Elle.pl
type: channel
link: https://www.elle.pl
date: 2025-11-30T11:30:46.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: „Chcę, żeby ludzie znaleźli w mojej muzyce coś swojego” Asaf Avidan o albumie „Unfurl” [WYWIAD]
items: „W czasach przesytu prostota jest najważniejsza”: Mateusz Stasikowski o nowoczesnej polskiej kuchni i świątecznych inspiracjach
items: „Język potrafi zmieniać nasze myślenie o sobie”. Joanna Flis o książce „To samo, ale inaczej. Opowiedz siebie na nowo” [WYWIAD]
items: Mery Spolsky: „Kocham Polskę w sposób niedoskonały, ale to nie umniejsza tej miłości” [WYWIAD]
items: Pia Skrzyszowska: „Wciąż zaburzony jest obraz kobiet w lekkoatletyce, bo jesteśmy umięśnione” [WYWIAD]
items: Couple Dansant: „Moda cyrkularna to luksus, na który powinno być stać wszystkich” [WYWIAD]
items: Przyszłość mody i technologii: Dorota Szulc i Ada Sokół o współpracy, AI i równowadze między naturą a nowymi technologiami
items: Irena Santor w rozmowie z Hanną Lis: „Człowiek nie może żyć w permanentnej wygodzie, bo to pseudowygoda – taki świat nie istnieje i takiego życie nie ma”
items: W rytmie własnej energii. Paulina Niedzielska, właścicielka JOYINME, o jodze, zdrowym trybie życia i biznesie [WYWIAD]
items: Z Tarnowskich Gór na światowe wybiegi – wywiad z Zuzą Bryk, modelką z okładki listopadowego ELLE

„Chcę, żeby ludzie znaleźli w mojej muzyce coś swojego” Asaf Avidan o albumie „Unfurl” [WYWIAD]
type: item
date: 2025-11-30T09:00:53.000Z
creator: Gabriela Trojanowska
subject: Kultura
subject: muzyka
subject: wywiady
description: Asaf Avidan — artysta o jednym z najbardziej rozpoznawalnych i przeszywających głosów współczesnej sceny — powraca do Polski na dwa wyjątkowe koncerty. Wystąpi 1 grudnia w warszawskiej Progresji oraz 2 grudnia w gdańskim Starym Maneżu. To szczególny moment: po trzech latach Avidan rusza w trasę z pełnym zespołem, prezentując premierowy materiał.
encoded: Pod koniec maja fani usłyszeli nowy singiel Asafa Avidana „The Call Of The Flow”, nagrany w legendarnym Miraval Studios i wzbogacony o pełną orkiestrę. Utwór łączy elegancję dawnych lat z nowoczesną dramaturgią — melancholia tańczy tu z nadzieją niczym w czarno-białym filmie z połowy XX wieku, gdzieś w paryskiej kawiarni. Powrót do klasycznego nastroju, spleciony z energią współczesności w albumie „Unfurl” otwiera nowy rozdział w twórczości Avidana. Pytamy artystę o jego inspiracje, proces twórczy i zmiany, jakie zaszły w jego muzyce (i nie tylko) na przestrzeni ostatnich lat. Gabi Trojanowska, ELLE.pl: Zacznijmy od singla „The Call of the Flow”. Nagrywałeś go z pełną orkiestrą. Jak wyglądało to doświadczenie – zarówno emocjonalnie, jak i technicznie? Asaf Avidan: Cały album nagrywaliśmy z pełną orkiestrą, głównie w reaktywowanym przez Brada Pitta Miraval Studios. To miejsce ma niezwykłą aurę i historię. Kontrast z „Anagnorisis” był ogromny — tamten album powstawał w pandemii, w małych, prywatnych przestrzeniach, tworzyłem go praktycznie samodzielnie. Tutaj byłem otoczony dziesiątkami muzyków, techników i aranżerów. Mam precyzyjną wizję, zawsze przygotowuję szczegółowe dema, ale gdy tyle osób wnosi siebie, zaczynasz dyrygować nie tylko orkiestrą, lecz całym ludzkim żywiołem. Bywa to trudne — czasem marzysz o samotności małego studia — ale są momenty, kiedy wszystko się łączy: energia, osobowości, niedoskonałości. Wtedy dzieje się coś głęboko ludzkiego. To doświadczenie nie było ani „świetne”, ani „złe” — było pełnym spektrum emocji. Jakich reakcji oczekiwałeś przy premierze „Unfurl”? Nie miałem już oczekiwań (śmiech). Chciałem jedynie, żeby ludzie znaleźli w mojej muzyce coś swojego. „Unfurl” powstawał długo — właściwie od czasów „Anagnorisis”. Każdy mój album to kolejna wyprawa w głąb siebie, archeologia wewnętrznych warstw. Wierzę, że im bardziej schodzisz w głąb, tym bardziej dotykasz tego, co uniwersalne... ...czegoś wspólnego wszystkim, choć trudnego do nazwani…

