To najlepszy film Wojciecha Smarzowskiego i nie chodzi o "Dom dobry"
Serwis filmweb.pl stworzył ranking najlepszych filmów Wojciecha Smarzowskiego. Jeden film zdeklasował resztę, inny uznano za największe rozczarowanie.
Wojciech Smarzowski ponownie wstrząsnął opinią publiczną. Jego najnowszy film „Dom dobry” bije rekordy popularności i wywołał krajową dyskusję o przemocy domowej. Skłonił też redakcję serwisu Filmweb do przygotowania rankingu jego filmów. Lista zestawia wszystkie dotychczasowe dzieła Smarzowskiego od najgorszego do najlepszego, wywołując burzliwe reakcje wśród fanów reżysera. „Dom zły” na szczycie, „Drogówka” na dnie Według zestawienia Filmwebu, najwyżej ocenionym filmem Wojciecha Smarzowskiego jest „Dom zły” z 2009 roku. To dramat kryminalny z Arkadiuszem Jakubikiem i Marianem Dziędzielem, ukazujący mroczną stronę stanu wojennego w wiejskiej scenerii Bieszczad. Film uznany został za dzieło definiujące całą twórczość reżysera. Drugie miejsce w rankingu zajęła „Róża” z 2011 roku – poruszający dramat rozgrywający się tuż po II wojnie światowej z udziałem Marcina Dorocińskiego i Agaty Kuleszy. Na trzecim miejscu znalazło się „Wesele” z 2004 roku – czarna komedia, która na trwałe zapisała się w historii polskiego kina. W środkowej części zestawienia uplasowały się: „Kler” (2018), „Wołyń” (2016), „Pod Mocnym Aniołem” (2014) i „Wesele” (2021). Ranking zamyka „Drogówka” z 2013 roku, która – pomimo licznych ocen społeczności (209 054) i średniej 7,1 – została uznana za najmniej udany film Smarzowskiego przez redakcję Filmwebu. Które filmy Smarzowskiego doceniają użytkownicy? W rankingu uwzględniono także średnie oceny społeczności Filmwebu. Najwięcej głosów zdobyły filmy: „Wesele” z 2004 roku (223 832 oceny, średnia 7,6) oraz „Kler” (222 380 ocen, średnia 7,0). Wysoką średnią ocen cieszy się również „Wołyń” (164 097 ocen, średnia 7,8), który mimo brutalnej tematyki znalazł szerokie uznanie wśród widzów. Z kolei „Wesele” z 2021 roku, mimo poruszającej problematyki i nawiązania do narodowej historii, zebrało zaledwie 39 500 ocen i niską średnią 6,2. „Pod Mocnym Aniołem” otrzymał 135 591 ocen i średnią 6,9. Nawet „Drogówka”, krytykowana przez redakcję, została lepiej oceniona przez użytkowników serwisu niż niektóre inne produkcje. Najlepsze role aktorskie w filmach Wojciecha Smarzowskiego W filmach Wojciecha Smarzowskiego regularnie pojawiają się wybitni polscy aktorzy. Do jego stałych współpracowników należą m.in. Arkadiusz Jakubik, Robert Więckiewicz, Bartłomiej Topa, Marian Dziędziel, Michalina Łabacz, Agata Kulesza i Marcin Dorociński. W „Domu złym” niezapomnianą rolę odegrał Arkadiusz Jakubik jako podejrzany Środoń. Marian Dziędziel, jako gospodarz feralnego domu, również zbudował jedną ze swoich najmocniejszych kreacji. W „Róży” poruszające kreacje stworzyli Dorociński i Kulesza, oddając dramat polsko-mazurskiej rzeczywistości powojennej. W „Klerze” Robert Więckiewicz i Arkadiusz Jakubik znakomicie oddali tragikomiczne postacie duchownych. Jakie tematy porusza kino Smarzowskiego i dlaczego wywołuje kontrowersje? Twórczość Wojciecha Smarzowskiego od początku cechuje się bezkompromisowością i podejmowaniem trudnych, często przemilczanych tematów. Reżyser nie boi się zaglądać w mroczne zakamarki społeczeństwa: korupcję, hipokryzję, przemoc, nałogi, narodowe traumy i zakłamanie. „Wołyń” bez litości obnaża dramat polsko-ukraińskiego konfliktu podczas II wojny światowej, a „Kler” rozlicza się z patologiami w Kościele katolickim. „Dom zły” i „Drogówka” pokazują degenerację systemu, „Wesele” to lustro polskich przywar, a „Róża” ukazuje dramat jednostki w obliczu totalitaryzmu.
Film Smarzowskiego zajął trzeci najlepszy wynik po 1989 roku. Nie chodzi o "Dom dobry"
"Kler" Smarzowskiego obejrzało 5 milionów Polaków. To jeden z najpopularniejszych filmów po 1989 roku. Przed nim znalazły się tylko ekranizacje "Pana Tadeusza" oraz "Ogniem i mieczem. Teraz jest dostępny na większości platform streamingowych.
