Valentino Haute Couture wiosna-lato 2026: Zwierciadło świata
Zaledwie tydzień po śmierci legendarnego projektanta, Alessandro Michele kolekcją Valentino Haute Couture wiosna-lato 2026 składa hołd Valentino Garavaniemu i jego miłości do blasku Hollywood.
„Nieobecność Valentino jest realna, namacalna. Pozostawia głęboką i bolesną pustkę. Niemniej jednak jego obecność jest nadal ciepło odczuwalna. (...) Tylko poprzez zaakceptowanie tej pustki, bez zamiaru jej wypełnienia, dziedzictwo Valentino może pozostać tym, czym zawsze było: ideą piękna pojmowaną jako szlachetna forma odpowiedzialności wobec czasu, ciał i świata, który mamy okazję przemierzać”, napisał w otwartym liście Alessandro Michele o spuściźnie, jaką zostawił po sobie Valentino. Założyciel legendarnego domy mody zmarł w swoim domu w Rzymie 19 stycznia 2026 r., zaledwie półtora tygodnia przed pokazem Haute Couture marki na sezon SS26. Aby uczcić jego pamięć, show rozpoczął fragment dokumentu Matta Tyrnauera „Valentino: Ostatni cesarz wielkiej mody”. W filmie tym Włoch wspominany jest jako jeden z pierwszych europejskich projektantów, który zakochał się w kinie i dostrzegł potencjał w wielkich gala. Właśnie tę miłość do Hollywood, filmu, czerwonych dywanów i ducha glamour zamknął w kolekcji Haute Couture Alessandro Michele. W tym celu projektant zupełnie odmienił wnętrze Tennis Club de Paris, tworząc scenografię wypełnioną fotoplastykonami. Automat do prezentacji pojedynczych zdjęć, który powstał w latach 80. XIX wieku, dziś uważany jest za prekursora filmu. Tym razem wizjery, zamiast zmieniających się fotografii, odsłoniły 60 hipnotyzujących sylwetek. Ze względu na sposób prezentacji, każda kaiserpanorama prezentowała inny look. Jedni jako pierwsze zobaczyli kremową, satynową suknię z haftowaną peleryną i biżuteryjnym nakryciem głowy z pióropuszem, która przywoływała na myśl projekty art deco Charlesa LeMaire’a. Inni drapowaną kreację z obniżoną talią w ikonicznym już kolorze Valentino Red. Kolejni inspirowaną typowym dla mody lat 20. XX wieku sukienką o kroju cocoon. Jak to u Michele bywa, nie zabrakło bogatych haftów, wielkiego bogactwa jak z lat 80., dekadencji lat 30. i rzeźbiarskiego krawiectwa. View Gallery on the source website
Te słowa Valentino Garavaniego zapamiętamy na zawsze. 7 najbardziej inspirujących cytatów wizjonera świata mody
19 stycznia 2026 roku odszedł Valentino Garavani – wizjoner, który na zawsze zmienił język mody. Pozostawił po sobie nie tylko legendarną estetykę, lecz także słowa, które wciąż uczą, czym jest prawdziwa elegancja.
19 stycznia 2026 roku świat mody zatrzymał się na chwilę. Informacja o śmierci Valentino Garavaniego – jednego z ostatnich wielkich wizjonerów haute couture – obiegła glob, zamykając epokę definiowaną przez absolutną elegancję, perfekcję kroju i niepodrabialne wyczucie piękna. Valentino Garavani nie żyje. Tak mówił o modzie, stylu i swojej filozofii Projektant, który przez ponad sześć dekad kształtował kobiecą sylwetkę i wyobraźnię kolejnych pokoleń, odszedł w wieku 93 lat, pozostawiając po sobie nie tylko legendarny dom mody i ikoniczną czerwień, lecz także słowa, które do dziś inspirują twórców, artystów i marzycieli. To właśnie one – pełne pasji, dyscypliny i wiary w siłę stylu – zapamiętamy na zawsze. Oto siedem wartych zapamiętania cytatów Valentino Garavaniego. „Już jako mały chłopiec wiedziałem, że chcę projektować. Miałem ogromne szczęście, że mogłem robić przez całe życie to, co kochałem. Trudno o większy dar.” Ta myśl wracała w jego wypowiedziach wielokrotnie. Dla Valentino moda nigdy nie była zawodem z przypadku – była powołaniem, które konsekwentnie realizował przez dekady. „Mam swoją ulubioną dekadę w modzie – tak, tak, tak: lata 60. To była mała rewolucja; ubrania były niezwykłe, ale nie przesadzone.” To właśnie lata 60. ukształtowały jego wrażliwość estetyczną. Nowoczesność, świeżość i odwaga spotykały się w nich z elegancją i umiarem – wartościami, które stały się znakiem rozpoznawczym jego domu mody. „Jestem jak pociąg towarowy. Przez lata pracuję nad detalami, skręcam je, przekształcam i bawię się nimi, ale zawsze jadę tym samym torem.” To doskonała metafora jego twórczej drogi. Valentino eksperymentował, lecz nigdy nie porzucił własnej estetyki ani fundamentów, na których zbudował swoją markę. „Jestem szczególnie wdzięczny za to, że mimo wszystkich zmian w świecie mody i w jej biznesie, udało mi się zachować własny styl.” W czasach przyspieszających trendów i sezonowych rewolucji, to konsekwencja okazała się jego największą siłą. Styl Valentino przetrwał, bo był wierny samemu sobie. „Wiem, czego chcą kobiety. Chcą być piękne.” Proste zdanie, które najlepiej oddaje jego filozofię projektowania. Dla Valentino moda miała służyć kobietom – podkreślać ich urodę, pewność siebie i naturalną elegancję. „Noś tylko te ubrania, które sprawiają, że czujesz się naprawdę żywa.” To najprostsze i najbardziej uniwersalne przesłanie, jakie po sobie zostawił. Moda, według Valentino, miała być emocją – nie przebraniem, lecz przedłużeniem osobowości. „Mam nadzieję, że ludzie powiedzą: »Pan Valentino – on coś zrobił dla mody, prawda?«” W tej pozornej skromności kryje się ogromna świadomość własnego dorobku. Dziś odpowiedź na to pytanie jest oczywista – jego wpływ na historię mody jest niepodważalny.
