Ten "heist movie" w klimacie lat 70. z Jasonem Stathamem opowiada o największym napadzie w historii Londynu
W 1971 roku londyński Lloyd’s Bank padł ofiarą jednego z najbardziej zuchwałych napadów w historii. Film „Angielska robota” Rogera Donaldsona, oparty na tych wydarzeniach, jest już dostępny na TVP VOD. To pasjonująca historia niezwykłego przestępstwa i tajemnicy, która trwa do dziś.
Filmy o napadach, znane też jako heist movies, od lat cieszą się ogromną popularnością. Przynoszą widzom dreszczyk emocji, inteligentne intrygi i fascynujące postaci specjalistów planujących idealne przestępstwo. Ten gatunek często łączy kryminał z elementami sensacji i thrillera, ukazując zarówno przygotowania, jak i realizację skomplikowanych planów. Klasyczne tytuły, takie jak „Ocean’s Eleven” czy „Włoską robota”, stały się inspiracją dla kolejnych generacji twórców. wpisuje się w tę tradycję, oferując świeże spojrzenie na prawdziwe wydarzenia oraz realia najzuchwalszego napadu w historii Londynu. „Angielska robota” – nieznana prawda o największym napadzie Londynu Rok 1971 nie zapisał się szczególnie mocno w historii świata. Zmarli wtedy wielcy artyści, jak Coco Chanel, Jim Morrison czy Louis Armstrong, a w Polsce po raz pierwszy wyemitowano program telewizyjny w kolorze. Jednak w cieniu tych wydarzeń rozegrano jedną z najbardziej zuchwałych i spektakularnych kradzieży w historii brytyjskiej bankowości – napad na londyński Lloyd’s Bank przy skrzyżowaniu Baker Street i Marylebone Road. Co czyniło ten napad wyjątkowym? Przestępcy wykopali tunelem prawie 8 ton gruzu, przebili się przez żelbetonową podłogę i splądrowali około 300 skrytek bankowych, ginąc z łupem wartym ponad 3 miliony funtów, a do dziś nie zostali złapani. Historia w trzech aktach – od planowania po spektakularną grabież Film Rogera Donaldsona „Angielska robota” sięga głębiej, by opowiedzieć tę fascynującą historię. Reżyser znany z „Rekruta” czy „Góry Dantego” przez ponad 12 lat zbierał materiały i szukał świadków, co pozwoliło stworzyć pełen szczegółów, mrożący krew w żyłach obraz tamtych wydarzeń. Głównym bohaterem jest Terry Leather (Jason Statham), przeciętny właściciel komisu samochodowego, który podejmuje się kierowania grupą złodziei planujących skok na legendarny bank. Film zdradza, że taki zuchwały napad to nie tylko walka ze strażnikami i policją, ale odkrycie „Puszki Pandory” – tajnych, często kompromitujących materiałów przechowywanych w skrytkach, które mogą uruchomić lawinę nieprzewidzianych zdarzeń. Surowa realizacja i gwiazdorska obsada „Angielska robota” to brytyjski kryminał, który zaskakuje nie efektami specjalnymi, a sprawnym połączeniem prawdziwej historii z intrygą i charakterystycznym angielskim humorem. Zamiast pościgów i strzelanin, widzowie otrzymują realistyczny obraz planowania i realizacji napadu za pomocą młota pneumatycznego, kilofu i łopaty. Jason Statham w roli Terry’ego Leathera prezentuje doskonałe, charyzmatyczne wykonanie. Towarzyszą mu znakomici aktorzy, w tym Saffron Burrows i David Suchet, znany przede wszystkim jako Hercules Poirot. „Angielska robota” na platformie TVP VOD Teraz film dostępny jest na platformie TVP VOD. Produkcja jest idealną propozycją dla fanów kryminałów, historii i prawdziwych wydarzeń.
Polski serial medyczny „inne niż wszystkie”. Ponad 40 odcinków, gwiazdorska obsada i ocena widzów 7/10
Ponad 40 odcinków, mocna obsada i historia, która wykracza poza typowy medyczny schemat. Ten polski serial stawia na emocje, relacje i konsekwencje decyzji podejmowanych pod presją.
Seriale medyczne mają w sobie coś, co od lat przyciąga widzów jak magnes. Niezależnie od tego, czy mówimy o amerykańskich klasykach takich jak „Ostry dyżur”, „Chirurdzy”, „The Pitt” czy „Dr House”, czy o ich europejskich odpowiednikach, schemat wydaje się prosty - szpital, pacjenci i lekarze ratujący życie. A jednak za tą pozorną powtarzalnością kryje się coś znacznie bardziej uniwersalnego: napięcie między życiem a śmiercią, emocjonalne przeciążenie i decyzje podejmowane w sekundę, które zmieniają wszystko. W Polsce ten gatunek od lat ma swojego niekwestionowanego lidera - „Na dobre i na złe”, emitowane nieprzerwanie od 1999 roku. To produkcja, którą można lubić albo nie, ale trudno zaprzeczyć jej statusowi w rodzimym krajobrazie telewizyjnym. I choć przez lata wydawało się, że nic nie jest w stanie wyjść poza jej cień, polska telewizja co jakiś czas próbuje opowiedzieć medycynę trochę inaczej - bardziej kameralnie, psychologicznie, z większym naciskiem na emocje niż procedury. Jednym z takich tytułów jest serial, który zadebiutował w 2019 roku i zdecydowanie zasługuje na ponowną uwagę widzów. „Echo serca” nie krzyczy, nie goni za spektaklem i nie próbuje rywalizować z amerykańskimi gigantami gatunku. Zamiast tego skupia się na tym, co w szpitalnej codzienności najtrudniejsze - na ludziach, którzy sami dźwigają ciężar cudzych dramatów. „Echo serca” - polski serial medyczny inny niż wszystkie „Echo serca” to produkcja, która nie próbuje konkurować z amerykańskimi widowiskami pełnymi spektakularnych operacji i katastrof. Zamiast tego skupia się na tym, co dzieje się „po cichu” - w relacjach, traumach i psychologicznych konsekwencjach pracy w szpitalu. W centrum historii znajduje się Magdalena Borska (Kamilla Baar) - psycholożka, która wraca do Polski po kilku latach za granicą i rozpoczyna pracę w Szpitalu Północnym. Już od pierwszych dni trafia do miejsca, które wciąż żyje dramatem tragicznej akcji ratunkowej sprzed kilku miesięcy. Personel szpitala nosi w sobie emocjonalne blizny, o których nikt nie mówi głośno. View oEmbed on the source website Trauma, która nie znika po dyżurze Akcja serialu rozwija się wokół wydarzeń po pożarze centrum handlowego - jednej z najbardziej dramatycznych akcji ratunkowych, po której szpital i jego pracownicy nie wrócili już do równowagi. Każdy odcinek przynosi nowe historie pacjentów, ale równie ważne są losy lekarzy