Timothée Chalamet, który nie tylko gra, ale też sam śpiewa. Jedna z najlepszych muzycznych biografii wreszcie zadebiutuje na HBO Max
Zachwycił widzów klimatem lat 60., muzyką i rolą Timothée Chalameta, który nie tylko wciela się tu w młodego Boba Dylana, ale także sam wykonuje jego utwory. Głośna muzyczna biografia już wkrótce pojawi się na HBO Max.
Muzyczne biografie od lat przyciągają widzów, bo pozwalają zajrzeć za kulisy historii, które znamy głównie z piosenek i legend - i często robią ogromne wrażenie, jak „Bohemian Rhapsody”, „Rocketman”, „Elvis” czy „Walk the Line”. Film „Kompletnie nieznany” wpisuje się w ten nurt, ale robi to w sposób bardziej intymny i nieoczywisty - zamiast budować pomnik, pokazuje moment, w którym rodzi się artysta i zaczyna wymykać się wszystkim definicjom. „Kompletnie nieznany” - o czym jest film? Opowieść startuje od przyjazdu 19-letniego Dylana do Nowego Jorku i prowadzi przez środowisko, które ma w sobie coś z archiwalnego zdjęcia: dymne kluby Greenwich Village, muzyczne spotkania i szybkie przejście od anonimowości do rozpoznawalności. W jednym z kluczowych wątków Dylan trafia do szpitala w New Jersey, by odwiedzić Woody’ego Guthriego. Przy łóżku chorego czuwa Pete Seeger i to właśnie tam młody muzyk zostaje zauważony. Film pokazuje także dynamikę pierwszych nagrań oraz tempo, w jakim rośnie presja: publiczność chce tego, co zna i kocha, przemysł oczekuje przewidywalności, a artysta coraz wyraźniej broni prawa do własnego kierunku. Finał tej drogi jest związany z decyzją, która dzieli ludzi na „przed” i „po” - Dylan porzuca brzmienie folku, sięga po ostrzejszą energię i wywołuje oburzenie ortodoksyjnych fanów podczas festiwalu w Newark w 1965 roku. View oEmbed on the source website Kim jest Bob Dylan i dlaczego jego historia wciąż działa? Bob Dylan to jedna z najważniejszych postaci w historii muzyki popularnej - wokalista, poeta i laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. W latach 60. stał się głosem pokolenia, łącząc folk, rock i protest songi, które komentowały rzeczywistość społeczną i polityczną. Jego teksty wykraczały poza typowe piosenki - były bardziej literaturą niż rozrywką, a jego wpływ na muzykę do dziś pozostaje ogromny. Do jego najbardziej znanych i cenionych utworów należą m.in.: „Like a Rolling Stone” „Blowin’ in the Wind” „The Times They Are A-Changin’” „Knockin’ on Heaven’s Door” „Don’t Think Twice, It’s All Right” To właśnie te utwory ugruntowały jego status artysty, który na zawsze zmienił sposób pisania i myślenia o muzyce popularnej. Bob Dylan urodził się w 1941 roku i do dziś pozostaje aktywny zawodowo - nadal koncertuje (choć z przerwami i w zmienionym tempie), a także sporadycznie wydaje nowe nagrania. View oEmbed on the source website Reżyser i styl opowiadania: James Mangold stawia na dystans Za kamerą stoi James Mangold - twórca, który zna świat muzycznych biografii i umie prowadzić opowieść tak, by muzyka była nie dodatkiem, lecz osią emocji. Tutaj wybiera chłodniejszą, bardziej powściągliwą perspektywę: zamiast domykać bohatera, zostawia go w półcieniu. W efekcie historia działa jak portret epoki, w którym znaczenie mają również kostiumy, scenografia i rytm scen koncertowych. W roli Boba Dylana występuje Timothée Chalamet, który do tej kreacji przygotowywał się przez kilka lat - uczył się gry na gitarze i harmonijce, pracował nad charakterystyczną manierą wokalną Dylana oraz samodzielnie wykonywał jego utwory na planie. Aktor miał też intensywne próby muzyczne i wokalne, by jak najwierniej oddać nie tylko brzmienie, ale i sceniczny luz oraz nieuchwytność młodego artysty. Partnerują mu Edward Norton jako Pete Seeger oraz Scoot McNairy jako Woody Guthrie. Ważne miejsce zajmuje Monica Barbaro jako Joan Baez, a także Elle Fanning jako Sylvie Russo. W obsadzie pojawia się również Boyd Holbrook jako Johnny Cash. Ten zestaw postaci układa się w panoramę świata, w którym muzyka jest jednocześnie sztuką, pracą, relacją i polem nieustannej negocjacji. „Kompletnie nieznany” w czerwcu trafi na platformę HBO Max Produkcja skupia się na krótkim, ale kluczowym fragmencie życia Dylana, gdy rodzi się jego pozycja i gdy zaczyna się konflikt między oczekiwaniami odbiorców a potrzebą zmiany. To propozycja dla osób, które lubią kino o kulturze: takie, w którym piosenka jest częścią narracji, a nie tłem. Premiera na HBO Max, która będzie miała miejsce 5 czerwca 2026 roku otwiera film na nową publiczność - także tę, która chce zobaczyć historię Dylana w spokojniejszych warunkach i wrócić do scen, które grają detalem: spojrzeniem, ciszą między dźwiękami, napięciem w garderobie i na scenie.
Poczuj dreszcz pierwszej miłości i włącz ten oscarowy film z Timothéem Chalametem. Ostrzegamy: będziesz płakać
Jeśli istnieje film, który idealnie oddaje uczucie tęsknoty za latem i słodko-gorzki smak pierwszej miłości, to właśnie ten. „Tamte dni, tamte noce” to poruszające arcydzieło Luki Guadagnino, które wyciska łzy i zostaje w pamięci na zawsze. Ta emocjonalna podróż jest teraz dostępna na HBO Max.