Od lat 60. XX wieku do dziś. Jak zmieniał się dom mody Valentino? „Bez Valentino Rzym byłby martwy"
Od dekad dom mody Valentino jest czymś więcej niż luksusową marką – to żywa legenda, która współtworzyła mit Rzymu jako stolicy ponadczasowej elegancji. Od olśniewających sylwetek lat 60., przez epokę czerwonych dywanów i wielkich ikon stylu, aż po współczesne redefinicje romantyzmu i haute couture, Valentino nieustannie odpowiadał na zmiany świata, nie tracąc własnego DNA.
Spis treści: Mr Nobody. Jak Alessandro Michele został dyrektorem Valentino? Rzym vs. Paryż. Historia domu mody Valentino V jak Valentino, V jak Victory Człowiek renesansu. Dosłownie. 30 września 2024 r. Wiosenny, paryski tydzień mody dobiega końca. Pokaz Valentino z premierową kolekcją nowego dyrektora kreatywnego – Alessandro Michele jest jak wisienka na torcie. Po prawie dwóch latach przerwy w świecie mody, odkąd w listopadzie 2022 r. odszedł z Gucci, powraca obejmując kierownictwo w innym, dużym włoskim domu mody. Już sama lokalizacja show sugeruje, że jego kadencja będzie zupełnie nowym rozdziałem w historii Valentino. Po latach pokazów w eleganckim Hôtel Salomon de Rothschild w ósmej dzielnicy Paryża, Włoch zaprosił gości do hali sportowej Dojo de Paris, która znajduje się tuż przy autostradzie, na obrzeżach miasta. To nietypowe miejsce dla marki, której założyciel, słynny bon vivant, kojarzy się z luksusowym stylem życia. Ale Michele zupełnie odmienił surowe wnętrze przestronnej areny, tworząc scenografię pełną teatralnych rekwizytów: kanap, foteli, puf a także szaf i ogromnych klatek dla ptaków. A wszystko przykryte białymi prześcieradłami i ustawione na podłodze wyłożonej pękniętymi lustrami. W takiej atmosferze zaprezentował 85 sylwetek. Wśród nich koronkowe kreacje, mini z hiszpańskim dekoltem, pastelowe futra, bieliźniane szorty, jedwabne podomki, dziewczęce koszule, haftowane żakiety, ale też klasyczne dżinsy i marynarki. Wszystko pełne kokard, frędzli, groszków, piór i oczywiście falban, które eksplodowały spod kołnierzy i układały się w kaskady na długich sukniach w kształcie litery A. Całość wzbogacona o niezliczone akcesoria: turbany, kapelusze z głębokim rondem, koronkowe rękawiczki i pończochy, czółenka na obcasie i wysokie kozaki. Torebki często noszono po dwie – od kopertówek z logo, przez zdobione ćwiekami torby zamszowe, aż po puzderka w kształcie figurki kota. I jak to u Michele – wszystko w rytm retro. Na wybiegu rokoko mieszało się z belle epoque a dziewczęce hippie z lat 60. z pełnym przepychu glamourem lat 80. Wszak projektant to absolutny mistrz tak eklektycznych miksów. Jak pisała w swojej recenzji z pokazu krytyczka Nicole Phelps: „Podczas jego nieobecności moda pogrążyła się w estetyce „cichego luksusu”, do której wszyscy zdążyliśmy się już przyzwyczaić. Dlatego przypomnienie sobie, jak bardzo mogą nas zachwycić jego maksymalistyczne i pełne przepychu wizje, było odświeżające. Gdy pokaz dobiegł końca, atmosfera była euforyczna. Choć ta branża ma skłonność do przesady, usłyszany komentarz „król powrócił” miał w sobie coś z prawdy”. Mr Nobody. Jak Alessandro Michele został dyrektorem Valentino? Grudzień, 2014 r. Marco Bizzarri, ówczesny CEO Gucci, ogłasza, że dyrektorem kreatywnym marki zostaje Alessandro Michele. Większość pyta: Alessandro kto? Bo nikt spoza wąskiego grona profesjonalistów z branży nigdy o nim nie słyszał. Podobno lista kandydatów na to stanowisko była imponująca a samego Michele początkowo nie niej nie było. Zamiast jednak werbować znanego projektanta, pan prezes postanowił zaufać komuś z wewnątrz firmy a dokładne ze studia projektowego, w którym Alessandro odpowiedzialny był za tworzenie akcesoriów (do Gucci w 2002 r. zatrudnił go Tom Ford). Mało tego, dał mu pełną kontrolę nad wszystkimi artystycznymi aspektami marki. Od pierwszej kolekcji, pokazanej kilka tygodni po objęciu stanowiska, postanowił diametralnie zmienić jej wizerunek, odchodząc od wyrafinowanego, nowobogackiego stylu jego poprzedniczki – Fridy Giannini. W projektach powiało retro i estetyką jak z epoki. Było ekscentrycznie, eklektycznie i energicznie. Na wybiegu mieszały się style, sezony i płci. Przenikanie się tych ostatnich pozwoliło przyciągnąć do brandu nowych, młodszych konsumentów, którzy od świata mody zaczęli domagać się większej owartości i tolerancji. Co dalej? Zamienił mokasyny w pantofle sypialniane wyściełane futrem, diwom na czerwonym dywanie założył okulary w grubej oprawie a na wybieg wysłał modelki niosące repliki własnych głów. Zorganizował pokazy na starożytnym cmentarzu rzymskim w Arles, gdzie modele przechadzali się po ścieżkach wśród płonących pochodni i nagrobków; w Sali Palatyńskiej, jednym z najświętszych miejsc na świecie, będącej częścią kompleksu Muzeów Watykańskich czy na Hollywood Boulevard w Los Angeles, gdzie wybieg prowadził wzdłuż Alei Gwiazd. „Jego projekty, choć często inspirowane vintage, miały ogromny wpływ kulturowy, redefiniując inkluzywność i emocje w modzie. Stworzył świat modowych geeków i dziwaków, w którym każdy mógł znaleźć coś dla siebie”, komentowała w New York Times dziennikarka Vanessa Friedman. Aż w listopadzie 2022 r., dość nieoczekiwanie, ogłoszono, że rozstaje się z Gucci. Mówiono, że został zmuszony do odejścia, ponieważ jego styl, choć wciąż atrakcyjny, stał się powtarzalny a przez to mało ekscytujący. Wydarzenie to stało się symbolem presji na projektantach, by stale oferowali coś nowego i unikalnego. Tymczasem podczas swojego ośmioletniego okresu urzędowania Michele nie tylko zmienił sposób, w jaki ubierają się ludzie, ale i trajektorię całej mody. A mało komu się to udało. Zrobiła to Coco Chanel zrzucając gorset i tworząc