„Wielka Warszawska” - porywająca historia o sporcie, hazardzie i walce o marzenia w Polsce lat 90. Takich filmów już się nie robi [RECENZJA]
Polska lat 90., wielkie pieniądze, hazard i marzenia, które mają swoją cenę. „Wielka Warszawska” to film o świecie, w którym nic nie jest przypadkiem, a wygrana nigdy nie bywa za darmo.
Polska lat 90. pachniała benzyną, tanimi papierosami i nową wolnością, która przyszła szybciej, niż ktokolwiek zdążył ją zrozumieć. Wszystko było wtedy na serio: ambicje, pieniądze, strach i marzenia o „lepszym życiu”, które obiecywały reklamy puszczane między „Teleexpressem” a brazylijską telenowelą. Dorastaliśmy w świecie bez instrukcji obsługi - gdzie prawo dopiero się pisało, a granica między sprytem a przestępstwem była cienka jak taśma w kasecie magnetofonowej. „Wielka Warszawska” wrzuca widza dokładnie tam: do kraju w permanentnym stanie przejścia, gdzie każdy chciał wygrać, ale nikt nie wiedział jeszcze, jaka będzie tego cena. Jaka jest cena hazardu? Czy zastanawialiście się kiedyś, stojąc w kolejce po kupon totolotka, śledząc gonitwę koni albo wynik meczu, że liczby, które za chwilę wypadną, wcale nie muszą być dziełem przypadku? Że ktoś mógł je ułożyć wcześniej. Że ktoś mógł je znać - i komuś je podać. Albo wręcz przeciwnie: podsunąć fałszywe, żeby ktoś inny przegrał dokładnie tak, jak zaplanowano. Że piłkarze bywają „ustawieni”, a my kibicujemy na trybunach w przekonaniu, że oglądamy sport, choć wynik dawno już został zapisany gdzieś indziej. Myślimy, że gramy fair, że szczęście się uśmiechnie, że tym razem się uda. A przecież w hazardzie nie ma sprawiedliwości. Nie ma uczciwości. Jest tylko iluzja kontroli - i ktoś, kto zawsze wie więcej. Straszne? Właśnie o tym opowiada „Wielka Warszawska”. O Polsce lat 90., w której prawo dopiero się rodziło, granice były płynne, a wszystkie chwyty wydawały się dozwolone. O świecie, w którym pieniądz miał większą wartość niż zasady, a zwycięstwo - bez względu na cenę - było jedyną obowiązującą walutą. O czym jest „Wielka Warszawska”? Film Bartłomieja Ignaciuka - twórcy „Wielkiej wody”, która podbiła Netflixa - przenosi nas do pierwszych lat transformacji ustrojowej - czasu, gdy rodziły się nowe fortuny, a wyścigi konne stawały się areną rywalizacji, ambicji i bezwzględnych układów. Głównym bohaterem jest Krzysiek, młody dżokej marzący o wielkiej karierze i starcie w najważniejszej gonitwie w Polsce. Wchodzi w ten świat z naiwnością nowicjusza i wiarą, że uczciwość wciąż ma znaczenie. Szybko okazuje się jednak, że gonitwy to nie tylko sport - to sieć zależności, manipulowanie wynikami, wielkie pieniądze i ludzie, którzy wiedzą, jak nimi zarządzać. Upadek komuny daje nadzieję na nowe, lepsze jutro, ale w świecie korupcji i nieczystych zagrywek bardzo trudno pozostać bez skazy. Film stawia pytanie, które w latach 90. padało wyjątkowo często: ile jesteś w stanie poświęcić, żeby wygrać? View oEmbed on the source website Lata 90. w polskim kinie jako styl, nie dekoracja „Wielka Warszawska” to także film o detalach. O strojach: szerokich spodniach, koszulach noszonych z nonszalancją, skórzanych kurtkach i kreszowych dresach. O samochodach, które wtedy były marzeniem - kultowe Audi 80, obowiązkowy pojazd warszawskich gangsterów. O budkach telefonicznych, winylach, klubach go-go, Ikarusach sunących przez miasto i Warszawie, w której na horyzoncie dominowały jedynie Pałac Kultury i hotel Marriott. Fenomenalnie pokazany jest Bazar Różyckiego w Warszawie - ze swoim folklorem, chaosem i aurą miejsca, w którym „dało się załatwić wszystko”. To właśnie tam w latach 90. i nie tylko - krzyżowały się drogi drobnych cwaniaków i największych graczy. Tu ogromne brawa należą się aktorowi Mirosławowi Kropielnickiemu jako Panu Rysiowi - gangsterowi, który uwielbia pierogi i twierdzi, że na wyścigi przychodzi „dla przyjemności”, ale bez wahania usuwa niewygodnych konkurentów - zapodając im przysłowiową „kulkę w łeb” lub cios bejsbolem - oczywiście rękami swoich gangusów. Dialogi w „Wielkiej Warszawskiej” to prawdziwe złoto. W filmie padają takie zwroty, które kiedyś w latach 90. były normalnością, a dziś są nie do pomyślenia. Starsi panowie rzucają wulgarnymi epitetami do każdej kobiety - coś co w tamtych czasach mężczyźni uważali za komplement a było… no właśnie. I te teksty naprawdę działają - pokazują świat, w którym pieniądze, hazard i układy były na porządku dziennym, a każdy gest, każde słowo coś znaczyło. Świetnie uzupełniają klimat filmu i sprawiają, że całość czuć warszawską ulicą i prawdziwymi ludźmi tamtych czasów. Aktorskie perełki w filmie „Wielka Warszawska Tomasz Ziętek jako Krzysiek jest wiarygodny, naturalny i bardzo ludzki. To bohater, któremu się kibicuje - nawet wtedy, gdy wiadomo, że system nie lubi takich jak on. Aktor mocno przygotowywał się do swojej roli. Oglądał stare nagrania z Toru Służewiec, ćwiczył jazdę konną. Co było dla niego największym wyzwaniem? - Niewątpliwie największym wyzwaniem dla mnie była sama jazda konna i wszystkie sekwencje wyścigów, które wymagały od nas tego tzw. dosiadu sportowego - czyli tego specyficznego sposobu ujeżdżania koni - mówił podczas wczorajszej uroczystej premiery w rozmowie z nami Tomasz Ziętek. W filmie możecie zobaczyć także, Tomasza Kota, który kradnie każdą scenę jako bezwzględny „inwestor”, dla którego liczy się tylko kasa i wpływy. Zadziwiające, jak konsekwentnie w ostatnich produkcjach stał się twarzą filmowych lat 90. - wystarczy przypomnieć serial „Niebo” na HBO. - Mam takie szczęście, że ostatnio chyba w ramach takiego dużego re-sentymentu te lata 90. królują na ekranach filmowych i pamiętam, że jak patrzyłem na statystów przebranych w te rzeczy z lat 90. to od razu byłem myślami w "Niebie" - w serialu, który też mniej więcej wtedy kręciłem i pomyślałem 'wow' to jest wszystko tak zmumifikowane przez te kostiumy i przez ten styl, że w zasadzie niektórzy ludzie z „Wielkiej Warszawskiej” mogli by spokojnie pojechać na plan „Nieba” - opisywał klimat kostiumów w „Wielkiej Warszawskiej” Tomasz Kot - Jak przypominam sobie lata 90. to wtedy było takie absolutne szaleństwo tego co zachodnie. W końcu ta komuna padła i pamiętam, że ludzie nawet komunie organizowali w McDonald'ach - zawitała do nas "Ameryka". Liczyło się, że jak masz coś zachodniego to jest super, ale ludzie nie do końca byli zadowoleni z tego, co nosili. Ale