i ratowników, którzy sami zmagają się z poczuciem winy, wypaleniem i osobistymi dramatami. To właśnie ten balans między medycyną a psychologią sprawia, że „Echo serca” działa bardziej jak opowieść o ludziach niż klasyczny serial proceduralny. „Echo serca” - badanie, od którego zaczyna się wszystko Nazwa serialu nie jest przypadkowa - echo serca to jedno z podstawowych badań kardiologicznych, które pozwala zajrzeć w głąb pracy mięśnia sercowego, ocenić jego rytm, wydolność i wykryć to, co na pierwszy rzut oka pozostaje niewidoczne. To obraz tego, co dzieje się „w środku” - delikatny, precyzyjny zapis emocji, uchybień i nieprawidłowości, których nie widać gołym okiem, ale które mają kluczowe znaczenie dla życia pacjenta. I dokładnie na tej zasadzie działa sam serial - jak medyczne echo, które nie zatrzymuje się na powierzchni historii. Zamiast spektakularnych diagnoz pokazuje to, co odbija się w bohaterach po cichu: ich lęki, winy i traumy. To opowieść, w której każdy emocjonalny impuls wraca jak odbicie fal - nie zawsze głośno, ale konsekwentnie, zostawiając ślad tam, gdzie najmniej się go spodziewamy. Duet, który trzyma emocje i gwiazdorska obsada w tle Jednym z najmocniejszych elementów produkcji jest relacja głównych bohaterów. Kamilla Baar i Antoni Pawlicki tworzą duet, który od pierwszych scen przyciąga uwagę. On - chirurg uwikłany w zarzuty błędu medycznego, ona - psycholożka próbująca zrozumieć ludzi, którzy na co dzień ratują innych, ale sami nie radzą sobie z własnymi emocjami. W obsadzie pojawiają się także m.in. Przemysław Sadowski, Dorota Segda, Maciej Mikołajczyk i Julia Pogrebińska, co dodatkowo wzmacnia wrażenie, że mamy do czynienia z produkcją opartą na solidnym, aktorskim fundamencie. Gdzie obejrzeć polski serial medyczny „Echo serca”? „Echo serca” nie próbuje rywalizować z wielkimi amerykańskimi formatami. Zamiast widowiskowości wybiera emocje, zamiast tempa - relacje, a zamiast sensacji - psychologię postaci. To serial, który pokazuje, że największe dramaty często rozgrywają się nie na sali operacyjnej, ale w rozmowach, które bohaterowie odkładają na później. Serial dostępny jest w bibliotece TVP VOD i liczy ponad 40 odcinków zawartych w 3 sezonach.
„Obsada to istna Liga Mistrzów”. Ten polski serial kryminalny z początku lat 2000 na nowo zachwyca widzów
Dwa sezony, 9 odcinków i obsada, którą dziś nazwalibyśmy ligą mistrzów. „Defekt” dostępny na TVP VOD przypomina, że kiedyś polskie kryminały grały w zupełnie innej lidze.
Był czas, kiedy polskie seriale kryminalne nie potrzebowały spektakularnych efektów specjalnych ani wielkich streamingowych budżetów, żeby trzymać w napięciu. Wystarczał mocny scenariusz, wyraziste postaci i obsada, która dziś spokojnie mogłaby konkurować z najlepszymi europejskimi produkcjami. Właśnie do takich tytułów wraca dziś „Defekt” - serial z początku lat 2000, który można oglądać na TVP VOD i który dla wielu widzów pozostaje jednym z najbardziej niedocenionych polskich kryminałów. „Defekt” - kryminał, który grał w innej lidze W centrum historii stoi prokurator Elżbieta Ginter (Magdalena Cielecka), kobieta bezkompromisowa, chłodna i skupiona na faktach, oraz komisarz Witold Kosmala (Piotr Fronczewski) - policjant zmęczony systemem, odliczający czas do emerytury, który nagle zostaje wciągnięty w sprawę większą, niż mógł się spodziewać. Śledztwo dotyczące afery bankowej szybko przeradza się w wielowątkową opowieść o władzy, pieniądzach i moralnych kompromisach. To nie jest kryminał „na jeden wątek” - raczej gęsta, powoli narastająca historia, w której napięcie buduje się ciszą, spojrzeniami i niedopowiedzeniami. View oEmbed on the source website „Obsada to istna Liga Mistrzów” Nieprzypadkowo ten serial tak często wraca w rozmowach o złotej erze polskiej telewizji. Magdalena Cielecka w jednej z wcześniejszych ról pokazuje już tę charakterystyczną dla siebie intensywność i chłód emocjonalny, a Piotr Fronczewski tworzy postać, która balansuje między cynizmem a zmęczeniem światem. To duet, który dziś bez problemu można by wpisać w kategorię „premium casting” - zanim jeszcze takie określenie na dobre weszło do języka seriali. Na ekranie Cieleckiej i Fronczewskiemu towarzyszy prawdziwa plejada nazwisk, które dziś bez wahania można określić mianem aktorskiej „pierwszej ligi”. W „Defekcie” pojawiają się m.in. Andrzej Chyra jako tajemniczy „Makler”, Agnieszka Krukówna w roli dziennikarki Ewy Bauman, Zbigniew Zapasiewicz jako prokurator Piwnicki czy Jan Peszek jako ojciec bohaterki. W obsadzie znaleźli się także Borys Szyc, Robert Więckiewicz, Kinga Preis, Wojciech Malajkat, Sławomir Orzechowski i Dorota Landowska. Dziś te nazwiska tylko podbijają wrażenie, że „Defekt” był projektem, który zebrał na jednym planie aktorów, zanim na dobre stali się ikonami polskiego kina i telewizji. Takich seriali już się nie robi? „Defekt” ma w sobie coś, co dziś coraz trudniej znaleźć w kryminalnych produkcjach: spokój narracyjny i zaufanie do widza. Nie wszystko jest tu podane wprost, nie każda emocja jest dopowiedziana, a tempo pozwala wejść w świat bohaterów, zamiast tylko go „obejrzeć”. Współczesne kryminały często stawiają na szybkość i zwrot akcji co kilka minut. „Defekt” działa inaczej - bardziej jak powolne odkrywanie warstw, w którym ważniejsze od samego „kto zabił” jest „dlaczego to się wydarzyło”. Polski serial „Defekt” dostępny na TVP VOD Dziś serial można oglądać na TVP VOD i dla wielu widzów będzie to nie tylko powrót do historii, ale też do konkretnego momentu w polskiej telewizji - czasu, gdy kryminały miały surowość, ciężar i specyficzny, nieco ponury klimat, który długo zostawał w głowie po napisach końcowych. „Szkoda, że tak szybko się kończy” - piszą dziś widzowie, którzy odkrywają „Defekt” na TVP VOD na nowo. Serial liczy 2 sezony i łącznie 9 odcinków, co sprawia, że można go obejrzeć właściwie w jeden intensywny weekend, ale jego klimat zostaje na dłużej, niż sugerowałby metraż.