luźną, tweedowa garsonkę. Zrobił to Christian Dior prezentując New Look. Zrobił to Saint Laurent za pomocą Le Smoking i Giorgio Armani lansując garniturowy power look. A być może zrobił to i Valentino Garavani przy użyciu swojej ultra kobiecej, czerwonej maksi. Rzym vs. Paryż. Historia domu mody Valentino Sierpień 1960 r. Garavani zakłada w Rzymie własny dom mody. Jego kolekcje od początku hołdują klasycznej, kobiecej elegancji. Łączą w sobie glamour, romantyzm i ponadczasowy szyk. Sam Valentino mówi o sobie: „Nigdy nie byłem rewolucyjnym projektantem. Jednak jestem innowacyjny w tym, że zawsze staram się ubierać moją kobietę w nowe pomysły”. Chciał to robić od dziecka. Już wtedy wszystko to sobie wymarzył. A potem konsekwentnie realizował. Urodził się w miasteczku Voghera, na południe od Mediolanu. Jego ojciec prowadził dobrze prosperujący biznes elektryczny. „Gdy chodziłem do licem, miałem grupę przyjaciół, której przewodziłem. Nie to, że bardzo chciałem im szefować, ale po prostu uważałem, że moje pomysły są najlepsze”, wspominał w wywiadzie udzielonym Pameli Golbin, historyczce mody i autorce albumu o legendarnym kreatorze. Po wojnie jego starsza siostra Wanda zaraziła go miłością do kina i do hollywoodzkich filmów. W modzie na dobre zakochał się po obejrzeniu „Wielkiej Rewii Ziegfelda” i widowiskowych kreacji słynnych aktorek tamtych czasów jak Lana Turner i Judy Garland. Wtedy oznajmił rodzicom, że chce zostać projektantem a ci uznali, że trzeba go w tym wspierać. Dzięki koneksjom ojca dostał się na kurs szycia w szkole designu w Mediolanie a po nim postanowił przenieść się do Paryża. Przybył tam w 1950 r., mając zaledwie 18 lat, i podjął naukę w École de la Chambre Syndicale de la Couture Parisienne – prestiżowej uczelni kształcącej w dziedzinie zasad haute couture. Potem zdobywał doświadczenie u znanych wówczas mistrzów krawiectwa – najpierw Jeana Dessesa, później Guya Laroche. Po prawie dziesięciu latach we Francji, podjął decyzję o powrocie do Rzymu i założeniu własnej marki. Był koniec lat 50. A włoska stolica właśnie przeżywała rozkwit ery dolce vita. Federico Fellini, Marcello Mastroianni, Gina Lollobrigida i Sophia Loren rozsławili Rzym na cały świat. A to tylko dodało młodemu projektantowi wiatru w żagle. Ponownie z pomocą ojca (potem wesprze go jeszcze raz sprzedając dom letniskowy) otworzył prywatne atelier. A niedługo potem poznał Giancarlo Giammettiego – swojego przyszłego partnera biznesowego, życiowego i najlepszego przyjaciela. „Pewnego wieczora siedziałem sam w Cafe de Paris, gdy pojawił się on w towarzystwie dwójki przyjaciół. Nie było miejsca więc zapytał czy mogą się dosiąść”, wspominał na łamach „Valentino. Themes and Variations”. Traf chciał, że przypadkiem spotkali się dziesięć dni później na Capri. Zaiskrzyło a kilka miesięcy później Giammetti rzucił studia na architekturze, aby pomagać Garvaniemu w prowadzeniu biznesu. Od razu okazało się, że ma do tego żyłkę. V jak Valentino, V jak Victory Lipiec 1962 r. okazał się przełomowy dla kariery projektanta. Wtedy to cudem dostał się do grafika targów Sala Bianca. Po prezentacji kolekcji obecni tam kupcy z Ameryki oszaleli. Posypały się zamówienia z domów handlowych i butików od Nowego Jorku po Los Angeles i od Chicago po Miami. „Pewnego dnia dostałem telefon z Bloomingdales. Zadzwonili, że chcą kupić 50 krótkich, czerwonych płaszczy. A przecież wszystko szyliśmy w naszym małym atelier”, opowiadał w jednym z wywiadu Giammetti. Valentino uruchomił produkcję pret – a – porter sprzedając głównie na rynek amerykański. Pieniądze dosłownie płynęły, ale o projektancie zaczęło być głośno także w Europie. Jego delikatnymi, pełnymi haftów i koronek kreacjami oraz sukniami inspirowanymi hiszpańską corridą zaczęły interesować się gwiazdy. Do grona klientek dołączyły Monica Vitti, Wallis Simpson, Gloria Guinness i Babe Paley. Krytyczka mody Hebe Dorsey pisała wówczas tak: „Jego ubrania nie niosą ze sobą intelektualnego przesłania i nie są trudne do rozszyfrowania. Strasznie kobiece i strasznie drogie, przeznaczone są dla uprzywilejowanej grupy osób.” Ale ta najważniejsza klientka, oraz przyszła muza projektanta, miała się dopiero pojawić. W 1964 r. podczas pobytu w Nowym Jorku Valentino wysłał swojego asystenta z modelką i projektami ubrań do prywatnego apartamentu Jackie Kennedy na Piątej Alei. Po powrocie oznajmił, że Pierwsza Dama chce zamówić wszystko, w bieli i w czerni. „To był najszczęśliwszy dzień w moim życiu. Wiele zawdzięczam Jacqueline Kennedy. Poznanie jej wiele dla mnie znaczyło. Zostaliśmy bliskimi przyjaciółmi. Projektowałem dla niej całą garderobą a ona sprawiła, że stałem się sławny”. Jeszcze większą popularność zdobył gdy stworzył dla niej suknię na ślub z Aristotelesem Onassisem w 1968 r. Był to czas niekończących się triumfów. Wtedy to zaprojektował ikoniczną „Białą kolekcję” i otworzył swój pierwszy butik w Paryżu. Jak pisało Vanity Fair: „Bez Valentino Rzym byłby martwy. Projektant jest absolutnie przekonany o wartości swoich projektów. W przeciwieństwie do reszty włoskich kreatorów, którym brakuje pewności siebie a przez to przynudzają”. Garavani marzył jednak o podbiciu Paryża i tak się stało. W 1975 r. podczas tygodnia mody pokazał tam swoją pierwszą kolekcję pret – a – porter (projekty haute couture zacznie prezentować od 1989 r.). Trzy lata później w Théâtre des Champs-Élysées przy Polach Elizejskich premierę miały jego pierwsze perfumy zatytułowane oczywiście „Valentino”. Jako jeden z pierwszych europejskich projektantów dostrzegł potencjał w wielkich gala i zaczął ubierać amerykańskie gwiazdy na czerwony dywan i rozdania „Oscarów”. Wystarczy wspomnieć biało – czarną kreację