historia zapamiętała raczej jako brodacza. Był luty 2016. Od samego początku wiedziałeś, jak ma wyglądać to konto? Nie spodziewałem się, że Instagram stanie się tak potężnym narzędziem. Sam za to się nie zmieniłem, jestem konsekwentny, opowiadam ciekawe historie, mówię o ciekawych ludziach, o których czasami sama historia zapomniała. Zwracam uwagę na to, żeby zdjęcia były wieloznaczne, dziwiły, fascynowały, sprawiały, że natychmiast chcesz wiedzieć o nich więcej i więcej. Uwielbiam budować w odpowiedni sposób kontekst, żeby ludzie po przeczytaniu tekstu mogli ponownie spojrzeć na fotografię i nagle ujrzeć ją w całkiem innym, nowym świetle. Jedno z moich ulubionych, poruszających zdjęć na History Cool Kids przedstawia grupkę studentów z antynazistowskiej grupy „Biała Róża”. Choć w szkołach, z wiadomych powodów, wiele uwagi poświęca się wydarzeniom z okresu II Wojny Światowej, o takich jej elementach mówi się bardzo mało. Twoje posty często skłaniają do szukania kolejnych informacji na ich temat. Pokazujesz też, że historia nie jest czarno-biała. Wprost przeciwnie do tego, co często serwują szkolne podręczniki. Jako dziecko byłem przekonany, że świat jest czarno-biały. Nie mogłem doczekać się dnia, kiedy będę starszy i mądrzejszy, a świat nabierze większego sensu. Jednakże dzisiaj, gdy już jestem dorosły, świat zdaje mi się absolutnie zagmatwany. Twoja percepcja, zdanie, które wcześniej sobie wyrobiłeś, najczęściej zmienia się z upływem lat. W moim przypadku dotyczyło to większości „oczywistości”, których uczyłem się w szkole. Z biegiem czasu zrozumiałem, że ukazywały tylko jedno z wielu oblicz historii. Dzisiaj staram się, jak mogę, być pełnym pokory i akceptować fakt, że nigdy dokładnie nie zrozumiem i nie poznam historii w całej jej świetności. Nauka to podróż trwająca całe życie, nigdy się nie kończy. A zdarzyło się, że zainteresowało cię wybitnie jakieś zdjęcie, ale za nic nie mogłeś dopasować do niego historii, dotrzeć do prawdziwych źródeł? W Internecie krąży mnóstwo fake newsów, na które trzeba być szczególnie wyczulonym. Mnóstwo jest takich zdjęć. Pamiętam jedno bardzo stare zdjęcie kobiety, której twarz wycięta była w kształcie serca. Ktoś musiał chcieć trzymać ją w sekretniku. Bardzo chciałbym się dowiedzieć kim była i kto kochał ją aż tak, żeby wycinać jej zdjęcie w tak romantyczny sposób. Z drugiej strony to też jest piękne, że pewnych tajemnic nigdy się nie rozwikłamy. Zostaje nam tylko zdjęcie. I wyobraźnia. A jak radzisz sobie z fake newsami? Często te informacje są tak atrakcyjne, że aż korci, by przekazać je dalej. Bardzo dużo czasu poświęcam researchowi, docieram do źródeł – nie tylko samych zdjęć, ale potem też ich historii. Zazwyczaj potwierdzam informacje w kilku niezależnych źródłach o nieposzlakowanej opinii. Wielokrotnie natknąłem się na zdjęcia lub obrazy błędnie opisane. Myślenie krytyczne i powstrzymywanie się od wydawania szybkich sądów pomogło mi w życiu wielokrotnie. Nie tylko na Instagramie. Pamiętasz moment, kiedy trafiłeś na zdjęcie lub opowieść, które całkowicie rozłożyły cię na łopatki? Chyba było ich zbyt wiele! (śmiech) Ale uwielbiam zdjęcia, które pokazują, że jako ludzie nie zmieniliśmy się właściwie od stuleci. Uspokaja mnie świadomość, że gdybym