Skandynawski film wojenny, o którym mało kto słyszał. Ostatnia scena wbije was w fotel
Na Netflixie czeka skandynawski film wojenny, który zamiast bitew pokazuje cywilną traumę II wojny światowej. „Cienie pod powiekami” to historia dzieci, których los został złamany jedną fatalną decyzją.
Skandynawskie kino od lat udowadnia, że największy ciężar emocjonalny kryje się w ciszy, spojrzeniach i niedopowiedzeniach. „Cienie pod powiekami” wpisuje się w tę tradycję z bezwzględną konsekwencją. Film Ole Bornedala nie interesuje się wojenną strategią ani militarnym rozmachem. Tu wojna dzieje się na podwórkach, w szkolnych ławkach i w ciałach dzieci, które z dnia na dzień przestają czuć się bezpiecznie. Akcja rozgrywa się w Kopenhadze w ostatnich miesiącach II wojny światowej. Sojuszniczy nalot, uznany w swoim czasie za konieczny, wymyka się spod kontroli i prowadzi do katastrofy, której ofiarami stają się cywile. Kamera nie epatuje przemocą - zamiast tego skupia się na konsekwencjach: strachu, poczuciu winy i traumie, która nie znika wraz z końcem wojny. „Cienie pod powiekami” - skandynawski film inspirowany prawdziwą tragedią „Cienie pod powiekami” czerpie z jednego z najbardziej bolesnych epizodów w historii Danii - Operacji Carthage z 21 marca 1945 roku. Celem alianckiego nalotu była siedziba Gestapo w Kopenhadze, jednak przez tragiczny zbieg okoliczności bomby spadły na francuską katolicką szkołę. Zginęło ponad 120 osób, w tym 86 dzieci. Bornedal nie rekonstruuje wydarzeń w reporterskim stylu. Interesuje go raczej pytanie o zbiorową odpowiedzialność i o to, jak „większe dobro” potrafi zniszczyć najmniejszych i najbardziej bezbronnych. Film boleśnie pokazuje, że wojna nie kończy się w dniu podpisania rozejmu - trwa w ludziach latami, często do końca życia. View oEmbed on the source website Dziecięce role w wojennym filmie, które łamią serce Najmocniejszą stroną filmu są młodzi bohaterowie. Eva, Rigmor i Henry żyją w różnych miejscach, ale wojna dociera do nich w ten sam sposób - poprzez strach, chaos i doświadczenia, których nie da się unieść dziecięcymi ramionami. Szczególnie poruszająca jest historia Henry’ego, który po traumatycznym wydarzeniu traci głos i lęka się otwartych przestrzeni. Jego ciało staje się kalką wojennych przeżyć. Młodzi aktorzy grają z przejmującą naturalnością, bez cienia fałszu czy melodramatu. To dzięki nim film unika patosu i pozostaje brutalnie prawdziwy. W połączeniu z chłodną, nordycką estetyką i oszczędną muzyką efekt jest druzgocący. Dlaczego ten film zostaje pod powiekami na długo „Cienie pod powiekami” to kino, na które trudno się patrzy - ale jeszcze trudniej o nim zapomnieć. Ostatnia scena nie uderza głośnym finałem, lecz ciszą, która zostaje z widzem na długo po napisach końcowych. To film o dzieciach wojny, który nie próbuje pocieszać ani tłumaczyć świata. Zamiast tego zmusza do konfrontacji z faktem, że największe tragedie często rozgrywają się z dala od frontu. A w obliczu toczących się obecnie wojen - na Ukrainie oraz w Strefie Gazy ten tytuł ogląda się jeszcze trudniej. Jeśli cenisz skandynawskie kino za powściągliwość, emocjonalną uczciwość i odwagę w podejmowaniu trudnych tematów - ten tytuł na Netflixie absolutnie trzeba zobaczyć.
Szukajcie, a znajdziecie. Odkryłam zakopany w streamingowych czeluściach skandynawski serial z 2019 roku. Polka gra w nim rewelacyjną rolę
W dobie platform streamingowych coraz trudniej trafić na coś naprawdę sensownego - zwłaszcza jeśli topowe skandynawskie seriale mamy już dawno odhaczone. Myślałam, że widziałam wszystko, aż przekopałam się przez ofertę CANAL+ i odkryłam zapomnianą perełkę z północy.