Julii Roberts z 2001 r., w której aktorka odebrała statuetkę za rolę w filmie „Erin Brockovich”. Z modowej sceny projektant zszedł po prawie pięciu dekadach. Karierę zakończył w 2008 r. hucznym pokazem w Muzeum Rodina w Paryżu z listą gości sięgającą 900 osób. Wtedy stery w domu mody objęli Maria Grazia Chiuri i Pierpaolo Piccioli, dotychczas projektanci akcesoriów w marce. Ich kadencja okazała się bardzo rentowna, głównie za sprawą linii nabijanych ćwiekami butów i torebek „Rockstud”. Gdy w 2016 r. Chiuri przeszła do Diora, Piccioli zaczął samodzielnie pełnić rolę dyrektora kreatywnego. Dużym sukcesem cieszyły się szczególnie jego widowiskowe kolekcje haute couture, w których przemycał elementy streetstyle’u. Człowiek renesansu. Dosłownie. Luty, 2025. Z Palazzo Scapucci, gdzie mieszka Michele, do Piazza Mignanelli u podnóża Schodów Hiszpańskich, gdzie znajduje się siedziba Valentino jest nie więcej niż 25 minut drogi spacerem. W Wiecznym Mieście Włoch dorastał i studiował projektowanie kostiumów. Ale Rzym i miłość do niego to nie jedyne co łączy Michele z Garavanim. Obaj kochają sztukę i lubią się nią otaczać – wypełniony antykami apartament Alessandro wygląda jak wyjęty z epoki renesansu. Obaj uwielbiają też kino i gwiazdy. I także lubią się nimi otaczać. W końcu ambasadorami Gucci za czasów pracy projektanta byli Jared Leto, Dakota Johnson, Harry Styles i Florence Welch, z którymi widywany był również prywatnie. Ale łączą ich także wielkie aspiracje i smykałka do marketingu. Garavani już w latach 80. Doceniał siłę reklamy zatrudniając pierwszoligowych fotografów jak Herb Ritts do portretowania kampanii. Michele tworzył z kolei ikoniczne reklamy dla Gucci z Glenem Luchfordem. Wszystko więc wskazuje na perfekcyjne dopasowanie projektanta do brandu. Czym zaowocuje przekonamy się wkrótce. Pewny jest natomiast jego entuzjazm i chęć do ponownej zmiany biegu historii mody. Za kulisami ostatniego pokazu opowiadał dziennikarzom, że już pierwszego dnia w nowej roli zanurzył się w archiwach marki. „To miejsce tętni historią. Można tam znaleźć wszystko: lata 60., 70., 80. Dla kogoś takiego jak ja, kto uwielbia analizować takie rzeczy, to prawdziwy przywilej.”
Nie żyje Valentino Garavani. Jeden z najważniejszych projektantów zmarł w wieku 93 lat
Valentino Garavani, ikona światowej mody i założyciel legendarnego domu mody Valentino, zmarł w wieku 93 lat. Odszedł w Rzymie – ukochanym mieście, które wybrał na życie i twórczość. Moda straciła jednego z największych wizjonerów.
Spis treści: Kim był Valentino Garavani i dlaczego nazywano go cesarzem mody Jak Valentino Garavani zmienił świat mody na zawsze Życie prywatne i zawodowe Valentino: od Paryża do Rzymu Pożegnanie z modą: emerytura i dziedzictwo projektanta Kim był Valentino Garavani i dlaczego nazywano go cesarzem mody Valentino Garavani, urodzony 11 maja 1932 roku w miejscowości Voghera w Lombardii, był jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci świata mody. Włoski projektant od najmłodszych lat fascynował się pięknem, a jego artystyczna wrażliwość szybko skierowała go ku projektowaniu mody. Po ukończeniu edukacji w Mediolanie kontynuował naukę w prestiżowych szkołach artystycznych w Paryżu. W wieku zaledwie 17 lat rozpoczął pracę u znanych projektantów Jean Dessèsa i Guy'a Laroche'a, co dało początek jego błyskotliwej karierze. W 1959 roku Garavani założył swój własny dom mody w Rzymie. Jego pierwsza kolekcja zachwyciła świat modowy. Rok później spotkał Giancarlo Giammettiego, który został jego partnerem życiowym i zawodowym. To właśnie z nim wspólnie budowali imperium Valentino. Ich relacja była jednym z filarów sukcesu marki. Valentino był nazywany "cesarzem mody" ze względu na elegancję swoich projektów oraz ogromny wpływ na świat mody. Jego znakiem rozpoznawczym stała się intensywna czerwień – kolor, który uważał za pasujący każdej kobiecie. "Czerwień Valentino" przeszła do historii jako symbol wyrafinowanego stylu i kobiecości. Jak Valentino Garavani zmienił świat mody na zawsze Debiut marki Valentino na prestiżowym pokazie mody we Florencji w 1962 roku był punktem zwrotnym. Od tego momentu dom mody zdobywał międzynarodowe uznanie. Kreacje projektanta nosiły ikony popkultury i koronowane głowy – od Jackie Kennedy, przez Elizabeth Taylor, po europejskie monarchinie. Jego suknie pojawiały się na najważniejszych wydarzeniach – Oscarach, królewskich ślubach, czerwonych dywanach. Jackie Kennedy, która wybrała jego suknię na ślub z Arystotelesem Onassisem, była jedną z pierwszych gwiazd, które pokochały styl Valentino. Jego projekty łączyły pokolenia – tę samą suknię nosiły zarówno Kennedy, jak i Jennifer Lopez. Jego styl był elegancki, pełen klasy i bezczasowy. W świecie, który często podąża za chwilową modą, Garavani wprowadził luksus i subtelność, które przetrwały próbę czasu. Dom mody Valentino pod jego kierownictwem zyskał renomę jednej z najbardziej prestiżowych marek haute couture na świecie. Życie prywatne i zawodowe Valentino: od Paryża do Rzymu Choć pochodził z Lombardii, to Rzym stał się jego domem i centrum życia zawodowego. Mieszkał i pracował w tym mieście przez większość swojego życia. To właśnie tam założył swoją markę, a także zorganizował pożegnalny pokaz mody, żegnając się z branżą. Garavani był znany nie tylko ze swojego kunsztu projektanckiego, ale i stylu życia. Organizował legendarne przyjęcia w zamku pod Paryżem, otaczał się elitą świata mody i show-biznesu. Jego zamiłowanie do luksusu było widoczne również w jego miłości do mopslików, które towarzyszyły mu niemal wszędzie. Relacja z Giancarlo Giammettim była fundamentem jego życia. Poznali się w 1960 roku na via Veneto. Ich współpraca