„Obsada to istna Liga Mistrzów”. Ten polski serial kryminalny z początku lat 2000 na nowo zachwyca widzów
Dwa sezony, 9 odcinków i obsada, którą dziś nazwalibyśmy ligą mistrzów. „Defekt” dostępny na TVP VOD przypomina, że kiedyś polskie kryminały grały w zupełnie innej lidze.
Był czas, kiedy polskie seriale kryminalne nie potrzebowały spektakularnych efektów specjalnych ani wielkich streamingowych budżetów, żeby trzymać w napięciu. Wystarczał mocny scenariusz, wyraziste postaci i obsada, która dziś spokojnie mogłaby konkurować z najlepszymi europejskimi produkcjami. Właśnie do takich tytułów wraca dziś „Defekt” - serial z początku lat 2000, który można oglądać na TVP VOD i który dla wielu widzów pozostaje jednym z najbardziej niedocenionych polskich kryminałów. „Defekt” - kryminał, który grał w innej lidze W centrum historii stoi prokurator Elżbieta Ginter (Magdalena Cielecka), kobieta bezkompromisowa, chłodna i skupiona na faktach, oraz komisarz Witold Kosmala (Piotr Fronczewski) - policjant zmęczony systemem, odliczający czas do emerytury, który nagle zostaje wciągnięty w sprawę większą, niż mógł się spodziewać. Śledztwo dotyczące afery bankowej szybko przeradza się w wielowątkową opowieść o władzy, pieniądzach i moralnych kompromisach. To nie jest kryminał „na jeden wątek” - raczej gęsta, powoli narastająca historia, w której napięcie buduje się ciszą, spojrzeniami i niedopowiedzeniami. View oEmbed on the source website „Obsada to istna Liga Mistrzów” Nieprzypadkowo ten serial tak często wraca w rozmowach o złotej erze polskiej telewizji. Magdalena Cielecka w jednej z wcześniejszych ról pokazuje już tę charakterystyczną dla siebie intensywność i chłód emocjonalny, a Piotr Fronczewski tworzy postać, która balansuje między cynizmem a zmęczeniem światem. To duet, który dziś bez problemu można by wpisać w kategorię „premium casting” - zanim jeszcze takie określenie na dobre weszło do języka seriali. Na ekranie Cieleckiej i Fronczewskiemu towarzyszy prawdziwa plejada nazwisk, które dziś bez wahania można określić mianem aktorskiej „pierwszej ligi”. W „Defekcie” pojawiają się m.in. Andrzej Chyra jako tajemniczy „Makler”, Agnieszka Krukówna w roli dziennikarki Ewy Bauman, Zbigniew Zapasiewicz jako prokurator Piwnicki czy Jan Peszek jako ojciec bohaterki. W obsadzie znaleźli się także Borys Szyc, Robert Więckiewicz, Kinga Preis, Wojciech Malajkat, Sławomir Orzechowski i Dorota Landowska. Dziś te nazwiska tylko podbijają wrażenie, że „Defekt” był projektem, który zebrał na jednym planie aktorów, zanim na dobre stali się ikonami polskiego kina i telewizji. Takich seriali już się nie robi? „Defekt” ma w sobie coś, co dziś coraz trudniej znaleźć w kryminalnych produkcjach: spokój narracyjny i zaufanie do widza. Nie wszystko jest tu podane wprost, nie każda emocja jest dopowiedziana, a tempo pozwala wejść w świat bohaterów, zamiast tylko go „obejrzeć”. Współczesne kryminały często stawiają na szybkość i zwrot akcji co kilka minut. „Defekt” działa inaczej - bardziej jak powolne odkrywanie warstw, w którym ważniejsze od samego „kto zabił” jest „dlaczego to się wydarzyło”. Polski serial „Defekt” dostępny na TVP VOD Dziś serial można oglądać na TVP VOD i dla wielu widzów będzie to nie tylko powrót do historii, ale też do konkretnego momentu w polskiej telewizji - czasu, gdy kryminały miały surowość, ciężar i specyficzny, nieco ponury klimat, który długo zostawał w głowie po napisach końcowych. „Szkoda, że tak szybko się kończy” - piszą dziś widzowie, którzy odkrywają „Defekt” na TVP VOD na nowo. Serial liczy 2 sezony i łącznie 9 odcinków, co sprawia, że można go obejrzeć właściwie w jeden intensywny weekend, ale jego klimat zostaje na dłużej, niż sugerowałby metraż.