wsiadł do wehikułu czasu i udał się w przeszłość, mógłbym właściwie żartować z ówczesnymi mieszkańcami z tych samych rzeczy, z których żartuję dzisiaj i wszyscy byśmy się dobrze zrozumieli. Media społecznościowe stały się medium, w którym porozumiewamy się obrazem. Dwa uderzenia w zdjęcie, w komentarzu serce. Nic więcej. Przewijamy dalej. Ale na History Cool Kids ludzie czytają wszystko dokładnie, a potem pod postami zaczynają się dyskusje. Bierzesz w nich udział? Czytasz wszystkie komentarze? Staram się czytać jak najwięcej, zostawiam swoje serduszko pod każdym komentarzem, który uznam za zabawny, albo wyjątkowo trafny. Ci, którzy śledzą mnie od dłuższego czasu wiedzą, że staram się wrzucać zawsze dodatkowy komentarz, który poszerza główny wpis pod zdjęciem. No i wtedy najczęściej zaczynają się burzliwe dyskusje… Gdybyś dostał propozycję bycia ministrem kultury i moc decydowania o tym, w jaki sposób uczy się historii w szkołach, co byś zmienił w systemie nauczania? Historia jest przedmiotem, który można nauczać na wiele bardziej ekscytujących i interesujących sposobów niż dzieje się to dzisiaj. Wiem z własnego doświadczenia, bo sam miałem fatalnych nauczycieli historii, choć zdarzali się też wybitni. Najchętniej uczyłbym historii w formie storytellingu – nigdy wkuwania. Zasada zakuć, zdać, zapomnieć to najgorsza rzecz na świecie. I straszna krzywda dla historii, jak i dla nas samych. Jeśli prowadzilibyśmy lekcje opowiadając, nadając wydarzeniom ciekawy, zajmujący kontekst, wygralibyśmy tę walkę. (śmiech) Lubiłam historię w szkole. Ale wielu moich znajomych nie. Dla nich ograniczała się właśnie do tej słynnej metody 3Z – zakuć, zdać, zapomnieć. A to błąd. Jeśli nie znamy historii, dzieją się złe rzeczy, czego doświadczamy dzisiaj, gdy odradza się wiele niebezpiecznie skrajnych ruchów mających wpływ choćby na politykę czy życie społeczne. Filozof i pisarz George Santayana powiedział takie ważne zdanie, że „ci, którzy nie pamiętają o przeszłości, są skazani na jej powtarzanie”. Ja myślę, że historia raczej ma tendencję do rymowania, niekoniecznie powtórzenia. Co mam na myśli: są wzory, które pojawiają się w historii, wypływają co jakiś czas, są kierowane i dyk-towane ludzką naturą. Uwierz mi, ludzie naprawdę nie zmienili się wiele przez ostatnich kilka tysięcy lat… Dlaczego więc nie uczymy się na błędach? Ciągle się uczymy, a potem musimy znów uczyć się tego samego – tak już jako rodzaj ludzki mamy. Wiele rzeczy gubi się nam po drodze. Zapominamy. Myślę też, że generalnie nie ma zbyt dużego zainteresowania wśród uczniów i studentów, żeby sumiennie, z zaangażowaniem uczyć się historii, bo najczęściej postrzega się ją jako temat, który nie nauczy cię praktycznych umiejętności i nie zapewni świetnie płatnej pracy po studiach. Jak bardzo się mylą.
Rafał Bojar: "Trzeba jeszcze trochę poczekać, by ludzie się przekonali, że ślub jest dla nich, a nie dla rodziców lub znajomych" [wywiad]
Dokumentalista historii oraz relacji międzyludzkich, który jeździ po całym świecie, by poznawać i pokazywać różne oblicza miłości. Z fotografem ślubnym Rafałem Bojarem rozmawiamy o różnicach między polskimi a amerykańskimi związkami, symbolicznych ceremoniach, Podlasiu i podejściu nowego pokolenia do ślubów.