Asaf-Avidan-734ab07.jpg
width: 1400
height: 900

„W czasach przesytu prostota jest najważniejsza”: Mateusz Stasikowski o nowoczesnej polskiej kuchni i świątecznych inspiracjach
type: item
date: 2025-11-26T08:31:57.000Z
creator: ELLE
subject: Lifestyle
subject: kuchnia
subject: restauracje
subject: wywiady
description: W odrestaurowanej lubelskiej kamienicy powstał BIBOSZ — miejsce, które łączy biesiadowanie, lokalne produkty i kuchnię pełną emocji. Jego twórca opowiada o prostocie jako przyszłości gastronomii, trendach na 2026 rok, świątecznych smakach oraz o tym, dlaczego polska scena kulinarna rozwija się dziś szybciej niż kiedykolwiek.
encoded: BIBOSZ — zgodnie ze słownikiem języka polskiego — to amator dobrego jedzenia i wesołego towarzystwa. Pomysł na BIBOSZA powstał ponad pięć lat temu z potrzeby stworzenia miejsca przyjaznego spotkaniom z przyjaciółmi, z potrzeby biesiadowania przy dobrej kuchni: z rożna, rotisserii, pieca do pizzy, a także z dużym ogrodem. Takie miejsce powstało w samym sercu Lublina — w zabytkowej kamienicy z ciekawą historią. Lokal działa na dwóch poziomach. Parter to kuchnia z piecem, rożnem i salą z dużym stołem oraz barem piwnym. Na pierwszym piętrze znajduje się cocktail bar, wykorzystywany również na czwartkowe koncerty jazzowe, oraz VIP room z dużym stołem dla 14 osób. W planach mamy uruchomienie dziewięciu pokoi noclegowych na poddaszu. Atmosferę BIBOSZA tworzą także potańcówki, kino letnie czy koncerty w ogrodzie, gdzie w minionym sezonie zagrały m.in. OMASTA i Brass Federacja. Co o klimacie BIBOSZA i przyszłości polskiej kuchni mówi szef kuchni lubelskiego lokalu, Mateusz Stasikowski? ELLE: Jak opisałby Pan filozofię swojej kuchni? Co jest w niej najważniejsze: technika, produkt czy emocje? Mateusz Stasikowski: Filozofia mojej kuchni opiera się przede wszystkim na sezonowości oraz emocjach — tych, które wywołują wspomnienia z podróży czy wakacji. Produkt jest równie ważny; praca na składnikach najwyższej jakości wymaga uwagi i umiejętności wydobycia z nich głębi smaku. Stosuję proste techniki inspirowane kuchnią tradycyjną, ale czasem sięgam po nowoczesne metody, jak sous vide. Staram się wykorzystywać produkt w całości — less waste. Jak wygląda proces tworzenia nowego menu? Pomysły na nowe dania najczęściej przychodzą mi do głowy podczas treningu — na rowerze lub w trakcie biegania. To zazwyczaj szkic dania. Inspiracją są doświadczenia wyniesione ze współpracy ze znakomitymi szefami kuchni. Menu opieram na sezonowości oraz dostępności wybranych produktów. Tworzę je z myślą o naszych gościach, ich potrzebach i upodobaniach. Inspiruję się także książkami kulinarnymi z okresu…