to co jest ciekawe to to, że dzisiejsi nastolatkowie jak patrzą na te zdjęcia, to mówią 'ale wszyscy wyglądaliście genialnie' - podzielił się wspomnieniami w wywiadzie z nami Tomasz Kot. Kolejną postacią, która zasługuje na parę słów jest Omar, grany przez Marcina Bosaka, który jest tu niemal nie do poznania. To taki warszawski cwaniak, który doskonale wie, gdzie są pieniądze i jak zmusić ludzi, by dla niego pracowali. Brudna rola - i dokładnie taka, w jakich Bosak jest najlepszy. - Przygotowanie roli to praca zbiorowa i tutaj była świetna współpraca zarówno z działem kostiumów - co państwo będziecie mogli zobaczyć - i z działem charakteryzacji. Jak mnie ubrali, przedłużyli włosy, ogolili - z tym ohydnym dwudniowym zarostem - to już wiedziałem jak to zagrać - opowiadał nam wczoraj Marcin Bosak. Nie można nie wspomnieć także o Ireneuszu Czopie, który zachwyca jako surowy ojciec, próbujący ochronić syna przed światem, który sam poznał aż za dobrze. Szczególnie porusza moment, w którym pozwala sobie uwierzyć, że może jednak warto zawalczyć o marzenia, które jemu odebrano. Debiut Mary Pawłowskiej na dużym ekranie To prawdziwe crème de la crème tego filmu - Mary Pawłowska w debiutanckiej roli Ewy. Jest w niej szczerość, młodość i uśmiech tak prawdziwy, że nie da się jej nie lubić. To postać, która motywuje, wierzy i przypomina, czym jest miłość bez kalkulacji. - To może być śmieszne i banalne dosyć. Nie spodziewałam się, że można mieć transport o 3:30 nad ranem, żeby jechać na zdjęcia. Wiedziałam, że sceny są kręcone o różnych porach dnia, ale rzeczywiście 3:30, żeby wstać na wschód słońca i złapać te 40 minut kiedy słońce wschodzi i zagrać scenę galopowania na plaży było... sporym zaskoczeniem - opowiadała nam z uśmiechem o swoim debiucie w dużej produkcji Mary Pawłowska. Praca z końmi nie była jednak dla młodej, debiutującej aktorki dużym wyzwaniem - Od dziecka jeździłam konno, była to moja wieka pasja. Jako mała dziewczynka myślałam, że w przyszłości będę zajmować się jakimś zawodem, który mnie zwiąże z tymi końmi, co w sumie po części się udało, bo poszłam w tę aktorską stronę, ale jak widać jedno nie wyklucza drugiego i wylądowałam na planie razem z końmi - mówiła Mary Pawłowska. A ja słuchając jej i oglądając w „Wielkiej Warszawskiej” jestem przekonana, że to nazwisko jeszcze nieraz zobaczymy na dużym ekranie. Film, na który bardzo czekałam. Czym jest Tor Wyścigów Konnych Służewiec? Muszę przyznać, że myśląc o premierach w 2026 roku bardzo czekałam na ten film. Nie tylko dlatego, że opowiada o latach 90., które w polskim kinie wciąż są niewyczerpanym źródłem opowieści, ale przede wszystkim dlatego, że Tor Służewiec jest dla mnie miejscem osobistym. Kiedy piętnaście lat temu przyjechałam do Warszawy, znajomi zabrali mnie właśnie tam. I zakochałam się od pierwszego dnia - w przestrzeni, w rytmie gonitw, w tej dziwnej mieszance elegancji, chaosu i emocji, której nie da się podrobić ani pomylić z niczym innym. Gonitwy koni to coś, co bardzo trudno opisać słowami - to trzeba poczuć. To nie jest tylko sport ani zwykła rozrywka. Oczywiście Tor Służewiec nie jest już tym samym miejscem, którym był w latach 90., ale w każdy weekend sezonu wciąż można tam spotkać graczy, którzy pamiętają, jak „bywało dawniej”. Pan Stefan, Waldek, Zbigniew - zwykle znani pod swoimi ksywami - dokładnie tak jak filmowy Ponton (grany przez wspaniałego Mariusza Saniternika) prowadzą w kajecikach skrupulatne zapiski. Wiedzą, do kogo należy dany koń, u kogo trenuje, jakie gonitwy wygrał za granicą, na jakim dystansie czuje się najlepiej. Znają nazwiska dżokejów, ich wagę, historię zwycięstw i porażek. To nie jest przypadek - to wiedza budowana latami. Nie ma znaczenia, czy obstawiają fortuny, czy groszowe sprawy. Każdy zakład się liczy. Ja zwykle wybieram po prostu wygranego konia w gonitwie. Oni ryzykują znacznie bardziej - potrafią typować pierwsze trzy miejsca w każdej gonitwie, godząc się z tym, że życie i konie lubią zaskakiwać. Kiedy po trybunach niesie się głośny pomruk, wiązanka słów i ten charakterystyczny dźwięk zawodu, wszyscy wiedzą, że wydarzyło się coś, czego nikt nie przewidział. Na Służewcu życie toczy się swoim własnym tempem. Przed każdą gonitwą konie wyprowadzane są na padok i prezentowane publiczności. Są absolutnie piękne, hipnotyczne, każdy inny, każdy wyjątkowy. Przypadkowi gracze często obstawiają „oczami” - po wyglądzie zwierzęcia, albo idą za tłumem, wybierając konia z największymi szansami według kursów. Ale to, co ja najbardziej kocham na Służewcu, dzieje się później. Cisza przed startem. Wejście koni do boksów. Ten ułamek sekundy, gdy zapada napięcie, „BOMBA W GÓRĘ!” i następuje zwolnienie blokady. Po chwili słychać - a przede wszystkim czuć - tętent końskich kopyt. Ziemia naprawdę drży. Tak samo jak serca graczy, którzy właśnie zaryzykowali więcej, niż planowali. Te emocje udzielają się nawet takim zwykłym śmiertelnikom jak ja, którzy przychodzą po piękno koni, ich siłę, energię - i oczywiście po modę. Bo tor wyścigów konnych to także galeria stylu: od obowiązującego dress code’u podczas Wielkiej Warszawskiej po barwy dżokejów i ich koni. I właśnie dlatego „Wielka Warszawska” tak mocno działa. Ten film doskonale oddaje atmosferę miejsca, którego nie da się wymyślić ani sfałszować. To nie jest tylko opowieść o hazardzie, pieniądzach i latach 90. To historia o świecie, który żyje własnymi zasadami - i o emocjach, które zostają z widzem jeszcze długo po wyjściu z kina. Czy warto obejrzeć „Wielką Warszawską”? „Wielka Warszawska” to kino dopracowane, emocjonalne i bardzo uczciwe wobec widza. Nie jest tylko filmem o koniach czy hazardzie. To opowieść o marzeniach, wyborach i cenie, jaką czasem trzeba za nie zapłacić. Zakończenie nie jest spektakularne - i bardzo dobrze. Film zostawia z refleksją i satysfakcją, a nie z tanim efektem. A krytycy filmowi, którzy wystawili temu dziełu ocenę 5,6 na filmweb mam wrażenie nie widzieli, albo nie zrozumieli tego filmu. Ode mnie ma mocną 8. I to również dlatego, że sięga po historię, której (choć były próby) nikomu wcześniej nie udało się opowiedzieć i zrealizować na taką skalę. Więc jeśli macie ochotę poczuć klimat lat 90. albo tak samo jak ja uwielbiacie wyścigi konne - idźcie do kina - bo to jedyna możliwość, aby z 2026 roku przenieść się na chwilę do niepowtarzalnych lat 90. Premiera: 23 stycznia.