"Dom dobry" Wojciecha Smarzowskiego to film, o którym mówiło się w 2025 roku najwięcej w polskich mediach. Produkcja przyciągnęła do kin prawie 3 miliony widzów. To jednak nie ten film stał się najlepszym frekwencyjnym hitem reżysera "Wesela". Jednym z największych sukcesów w historii polskiego kina po 1989 roku jest "Kler". Taki wynik uplasował go na trzecim miejscu w rankingu najpopularniejszych filmów w Polsce po 1989 roku. "Kler" wyprzedził w zestawieniu największych hitów frekwencyjnych takie tytuły jak "Avatar" (3 766 267 widzów), "Titanic" (3 650 536 widzów) czy "Pasja" (3 460 346 widzów). Rekordowa produkcja jest dostępna na wielu platformach streamingowych, np. Netflix Polska, Disney Plus czy SkyShowtime. "Kler" - recenzja "Kler" to film o parszywym systemie, głęboko złych, ale także słabych ludziach. To, że tacy istnieją zarówno w wysokich strukturach Kościoła, jak i w małomiasteczkowych plebaniach nikogo nie dziwi. Przeraża za to skala patologii wyzierającej zza kraty konfesjonału i ciężkich zasłon kurii. Dziś coraz częściej mamy w to wgląd dzięki mediom, coraz mniej udaje się ukryć a coraz więcej spraw zamiecionych pod dywan wyłazi na świeczniki. Smarzowski wywleka więc na wielki ekran bezsprzeczne grzechy główne Kościoła: grube interesy jego zwierzchników, pedofilię wśród duchownych, dzieci poczęte w związkach z gosposiami, intrygi u wrót Watykanu i mafijne mechanizmy funkcjonujące za złotymi ołtarzami. To skondensowana patologia, która w 133 minutach przeraża i zgrzyta w głowie widza. Czy tak wygląda Kościół? Nie cały. Na pewno tak wygląda jego najgorsza twarz. - pisze Marta Kowalska. Najważniejszym tematem jest jednak pedofilia w Kościele. Smarzowski bez aluzji pokazuje, co się czasem dzieje na zakrystii, a także to, jak nadal tuszowane są sprawy dotyczące molestowania seksualnego przez księży. Zaprzeczanie wszystkiemu, mówienie swoim ofiarom, że nie mogą nikomu o tym powiedzieć, bo inaczej popełnią ciężki grzech... To kolejny film, np. po amerykańskim "Spotlight", podejmujący ten trudny, ale jakże ważny temat. Co ciekawe i zaskakujące, ta trójka księży nie jest jednowymiarowa. Ich historie wcale nie są takie jednoznaczne, podejmują decyzje, które diametralnie zmienią ich przyszłość. Sami popełniają wiele błędów, ale są tylko ludźmi. Miotają się czy powiedzieć prawdę, czy lepiej żyć jak dotychczas, a może kogo lepiej zaszantażować i ile przyjąć pieniędzy od parafian? Siatka intryg sięga bardzo głęboko. Poznajemy też ich historie, często traumatyczne, rzucające cień na kolejne wybory życiowe. Czy twórca tej produkcji ich rozgrzesza? W ogóle, ale pokazuje, że na zmianę zawsze jest czas. Człowieka, ale nie instytucji. Bo Kościół to cały czas struktura pełna tajemnic i broniąca swoich duchownych za wszelką cenę. I to akurat jeśli szybko się nie zmieni, to jeszcze szybciej będzie się rozpadać. - pisze Ewa Stępień. Film zebrał pozytywne recenzje w międzynarodowej prasie – o "Klerze" pisały m.in. "The New York Times" i "The Guardian". Zainteresowanie obrazem było ogromne nie tylko ze względu na kontrowersje, ale też na artystyczną jakość i sposób realizacji. "Słowianie Swaćba": nowy film Smarzowskiego na horyzoncie Po "Klerze" Wojciech Smarzowski nie zwolnił tempa. Kolejny jego film, "Dom dobry", również odniósł sukces. Produkcja poruszała tematy brutalności i trudnych relacji społecznych, co wpisuje się w charakterystyczny styl reżysera. Aktualnie trwają przygotowania do realizacji nowego filmu Smarzowskiego – "Słowianie Swaćba". Projekt ma mieć wyjątkowo dużą skalę produkcyjną, a jego fabuła skupi się na czasach Mieszka I, ukazując życie pogańskich plemion przed chrystianizacją Polski. "Słowianie Swaćba" zapowiadany jest jako jeden z najdroższych filmów w historii polskiego kina. W ramach przygotowań planowana jest budowa kilku autentycznych grodów słowiańskich. Film będzie oparty na trzech warstwach narracyjnych – sensacyjnej, historycznej oraz mitologicznej. Autorzy zapowiadają, że obraz przybliży wierzenia i rytuały pogańskich Słowian, które zostały wyparte po przyjęciu chrztu.
Niektórzy bali się obejrzeć „Dom dobry” nawet w streamingu. Ale gdy tylko trafił na Amazon Prime Video, od razu stał się nr 1
„Dom dobry” Wojciecha Smarzowskiego po kinowym sukcesie trafił na 1. miejsce w Amazon Prime Video. Film, który obejrzało w kinach około 2,5 mln widzów, znów wywołuje silne emocje i wraca do dyskusji o przemocy domowej.
Jeszcze zanim trafił do streamingu, wywołał burzliwą debatę i poruszył miliony widzów. „Dom dobry” Wojciecha Smarzowskiego to tytuł, obok którego trudno przejść obojętnie – brutalnie szczery, niewygodny i boleśnie aktualny. Dziś, gdy produkcja zajmuje 1. miejsce w Amazon Prime Video, widzowie mają kolejną szansę na zmierzenie się z historią, która dla wielu okazała się punktem wyjścia do dyskusji o przemocy domowej. W tym artykule: „Dom dobry” nr 1 w Amazon Prime Video O czym jest „Dom dobry” Wojciecha Smarzowskiego? Ogromna widownia i społeczne poruszenie po premierze Dlaczego „Dom dobry” to film obowiązkowy? Opinie widzów „Dom dobry” nr 1 w Amazon Prime Video „Dom dobry” – najgłośniejszy i najmocniejszy polski film ostatnich miesięcy – od 23 stycznia jest dostępny w Amazon Prime Video i niemal natychmiast trafił do streamingu, przyciągając uwagę widzów serwisu. Produkcję Wojciecha Smarzowskiego w kinach obejrzało około 2,5 mln widzów, co tylko potwierdziło jej wyjątkowy rezonans społeczny. Teraz ten tytuł, o którym jeszcze niedawno mówiła cała Polska, można zobaczyć w domowym zaciszu – choć to seans daleki od komfortu. Reżyser z bezwzględną precyzją mierzy się tu z tematem przemocy domowej, mechanizmem relacji oprawca–ofiara oraz bezradnością systemu wobec tych, którzy najbardziej potrzebują ochrony. Historia Gosi (Agata Turkot), uwikłanej w toksyczny związek z pozornie idealnym Grześkiem (Tomasz Schuchardt), to opowieść duszna, intensywna i bolesna – Smarzowski nie daje widzowi wytchnienia, uderzając prosto w emocje i zostawiając z ciężarem, który długo nie znika po napisach końcowych. O czym opowiada „Dom dobry” Wojciecha Smarzowskiego? Fabuła „Domu dobrego” koncentruje się na historii Gośki, która nawiązuje internetową znajomość z Grześkiem (Tomasz Schuchardt). Z relacji online szybko rodzi się związek – pełen czułości, spektakularnych gestów i obietnic wspólnej przyszłości, zwieńczony romantycznymi oświadczynami w Wenecji. Z czasem jednak bajkowa narracja pęka, a relacja stopniowo zamienia się w dramat. Przestrzeń, która miała dawać poczucie bezpieczeństwa, staje się dla bohaterki źródłem strachu. Smarzowski zagląda za fasadę tzw. „dobrych domów”, obnażając mechanizmy przemocy psychicznej i fizycznej, skrywanej za zamkniętymi drzwiami i społecznego milczenia. Wszystkie wątki mają swoje źródło w autentycznych doświadczeniach osób doświadczających przemocy domowej. Scenariusz powstał na podstawie historii gromadzonych przez Fundację Feminoteka, a pojawiający się w filmie gest dłoni zaciśniętej na kciuku stał się rozpoznawalnym symbolem krzywdy i niemego wołania o pomoc. „Dom dobry”​ wywołał silny oddźwięk społeczny – wiele kobiet odnalazło w historii Gośki własne doświadczenia. Po premierze liczba zgłoszeń do organizacji pomocowych wzrosła o ponad 200 procent, a „Dom dobry” zapoczątkował ogólnopolską debatę o przemocy domowej, realnie wpływając na świadomość i życie tysięcy osób. – Widzimy efekty filmu w postaci lawiny historii kobiet, które opisują swoje doświadczenia przemocy, ale także zdecydowany wzrost liczby zgłoszeń do Feminoteki z prośbą o pomoc – mówiła w rozmowie z ELLE Joanna Gzyra-Iskandar z Feminoteki. Dlaczego „Dom dobry” to film obowiązkowy? Opinie widzów Choć „Dom dobry” nie został doceniony na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni i spotkał się z krytyką za brutalność i przesadę, nie można odmówić mu znaczenia społecznego. To film, który trudno oglądać bez emocji. Wiele scen ukazuje upokorzenia i cierpienie w sposób dosłowny, co dla części widzów było powodem rezygnacji z seansu w kinie. Mało tego, niektórzy pisali, że ... boją się obejrzeć produkcję Smarzowskiego nawet w domowym zaciszu: Produkcja to zdecydowanie seans niełatwy. Teraz jednak widzowie będą mogli w swoim tempie zapoznać się z treścią, przerwać seans, a potem do niego wrócić.