Mateusz-Stasikowski-47286d7.jpg
width: 1400
height: 900

„Język potrafi zmieniać nasze myślenie o sobie”. Joanna Flis o książce „To samo, ale inaczej. Opowiedz siebie na nowo” [WYWIAD]
type: item
date: 2025-11-12T12:27:19.000Z
creator: Gabriela Trojanowska
subject: Lifestyle
subject: książki
subject: psychologia
subject: relacje
subject: wywiady
description: „Kiedy myślimy: otaczają mnie sami toksyczni ludzie, zamykamy się na inne perspektywy. Taka narracja zubaża, bo skupiamy się tylko na potwierdzaniu własnych przekonań. Dlatego dobra opowieść o życiu to ta, w której mieszczą się różne punkty widzenia” – podkreśla psycholożka.
encoded: Gabi Trojanowska, ELLE.pl: W najnowszej książce, „To samo, ale inaczej. Opowiedz siebie na nowo” porusza Pani kwestię narracji, jaką budujemy wokół swojego życia. W jednym z ostatnich wpisów na Instagramie napisała Pani z kolei: „Ludzie nie zazdroszczą innym ich życia, zazdroszczą im tego, jak to życie potrafią opowiadać”. Dlaczego tak mamy? Joanna Flis: Fascynujące życie to takie, któremu potrafimy nadać sens — w którym nawet trudne doświadczenia nas ubogacają i rozwijają. Ale tak naprawdę nie ma idealnych życiorysów. Każdemu z nas przydarzają się różne rzeczy, a to, jak je opowiemy, zależy już tylko od nas. Są ludzie, którzy odkryli, że mogą być narratorami własnej historii – zwracają uwagę na to, co wartościowe, nadają sens wydarzeniom, wyciągają wnioski. I właśnie dlatego ich słuchamy z podziwem. Odkryli moc opowieści. Większość z nas pozwala, by nasze historie opowiadali inni. Tworzymy je z fragmentów wspomnień, z cudzych słów: a przecież to my możemy je kształtować. Nie zazdrościmy ludziom ich biografii, tylko tego, jak potrafią o niej mówić. Bo nikt nie chciałby przeżyć dwudziestu lat uzależnienia — ale każdy chciałby umieć opowiedzieć o tym w sposób, który daje siłę. To właśnie sztuka — nie sztuczka — umieć tak opowiadać o swoim życiu, by widzieć w nim wartość i sens. Czasem więc najbardziej fascynujące życia to po prostu... najbardziej fascynujące opowieści o nich. W jednym z odcinków podcastu „Madame Monday — po dorosłemu” mówiła Pani z kolei o tym, jak trudno jest po prostu żyć zwyczajnie. Czy nie jest tak, że tworzymy sobie różne historie — o pracy, partnerze, życiu, które „powinno wyglądać inaczej” — żeby uciec od codzienności? I czy przez to nie tracimy kontaktu z tym, co jest tu i teraz, wchodząc w rolę ofiary, która wierzy, że świat sprzysiągł się przeciwko niej? Kiedy myślimy: „otaczają mnie sami toksyczni ludzie”, zamykamy się na inne perspektywy. Taka narracja zubaża, bo skupiamy się tylko na potwierdzaniu własnych przekonań. Dlatego dobra opowieś…