Są filmy, o których nie da się zapomnieć, a „Tamte dni, tamte noce” bez wątpienia do nich należy. To hipnotyzująca opowieść o pierwszej, totalnej miłości, osadzona w sercu włoskiego lata. Jeśli chcecie jeszcze raz przeżyć tę historię i przypomnieć sobie, dlaczego Timothée Chalamet stał się gwiazdą, ten film czeka na was na HBO Max. „Tamte dni, tamte noce” - arcydzieło wciąż łamie serca Są takie filmy, które nie tyle się ogląda, co się w nich zamieszkuje. Na dwie godziny przenosimy się do innego świata, a gdy napisy końcowe gasną, czujemy się, jakbyśmy wracali z najpiękniejszych, najbardziej intensywnych wakacji w życiu. Takim właśnie doświadczeniem jest „Tamte dni, tamte noce” Luki Guadagnino. To nie jest po prostu film – to zmysłowa, hipnotyzująca podróż do serca włoskiego lata i pierwszej, totalnej miłości. A teraz tę podróż można odbyć w każdej chwili na HBO Max. Arkadia zmysłów: Północne Włochy, 1983 Lądujemy w samym środku upalnego, leniwego lata w północnych Włoszech. To kino totalne, które atakuje wszystkie zmysły. W tej idyllicznej, niemal arkadyjskiej scenerii, gdzie czas płynie wolniej, a dni wypełnione są czytaniem książek, grą na pianinie i długimi rozmowami, poznajemy Elia (Timothée Chalamet) – błyskotliwego, wrażliwego siedemnastolatka. Jego spokojne lato zostaje wywrócone do góry nogami, gdy do willi jego rodziców przyjeżdża Oliver (Armie Hammer), amerykański doktorant, który ma pomagać ojcu Elia w badaniach. Elektryzujące napięcie pierwszej miłości W tym filmie nie ma wielkich, fabularnych zwrotów akcji. Nie ma czarnych charakterów ani zewnętrznych przeszkód. Cały dramat rozgrywa się w spojrzeniach, gestach i niedopowiedzeniach między dwójką bohaterów. To, co zaczyna się jako intelektualna fascynacja i pewnego rodzaju rywalizacja, powoli przeradza się w elektryzujące napięcie i uczucie tak intensywne, jak upał włoskiego lata. Guadagnino mistrzowsko portretuje ten moment odkrywania siebie i budzenia się pożądania – bez wstydu, bez oceniania, z niezwykłą czułością i naturalnością. „Tamte dni, tamte noce” na HBO Max „Tamte dni, tamte noce” to nie jest po prostu romans. To kapsuła czasu, która przechowuje esencję młodości, tęsknoty i tego jednego, idealnego lata, za którym będziemy tęsknić już zawsze. Film jest dostępny na HBO Max.
Kasowy hit z Timothee Chalametem o słynnym twórcy słodyczy jest na HBO Max. To idealna opcja na familijny seans
Timothée Chalamet jako młody Willy Wonka okazał się strzałem w dziesiątkę. Barwny, musicalowy prequel w reżyserii Paula Kinga podbił kina na całym świecie, zarobił setki milionów dolarów i szybko wyrósł na jeden z najgłośniejszych familijnych hitów ostatnich lat. Można go obejrzeć na HBO Max.
Timothée Chalamet od kilku lat pozostaje jednym z najgłośniejszych aktorów młodego pokolenia. Międzynarodowy rozgłos przyniosła mu rola w „Call Me by Your Name”, za którą otrzymał nominację do Oscara dla najlepszego aktora podczas 90. gali Oscarowej. Później zagrał m.in. w „Beautiful Boy”, „Małych kobietkach”, „Diunie”, „Diunie: Część druga” i „A Complete Unknown”, a jego nazwisko regularnie wracało także w sezonie nagród - obok oscarowych nominacji ma na koncie również nominacje do BAFTA i Złotych Globów, w tym za „Wonkę”. „Wonka” to bez wątpienia jeden z tych filmów, które z miejsca stały się kinowym fenomenem. Produkcja z Timothée Chalametem w roli młodego Willy’ego Wonki najpierw przyciągnęła tłumy do sal kinowych, a później trafiła do streamingu. Film jest obecny w katalogu HBO Max, dzięki czemu widzowie mogą oglądać ten głośny tytuł także w domu. "Wonka" - o czym jest? „Wonka” to barwny, pełen magii prequel kultowej historii o ekscentrycznym twórcy słodyczy, który tym razem pokazuje nie dojrzałego właściciela fabryki, lecz jego początki. Film śledzi losy młodego Willy’ego Wonki, który przyjeżdża do wielkiego miasta z głową pełną marzeń i planem otwarcia własnego sklepu z czekoladą w prestiżowej Galerii Smakoszy. Szybko jednak zderza się z brutalną rzeczywistością – rynkiem rządzonym przez bezwzględnych producentów słodyczy, którzy nie zamierzają dopuścić do siebie nowej konkurencji. Przez naiwność trafia też do pułapki zastawionej przez przebiegłą panią Skrobicz i zostaje zmuszony do pracy w pralni, gdzie poznaje Niteczkę oraz grupę innych outsiderów. To właśnie z nimi zaczyna snuć plan odzyskania wolności i spełnienia marzeń, a po drodze spotyka także tajemniczego Umpa-Lumpę. Całość utrzymana jest w musicalowej konwencji i łączy humor, wzruszenie oraz opowieść o tym, jak biedny marzyciel stał się najsłynniejszym producentem czekolady na świecie. Za reżyserię odpowiada Paul King, twórca „Paddingtona”, a obok Timothée Chalameta na ekranie pojawiają się m.in. Hugh Grant, Rowan Atkinson, Olivia Colman, Sally Hawkins, Keegan-Michael Key i Calah Lane. Wszystko to sprawiło, że film połączył familijny urok, musicalową lekkość i sentymentalny klimat z dużym komercyjnym potencjałem. Teraz „Wonka” jest dostępny na HBO Max. Kasowy sukces „Wonki” Globalną skalę sukcesu najlepiej pokazują wpływy "Wonki" z box office’u - film zarobił ponad 634 miliony dolarów na całym świecie, z czego blisko 200 milionów przypadło na rynek amerykański i kanadyjski. Przy budżecie wynoszącym około 125 milionów dolarów „Wonka” bardzo szybko stała się jednym z najbardziej dochodowych tytułów familijnych. "Wonka" (OPINIA) „Wonka” to film, który ogląda się z dużą przyjemnością, nawet jeśli od początku wiadomo, w jakim kierunku zmierza ta historia. Najbardziej urzeka tu lekkość: to kino ciepłe, kolorowe i pełne wyobraźni, ale nieprzesadzone. Timothée Chalamet tworzy bohatera pełnego wdzięku i energii, dzięki czemu łatwo wejść w ten bajkowy świat. Nie wszystko działa idealnie - momentami film jest zbyt przewidywalny, a musicalowa forma może nie każdego przekonać. Mimo to „Wonka” broni się. To po prostu bardzo urokliwa, podnosząca na duchu opowieść.