Co po „Domu dobrym”? Najnowszy film Wojciecha Smarzowskiego ma być „jednym z najdroższych w historii polskiej kinematografii”
Po głośnym odbiorze „Domu dobrego” Wojciech Smarzowski pracuje nad kolejnym projektem. „Słowianie Swaćba” ma przedstawić brutalne początki państwa polskiego i ... może kosztować dziesiątki milionów złotych.
Wojciech Smarzowski wciąż nie zwalnia tempa. Jego ostatni film, „Dom dobry”, był jednym z najgłośniejszych tytułów polskiego kina 2025 roku. Obraz przerażał bezkompromisowym podejściem do tematu i brutalnością, co przełożyło się na ogromne zainteresowanie widzów – w kinach obejrzało go ponad 2 miliony osób. Teraz pojawiają się pierwsze informacje o kolejnym projekcie Smarzowskiego. W tym artykule: O czym będzie film „Słowianie Swaćba”? „Słowianie Swaćba” może kosztować miliony? Kiedy premiera i co z obsadą nowego filmu Smarzowskiego? O czym będzie film „Słowianie Swaćba”? Po sukcesie „Domu dobrego” Smarzowski przygotowuje kolejną produkcję. Nowy film, roboczo zatytułowany „Słowianie Swaćba”, skupi się na wczesnym okresie państwowości polskiej. Reżyser zamierza pokazać czasy Mieszka I, pogańskie plemiona oraz dramatyczne realia życia w X wieku. Tytuł nawiązuje do słowiańskiego terminu „swaćba” (inaczej „swadźba”), który oznaczał nie tylko ceremonię zaślubin, ale również szersze relacje społeczne i struktury życia wspólnotowego. Film zapowiadany jest jako kolejne, symboliczne „Wesele” Smarzowskiego – tym razem osadzone w epoce sprzed chrystianizacji Polski. Reżyserię powierzono Wojciechowi Smarzowskiemu, natomiast za scenariusz odpowiada Wojciech Rzehak – polonista, pisarz i doświadczony redaktor. Rzehak współpracował wcześniej ze Smarzowskim przy „Klerze”, a jego brat Jacek Rzehak był producentem tego filmu, a także „Pod Mocnym Aniołem”. Zespół twórców ma więc doświadczenie w realizowaniu odważnych projektów. Rzehak, znany również z działalności jako „Ponury polonista”, zadbać ma o rzetelność historyczną i mitologiczną na ekranie. „Słowianie Swaćba” może kosztować miliony? Według zapowiedzi, film „Słowianie Swaćba” może stać się najdroższym filmem w historii polskiej kinematografii. Koszty scenografii mają wynieść kilkadziesiąt milionów złotych, ponieważ planowane jest zbudowanie kilku autentycznych grodów słowiańskich. Wniosek o wsparcie finansowe w wysokości 15 milionów złotych został złożony do Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej przez firmę producencką Lucky Bob Sp. z o.o. Tak kosztownej produkcji – jak twierdzą twórcy – jeszcze w Polsce nie było. Film zostanie zbudowany na trzech warstwach narracyjnych. Pierwszą będzie wątek sensacyjny, pełen dramatycznych zdarzeń i napięć między bohaterami. Drugą – historyczna warstwa, prezentująca kilka lat panowania Mieszka I, w tym konflikty z Wichmanem, Wieletami i Wolinianami. Trzecia warstwa poświęcona zostanie słowiańskim wierzeniom. Twórcy chcą przywrócić pamięć o mitologii, która została wyparta po przyjęciu chrześcijaństwa: w tej historii mają pojawić się zwyczaje, obrzędy i symbolika z dawnych czasów. Kiedy premiera i co z obsadą nowego filmu Smarzowskiego? Na chwilę obecną nie została ogłoszona data premiery „Słowianie Swaćba”. Prace są obecnie na etapie przygotowań, a zdjęcia jeszcze się nie rozpoczęły. Nie znamy też obsady. Projekt dojrzewał w umyśle reżysera przez ponad dekadę. Biorąc pod uwagę ogromny zakres produkcji i czasochłonność budowy scenografii, na premierę przyjdzie jeszcze poczekać. W kręgach fanów Smarzowskiego pojawiają się spekulacje, czy w produkcji pojawią się aktorzy znani z jego wcześniejszych dzieł, jak choćby Marian Dziędziel.
„Dom dobry” bije rekordy w kinach. Ten „niewygodnie prawdziwy, ale absolutnie potrzebny” film obejrzało już ponad 1,2 mln widzów
Nowy film Wojciecha Smarzowskiego bije rekordy popularności w polskich kinach. Komentarze widzów jasno wskazują na to, że tę produkcję po prostu trzeba zobaczyć.