Po „Oppenheimerze” czas na polski akcent w Projekcie Manhattan. Ta historia genialnego matematyka jest na TVP VOD
Film „Geniusze” to ciekawa alternatywa po „Oppenheimerze”. Opowiada o polskim matematyku Stanisławie Ulamie, współpracowniku Oppenheimera przy Projekcie Manhattan. Produkcja dostępna jest za darmo na platformie TVP VOD.
Produkcja nie może się równać z rozmachem opowieści o legendarnym naukowcu, ale będzie interesującą alternatywą po arcydziele Christophera Nolana. Polski matematyk - Stanisław Ulam i J. Robert Oppenheimer byli powiązani przede wszystkim poprzez wspólną pracę przy Projekcie Manhattan, czyli tajnym amerykańskim programie stworzenia bomby atomowej podczas II wojny światowej. Oppenheimer pełnił funkcję dyrektora naukowego i kierował pracami w ośrodku Los Alamos, natomiast Ulam był jednym z naukowców w jego zespole, zajmując się m.in. obliczeniami i zagadnieniami związanymi z reakcjami jądrowymi. Ich relacja miała więc charakter zawodowy - Oppenheimer jako lider projektu i Ulam jako jego współpracownik. Po wojnie drogi ich poglądów częściowo się rozeszły. "Geniusze": film o Stanisławie Ulamie Film "Geniusze" opowiada historię Stanisława Ulama, polsko-żydowskiego matematyka wykształconego we Lwowie. Akcja prowadzi przez momenty przełomowe: decyzję o wyjeździe, naukowe kontakty po drugiej stronie Oceanu i pracę w Stanach. W filmie ważnym punktem jest Los Alamos w Nowym Meksyku, gdzie Ulam trafia do Ośrodka Badań Jądrowych. Zanim Ulam znalazł się w amerykańskim środowisku badawczym, jego biografia biegnie przez Europę lat 30. i wyjazd do Cambridge. Kluczowy moment przypada na 1935 r., gdy otrzymał zaproszenie z Uniwersytetu Princeton i zdecydował się je przyjąć, mimo że nie miał środków na własne utrzymanie. W filmowej historii ten wybór otwiera rozdział, który ostatecznie prowadzi go do projektów o wadze wykraczającej daleko poza akademickie sale. W "Geniuszach" pokazano Ulama jako naukowca, którego umiejętności zostały wykorzystane w tajnym, amerykańskim programie badawczym o kryptonimie Projekt Manhattan. Wątek pracy w Los Alamos splata się z atmosferą lat 40. i napięciem, jakie towarzyszy badaniom prowadzonym dla armii. Historia prowadzi też do współpracy z zespołem kierowanym przez pochodzącego z Węgier fizyka Edwarda Tellera przy tworzeniu amerykańskiej bomby wodorowej. Philippe Tłokiński jako Ulam, a za kamerą Thorsten Klein Za reżyserię odpowiada niemiecki twórca Thorsten Klein. W głównej roli występuje urodzony we Francji polski aktor Philippe Tłokiński. W obsadzie są także Esther Garrel, która wciela się w żonę naukowca, a także m.in. Sam Keeley, Mateusz Więcławek i Fabian Kocięcki. Film bazuje na autobiografii Stanisława Ulama "Przygody matematyka", a jego historia koncentruje się przede wszystkim na amerykańskim etapie życia bohatera. "Geniusze" OPINIE Film „Geniusze” zebrał pozytywne opinie zarówno od krytyków, jak i widzów. Chwalono go za „fascynującą wizję początków ery nuklearnej”, która wciąga i edukuje. Zachwyt wzbudziły także „efektowne występy charyzmatycznych aktorów Philippe’a Tłokińskiego i Esther Garrel”, którzy wprowadzają do filmu autentyczność i emocje. Wizualnie produkcja robi ogromne wrażenie, dzięki „zjawiskowym zdjęciom Tudora Vladimira Panduru” i starannej scenografii Floriana Kaposi’ego, które razem tworzą niesamowity klimat epoki. Nie można też pominąć muzyki Antoniego Komasy-Łazarkiewicza, uznawanej za „zapadającą w pamięć” i doskonale podkreślającą atmosferę filmu. Całość została opisana jako produkcja, która „uwodzi niczym wytrawny prestidigitator”, zapraszając widza w fascynującą podróż w czasie. Film można obejrzeć za darmo na platformie TVP VOD.
Jeden z najbardziej lubianych polskich seriali powraca z finałowym sezonem. Widzowie aż 10 lat czekali na domknięcie tej historii
Jeden z najchętniej oglądanych polskich seriali wraca po latach przerwy. Aktorzy rozpoczęli pracę nad czytaniem scenariusza finałowego sezonu „Rancza”. Fani nie kryją emocji - Wilkowyje znów ożyją.