Joanna-Flis-687f976.jpg
width: 1400
height: 900

Mery Spolsky: „Kocham Polskę w sposób niedoskonały, ale to nie umniejsza tej miłości” [WYWIAD]
type: item
date: 2025-11-11T08:00:19.000Z
creator: Gabriela Trojanowska
subject: Kultura
subject: polska muzyka
subject: wywiady
description: Właśnie ukazał się najnowszy album wokalistki o tytule „KOCHAM POLSKĘ”. Z Mery Spolsky rozmawiamy o współczesnej definicji patriotyzmu, muzycznych inspiracjach i życiowych zmianach.
encoded: Gabi Trojanowska, ELLE.pl: Rozmawiamy równo tydzień przed premierą Twojej najnowszej płyty, „KOCHAM POLSKĘ”, ale dwa utwory z tracklisty są już dostępne w streamingu. Jakie były pierwsze reakcje, komentarze na ich temat? Mery Spolsky: Najbardziej zauważalne jest to, że ludzie czują nowego producenta. Całą płytę stworzyliśmy razem z Michałem FOXEM Królem – współprodukowaliśmy i współkomponowaliśmy. To była duża zmiana dla mnie, bo wcześniej współpracowałam głównie z Noe Coase’em. Myślę, że to efekt nowego miejsca, innej energii, innych rozmów w studiu. Po pierwszych dwóch singlach widać też, że ta płyta będzie bardzo różnorodna. „Marysia Kowalska” to klasyczna piosenka z refrenem, a „Nie ma już PL” jest bardziej performansem, mniej radiowym utworem. Chronologia albumu została tak ułożona, by na koniec zaskoczyć – zakończyć mocnym, „rusko-dyskotekowym” akcentem. Skąd pomysł, by tym razem zająć się tematyką Polski? Twój pseudonim już nieco to sugeruje, ale wcześniejsze płyty nie dotykały patriotyzmu. Myślałam o nowym projekcie już w czasie premiery „EROTIK ERA”. Tamta płyta była efektem dwuletnich obserwacji – moich lęków, dojrzewania, kobiecości. Gdy ją skończyłam, zaczęłam się zastanawiać, dlaczego właściwie tak lubię pisać po polsku, dlaczego nigdy się nie wyprowadziłam, choć miałam ku temu okazje… Przypomniałam sobie, że mój pseudonim – Mery Spolsky – od lat prowokuje pytania: „Jesteś patriotką?”, „O co chodzi z tym ‘Spolsky’?”. Ta flaga trochę już się do mnie „przykleiła”. Co roku też ktoś pytał, czy wystartuję w Eurowizji, bo z takim pseudonimem to byłoby zabawne (śmiech). Pomyślałam, że może właśnie w tej polskości jest temat, którego jeszcze nie eksplorowałam. Polska to moje miejsce – dlatego zostawiłam na boku tematy erotyczne i te dotyczące relacji, które dominowały wcześniej. Jestem teraz w spokojnym związku, w innym momencie życia. Chciałam więc bardziej obserwować niż „wyżywać się” emocjonalnie. Miałaś obawy, mówiąc bliskim o pomyśle na taką płytę? Spotkał…

Mery-Spolsky-64b6f5d.jpg
width: 1400
height: 900

Pia Skrzyszowska: „Wciąż zaburzony jest obraz kobiet w lekkoatletyce, bo jesteśmy umięśnione” [WYWIAD]
type: item
date: 2025-11-10T10:12:09.000Z
creator: Maja Chitro
subject: Lifestyle
subject: sport
subject: wywiady
description: Pia Skrzyszowska jest jedną z najbardziej utalentowanych i utytułowanych europejskich sprinterek. Olimpijka z Tokio i Paryża, mistrzyni Europy w biegu na 100 metrów przez płotki, mimo 24 lat, stała się już idolką tłumów. Introwertyczka, zmieniająca nieśmiałość w siłę na linii startu, mówi o relacji z ciałem, modą i… książkami.
encoded: Maja Chitro: Strój to kod społeczny, wskazujący na umiejscowienie człowieka w strukturze społecznej, jak mawia Kinga Dunin. Czym jest dla Ciebie? Pia Skrzyszowska: Na co dzień jestem kojarzona ze strojem sportowym. Moim wyróżnikiem jest dres lub kostium treningowy. Zaczynam jednak zaprzyjaźniać się z modą. Gdy wychodzę poza stadion czy halę, wkładam casualowe spodnie, bawię się kolorami i formami T-shirtów. Coraz bardziej zwracam uwagę na to, co włożyć na ważne wydarzenie, lubię się wystroić. Własny styl pozwala wyrazić siebie, czasem odzwierciedla emocje, a czasem potrafi napędzić do działania. Jako mała dziewczynka byłaś chłopczycą czy strojnisią? To był miks wszystkiego. Lubiłam sukienki i spódnice, ale łatwo się też brudziłam, więc mama nie pozwalała mi kombinować z jasnymi kolorami. Niedawno media obiegł fragment konferencji prasowej po jednym z meczów Igi Świątek, podczas której dziennikarz zamiast o mecz zapytał o to, czy tenisistka nie myślała o zapleceniu warkoczyków. Często zdarzają się takie pytania? W moim przypadku na szczęście nie. Uważam jednak, że podczas konferencji sportowych są nie na miejscu. Powinniśmy się skupiać na clue startu, finalnym efekcie zawodów. A nie na tematach totalnie niezwiązanych z naszym zawodem. Nie dziwiła mnie reakcja Igi, ponieważ każda sportsmenka powinna wyrażać siebie na swój sposób, przede wszystkim sportowy, niekoniecznie spełniać oczekiwania innych – dziennikarzy, kibiców, widzów... To oznacza, że sport ma męską twarz? W pewnych dyscyplinach jeszcze tak. Wciąż jest zaburzony obraz kobiet, przynajmniej w lekkoatletyce, bo jesteśmy trochę bardziej umięśnione. Niektórym wydaje się to zbyt męskie. Ja uważam, że to pokazuje kobiecą siłę, że jesteśmy zdolne do przekroczenia własnych granic, do bycia najlepszymi na świecie. Ja jestem sprinterką, szybszą od wszystkich chłopaków niebędących profesjonalnymi sportowcami. Czujesz, że musisz to wciąż udowadniać? Nie. Czuję, że wzbudzam swoją pracą szacunek. Osoby, którymi się otacz…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/64/2025/11/20251008BORYSELLESKRZYSZOWSKA2787M-dffe956.jpg
width: 1341
height: 1800