9 nominacji, zero nagród BAFTA. Krytycy uważają jednak, że ten film to czarny koń w wyścigu po Oscary [RECENZJA]
Niektóre filmy sportowe opowiadają o drodze na szczyt. „Wielki Marty” jest raczej historią o tym, jak łatwo się potknąć, kiedy biegnie się za szybko. Josh Safdie stworzył opowieść o ambicji, ego i marzeniach, które potrafią kosztować więcej, niż się wydaje.
Są bohaterowie, których widz od razu lubi. I są tacy, którzy od pierwszych minut działają na nerwy. Marty Mauser zdecydowanie należy do tej drugiej kategorii. Grany przez Timothée Chalameta młody nowojorczyk ma talent do tenisa stołowego i jeszcze większą wiarę w to, że świat prędzej czy później będzie musiał go docenić. Problem w tym, że jego droga do sukcesu nie zawsze przebiega zgodnie z zasadami fair play. Marty manipuluje ludźmi, kłamie, pożycza pieniądze bez zamiaru ich oddania, a kiedy trzeba - potrafi nawet przekroczyć granice prawa. Właśnie dlatego jego historia jest tak fascynująca. Marty jest jednocześnie cwaniakiem, marzycielem i egoistą. Typem bohatera, który bez przerwy wpada w kolejne tarapaty, ale mimo wszystko nie potrafimy przestać trzymać za niego kciuków. Chcesz oglądać najbardziej inspirujące filmy i seriale? Zapisz się do <a id="menur4sre" class="fui-Link ___1q1shib f2hkw1w f3rmtva f1ewtqcl fyind8e f1k6fduh f1w7gpdv fk6fouc fjoy568 figsok6 f1s184ao f1mk8lai fnbmjn9 f1o700av f13mvf36 f1cmlufx f9n3di6 f1ids18y f1tx3yz7 f1deo86v f1eh06m1 f1iescvh fhgqx19 f1olyrje f1p93eir f1nev41a f1h8hb77 f1lqvz6u f10aw75t fsle3fq f17ae5zn" title="https://www.elle.pl/newsletter/" href="https://www.elle.pl/newsletter/" target="_blank" rel="noreferrer noopener" aria-label="Link newslettera ELLE">newslettera ELLE, odbierz kod i skorzystaj z 2-miesięcznego dostępu do Player.pl „Wielki Marty” - film sportowy, który wcale nie jest o sporcie Na pierwszy rzut oka „Wielki Marty” wygląda jak klasyczny film sportowy. Historia inspirowana biografią amerykańskiego mistrza ping-ponga Marty’ego Reismana sugeruje opowieść o drodze od zera do bohatera. Szybko okazuje się jednak, że reżyser Josh Safdie („Bóg wie co”, „Go Get Some Rosemary”, „Good Time”) nie jest zainteresowany prostą historią o wygranych meczach. Pingpongowe pojedynki stanowią raczej punkt wyjścia do opowieści o obsesji sukcesu. Akcja filmu rozgrywa się w Nowym Jorku lat 50., ale jej energia jest zaskakująco współczesna. Marty żyje w świecie zadymionych barów, tanich hoteli i obskurnych sal treningowych, a jednak jego sposób myślenia przypomina mentalność bohaterów z kina lat 80. - tych, którzy wierzą, że sukces jest najważniejszą walutą świata. Dlatego „Wielki Marty” momentami jest frenetyczną opowieścią o ambicji, która wymyka się spod kontroli. Jedno wydarzenie prowadzi do kolejnego, decyzje bohatera wywołują lawinę konsekwencji, a historia pędzi do przodu w tempie przypominającym wymianę ciosów przy pingpongowym stole. View oEmbed on the source website Chaos, który ma sens Kino Safdiego zawsze było pełne napięcia i nieprzewidywalności. Wystarczy przypomnieć „Nieoszlifowane diamenty”, gdzie bohater Adama Sandlera wpadał w kolejne katastrofy, próbując wygrać jeszcze jedną partię. „Wielki Marty” działa na podobnej zasadzie. Scenariusz przypomina konstrukcję zbudowaną z dziesiątek pozornie niepasujących elementów: znajomi Marty’ego, którzy chcą zarobić na produkcji piłeczek pingpongowych, tajemniczy lokator hotelu, ciężarna przyjaciółka bohatera czy japoński rywal, który staje się jego sportową nemezis. Brzmi jak chaos? Może trochę. Ale Safdie potrafi nad nim zapanować. Film działa jak dobrze rozegrany mecz: akcja, reakcja, kontratak. Każda decyzja bohatera prowadzi do kolejnej komplikacji, a widz coraz bardziej wciąga się w tę szaloną historię. Timothée Chalamet w najlepszej roli kariery? Największą siłą filmu jest jednak sam Marty - a właściwie aktor, który