Dlaczego ten film nie dostał Oscara?! Obejrzałam go ponownie i jest jeszcze lepszy. Ukrywa się w katalogu Netflix
Są takie film, do których wraca się po latach, żeby przekonać się, czy wciąż "działają". "Zimna wojna" należy do tego elitarnego grona. W dodatku film Pawła Pawlikowskiego można oglądać w streamingu.
„Zimna wojna” to opowieść o miłości skazanej na wieczne rozstania i powroty. Film Pawła Pawlikowskiego z 2018 roku poraża wizualnie i emocjonalnie. Doceniony w Cannes i przez magazyn „Empire”, zdobył serca krytyków i publiczności. Niestety nie zdobył tej najważniejszej nagrody, czyli Oscara. Wyścig o statuetkę przegrał z innym wybitnym dziełem. Oba filmy rywalizowały w tej samej kategorii podczas gali rozdania Oscarów, ale to czarno-biała opowieść z Mexico City ostatecznie zdobyła uznanie Amerykańskiej Akademii Filmowej. Chodzi oczywiście o film "Roma". Historia Zuli i Wiktora: miłość w cieniu komunizmu Akcja filmu „Zimna wojna” toczy się w latach 50. i 60. XX wieku w Polsce, Paryżu, Berlinie i Jugosławii. Główni bohaterowie – Zula (Joanna Kulig) i Wiktor (Tomasz Kot) – poznają się podczas przesłuchań do zespołu pieśni i tańca „Mazurek”. Ich historia to dramatyczna opowieść o uczuciu, które przetrwało liczne rozstania i powroty, ale było jednocześnie pełne napięcia, zdrady i nienawiści. Relacja bohaterów odbija się w tytułowej „zimnej wojnie”, zarówno tej globalnej, jak i tej, która toczy się między nimi. Scenariusz autorstwa Pawła Pawlikowskiego i Janusza Głowackiego bazuje na osobistych inspiracjach – bohaterowie noszą imiona rodziców reżysera, którym też dedykowany jest film. W roli Zuli Joanna Kulig dała występ, który przez wielu został określony jako „rola życia”. Zyskała uznanie nie tylko w kraju, ale także za granicą – aktorkę chwalili Julianne Moore, Juliette Binoche oraz Ethan Hawke. Tomasz Kot wcielił się w Wiktora – szarmanckiego muzyka o wyważonym usposobieniu. Razem z Kulig stworzyli duet przywodzący na myśl najlepsze pary z klasycznych filmów nowofalowych. Na drugim planie znakomicie zaprezentowali się Agata Kulesza jako Irena oraz Borys Szyc w roli Lecha Kaczmarka. Wizualna i muzyczna uczta Film został nakręcony w formacie 4:3, w czerni i bieli, co podkreśla chłód i emocjonalne napięcie pomiędzy postaciami. Autorem zdjęć jest Łukasz Żal, który wcześniej współpracował z Pawlikowskim przy filmie „Ida”. Jego praca w „Zimnej wojnie” została oceniona jako wyjątkowo estetyczna – kadry porównywano do listów miłosnych kreślonych kamerą. Muzyka odgrywa w filmie rolę niemal równorzędną z aktorami. Motyw przewodni – piosenka „Dwa serduszka, cztery oczy” – pojawia się w różnych aranżacjach w kolejnych miejscach akcji. Polska muzyka ludowa zderza się z jazzem i rock’n’rollem, a dźwięk idealnie komponuje się z obrazem, podkreślając dramatyzm i rozwój relacji między Zulą a Wiktorem. Dlaczego znów warto obejrzeć film "Zimna wojna"? „Zimna wojna” to uniwersalny czarno-biały film o miłości, który zachwyca nie tylko opowieścią, ale również stroną wizualną i dźwiękową. Film porusza temat polskiej emigracji, wpływu propagandy na kulturę oraz ukazuje, jak trudna może być miłość w czasach PRL-u. Dużą rolę odgrywają tu aktorzy Kulig i Kot, którzy uwodzą widza od pierwszych minut. Film można znów oglądać, dzięki platformie streamingowej Netflix.
„Niebo. Rok w piekle” nie było ostatnią sektą w Polsce. Jak dziś działają sekty i dlaczego nadal są tak samo groźne, jak w latach 90.? [WYWIAD]
Dziś premiera kolejnego odcinka wciągającego i mrocznego serialu HBO „Niebo. Rok w piekle” - historii, która przenosi nas do lat 90. i pokazuje mechanizmy działania jednej z najbardziej znanych sekt w Polsce. Ale to nie jest tylko opowieść o przeszłości. - Sekty nie zniknęły. Zmieniły formę - mówi dr Agnieszka Bukowska. I ostrzega, że niektóre praktyki funkcjonujące dziś pod hasłem rozwoju duchowego, coachingu czy tzw. alternatywnych terapii, bywają nową odsłoną tej samej przemocy.
Gdy na platformie HBO debiutuje trzeci odcinek mrocznego i wciągającego serialu „Niebo. Rok w piekle”, coraz częściej wraca pytanie, które wielu z nas uznało za zamknięty rozdział lat 90.: czy sekty w Polsce nadal istnieją? Serial opowiada historię grupy, o której świat zdążył zapomnieć, choć dla jej byłych członków Nieba czas nigdy nie zatrzymał się na happy endzie. Wielu z nich - mimo upływu dekad - do dziś nie pozbierało swojego życia po tej „przygodzie”. Rozmawiam z dr Agnieszką Bukowską - socjologiem, pedagogiem Uniwersytetu Civitas, która specjalizuje się w tematyce związanej z działalnością sekt destrukcyjnych, kontrowersyjnych ruchów religijnych, dysfunkcyjnych subkultur oraz zróżnicowanych środowisk ekstremistycznych. Sekta „Niebo” - czym była i jak działała? Sekta „Niebo” powstała w Polsce w latach 90. i była skupiona wokół charyzmatycznego lidera-Bogdana Kacmajora. - To było niespotykane wówczas u nas zjawisko. Ruch ten pojawił się jako alternatywa wobec tradycyjnych instytucji religijnych, oferując uproszczony, silnie spersonalizowany przekaz duchowy. W trakcie swojej działalności „wciągnął” kilkadziesiąt osób - opowiada dr Bukowska. - Ludzie przyjeżdżali do odizolowanego ośrodka, a lider obiecywał uzdrowienie, duchowe oświecenie, a jednocześnie stosował mechanizmy całkowitej kontroli. Członkowie tracili kontakt z rodziną, wchodzili w napięcia między sobą, a wiele osób doświadczało realnej przemocy psychicznej. - W „Niebie” funkcjonowały zasady, które wymuszały absolutne podporządkowanie, a każdy sprzeciw był interpretowany jako zagrożenie dla zbawienia - tłumaczy dr Bukowska. - To klasyczny przykład „kościoła w kościele”: z zewnątrz wygląda normalnie, ale w środku rozgrywa się fanatyczna kontrola i manipulacja. Sekta „Niebo” zakończyła swoją działalność po wielu latach aktywności, choć trudno wskazać jedną precyzyjną datę początku i końca, ale dramat jej członków trwał długo po jej rozpadzie. - Osoby zaangażowane w funkcjonowanie ruchu relacjonowały, że proces powrotu do równowagi psychicznej, odbudowy relacji społecznych oraz odzyskiwania poczucia autonomii trwał latami i wymagał specjalistycznego wsparcia - dodaje dr Bukowska. Czy sekty w Polsce nadal istnieją i czym różnią się od tych z lat 90.? Wielu z nas wyobraża sobie sektę jako zamkniętą wspólnotę religijną, funkcjonującą na uboczu społeczeństwa z charyzmatycznym guru w białych szatach, uzdrawiającym dotykiem i wygłaszającym prawdy objawione swoim wyznawcom. - To bardzo uproszczony obraz, nieprzystający do współczesnych form tego zjawiska - podkreśla dr Bukowska. - Owszem, mogą pojawić się