Couple Dansant: „Moda cyrkularna to luksus, na który powinno być stać wszystkich” [WYWIAD]
type: item
date: 2025-11-06T14:53:18.000Z
creator: Aleksandra Jóźwiak
subject: Moda
subject: wywiady
subject: zrównoważone projektowanie
description: Magdalena Lenicka i Żaneta Mrowca kilka lat temu założyły markę upcylingową Couple Dansant. Dziewczyny przerabiają ubrania z drugiej ręki i dają im nowe życie, sprawiając, że ich projekty wyglądają z wybiegu.
encoded: Każdy projekt Couple Dansant to “statement piece”. Magda i Żaneta tworzą ubrania w duchu lokalnego rzemiosła, których bazą są elementy z odzysku i sprawiają, że wyglądają jak z wybiegu. W ich projektach chodzą polskie it-girls i influencerki oraz redaktorki mody na czele z Natalią Klimas. Dziewczyny rekonstruują płaszcze, marynarki i kurtki, dodając do nich charakterystyczne elementy, takie jak monochromatyczne lub kontrastujące sztuczne piórka, dodające unikatowości każdej rzeczy. Couple Dansant to jedna z pierwszych marek upcyklingowych w Polsce, a my zapytałyśmy je o to, czy czują się trendsetterkami i czy trudno jest utrzymać biznes w duchu mody zrównoważonej. Aleksandra Jóźwiak: Jakie są największe wyzwania w prowadzeniu marki upcyclingowej? Magdalena Lenicka: Przede wszystkim to, że każda rzecz jest unikatowa. W tradycyjnej marce zamawiasz materiał, szyjesz kolekcję i powielasz modele. My każdą marynarkę czy płaszcz musimy dekonstruować, dostosować, często naprawić. Produkt musi wyglądać jak nowy, mimo że przeszedł szereg procesów – od czyszczenia po rekonstrukcję. To wymaga czasu, logistyki i rzemieślniczej pracy. Żaneta Mrowca: Drugim wyzwaniem była nauka metodą prób i błędów – nie ma podręcznika, jak prowadzić markę upcyclingową. Początkowo zakładałyśmy, że każdy projekt będzie jedyny w swoim rodzaju. Z czasem stworzyłyśmy system: jeśli dany model, np. czarna marynarka z frędzlami, cieszy się dużym zainteresowaniem, możemy go odtworzyć w kilku rozmiarach. To wciąż unikat, ale dostępny w bardziej uporządkowanej formie. Gdybyście miały opisać estetykę Couple Dansant w trzech słowach... Magdalena: Ponadczasowa, elegancka, glamour. Tworzymy statement pieces – rzeczy, które zostają w szafie na lata, a jednocześnie wpisują się w trendy. Mamy pióra, frędzle, mocne akcenty, ale obok nich są modele klasyczne. Jak odbierają waszą markę klientki? Czy upcycling wymaga edukacji? Żaneta: Zdecydowanie. Staramy się być transparentne i tłumaczyć, czym jest upcycling. Nie ka…