Twoje zdjęcia wcale nie przypominają fotografii ze ślubnego albumu: filmowe kadry, sceny pełne szczerej bliskości, umiejętne operowanie nostalgią i bliskość natury. Skąd wziął się u Ciebie taki właśnie styl? Z fascynacji kinematografią. Odkąd pamiętam – uwielbiałem oglądać filmy, jestem wręcz od nich uzależniony. Moja głowa jest więc naturalnie przesiąknięta tym, co widziałem i czym się zachwycam. Sam analizuje filmy i dociekam, dlaczego konkretne produkcje zostały zrobione w taki, a nie w inny sposób: jak się kręci dane sceny, używając odpowiednich ogniskowych czy jak buduje się klimat odpowiednim światłem, ale też ta charakterystyczna filmowa psychologia, której jest przecież bardzo dużo. To wszystko mnie zawsze interesowało, dlatego staram się przemycać do mojej fotografii filmowy klimat. Miejsce pochodzenia – dalekie Podlasie – miało duży wpływ na Twoją twórczość? Ogromny. Kiedy się tam wychowywałem, to miejsce było zawsze pełne ludzi: odwiedzających się krewnych, dzieciaków biegających po podwórku, dorosłych, którzy spotykali się na biesiady... Ludzie spędzali tam czas ze sobą pod gołym niebem, chodząc na grzyby, zajmując się żniwami czy po prostu przebywając razem. Podlasie do dziś jest dla mnie synonimem prawdziwych relacji międzyludzkich i tamte czasy wspominam z nostalgią, chociaż przez pogoń za pieniądzem i życiem w social mediach kontakty się spłycają. Z drugiej strony te tereny kojarzą mi się z piękną, dziewiczą naturą, mgłą, deszczem, lasami - to wszystko towarzyszyło mi w dzieciństwie i teraz jest obecne na moich zdjęciach. Podobnie zresztą jak te prawdziwe relacje. Pierścionki polskich marek, które mogą zastąpić zaręczynowe>> Swoich bohaterów zwykle zabierasz właśnie za miasto. Czy ucieczka od zgiełku pełni swego rodzaju rolę terapeutyczną? Zdecydowanie. Chcę ich zabrać do "trochę innego czasu". Czasu, który ja pamiętam z dzieciństwa, tej natury bez technologii, gdzie można było pomyśleć, odstresować się, wyobrazić sobie magiczne rzeczy. Moim celem jest dać ludziom tę szansę - żeby pomyśleli o swoim związku, skupili się na sobie i aby mogli podczas zdjęć doświadczyć czegoś, o co w życiu codziennym trudno. Jakie jeszcze sztuczki stosujesz, by pary czuły się przy Tobie swobodnie, a nawet zapominały, że robisz im zdjęcia? Tak naprawdę to nie są sztuczki, po prostu staram się spędzić z kimś przynajmniej dwa-trzy dni podczas takich zdjęć. W tym czasie buduję z moją parą relację i w pewnym momencie zaczynamy podchodzić do siebie przyjacielsko. Kiedy skraca się dystans, jest mi łatwiej fotografować ludzi w momentach bardziej prywatnych. Nie traktują mnie już wtedy jak osoby, która jest im obca i której nie wiedzą, czy mogą zaufać. Wręcz przeciwnie, powoduje to, że mogę być bardzo blisko nich, czasami wręcz niezauważalnie. Masz z nimi bliski kontakt. Czy są przypadki, w których do tej pory utrzymujesz znajomość z poznanymi przy okazji sesji parami? Jest kilka par, zarówno z Polski, jak i ze świata, z którymi regularnie utrzymuję kontakt. Rozmawiamy ze sobą, wysyłamy wzajemnie życzenia świąteczne czy urodzinowe, a nawet dostaję od nich zdjęcia, gdy urodzą im się dzieci! Czy intymność i sposób okazywania miłości różni się w zależności od kraju? Zdecydowanie tak. Zawsze lubiłem filmować czy fotografować Amerykanów, bo oni są bardzo otwarci. Nie ma u nich czegoś takiego jak tematy tabu - chętnie dzielą się różnymi rzeczami, które im się przydarzyły i nie mają problemu z bardzo intymnymi zdjęciami. U azjatyckich par jest zupełnie odwrotnie: wstydzą się wspólnych zdjęć, więc staram się podchodzić do nich w inny sposób. Wydaje mi się, że dobra fotografia to dobra psychologia, trzeba potrafić odczytywać ludzi i się z nimi synchronizować. Dlatego nigdy nie podchodzę do zdjęć jak do czegoś, co wymaga wzorca czy szablonu - staram się zawsze patrzeć na pary ich własnymi oczami, nie zmuszam do niczego, a raczej pokazuję ludzi takich, jakimi są. A jacy są w takim razie Polacy w obliczu miłości? Polskie pary są jakoś między Amerykanami a Azjatami, potrafią być skrępowani i bardzo odważni. Miałem jakiś czas temu możliwość zorganizowania oraz sfotografowania pięknego ślubu Olgi i Radka w Stodole u Jojo i muszę przyznać, że zaskoczyli mnie swoją otwartością. Polska bardzo szybko się zmienia i dostosowuje do realiów. Oczywiście, jest wciąż duży margines błędu (śmiech), ale trzeba jeszcze trochę poczekać, by ludzie się przekonali, że ślub jest dla nich, a nie dla rodziców lub znajomych. Wiele osób idzie wciąż na kompromis, a moim zdaniem to wydarzenie, które powinno być pełne szczerości wobec samych siebie, a nie zadowalaniem innych. Inaczej poświęcamy swoje szczęście. Bliscy, którzy nas kochają i którym na nas zależy, powinni to zrozumieć. Najpiękniejsze suknie ślubne od polskich marek. Gdzie kupić wymarzoną kreację?