Światowy bestseller zekranizowany jako serial kryminalny. Nowość od Apple TV idealnie sprawdzi się na nudę w letnie wieczory
Lato sprzyja lekkim historiom, ale czasem największą przyjemność daje dobry kryminał. Apple TV+ właśnie sięga po bestsellerową powieść Marissy Stapley i zamienia ją w serial, od którego trudno będzie oderwać się choćby na chwilę.
Długie wieczory, urlopy i weekendowe wyjazdy sprawiają, że częściej szukamy seriali, które potrafią wciągnąć od pierwszego odcinka. Nie zawsze jednak mamy ochotę na lekką komedię romantyczną czy kolejną obyczajową historię. Czasem najlepszym wyborem okazuje się dobrze skonstruowany kryminał z bohaterką, która skrywa więcej tajemnic niż wszyscy ścigający ją ludzie razem wzięci. Właśnie taki tytuł przygotowało na lato Apple TV+. Już za chwilę na platformę trafi „Lucky” - serial oparty na bestsellerowej powieści Marissy Stapley, z Anyą Taylor-Joy w roli głównej. Bestseller, który podbił listy sprzedaży Zanim „Lucky” trafiło na ekran, książka Marissy Stapley zdążyła zdobyć status bestsellera „New York Timesa” i została wybrana książką miesiąca przez Reese's Book Club - jeden z najbardziej wpływowych klubów czytelniczych na świecie. Powieść ukazała się w 2021 roku, a w Polsce została wydana dwa lata później nakładem wydawnictwa Świat Książki. Autorka stworzyła historię Luciany „Lucky” Armstrong - kobiety wychowanej przez oszusta, która od najmłodszych lat uczyła się życia na granicy prawa. Kiedy wydaje się, że po spektakularnym skoku uda jej się rozpocząć nowe życie, los ponownie wystawia ją na próbę. Lucky wygrywa na loterii fortunę, której nie może odebrać bez ryzyka ujawnienia swojej przeszłości i trafienia za kratki. To punkt wyjścia dla pełnego zwrotów akcji thrillera o ucieczce, rodzinnych tajemnicach i drugich szansach. O czym opowiada serial „Lucky”? Serialowa adaptacja zachowuje główne założenia książki. Bohaterką jest młoda kobieta, która przed laty odcięła się od przestępczego świata, w którym dorastała. Gdy wydarzenia wymykają się spod kontroli, musi jednak wrócić do umiejętności, które przez lata próbowała pozostawić za sobą. W roli Lucky zobaczymy Anyę Taylor-Joy, jedną z najbardziej rozchwytywanych aktorek swojego pokolenia. Gwiazda „Gambitu królowej”, „Peaky Blinders”, „Menu” i „Furiosy: Saga Mad Max” nie tylko stanęła przed kamerą, ale także została producentką wykonawczą projektu. Serial zapowiadany jest jako połączenie kryminału, thrillera i historii o próbie ucieczki przed własną przeszłością. View oEmbed on the source website Gwiazdorska obsada nowej produkcji Apple TV+ Obok Anyi Taylor-Joy na ekranie pojawi się Drew Starkey, którego widzowie mogą kojarzyć m.in. z filmu „Queer”. W obsadzie znaleźli się także pięciokrotnie nominowana do Oscara Annette Bening, nominowana do Oscara Aunjanue Ellis-Taylor oraz Timothy Olyphant, znany między innymi z serialu „Justified”. Za produkcję odpowiada Apple Studios. Funkcję showrunnerów pełnią Jonathan Tropper, twórca związany wcześniej z serialem „See” i filmem „Projekt Adam”, oraz Cassie Pappas, pracująca wcześniej przy „Silosie” i „Griseldzie”. Wśród producentów wykonawczych znalazła się również Reese Witherspoon za pośrednictwem swojej firmy Hello Sunshine. Kiedy premiera „Lucky” na Apple TV+? Apple TV+ wyznaczyło premierę serialu na 15 lipca 2026 roku. Zainteresowanie produkcją jest ogromne już na etapie promocji - pełny zwiastun w krótkim czasie przyciągnął miliony widzów. Wszystko wskazuje na to, że „Lucky” może stać się jedną z najgłośniejszych serialowych premier tego lata. Jeśli więc szukacie historii, która połączy kryminalną intrygę, charyzmatyczną bohaterkę i atmosferę nieustannego zagrożenia, warto wpisać tę datę do kalendarza. Apple TV+ najwyraźniej znalazło serial idealny na letnie wieczory.