Po latach przerwy do Wilkowyj wracają dobrze znani bohaterowie. Obsada „Rancza” spotkała się na pierwszym czytaniu scenariusza finałowego sezonu, co natychmiast wywołało falę komentarzy wśród fanów. Serial, który przez lata bił rekordy oglądalności w TVP, znów staje się jednym z najgłośniejszych tematów w polskiej popkulturze. „Ranczo” od początku było czymś więcej niż tylko komedią obyczajową. Historia Lucy, Kusego, proboszcza i wójta Kozioła stworzyła własny świat – pełen ironii, lokalnej polityki i bardzo celnych obserwacji polskiej rzeczywistości. To właśnie ten miks sprawił, że serial zyskał status kultowego i do dziś regularnie wraca w emisjach telewizyjnych. „Ranczo” - o czym jest serial? Wilkowyje, Lucy i polska codzienność w krzywym zwierciadle „Ranczo” to jedna z najpopularniejszych polskich komedii obyczajowych, której akcja toczy się w fikcyjnej wsi Wilkowyje. Wszystko zaczyna się, gdy Lucy Wilska (Ilona Ostrowska) - Amerykanka polskiego pochodzenia - przyjeżdża do Polski, aby przejąć po babci stary dworek. Początkowo planuje go sprzedać i wrócić do USA, ale szybko zostaje wciągnięta w lokalne życie i… zostaje na dłużej. Serial przez 10 sezonów i 130 odcinków (2006–2016) pokazuje losy mieszkańców Wilkowyj, gdzie codzienność miesza się z polityką, religią i małomiasteczkowymi intrygami. W centrum historii stoją bohaterowie, którzy stali się ikonami polskiej popkultury: Lucy, lokalny artysta Kusy (Paweł Królikowski), skłócone bliźniaki – wójt Paweł Kozioł i ksiądz Piotr Kozioł (w tej podwójnej roli niezastąpiony Cezary Żak), a także Arkadiusz Czerepach (Artur Barciś), który steruje lokalną polityką zza kulis. Nie brakuje też barwnych postaci drugoplanowych: Michałowej, która pilnuje porządku na plebanii, Pietrka i Hadziuka z lokalnej „ekipy od wszystkiego”, Sulejukowej czy Witebskiego - nauczyciela i lokalnego idealisty. Każdy z bohaterów wnosi do Wilkowyj własny chaos, humor i komentarz do polskiej rzeczywistości. „Ranczo” zaczyna się jak lekka komedia o starciu kultur, ale szybko zamienia się w satyryczny obraz Polski – pełen politycznych gierek, absurdów i bardzo trafnych obserwacji życia w małej społeczności. View oEmbed on the source website Fenomen „Rancza”. Serial, który wciąż żyje w telewizji i internecie Choć od premiery minęło już wiele lat (serial zadebiutował w 2006 roku), „Ranczo” wciąż jest obecne w ramówce TVP i regularnie przyciąga widzów przed telewizory. Każda powtórka odcinków generuje wysoką oglądalność, co tylko potwierdza, że Wilkowyje nie straciły swojej popularności. Serial jest także dostępny na platformie VOD TVP, dzięki czemu nowe pokolenie widzów może odkrywać historię od początku. Dla wielu fanów to nie tylko serial, ale wręcz „telewizyjny comfort watch” – produkcja, do której wraca się latami. Jeden z najbardziej oglądanych polskich seriali wraca. Aktorzy rozpoczęli prace nad finałowym sezonem „Rancza” Decyzja o realizacji nowych odcinków zapadła po długiej przerwie (ostatni odcinek wyemitowano w 2016 roku), kiedy wydawało się, że historia mieszkańców Wilkowyj została już definitywnie zamknięta. Teraz wiadomo, że powstanie finałowy sezon, który ma połączyć wszystkie wątki i symbolicznie pożegnać bohaterów. Informacja o pracach nad finałowym sezonem natychmiast wywołała falę emocji wśród fanów. W mediach społecznościowych pojawiły się setki komentarzy, wspomnień i fragmentów kultowych scen. Serial od lat ma status produkcji, która łączy pokolenia - i właśnie dlatego każda informacja o jego powrocie staje się viralem. Dla wielu widzów to nie tylko serial, ale część codzienności, która przez lata towarzyszyła im w telewizji. Kultowe cytaty, które przeszły do języka codziennego Jednym z największych fenomenów „Rancza” są dialogi, które na stałe weszły do języka potocznego. Serial pełen jest kwestii, które funkcjonują dziś jako memy i powiedzenia. „Mój mąż dla pieniędzy zostałby nawet Eskimosem.” Proboszcz: „Krętymi ścieżkami prowadzi nas Pan.„ Wójt: „Ja właśnie taką ścieżkę chce odkręcić i zawrócić.” „Zasadniczo niepijący jestem…” „Jak za darmo będzie, to nie uszanują.” „Wrzucić, to było łatwo, ale wyciungnąć to będzie ciężko.” „Towar prima sort!” To właśnie ten język, prosty, ale celny, sprawił, że serial żyje własnym życiem długo po emisji premierowych odcinków. Cytaty z Wilkowyj stały się częścią codziennej komunikacji - nie tylko fanów. Dlaczego „Ranczo” wciąż działa? Fenomen serialu polega na jego uniwersalności. Choć akcja dzieje się w małej wsi, opowiada o mechanizmach, które są ponadczasowe - polityce, relacjach społecznych i absurdach codzienności. Humor łączy tu satyrę z ciepłem, a bohaterowie, mimo swoich wad, są niezwykle ludzcy. To sprawia, że „Ranczo” nie zestarzało się tak, jak wiele innych produkcji z tamtego okresu. Co dalej z Wilkowyjami? Na ten moment twórcy nie ujawniają szczegółów fabuły finałowego sezonu ani daty premiery. Wiadomo jedynie, że będzie to zamknięcie historii i pożegnanie z bohaterami, którzy przez lata stali się ikonami polskiej telewizji. Jedno jest pewne - powrót „Rancza” to jedno z najgłośniejszych serialowych wydarzeń ostatnich lat w Polsce.
Ten zapomniany thriller twórcy "Szklanej pułapki" był kinowym hitem, teraz film z Brosnanem znika ze streamingu
„Afera Thomasa Crowna” znika z TVP VOD. Jeśli jeszcze nie widziałeś, to czas się zmobilizować, bo milioner, który potrafi ukraść nie tylko bezcenny obraz, ale i serca, wkrótce zniknie ze streamingu. To okazja, żeby zobaczyć, jak się kradnie… z klasą.