elementy duchowości czy odniesienia do różnych tradycji religijnych, jednak współcześnie istotną rolę odgrywa także szeroki obszar zjawisk określanych mianem paramedycyny, uzdrawiania alternatywnego, parapsychologii czy rozmaitych metod o charakterze pseudonaukowym. Grupy te często łączą wątki religijne z narracjami rozwoju osobistego, terapiami alternatywnymi oraz warsztatami duchowymi, tworząc hybrydowe formy oddziaływania na uczestników - tłumaczy. W latach 90. sekty kojarzono przede wszystkim z grupami funkcjonującymi w jakimś konkretnym miejscu (np. miasto czy wieś). - Współcześnie ten model uległ istotnej zmianie. Nowe formy takich środowisk coraz częściej pojawiają się w przestrzeni internetowej, w ramach społeczności online - mówi dr Bukowska. Zasięg ich aktywności i dostępności potencjalnych członków jest znacznie większy. Jak dziś wygląda współczesny „guru”? - Nowoczesny guru to często dobrze ubrany, wykształcony profesjonalista w garniturze, prowadzący różne modne a zarazem kontrowersyjne kursy, warsztaty, spotkania online, nagrywający podcasty, prowadzący bloga. - Wygląda na profesjonalistę w swoim obszarze, działa w sieci, nie odwołuje się do religii, a mimo to stopniowo wciąga uczestników w destrukcyjny system - ostrzega dr Bukowska. - Zaczyna się powoli, krok po kroku, i dopiero po czasie ujawnia się zależność emocjonalna i społeczna członka od lidera i pozostałych członków grupy zafascynowanych jego postacią. Te współczesne grupy mogą być szczególnie niebezpieczne, ponieważ funkcjonują w sposób niemal niewidoczny i są dostępne z każdego miejsca, w którym mamy dostęp do Internetu - z domu, pracy czy uczelni. Obecne są we wspomnianych wcześniej ofertach szkoleń, warsztatów i różnego rodzaju społecznościach. Jak podkreśla dr Bukowska, bez świadomości mechanizmów wpływu łatwo wpaść w taką pułapkę. - Nie dotyczy to osób marginalnych czy „oderwanych od rzeczywistości”, lecz zwykłych ludzi przeżywających kryzys, poszukujących sensu, wsparcia i poczucia przynależności - tłumaczy. Problem nie leży w słowie „sekta” Często wydaje się, że w Polsce sekt już nie ma - i częściowo wynika to z samego języka. „Sekta” funkcjonuje w potocznej, medialnej świadomości, ale nie jest terminem prawnym, a w naukach społecznych m.in. z powodu niedoprecyzowania i pejoratywnego nacechowania bywa zastępowana określeniami takimi jak „nowy ruch religijny” czy „kontrowersyjna wspólnota lub grupa”. - Sam problem nie leży w etykiecie „sekta” - tłumaczy dr Bukowska. - Ważne są mechanizmy, które w danej grupie się pojawiają: manipulacja, destrukcyjny wpływ społeczny, uzależnienie od lidera, różne formy przemocy oraz inne zagrożenia dla jednostki i jej otoczenia. Często w obszarze zdrowia a nawet życia. Te mechanizmy działają niezależnie od nazwy - wyjaśnia. Ile jest dziś sekt w Polsce? - „Działają cicho, trudno je policzyć” - Często słyszy się, że w Polsce działa około 300 sekt - mówi dr Agnieszka Bukowska. - To stwierdzenie jest jednak mocno mylące. Tak naprawdę nie da się ich policzyć. Wiele grup funkcjonuje cicho, bez rozgłosu, często w sieci lub w formie małych wspólnot, które trudno dostrzec z zewnątrz. Nie możemy też jasno rozdzielić, co działa „jawnie”, a co „w ukryciu” - te pojęcia w kontekście sekt praktycznie nie istnieją. Internet dodatkowo komplikuje sprawę: dziś każdy może założyć stronę, bloga czy kanał, proponować swoje nauki i znaleźć osoby, które w nie uwierzą - tłumaczy ekspertka. - Media rzadko o zjawisku mówią - podkreśla dodatkowy aspekt dr Bukowska. - A szkoda. Dopiero w momencie gdy dochodzi do ujawnienia wieloletnich nadużyć i oszustw czy innych dramatycznych konsekwencji, problem staje się widoczny dla otoczenia. „Poza Niebem nie ma życia” - jak sekty przejmują kontrolę - Przynależność do sekty zmienia całe życie - mówi dr Bukowska. - Człowiek wchodzi do grupy, szukając odpowiedzi na swoje pytania i zaspokojenia potrzeb, których nie może wypełnić w codziennym życiu. Powoli zaczynają działać mechanizmy uzależniające od lidera i elity grupy, od reszty członków. Najpierw izolacja od rodziny i przyjaciół, później czasami porzucenie pracy czy szkoły. Grupa staje się całym światem, a to, co mówi lider, jest niepodważalne. Członkowie starają się dopasować do zasad grupy, nawet jeśli mają wątpliwości, bo ryzyko wykluczenia czy alienacji jest ogromne. - Dla wielu to jedyna „rodzina”, bo kontakt z bliskimi został zerwany - podkreśla dr Bukowska. - Lider sprawuje niemal totalną kontrolę: decyduje o pracy, studiach, związkach, a czasem nawet o tym, kto może mieć dzieci. Psychiczna, a często i fizyczna presja w grupie jest ogromna. Trudno się uwolnić nie tylko dlatego, że mechanizmy uzależnienia działają stopniowo. - Lęk przed samotnością, zerwane więzy rodzinne i brak własnych środków utrzymania sprawiają, że wyjście z grupy staje się prawdziwym dramatem - mówi dr Bukowska. - W Polsce działa wiele takich grup, często latami, cicho, niezauważalnie. Dopiero tragiczne wydarzenia, ujawniają ich istnienie. Współcześnie zagrożenie w wielu obszarach tego zjawiska przeniosło się do Internetu. - Każdy może założyć stronę, bloga czy kanał, przedstawiając się jako mentor, nauczyciel czy uzdrowiciel - tłumaczy dr Bukowska. - Łatwo wciągnąć osoby poszukujące sensu życia, które nie zdają sobie sprawy, że oddają kontrolę nad własnym życiem. Internet, media społecznościowe, TikTok dają tym liderom i grupom ogromny zasięg. To cyfrowe „Niebo” może być równie groźne, co izolowane wspólnoty z lat 90. Sekta jest jak uzależnienie Funkcjonowanie w sekcie bywa porównywane do mechanizmu uzależnienia. - Proces ten rzadko zaczyna się gwałtownie. Przeciwnie, rozwija się stopniowo, poprzez obietnicę wsparcia, sensu i poprawy jakości życia. Z czasem jednak rośnie potrzeba coraz silniejszego zaangażowania, podporządkowania się zasadom grupy i jej liderowi. Krytyczne myślenie ulega osłabieniu, a zerwanie relacji staje się coraz trudniejsze, mimo narastających strat emocjonalnych, społecznych czy finansowych - opisuje dr Bukowska. Podobnie jak w przypadku uzależnień, odejściu z takiej rzeczywistości często towarzyszą lęk, poczucie pustki i dezorientacji. Proces wychodzenia z sekty i odbudowy autonomii bywa długotrwały i wymaga czasu, wsparcia oraz ponownego uczenia się podejmowania samodzielnych decyzji. - Kiedy człowiek opuszcza grupę, często nie ma dokąd wrócić - tłumaczy dr Bukowska. - Wszystkie więzy są zerwane: kontakty z rodziną, przyjaciółmi, pracą. Osoba wychodząca zostaje sama. Często bez wsparcia emocjonalnego. Ma problem z funkcjonowaniem w społeczeństwie. To