To jeden z lepszych polskich seriali kryminalnych, a mało kto go zna. W obsadzie Linda i Jakubik
Zanim polskie kryminały stały się specjalnością platform streamingowych, powstał „Paradoks”. Serial z Bogusławem Lindą i Arkadiuszem Jakubikiem do dziś zbiera dobre opinie, choć wielu widzów nigdy nie dało mu szansy.
Jeszcze kilkanaście lat temu polskie seriale kryminalne nie budziły takich emocji jak dziś. Nie było jeszcze mody na binge-watching rodzimych produkcji, a kolejne premiery nie podbijały mediów społecznościowych. Tymczasem właśnie wtedy powstał „Paradoks” - serial, który przeszedł przez telewizję nieco po cichu, choć miał wszystko, czego oczekujemy od dobrego kryminału: wyrazistych bohaterów, świetną obsadę i sprawy kryminalne, które naprawdę angażują. Dziś, gdy widzowie zachwycają się „Forstem”, „Wzgórzem psów” czy „Informacją zwrotną”, warto wrócić do produkcji, która pod wieloma względami wyprzedziła swój czas. „Paradoks” to kryminał, który stawia na bohaterów W centrum historii znajduje się komisarz Marek Kaszowski. To policjant z ogromnym doświadczeniem, ale też człowiek noszący na barkach własne błędy i rozczarowania. Bohater nie przypomina nieskazitelnych detektywów znanych z klasycznych seriali. Jest zmęczony, bywa porywczy, często działa wbrew procedurom, ale właśnie dzięki temu wydaje się autentyczny. W rolę Kaszowskiego wcielił się Bogusław Linda, dla wielu widzów nieodłącznie związany z kultowymi „Psami”. Aktor doskonale odnajduje się w postaci twardego policjanta, ale pokazuje też jej bardziej ludzką, mniej oczywistą stronę. Partneruje mu Anna Grycewicz („Stulecie Winnych”) jako podkomisarz Joanna Majewska. To właśnie relacja tej dwójki staje się jednym z najmocniejszych elementów serialu. Twórcy unikają prostych schematów i nie próbują na siłę budować melodramatycznych wątków. Zamiast tego skupiają się na wzajemnym zaufaniu, napięciach i różnicach charakterów. View oEmbed on the source website Gwiazdorska obsada to jeden z największych atutów serialu Jednym z powodów, dla których „Paradoks” tak dobrze broni się po latach, jest obsada. Oprócz Lindy na ekranie pojawia się również Arkadiusz Jakubik, dziś kojarzony między innymi z „Domem złym” Wojciecha Smarzowskiego czy serialami „Król”, „Informacja zwrotna” oraz „Klangor”. W obsadzie są również Gabriela Muskała, znana z „Fugi” i serialu „Król”, w roli komisarz Moniki Piechockiej. Cezary Łukaszewicz („Wataha”, „Rojst”) oraz Przemysław Bluszcz („Drogówka”, „Prosta historia o morderstwie”, „Krew z krwi”), którzy wzmacniają policyjny i proceduralny wymiar historii. W kolejnych odcinkach można dostrzec także wiele znanych twarzy polskiego kina i telewizji. Dzięki temu niemal każda sprawa kryminalna zyskuje dodatkową głębię, a bohaterowie drugoplanowi nie sprawiają wrażenia przypadkowych. Dlaczego „Paradoks” ogląda się dobrze nawet po latach? Wiele seriali kryminalnych starzeje się zaskakująco szybko. Zmieniają się tempo narracji, sposób prowadzenia historii czy oczekiwania widzów. „Paradoks” uniknął tego problemu. Twórcy postawili na klasyczną formułę policyjnego kryminału. Każdy odcinek przynosi nową sprawę, ale równocześnie rozwija głównych bohaterów i ich relacje. Dzięki temu serial można oglądać zarówno odcinek po odcinku, jak i potraktować jako dłuższą opowieść. To produkcja, która nie próbuje szokować