>> W jednym z wywiadów opowiadałeś, że organizujesz parom symboliczną ceremonię. Jak wygląda taki moment i na czym polega? Proszę moje pary, by napisały do siebie szczerze i sekretne listy miłosne, które następnie odczytują sobie na głos podczas takiej ceremonii. Dzieje się to zwykle na łonie natury, często w towarzystwie osoby, która "prowadzi" ten moment, ale zdarza się, że pary są same. Każda z ceremonii się od siebie różni w zależności od kraju. Staram się wplatać w nie rytuały - w Polsce będą to na przykład motywy słowiańskie, a w Wielkiej Brytanii celtyckie. Na takie wyznanie zwykle potrzeba więcej czasu, zdarza się, że nawet dwóch lub trzech dni, a całe wydarzenie jest bardzo emocjonalne. Na ile reżyserujesz, a na ile dokumentujesz? Dobre pytanie. W zależności od historii i nie ma co do tego reguły. Zdarza się, że mam swoje pomysły na historie – takie kompletne, więc wtedy wszystko jest reżyserowane, ale zawsze w takim stopniu, żeby też nie dawać ludziom poczucia, że coś odgrywają, o czym kompletnie nie mają pojęcia albo z czym się nie utożsamiają. Niektóre historie z kolei dokumentuję prawie w stu procentach. Co jest najtrudniejsze w fotografowaniu relacji międzyludzkich? Trzeba być bardzo obiektywnym. Nie jest to proste takie wyłączenie swoich poglądów oraz myśli i spojrzenie na kogoś bez emocji i ocen. Jak reagują pary, gdy zobaczą efekt Twojej pracy? Sam dostajesz wyznania miłosne? Z reguły bardzo pozytywnie. Zwłaszcza w przypadku tych historii, które stworzyłem na przestrzeni ostatnich dwóch lat. Czasami sam proszę pary, aby mi się nagrały i powiedziały coś bardzo szczerego na temat naszej współpracy - to, co sami uważają za słuszne. I ostatnich kilka wiadomości było takich, że w życiu bym nawet nie pomyślał, że tak ciepło można się wypowiadać o fotografii. Z jakiego zdjęcia jesteś najbardziej dumny? Szczerze mówiąc chyba nie mam takiego, chociaż jest kilka zdjęć, z których jestem zadowolony bardziej niż z innych. Przeważnie są to fotografie, na których zaskoczył mnie jakiś element: pogoda, dany moment, sama para. Szczególnie w przypadku bohaterów to są dla mnie osobiście najlepsze zdjęcia, bo jest w nich dużo prawdy. Pamiętam, że robiłem kiedyś jednej parze bardzo intymną sesję na Islandii. W pewnym momencie podeszła do mnie przyszła panna młoda i wyznała: "Rafał, słuchaj, chciałabym teraz rzucić zaklęcie, aby moje małżeństwo było udane". Zaskoczyło mnie to, bo nie wiedziałem jak się rzuca zaklęcia, ale zapytałem Larę, czy nie będzie jej przeszkadzać, jak to sfotografuję. Zgodziła się. Po chwili zaczęła szeptać coś po cichutku i powoli się poruszać, zupełnie jakby powiewała na wietrze, aż w końcu te ruchy zamieniły się w taniec. Pamiętam ten moment do dziś i uwielbiam te zdjęcia. Pracujesz głównie za granicą. Na taki rodzaj fotografii ślubnej jest w Polsce jeszcze za wcześnie? Wydaje mi się, że jest za wcześnie na tak zwane "elopmenty", ale to jest bardziej charakter ślubu niż rodzaj fotografii. To określenie w tłumaczeniu na polski oznacza "ucieczkę" i jest popularne przykładowo w USA - Amerykanie często urządzają sobie takie śluby wyjazdowe. Polegają konkretnie na tym, że robisz sobie taką ceremonię bez gości – jest tylko osoba, która udziela takiego ślubu, tak zwany celebrant. Nie ma tam rodziny i znajomych. W Polsce to jest jeszcze temat kontrowersyjny, a za granicą jest to dosyć częste, że pary biorą ślub tylko i wyłącznie w swojej obecności. To jak kształtują się trendy w fotografii ślubnej? Czego naprawdę oczekują teraz ludzie? Wydaje mi się, że coraz częściej tak naprawdę pragną klimatu zdjęć, który pamiętają jeszcze z dzieciństwa. Zwłaszcza takie pary, których nie dosięgła wtedy technologia. Nikt już nie marzy o wyretuszowanych i "doskonałych" fotografiach, tylko takich, które mają klimat i pokazują prawdziwe momenty. Zupełnie jak wtedy, gdy ktoś w rodzinie kupił pierwszy aparat analogowy i łapał momenty - te zdjęcia do dziś są świadectwem szczególnych chwil. Ludzie coraz częściej to doceniają i tego właśnie oczekują również od fotografii ślubnej. Po prostu prawdy i szczerości. Suknie ślubne dopasowane do znaków zodiaku>>
Po co w zasadzie robimy zdjęcia? Samsung rusza z akcją #BędzieCoWspominać
Robimy zdjęcia. Niemal codziennie. Samsung chce nam przypomnieć, że ważniejsze od hashtagów i lajków na instagramie, są wspomnienia, które się z nimi wiążą.