Nordic noir od dawna jest w Polsce gatunkiem kultowym. „Most nad Sundem”, „Forbrydelsen”, „Kasztanowy ludzik”, „The Killing” czy „W pułapce” ustawiły poprzeczkę tak wysoko, że kolejne produkcje rzadko są w stanie ją przeskoczyć. Skandynawowie perfekcyjnie opanowali sztukę budowania napięcia: chłodny klimat, duszna atmosfera, bohaterowie z pęknięciami i historie, które rozwijają się powoli, ale bezlitośnie. Dlatego tym większym zaskoczeniem jest fakt, że tak intensywny serial z 2019 roku jak „Sanktuarium zła” niemal przemknął pod radarami. Agnieszka Grochowska gra tu rolę, której nie da się zapomnieć. Zapomniany skandynawski serial z CANAL+ wciąga jak najlepszy thriller Akcja ośmioodcinkowego thrillera psychologicznego rozgrywa się w surowej, odizolowanej scenerii włoskich Alp. Poznajemy bliźniaczki - Siri i Helenę - rozdzielone w dzieciństwie, od lat uwikłane w trudną, pełną napięć relację. Gdy Siri zaprasza Helenę do luksusowego sanatorium, ta niechętnie się zgadza, traktując wyjazd jak niewinne wakacje. Wymarzona sielanka jednak szybko pęka. Siri znika bez śladu, a Helena zostaje wzięta za swoją siostrę. Zamknięta w ośrodku, gdzie nic nie jest tym, czym się wydaje, odkrywa, że za fasadą terapii kryją się mrożące krew w żyłach eksperymenty na pacjentach psychiatrycznych. Najgorsze jest jednak to, że wszyscy wokół zaczynają ją przekonywać, że naprawdę jest kimś innym - i ona sama zaczyna w to wierzyć. View oEmbed on the source website Agnieszka Grochowska w mrocznym skandynawskim serialu od CANAL+ W podwójną rolę bliźniaczek wciela się znakomita Josefin Asplund („Wikingowie”), ale to Agnieszka Grochowska jako doktor Zofia Kowalska przyciąga szczególną uwagę. Jej bohaterka balansuje na cienkiej granicy między empatią a chłodnym profesjonalizmem, wnosząc do serialu niepokojącą, magnetyczną energię. Na ekranie partneruje jej Matthew Modine - ikona kina („Full Metal Jacket”, „Ptasiek”, „Stranger Things”), którego obecność dodaje produkcji międzynarodowego ciężaru. Samą pracę nad serialem Grochowska w wywiadach określała jako intensywne, niemal restartujące doświadczenie aktorskie - realizowane po angielsku, w ekstremalnych warunkach, w Alpach i Rzymie. Gdzie obejrzeć „Sanktuarium zła” i dlaczego warto je nadrobić Serial zadebiutował w 2019 roku na antenie CANAL+ i do dziś pozostaje jedną z najbardziej niedocenionych skandynawskich produkcji ostatnich lat. To thriller psychologiczny, który nie straszy tanimi chwytami, tylko powoli podkopuje poczucie bezpieczeństwa widza. Jeśli macie przesyt schematycznych kryminałów i szukacie czegoś mrocznego, inteligentnego i nieoczywistego, a skandynawskie seriale z Netflixa macie już dawno przerobione to „Sanktuarium zła” to idealny wybór. Zwłaszcza że oglądanie Agnieszki Grochowskiej w takiej roli to czysta przyjemność.
„Najlepszy skandynawski noir od lat”. Oto 7 powolnych, skandynawskich thrillerów do obejrzenia teraz na Netflixie
Pełne misternie skonstruowanych fabuł i napięcia budowanego przez bohaterów - te thrillery przeprowadzą cię przez zimę.
Miłośnicy thrillerów doskonale wiedzą, że skandynawskie seriale od zawsze wyznaczały standardy tego, jak powinna wyglądać naprawdę wciągająca i pełna napięcia produkcja. Często osadzone w lodowych krajobrazach, wśród surowych gór i eterycznie niebieskiego nieba, natychmiast budują atmosferę, a sama lokalizacja dodaje historii warstwy suspensu i lęku. Pod względem fabularnym poruszają trudne tematy, których inne gatunki czasem unikają, a nieprzewidywalność moralnie dwuznacznych antybohaterów potęguje napięcie. Od klasyków sprzed dekady, takich jak „The Killing”, po uznane przez krytyków produkcje nowej fali, jak „The Åre Murders” i „The Chestnut Man” - przedstawiamy najlepsze skandynawskie thrillery, które są mistrzowską lekcją powolnie rozwijającej się telewizji. „Morderstwa w Åre” (The Åre Murders 2025) Inspirowany powieściami Viveki Sten, ten skandynawski noir opowiada o sztokholmskiej policjantce Hannah Ahlander, która po bolesnym rozstaniu szuka ucieczki, wycofując się do wakacyjnego domu swojej siostry w odległym szwedzkim miasteczku Åre. Jej nadzieje na spokojny odpoczynek zostają zniweczone, gdy młoda kobieta w tajemniczych okolicznościach znika, a Hannah zostaje wciągnięta w sam środek mrocznego śledztwa, które paraliżuje miasteczko. Pełen zapierających dech w piersiach zdjęć i suspensu serial zdobył 86% na Rotten Tomatoes. Obsada: Carla Sehn, Kardo Razzazi, Charlie Gustafsson, Henrik Norlén, Sofia Papadimitriou Ledarp. View oEmbed on the source website „Przełom” (The Breakthrough 2025) Określany przez „The Guardian” jako „najlepszy skandynawski noir od lat”, serial inspirowany jest zabójstwami Mohammeda Ammouriego i Anny-Leny Svensson z 2004 roku. Ten czteroodcinkowy thriller zagłębia się w historię tego, jak detektyw i genealog zdołali rozwiązać 16-letnią sprawę sprzed lat dzięki wykorzystaniu zaawansowanej genealogii sądowej. Obsada: Peter Eggers, Mattias Nordkvist, Jessica Liedberg, Jonatan Rodriguez, Karin de Frumerie, Annika Hallin. View oEmbed on the source website „Dochodzenie” (The Killing 2011–2014) Mówiąc o klasycznych skandynawskich thrillerach, „The Killing”, oparte na duńskim serialu „Forbrydelsen”, zawsze zasługuje na wzmiankę. Gdy zadebiutowało w 2011 roku, zdobyło rzadko osiągane 94% na Rotten Tomatoes. Chwalony za znakomite tempo pierwszego sezonu, serial śledzi losy przyziemnych detektywów Sarah Linden i Stephena Holdera, którzy prowadzą śledztwo w sprawie morderstwa nastoletniej dziewczyny, zbiegłych dzieci oraz jedynego ocalałego z