Pierce Brosnan, znany przede wszystkim jako ikoniczny James Bond, w „Aferze Thomasa Crowna” pokazuje inną stronę swojego talentu. Wciela się w rolę charyzmatycznego i nieprzewidywalnego milionera, który zamiast nudnego życia pełnego luksusu wybiera dreszczyk emocji i intelektualną grę w kotka i myszkę. Kim jest Thomas Crown? Thomas Crown to milioner, który sam wypracował swoją fortunę, a pieniądze pozwalają mu kupić niemal wszystko, na co tylko ma ochotę. Jego urokowi nie potrafi się oprzeć żadna kobieta, ale sam Thomas szuka czegoś więcej niż tylko bogactwa i podziwu. Pragnie prawdziwych wyzwań. Kiedy w ekskluzywnym muzeum ginie bezcenne dzieło – płótno Moneta – to właśnie Crown staje się głównym podejrzanym, choć W filmie pojawia się Catherine Banning, inteligentna i zdeterminowana pani detektyw, która ma odzyskać skradziony obraz. Jej relacja z Thomasem to prawdziwa gra pełna intryg, inteligencji i uczuć, które zaczynają komplikować sytuację. Dla Crowna to życiowe wyzwanie – nie tylko łamigłówka, ale także emocjonalna przygoda, która odmienia jego życie. Gwiazdy na ekranie i za kulisami W obsadzie obok Pierce’a Brosnana zobaczymy Rene Russo jako błyskotliwą Catherine Banning oraz Denisa Leary’a, który wciela się w detektywa McCanna. Faye Dunaway, gwiazda oryginalnej wersji filmu, tutaj gra psychoanalityka Crowna, co dodaje produkcji wyjątkowego klimatu. Reżyser John McTiernan, znany z hitów takich jak „Szklana pułapka”, podkreśla, że film to nie tylko widowiskowa akcja, ale przede wszystkim opowieść o dwojgu skomplikowanych ludziach, którzy świetnie radzą sobie w życiu, lecz mają trudności w relacjach uczuciowych. Ostatnia szansa na TVP VOD „Afera Thomasa Crowna” nie jest już dostępna na wielu platformach streamingowych, a jej zniknięcie z TVP VOD to ostatni moment, by zobaczyć ten kinowy hit.
Ten klasyczny „mind game thriller” w stylu lat 2010 miesza widzom w głowach. Powstał na podstawie bestsellerowej książki
Utrata pamięci, niepewność i codzienność, w której nic nie jest stałe. Ten psychologiczny thriller na podstawie bestsellerowej powieści wciąga w grę, w której każdy może kłamać - także najbliżsi.
Są takie thrillery, które nie potrzebują spektakularnych pościgów ani efektów specjalnych, żeby trzymać w napięciu. Wystarczy niepewność, rozchwiana pamięć i bohater, który nie wie, komu może ufać - nawet sobie. To właśnie tzw. „mind game thrillery”, które szczególnie mocno wybrzmiewały w kinie lat 2010. Gry z percepcją, fałszywe tropy i historie, w których prawda zmienia się z każdą sceną, były wtedy jednym z najmocniejszych trendów w gatunku. W tym nurcie świetnie odnajduje się „Zanim zasnę” - thriller psychologiczny, który do dziś potrafi namieszać w głowie. „Zanim zasnę” - o czym jest? Główna bohaterka, Christine, każdego dnia budzi się bez wspomnień. Jej umysł resetuje się nocą, a przeszłość znika jak sen, którego nie da się uchwycić. Zostaje tylko chaos i obcy mężczyzna, który twierdzi, że jest jej mężem. Wkrótce Christine zaczyna prowadzić sekretny dziennik, próbując poskładać fragmenty swojego życia. Ale im więcej zapisuje, tym bardziej rzeczywistość zaczyna się rozwarstwiać - a odpowiedzi, które odkrywa, są bardziej niepokojące niż sama utrata pamięci. To historia, w której największym zagrożeniem nie jest świat zewnętrzny, ale to, co kryje się w jej własnej głowie. View oEmbed on the source website „Zanim zasnę” - thriller z gwiazdorską obsadą W roli Christine występuje Nicole Kidman, która prowadzi cały film na granicy niepewności i emocjonalnego rozpadu. Jej postać jest jednocześnie zagubiona i zdeterminowana, co sprawia, że widz cały czas próbuje rozszyfrować, co jest prawdą. Partnerują jej Colin Firth jako Ben - mąż, który codziennie musi budować relację od nowa - oraz Mark Strong, który wnosi do historii dodatkową warstwę napięcia i niepokoju. Na Filmwebie film ma 6,7/10, co pokazuje dość ciepły odbiór wśród widzów, mimo mieszanych opinii krytyków. Użytkownicy najczęściej podkreślają, że „trzyma w napięciu do końca” i „Nicole Kidman świetnie dźwiga całą historię”, choć pojawiają się też głosy, że „fabuła jest przewidywalna” i „to kolejny thriller o amnezji, który niewiele zaskakuje”. Film na podstawie bestsellerowej książki „Zanim zasnę” to literacki debiut S.J. Watson, który w momencie premiery stał się globalnym bestsellerem. Książka szybko trafiła na listy najlepiej sprzedających się thrillerów psychologicznych i była tłumaczona na dziesiątki języków. Czytelnicy doceniali przede wszystkim prosty, ale bardzo skuteczny pomysł: bohaterka, która nie pamięta swojego życia, musi odkryć, czy prawda, którą poznaje każdego dnia, jest rzeczywiście prawdą. Gdzie obejrzeć „Zanim zasnę”? „Zanim zasnę” jest dostępny obecnie na wyłącznie na platformie VOD TVP. To jeden z tych thrillerów, które najlepiej ogląda się wieczorem - kiedy łatwo dać się wciągnąć w historię, która od początku do końca opiera się na jednym pytaniu: co, jeśli nic nie jest takie, jak się wydaje?