brutalnością ani epatować mrokiem. Zamiast tego stawia na solidnie skonstruowaną zagadkę, dobrze napisane dialogi i atmosferę przypominającą najlepsze europejskie kryminały sprzed ery streamingu. Idealna propozycja dla fanów polskich kryminałów Jeśli lubicie „Króla”, „Glinę”, „Informację zwrotną” czy starsze sezony „Belfra”, „Paradoks” może okazać się jednym z waszych najciekawszych serialowych odkryć. To nie jest produkcja, która na każdym kroku próbuje udowodnić swoją wyjątkowość. Jej siła tkwi gdzie indziej - w dobrze opowiedzianej historii, charyzmatycznych bohaterach i obsadzie, którą ogląda się z prawdziwą przyjemnością. W czasach, gdy platformy streamingowe prześcigają się w coraz głośniejszych premierach, czasem warto wrócić do serialu, który nie potrzebował wielkiej kampanii promocyjnej. „Paradoks” wyprodukowany w 2012 roku pozostaje jednym z tych polskich kryminałów, które wielu widzów niesłusznie ominęło. A to właśnie takie tytuły najczęściej okazują się największymi niespodziankami. Cały serial jest obecnie dostępny na platformie Netflix.
Na Netflix wraca jeden z najlepszych seriali kryminalnych wszech czasów. „Absolutnie uzależniający”
18 czerwca Netflix ponownie otwiera drzwi do świata Dextera Morgana. Na platformę ma trafić komplet ośmiu sezonów kultowego serialu, czyli łącznie 96 odcinków z Michaelem C. Hallem w roli głównej
To powrót produkcji, która zadebiutowała w 2006 roku i bardzo szybko stała się jednym z najważniejszych kryminałów telewizyjnych XXI wieku. Dla jednych była przełomową opowieścią o antybohaterze, dla innych, serialem, który trudno było wyłączyć po jednym odcinku. „Dexter” wraca na Netflix. 96 odcinków mrocznego kryminału w sam raz na długi maraton W czasach, gdy w serwisach streamingowych dominują krótkie sezony i szybkie premiery, powrót pełnej wersji „Dextera” brzmi jak zaproszenie do klasycznego serialowego maratonu. Osiem sezonów pozwala wejść w tę historię bez pośpiechu, od pierwszego spotkania z bohaterem po kolejne etapy jego coraz bardziej skomplikowanej moralności. To nie jest kryminał, który opiera się wyłącznie na zagadce i pościgu za sprawcą. Tu napięcie buduje się inaczej, powoli, konsekwentnie i z coraz większym dyskomfortem. View oEmbed on the source website Dexter Morgan pracuje jako analityk śladów krwi w Miami Metro Police. Za dnia pomaga rozwiązywać sprawy morderstw, nocą sam zabija. Nie wybiera jednak przypadkowych ofiar. Kieruje się kodeksem, który pozwala mu tropić tych, którzy wymknęli się sprawiedliwości. To właśnie ten niepokojący paradoks, seryjny morderca ukrywający się po stronie prawa, sprawił, że serial od lat fascynuje widzów i wymyka się prostym kategoriom. Widzowie od lat wracają do tego serialu. Wysoka ocena mówi sama za siebie „Dexter” wciąż utrzymuje bardzo mocną pozycję wśród seriali kryminalnych. W serwisie IMDb ma ocenę 8,6/10, a poszczególne odcinki, zwłaszcza z najmocniejszych sezonów, nadal należą do tych, które widzowie wspominają z największym napięciem. W opiniach fanów regularnie powraca zachwyt nad konstrukcją postaci, klimatem Miami i rolą Michaela C. Halla, który stworzył jedną z najbardziej rozpoznawalnych kreacji w historii telewizji. To właśnie Hall jest jednym z głównych powodów, dla których „Dexter” nie zestarzał się jak wiele produkcji z tego okresu. Gra bohatera chłodno, precyzyjnie