zamordowanej rodziny. Obsada: Mireille Enos, Joel Kinnaman, Billy Campbell, Michelle Forbes, Brent Sexton, Peter Sarsgaard. View oEmbed on the source website „Helikopter” (The Helicopter Heist 2025) Ośmioodcinkowy serial opowiada historię dwóch przyjaciół z dzieciństwa, którzy podejmują się ambitnej zbrodni, planując użycie skradzionego helikoptera do kradzieży ogromnej sumy pieniędzy z magazynu gotówki. Dzięki scenom retrospektywnym z dzieciństwa bohaterów, ich problemom finansowym i osobistym trudnościom, ten thriller jest równie poruszający, co wciągający. Obsada: Ardalan Esmaili, Mahmut Suvakci, Vic Carmen Sonne. View oEmbed on the source website „Rezerwat” (Secrets We Keep 2025) Lubisz thrillery w stylu „eat the rich”? W takim razie „Secrets We Keep” to pozycja do dodania na listę. Osadzony w Kopenhadze serial opowiada o zamożnej kobiecie imieniem Cecilie, która zaczyna podejrzewać, że jej sąsiad może mieć coś wspólnego z zaginięciem jej au pair, Ruby. Obsada: Marie Bach Hansen, Simon Sears, Lars Ranthe, Danica Curcic, Excel Busano. View oEmbed on the source website „Kasztanowy ludzik” (The Chestnut Man 2021–obecnie) Oparta na powieści sensacyjnej o tym samym tytule autorstwa Sørena Sveistrupa, sześcioodcinkowa seria śledzi losy dwójki detektywów brnących przez bezwzględne śledztwo. Muszą schwytać złowieszczego seryjnego mordercę, który zabija swoje ofiary w wyjątkowo niepokojący sposób. Obsada: Danica Curcic, Mikkel Boe Følsgaard, Iben Dorner, Lars Ranthe. View oEmbed on the source website „Most nad Sundem” (The Bridge 2011–2018) Jeśli zapytasz dowolnego miłośnika skandynawskiego noir o trzy najlepsze seriale w gatunku, z pewnością usłyszysz, że „The Bridge” znajduje się w tym gronie. Gdy na moście Øresund łączącym Szwecję i Danię zostaje znalezione ciało, policja obu krajów musi połączyć siły, aby schwytać seryjnego mordercę, którego zbrodnie uwypuklają różne niesprawiedliwości społeczne, w tym bezdomność i pracę dzieci. Uwielbiany przez fanów za niesamowitą chemię między dwojgiem głównych bohaterów, których skrajnie odmienne osobowości tylko potęgują intrygę i dramat. Obsada: Sofia Helin, Kim Bodnia, Thure Lindhardt. View oEmbed on the source website Tekst ukazał się w oryginale na ELLE.uk
Ten norweski film o skomplikowanych relacjach czule dotyka tego, o czym boimy się mówić. Powinna go obejrzeć każda kobieta
Dag Johan Haugerud z niezwykłą delikatnością zagląda tam, gdzie codziennie jesteśmy, ale rzadko kiedy mamy odwagę spojrzeć naprawdę - w sam środek naszych uczuć. „Miłość”, trzecia odsłona jego filmowego cyklu o współczesnych relacjach, to kino ciche, empatyczne, momentami zabawne. A przede wszystkim prawdziwe.
W świecie, który częściej domaga się deklaracji niż uczuć, norweski reżyser - Haugerud proponuje coś niezwykle odświeżającego: spokój. Film „Miłość” nie przyspiesza, nie dramatyzuje, nie uwodzi tanimi emocjami. Zamiast tego prowadzi nas przez relacje, które są tak zwyczajne, że aż zaskakująco bliskie. Po „Seksie” i „Snach o miłości” autor hitu wyświetlanego obecnie w polskich kinach ponownie zagląda do ludzkiego serca - ale robi to z jeszcze większą czułością. Jego bohaterowie żyją, kochają, mylą się i próbują od nowa. Nie są idealni, ale są prawdziwi. I to jest najbardziej poruszające. W tym artykule znajdziesz: Film „Miłość”. Norweska opowieść o bliskości, która nie krzyczy - tylko słucha Prom jako współczesny speed-dating. Tyle że z norweską subtelnością Nowe oblicza uczuć: miłość hetero, homo i ta, której nie potrafimy nazwać „Miłość”: film, który zostaje z nami długo po seansie Film „Miłość”. Norweska opowieść o bliskości, która nie krzyczy - tylko słucha Haugerud wybiera dla swojej historii stolicę Norwegii - Oslo - surowe, chłodne, wcale nie instagramowe. Miasto, które zamiast być tłem do romansów, staje się lustrem: odbija współczesność, jej tempo, jej samotność, jej pragmatykę. W centrum tej opowieści są trzy osoby: lekarka Marianne, pielęgniarz Tor i Kathrine, urzędniczka odpowiedzialna za kulturę. Poznajemy ich nie w wielkich życiowych momentach, lecz w drodze - na promie płynącym z Oslo do małej miejscowości, która w pewnym sensie istnieje tylko po to, by ludzie mogli się wyspać. I jest w tym coś symbolicznego. Prom, który płynie przez środek nocy, tworzy przestrzeń niewymuszonej intymności. Przypadkowe spotkania nagle stają się możliwe. Ludzie, których nic nie łączy, zaczynają rozmawiać. A z czasem, podczas tej podróży, rodzi się między nimi może i coś więcej. Prom jako współczesny speed-dating. Tyle że z norweską subtelnością W „Miłości” prom nie jest zwykłym środkiem transportu - to coś pomiędzy klubem, czatem i terapią grupową. Miejscem, gdzie wszyscy są trochę poza czasem, trochę poza sobą. „Gdy nie mogę spać, wsiadam na prom. Szukam faceta. Patrzę, kto jest online, a potem liczę, że nasze spojrzenia się spotkają” - mówi jeden z bohaterów. I to zdanie definiuje całą naszą współczesną intymność: hybrydową, półcyfrową, półosadzoną w realu. Najpierw symetryczne „match”, dopiero potem uśmiech. Najpierw aplikacja, dopiero potem rozmowa. Najpierw test, potem ryzyko. Tak obecnie wyglądają nasze relacje. Haugerud ich jednak nie ocenia. Raczej obserwuje - i trafia w punkt, w którym dziś znajduje się wiele osób. Chcemy bliskości, ale potrzebujemy „bezpiecznika”, jakim stają się aplikacje randkowe. Tinder i Grindr nie są tu demonizowane - są narzędziem, które pomaga zrobić pierwszy krok, zanim zjawi się odwaga. Nowe oblicza uczuć: miłość hetero, homo i ta, której nie potrafimy nazwać Film „Miłość” nie próbuje