była owocna i harmonijna, a przyjaźń – niezwykle silna i trwała przez dziesięciolecia. Pożegnanie z modą: emerytura i dziedzictwo projektanta W 1998 roku Valentino Garavani sprzedał swój dom mody za 300 milionów dolarów. Pomimo tej decyzji przez lata pozostawał aktywny w świecie mody, będąc jej symbolem i inspiracją. W 2007 roku, po 45 latach kariery, ogłosił przejście na emeryturę. Jego pożegnanie z branżą odbyło się w spektakularny sposób – podczas wydarzenia w Rzymie, z udziałem gwiazd, przyjaciół i najważniejszych postaci ze świata mody. To był moment, który podsumował niezwykłą karierę i przypieczętował status Garavaniego jako ikony. Jego dziedzictwo pozostaje żywe. "Czerwień Valentino" stała się synonimem klasy, a jego projekty na zawsze wpisały się w historię mody. Zmarł w Rzymie w wieku 93 lat, w mieście, które kochał i które uczynił światową stolicą elegancji. Śmierć Valentino Garavaniego to ogromna strata dla świata mody. Choć odszedł, jego wpływ będzie obecny jeszcze przez wiele pokoleń. Włoski projektant mody, który zmienił oblicze haute couture, zostanie zapamiętany jako prawdziwa legenda.
Oto 4 perfumy, które pachną jak włoskie wakacje w Rzymie. Lekkie, ale ultrakobiece i czuć je nawet 15 godzin
Włoskie, wakacyjne zapachy kojarzą nam się z lekkością, owocami, jasnością, ale i z wyrafinowaniem i luksusem. Dziś postanowiłam znaleźć top4 zapachy, które wręcz krzyczą "Dolce Vita!".
Najczęściej są świeże, bardzo kobiece, zmysłowe. Najczęściej znajdziemy w nich zapachy cytrusów, ale i kwiatów otulonych wanilią lub bursztynem. Są z całą pewnością trwałe i nie da się o nich zapomnieć. Takie są perfumy, które pachną niczym włoskie wakacje. Valentino Born in Roma Extra-Dose Donna Valentino Born in Roma Extra-Dose Donna to wyjątkowa interpretacja kobiecości — intensywna, wyrazista i głęboko zmysłowa. Ta woda perfumowana łączy w sobie elegancję włoskiego stylu z nowoczesnym podejściem do luksusu. Zapach otwiera się promienną bergamotką, która wprowadza świeżość i energetyczny charakter. W sercu dominuje hipnotyzujący jaśmin, symbol czystości i wyrafinowania, podkreślając naturalny magnetyzm noszącej go kobiety. W bazie perfumy otulają skórę głębokimi akordami wanilii bourbon i drzewem ambrowym, tworząc ciepłą, uwodzicielską aurę. View Burdaffi on the source website Born in Roma Extra-Dose Donna to bardziej skoncentrowana, intensywniejsza odsłona klasycznego Born in Roma — stworzona dla kobiet pewnych siebie, niezależnych i pragnących wyrażać siebie bez kompromisów. Flakon ozdobiony charakterystycznymi ćwiekami inspirowanymi rzymską architekturą oddaje ducha tradycji przełamanego nowoczesnym buntem. To zapach celebrujący autentyczność i piękno indywidualności, idealny zarówno na dzień, jak i na wieczorne wyjścia. Dolce & Gabbana Light Blue Dolce & Gabbana Light Blue to ikona letnich zapachów, uchwycająca esencję włoskich wakacji nad Morzem Śródziemnym. Ta niezwykle świeża i energetyzująca kompozycja otwiera się soczystymi nutami sycylijskiej cytryny i zielonego jabłka, przynosząc natychmiastowe orzeźwienie. W sercu rozkwita romantyczny bukiet jaśminu i białej róży, które dodają zapachowi kobiecej lekkości i subtelnej elegancji. Bazę stanowią ciepłe akordy drzewa cedrowego, bursztynu i piżma, wprowadzając zmysłową głębię i trwałość. View Burdaffi on the source website Light Blue to zapach pełen światła i radości, idealny na upalne dni, spacery nadmorskimi promenadami i beztroskie chwile pod lazurowym niebem. Jest symbolem nowoczesnej, swobodnej kobiecości — naturalnej, pewnej siebie i zakochanej w życiu. Prosty, a zarazem elegancki flakon w chłodnym błękicie doskonale oddaje charakter kompozycji: lekki, rześki i absolutnie nieodparcie włoski. Acqua di Parma Blu Mediterraneo Fico di Amalfi Acqua di Parma Blu Mediterraneo Fico di Amalfi to zapach, który przenosi prosto na słoneczne wybrzeża Amalfi, otulając skórę świeżością i naturalną słodyczą. Kompozycja otwiera się soczystymi nutami włoskiej cytryny, grejpfruta i bergamotki, tworząc musującą, radosną aurę. W sercu dominuje kremowa figa, subtelnie połączona z jaśminem i różowym pieprzem, które dodają zapachowi ciepła i wyrafinowania. Baza złożona z nut drzewa figowego, cedru i benzoesu wprowadza miękkość oraz przyjemną głębię, przypominającą zapach rozgrzanego słońcem ogrodu. View Burdaffi on the source website Fico di Amalfi to idealna propozycja dla tych, którzy pragną na nowo poczuć beztroskę letnich dni, szum fal i zapach dojrzewających owoców. Lekki, naturalny i elegancki — jest kwintesencją włoskiej dolce vita zamkniętej w charakterystycznym niebieskim flakonie. Sorvella Perfume BELLA VISTA Sorvella Perfume BELLA VISTA to lekka i odświeżająca mgiełka do ciała i włosów, która otula subtelnym, a zarazem energetyzującym zapachem. Jej kompozycja łączy w sobie soczyste owoce i delikatne kwiaty, tworząc harmonijną mieszankę idealną na każdą porę dnia. Nuty głowy zachwycają świeżością cytrusów, podczas gdy serce rozkwita kwiatowymi akordami, nadając całości kobiecego uroku. Baza, subtelnie otulająca skórę i włosy, pozostawia lekką, zmysłową aurę. BELLA VISTA to zapach pełen radości, świeżości i elegancji, idealny dla kobiet ceniących naturalność i lekkość. Dzięki formule bezalkoholowej jest delikatny dla skóry i włosów, pozostawiając przyjemne uczucie odświeżenia. View Burdaffi on the source website
Valentino Haute couture wiosna-lato 2025. Kalejdoskop gorączkowych snów geniusza
Alessandro Michele zatytułował swój debiut haute couture "Vertigineux", co można przetłumaczyć jako "wywołujący zawrót głowy". Trafniej się nie dało, bo kolekcja - jak i sam pokaz - były oszałamiającym wirem wizualnych odniesień i łamigłówek.