i z pozornym spokojem, ale pod tą kontrolą cały czas czuć pęknięcie. Dexter bywa uprzejmy, zabawny i niemal zwyczajny, a jednocześnie nosi w sobie mrok, którego nie da się oswoić. Serial najmocniej działa wtedy, gdy pokazuje jego podwójną naturę. To nie jest serial bez skaz, ale właśnie dlatego wciąż budzi emocje Kultowy status „Dextera” nie oznacza, że widzowie są zgodni co do wszystkiego. Ostatnie sezony od lat wywołują dyskusje, a finał oryginalnej serii należy do tych zakończeń, które wciąż dzielą fanów. Dla jednych był rozczarowaniem, dla innych naturalnym domknięciem historii bohatera, który nigdy nie miał szans na proste odkupienie. Trudno jednak odmówić serialowi jednego: nawet w słabszych momentach potrafił przyciągać uwagę i prowokować do rozmów. Pełna dostępność ośmiu sezonów może więc działać jak idealna okazja do własnego rewatchu. Bez presji dawnych opinii, bez czekania na kolejne emisje, z możliwością sprawdzenia, które wątki nadal robią największe wrażenie, a które po latach wypadają inaczej. Dla nowych widzów to z kolei szansa, by zobaczyć, skąd wziął się fenomen Dextera Morgana i dlaczego ta postać tak mocno zapisała się w popkulturze. Uniwersum Dextera nadal żyje Powrót oryginalnego „Dextera” na Netflix ma dodatkowe znaczenie, bo ta historia wcale nie została zamknięta w przeszłości. W ostatnich latach powstały kolejne produkcje rozbudowujące uniwersum, w tym „Dexter: New Blood”, „Dexter: Zmartwychwstanie” oraz prequel „Dexter: Grzech pierworodny”. Dla osób, które chcą uporządkować całą opowieść, klasyczna, ośmiosezonowa seria pozostaje najlepszym punktem startu. To tu zaczyna się kodeks, relacja z Debrą, praca w Miami Metro Police i cały mechanizm, który później wraca w kolejnych odsłonach. Bez znajomości oryginału trudno w pełni zrozumieć, dlaczego Dexter Morgan stał się tak ważną postacią dla współczesnego serialu kryminalnego.
Nie Netflix, nie HBO. Ten nowy kryminał będzie można oglądać wyłącznie w TV
Choć dziś niemal wszystko oglądamy w streamingu, ten kryminał będzie można zobaczyć tylko w telewizji. Jego bohater stracił wzrok, ale nie instynkt śledczego. A to wystarczy, by rozwiązywać sprawy, których inni nie potrafią zamknąć.
W telewizji na wakacje pojawi się nowy, austriacki serial kryminalny - „Niewidomy detektyw”. Akcja rozgrywa się w Wiedniu, a w centrum wydarzeń stoi Alexander Haller - były główny inspektor, który po zamachu z użyciem samochodu pułapki traci wzrok i ukochaną kobietę. Kiedy skazany za atak mężczyzna ucieka z więzienia, Haller wraca do sprawy, tym razem poza systemem, z taksówkarzem Nikolaiem Falkiem u boku. „Niewidomy detektyw” - nowy serial kryminalny dostępny tylko w TV W tym kryminale miasto nie jest tylko tłem, ale nerwem opowieści: Wiedeń, elegancki i chłodny jak fasada secesyjnej kamienicy, skrywa brudne zakamarki świata brutalnych przestępstw. To właśnie tam Haller podejmuje decyzję o odejściu z policji po tragedii, która w jednej chwili zabiera mu dotychczasowe życie. Utrata wzroku mogłaby zamknąć każdy rozdział, a jednak tu staje się początkiem kolejnego - bardziej ryzykownego, bo prowadzonego bez odznaki i bez parasola instytucji. Powrót sprawy po ucieczce skazanego sprawcy uruchamia serię zdarzeń, w których liczy się refleks i upór. Haller, pozbawiony wsparcia dawnych kolegów, wybiera drogę prywatnego śledztwa. Stawka