odtworzyć klasycznego romansowego modelu: on i ona, przeznaczenie, przeszkody, happy end. Zamiast tego pokazuje relacje, które wymykają się ramom. Marianne, oszczędna w emocjach lekarka, spotyka na swojej drodze Tora - pielęgniarza, który inaczej rozumie bliskość, inaczej o niej mówi, inaczej ją przeżywa. Ich rozmowy są proste, ale niosą wszystko to, czego nie umiemy powiedzieć nawet najbliższym. Obok nich pojawiają się historie mężczyzn odnajdujących swoją seksualność na nowo, ludzi, którzy w intymności szukają nie tyle miłości, co bycia zauważonym choć przez chwilę. Haugerud pozwala im wszystkim wybrzmieć. Bez patosu. Bez wstydu. Bez moralizowania. „Miłość”: film, który zostaje z nami długo po seansie Co najbardziej zachwyca w tym filmie? Cisza, która pozwala rozgościć się uczuciu. Dialogi, które brzmią jak prawdziwe rozmowy. Pauzy, które znaczą więcej niż wyznania oraz twarze, na których jedna mikrosekunda zmienia sens sceny. To kino, w którym - paradoksalnie - najwięcej dzieje się wtedy, kiedy nic się nie dzieje. „Miłość” jest najdelikatniejszą, a jednocześnie najbardziej dojrzałą częścią trylogii Haugeruda. „Sny o miłości” poruszały młodzieńczą pasją, „Seks” - kryzys tożsamości. „Miłość” spaja to wszystko w całość. Jest jak rozmowa, której nie chcemy kończyć. I może właśnie dlatego tak trafia prosto w serce. Film można obecnie zobaczyć w prawie wszystkich polskich kinach. Zarówno w multiplexach jak i malutkich studyjnych salach.
Ten skandynawski dramat był nominowany do 2 Oscarów, ale mało kto ogląda go więcej niż raz. "Zrujnowam mnie emocjonalnie"
Vanessa Aleksander wyznała, że film „Najgorszy człowiek na świecie” emocjonalnie ją zrujnował. Sprawdź, co ją poruszyło i dlaczego nie chce do niego wracać.
W tym artykule: Vanessa Aleksander poruszona filmem. „Nie odważę się go obejrzeć ponownie” „Najgorszy człowiek na świecie” – komedia, która zostaje z tobą na długo Joachim Trier i jego trylogia o pokoleniu Y Renate Reinsve w roli życia. Złota Palma i światowe uznanie Gdzie obejrzeć film „Najgorszy człowiek na świecie”? Vanessa Aleksander poruszona filmem. „Nie odważę się go obejrzeć ponownie” Vanessa Aleksander, aktorka i pasjonatka kina, opowiedziała o filmie, który tak głęboko ją poruszył, że nie chce do niego nigdy wracać. W rozmowie z portalem Filmweb ujawniła, że obejrzała go tylko raz i nie jest pewna, czy kiedykolwiek zdobędzie się na odwagę, by zobaczyć go ponownie. Chodzi o film „Najgorszy człowiek na świecie” w reżyserii Joachima Triera. Vanessa Aleksander przyznała, że produkcja „zrujnowała ją emocjonalnie”. Jej słowa nie pozostawiają złudzeń co do siły oddziaływania filmu: „Nie wiem, czy się odważę obejrzeć go drugi raz” – mówiła bez wahania. „Najgorszy człowiek na świecie” – komedia, która zostaje z tobą na długo Film „Najgorszy człowiek na świecie” zdobył Złotą Palmę i był dwukrotnie nominowany do Oscara. To historia Julii – młodej kobiety z Oslo, która próbuje odnaleźć siebie w chaotycznej rzeczywistości. Ma prawie 30 lat i wielkie wątpliwości dotyczące swojego miejsca w świecie. Julia zaczyna jako studentka medycyny, po czym przenosi się na psychologię, by ostatecznie spróbować swoich sił jako fotografka. Żadna z tych ścieżek nie przynosi jej spełnienia. W poszukiwaniu tożsamości i sensu życia wikła się w relacje uczuciowe – najpierw z 45-letnim Akslem, znanym twórcą komiksów, a później z młodszym Elvindem. Zarówno związek z Akslem, jak i relacja z Elvindem ukazują emocjonalne rozdarcie Julii, która nieustannie walczy z poczuciem niespełnienia i presją dorosłości. To właśnie ta autentyczność i emocjonalna głębia mogły sprawić, że Vanessa Aleksander tak silnie zareagowała na film. Joachim Trier i jego trylogia o pokoleniu Y Joachim Trier, norweski reżyser urodzony w Kopenhadze, znany jest z wyjątkowego podejścia do emocji i psychologii bohaterów. „Najgorszy człowiek na świecie” to trzecia część jego nieformalnej trylogii, po filmach „Reprise. Od początku, raz jeszcze…” i „Oslo, 31 sierpnia”. W trylogii tej Trier koncentruje się na pokoleniu Y – trzydziesto- i czterdziestolatkach, którzy zmagają się z kryzysem tożsamości, brakiem stabilizacji i presją społeczną. Każdy z filmów ukazuje fragment życia w wielkim mieście, pełnego wyborów, których konsekwencje odciskają piętno na psychice bohaterów. Renate Reinsve w roli życia. Złota Palma i światowe uznanie W postać Julii wciela się norweska aktorka Renate Reinsve. Jej występ spotkał się z entuzjastycznym odbiorem – zdobyła Złotą Palmę dla najlepszej aktorki na festiwalu w Cannes. To właśnie dla niej Trier pisał tę rolę, zainspirowany wcześniejszą współpracą przy filmie „Oslo, 31 sierpnia”. Po premierze „Najgorszego człowieka na świecie” Reinsve została okrzyknięta aktorką roku przez Stowarzyszenie Krytyków Filmowych w Seattle i uhonorowana główną nagrodą Norweskiego Międzynarodowego Festiwalu Filmowego Amanda. Anders Danielsen Lie, wcielający się w Aksla, również otrzymał wyróżnienie dla najlepszego aktora drugoplanowego. Gdzie obejrzeć film „Najgorszy człowiek na świecie”? Dzieło Joachima Triera można obejrzeć w serwisie TVP VOD. Film dostępny jest w oryginalnej wersji językowej z napisami i cieszy się dużą popularnością wśród widzów szukających głębokich, emocjonalnych przeżyć. Historia Julii to opowieść, z którą wielu widzów może się utożsamić. Trudne wybory, poszukiwanie siebie i dramatyczne konsekwencje codziennych decyzji sprawiają, że „Najgorszy człowiek na świecie” nie jest typową komedią romantyczną. To film, który nie tylko bawi, ale i zostawia trwały ślad w pamięci.