Lichota, Banasiuk i Żurawski w filmie o bitwie, która stała się symbolem. To najbardziej brutalna polska produkcja wojenna ostatnich lat
„Czerwone maki” nie pokazują wojny jako legendy, lecz brutalne piekło frontu. Polski film o Monte Cassino opowiada o młodych ludziach, którzy zamiast marzyć o przyszłości, próbowali po prostu przeżyć.
Są filmy wojenne, które budują legendę. I są takie, które próbują pokazać, jak naprawdę wyglądało piekło frontu. „Czerwone maki” należą do tej drugiej kategorii. Polski film o bitwie pod Monte Cassino nie zamienia historii w pomnikową opowieść o bohaterstwie. Zamiast tego pokazuje strach, chaos i młodych ludzi, którzy z wojny chcieli przede wszystkim wrócić żywi. Polacy długo czekali na film o bitwie pod Monte Cassino „Czerwone maki” od początku wzbudzały ogromne emocje. Nie tylko dlatego, że to pierwsza polska fabularna produkcja poświęcona jednej z najbardziej symbolicznych bitew II wojny światowej, ale też dlatego, że widzowie od lat czekali na film, który pokaże Monte Cassino z rozmachem porównywalnym do zagranicznych widowisk wojennych. I rzeczywiście - w scenach batalistycznych czuć skalę, kurz, huk wystrzałów i atmosferę nieustannego zagrożenia. Jednocześnie film Krzysztofa Łukaszewicza (twórca filmów tj. „Karbala” „Belfer”, „Raport Pileckiego”), nie próbuje romantyzować wojny. Wręcz przeciwnie. W wielu opiniach po seansach powtarza się jedno słowo: „rzeź”. Jeden z widzów napisał wprost, że „żadne wzniosłe patriotyczne hasła nie zakryją, że to rzeź”. I trudno się z tym nie zgodzić, zwłaszcza podczas finałowych scen walk o klasztor na Monte Cassino. View oEmbed on the source website Monte Cassino. Bitwa, która stała się symbolem Bitwa o Monte Cassino ( 17 styczeń 1944 – 18 maj 1944) do dziś pozostaje jednym z najważniejszych symboli udziału Polaków w II wojnie światowej. Walki trwały miesiącami, a alianckie wojska ponosiły ogromne straty, próbując zdobyć strategicznie położony klasztor we Włoszech. Decydujący szturm przypadł żołnierzom 2. Korpusu Polskiego dowodzonego przez generała Władysława Andersa. To właśnie polska flaga zawisła później nad ruinami klasztoru. Zwycięstwo miało ogromne znaczenie symboliczne, ale okupione zostało dramatycznymi stratami. Wielu żołnierzy, którzy przeżyli bitwę, po wojnie nie miało już dokąd wracać. Ich rodzinne miasta znalazły się poza granicami Polski, a rzeczywistość, o którą walczyli, okazała się zupełnie inna od tej, którą sobie wyobrażali. Film przypomina o tym bardzo wyraźnie. Za wielką historią stoją tu konkretni ludzie - zmęczeni, przestraszeni i często bardzo młodzi - za młodzi na historię, z którą przyszło się im zmierzyć. „Czerwone maki” - o czym jest polski film wojenny? Głównym bohaterem filmu jest Jędrek, grany przez Nicolasa Przygodę. To postać fikcyjna, ale skonstruowana w taki sposób, by przypominała tysiące młodych ludzi, którzy po przejściu przez sowieckie łagry trafili do armii Andersa. Jędrek nie jest pomnikowym bohaterem. Kombinuje, kradnie, próbuje przetrwać. Chce żyć normalnie, zakochuje się, marzy o przyszłości. Dzięki temu „Czerwone maki” działają na widzów emocjonalnie. Wojna nie jest tu abstrakcyjną historią z podręcznika, ale brutalnym doświadczeniem ludzi, którym odebrano młodość. Momentami film przypomina bardziej wojenne coming-of-age story niż klasyczne patriotyczne kino. W tle wielkiej historii pojawia się romans, tęsknota za normalnością i poczucie, że życie bohaterów mogło potoczyć się zupełnie inaczej. Leszek Lichota, Mateusz Banasiuk i Bartłomiej Topa tworzą najmocniejsze role filmu Jednym z największych atutów filmu jest obsada. Leszek Lichota gra reportera wojennego inspirowanego postacią Melchiora Wańkowicza i wnosi do filmu spokój oraz melancholię. To właśnie jego bohater obserwuje dramat żołnierzy i próbuje zamknąć go w słowach. Duże wrażenie robi też Mateusz Banasiuk jako podporucznik Edmund Wilkosz. W jego roli nie ma przesadnego heroizmu - jest za to napięcie, zmęczenie i świadomość, że każda kolejna minuta może być ostatnią. Na ekranie pojawiają się także Bartłomiej Topa, Michał Żurawski czy Łukasz Garlicki. Wiele osób w komentarzach zwraca uwagę na oszczędne, bardzo stonowane aktorstwo Żurawskiego w roli generała Andersa. Bez wielkich gestów i teatralnych przemówień. Niedźwiedź Wojtek istniał naprawdę Jednym z najbardziej poruszających i jednocześnie zaskakujących elementów filmu jest obecność niedźwiedzia Wojtka. I nie jest to scenariuszowa fantazja. Wojtek naprawdę przeszedł z 2. Korpusem Polskim cały szlak bojowy i został oficjalnie wpisany na listę żołnierzy. Niedźwiedź pomagał przenosić skrzynie z amunicją i stał się symbolem armii Andersa. Do dziś pozostaje jedną z najbardziej niezwykłych historii związanych z polskimi żołnierzami podczas II wojny światowej. Twórcy filmu dopisali sceny z Wojtkiem już po konsultacjach historycznych, bo eksperci uznali, że bez niego opowieść o Monte Cassino byłaby po prostu niepełna. View oEmbed on the source website „Czerwone maki” nie są łatwym seansem Najmocniejsze sceny filmu trudno wyrzucić z głowy. Operacje bez znieczulenia, jęki rannych, żołnierze ginący kilka metrów od siebie - twórcy bardzo mocno stawiają na realizm. Dla części widzów film okazał się wręcz zbyt brutalny. Jednocześnie właśnie ta bezkompromisowość sprawia, że „Czerwone maki” wyróżniają się na tle wielu współczesnych polskich produkcji historycznych. Nie próbują wygładzać wojny ani zamieniać jej w efektowną przygodę. Nawet jeśli momentami film bywa widowiskowy, cały czas czuć nad nim ciężar tragedii. I może właśnie dlatego ta historia działa najmocniej wtedy, gdy milkną patriotyczne hasła, a na ekranie zostają tylko ludzie próbujący przetrwać kolejny dzień. „Czerwone maki” można oglądać na TVP VOD oraz na Netflix.