Nowy film Wojciecha Smarzowskiego porusza temat, który zbyt często pozostaje przemilczany. „Dom dobry” to brutalny i niewygodny obraz przemocy domowej w Polsce – przemocy, która nie zawsze zostawia siniaki, ale pozostawia ślad na zawsze. W ciągu zaledwie 10 dni od premiery tytuł obejrzało ponad 1,2 miliona widzów. To nie tylko sukces komercyjny, ale przede wszystkim społeczny. Smarzowski po raz kolejny udowadnia, że kino może – i powinno – mówić głośno o tym, o czym inni milczą. W tym artykule: „Dom dobry” przeraża, ale bije rekordy popularności Smarzowski w „Domu dobrym” obnaża rzeczywistość przemocy domowej „Dom dobry” — kino społeczne, które trzeba zobaczyć „Dom dobry” przeraża, ale bije rekordy popularności 7 listopada 2025 roku na ekrany kin w całej Polsce trafił film „Dom dobry” w reżyserii Wojciecha Smarzowskiego. Od samego początku wzbudzał ogromne emocje: w pierwszy weekend produkcję obejrzało 310 678 widzów. To drugie najlepsze otwarcie w karierze Smarzowskiego, zaraz po „Klerze” z 2018 roku. W kolejny weekend frekwencja wzrosła o 54%, przyciągając 479 887 widzów. Już po 10 dniach od premiery liczba oglądających sięgnęła 1 203 624. Tytuł utrzymał pozycję lidera polskiego box office i nie zwalnia tempa. View oEmbed on the source website Smarzowski w „Domu dobrym” obnaża rzeczywistość przemocy domowej Film Smarzowskiego to mocny głos w sprawie przemocy domowej w Polsce. Reżyser znany z takich produkcji jak „Wołyń”, „Drogówka” czy „Kler” ponownie sięgnął po temat społeczny i niewygodny. „Dom dobry” pokazuje przemoc fizyczną, psychiczną, ekonomiczną i seksualną – w domach, które pozornie wydają się „normalne” i „dobre”. Główna bohaterka, Gośka (grana przez Agatę Turkot), poznaje przez internet Grześka (Tomasz Schuchardt). Początkowo wydaje się, że wreszcie spotkała idealnego partnera. Grzesiek obsypuje ją kwiatami, oświadcza się w Wenecji. Z czasem ich związek zamienia się jednak w koszmar. Dom staje się miejscem terroru i cierpienia. W obsadzie „Domu dobrego” znalazło się wielu cenionych aktorów. Oprócz Agaty Turkot i Tomasza Schuchardta, widzowie zobaczą Agatę Kuleszę, Arkadiusza Jakubika, Marię Sobocińską i Andrzeja Konopkę. Scenariusz i reżyseria to dzieło Wojciecha Smarzowskiego. Za zdjęcia odpowiada Paweł Tybora, scenografię przygotowała Joanna Macha, a muzykę skomponował Mikołaj Trzaska. „Dom dobry” — kino społeczne, które trzeba zobaczyć „Dom dobry” to więcej niż film – to ważny społeczny manifest. Smarzowski zagląda tam, gdzie zazwyczaj wzrok odwracamy. Współpraca z fundacją Feminoteka nadaje produkcji dodatkowego wymiaru. Fundacja oferuje pomoc prawną, terapeutyczną i socjalną osobom dotkniętym przemocą. Wspiera też działania promujące świadomość społeczną. „Dom dobry” to kino społeczne w najlepszym wydaniu – brutalne, szczere, niewygodne. A jednak – przyciąga tłumy i nie pozwala zapomnieć, o czym najlepiej świadczą komentarze pojawiające się w sieci i osobiste refleksje widzów: Idealnie pokazane mechanizmy i dysocjacja, a także stan niemocy, bezradności i wreszcie otępienia ofiary... Warto zobaczyć. „Film przeszywa tak, że boli dusza. Cisza w kinie mówi sama za siebie...” „Przemoc nie jest o biciu. Bicie jest czarno białe. Łatwe do nazwania. Może na nowo, publicznie trzeba jeszcze więcej mówić o tym, czym jest przemoc, czym są granice. Nawet nie wiem, czy da się to „ogarnąć” jednym pokoleniem.” Film „Dom dobry” Wojciecha Smarzowskiego dostępny jest w kinach w całej Polsce.
Ten film powinny zobaczyć wszystkie kobiety. „Dom dobry” Smarzowskiego boli, ale zostawia w nas coś cennego
Prawie wyszłam z seansu. Nie dlatego, że film był zły. Przeciwnie, był zbyt prawdziwy. „Dom dobry” Wojciecha Smarzowskiego to nie jest kino, które się „ogląda”. To doświadczenie, które trzeba przetrwać.
Nie pamiętam, kiedy ostatni raz czułam coś tak intensywnego - coś pomiędzy wściekłością, bólem i wdzięcznością, że ktoś wreszcie powiedział to głośno. Film opowiada historię Gośki, kobiety, którą od dziecka życie uczyło przetrwania. Wychowana w rodzinie alkoholowej, z matką, która nigdy nie powiedziała jej nic ciepłego, próbuje zbudować swój pierwszy prawdziwy „dom”. Dom, który okazuje się... koszmarem. W tym artykule: O czym naprawdę jest „Dom dobry”? Męska kamera, kobiecy głos w „Domu dobrym” „Co Bóg złączy, człowiek niech...”? „Dom dobry” kiedy premiera? Nie tylko „Dom dobry”. Gdzie jeszcze zachwyca Tomasz Schuchardt? O czym naprawdę jest „Dom dobry”? Na początku jest bajka. Grzesiek - w tej roli Tomasz Schuchardt - wydaje się uosobieniem ideału. Zakochany, czuły, opiekuńczy. Szybko jednak różowe okulary pękają. Urok zamienia się w kontrolę, troska w obsesję, a „kocham” w przemoc. Schuchardt gra bez nadmiaru, bez teatralnych gestów i właśnie to jest najbardziej przerażające. W jego oczach widzimy mężczyznę, który nie zdaje sobie sprawy, że stał się potworem. Kogoś, kogo społeczeństwo jeszcze chwilę temu nazwałoby „porządnym facetem”. Agata Turkot w roli Gośki jest poruszająca do granic. Gra delikatnie, bez fałszu, z czułością i zrozumieniem. To nie jest ofiara z podręcznika psychologii. To kobieta z sąsiedztwa, taka, którą mijasz w sklepie, w pracy, w windzie. Jej Gośka nie krzyczy, nie walczy z losem - po prostu trwa. I w tym trwaniu jest cała prawda o przemocy, o której wciąż mówi się zbyt cicho. Nie ma tu łatwych podziałów. Smarzowski nie romantyzuje przemocy, nie szuka w niej sensu. Kamera patrzy uważnie - na ciosy, słowa, gesty, które bolą bardziej niż siniaki. Z każdą minutą czujemy coraz większy ciężar, jakby powietrze w sali kinowej gęstniało. View oEmbed on the source website Męska