Skandynawskie filmy detektywistyczne, które są jak paraliżująca przejażdżka. Pozostawią cię w szoku na długo
Szukasz dobrych produkcji na długie, zimowe wieczory? Nic tak nie wbija w fotel, jak skandynawskie filmy detektywistyczne.
Spis treści: Filmy detektywistyczne w klimacie nordic noir "Bagno", reż Baltasar Kormákur (2006) "Pierwszy śnieg", reż. Tomas Alfredson (2017) "W mroku", reż. Jannik Johansen (2005) "Zabójcy bażantów", reż. Mikkel Nørgaard (2014) "Blodsbånd", reż. Marius Holst (2007) Filmy detektywistyczne w klimacie nordic noir Skandynawskie filmy detektywistyczne nie bez powodu cieszą się od lat ogromną popularnością. Łączą w sobie elementy thrillera, kryminału i filmów akcji, a mroczny klimat, suspens i tajemnica, które kojarzymy z kinem scandi noir, dodatkowo napawają grozą. To wszystko sprawia, że wciskają w fotel i nie pozwalają oderwać się od ekranu praktycznie do samych napisów końcowych. Oto nasz subiektywny przewodnik po filmach detektywistycznych, które warto dodać do swojej listy „do obejrzenia”. "Bagno", reż Baltasar Kormákur (2006) Niebywale zwyczajne, acz makabryczne zabójstwo powoduje, że inspektor kryminalny, samotny wilk, zaczyna grzebać w mrocznych tajemnicach rodzinnych. W tym samym czasie pewien zdesperowany ojciec szuka wyjaśnienia niewytłumaczalnej i śmiertelnej choroby mózgu swojej córki. Te dwa wątki się splatają, obnażając sieć kłamstw, które na przestrzeni 30 lat spajają kilka pokoleń. Skandynawski film detektywistyczny zdobył w 2006 roku cztery nagrody EDDA, czyli Islandzkiej Akademii Filmowej i Telewizyjnej. "Pierwszy śnieg", reż. Tomas Alfredson (2017) "Pierwszy śnieg” kolejna wciągająca produkcja w nurcie skandynawskiego kina detektywistycznego, oparta na bestsellerowej powieści Jo Nesbø. Film łączy w sobie elementy thrillera z klasycznym kryminałem, przedstawiając historię detektywa Harry'ego Hølma, granego przez Michaela Fassbendera, który zostaje wciągnięty w śledztwo dotyczące seryjnych morderstw w Norwegii. Morderca, którego ofiary znajdują się w okolicach Oslo, pozostawia za sobą mroczny ślad – ciała ofiar są zawsze otoczone przez tajemnicze śnieżne bałwany. Z każdym krokiem Hølm coraz bardziej pogrąża się w mrocznych sekretach, a śnieg, który pokrywa kraj, staje się nie tylko metaforą samotności bohatera, ale także symbolem ukrytych, nieodgadnionych tajemnic. "W mroku", reż. Jannik Johansen (2005) Kopenhaski pisarz i dziennikarz Jacob oraz jego przyjaciółka Nina są zaskoczeni, kiedy najdroższa siostra Jacoba - Julie, okaleczona po próbie samobójczej, oświadcza, iż ma zamiar pobrać się z poznanym przez Internet Ankerem. W przeddzień ślubu Julie popełnia samobójstwo w hotelowej łazience i umiera w ramionach narzeczonego. Po uroczystościach pogrzebowych Anker opuszcza Kopenhagę. Jacob, porządkując rzeczy Julie, natyka się na książkę należącą do Ankera, w której znajduje nekrolog identyczny z tym, który mężczyzna wypisał na grobie Julie. Zaintrygowany Jacob decyduje się odszukać miejsce, z którego pochodzi Anker i dociera do małego miasteczka Mørke w środkowej Jutlandii. "W mroku" to doskonały przykład na to, jak skandynawskie kino potrafi zbudować atmosferę niepokoju poprzez powolne odkrywanie warstw fabuły i stopniowe wprowadzenie do umysłów postaci. Zabójcy bażantów, reż. Mikkel Nørgaard (2014) „Zabójcy bażantów” to doskonała ekranizacja powieści od mistrza kryminały Jussi Adler-Olsena. Film w reżyserii Mikkela Norgaarda był kasowym przebojem w Danii i do dziś pozostaje jednym z najczęściej polecanych produkcji nordic noir. Dwóch detektywów (jeden charyzmatyczny, ale socjopata, a drugi wesoły, ale mniej zdolny) w Departamencie Q zajmują się nieco przeterminowanymi sprawami. Trafia im się jednak zbrodnia, której rozwiązaniu nie potrafią sie oprzeć (zwłaszcza ten charyzmatyczny). Podejrzanymi są absolwenci prestiżowej szkoły z inetrnatem, dziś członkowie elity duńskiego społeczeństwa. Ofiarą pada ich kolega ze szkoły. A najbardziej pomocna okaże się bezdomna, dawniej ich koleżanka, teraz przyjaciółka prostytutki-narkomanki, nosząca w torebce martwe dziecko. Blodsbånd, reż. Marius Holst (2007) 15-letni Mirush podróżuje z Albanii do Norwegii, aby odnaleźć ojca. Mężczyzna porzucił rodzinę, gdy nastolatek był jeszcze małym chłopcem. Teraz ojciec prowadzi małą restaurację w Oslo i zmaga się z długami wobec albańskiej mafii. . Rozpoczął nowe życie, ma norweską dziewczynę, a pozostawiona rodzina jest dla niego jedynie mglistym wspomnieniem – do czasu, kiedy nie pojawia się Mirush. Chłopiec zaczyna pracować u ojca, ale nie mówi mu, kim jest. Z czasem poznają się nawzajem, ale dla Mirusha spotkanie z ojcem wcale nie jest takie, jak sobie wymarzył. Jest zmuszony dokonać wyboru, który będzie miał ogromne konsekwencje dla nich obu.