go gra. Timothée Chalamet od lat buduje karierę na rolach bohaterów niejednoznacznych. W „Diunie” był młodym przywódcą z ambicjami, w „Lady Bird” zblazowanym licealistą, a w biograficznym filmie o Bobie Dylanie - artystą uciekającym przed własną legendą. W „Wielkim Martym” idzie o krok dalej. Chalamet nie próbuje uczynić swojego bohatera sympatycznym. Wręcz przeciwnie - pokazuje go jako człowieka napędzanego ego, obsesją i potrzebą udowodnienia światu własnej wielkości. A jednak w tej arogancji jest coś pociągającego. Marty może być irytujący, ale jego energia jest zaraźliwa. Aktor doskonale balansuje między komedią a dramatem, między pewnością siebie a momentami prawdziwej słabości. To właśnie wtedy film działa najmocniej - kiedy widzimy, jak za maską bezczelności kryje się ktoś, kto po prostu panicznie boi się porażki. Historia o ambicji, która może być niebezpieczna Choć „Wielki Marty” opowiada o sporcie, jego prawdziwym tematem jest coś zupełnie innego. To historia o obsesji sukcesu. Marty wierzy w mit self-made mana - człowieka, który dzięki determinacji i sprytowi może osiągnąć wszystko. Problem w tym, że taka filozofia łatwo zamienia się w pułapkę. Granica między pasją a obsesją, między ambicją a egoizmem bywa bardzo cienka. Safdie nie daje prostych odpowiedzi. Zamiast moralizować, pokazuje bohatera, który biegnie za swoimi marzeniami tak szybko, że momentami zapomina, dokąd właściwie zmierza. I właśnie dlatego „Wielki Marty” zostaje w głowie na długo po seansie. Czy „Wielki Marty” zdobędzie Oscara? „Wielki Marty” znalazł się w gronie tegorocznych filmów nominowanych do Oscara (9 nominacji) w sposób, który dla wielu widzów był jednocześnie oczywisty i lekko zaskakujący. Oczywisty - bo film ma w sobie magnetyzm, który trudno zignorować: energię, charakter i rolę, która natychmiast przyciąga uwagę. Zaskakujący - bo to kino momentami chaotyczne, niepokorne, dalekie od bezpiecznych, akademickich wyborów. Sezon nagród pokazał zresztą, jak różnie bywa odbierany. Podczas gali BAFTA Awards film zdobył aż jedenaście nominacji, ale ostatecznie wrócił z niej bez statuetki. Zupełnie inaczej było na Golden Globe Awards, gdzie nagrodę dla najlepszego aktora w komedii lub musicalu otrzymał Timothée Chalamet. Mimo to krytycy uważają, że „Wielki Marty” to czarny koń tegorocznych Oscarów. Czy to wystarczy, by przekonać Akademię? Trudno przewidzieć. Jeśli jednak Oscary mają nagradzać filmy, które mają w sobie energię, odwagę i bohatera, o którym nie da się przestać myśleć jeszcze długo po seansie, „Wielki Marty” zdecydowanie ma w tym wyścigu swoje mocne argumenty. „Wielki Marty” online. Gdzie obejrzeć? „Wielki Marty” trwa ponad dwie godziny, ale ogląda się go jak jeden intensywny mecz. To film chaotyczny, momentami wręcz szalony, ale jednocześnie zaskakująco spójny. Historia Marty’ego Mausera jest opowieścią o ambicji, która potrafi zarówno budować, jak i niszczyć. A przede wszystkim - o tym, że czasem naszym najtrudniejszym przeciwnikiem nie jest rywal po drugiej stronie stołu. Tylko my sami. Film „Wielki Marty” już wkrótce będzie można obejrzeć online na platformie Mojeekino.pl. Jak wynika z informacji na stronie serwisu, produkcja pojawi się tam 17 marca - zaledwie dzień po tegorocznej gali Oscarów. Na początku film będzie najpewniej dostępny w modelu wypożyczenia VOD, a dopiero później trafi do oferty serwisu w ramach regularnego streamingu. To dobra okazja, by niedługo po oscarowej nocy samemu sprawdzić głośną rolę Timothée Chalameta.
Timothée Chalamet zdradził swój ulubiony film 2025 roku. Kandydat do Oscara to słodko-gorzka opowieść o rodzinie, pamięci i wybaczeniu
Timothée Chalamet podczas spotkania w Los Angeles z Elle Fanning wskazał swój ulubiony film 2025 roku. Produkcja Joachima Triera wstrząsa opowieścią o rodzinnych sekretach i powrotach do bolesnej przeszłości.