kamera, kobiecy głos w "Domu dobrym" Przed seansem zastanawiałam się, czy Smarzowski - reżyser znany z filmów tj. „Wołyń”, „Dom zły”, „Kler” czy „Wesele”, które potrafią zmiażdżyć psychicznie - zrozumie kobiecą perspektywę. Czy mężczyzna za kamerą będzie potrafił pokazać coś tak delikatnego jak lęk? Ten lęk, który zaczyna się już w dzieciństwie. Lęk, że ktoś znów podniesie głos. Że nie uwierzą. Że nikt nie pomoże. A jednak „Dom dobry” nie tylko pokazuje, ale także rozumie. Smarzowski ustępuje w nim miejsca kobietom. Nie szuka winy w ofierze, nie tłumaczy oprawcy. W tle błyszczą role drugoplanowe - kobiety z sąsiedztwa, pracownice ośrodka, matki i przyjaciółki, grane m.in. przez Agnieszkę Przepiórską i Marię Sobocińską. Każda z nich to inny wymiar wsparcia: czasem cicho, czasem niedoskonale, ale zawsze - prawdziwie. „Co Bóg złączy, człowiek niech...”? To film, który nie daje oddechu. Ale może właśnie tego dziś potrzebujemy - żeby w końcu nie móc oddychać spokojnie, dopóki coś się nie zmieni. Najbardziej uderzyło mnie nie to, co widać, ale to, czego nie słychać. Sąsiedzi, którzy słyszą, ale nie reagują. Policjant, który wzrusza ramionami. Kościół, który powtarza, że „co Bóg złączy…”. Ten film pokazuje system, który nie tyle zawodzi - on po prostu nie istnieje. A jednak, wśród tej ciszy, pojawia się coś kruszącego mrok - kobiety. Kobiety, które trwają, wspierają, przychodzą, gdy inni odchodzą. To właśnie w tych momentach „Dom dobry” staje się filmem o siostrzeństwie. Nie o beznadziei, ale o sile. Bo choć Smarzowski nie daje nam katharsis, daje coś cenniejszego - świadomość, że nie jesteśmy same. „Dom dobry" kiedy premiera? Film wchodzi na duże ekrany już 7 listopada. Nie wiem, czy „Dom dobry” to produkcja, do której wrócę. Ale wiem, że zostanie ze mną na długo. Jak siniak, którego nie da się zakryć. Jak wspomnienie, które przypomina: to nie fikcja. To dzieje się naprawdę - tu, obok nas. Monika Olejnik, która pojawiła się na przedpremierowym pokazie napisała po seansie na swoim Instastories: „Koniecznie zobaczcie ‘Dom dobry’”. I ja się pod tym podpisuję. Nie dlatego, że to „ważne kino”, ale dlatego, że to film, który mówi w imieniu tych, które przez lata nie miały głosu. Nie wiem, czy świat stanie się lepszy po jednym filmie. Ale wiem, że kiedy wychodziłam z kina, byłam inna. Zrozumiałam, że przemoc nie zaczyna się od ciosu - tylko od zdania: „przecież nic się nie stało”. Od „każdy się kłóci”, „nie przesadzaj”, „nie wtrącaj się”. „Dom dobry” nie daje łatwych odpowiedzi. Ale daje lustro. A kiedy patrzymy w to lustro, musimy zadać sobie pytanie: co widzimy? Ofiarę - czy obojętność? Nie tylko „Dom dobry”. Gdzie jeszcze zachwyca Tomasz Schuchardt? Rola Grześka w „Domu dobrym” to majstersztyk - trudna, brutalna, ale zagrana z taką precyzją, że trudno odwrócić wzrok. Tomasz Schuchardt wchodzi w ciemność bez asekuracji, jakby nie bał się niczego. Ale jego filmografia to znacznie więcej niż mrok. To kalejdoskop ról, które pokazują, że jest aktorem o niespotykanej amplitudzie emocji. Choć „Dom dobry” już za chwilę wchodzi na duże ekrany, to właśnie dziś na Netflixie ma swoją premierę „Heweliusz” - najdroższa polska produkcja po 1989 roku. Serial, który długo dojrzewał w ciszy, a teraz wybucha rozmachem i emocją. Opowiada o zapomnianej katastrofie promu handlowego „Jan Heweliusz” z 1993 roku - tragedii, o której wielu z nas nigdy nie słyszało. Schuchardt gra tam z magnetyczną intensywnością kierowcę TIR-a, który wsiadł na pokład pechowego statku. Aktor brał udział w scenach katastroficznych, kręconych na basenie w specjalnym studiu w Brukseli. Partnerują mu m.in. Borys Szyc i Michał Żurawski. To opowieść nie tylko o żywiole, ale o winie, pamięci i ludzkiej potrzebie ocalenia prawdy. Warto też wrócić do jego wcześniejszych ról. W „Wielkiej Wodzie” (Netflix, 2022, reż. Jan Holoubek i Bartłomiej Ignaciuk) wcielił się w Jakuba Marczaka - urzędnika walczącego z systemem i z samym sobą w obliczu powodzi tysiąclecia. Obok Agnieszki Żulewskiej stworzył duet, który przeszedł do historii polskich seriali - nie tylko dzięki realizacji, ale emocjonalnemu ciężarowi każdej sceny. W „Bodo” (serial TVP, dostępny również na Netflix, 2016, reż. Michał Kwieciński, Michał Rosa) Schuchardt z kolei ożywia legendę przedwojennego kina - Eugeniusza Bodo. To zupełnie inny świat: pełen blasku, muzyki i złudzeń. Aktor z wdziękiem przechodzi od ról dramatycznych do tych, które wymagają charyzmy i lekkości. Partnerują mu m.in. Antoni Królikowski i Roma Gąsiorowska. Nie można pominąć „Hiacynta” (Netflix, 2021, reż. Piotr Domalewski) filmu o akcji milicyjnej wymierzonej w społeczność gejowską w latach 80. To jeden z najbardziej wstrząsających obrazów ostatnich lat, a Schuchardt w drugoplanowej, lecz wyrazistej roli, wnosi do niego autentyczność i ciepło, które kontrastują z brutalnością systemu. Występuje u boku Tomasza Ziętka i Huberta Miłkowskiego. Na koniec warto przypomnieć też „Rojst” (Netflix, 2018–2023, reż. Jan Holoubek) - serial, który stworzył nową jakość w polskim noir. Schuchardt wciela się w postać, która balansuje między dobrem a złem, w świecie, gdzie moralność jest tak samo mętna, jak deszczowe ulice miasteczka. Wraz z Magdaleną Różczką i Andrzejem Sewerynem tworzy świat, w którym każde spojrzenie ma znaczenie.
O nowym filmie Wojciecha Smarzowskiego długo nie można przestać myśleć. Finalny zwiastun trafił do sieci
„Dom dobry” to najnowszy film Wojciecha Smarzowskiego, który zabiera widza w brutalną i szokującą podróż przez świat przemocy domowej. Premiera już niebawem, a finalny zwiastun wywołał gorącą dyskusję.