Natalia-Klimas-Couple-Dansant1-037a59d.jpg
width: 1300
height: 1625

Przyszłość mody i technologii: Dorota Szulc i Ada Sokół o współpracy, AI i równowadze między naturą a nowymi technologiami
type: item
date: 2025-10-24T11:59:38.000Z
creator: Angelika Warlikowska
subject: Lifestyle
subject: wywiady
description: Przyszłość ma kobiecą twarz. Z takiego założenia wyszliśmy, przygotowując listopadowe ELLE. Do współpracy zaprosiliśmy dwie twórczynie, które w świecie nowych technologii upatrują sprzymierzeńca. Nasze okładki uchwyciła w obiektywie Dorota Szulc, a tę w wersji kolekcjonerskiej i digital oraz sesję beauty „Piękna istota” stworzyła graficzka 3D Ada Sokół.
encoded: Początek lata. Myślami wszyscy leżą na plaży, a my w centrum biznesowego Mokotowa zastanawiamy się, jak będzie wyglądać przyszłość. Czy nad Warszawą będą latać osobowe samoloty? Czy będziemy mieć wszczepione chipy? Czy naszej urodzie będą towarzyszyć nanourządzenia? Jak będziemy ubrani? Jak będzie wyglądało miasto? Debatujemy. Redakcja oraz Ada Sokół i Dorota Szulc. Żadna z nich nie wyobraża sobie swojej twórczości bez nowych technologii, ale używają ich rozsądnie. Postanowiliśmy połączyć wiedzę i intuicję dziewczyn, by stworzyć numer, który patrzy na przyszłość z uśmiechem. Ada i Dorota do tej pory się nie znały, ale jednogłośnie dołączyły do eksperymentu. Zaczęliśmy od sesji w Pałacu Kultury i Nauki, który w tym roku obchodzi 70. urodziny. Dorota stworzyła edytorial i dwie okładki do wydania drukowanego. Na jednej modelka Zuza Bryk pozuje na tle historycznego budynku, którego jednak nie widzimy wprost, tylko jego zakrzywione, lustrzane odbicie. Na drugiej bohaterka pozuje w futurystycznym czepku, w bliskiej pozie, we wnętrzach pałacu. Angelika Warlikowska: Jaki miałaś pomysł, robiąc zdjęcie na okładkę listopadowego wydania ELLE? Dorota Szulc: Tworząc koncepcję, rozmawialiśmy o tym, by pokazać, jak może wyglądać pałac za kolejnych 70 lat. Zadanie, które dostałam, to zaszczyt, nie da się ukryć, że to jeden z symboli Warszawy. Odbyłyśmy bardzo kreatywną rozmowę z Adą Sokół i redakcją ELLE. Postanowiliśmy umieścić pałac w krzywym zwierciadle. Interpretacji może być dużo, ale ja zauważam, że rzeczywistość dookoła nas jest płynna, mniej pewna niż kiedykolwiek. To nie są fundamenty, do których jesteśmy przyzwyczajeni i na których możemy się oprzeć. To, co było nam znane, zmienia właśnie formę, stąd to zniekształcenie. Jak technologia pomogła Ci w pracy nad tymi okładkami? AI posługiwałam się podczas przygotowań i w postprodukcji. Sztuczną inteligencją zaczęłam się interesować dwa i pół roku temu. Jest moim wsparciem na co dzień. Chat GPT to dla mnie potężne narzędzie, tr…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/64/2025/10/2025-10-24-135851-Elle-Style-Awards25Alicja.Kozak-60.jpg--Zdjecia-7f5c322.png
width: 564
height: 394