jest jak w przypadku alkoholika czy byłego więźnia - nawet jeśli wyjdzie z jednej sytuacji, nieumiejętność funkcjonowania w normalnym świecie sprawia, że łatwo wpada w kolejną toksyczną grupę - wymienia ekspertka. Jeżeli ktoś bliski wchodzi do takiej grupy cierpi nie tylko jednostka, ale cała rodzina. Podobnie jak w przypadku uzależnień, współzależność tworzy ogromne obciążenie emocjonalne i destabilizuje życie rodzinne. Jak nie dać się wciągnąć w sektę? - sygnały ostrzegawcze i obrona przed manipulacją Pierwsze sygnały ostrzegawcze są subtelne: zaburzona komunikacja, izolacja od rodziny i przyjaciół, nowe pojęcia i nowomowa, przekonanie, że tylko lider i grupa zna prawdę. - Ludzie nie zdają sobie sprawy, że zaczynają podporządkowywać się zasadom, które nie służą ich dobru, bo presja ze strony innych członków jest ogromna - mówi dr Bukowska. - W tej sytuacji każdy sprzeciw może skutkować wykluczeniem lub odrzuceniem, a to rodzi poczucie winy i lęk. Jak się chronić? - Kluczem jest edukacja i wiedza , świadomość mechanizmów manipulacji i uważność na zmiany w zachowaniu bliskich - podkreśla ekspertka. - Zwracajmy uwagę na dziwne zachowania, irracjonalne treści, fanatyczne przekonywanie do nowego światopoglądu, ścisłe hierarchie i kontrolę życia codziennego. Niepokój powinny wzbudzać sytuacje, w których ktoś wywiera presję, przekracza granice, ingeruje w decyzje osobiste lub stopniowo izoluje od rodziny i znajomych. - W Internecie zachowujmy czujność wobec ofert, które obiecują szybkie i proste rozwiązania złożonych problemów życiowych oraz budują poczucie wyjątkowości i wyłącznego dostępu do „prawdy”. Jeżeli podejrzewamy, że bliska nam osoba uwikłała się w taka relację- nie krytykujmy jej, nie osądzajmy, podtrzymujmy więzi i nie zrywajmy ich - podpowiada dr Bukowska. - Zadawanie pytań o lidera, jego kwalifikacje, wykształcenie i metody - bez oskarżeń - często sprawia, że członkowie sami zaczynają kwestionować narzucone reguły. W razie wątpliwości warto szukać wsparcia u specjalistów, pamiętając, że w podobne mechanizmy mogą wpaść zwykli ludzie, zwłaszcza w momentach kryzysu i osłabienia. Dlaczego warto rozmawiać o serialu „Niebo. Rok w piekle”? Serial przypomina, że podobne historie nie należą ani do zamkniętej przeszłości, ani do świata egzotycznych, „oderwanych od rzeczywistości” wspólnot. Jak podkreśla dr Bukowska, to opowieść o dramacie zwykłych ludzi, takich jak my, którzy w pewnym momencie życia, często w chwili słabości lub zagubienia, trafiają w sidła systemu narzuconych wartości i bezwzględnej kontroli. - Konsekwencje rozlewają się szeroko: dotykają rodzin, przyjaciół, dzieci i partnerów, niszcząc relacje, zaufanie i poczucie bezpieczeństwa - ostrzega dr Bukowska. To piekło nie dzieje się gdzieś daleko, a rozgrywa się w domach, między najbliższymi, często po cichu i bez świadków. View oEmbed on the source website
Nowy polski serial z Tomaszem Kotem i Magdaleną Różczką miażdzy od pierwszych scen. Nie mogłam oderwać się od ekranu
„Niebo. Rok w piekle” to jedna z najbardziej wstrząsających polskich produkcji HBO Max. Opowiada historię Sebastiana Kellera, który jako nastolatek trafił do sekty „Niebo”. Ta opowieść o manipulacji, przemocy i duchowym zniewoleniu zmroziła mi krew w żyłach.
Serial „Niebo. Rok w piekle” wstrząsnął polskimi widzami już od pierwszych chwil emisji. Produkcja HBO Max opowiada prawdziwą historię z lat 90. Widzowie śledzą dramatyczne losy młodego chłopaka, który trafił do sekty i przez pięć lat żył w zniewoleniu duchowym i psychicznym. To nie jest fikcja – to dowód na to, jak potrzeba przynależności może doprowadzić do całkowitej utraty kontroli nad własnym życiem. W tym artykule: O czym opowiada serial „Niebo. Rok w piekle”? Kim jest Sebastian Keller – bohater, który naprawdę istniał? Opinie widzów o serialu „Niebo. Rok w piekle” O czym opowiada serial „Niebo. Rok w piekle”? „Niebo. Rok w piekle” to sześcioczęściowy dramat psychologiczny przedstawiający autentyczne wydarzenia z początku lat 90. Produkcja opowiada historię młodego Sebastiana Kellera, który w pogoni za duchową odnową trafia do wspólnoty religijnej „Niebo”. To, co początkowo wydaje się bezpiecznym azylem i przestrzenią do duchowego rozwoju, z czasem okazuje się zamkniętym systemem przemocy psychicznej, manipulacji i zniewolenia. Serial ukazuje, jak niewinne potrzeby duchowego wsparcia mogą zostać brutalnie wykorzystane przez samozwańczego proroka Piotra (Bogdana Kacmajera), granego przez Tomasza Kota. Widzowie obserwują stopniową utratę wolności przez bohaterów, a także powolną, ale nieubłaganą transformację wspólnoty w sektę. Wszystko to oparte jest na wspomnieniach Sebastiana Kellera, zawartych w książce „Niebo. Pięć lat w sekcie”. View oEmbed on the source website Kim jest Sebastian Keller – bohater, który naprawdę istniał? Sebastian Keller to autentyczna postać, autor książki „Niebo. Pięć lat w sekcie”, na podstawie której powstał serial. Jako bardzo młody chłopak w latach 90. porzucił szkołę i uciekł z domu, by dołączyć do duchowej wspólnoty "Niebo". Zaufał charyzmatycznemu liderowi, który z czasem ogłosił się Bogiem. Keller nie jest jednak przedstawiony jako naiwny chłopiec, ale jako wrażliwy, zagubiony młody człowiek, poszukujący sensu i ukojenia dla swoich cierpień. Opowieść snuta z jego perspektywy ukazuje, jak łatwo można zostać wciągniętym w toksyczną relację i jak trudno z niej się wyrwać. To historia o potrzebie przynależności i zaufania do innych z dramatycznym zakończeniem. Gdy Sebastian wchodził coraz głębiej w mroczny świat sekty, trudno było mi powstrzymać emocjonalną reakcję. Oglądając, tak, jak wielu widzów, zadawałam sobie pytanie: „Dlaczego tak łatwo poddać się mrocznym mechanizmom manipulacji?” Opinie widzów o serialu „Niebo. Rok w piekle” Opinie internautów jednoznacznie potwierdzają mocny wydźwięk serialu. Widzowie doceniają realistyczne przedstawienie bohaterów i sugestywną atmosferę. Wielu z nich podkreśla, że po obejrzeniu pierwszych odcinków nie mogli przestać myśleć o nowej produkcji HBO Max. Jeden z komentujących zauważył, że tytuł wciąga i pozostawia z emocjami jeszcze długo po zakończeniu seansu. Inni chwalą świetną kreację aktorską Tomasza Kota w roli guru, a także widoczne na ekranie minimalizm formy i klimat. Część widzów wskazuje, że fabuła dobrze się rozwija i z niecierpliwością oczekują kolejnych odcinków. Z kolei niektórzy żałują, że produkcja nie została zrealizowana jako pełnometrażowy film kinowy. Jedno nie ulega wątpliwości: o „Niebo. Rok w piekle” będzie głośno jeszcze przez długi czas.