TVP szykuje wielki powrót jednego ze swoich hitowych seriali. Widzowie długo na to czekali
To jedna z tych wiadomości, które ucieszą fanów polskich seriali. TVP oficjalnie pracuje nad kontynuacją popularnej produkcji, która zdobyła szeroką widownię i zbudowała własny, wyrazisty klimat. Jedno jest pewne: porucznik Franz Neumann ponownie zagości na naszych ekranach.
Trzeci sezon serialu „Zatoka szpiegów” oficjalnie wraca do gry: zdjęcia mają wystartować 5 maja na Pomorzu, z planem m.in. w Gdańsku, Gdyni i na Półwyspie Helskim. Produkcja TVP ponownie zanurza się w realiach II wojny światowej, a nowa odsłona przeniesie akcję w późne lato 1941 roku. W centrum mają znaleźć się badania nad tajemniczą bronią o ogromnej sile rażenia, a nadawca zapowiada także nowe twarze w obsadzie, nie zdradzając jeszcze nazwisk. Uwielbiany przez widzów serial „Zatoka szpiegów” powróci z 3 sezonem Serial od początku miał w sobie coś z dopracowanej rekonstrukcji – takiej, którą ogląda się nie tylko dla wątków sensacyjnych, ale też dla faktur miejsca i epoki. Punktem wyjścia historii jest lato 1940 roku w Gdyni i Gdańsku, a główną postacią pozostaje porucznik Abwehry Franz Neumann, wychowany w niemieckiej rodzinie, który odkrywa polskie pochodzenie biologicznego ojca i podejmuje działalność szpiegowską po stronie aliantów. W 3. sezonie narracja ma przesunąć się o rok - do późnego lata 1941 roku. Zapowiadany kierunek fabuły jest jednoznaczny: naukowy wyścig o technologię o niszczycielskim potencjale oraz operacje, w których ryzyko ma być śmiertelnie realne. W tym świecie decyzje nie są „czarno-białe” – i właśnie ten nerw, dobrze znany widzom seriali wojennych z najwyższej półki, ma znów napędzać emocje. Za reżyserię ponownie odpowiada Łukasz Ostalski, a scenariusz przygotowali Michał Godzic i Wojciech Lepianka. To jasny sygnał kontynuacji stylu: bez gwałtownych zwrotów w estetyce, za to z obietnicą podkręcenia stawki w opowiadanej historii. View oEmbed on the source website „Zatoka szpiegów” sezon 3. Znane nazwiska wracają, a nowe twarze mają namieszać bez ostrzeżenia W obsadzie 3. sezonu mają pojawić się aktorzy znani z dotychczasowych odcinków: Bartosz Gelner, Sonia Mietielica, Cezary Łukaszewicz, Maria Świłpa, Karol Pocheć, Anna Radwan, Przemysław Kozłowski oraz Karol Biskup. Dla fanek i fanów to ważna wiadomość, bo w tego typu serialach emocje buduje się konsekwencją: napięcie między bohaterami, pamięć o dawnych wyborach, lojalności testowane w sytuacjach granicznych. Równolegle TVP zapowiada dołączenie nowych postaci. Szczegóły pozostają na razie utajnione, ale właśnie taka kontrolowana powściągliwość zwykle oznacza, że scenariusz szykuje przetasowania w relacjach. Nowi bohaterowie w świecie wywiadu rzadko bywają tylko tłem - częściej stają się katalizatorem, który zmienia dynamikę zespołów i wpycha protagonistów w kolejne ryzykowne decyzje. „Zatoka szpiegów” sezon 3. Kiedy na ekranie TVP? W przypadku 3. sezonu jest jeszcze jedna rzecz, która rozpala ciekawość: termin premiery. Pojawiają się rozbieżne komunikaty – z jednej strony mowa o planie emisji „na przyszły rok”, z drugiej pojawia się informacja, że Telewizja Polska ogłosiła powrót serialu na ekrany w 2027 roku. Dla widzów oznacza to jedno: na konkretną datę trzeba jeszcze poczekać, a napięcie rośnie nie tylko w fabule, ale i wokół ramówki. Zainteresowanie ma ku temu solidne podstawy. Według danych przywoływanych przy okazji 2. sezonu, emitowanego w niedziele o 20:20, serial miał przyciągać średnio 1,44 mln widzów. Wskazywany okres emisji to 2 marca – 11 maja 2026 roku, a wśród przytaczanych wyników pojawia się informacja o najwyższej widowni na poziomie 1,57 mln (pierwszy odcinek) oraz najniższej 1,22 mln (odcinek z 20 kwietnia). Udział TVP1 ma wynosić 10,92% wśród wszystkich widzów i 7,60% w grupie wiekowej 16–59. Jeśli 3. sezon rzeczywiście ma być opowieścią o „najgroźniejszej misji” Franza Neumanna, to trudno o lepszą scenę niż pomorskie plenery i czas, w którym historia Europy przyspiesza w dramatycznym tempie. Teraz pozostaje czekać na kolejne konkrety: nazwiska nowych aktorów oraz ostateczną decyzję, kiedy widzowie zobaczą nowe odcinki. „Zatoka szpiegów” - o czym jest serial TVP? Jeśli jeszcze nie widzieliście tego wojennego serialu TVP, to naprawdę warto go nadrobić. „Zatoka szpiegów” to polska produkcja osadzona w realiach II wojny światowej, której akcja rozgrywa się głównie w okupowanej Gdyni i na terenach polskiego Wybrzeża. Twórcy połączyli historyczne tło z dynamiczną historią szpiegowską, pełną tajemnic, zdrad i ryzykownych decyzji. W centrum opowieści znajduje się Franz Neumann grany przez Bartka Gelnera - młody oficer Abwehry, który w rzeczywistości działa jako polski agent. Mężczyzna funkcjonuje pomiędzy dwoma światami, każdego dnia ryzykując dekonspirację. Musi zdobywać informacje, lawirować między lojalnościami i podejmować decyzje, od których zależy życie innych. To bohater uwikłany w nieustanną grę pozorów. Serial pokazuje nie tylko działalność wywiadów, ale też codzienność ludzi żyjących pod okupacją. Są tu wielka polityka, militarne sekrety i walka o wpływy, ale również osobiste dramaty, uczucia oraz pytania o granice poświęcenia. Dużym atutem produkcji są kostiumy, scenografia i dopracowany klimat epoki, dzięki którym łatwo zanurzyć się w wojennej rzeczywistości. „Zatokę szpiegów” ogląda się jak klasyczny thriller szpiegowski osadzony w polskich realiach. Jeśli podobał wam się „Czas honoru” i lubicie seriale, w których obok akcji liczą się emocje, lojalność oraz trudne wybory, ta produkcja bardzo możecie przypaść wam do gustu.