Timothée Chalamet zaskakuje wyznaniem podczas spotkania z Elle Fanning w Los Angeles Kilka dni temu w Los Angeles odbyło się wyjątkowe spotkanie. Elle Fanning i Timothée Chalamet pojawili się razem w jednym z kin, by uczestniczyć w specjalnym pokazie filmu „Mój piękny syn” z 2018 roku. Po seansie aktorzy spotkali się razem na scenie i opowiedzieli o swoich doświadczeniach i przemyśleniach związanych z produkcją. W trakcie rozmowy Chalamet otwarcie podzielił się ze zgromadzoną publicznością swoim filmowym odkryciem roku 2025. Gwiazdor bez wahania wskazał na „Wartość sentymentalną”, europejską produkcję, w której wystąpiła sama Elle Fanning, Renate Reinsve oraz Stellan Skarsgård. "Wartość sentymentalna" Joachima Triera porusza do głębi – fabuła, która odsłania bolesne rodzinne sekrety Film „Wartość sentymentalna” pod reżyserią Joachima Triera to dramat rodzinny, który koncentruje się na życiu dwóch sióstr - Nory i Agnes. Ich codzienność zostaje nagle przerwana przez powrót ojca, legendarnego reżysera Gustava. Wraz z nim do ich europejskiego domu przyjeżdża hollywoodzka gwiazda, pragnąca poznać rodzinę Gustava i odkryć jej historię. To spotkanie staje się początkiem emocjonalnej podróży, podczas której przeszłość splata się z teraźniejszością w sposób niezwykle bolesny, a zarazem piękny. Niewypowiedziane emocje i zderzenie kultur – co wyróżnia „Wartość sentymentalną” na tle innych produkcji? W przeciwieństwie do typowego hollywoodzkiego kina, film Joachima Triera nie polega na efektownych dialogach czy spektakularnych zwrotach akcji. Reżyser wykorzystuje obrazy, muzykę i subtelne gesty, by wydobyć najgłębsze emocje i pokazać prawdę o relacjach rodzinnych. Szczególnym momentem staje się próba obsadzenia jednej z córek Gustava w jego powrotnym filmie – spotyka się ona jednak z odmową, co tylko pogłębia napięcie. Obecność hollywoodzkiej aktorki dodatkowo podkreśla kontrasty między amerykańskim stylem bycia a nordycką wrażliwością.
Ten polityczny thriller z 2025 roku omota cię i wciągnie na długie godziny. Jest pełen zagadek i psychologicznych gierek
Wciągająca historia tajemniczego morderstwa prezydenta USA i życia w podziemnym bunkrze to mieszanka politycznego thrillera i postapokaliptycznej zagadki. W roli głównej Sterling K. Brown jako agent Xavier Collins stara się odkryć prawdę w świecie pełnym sekretów.
Przeglądając dziś Instagrama, trafiłam na „stories” Timothée Chalameta, który komunikował światu – a przynajmniej swojemu gronu obserwujących – że film, za który był nominowany do Oscara, „The Complete Unknown”, jest już dostępny w streamingu. W Polsce na razie można go obejrzeć za opłatą na Apple TV, ale moją uwagę zwrócił zupełnie inny szczegół: serial, który (jak możemy się domyślać) Timmy właśnie ogląda. Produkcja dostępna jest na Disney+. „Paradise” – doskonały serial z 2025 roku Serial „Paradise” to najnowsze dzieło Dana Fogelmana, twórcy popularnego, nagrodzonego Złotym Globem serialu „This Is Us”. Produkcja zadebiutowała na platformie Hulu 26 stycznia 2025 roku i jest dostępna w polskim streamingu na Disney+, ale z żalem zauważyłam, że w Polsce przeszła bez echa. To szczególnie dziwne, bo pierwszy sezon, składający się z ośmiu odcinków, zrobił furorę za granicą i zgromadził aż siedem milionów widzów w ciągu pierwszych dziewięciu dni od premiery​. Głównym bohaterem serialu jest agent Secret Service Xavier Collins, grany przez Sterlinga K. Browna, który próbuje rozwiązać zagadkę śmierci prezydenta Cal'a Bradforda (James Marsden). W trakcie dochodzenia odkrywa, że morderstwo miało miejsce w podziemnym bunkrze zwanym Paradise – ogromnym, zamkniętym mieście zbudowanym pod górą w Kolorado. Bunkier ten miał być bezpiecznym schronieniem dla 25 tysięcy wybranych Amerykanów w obliczu globalnej katastrofy, która uczyniła świat na powierzchni niezdatnym do życia​. „Paradise” kontra „Lost” Wielu widzów od razu dostrzegło podobieństwa „Paradise” do kultowego serialu „Lost” J.J. Abramsa i Damona Lindelofa. Chociaż oba seriale różnią się miejscem akcji – wyspa kontra bunkier – ich struktura narracyjna ma wiele wspólnego. Twórcy wykorzystują liczne retrospekcje, które stanowią klucz do odkrywania sekretów bohaterów. Tego rodzaju zabieg pozwala widzom stopniowo odkrywać ukryte motywacje i buduje napięcie aż do zaskakującego finału. Podobnie jak w „Lost”, twórcy „Paradise” doskonale manipulują oczekiwaniami widzów, serwując im nieoczekiwane zwroty akcji i tworząc skomplikowane postacie, których moralność nie jest jednoznaczna – na przykład zarządzająca bunkrem Samantha Redmond to postać, która jest napisana na wzór ikonicznego Benjamina Linusa – pozornie złego bohatera o skomplikowanej psychice, który jednocześnie fascynuje i przeraża​. Seriale podobne do „Paradise” Serial „Paradise” z pewnością przypadnie do gustu fanom innych produkcji o tajemnicach i przetrwaniu w zamkniętych społecznościach. Oprócz „Lost”, warto zwrócić uwagę na następujące tytuły: „Severance” (2022–) – korporacyjny thriller science fiction, który również wykorzystuje motyw izolacji i odkrywania prawdy o zamkniętym świecie. To jeden z najlepszych współczesnych seriali. Ma ocenę 8/10 i jest numerem 1 na Apple TV+ „Yellowjackets” (2021–) – historia grupy ocalałych po katastrofie lotniczej, gdzie przeszłość miesza się z teraźniejszością, a tajemnice wychodzą na jaw w nieoczekiwanych momentach. „From” (2022–) – horror o społeczności uwięzionej w miasteczku, z którego nie ma ucieczki, pełnym tajemnic i dziwnych zjawisk. „Westworld” (2016–2022) – dystopijna wizja futurystycznego parku rozrywki, gdzie sztuczna inteligencja i ludzka moralność zderzają się w zaskakujących zwrotach akcji. ‚Manifest” (2018–2023) – serial pełen zagadek i tajemnic, w którym pasażerowie samolotu zaginionego na pięć lat próbują odnaleźć się w nowej rzeczywistości
Kylie Jenner pod ostrzałem krytyki. Oskarżono ją o brak manier i niestosowną sukienkę na Oscarach
Internauci nie szczędzili jej gorzkich słów, zarzucając brak klasy i niestosowny strój.