Wojciech Smarzowski – twórca takich tytułów jak „Wesele”, „Wołyń” czy „Kler” – ponownie mierzy się z tematyką społeczną, której większość woli nie dotykać. „Dom dobry” już teraz budzi silne emocje: porusza problem przemocy domowej i systemowego milczenia wobec krzywdy kobiet. Brutalny, emocjonalnie druzgocący i formalnie odważny – taki jest film, który za kilka tygodni trafi do kin w całej Polsce. Teraz w sieci pojawił się pełny zwiastun „Domu dobrego”. W tym artykule: Finalny zwiastun „Domu dobrego” już dostępny „Dom dobry” – brutalna opowieść o przemocy w rodzinie Obsada i twórcy: kto stoi za nowym filmem Smarzowskiego? Kiedy premiera „Dom dobrego”? Finalny zwiastun „Domu dobrego” już dostępny W sieci zadebiutował finalny zwiastun najnowszego filmu Wojciecha Smarzowskiego „Dom dobry”. Produkcja od razu wzbudziła ogromne emocje wśród widzów, a komentarze pokazują, że reżyser po raz kolejny nie zamierza oszczędzać odbiorcy. Zapowiedź otwiera seria ujęć, z pozoru ukazujących miłość i szczęście – kwiaty, podróże, zaręczyny. Jednak już po chwili pojawiają się mroczne kadry, brutalne retrospekcje i fragmenty pełne przemocy. Styl Smarzowskiego znany z takich tytułów jak „Kler”, „Wesele” czy „Dom zły”, ponownie objawia się w pełnej krasie – nie pozostawia miejsca na nadzieję ani ulgę. Zwiastun zapowiada dramat niełatwy w odbiorze, a jego emocjonalny przekaz może przerosnąć wielu widzów. Internauci już teraz chwalą fabułę i tematykę: W swojej recenzji Maja Chitro nazwała „Dom dobry” filmem, który jest „autopsją przemocy. Tak dosłowną, że fizycznie bolesną dla widza.” Szefowa działu kultury ELLE zauważa, że film ukazuje przemoc nie tylko jako problem jednostkowy, ale systemowy – związany z brakiem reakcji policji, bezradnością ofiar i upolitycznieniem sprawców. „Dom dobry” – brutalna opowieść o przemocy w rodzinie Nowy film Wojciecha Smarzowskiego to historia Gosi – młodej nauczycielki języka angielskiego (w tej roli Agata Turkot), która poznaje przez internet Grześka (Tomasz Schuchardt), starszego od niej mężczyznę z politycznymi powiązaniami w regionalnych strukturach władzy. Początek ich relacji wygląda niczym bajka – oświadczyny w Wenecji, wspólne podróże i romantyczne uniesienia. Jednak z czasem idealny obraz związku zamienia się w brutalną rzeczywistość, a wspólny dom staje się najniebezpieczniejszym miejscem dla kobiety. Na ekranie pojawia się zabieg formalny – zaburzona chronologia odzwierciedla dezorientację bohaterki i potęguje emocjonalny niepokój widza. Retrospekcje przepełnione przemocą, gwałtami i brutalnością, przeplatają się z chwilami pozornej normalności. Widz zaczyna kwestionować, co było prawdą, a co iluzją. Przemoc – zarówno fizyczna, psychiczna, jak i seksualna – staje się codziennością. Obsada i twórcy: kto stoi za nowym filmem Smarzowskiego? W obsadzie, oprócz Agaty Turkot i Tomasza Schuchardta, znaleźli się: Agata Kulesza, Maria Sobocińska, Andrzej Konopka, Julia Kijowska, Michał Czernecki, Anna Szymańczyk i Arkadiusz Jakubik. Za zdjęcia odpowiada Paweł Tybora, muzykę skomponował Mikołaj Trzaska – wieloletni współpracownik Smarzowskiego. Produkcję zrealizował Wojciech Gostomczyk i jego firma Lucky Bob. Kiedy premiera „Dom dobrego”? Oficjalna premiera „Domu dobrego” zaplanowana jest na 7 listopada 2025 roku. Produkcja była pokazywana w ramach 50. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych i wzbudziła tam ogromne emocje. Zapowiedź jedynie potwierdza, że Smarzowski znów przygotował dla widzów coś wyjątkowo mocnego, niewygodnego, a zarazem społecznie potrzebnego.
Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni 2025: Złote Lwy rozdane. Oto pełna lista laureatów
50. Festiwal Filmów Fabularnych w Gdyni dobiegł końca, a my poznaliśmy zwycięzców Konkursu Głównego. Sprawdźcie, których twórców i jakie produkcje wyróżniło jury pod przewodnictwem Magnusa Von Horna.
To jedno z najważniejszych wydarzeń kulturalnych w kraju – prawdziwe święto kina, które od lat gromadzi twórców, aktorów i miłośników sztuki filmowej. Na kilka dni Gdynia staje się stolicą polskiego kina: na czerwonym dywanie pojawiają się największe gwiazdy, w salach kinowych premierowo prezentowane są najgłośniejsze produkcje, a w kuluarach toczą się inspirujące rozmowy o sztuce i przyszłości rodzimej kinematografii. Konkurs Główny 50. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni Festiwal Polskich Filmów Fabularnych jak zawsze dostarczył wiele emocji. Po raz 50. w Gdyni odbyło się wręczenie najważniejszych nagród w polskiej kinematografii. W Konkursie Głównym znalazło się 16 filmów, w tym 6 debiutów pełnometrażowych oraz 2 drugie filmy reżyserów. Ikony kina na czele z Agnieszką Holland, Wojciechem Smarzowskim czy Władysławem Pasikowskim zmierzyły się z debiutantami, m.in. Kordianem Kądzielą i Emi Buchwald. Kto wygrał w Konkursie Głównym? Poniżej znajdziecie pełną listę zwycięzców. WIELKA NAGRODA FPFF „ZŁOTE LWY” „Ministranci”, reż. Piotr Domalewski NAGRODA FPFF „SREBRNE LWY” reżyserka Agnieszka Holland, producenci: Marcin Wierzchosławski, Sarka Cimbalova, Agnieszka Holland, Alicja Jagodzińska-Kałkus, „Franz Kafka” KATEGORIA PERSPEKTYWY: „SZAFIROWE LWY” „Glorious Summer”, reż. Helena Ganjalyan, Bartosz Szpak „PLATYNOWE LWY” Ewa Braun (za całokształt twórczości) NAGRODY INDYWIDUALNE: REŻYSERIA Emi Buchwald, „Nie ma duchów w