Dziś kolejny odcinek jednego z najbardziej niepokojących polskich seriali w historii HBO Max. Jego główny bohater istniał naprawdę
To nie jest fikcja, która „mogłaby się wydarzyć”. To historia, która wydarzyła się naprawdę - w Polsce, w latach 90., a jej bohater wciąż żyje z jej konsekwencjami. „Niebo. Rok w piekle” to jeden z najbardziej wstrząsających seriali HBO Max, bo opowiada o sekcie widzianej oczami konkretnego człowieka - który istniał naprawdę.
Drugi odcinek „Niebo. Rok w piekle” właśnie trafił na HBO Max i trudno oprzeć się wrażeniu, że to serial, który nie tyle się ogląda, co przeżywa. Nie epatuje brutalnością, nie szuka taniej sensacji. Jego siła leży gdzie indziej - w świadomości, że wszystko, co widzimy na ekranie, wydarzyło się naprawdę. Sebastian Keller - główny bohater serialu nie jest fikcyjnym bohaterem. To realna osoba, autor książki „Niebo. Pięć lat w sekcie”, na podstawie której powstał serial. A opowieść, którą znamy z kart książki i kolejnych odcinków, była przez pięć lat jego koszmarną codziennością. Niebo, które stało się piekłem. Historia Sebastiana Kellera w nowym serialu HBO Max Sebastian Keller trafił do wspólnoty „Niebo” na początku lat 90. jako bardzo młody chłopak. Porzucił szkołę, uciekł z domu, zaufał charyzmatycznemu uzdrowicielowi Bogdanowi Kacmajorowi - mężczyźnie, który z czasem ogłosił się Bogiem. W serialu Keller (w tej roli Stanisław Linowski) nie jest przedstawiony jako naiwny idealista ani ktoś pozbawiony rozsądku. Wręcz przeciwnie - to wrażliwy, zagubiony młody człowiek, który szuka sensu, porządku i ukojenia dla własnych cierpień. Ten punkt widzenia jest kluczowy. „Niebo. Rok w piekle” konsekwentnie pokazuje, jak łatwo wejść do świata, który z zewnątrz wydaje się spokojny, uporządkowany, niemal terapeutyczny. I jak trudno zorientować się, w którym momencie granica została przekroczona. Keller nie wiedział, że jest ofiarą. Przez długi czas nie miał nawet odwagi, by tak o sobie myśleć. View oEmbed on the source website Sekta Niebo bez demonicznej maski Jednym z najbardziej niepokojących elementów serialu jest sposób, w jaki pokazany został przywódca „Nieba”. Tomasz Kot nie gra potwora ani fanatyka w ekstazie. Jego Bogdan Kacmajor (w serialu Piotr) to inteligentny, spokojny mężczyzna, ubrany zwyczajnie, mówiący miękko, niemal ciepło. Taki, któremu chce się zaufać. To właśnie ta „normalność” okazuje się najbardziej przerażająca. Serial pokazuje mechanizmy znane z wielu sekt: stopniowe odcinanie od świata, zakaz edukacji dzieci, porzucenie dóbr materialnych, spalanie dokumentów, zakaz leczenia. Ale robi to bez publicystycznego tonu. Zamiast oskarżeń - obserwacja. Zamiast moralizowania - codzienność, która powoli zaczyna pękać. Drugi odcinek jeszcze mocniej zagęszcza atmosferę. Widz coraz wyraźniej widzi to, czego członkowie sekty jeszcze nie potrafią nazwać: że duchowa wspólnota staje się systemem kontroli. „Niebo. Rok w piekle” działa, bo nie opowiada tylko o sekcie. Opowiada o potrzebie przynależności, o pragnieniu sensu i o tym, jak łatwo oddać odpowiedzialność za własne życie komuś, kto obiecuje gotowe odpowiedzi. To serial o wierze - nie tylko religijnej, ale też w ludzi, autorytety i wspólnoty. Gdzie dziś jest Sebastian Keller? Po publikacji książki „Niebo. Pięć lat w sekcie” Sebastian Keller konsekwentnie zniknął z przestrzeni publicznej. Nie promuje serialu, nie udziela wywiadów, nie jest aktywny w mediach społecznościowych. W uzupełnionym wydaniu wspomnień pisał wprost, że opowiedział swoją historię po to, by już nigdy nie musieć do niej wracać - ani w rozmowach, ani w myślach. Dziś jest ojcem, prowadzi zwyczajne życie i traktuje pobyt w sekcie jako bolesną, ale zamkniętą lekcję. Jak sam zaznaczał, książka miała być ostrzeżeniem dla innych młodych ludzi, a nie początkiem nowej tożsamości opartej na traumie. Jego historia choć „zamknięta” jednak wraca - teraz w formie serialu, który z odcinka na odcinek pokazuje, że piekło nie zawsze zaczyna się od krzyku. Czasem zaczyna się od obietnicy, że wreszcie jesteś u siebie. Co stało się z założycielem sekty Niebo - Bogdanem Kacmajerem? Bogdan Kacmajer, przywódca sekty „Niebo”, po jej rozpadzie wielokrotnie pojawiał się w kontekście spraw sądowych i oskarżeń o naruszanie wolności członków wspólnoty, w tym własnych dzieci. Choć wiele zarzutów nigdy nie zakończyło się prawomocnymi wyrokami, to już w drugiej połowie lat 90. jego pozycja całkowicie się załamała. Sekta „Niebo” formalnie przestała istnieć w 2002 roku, a Kacmajer ostatecznie wyjechał z Polski. Zmarł dwa lata temu (w 2024 roku). Nie pozostawił po sobie ani duchowej wspólnoty, ani ideologii - jedynie rozproszonych ludzi, którzy latami próbowali odzyskać kontrolę nad własnym życiem i mimo upływu ponad 20 lat - nie wszystkim się to udało.
Sekta, manipulacja, duchowe zniewolenie. Wstrząsający zwiastun jednego z najbardziej wyczekiwanych polskich seriali z Tomaszem Kotem
Miał być sens, wspólnota i duchowa wolność. Skończyło się manipulacją, przemocą i piekłem na ziemi. „Niebo. Rok w piekle” to oparty na faktach serial HBO Max, który bez złudzeń pokazuje, jak łatwo marzenie o lepszym życiu może zamienić się w koszmar.