Ten skandynawski miniserial z Netflixa przybliża prawdziwą zbrodnię, która wstrząsnęła Norwegią. Finał powoduje gęsią skórkę
Dramat, kryminał i „true crime” w jednym? Ta skandynawska perełka na Netfliksie przedstawia kulisy tajemniczego zniknięcia z 2018 roku.
Jako fani kina „nordic noir” wciąż szukamy nieodkrytych seriali i filmów ze Skandynawii, które przyprawiają o ciarki i nie pozwalają oderwać się od ekranu. Jednym z najczęściej polecanych na Netfliskie i zagranicznych forach jest „Zaginięcie w Lørenskog”. Choć jego premiera miała miejsce w 2021 roku, serial wciąż pozostaje ukrytą perełką z Norwegii. O czym opowiada serial „Zaginięcie w Lørenskog”? Mamy rok 2018. Anne-Elisabeth Hagen, żona norweskiego milionera znika ze swojego domu w niewyjaśnionych okolicznościach. Porywacze żądają okupu 9 milionów euro i tylko wtedy kobieta zostanie bezpiecznie zwrócona rodzinie. Rozpoczyna się walka z czasem, w obliczu której bohaterowie będą musieli odpowiedzieć na pytanie jak daleko gotowi są się posunąć w poszukiwaniu odpowiedzi. Historia, która przydarzyła się naprawdę, opowiada o śledczych, dziennikarzach i prawnikach, którzy po porwaniu zostają wciągnięci w wir teorii, spekulacji i plotek. View oEmbed on the source website Skandynawskie seriale kryminalne z Netflixa, które obejrzysz jednym tchem. Te mroczne tytuły "nordic noir" biją rekordy popularności Co stało się z prawdziwą Anne-Elisabeth Hagen? Skandynawski kryminał „Zaginięcie w Lørenskog” opowiada o prawdziwej zbrodni, która wstrząsnęła Norwegami siedem lat temu. Choć produkcja jest całkowicie fikcyjna, inspiruje się porwaniem Anne-Elisabeth Hagen, żony przedsiębiorcy należącego do grona dwustu najbogatszych Norwegów. Kobieta zniknęła ze swojego domu w Lørenskog, niedaleko Oslo, w dziwnych okolicznościach w 2018 roku. Nie było śladów włamania i prawie żadnych dowodów kryminalistycznych. Na miejscu zdarzenia pozostawiono jedynie list z żądaniem okupu. W tekście pojawił się liczne błędy, jednak zdaniem lingwistów miały one zostać popełnione celowo, aby sprawić wrażenie, że osoba stojąca za notatką nie była rodowitym Norwegiem. Jak zakończyła się sprawa? 18 miesięcy po uprowadzeniu Anne-Elisabeth Hagen policja nareszcie dokonała aresztowania, jednak jej ciała nigdy nie odnaleziono. Śledczy zatrzymali męża kobiety, Toma Hagena. Ponad cztery lata później mężczyzna został jednak oczyszczony z zarzutów, a od tamtego momentu na trop kobiety dalej nie natrafiono.
Mroczne seriale detektywistyczne w stylu „nordic noir”, które skutecznie mrożą krew w żyłach. Tych 7 tytułów całkowicie cię pochłonie
Mroźna pogoda za oknem zachęca do czasu spędzonego pod kocem i przed telewizorem. Jeśli szukasz czegoś, co umili ci długie wieczory, mamy kilka świetnych propozycji, od których ciężko będzie ci się oderwać. Oto seriale detektywistyczne, które podbiły serca widzów.