mieszkaniu w Dobrej” SCENARIUSZ „Ministranci”, reż. Piotr Domalewski ROLA KOBIECA Matylda Giegżno, „Światłoczuła” ROLA MĘSKA Idan Weiss, „Franz Kafka” PROFESJONALNY DEBIUT AKTORSKI Filip Wiłkomirski, „Brat” ZDJĘCIA Tomasz Naumiuk, „Franz Kafka” MUZYKA Piotr Szulc, „Trzy miłości” SCENOGRAFIA „Chopin, Chopin!”, Katarzyna Sobańska, Marcel Sławiński DRUGOPLANOWA ROLA KOBIECA Karolina Rzepa, „Nie ma duchów w mieszkaniu w Dobrej” DRUGOPLANOWA ROLA MĘSKA Andrzej Konopka, „LARP. Miłość, trolle i inne questy” DŹWIĘK Teresa Bagińska, Michał Bagiński, Miłosz Jaroszek, „Wielka Warszawska” MONTAŻ Agnieszka Glińska, „Ministranci” KOSTIUMY Magdalena Biedrzycka i Justyna Stolarz, „Chopin, Chopin!” CHARAKTERYZACJA Gabriela Polakowa, „Franz Kafka” FILM KRÓTKOMETRAŻOWY Grand Prix: „SLAP!!”, reż. Mikołaj Piszczan NAGRODA PUBLICZNOŚCI „Ministranci”, reż. Piotr Domalewski DEBIUT REŻYSERSKI LUB DRUGI FILM „Północ Południe”, reż. Sebastian Pańczyk WYJĄTKOWY WKŁAD ARTYSTYCZNY (NAGRODA PERSPEKTYWY) Kuba Grabowski, „Północ Południe” ZŁOTY PAZUR IM. ANDRZEJA ŻUŁAWSKIEGO Emi Buchwald, Jerzy Kapuściński, Magdalena Tomanek, „Nie ma duchów w mieszkaniu w Dobrej”
„Dom dobry”, w którym nikt nie powinien zamieszkać. Recenzja filmu Wojciecha Smarzowskiego w ramach 50. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych
„Dom dobry” Wojciecha Smarzowskiego jest autopsją przemocy. Tak dosłowną, że fizycznie bolesną dla widza.
Mamy problem. Nie istnieją w naszym kraju dane mówiące o konkretnych liczbach dotyczących kobiet zamordowanych przez partnerów. Kilka tygodni temu zastępca Rzecznika Praw Obywatelskich Adam Krzywoń zwrócił się z prośbą o wyjaśnienie i przekazanie opracowania sprawozdania z realizacji Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie za 2023 rok. Jak do tego doszło, że mogło zabraknąć danych za ostatnie dwa lata? Statystyki z wcześniejszych – te policyjne i te organizacji pozarządowych – mocno się różnią. Policja informuje o ok. 90 tys. ofiar przemocy domowej rocznie. Organizacje mówią nawet o 800 tys. Ile z nich traci życie? Tego nie wiemy, choć nieoficjalnie mówi się, że ok. 100 kobiet rocznie zostaje zamordowanych przez partnerów. Oznacza to, że co 3-4 dni jedna kobieta w kraju nad Wisłą traci życie z rąk bliskiej osoby. Podobnie jak we Włoszech i dwa razy więcej niż w Hiszpanii. Lecz w tych krajach rządy zajmują się problemem. W Polsce pomocy brak. „Lecz tę, którąś w życiu znienawidził w śmierci ukochasz”, pisał w „Opowieściach miłosnych, śmiertelnych i tajemniczych” Edgar Allan Poe. Zresztą jeden z innych jego cytatów pojawia się w filmie „Dom dobry” Wojciecha Smarzowskiego, będącego autopsją przemocy. Tak dosłowną, że fizycznie bolesną dla widza. Oto Gosia (Agata Turkot), młoda dziewczyna, całkiem zaradna nauczycielka angielskiego, aktualnie mieszka z nieszczęśliwą matką (Agata Kulesza), hipochondryczką i alkoholiczką, która wyrzuca córce, że przez zajście w ciążę z córką zrujnowała sobie życie. Jest jeszcze siostra Gosi, Magda (Maria Sobocińska), niezadowolona z męża, zawsze popadająca w jakieś kłopoty. Oto on – Grzesiek (Tomasz Schuchardt) – wybawiciel Gosi. Jest starszy, politycznie umocowany w regionalnych władzach w jednym z mniejszych miast. Poznają się w internecie, rozmowa się klei, rozwija, intelektualnie i emocjonalnie. Wkrótce się spotykają. Iskrzy. Grzesiek jest starszy, dojrzały, po przejściach. A Gosia? Zakochana. Smarzowski prowadzi pierwszą część filmu pokazując pocztówki ze szczęśliwej, pierwszej fazy związku zakochanych. Potem z podróży. Zaręczyn. Choć w pewnym momencie, najpierw nieśmiało, pojawiają się przeczące chronologii przebłyski. Wkrótce będzie ich coraz więcej. Dezorientują widza, podobnie jak zdezorientowana jest bohaterka. Zaburzenie chronologii to interesujący zabieg formalny zastosowany przez twórcę „Wesela”, „Kleru” czy „Pod Mocnym Aniołem”, by uniknąć tonu linearnej spowiedzi i prostej psychologizacji. Nagle z przyjemnej opowieści o zakochanych (choć znając dorobek Smarzowskiego czeka się w napięciu, kiedy zostanie odpalona bomba), wpadamy w alternatywne, pełne przemocy retrospekcje. Zaczynamy wątpić w to, co jest prawdą, a co wymysłem głównej bohaterki. Ale co z tego, skoro z każdą kolejną minutą widz zaczyna tonąć w wirze przemocy? Ta jest brutalna – od wielokrotnych gwałtów po długie ujęcia katowania. Nie tylko Gosi. Obrywa się jednej z kobiet z meliny. Tu też nie wystarczy jedno uderzenie. Obrywa się innym, które Gośka poznaje w ośrodku. Szybko zaczynam się zastanawiać czy to aby nie upajanie się agresją wyłącznie dla upajania? Bo przemoc z kolejnymi minutami staje się tu dla odbiorcy nie do wytrzymania, wywołując fizyczny dyskomfort. Czy jest to potrzebne? Z jednej strony owszem – stawia widza w pozycji niewidzialnych, wykluczonych systemowo ofiar (brak reakcji policji, umocowania polityczne, niereagowanie na zgłoszenia). Mówimy o kraju w centrum Europy, w którym w latach 2020-2021 Ministerstwo Sprawiedliwości przygotowywało projekt wypowiedzenia Konwencji Stambulskiej – jej głównymi celami są prowadzenie działań edukacyjnych i uczenie równości kobiet i mężczyzn mających zapobiegać przemocy, ochrona ofiar – a więc zagwarantowanie, że będą one traktowane z szacunkiem i nie zostaną wtórnie skrzywdzone przez wymiar sprawiedliwości czy zobowiązanie państwa do skutecznych procedur wobec sprawców przemocy – tej fizycznej, psychicznej, seksualnej czy ekonomicznej. Forma Agaty Turkot w filmie jest zadziwiająca – wszystko maluje się na jej twarzy. Jednak ciężar emocjonalny, który musiała nieść ze sobą aktorka jest dla mnie niewyobrażalny. Turkot prowadzi postać z dużą świadomością, bez niepotrzebnej ucieczki w nadekspresję, precyzyjnie i dojrzale. Tomasz Schuchardt natomiast staje się złem wcielonym. Wierzę mu do tego stopnia, że trudno mi po filmie na niego spojrzeć. To jedna z najmocniejszych ról męskich tego festiwalu i to uplasowana w pierwszej trójce. Schuchardt jest aktorem o niezwykle szerokiej skali – potrafi być subtelny i intymny, ale gdy trzeba budzi czyste przerażenie. W „Domu dobrym” pokazuje pełnię swojego warsztatu – to zdecydowanie jeden z najbardziej wyrazistych artystów swojego pokolenia. Tu jego kreacja nie opiera się na prostych środkach ekspresji, ale budowaniu napięcia gestem, pauzą, sposobem wypowiadania kwestii. Tym samym staje się nośnikiem szerokiej refleksji nad źródłami przemocy i mechanizmami zła. Nawet, gdy jego bohater przeprasza, śle serca i mówi kocham. Niestety, giną w tym wszystkim postaci drugoplanowe – te wpisują się w kliszę, są jednowymiarowe, płaskie, przewidywalne. Trochę jak sama opowieść. Mam świadomość tego, że o nadużyciu siły nie należy opowiadać wyłącznie subtelnie. Lecz przekroczenie granic prowadzi do efekciarstwa, które w pewnym momencie przestaje wnikać w istotę zła i przemocy, osuwa się w inscenizacyjne kalki, spłaszcza do serii brutalnych obrazów wywołujących nic więcej, jedynie wstrząs. Osłabia to chęć zadziałania, niezgody. Powoduje paradoksalnie to, czego chcielibyśmy wszyscy, z reżyserem na czele, uniknąć – odwrócenia wzroku od problemu. Ile można bowiem przyglądać się ilustracji, która jest karykaturą żywego doświadczenia, z którym widz powinien się konfrontować? Mimo wszystko jest to ważny film. Byłby ważniejszy zachowując umiar. View oEmbed on the source website
Żaden film Smarzowskiego nie wywołuje tak skrajnych emocji. W jeden dzień stał się nr 1 na Netflix w Polsce
„Wesele” Wojciecha Smarzowskiego z 2021 roku zadebiutowało na Netflixie 3 września i już po jednym dniu znalazło się na szczycie TOP 10 najchętniej oglądanych filmów w Polsce. Produkcja podzieliła widzów – od zachwytu po ostrą krytykę.
Produkcja „Wesele” z 2021 roku w reżyserii Wojciecha Smarzowskiego właśnie trafiła na Netflix i w ciągu zaledwie jednej doby wspięła się na sam szczyt rankingu najpopularniejszych filmów w Polsce. I choć jedni mówią o filmie brawurowym i ważnym, inni nie zostawiają na nim suchej nitki. Takiej burzy emocji dawno nie widziano wokół żadnej polskiej premiery na platformie streamingowej. „Wesele” Smarzowskiego bije rekordy na Netflix Głośny film Wojciecha Smarzowskiego, „Wesele”, trafił na Netflix 3 września 2025 roku. Już następnego dnia znalazł się na pierwszym miejscu w rankingu TOP 10 najpopularniejszych filmów w Polsce. Film, choć obecny wcześniej na innych platformach, takich jak Player, Premier Canal+ i Play Now, dopiero teraz osiągnął tak masowy zasięg. View oEmbed on the source website Fabuła filmu „Wesele” – dramat ukryty pod powierzchnią zabawy Fabuła „Wesela” to coś więcej niż tylko historia ślubnej imprezy. Z pozoru typowa uroczystość z muzyką disco polo, staje się tłem dla głębokich dramatów rodzinnych i narodowych. Panna młoda niepokoi się zachowaniem dopiero co poślubionego męża. Jej ojciec, przedsiębiorca Rysiek, próbuje połączyć emocje związane ze ślubem z pilnowaniem interesu, od którego zależy przyszłość rodziny. Nestor rodu, Antoni Wilk, wspomina dramatyczne przeżycia sprzed lat – historię wielkiej miłości i tragedii II wojny światowej. Przeszłość splata się z teraźniejszością, a ujawnione sekrety wywołują lawinę wydarzeń prowadzących do katastrofy. Obsada pełna gwiazd – kogo zobaczymy na ekranie? W produkcji zobaczymy wiele znanych twarzy polskiego kina. Główne role zagrali: Robert Więckiewicz Agata Kulesza Michalina Łabacz Ryszard Ronczewski Andrzej Chyra Arkadiusz Jakubik Mateusz Więcławek Agata Turkot Tomasz Schuchardt Przemysław Przestrzelski Zarówno reżyserem, jak i autorem scenariusza filmu jest Wojciech Smarzowski – twórca takich tytułów jak „Wołyń”, „Kler”, „Drogówka” czy „Dom zły”. Jakie inne filmy Wojciecha Smarzowskiego warto obejrzeć? Twórczość Wojciecha Smarzowskiego od lat budzi kontrowersje i skłania do refleksji. Jeśli „Wesele” z 2021 roku zrobiło na Tobie wrażenie, warto sięgnąć po inne jego głośne produkcje. Na platformie Netflix dostępny jest także film „Pod Mocnym Aniołem”, w którym główne role zagrali Robert Więckiewicz i Arkadiusz Jakubik. Wśród najważniejszych dzieł Smarzowskiego wymienia się również: „Wołyń”, brutalnie realistyczną opowieść o rzezi wołyńskiej, „Kler” – uderzający w ciemne strony polskiego Kościoła, a także „Drogówkę”, „Dom zły” oraz pierwsze „Wesele” z 2004 roku. Każdy z tych filmów ukazuje Polskę w krzywym zwierciadle, bez upiększeń i kompromisów. Po sukcesie „Wesela” z 2021 roku, Wojciech Smarzowski wraca z nowym pełnometrażowym filmem. „Dom dobry” to opowieść, która porusza temat przemocy domowej ukrytej za fasadą pozorów. Reżyser, znany z brutalnej szczerości, ponownie stawia niewygodne pytania – tym razem o to, kiedy właściwie zaczyna się przemoc. Na ekranie zobaczymy m.in. Agatę Turkot i Tomasza Schuchardta.