Sprawdzaliście kiedyś, jakie zdjęcia znajdzie pod popularnymi hashtagami takimi jak #polishgirl czy #fit? Użytkowniczki i użytkownicy instagrama na swoje profile wrzucają niemalże identyczne kadry. I są ich miliony! Powtarzają się pozy, miny i miejsca. Możliwość robienia nieograniczonej liczby ujęć sprawiła, że często zapominamy o tym, co w fotografii liczy się najbardziej. "Są takie chwile, które chcemy uchwycić na zawsze. Jeżeli możemy wtedy zrobić zdjęcie, to w pewnym sensie czas się zatrzymuje. Chociaż na chwilę. Czy może być coś cenniejszego w dzisiejszym zabieganym świecie?". Perspektywa autora i wiążące się ze zdjęciami emocje są w końcu istotniejsze niż liczba polubień. A co, kiedy fotografując, nie pomyślimy o technicznych parametrach? Samsung stworzył smartfon, którego wbudowany aparat dostosuje je do sytuacji i zadba o jakość naszych fotografii, tak żebyśmy my mogli skupić się na chwili, którą chcemy uwiecznić. Przy okazji premiery modelu Galaxy S10 marka rusza z kampanią #BędzieCoWspominać. Niech nasze galerie w telefonach zaczną przywodzić na myśl dawne albumy, w których kiedyś kolekcjonowaliśmy wywołane zdjęcia! "Chcemy zachęcić do pokazywania świata, takim jaki jest naprawdę. Oferując najwyższą jakość aparatów we flagowych smartfonach z linii Galaxy S10 wspieramy naszych klientów, aby mogli skoncentrować się na uchwyceniu niezapomnianych momentów. O resztę zadba aparat" – podkreśla Marcin Garbarczyk, dyrektor ds. strategii i marketingu w Samsung Electronics Polska. Do współpracy Samsung zaprosił ambasadorów, którzy na swoich kanałach social media będą wcielać w życie ideę #BędzieCoWspominać. W akcji biorą udział: Zofia Zborowska (aktorka, amatorka podróży i ekologii), Busem przez Świat, czyli Ola i Karol Lewandowscy (para podróżników, którzy zwiedzają świat podróżując charakterystycznym kolorowym busem), Zuza Kołodziejczyk (modelka, zwyciężczyni trzeciej edycji programu Top Model) oraz Victor Borsuk (siedmiokrotny Mistrz Polski w kitesurfingu i fotograf) - śledźcie na ich instagramy i sprawdźcie jakie chwile uchwycą smartfonami Galaxy S10. Artykuł powstał we współpracy z Samsung.
50 najpiękniejszych zdjęć ślubnych w 2017 roku
Szukacie inspiracji na ślubną sesję zdjęciową? Koniecznie zajrzyjcie do propozycji, jakie i w tym roku przygotował serwis junebugweddings.com.