HBO Max opublikowało oficjalny zwiastun serialu „Niebo. Rok w piekle”. Produkcja oparta na faktach już od pierwszych sekund zwiastuna poraża intensywnością emocji, ukazując historię młodego Sebastiana, który w poszukiwaniu sensu życia trafia do sekty. Zwiastun pokazuje przerażające obrazy duchowego zniewolenia, przemocy psychicznej i brutalnych mechanizmów manipulacji, które miały miejsce w rzeczywistości. View oEmbed on the source website O czym opowiada dramatyczna historia Sebastiana? Serial przedstawia losy Sebastiana, młodego chłopaka wychowywanego przez samotną matkę. W latach 90., poszukując głębszego sensu życia, rezygnuje ze studiów i trafia na charyzmatycznego Piotra, samozwańczego guru, który przewodzi duchowej wspólnocie „Niebo”. Początkowo niewinna komuna szybko przeistacza się w bezwzględną sektę, która wprowadza brutalne zasady, wykorzystując przemoc fizyczną i psychiczną, aby podporządkować sobie członków. Sebastian, choć z początku zafascynowany ideami wspólnoty, wkrótce zaczyna dostrzegać, że utopijna wizja życia duchowego zamienia się w koszmar. Obsada i twórcy serialu inspirowanego prawdziwymi wydarzeniami W głównych rolach występują Stanisław Linowski jako Sebastian oraz Tomasz Kot jako Piotr – lider sekty. Scenariusz do produkcji został napisany przez Jakuba Korolczuka, na podstawie książki „Niebo. Pięć lat w sekcie” autorstwa Sebastiana Kellera. Reżyserem serialu jest Bartosz Blaschke, za zdjęcia odpowiada Tomasz Augustynek, a montaż przygotował Piotr Kmiecik. W obsadzie znaleźli się także: Magdalena Różczka, Zofia Jastrzębska, Anna Radwan, Michalina Łabacz, Dominika Kluźniak, Grzegorz Falkowski, Weronika Humaj, Anita Sokołowska, Przemysław Bluszcz, Mateusz Górski, Karol Pocheć, Marcin Czarnik, Nikodem Adamski, Cezary Kołacz, Marysia Redkowska, Łukasz Konopka, Hanna Klepacka, Łukasz Gawroński, Wojciech Dolatowski, Grażyna Kopeć, Joanna Borer, Adrianna Helena Mrowiec, Paulina Puślednik, Wiktor Korzeniewski, Irena Melcer, Paweł Wolak, Mateusz Małecki, Kuba Dyniewicz, Konrad Kąkol, Julianna Sroka-Kierończyk, Grzegorz Wojdon, Karolina Winarska, Wojciech Kowalski, Jakub Kulikowski i Piotr Cyrwus. Kiedy i gdzie oglądać premierę „Niebo. Rok w piekle”? Sześcioodcinkowy serial „Niebo. Rok w piekle” zadebiutuje na platformie HBO Max już 26 grudnia 2025 roku. Produkcja zapowiada się jako jeden z najmocniejszych polskich seriali ostatnich lat – poruszająca historia oparta na faktach i pokazana z bezkompromisową szczerością. Serial może szczególnie zainteresować widzów poszukujących intensywnych emocji, trudnych tematów społecznych oraz historii opartych na prawdziwych wydarzeniach. Zwiastun już teraz wywołuje żywe reakcje i daje przedsmak tego, co czeka nas w grudniowej premierze.
Ten polski serial jest numerem 1. na HBO Max zaledwie dzień po premierze. Historia na faktach wstrząsa i mrozi krew w żyłach
Wstrząsający dramat inspirowany prawdziwymi wydarzeniami. „Niebo. Rok w piekle” z Tomaszem Kotem i Stanisławem Linowskim zadebiutował na HBO Max 26 grudnia. To opowieść o duchowym upadku, przemocy i manipulacji.
W tym artykule: O czym opowiada serial „Niebo. Rok w piekle”? Prawdziwa historia sekty – inspiracja do serialu Gdzie i kiedy obejrzysz „Niebo. Rok w piekle”? Twórcy serialu – kto stoi za produkcją? O czym opowiada serial „Niebo. Rok w piekle”? „Niebo. Rok w piekle” to sześcioodcinkowy polski dramat psychologiczny, który stopniowo przeobraża się w mrożący krew w żyłach thriller. Akcja rozgrywa się w Polsce, na początku lat 90. Głównym bohaterem jest młody Sebastian – wychowany przez samotną matkę idealista, który porzuca studia w poszukiwaniu sensu życia. Sebastian trafia na duchową wspólnotę prowadzoną przez charyzmatycznego i niepokojącego Piotra – samozwańczego proroka. To, co początkowo wydaje się być niewinną formą duchowej odnowy, szybko przeobraża się w system przemocy, fanatyzmu i kontroli. Serial pokazuje, jak niebezpieczne mogą być mechanizmy manipulacji oraz jak destrukcyjny wpływ na człowieka i jego otoczenie może mieć ślepa wiara w fałszywego przywódcę. Błyskawiczny sukces w rankingu HBO Max Już w pierwszych godzinach od udostępnienia „Niebo. Rok w piekle” na platformie HBO Max produkcja trafiła do Top 10 najchętniej oglądanych seriali, widocznego bezpośrednio na stronie głównej serwisu. To potwierdza ogromne zainteresowanie widzów i mocne wejście nowej polskiej produkcji w zestawieniach popularności VOD, a także pokazuje, że opowieść inspirowana prawdziwymi wydarzeniami szybko zdobywa szeroką publiczność wśród subskrybentów platformy Prawdziwa historia sekty – inspiracja do serialu Serial „Niebo. Rok w piekle” oparty jest na książce Sebastiana Kellera „Niebo. Pięć lat w sekcie”, która opisuje prawdziwe wydarzenia. Fabuła czerpie inspirację z dramatycznych doświadczeń autora, który opisał swoją drogę przez duchową wspólnotę, która z czasem przerodziła się w toksyczną sektę. Keller w swojej książce ukazuje, jak pozornie niewinna potrzeba duchowego przewodnictwa może zostać wykorzystana przez osoby pragnące władzy. Serial wiernie odtwarza te wydarzenia, ukazując transformację duchowej wspólnoty w miejsce pełne przemocy psychicznej, emocjonalnej i fizycznej. Twórcy serialu – kto stoi za produkcją? Za reżyserię serialu odpowiada Bartosz Blaschke, znany z filmu „Sonata”. Scenariusz napisał Jakub Korolczuk, autor fabuł do takich produkcji jak „Kruk”. Zdjęcia wykonał Tomasz Augustynek („Śleboda”), a za montaż odpowiada Piotr Kmiecik („Porządny człowiek”). W głównych rolach występują Stanisław Linowski jako Sebastian oraz Tomasz Kot jako guru Piotr. Obok nich w serialu zobaczymy imponującą obsadę, w tym m.in. Magdalenę Różczkę, Zofię Jastrzębską, Annę Radwan, Michalinę Łabacz, Dominikę Kluźniak, Grzegorza Falkowskiego czy Weronikę Humaj. Do obejrzenia na HBO Max.
Żaden polski serial nie obił się takim echem. Oparta na faktach historia mrocznej sekty z Tomaszem Kotem to murowana perełka
„Niebo. Rok w piekle” wyrasta na najbardziej wyczekiwany polski serial roku. Produkcja z Kotem wciągnie widzów w mroczny świat sekt.