Nowy polski serial szpiegowski o tajnych agentach zadebiutował w TV. Widzowie porównują go do „Zatoki szpiegów”
Historia młodych szpiegów, którzy w cieniu transformacji ustrojowej muszą stawić czoła atomowemu zagrożeniu i własnym uczuciom - „Wojna zastępcza” to nowy polski serial, którego nie można przegapić.
Polska początku lat 90. była krajem pełnym kontrastów - kolejki do sklepów ustępowały miejsca pierwszym supermarketom, szare blokowiska rozjaśniały kolorowe neony, a w radiu nadawano muzykę, która kusiła świeżością i buntowniczym brzmieniem. Ludzie uczyli się życia w nowej rzeczywistości, stawiali pierwsze kroki w wolnym rynku, a w powietrzu unosiła się mieszanka ekscytacji i niepewności. W tym świecie rodziły się historie o szpiegach i tajnych operacjach, które na granicy fikcji i rzeczywistości budziły dreszcz emocji. „Wojna zastępcza” przenosi widza w tę epokę - pokazuje młodych agentów w Kiejkutach, wplątanych w grę o atomowe głowice i własne serca, stających twarzą w twarz z nieprzewidywalnym światem, w którym każdy ruch może zmienić bieg historii. Serial łączy adrenalinę, nostalgię i humor, będąc fascynującą lekcją o czasach, w których Polska dopiero uczyła się wolności. To kolejna doskonała sceneria dla historii szpiegowskich, które w ostatnich latach coraz częściej trafiają na ekran - od „Zatoki szpiegów” po „Rojsta”. Nowy serial Telewizji Polskiej, pt. „Wojna zastępcza” idealnie wpisuje się w tę tradycję. Chcesz oglądać najbardziej inspirujące filmy i seriale? Zapisz się do <a id="menur4sre" class="fui-Link ___1q1shib f2hkw1w f3rmtva f1ewtqcl fyind8e f1k6fduh f1w7gpdv fk6fouc fjoy568 figsok6 f1s184ao f1mk8lai fnbmjn9 f1o700av f13mvf36 f1cmlufx f9n3di6 f1ids18y f1tx3yz7 f1deo86v f1eh06m1 f1iescvh fhgqx19 f1olyrje f1p93eir f1nev41a f1h8hb77 f1lqvz6u f10aw75t fsle3fq f17ae5zn" title="https://www.elle.pl/newsletter/" href="https://www.elle.pl/newsletter/" target="_blank" rel="noreferrer noopener" aria-label="Link newslettera ELLE">newslettera ELLE, odbierz kod i skorzystaj z 2-miesięcznego dostępu do Player.pl Fabuła nowego polskiego serialu TVP. O czym jest „Wojna zastępcza”? Akcja serialu rozpoczyna się w 1991 roku, w legendarnych Kiejkutach - najważniejszej polskiej szkole dla szpiegów. Artur, Zuza, Budyń i Gutek nie mają wojskowego doświadczenia, ale każdemu z nich przypisano unikalne umiejętności, które sprawiają, że zostają wybrani do elitarnego programu. Na tle transformacji ustrojowej i wycofywania wojsk radzieckich z Polski, młodzi agenci trafiają w sam środek gry o dwie głowice jądrowe, które rosyjscy wojskowi chcą sprzedać na czarnym rynku. Kiedy do kraju przybywa agentka Moskwy Nastia, zadanie nabiera nowego wymiaru - między nią a Arturem rodzi się uczucie, które wystawia na próbę lojalność i obowiązki wobec ojczyzny. View oEmbed on the source website Kto pojawi się na ekranie w nowym serialu „Wojna zastępcza”? W głównych rolach zobaczymy Mateusza Więcławka, Walerię Gorobets, Piotra Witkowskiego i Karola Bernackiego. W serialu pojawiają się też m.in. Paulina Gałązka, Mariusz Bonaszewski, Mirosław Haniszewski, Adam Wietrzyński oraz Cezary Żak, który w roli generała Dubynina tworzy barwny i niejednoznaczny portret radzieckiego oficera, dodając historii szpiegowskiego smaku i napięcia. Za kamerą stanęli Denis Delić (reżyser), Mateusz Pastewka (zdjęcia, współscenariusz) oraz Michał Kozłowski i Tomasz Kępski (scenariusz). Muzykę skomponował Jerzy Petersburski junior, a scenografia i kostiumy tworzą wiarygodny klimat Polski początku lat 90. View oEmbed on the source website Gdzie oglądać nowy serial „Wojna zastępcza”? „Wojna zastępcza” zadebiutowała 8 marca o godz. 20:25 na TVP1, a kolejne odcinki będą nadawane co tydzień w tym samym paśmie co drugi sezon „Zatoki szpiegów”. Premiera przyciągnęła ponad milion widzów - dla polskich fanów thrillerów i historii lat 90. to pozycja obowiązkowa. Serial wciąga od pierwszych scen i łączy w sobie napięcie, historię, politykę i zakazaną miłość - idealna propozycja dla tych, którzy szukają polskiego serialu szpiegowskiego z mocnym twistem. „Wojna zastępcza” to serial pełen zwrotów akcji, gdzie czasem realizm idzie w cień, a na plan pierwszy wychodzą dowcip i czysta przyjemność oglądania. Myślę, że tyle wystarczy, by się w nim zakochać.