Serwis junebugweddings.com po raz kolejny wybrał najpiękniejsze ślubne fotografie. Jeśli jeszcze nie widzieliście, zapraszamy do obejrzenia galerii 50 najpiękniejszych zdjęć ślubnych z zeszłego roku. junebugweddings.com to strona poświęcona tematyce ślubnej, gdzie znajdziecie zarówno mnóstwo inspiracji dotyczących fotografii jak i odpowiednie osoby do współpracy przy tym jednym z najważniejszych dni w życiu (konsultantkę czy fotografa). Tegoroczne fotografie od wszystkich zgłoszonych materiałów odznaczyły się szczególnym ukazaniem emocji. Na twarzach par młodych i weselnych gości oprócz uśmiechów możemy zobaczyć także łzy wzruszenia. Obok zdjęć kolorowych pojawiło się kilkanaście czarno-białych propozycji. Tradycyjna fotografia to świetny pomysł dla par ceniących sobie retro klimat. Nie wiecie dokąd udać się na sesję ślubną? Na zdjęciach zobaczyć możemy pary młode z najróżniejszych zakątków świata, jednak najpiękniejsze według nas pochodzą z surowych terenów z wodospadami przypominających Islandię. Otoczenie dzikiej natury potęguje wrażenie czułości pomiędzy małżonkami. W konkursie pojawił się także polski akcent! Jedno z wyróżnionych zdjęć zostało wykonane przez Joannę Jaskólską z Joanna Jaskólska Photography.
50 najpiękniejszych miejsc na zdjęcia ślubne
Planujecie zdjęcia ślubne i nie macie pomysłu na lokalizację? Nasza galeria pomoże wam wybrać odpowiednią lokalizację ślubnej sesji.
Santorini, Mediolan a może góry? Zastanawiacie się nad miejscem na wasze zdjęcia ślubne? Junebugweddings.com jak zawsze przychodzi z pomocą. Serwis (w całości dedykowany ślubnej tematyce) nie tylko stworzył ranking 50 najlepszych ślubnych sesji i wyłonił najpiękniejsze zdjęcia z zaręczyn, ale także przygotował spis 50 zapierających dech w piersiach lokalizacji na ślubny fotoreportaż. Na liście znalazły się m.in. pustynie, plaże, wodospady, parki narodowe, lasy, łąki i miasta. Jeśli marzycie o zdjęciach ślubnych w wielkim mieście - możecie zainspirować się twórczością Phila Chestera (Phil Chester Photography) i jego czarno-białymi fotografiami z Nowego Jorku. Wolicie kadry na łonie natury? Rozważcie sesję w wysokich górach, na łódce albo wybierzcie się z ukochanym (i fotografem) na Islandię. Piękne zdjęcia zaręczynowe wychodzą na piaszczystych wydmach - jeśli nie stać was na podróż na pustynię, rozważcie po prostu wyprawę do Łeby. Na stronie Junebugweddings.com zachwyciły nas także fotografie wykonane na Bali, w Tajlandii i w Kanadzie. 50 najpiękniejszych miejsc na zdjęcia ślubne - GALERIA>>
Szukacie pomysłu na swoją zaręczynową sesję? Wraz z serwisem junebugweddings.com przychodzimy wam z pomocą i prezentujemy 50 zaręczynowych zdjęć, które zostały okrzyknięte najpiękniejszymi w 2017 roku.
Pamiętacie nasz materiał o 50 najpiękniejszych zdjęciach ślubnych? Serwis junebugweddings.com dedykowany tematyce ślubnej kontynuuje swój fotograficzny konkurs. Co prawda, nie wyłoniono jeszcze kolejnej pięćdziesiątki najlepszych ślubnych sesji, ale znamy już wyniki w innej kategorii. Na junebugweddings.com pojawiło się zestawienie 50 najpiękniejszych zdjęć z zaręczyn. Przy wyborze brano pod uwagę nie tylko estetykę i kompozycję kadrów, ale także oddane na nich emocje. Zdjęcia z zaręczyn - inspiracje Fotografie wyłonione w konkursie serwisu junebugweddings.com mogą posłużyć wam za inspirację, jeśli sami planujecie zaręczynową sesję. Część z nich wykonano w plenerze, część to intymne portrety albo ujęcia we wnętrzach. Przejrzyjcie wszystkie i zastanówcie się, czy wolicie zdjęcia z przemyślaną kompozycją czy raczej dynamiczne kadry? Czarno-białe czy kolorowe zdjęcia? Bardziej podobają wam się fotografie miejskie czy wykonane na łonie natury? Zwróćcie uwagę także na to, w co ubrane są zakochane pary. Charakter stroju (sweter vs garnitur) potrafią zupełnie zmienić charakter zaręczynowych zdjęć. 50 najpiękniejszych zdjęć z zaręczyn - GALERIA>>