W tym artykule: „Forbrydelsen” „Jordskott Las zaginionych” „W pułapce" „Mare z Easttown” „Most nad Sundem” „The darkness” „Detektyw” „Forbrydelsen” Pierwszy sezon tego Duńskiego serialu detektywistycznego zadebiutował w 2007 r. i na przestrzeni lat stał się wzorem dla wielu skandynawskich produkcji nordic noir. „Forbrydelsen” śledzi losy detektyw Sarah Lund. Kobieta odbywa ostatnie dni służby w kopenhaskiej policji i planuje przeprowadzkę do Szwecji wraz ze swoim narzeczonym. Jej plany zmieniają się, gdy zostaje przydzielona do brutalnego zabójstwa 19-latki. Zbrodnia odsłania mroczne aspekty ludzkiej natury i politycznych układów. View oEmbed on the source website „Jordskott Las zaginionych” Kryminał, dramat i schi-fi w jednym? „Jordskott Las zaginionych” to szwedzka produkcja, której nie da się porównać do żadnego innego skandynawskiego serialu. Opowiada o Evie Thornblad, inspektor policji. Kobieta powraca do rodzinnego miasta siedem lat po zniknięciu córki, próbując znaleźć związek z sprawą, nad którą właśnie pracuje. W tych samych okolicach ponownie zaginęło bowiem dziecko. Tym razem jest to kilkuletni chłopczyk. Policja podejrzewa, że za porwaniami może kryć się ta sama osoba. Skandynawskie seriale kryminalne z Netflixa, które obejrzysz jednym tchem. Te mroczne tytuły "nordic noir" biją rekordy popularności „W pułapce" W małej rybackiej mieścinie na Islandii dochodzi do tajemniczego morderstwa – z morza zostają wyłowione zwłoki pozbawione głowy i kończyn. Zazwyczaj w takich sytuacjach miejscowi policjanci wzywają pomoc ze stolicy, ale w tym przypadku jest to niemożliwe, bo zamieć odcina miasteczko od świata. Niedoświadczeni stróże prawa mogą więc polegać jedynie na sobie, co prowadzi do zaskakujących rozstrzygnięć. View oEmbed on the source website „Mare z Easttown” Kate Winslet powraca na srebrny ekran jako producentka i aktorka pierwszoplanowa. W „Mare z Easttown” wciela się w rolę typowej detektyw z małego miasteczka po przejściach. Na tym jednak kończą się banały tego doskonałego serialu detektywistycznego. Kobieta zostaje przydzielona do sprawy miejscowego morderstwa, mierząc się jednocześnie żałobą, rozwodem i całym rozpadającym się na kawałki życiem. Historia zagłębia się w mroczne strony zżytej z sobą społeczności i podejmuje próbę analizy tego, jak rodzinne i dawne tragedie mogą definiować naszą teraźniejszość. Końcowy plot twist wbija w fotel i długo nie pozwala o sobie zapomnieć. View oEmbed on the source website „Most nad Sundem” Ten serial to już klasyka gatunku nordic noir, którą powinien obejrzeć każdy wielbiciel skandynawskich kryminałów. Na moście łączącym Danię i Szwecję zostaje odnalezione ciało. Morderca umieścił je w nieprzypadkowym miejscu – dokładnie tam, gdzie przebiega granica pomiędzy oboma krajami. Z tego powodu dochodzenie jest prowadzone przez policjantkę z Malmo oraz detektywa z Kopenhagi. Duńsko-szwedzki kryminał to cztery sezony pełne intryg, sekretów i żmudnej, acz fascynującej policyjnej pracy. „The darkness” Serial będący jest adaptacją bestsellerowych thrillerów autorstwa Ragnara Jónassona przenosi widza do mroźnej Islandii. Główną bohaterką „The darkness” jest Hulda Hermannsdóttir – samotna i nieco wypalona detektyw, która za chwilę ma przejść na emeryturę. Jej ostatnią sprawą ma być tajemnicze morderstwo młodej kobiety z Europy Wschodniej. Ciało, które zostaje odnalezione w sercu islandzkiego lodowca, okazuje się być kluczem do znacznie bardziej złożonej i mrocznej sieci tajemnic. Kobieta ryzykuje wszystko, by odkryć prawdę. View oEmbed on the source website Ten "sci-fi thriller" angażuje do szpiku kości. Mistrzowski tytuł nie ma sobie równych i jest dużo mroczniejszy niż „Stranger Things" „Detektyw” Jeden z najwybitniejszych seriali detektywistycznych w historii telewizji. W 1995 roku Marty Hart i Rust Cohle, detektywi i partnerzy Wydziału Śledczego w Luizjanie, zostają przypisani do prowadzenia śledztwa w sprawie makabrycznego morderstwa. Sprawa jest wielowątkowa, a wraz z rozwojem śledztwa na jaw zaczynają wychodzić lokalne tajemnice, w które zamieszany jest kościół, politycy, a nawet sama policja. Na wszystko cieniem kładą się konflikty i poplątane losy obu policjantów, których życie prywatne jest równie skomplikowane i tragiczne jak praca. View oEmbed on the source website
Skandynawskie seriale kryminalne z Netflixa, które obejrzysz jednym tchem. Te mroczne tytuły "nordic noir" biją rekordy popularności
Od „Kasztanowego ludzika” do „Pielęgniarki” – te skandynawskie seriale kryminalne dostępne na Netfliksie nie bez powodu znów są na topie. Mroczne historie wciskają w fotel i trzymają w napięciu aż do napisów końcowych.