Couture wymaga ekstrawagancji, ale Michele zamienił ją w kunsztowny gorączkowy sen. Sylwetki były mozaiką epok i inspiracji: pojawiły się suknie z ekstremalnie rozbudowanymi panierami, kontrastujące z prostymi fasonami w stylu lat 20.; hafty przypominające średniowieczne gobeliny sąsiadowały z geometrycznymi wzorami harlekinów, a rzeźbiarskie falbany przywodziły na myśl greckie kolumny. Nie zabrakło też kryz rodem z elżbietańskiej Anglii i pikowanych płaszczy o barokowej konstrukcji. Część projektów wyglądała niemal jak kostiumy teatralne. Strumień świadomości i patchwork odniesień: kolekcja Valentino haute couture wiosna 2025 „Wykorzystałem wiele moich obsesji i przejrzałem ogromną ilość materiałów źródłowych” - powiedział Michele. „Zrobiliśmy listę materiałów. Staraliśmy się uporządkować ten bałagan, ale jest to także filozoficzna refleksja i przemyślenia na temat tego, jak to jest, kiedy tworzysz suknię, w moim mózgu, w mojej wyobraźni”. Żeby wyraźniej to zobrazować, w tle na ekranie przewijał się strumień jego myśli: Emily Dickinson, Umberto Eco, synth pop, Gustav Klimt, Maria Antonina — lista przebiegała tak szybko, że nie dało się przeczytać wszystkich fraz, zanim ulatywały w eter. Anachronistycznego przebodźcowania dopełniała ścieżka dźwiękowa: śpiew chóru Oxford Camerata zmieszany z elektronicznymi trzaskami Alva Noto. Wracając do samych kreacji - rezultaty były mieszane: niektóre zapierające dech w piersiach, inne na pierwszy rzut oka zawiłe i odpychające, wymagające bliższego przyjrzenia się i kontekstu 200-stronicowych notatek z pokazu (sic!), aby docenić je na poziomie intelektualnym. „Każda sukienka to nie tylko przedmiot, a węzeł sieci znaczeń: żywa kartografia, która przechowuje ślady wizualnych i symbolicznych wspomnień” - napisał projektant. Innymi słowy, intelektualne ćwiczenie i ciężkostrawny koktajl, który nie każdemu zasmakuje. Ci, którzy liczyli na kontynuację wizji Pierpaola Piccioliego, wzbogaconą o błyskotki i falbanki w stylu Gucci, będą rozczarowani (choć na otarcie łez mają kolekcję ready-to-wear, która spełniła te oczekiwania co do joty), ale trzeba przyznać, że to haute couture w swojej najbardziej ambitnej formie.
Alessandro Michele – biografia, życie prywatne i historia kariery projektanta
Alessandro Michele to jedna z najważniejszych i najbardziej wpływowych postaci współczesnej mody. Nieodłącznie kojarzony jest z Gucci, w którym przez siedem lat pełnił funkcję dyrektora kreatywnego.
W tym artykule: Alessandro Michele – biografia Początki kariery Alessandro Michele Alessandro Michele w Gucci. Jak zmienił markę? Alessandro Michele – odejście z Gucci Alessandro Michele nowym dyrektorem kreatywnym Valentino Alessandro Michele – życie prywatne Do włoskiej marki Michele wprowadził estetykę inspirowaną vintage, bogatą w barwne wzory, odważne połączenia kolorów i detale nawiązujące do różnych epok. W 2022 roku era Alessandro Michele w Gucci dobiegła końca. A od marca 2024 roku pisze on nowy rozdział w historii domu mody Valentino. Jak przyjęto jego debiutancką kolekcję i czego możemy się po Alessandro Michele jeszcze spodziewać? Alessandro Michele – biografia Alessandro Michele urodził się 25 listopada 1972 roku w Rzymie i tam dorastał. Jego ojciec Vincenzo był technikiem w firmie Alitalia, czyli nieistniejących już włoskich liniach lotniczych. Michele wspomina go jako „szamana z długimi włosami i brodą”. Z kolei matka związana była zawodowo z branżą filmową i pracowała dla brytyjskiej wytwórni Rank. Alessandro Michele już od najmłodszych lat lubił eksperymentować ze swoim wyglądem. W wieku 10 lat rozjaśnił sobie włosy. W dzieciństwie nauczył się też szydełkować. To zasługa ciotki Michele, która uważała, że to dobry sposób na jego niespożyte pokłady energii. Studia podjął na prestiżowej uczelni Accedemia di Costume e di Moda, planując zostać kostiumografem. Alessandro Michele marzył bowiem o karierze na miarę swojego guru – Piera Tosi, który robił kostiumy do filmów Viscontiego czy Felliniego. Początki kariery Alessandro Michele Alessandro Michele w 1994 roku opuścił ukochany Rzym i zaczął pracę dla Les Copains, włoskiej marki z siedzibą w Bolonii. Pod koniec lat 90. został zrekrutowany do Fendi, gdzie pracował u boku Silvii Venturini Fendi i Karla Lagerfelda. Do Gucci w 2002 roku ściągnął go Tom Ford, ówczesny dyrektor kreatywny. Zachwycony umiejętnościami Michele, Ford ściągnął projektanta do swojego biura projektowego w Londynie, powierzając dział akcesoriów. W 2006 roku awansował na starszego projektanta, a pięć lat później został prawą ręką nowej dyrektor kreatywnej Gucci, Fridy Giannini – z którą podobno średnio się lubili. We wrześniu 2014 roku przyjął również posadę dyrektora kreatywnego w zakupionej przez Gucci florenckiej firmie Richard Ginori, produkującej porcelanę. Alessandro Michele w Gucci. Jak zmienił markę? W styczniu 2015 roku Alessandro Michele przejął obowiązki Fridy Giannini i został dyrektorem kreatywnym Gucci „Nawet nie wiedziałem, że jestem brany pod uwagę” – wspomina projektant. Jego pierwsza kolekcja ujrzała światło dzienne, zanim Alessandro został oficjalnie ogłoszony następcą Giannini. Po jej odejściu, Kering, czyli właściciel Gucci, powierzył Michele dokończenie kolekcji męskiej. Ten jednak postanowił zaprojektować ją od nowa – w tydzień. Androgyniczne, eklektyczne i pełne romantyzmu retro looki szybko stały się nowym znakiem rozpoznawczym Gucci. Projektom Alessandro Michele daleko było do seksownych fasonów, które lansowali Ford i Giannini. Zarówno kobiety, jak i mężczyzn, nowy dyrektor kreatywny Gucci postanowił ubierać w koronki, jedwabne koszule z żabotami, wzorzyste garnitury i kolorowe