W tym artykule: „Niebo. Rok w piekle” – o czym będzie nowy polski serial? Polski serial „Niebo. Rok w piekle” oparty na prawdziwej historii Gwiazdorska obsada zapewnia polskiemu serialowi „Niebo. Rok w piekle” miano murowanego hitu Kiedy premiera polskiego serialu „Niebo. Rok w piekle”? „Niebo. Rok w piekle” – o czym będzie nowy polski serial? Produkcja zabierze widzów w podróż do burzliwych początków lat 90., kiedy w Polsce zachodziły zmiany ustrojowe, a ludzie byli zmuszeni do życia w nowej rzeczywistości. Polski serial skupi się na motywach, które kierowały wówczas zagubionym społeczeństwem, często wykorzystywanym przez samozwańczych proroków. „Niebo. Rok w piekle” spróbuje odpowiedzieć na pytanie: jak wiele człowiek jest w stanie poświęcić dla akceptacji? Polski serial „Niebo. Rok w piekle” oparty na prawdziwej historii Fabuła została zainspirowana książką Sebastiana Kellera "Niebo. Pięć lat w sekcie", która ukazała się w 2011 r. Autor należał do sekty „Niebo” w Majdanie Kozłowieckim. Keller w swojej książce szczegółowo opisuje doświadczenia z zamknięcia i odosobnienia. Scenariusz napisał Jakub Korolczuk, a reżyserią zajął się Bartosz Blaschke. Za zdjęcia odpowiada Tomasz Augustynek, a za montaż Piotr Kmiecik. Gwiazdorska obsada zapewnia polskiemu serialowi „Niebo. Rok w piekle” miano murowanego hitu Obsada serialu wygląda obiecująco. To czołowe nazwiska polskiej sceny aktorskiej. U boku Magdaleny Różdżki, Tomasza Kota i Stanisława Linowskiego zagrają: Zofia Jastrzębska, Anna Radwan, Michalina Łabacz, Dominika Kluźniak, Grzegorz Falkowski, Weronika Humaj, Anita Sokołowska, Przemysław Bluszcz, Karol Pocheć, MarcinaCzarnik, czy Piotr Cyrwus. Kiedy premiera polskiego serialu „Niebo. Rok w piekle”? Mimo że zdjęcia do serialu zostały zakończone, dokładna data premiery na HBO Max na razie nie jest znana. Widzowie nie mogą doczekać się debiutu serialu „Niebo. Rok w piekle”, który zapowiada się na jednej z najbardziej intrygujących polskich tytułów ostatnich lat.
Córka Tomasza Kota z rolą w hitowym serialu. To przełomowy moment w karierze 18-letniej Blanki
Blanka Kot, 18-letnia córka Tomasza Kota, robi furorę w drugim sezonie serialu „Pati”. Wcielając się w postać Natalii, młodszej siostry głównej bohaterki, udowadnia, że ma talent i pasję do aktorstwa. To ogromny sukces.
Czy dzieci gwiazd mają łatwiej? Blanka Kot pokazuje, że talent, pasja i ciężka praca są ważniejsze niż sławne nazwisko. Córka jednego z najpopularniejszych polskich aktorów – Tomasza Kota – wkracza właśnie na ekrany z przytupem. Jej rola w drugim sezonie serialu „Pati” z pewnością przyciągnie uwagę widzów i krytyków. Kim jest Blanka Kot i jak zaczęła się jej aktorska droga? Kim jest Blanka Kot? Młoda gwiazda z aktorskimi korzeniami Blanka Kot urodziła się 15 kwietnia 2007 roku w Warszawie jako córka Tomasza Kota i Agnieszki Olczyk-Kot. Ojciec – uznany aktor – i matka – operatorka filmowa – od lat dbali o prywatność rodziny. Przez wiele lat starali się chronić swoje dzieci przed medialnym zgiełkiem. Teraz jednak to sama Blanka zdecydowała się wkroczyć na scenę. Pierwszym krokiem Blanki w kierunku aktorstwa był udział w epizodzie dubbingowym w serialu „Ogarnij to!” na Disney Channel. W 2021 roku pojawiła się na premierze thrillera „Wróg doskonały”, gdzie pozowała z ojcem na czerwonym dywanie, przyciągając uwagę stylem i charyzmą. Przełomem w jej karierze była rola w serialu „Wielka woda”. To wtedy zrozumiała, że chce iść dalej w tym kierunku. Rola Blanki Kot w 2. sezonie serialu „Pati” W 2025 roku Blanka Kot dołączyła do obsady drugiego sezonu serialu „Pati”. Wciela się w postać Natalii – młodszej siostry głównej bohaterki. Aktorka zdradziła, że z dużym zaangażowaniem przygotowywała się do castingu, oglądając cały pierwszy sezon produkcji. Jej rola wymagała pokazania emocji, autentyczności i charakteru – wyzwań, z którymi Blanka poradziła sobie znakomicie. Premiera serialu miała miejsce 27 czerwca w MAX, a fani długo czekali na ten moment. Teraz wszystkie odcinki są dostępne do obejrzenia w streamingu. Drugi sezon „Pati” kontynuuje losy tytułowej bohaterki po wydarzeniach przedstawionych w serialu „Skazana”. Pati próbuje odnaleźć się w nowej rzeczywistości po wyjściu z więzienia, ale nie może uciec od bolesnych wspomnień i ran. Wraz z Krystianem postanawia wrócić do rodzinnego Pucka. Tam oboje rozpoczynają poszukiwania szybkiego zarobku, co prowadzi ich do kolejnych dramatycznych wyborów. View oEmbed on the source website
Ten nowy polski serial to murowany hit. W roli głównej Tomasz Kot jako przywódca sekty
Oparty na prawdziwych wydarzeniach dramat obyczajowy ukazuje mechanizmy manipulacji i psychologicznego zniewolenia.
Spis treści: Kulisy powstania serialu "Niebo. Pięć lat w sekcie" "Niebo. Pięć lat w sekcie" - fabuła Gdzie i kiedy obejrzeć serial? Po genialnym "Przesmyku", który pobił rekordy oglądalności, Max Original szykuje kolejny hit. Właśnie ruszyły zdjęcia do nowego serialu w gwiazdorskiej obsadzie. Historia inspirowana jest prawdziwymi przeżyciami byłego członka sekty, Sebastiana Kellera, które opisał w książce "Niebo. Pięć lat w sekcie". Kulisy powstania serialu "Niebo. Pięć lat w sekcie" Twórcy serialu "Niebo. Pięć lat w sekcie" postanowili sięgnąć po autentyczne materiały, adaptując książkę Kellera. Produkcja, w reżyserii Bartosz Blaschke, rzuca światło na ciemne strony psychologicznego zniewolenia oraz sposoby, w jakie sekty manipulują swoimi ofiarami. Autor scenariusza (Jakub Korolczuk) czerpał inspiracje z realnych przeżyć członka grupy, dbając o jak największą autentyczność przedstawianej historii. W rolach głównych zobaczymy Tomasza Kota oraz Stanisława Linowskiego. Serial dotyka bardzo współczesnych zagadnień: pragnienia akceptacji i zrozumienia. "Niebo. Pięć lat w sekcie" - fabuła Serial przenosi nas do początku lat 90., gdy w Polsce zachodziło wiele zmian ekonomiczno-społecznych, skutkujących zagubieniem ludzi wśród nowej rzeczywistości. Młody mężczyzna, w poszukiwaniu duchowego spełnienia, trafia do hermetycznej wspólnoty religijnej. Początkowa fascynacja charyzmatycznym liderem i obietnicą odnalezienia sensu życia przeradza się w wieloletnią walkę z manipulacją, kontrolą umysłu i utratą własnej tożsamości. Serial ukazuje stopniowe podporządkowanie bohatera oraz jego trudną drogę do odzyskania wolności. To wstrząsająca historia o sile manipulacji, ale także o determinacji, która nie pozostawi nikogo obojętnym. Gdzie i kiedy obejrzeć serial? Produkcja oparta na książce "Niebo. Pięć lat w sekcie" nie ma jeszcze oficjalnej daty premiery, ale serial ma trafić na platformę Max w 2025 roku. Rosnące zainteresowanie prawdziwymi historiami oraz imponująca obsada mają potencjał, by stać się jednym z najważniejszych polskich seriali ostatnich lat.