Irena Santor w rozmowie z Hanną Lis: „Człowiek nie może żyć w permanentnej wygodzie, bo to pseudowygoda – taki świat nie istnieje i takiego życie nie ma”
type: item
date: 2025-10-16T14:34:04.000Z
creator: Hanna Lis
subject: Lifestyle
subject: wywiady
description: W muzyce podobnie jak w życiu chodzi o jedno – prawdziwą emocję. Tak twierdzi dama polskiej piosenki Irena Santor. Niech o tym, że młodość to nie PESEL, lecz stan umysłu, świadczą jej orientacja w trendach mediów społecznościowych, fascynacja rapem i chodzenie na koncerty rockowe w wieku 90. lat.
encoded: Spotykamy się w restauracji, którą wybrała. Nadchodzi dziarskim krokiem, rozpromieniona. Wręczam jej bukiet kwiatów, bo w końcu niecodziennie człowiek ma randkę z Ireną Santor. Już na pierwszy rzut oka widać energię dwudziestoparolatki. Skończyła właśnie dwumiesięczne tournée po Polsce i mam wrażenie, że nie zdążyła jeszcze wyhamować. Przez prawie dwie godziny uśmiech niemal nie schodzi z jej twarzy. Często wybucha śmiechem, co w wywiadzie odnotowuję, żeby oddać klimat tego spotkania. W październiku wyda kolejną płytę. Wniosek? Młodość to nie PESEL, to stan umysłu. IRENA SANTOR: Musi mnie pani pilnować w tej rozmowie, bo ja nie jestem precyzyjna, ja nie mówię, ja gaworzę. Trochę jak dziecko (śmiech). HANNA LIS: Cudownie, chciałabym więc, żebyśmy sobie na początek pogaworzyły o nowoczesnych technologiach… Ale ze mną? Dlaczego? (śmiech) Bo mało kto ma tak szeroką perspektywę jak Pani. Żyła Pani w tylu epokach – pamięta czasy sprzed wojny, wojnę, twardą komunę, upadek żelaznej kurtyny. No tak, to prawda, to ma sens. A teraz jest Pani świadkiem tego, jak świat nabiera technologicznego turboprzyspieszenia, sztuczna inteligencja wkracza w każdą dziedzinę życia. Podoba się to Pani? Trudno sobie to wyobrazić, ale dorastałam w czasach, kiedy mieliśmy do dyspozycji ołówek, gumkę i kredę. Bardzo mnie interesują te wszystkie współczesne dobrodziejstwa, sztuczna inteligencja. Dają nam ogromne możliwości! Ale gdy słyszę: „Nie przejmuj się, jeśli niezgrabnie sformułujesz myśl, sztuczna inteligencja ją poprawi”, to robi mi się smutno. Mnie to wręcz obraża. Bo to znaczy, że mój mózg nie musi być sprawny, a ja chcę, żeby był bardzo sprawny. A to wymaga samodzielnego myślenia. To jest tak jak ze sprawnością fizyczną – organ nieużywany zanika. W tym przypadku mózg. Tak. I dlatego nie chcę, żeby jakiś algorytm myślał za mnie. Jeśli to nie ja formułuję własne myśli, to ja za nie w jakiejś mierze również nie ponoszę odpowiedzialności, co oznacza, że jestem bezmyślnym tworem. A ja nie jest…

2025-10-17-163323-2025-10-17-162555-HannaLisFinal.pdf-Adobe-Acrobat-Reader-64-bit.png--Zdj-7002bbd.png
width: 613
height: 688

W rytmie własnej energii. Paulina Niedzielska, właścicielka JOYINME, o jodze, zdrowym trybie życia i biznesie [WYWIAD]
type: item
date: 2025-10-16T04:08:09.000Z
creator: Amelia Kaźmierczyk
subject: Lifestyle
subject: szaleństwo zakupów
subject: wywiady
description: Piła matchę, zanim to było modne. Wierzy, że już dwadzieścia minut praktyki wystarczy, aby odzyskać spokój i zupełnie inaczej spojrzeć na życie. Od ośmiu lat rozwija jedną z najbardziej rozpoznawalnych marek jogowych w Polsce. Poznajcie Paulinę Niedzielską – założycielkę JOYINME.
encoded: Joga pojawiła się w jej życiu już na studiach. Zanim jednak zdecydowała się na własną markę, pracowała w korporacji i prowadziła biznes związany z przelotami myśliwcami. Rok temu wyruszyła w podróż za słońcem i przeprowadziła się do Tarify – mekki kitesurferów. Kiedy wieje wskakuje na deskę, gdy nie wieje wsiada z rodziną na rower. Dwa razy w tygodniu jeździ konno, a w wolnym czasie gra z przyjaciółmi w padla. Wieczorami wraca na matę, aby praktykować jogę. Paulina Niedzielska od 8 lat rozwija JOYINME – markę, w której łączy swoją pasję do jogi, świadomego stylu życia i ponadczasowej, wygodnej mody. Taniec, tenis, snowboard, rower, jazda konna, kitesurfing… Uprawiasz wiele sportów. Co ma w sobie joga, czego nie mają inne dyscypliny? PAULINA NIEDZIELSKA: Jest w jodze taka pozycja, która nazywa się Tadasana. Stoimy w niej prosto i skupiamy się na poszczególnych elementach po to, aby poczuć siebie. Kiedy pierwszy raz się w niej znalazłam, doświadczyłam czegoś niesamowitego. Poczułam wtedy ile może się dziać w człowieku w takiej prostej sytuacji i jakie to jest wspaniałe uczucie. Od tamtej pory uważam, że joga ma niesamowitą moc. To praca z ciałem i oddechem, która wymaga od nas pełnego skupienia na sobie i daje upust emocjom. Joga kojarzy się z balansem, spokojem i harmonią. Jak znajdujesz tę równowagę w świecie biznesu, który jest raczej sprintem, wspinaczką, a może nawet skokami do wody? Gdyby nie joga, to pewnie już by mnie w tym świecie nie było. Są takie momenty, że tylko ugruntowana praktyka jogi (stanie na głowie albo bardzo długa świeca) mnie uspokaja i sprawia, że zaczynam patrzeć na wszystko inaczej. Rynek jest bardzo szybki, zmienia się jak w kalejdoskopie, pojawiają się momenty, w których myślę sobie, że nie podołam, ale joga zawsze mi wtedy pomaga. Rok temu wyprowadziłaś się z Warszawy. Jaką największą lekcję wyniosłaś z życia w Hiszpanii, której nie dałoby się nauczyć w Polsce? Tutaj jest mi zdecydowanie łatwiej się zdystansować, wcześniej skończyć pracę.…