płaszcze. Choć w jego kolekcjach wyraźnie dało się odczuć odwołania do lat 60. i 70., kolekcje Michele nie były pozbawione współczesnego sznytu. Marka Gucci za czasów Alessandro Michele zmieniła nie tylko styl, ale również podejście do sezonowości kolekcji. W 2020 roku zapadła decyzja, że włoski dom mody redukuje pokazy do i zwalnia tempo. Było to z pewnością pokłosiem pandemii koronawirusa, która wręcz wymusiła wiele zmian w każdej z branż, także mody. Ale dało się w tym kroku odczuć duży wpływ Alessandro Michele, który na swoim instagramowym profilu wiele razy dzielił się przemyśleniami nie tylko na temat celowości sezonowości, ale również obawami dotyczącymi marnotrawstwa i nadprodukcji. Alessandro Michele poszerzył bez wątpienia grono fanów Gucci o nowych celebrytów. Projekty Gucci zaczęli nosić m.in. ASAP Rocky, Lady Gaga, Florence Welch, Rihanna, Kylie Jenner, Dakota Johnson, Jared Leto i Harry Styles. Z tym ostatnim połączyła go również przyjaźń i słabość do mody, czego efektem była kolekcja „Gucci HA HA HA” z 2022 roku. Nowe twarze i estetyka Gucci szybko przełożyły się na sprzedaż. Już po pierwszym roku Alessandro Michele w roli dyrektora kreatywnego włoskiego domu mody jego zyski wzrosły o 51%. Te ubrania na zawsze zmieniły Gucci i całą branżę. Tak wyglądała pierwsza kolekcja Alessandro Michele dla włoskiego domu mody Alessandro Michele – odejście z Gucci „Alessandro Michele ustępuje ze stanowiska dyrektora kreatywnego Gucci” – tak brzmiały pierwsze słowa komunikatu, który ukazał się 23 listopada 2022 roku na stronie koncernu Kering, czyli właściciela kultowego włoskiego brandu. Były one zaskoczeniem dla wielu, bo informacji o odejściu Michele, po w sumie dwóch dekadach w Gucci, raczej nikt się nie spodziewał. W komunikacie można było przeczytać również o wielkim uznaniu dla talentu i kreatywności Alessandro Michele, a także o wdzięczności prezesów Gucci i grupy Kering za wkład projektanta w rozwój marki. Oświadczenie opublikował także sam Michele, zaczynając swój wpis na Instagramie od słów: „Są momenty, kiedy drogi rozchodzą się ze względu na różne perspektywy, jakie ma każdy z nas”, co wskazywało na odrębne wizje dalszego rozwoju marki Gucci. Nie szczędził jednak też ciepłych słów, nazywając Gucci swoim domem, a współpracowników – rodziną z wyboru. Alessandro Michele nie podał oczywiście bezpośredniej przyczyny odejścia. Podobno, pod sam koniec kariery Michele we włoskiej marce, popsuły się jego relacje z prezesem i dyrektorem generalnym, Marco Bizzarrim. Nie bez znaczenia było też wolniejsze tempo wzrostu wyników finansowych marki. Eksperci wskazywali również, że estetyka stworzona przez Alessandro Michele, choć rewolucyjna, mogła z czasem stać się zbyt przewidywalna i mniej atrakcyjna dla nowych klientów. Alessandro Michele nowym dyrektorem kreatywnym Valentino Po odejściu Alessandro Michele z domu mody Gucci zaczęły się spekulacje, gdzie znajdzie się miejsce dla włoskiego projektanta. Trwało to w sumie 14 miesięcy. Wszystko wyjaśniło się pod koniec marca 2024 roku, o czym jako pierwszy poinformował serwis Vogue Business. Alessandro Michele został nowym dyrektorem kreatywnym Valentino. Objął to stanowisko 2 kwietnia 2024 roku, zastępując Pierpaola Picciolego, który spędził we włoskim domu mody 25 lat. Debiutancka kolekcja Michele, Resort 2025 zatytułowana „Avant les Débuts”, została zaprezentowana podczas Milan Fashion Week Men's w czerwcu 2024 roku i w opinii wielu była kalką tego, do czego Alessandro Michele przyzwyczaił w Gucci. We wrześniu 2024 roku Alessandro Michele zaprezentował kolekcję Valentino wiosna-lato 2025 w ramach Paris Fashion Week. Na wybiegu pojawiły się bogato zdobione kreacje, pełne falban, koronek i cekinów. Projektant czerpał z archiwów Valentino, reinterpretując klasyczne elementy w nowoczesny sposób, co zaowocowało nostalgicznymi, a zarazem świeżymi sylwetkami. Kolekcja wiosna-lato 2025 Alessandro Michele dla Valentino wywołała szeroką gamę reakcji, od entuzjastycznych pochwał za odważne połączenie estetyk, po krytykę za zbytnią dominację stylu projektanta nad tradycją domu mody. Guccio Gucci napisał historię marki, którą znają wszyscy. Jego rodzina postarała się o równie głośne skandale <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/64/2025/01/guccio-gucci-napisal-historie-marki-ktora-znaja-wszyscy-jego-rodzina-postarala-sie-o-rownie-glosne-skandale-5ca2186.jpg" width="295" height="295" alt="Guccio Gucci napisał historię marki, którą znają wszyscy. Jego rodzina postarała się o równie głośne skandale" title="Guccio Gucci napisał historię marki, którą znają wszyscy. Jego rodzina postarała się o równie głośne skandale" /> Alessandro Michele – życie prywatne Alessandro Michele od lat ma tego samego partnera. Jest nim Giovanni Attili, profesor urbanistyki na uniwersytecie La Sapienza w Rzymie. Jak zaczęła się ich znajomość? W internecie. A dokładnie na zapomnianym już portalu MySpace. W 2005 roku Alessandro, za namową przyjaciela, założył konto w serwisie i przeglądając profil znajomego, natknął się na Giovanniego. Zaczęli wymieniać tam wiadomości, aż w końcu ich znajomość przeniosła się poza świat wirtualny. Alessandro i Giovanni mają trzy psy: Orso, Bosco i Victoria – dwa boston terriery i chihuahuę. Alessandro Michele bez wątpienia już teraz zapisał się w historii mody jako projektant niezwykle wrażliwy, otwarty i bezkompromisowy. Udowodnił, że w modzie nie ma miejsca na podziały i uleganie schematom. Jego zdaniem, moda powinna być niczym uniwersalny język, wyrażać styl życia i punkt widzenia. Dotychczasowe kolekcje Alessandro Michele, zwłaszcza te dla marki Gucci, są tego najlepszym przykładem.