Podczas 97. ceremonii wręczenia Oscarów Kylie Jenner znalazła się w centrum uwagi nie tylko ze względu na swoją obecność u boku nominowanego do Oscara partnera, Timothée Chalameta, ale przede wszystkim z powodu zachowania wobec Eltona Johna oraz wyboru kreacji. Kontrowersyjne powitanie z Eltonem Johnem Podczas jednej z przerw reklamowych Oscarów Timothée Chalamet postanowił przedstawić swoją partnerkę legendarnemu muzykowi, Eltonowi Johnowi. W momencie spotkania Kylie Jenner pozostała na swoim miejscu i nie wstała, aby się przywitać. Taka postawa została szybko wychwycona przez internautów, którzy skrytykowali ją za brak podstawowych manier. W sieci zaroiło się od komentarzy zarzucających celebrytce brak klasy i szacunku wobec starszego artysty. Kreacja nieodpowiednia na taką okazję? Drugim elementem, który wywołał burzę w mediach społecznościowych, był wybór kreacji Kylie Jenner. Jej stylizacja wzbudziła skrajne emocje. Czarną sukienkę z głębokim dekoltem i wycięciami na brzuchu uznano za zbyt tandetną jak na tak podniosłą galę. Nie zabrakło głosów, że kreacja przyćmiła samą Kylie i sprawiła, że wyglądała nieadekwatnie do okoliczności. Reakcje internautów: fala krytyki w mediach społecznościowych Media społecznościowe szybko zareagowały na zachowanie i stylizację Kylie Jenner. W komentarzach pod filmikami i zdjęciami z gali dominowały negatywne opinie. Internauci nie kryli oburzenia, pisząc, że "za pieniądze nie kupi się klasy" oraz że "grzeczność nic nie kosztuje". Czy zasłużenie? Z punktu widzenia zasad savoir-vivre, kobieta nie ma obowiązku wstawania przy powitaniu, zwłaszcza gdy znajduje się w miejscu siedzącym. Jednak w sytuacjach oficjalnych, takich jak prestiżowe gale, okazanie szacunku osobie starszej i wybitnej poprzez podniesienie się mogłoby być odebrane jako gest uprzejmości i dobrych manier - zapewne stąd ostra reakcja internautów.
Oscary 2025: Kto otrzymuje tytuł najbardziej stylowej pary?
Na czerwonym dywanie w Dolby Theatre w Los Angeles pojawiły się najgorętsze pary Hollywood.
Spis treści: Najpiękniejsze pary na Oscarach 2025 Oscary 2025: Kto z kim pojawił się na czerwonym dywanie? Oscary 2025 to przede wszystkim święto kina, ale oprócz wybitnych produkcji, głośno jest również o najbardziej stylowych parach. Na czerwonym dywanie w Dolby Theatre w Los Angeles pojawiły się najgorętsze pary Hollywood, udowadniając, że miłość w świecie show-biznesu naprawdę istnieje. Od Kiera Culkina i Jazz Charton po Edwarda Nortona i Shaunę Robertson – sprawdźcie, kto olśnił galę i czyje stylizacje skradły show. Najpiękniejsze pary na Oscarach 2025 Na tegorocznej gali Oscarów pojawiły się nie tylko największe gwiazdy kina, ale także ich drugie połówki. Wśród par, które przyciągnęły najwięcej uwagi, znaleźli się: Selena Gomez i Benny Blanco – piosenkarka w spersonalizowanej sukni Ralpha Laurena i producent muzyczny pojawili się wspólnie na gali. Kylie Jenner i Timothée Chalamet – mimo tego, że para nie zdecydowała się na wspólne pozowanie na czerwonym dywanie, Kylie w kreacji Miu Miu wspierała podczas gali swojego chłopaka, odtwórcy roli Boba Dylana. Kieran Culkin i Jazz Charton – zdobywca Oscara za drugoplanową rolę w filmie „Prawdziwy ból” pojawił się w eleganckim czarnym smokingu, a jego żona zachwyciła w metalicznej sukni bez ramiączek. Edward Norton i Shauna Robertson – gwiazdor „Kompletnie nieznany” postawił na klasyczny smoking, natomiast jego żona błyszczała w srebrnej, półprzezroczystej sukni. Conan O’Brien i Liza Powel O’Brien – prowadzenie gali to nie lada wyzwanie, ale Conan nie zapomniał o romantycznych momentach u boku żony. Miley Cyrus i Maxx Morando – piosenkarka i jej partner ponownie udowodnili, że są jedną z najbardziej stylowych par Hollywood. Oscary 2025: Kto z kim pojawił się na czerwonym dywanie? Oscary 2025 stały się prawdziwym pokazem miłości i elegancji. Pary przechadzały się po czerwonym dywanie, pozowały do zdjęć i wymieniały się czułościami na oczach fanów i fotoreporterów. Stylizacje rzucały się w oczy, a każda z par postawiła na unikalny, ale dopasowany do siebie look. Niektóre gwiazdy zdecydowały się na klasyczną elegancję, inne na ekstrawaganckie kreacje.
Najlepsze filmy z Timothéem Chalametem, czyli nasz subiektywny ranking TOP 10
Timothée Chalamet to jeden z najpopularniejszych aktorów młodego pokolenia w Hollywood. Ma na koncie kilka głośnych produkcji oraz ról, obok których nie da się przejść obojętnie. Które z nich zasługują na szczególną uwagę?