Pailina-Niedzielska-5d10562.jpg
width: 2048
height: 1365

Z Tarnowskich Gór na światowe wybiegi – wywiad z Zuzą Bryk, modelką z okładki listopadowego ELLE
type: item
date: 2025-10-13T12:06:33.000Z
creator: Marcin Świderek
subject: Moda
subject: polskie modelki
subject: wywiady
description: Ma zaledwie 20 lat, a na swoim koncie kampanię dla Chanel i współprace z największymi domami mody – od Dries Van Noten, przez Roberto Cavalli i Ninę Ricci, po Lacoste. Teraz do tej listy sukcesów dopisuje jeszcze dwie najnowsze okładki ELLE, których jest gwiazdą. Pozuje na nich na tle i we wnętrzach Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie – miasta, do którego właśnie się przeprowadziła.
encoded: Ile masz lat i skąd pochodzisz? Mam 20 lat. Pochodzę z Tarnowskich Gór – małego miasta na Śląsku, które zawsze będzie moim punktem odniesienia. Teraz przeprowadzam się do Warszawy, razem z moją siostrą, która zaczyna studia na Uniwersytecie Warszawskim. To dla nas obu nowy rozdział. Jak trafiłaś do świata mody? Miałam czternaście lat. Wszystko zaczęło się od zwykłej wiadomości na Facebooku, którą równie dobrze mogłam zignorować. Zamiast tego, przekazałam kontakt do mamy. Pół roku później podpisałam kontrakt z Uncover Models. Na początku modeling był tylko dodatkiem do szkoły – sesje w wakacje, sporadyczne wyjazdy. Dopiero pierwsza kampania dla Chanel, w wieku 17 lat, pokazała mi, że mogę być częścią czegoś naprawdę wyjątkowego. Co uznajesz za swój pierwszy duży sukces? Kampanię perfum Chanel Chance. Miałam 17 lat, spędziłam pięć dni w Paryżu, a wokół mnie – nazwiska jak z podręczników historii mody: Steven Meisel, Jean-Pierre Jeunet, Pat McGrath, Guido Palau. Trzy doświadczone modelki i ja – dziewczyna ze Śląska. To było surrealistyczne doświadczenie. Który pokaz zapamiętasz do końca życia? Każdy pokaz to ekscytujące przeżycie, ale najpiękniejszy był Chanel Cruise 2025 nad jeziorem Como. Jezioro w tle, czarna suknia, oddech publiczności… To był prawdziwy teatr mody – magia w czystej postaci. Masz ulubionego fotografa? Uwielbiam estetykę lat 90., erę supermodelek. Bardzo inspiruje mnie David Sims – za prostotę, czystość i to, że potrafi uchwycić prawdziwy moment. Jego zdjęcia mają duszę. Która sesja mody była dla Ciebie wyjątkowa? Kampania dla Niny Ricci. Sesja odbyła się w paryskiej kamienicy, w świetle wpadającym przez wysokie okna. Jedwabie, koronki, stylizacje Carine Roitfeld, energia Harrisa Reeda, który wspierał nas na każdym kroku. To było jak wejście do innego wymiaru – piękno bez przesady, lekkość bez ciężaru. Twój ulubiony projektant? Uwielbiam klimat boho, który od lat reprezentuje Chloé, zresztą miałam już okazję z tą marką współpracować. Ale moją absolut…

2617940-800w-9bcb7b7.jpg
width: 800
height: 452