To oficjalne: Alessandro Michele jest nowym dyrektorem kreatywnym Valentino. Projektant zastąpi Pierpaolo Piccioli
Alessandro Michele został mianowany nowym dyrektorem kreatywnym Valentino, co wyznacza przełomowy moment dla słynnego domu mody. Michele, znany ze swoich innowacyjnych projektów i wyjątkowej kreatywnej wizji, ma rozpocząć swoją kadencję we wtorek, 2 kwietnia.
Nowy rozdział dla Valentino Jego inauguracyjna kolekcja pod szyldem Valentino ma być główną atrakcją pokazu na sezon wiosna/lato 2025 podczas wrześniowego Paris Fashion Week. Michele, powszechnie doceniany za swoją rewolucyjną twórczość w Gucci, wyraził swoje podekscytowanie tą rolą, podkreślając swój szacunek dla dziedzictwa kulturowego i spuścizny marki. "Szukam słów, by nazwać radość, by ją wyrazić, by naprawdę przekazać to, co czuję" - powiedział Michele w rozmowie z Vogue Business. "Radość jest jednak tak żywą istotą, że boję się ją urazić, jeśli odważę się wypowiedzieć jej imię". Kolejny etap w karierze Alessandro Michele Michele dołączył do studia projektowego Gucci w 2002 roku po zdobyciu doświadczenia jako starszy projektant akcesoriów w Fendi. W 2011 roku został mianowany "współpracownikiem" ówczesnej dyrektor kreatywnej Fridy Giannini, a w 2014 roku przejął dodatkową odpowiedzialność dyrektora kreatywnego marki porcelany Richard Ginori, przejętej przez Gucci w 2013 roku. Michele został oficjalnie mianowany na najwyższe stanowisko kreatywne Gucci w styczniu 2015 roku. Powołanie Michele zostało przeprowadzone pod kierownictwem dyrektora generalnego Valentino, Jacopo Venturiniego, z którym Michele współpracował wcześniej w Gucci. "To niesamowity zaszczyt" - powiedział Michele o swojej nominacji w dzisiejszym oświadczeniu. Dodał: "Czuję ogromną radość i ogromną odpowiedzialność, dołączając do Maison de Couture, które ma słowo 'piękno' wyryte na wspólnej historii stworzonej z charakterystycznej elegancji, wyrafinowania i niezwykłej gracji". Valentino Garavani, wraz ze swoim partnerem Giancarlo Giammettim, założyli słynny dom mody w 1960 roku, kreując romantyczną odzież damską, a następnie rozszerzając działalność na odzież męską. Nominacja Michele nastąpiła po odejściu Pierpaolo Piccioli, który znakomicie kierował Valentino od 2008 roku.
Valentino jesień-zima 2024/2025. Back to black
RIP, viralowy "PP Pink". Najnowszy pokaz Valentino na jesień 2024 autorstwa Pierpaolo Piccioli był odejściem od jego poprzednich jaskrawych kolekcji, zamieniając magentę na głębię czerni. "Musisz być świadomy, że jesteś w ciemności, aby szukać światła, i to był mój punkt wyjścia" - powiedział projektant. "Czerń jest interesująca, bo jest kolorem obecnych czasów i jest bardzo uniwersalna, ale bardzo indywidualna". Pomimo monochromatycznego motywu, ubrania były dalekie od monotonii, z misternymi teksturami, delikatnymi koronkami i wyrazistymi sylwetkami. Jak ujęto to w notatkach z pokazu - czerń nie jest jedynie brakiem koloru, ale płótnem dla nieskończonych odcieni, z których każdy opowiada własną historię.
Valentino Haute couture wiosna-lato 2024. Powściągliwość w wydaniu Piccioli
Dyrektor kreatywny Pierpaolo Piccioli zainspirował się złotą erą couture z lat 50., choć nawiązywał do nich nie przez oczywiste fasony, a wrażenie intymnej relacji z klientelą - stąd tytuł kolekcji "Le Salon". Projekty Piccioli, mieszanka glamour z czerwonego dywanu i awangardowych strojów dziennych, obejmowały oversizowe kurtki, spodnie palazzo i spódnice o kroju rybki w żywych odcieniach.W zróżnicowanej, choć stonowanej palecie kolorów na pierwszy plan wysuwały się turkus, arktyczny błękit i pastelowa zieleń. Odchodząc od swojego typowego, pełnego objętości podejścia, Piccioli eksplorował tradycyjne fasony, podkreślając czyste linie i powściągliwość. "Jeśli nie projektujesz własnego doświadczenia, własnego życia, własnego człowieczeństwa na to, co robisz, nigdy nie poczujesz tej duszy" - powiedział.