Timothée Chalamet filmy – które są najlepsze? To pytanie często pojawia się wśród fanów kina. Młody aktor zdobył ogromną popularność dzięki rolom w produkcjach takich jak „Tamte dni, tamte noce”, „Diuna” czy „Małe kobietki”. Jego wszechstronność sprawia, że świetnie odnajduje się zarówno w dramatach, jak i wielkich blockbusterach. Którym z nich naprawdę warto poświęcić uwagę, aby zrozumieć fenomen Chalameta? Oto nasz subiektywny ranking TOP 10 filmów, w których Timothée bezapelacyjnie błyszczy na ekranie. „Tamte dni, tamte noce” (2017) Produkcja, której oryginalny tytuł brzmi „Call me by your name” – podobnie jak książka autorstwa André Acimana, będąca inspiracją reżysera Luki Guadagnino, to do tej pory jeden z najważniejszych filmów w karierze Timothée Chalameta. Postać granego przez niego nastoletniego Elio i intymna relacja, jaką nawiązał z dojrzałym Oliverem (Armie Hammer), zapadają w pamięć od pierwszych sekund seansu. A ogląda się go z wielką przyjemnością także we względu na malownicze włoskie krajobrazy. Ta uczta dla oka każdego kinomana przyniosła aktorowi nominację do Oscara za najlepszą rolę pierwszoplanową, czyniąc Timothée Chalameta jednym z najmłodszych aktorów (w 2018 roku miał 22 lata) nominowanych w tej kategorii od 1939 roku. View oEmbed on the source website „Diuna” (2001) Kiedy wiadomo było, że Timothée Chalamet zagra rolę Paula Atrydy, młodego dziedzica rodu Atrydów, który zostaje uwikłany w konflikt o kontrolę nad pustynną planetą Arrakis, oczekiwania co do jego kreacji zaczęły być ogromne. W końcu historia wymyślona przez Franka Herberta, a przeniesiona na ekran przez Denisa Villeneuve'a, ma ogromną rzeszę fanów. Jego rola została jednak dobrze przyjęta i doceniona za ukazanie wewnętrznej walki bohatera, balansującego między obowiązkiem a osobistymi pragnieniami. Dzięki roli w „Diunie” Timothée Chalamet umocnił swoją pozycję w Hollywood, udowadniając, że potrafi sprostać wyzwaniom związanym z prowadzeniem dużych produkcji filmowych i wcielaniem się w skomplikowane postacie. W 2024 roku premierę miała kontynuacja, czyli „Diuna: Część Druga”, w której Chalamet ponownie wcielił się w rolę Paula Atrydy. Obie części to bez wątpienia pozycje obowiązkowe dla fanów talentu aktora. View oEmbed on the source website „Kompletnie nieznany” (2024) Podczas pracy nad „Diuną” Timothée Chalamet przygotowywał się do roli Boba Dylana w biograficznym filmie „Kompletnie nieznany” („A Complete Unknown”) – na planie często ćwiczył grę na gitarze i śpiew. Efekty można zobaczyć i ocenić w obrazie w reżyserii Jamesa Mangolda, przedstawiającego wczesne lata kariery Boba Dylana, jednego z najważniejszych muzyków w historii. Obraz Mangolda opowiada o tym, jak Dylan stopniowo rozwija swój unikalny styl, początkowo związany z lokalną sceną folkową oraz wpływ na kulturę muzyczną tamtych czasów. Swoją kreacją Timothée Chalamet zapracował na kolejną nominację do Oscara dla najlepszego aktora pierwszoplanowego. View oEmbed on the source website „Lady Bird” (2017) „Lady Bird” to obraz w reżyserii Grety Gerwig, opowiadający historię intrygującej Christine "Lady Bird" McPherson, w którą wcieliła się Saoirse Ronan. A Timothée Chalamet zagrał jednego z chłopaków tytułowej bohaterki, Kyle'a Scheible'a. Kyle jest dla Lady Bird odskocznią od codzienności – zachwyca ją swoją niezależnością i nonszalanckim stylem bycia. Relacja okazuje się jednak powierzchowna i rozczarowująca, co skłania bohaterkę filmy Gerwig to refleksji nad własnym wartościami i pragnieniami. Choć bohater grany przez Chalameta budzi skrajne emocje, nie można odmówić Chalametowi aktorskich umiejętności, które skłaniają nas do takich, a nie innych odczuć. View oEmbed on the source website „Małe kobietki” (2019) Udana współpraca Timothée Chalameta i Grety Gerwig przy „Lady Bird” zaowocowała kolejnym wspólnym projektem, w którym aktor ponownie spotkał się na planie z Saoirse Ronan. Co więcej, to właśnie za sprawą roli w „Małych kobietkach”, będących adaptacją klasycznej powieści Louisy May Alcott, Chalamet podbił serca wielu swoich fanek. Gra on Lauriego, sąsiada sióstr March, który z czasem staje się ich bliskim przyjacielem. A szczególnie silna więź łączy go z niezależną i ambitną Jo March, graną właśnie przez Saoirse Ronan, która marzy o karierze pisarki. Timothée jest absolutnie uroczy i idealnie wpisuje się w świat wykreowany przez Gerwig. Doskonale oddaje złożoność swojej postaci, balansując między urokiem a wewnętrznym zagubieniem. Ta produkcja to kolejny dowód na to, że Chalamet jest aktorem wszechstronnym i świetnie odnajdującym się w innych epokach. View oEmbed on the source website „Mój piękny syn” (2018) Tym filmem, bazującym na wspomnieniach Davida Sheffa i jego syna Nica, Timothée Chalamet dał się poznać jako aktor, który nie boi się żadnych aktorskich wyzwań i trudnych historii. W obrazie w reżyserii Felixa Van Groeningena, oglądamy go bowiem w roli Nica, obiecującego