W tym artykule: „Kasztanowy ludzik” „Zaginięcie w Lørenskog” „Karppi” „W pułapce zbrodni” „Ruchome piaski” „Młody Wallander: Cień zabójcy” „Pielęgniarka” „Kasztanowy ludzik” „Kasztanowy ludzik” to jeden z najlepszych seriali kryminalnych ostatnich lat. Ekranizacja powieści duńskiego pisarza Sørena Sveistrupa opowiada o makabrycznej zbrodni, która dotyka mieszkańców Kopenhagi. Na placu zabaw na spokojnych przedmieściach duńskiej stolicy znaleziono ciało zamordowanej młodej kobiety z brakującym jednym palcem. Obok ciała detektywi znajdują lalkę kasztanowego ludzika, która staje się wizytówką mordercy. Do śledztwa przydzielona zostaje ambitna młoda detektyw Naia Thulin i jej partner, Mark Hess. Wkrótce odkrywają, że kasztanowy ludzik łączy zabójstwo z inną sprawą - zaginioną rok wcześniej i uznaną za zmarłą córką polityk Rosy Hartung. View oEmbed on the source website „Zaginięcie w Lørenskog” Znika żona miliardera. Aby dojść do prawdy, norweska policja musi poradzić sobie z rozszalałą prasą i kłamiącymi informatorami. Mroczny miniserial skandynawski opowiada o prawdziwej zbrodni, która wstrząsnęła Norwegią w 2018 r. View oEmbed on the source website Fabuła jak z szwedzkiego kryminału, a w roli głównej Cielecka. Thriller na podstawie powieści Małeckiego ma szansę stać się perełką na miarę „Chyłki" „Karppi” Mocny skandynawski thriller noir, którego akcja toczy się w Helsinkach. Rok po śmierci męża detektyw Sofia Karppi bada sprawę tajemniczego zabójstwa. Gdy na placu budowy odkrywa ciało młodej kobiety, uruchamia łańcuch wydarzeń, które grożą zniszczeniem jej życia - po raz kolejny. Trzysezonowa produkcja z 2018 r. to jeden z najbardziej wciągających seriali na Netfliksie. Nie będziecie w stanie się od niej oderwać. View oEmbed on the source website „W pułapce zbrodni” Akcja „W pułapce zbrodni” rozpoczyna się w małym, odizolowanym miasteczku rybackim na północy Islandii. Głównym bohaterem serialu jest detektyw Andri Ólafsson, który na co dzień mierzy się nie tylko z surowymi warunkami pogodowymi, ale również z rozwodem i skomplikowaną sytuacją rodzinną. Gdy nadchodzi potężna burza śnieżna, miejscowa policja odnajduje zwłoki wyłowione z morza. Śmierć, która początkowo uznana była za nieszczęśliwy wypadek, wraz z rozwojem śledztwa ujawnia coraz mroczniejsze tajemnice mieszkańców tego hermetycznego środowiska. View oEmbed on the source website „Ruchome piaski” Serial kryminalny Netfliksa oparty na bestsellerowej książce Malin Persson Giolito. „Ruchome piaski” opowiadają o strzelaninie, do której dochodzi w prywatnej szkole w zamożnej dzielnicy Sztokholmu. Przed sądem z oskarżeniami o zabójstwo staje nieprzysparzająca dotąd problemów uczennica Maia Norberg. Proces ujawnia kulisy zbrodni i zawiłych relacji dziewczyny z pochodzącym z bogatej, lecz dysfunkcyjnej rodziny Sebastianem Fagermanem. View oEmbed on the source website Miłośnik Harlana Cobena polecił mi ten mroczny polski thriller. Faktycznie ściska żołądek jak najlepszy skandynawski kryminał „Młody Wallander: Cień zabójcy” Kultowy „Wallander” to jeden z najpopularniejszych seriali kryminalnych w stylu „nordic noir”. Oparty na bestsellerowych powieściach Henninga Mankella, opowiada o losach Kurta Wallandera, komisarza policji, którego po rodzinnej tragedii doszczętnie pochłania praca. Zagraniczna produkcja jest uwielbiana na całym świecie i dosłownie nie pozwala oderwać się od ekranu. Nic dziwnego, że skandynawski serial opowiadający o początkach głównego bohatera w zespole szwedzkiej policji również cieszy się ogromną popularnością. „Młody Wallander: Cień zabójcy” to drugi sezon kryminalno-sensacyjnej produkcji. Tym razem Wallander dołącza do wydziału ds. poważnych przestępstw, a jego pierwszą sprawą jest potrącenie i ucieczka z miejsca wypadku przed nocnym klubem. View oEmbed on the source website „Pielęgniarka” Absolutny hit platformy, który krótko po premierze trafił na listę top 10 najpopularniejszych produkcji na Netflix. „Pielęgniarka” to serial powstały na podstawie prawdziwej, mrożącej krew w żyłach historii. Nowa pielęgniarka w szpitalu podejrzewa, że jej pragnąca uznania koleżanka z pracy może mieć związek z serią zgonów wśród pacjentów. View oEmbed on the source website
Ten szwedzki serial od mistrza gatunku „nordic noir” sprawił, że pokochałam skandynawskie kryminały. „Genialny”, piszą internauci
Policjant po przejściach, klaustrofobiczny klimat małego, szwedzkiego miasta i mroczne tajemnice – „Wallender” to obowiązkowa pozycja dla fanów skandynawskich thrillerów.
Szukacie nowej produkcji, którą można „zbinge-watchować” podczas przerwy świątecznej? Jeśli lubicie trzymające w napięciu kryminały, koniecznie musicie dać szansę tej szwedzkiej produkcji. „Wallander”, to jeden z najlepiej ocenianych skandynawskich seriali. O czym opowiada „Wallander”? Serialu „Wallander” za pewne nie trzeba przedstawiać fanom skandynawskich powieści kryminalnych. Produkcja powstała bowiem na podstawie bestsellerowych powieści Henning Mankell. Zarówno w serii szwedzkiego pisarza, jak i w skandynawskiej produkcji, głównym bohaterem jest Kurt Wallander, komisarz policji stacjonujący w małym miasteczku na południu Szwecji. Mężczyzna przechodzi kryzys wieku średniego, ma kłopoty ze zdrowiem, a po rodzinnej tragedii coraz bardziej popada w alkoholizm i depresję. Większość czasu poświęca pracy, w której poszukuje sprawców brutalnych morderstw. Ten mroczny skandynawski serial z gatunku "nordic mystery" przyprawia o ciarki już na samym zwiastunie. Hit szwedzkiej telewizji w końcu w Polsce Dlaczego warto obejrzeć „Wallandera”? „Wallander” wciska w fotel już od pierwszej historii. Stworzona na podstawie powieści „Nim nadejdzie mróz”, skupia się na relacji Kurta z jego córką jedynaczką, która właśnie została mianowana nową policjantką jego komendy. Muszą oni razem zmierzyć się z religijnym fanatykiem, który na swój okrutny sposób odczytuje wolę bożą. Zagadkę trzeba rozwiązać szybko, zanim pojawią się następne ofiary. Niemożliwy do podrobienia klimat, zawiłe tajemnice, nacisk kładziony na pokazanie żmudnej pracy policjantów i dociekania nad psychologicznymi motywacjami przestępców to rzeczy, za które widzowie pokochali „Wallandera”. Jeśli więc lubisz mroczne thrillery, które przyprawiają o dreszcze i nie pozwalają oderwać się od ekranu, ten serial powinien znaleźć się na szczycie twojej listy "do obejrzenia".