młodego człowieka, który popada w uzależnienie od narkotyków. Jego przemiana z kochającego syna w osobę zmagającą się z nałogiem pokazana jest z ogromną autentycznością i głębią. Chalamet doskonale oddaje wewnętrzne rozdarcie Nica, jego walkę z demonami oraz wpływ na relacje rodzinne, szczególnie te z ojcem – zagrał go Steve Carell. Rola Chalameta, która na długo pozostaje w pamięci widza, została również doceniona przez krytyków i przyniosła mu nominację do Złotego Globu za najlepszą rolę drugoplanową. View oEmbed on the source website „Król” (2019) Patrząc na filmy z Timothée Chalametem, można wnioskować, że ma on dużą słabość do kostiumowych produkcji. Dowodem na to jest „Król” w reżyserii Davida Michôda, luźno oparty na dramatach Szekspira. Tytułowy „Król” to Hal, czyli postać grana przez Chalameta, który początkowo unika królewskich obowiązków, prowadząc beztroskie życie z dala od dworu. Jednak po śmierci ojca, króla Henryka IV, Hal zostaje zmuszony do objęcia tronu jako Henryk V. Młody monarcha musi stawić czoła politycznym intrygom, zdradom oraz wojnie z Francją, jednocześnie zmagając się z własnymi wątpliwościami i odpowiedzialnością wynikającą z nowej roli. Kreacja Chalameta funduje nam przemianę bohatera z niefrasobliwego młodzieńca w zdecydowanego władcę. Czy warta uwagi? Zdecydowanie tak. View oEmbed on the source website „Do ostatniej kości” (2022) „Do ostatniej kości” to kolejne spotkanie na planie Timothée Chalameta i Luki Guadagnino. I obraz będący połączeniem horroru, romansu i kina drogi. W produkcji tej Chalamet gra Lee, młodego mężczyznę żyjącego na marginesie społeczeństwa. Gdy spotyka Maren (graną przez Taylor Russell), młodą kobietę odkrywającą swoją tożsamość, razem ruszają w podróż przez Amerykę lat 80., przemierzając tysiące mil i napotykając różne pułapki oraz ukryte zakątki kraju. Ich relacja rozwija się w trudnych warunkach, a oboje muszą stawić czoła swojej przeszłości i wewnętrznym demonom. Chociaż Timothée Chalameta nie dostał za ten film żadnego wyróżnienia, sam obraz przyniósł na 79. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji Luce Guadagnino Srebrnego Lwa za najlepszą reżyserię. View oEmbed on the source website „Wonka” (2023) Last but not least, ten film z Timothée Chalametem to seans obowiązkowy, jeżeli chcemy poznać pełne spektrum jego aktorskich umiejętności. Chalamet nie miał tutaj łatwego zadanie, gdyż w filmie Paula Kinga, musiał zmierzyć się z kultową postacią Willy'ego Wonki, który w głowach wielu kinomanów niezmiennie kojarzy się z Johnnym Deppem. Film stanowi prequel „Charlie i fabryka czekolady", ukazując wczesne lata życia ekscentrycznego cukiernika oraz jego drogę do otwarcia słynnej fabryki czekolady. Co ciekawe, Paul King zdecydował się obsadzić Chalameta w roli głównej bez przeprowadzania tradycyjnego castingu, bazując na jego umiejętnościach aktorskich oraz wokalnych. Warto podkreślić, że w filmie „Wonka” Chalamet wykonuje siedem utworów muzycznych, co nie tylko dodaje głębi jego kreacji, ale i udowadnia jego wszechstronność artystyczną. View oEmbed on the source website Timothée Chalamet to aktor, który w krótkim czasie udowodnił, że potrafi odnaleźć się w różnorodnych gatunkach filmowych. Od intymnych dramatów po epickie widowiska – każda jego rola wyróżnia się autentycznością i emocjonalną głębią. Jego filmografia stale się rozwija, a kolejne projekty tylko umacniają jego pozycję jako jednej z najciekawszych postaci współczesnego kina.
BAFTA 2025: Kylie Jenner i Timothée Chalamet, Leo Woodall z ukochaną i inni. Kto zasłużył na miano najbardziej stylowej pary?
Na gali „brytyjskich oscarów” pojawiła się plejada gwiazd, a wśród nich słynne hollywoodzkie pary. Widok niektórych z nich to naprawdę rzadkość!
Niektórzy mają bardziej efektowne wieczory randkowe niż inni! Dziś wieczorem w Londynie odbywa się gala BAFTA 2025, a podczas gdy dla wielu z nas lutowa niedziela to idealna okazja, by ukryć się pod kocem i oglądać telewizję, gwiazdy wielkiego ekranu wkraczają na czerwony dywan w pełnym blasku reflektorów. BAFTA 2025: stylowe pary na gali Czerwony dywan w Londynie wypełnił się dzisiaj gwiazdami światowego kina, które pojawiły się na gali transmitowanej w telewizji o godzinie 20:00 na BBC One, z dwugodzinnym opóźnieniem w stosunku do wydarzenia na żywo. Zebraliśmy dla Was listę najlepiej ubranych gwiazd tego wieczoru. View Gallery on the source website Nie zabrakło również uroczych momentów z udziałem gwiazdorskich par. Wielkie nazwiska świata filmu chętnie pozowały na czerwonym dywanie ze swoimi ukochanymi, dając nam rzadką okazję do podejrzenia ich prywatnego życia. A nawet jeśli niektóre pary, takie jak Kylie Jenner i Timothée Chalamet, nie pojawiły się razem na czerwonym dywanie, czujni fotografowie zadbali o to, by uchwycić ich wspólnie podczas gali. Oto nasza lista najsłynniejszych par, które pojawiły się na BAFTA 2025. Artykuł pojawił się na ELLE UK.