pozostaje osobista i bezlitosna: dotarcie do prawdy o dniu zamachu i rozplątanie historii, która wciąż pulsuje bólem, ale też determinacją. W świecie, gdzie przeciwnicy potrafią zniknąć szybciej niż trop, każde przeoczenie może kosztować więcej niż spokój. View oEmbed on the source website Duet, którego nikt się nie spodziewał, gra o czas i życie Siłą „Niewidomego detektywa” jest duet zbudowany na kontraście. Haller nie działa sam – do współpracy wciąga Nikolai’a Falka, zwanego Niko: obrotnego taksówkarza z Berlina, który staje się jego „oczami w terenie”. Ten układ ma w sobie napięcie znane z najlepszych opowieści o partnerstwie wbrew okolicznościom: z jednej strony doświadczenie i instynkt śledczego, z drugiej mobilność, spryt i obecność na ulicy. Ich prywatne dochodzenie prowadzi w głąb świata bezwzględnych przestępców, porwań i morderstw. Z odcinka na odcinek rośnie poczucie wyścigu z czasem, bo tropy nie układają się w wygodną linię, tylko w labirynt. Sprawa okazuje się bardziej skomplikowana, niż można było zakładać na starcie, a lekceważenie niewidomego detektywa przez ludzi, których ściga, zaczyna działać na jego korzyść. To przewaga budowana nie siłą, lecz konsekwencją – i odwagą, by poruszać się po omacku tam, gdzie inni widzą wyłącznie chaos. „Niewidomy detektyw” - kiedy i gdzie oglądać? Emisja została rozpisana jasno: premierowy odcinek widzowie zobaczą 10 czerwca o 22:00 na 13 Ulica. Kolejne epizody będą pojawiać się w każdą środę, a finał sezonu zaplanowano na 2 września. Taki rytm sprzyja serialom, które lubią zostawić widza z niedosytem – i z myślą, że prawda rzadko przychodzi od razu, częściej odsłania się warstwami. W obsadzie znaleźli się: Philipp Hochmair („Konferencja w Wannsee”, „Freud”), Andreas Guenther („Telefon 110”, „Bractwo czerwonej opaski”), Stipe Erceg, Patricia Aulitzy, Jaschka Lämmert, Julia Franz Richter, Sabin Tambrea, Aenne Schwarz oraz Sascha Geršak. Za produkcję odpowiadają Tivoli Film Produktion i Mona Film, światową dystrybucją zajmuje się Seven.One Studios International, a producentami są Thomas Hroch i Gerald Podgornig. To zestaw nazwisk i firm, który zapowiada kryminał skrojony precyzyjnie: z napięciem, mocnym punktem wyjścia i bohaterem, którego nie da się zignorować.
Na Netflix właśnie wpadł oparty na faktach miniserial, który redefiniuje gatunek true crime. Wraca do głośnej sprawy z lat 90.
Netflix wraca do jednej z najbardziej poruszających spraw kryminalnych lat 90. „Jedyny świadek” opowiada o zabójstwie Rachel Nickell, błędach śledztwa i ojcu, który musiał ochronić straumatyzowanego syna.
„Jedyny świadek” dostępny na Netflix od 4 czerwca to trzyodcinkowy dramat true crime o sprawie, która wstrząsnęła Wielką Brytanią i na lata stała się jednym z najbardziej przejmujących symboli śledczych błędów, medialnej presji i rodzinnej traumy. Serial wraca do zabójstwa Rachel Nickell, 23-latki zamordowanej 15 lipca 1992 roku na Wimbledon Common w Londynie, podczas spaceru z dwuletnim synem Alexem. W tym artykule: Fabuła miniserialu „Jedyny świadek” na Netflix mrozi krew w żyłach Czy warto obejrzeć „Jedynego świadka” na Netflix? Czerwcowe premiery na Netflix. Te tytuły to must-watch Fabuła miniserialu „Jedyny świadek” na Netflix mrozi krew w żyłach Wimbledon Common można sobie wyobrazić jak kadr z brytyjskiego filmu: zieleń, otwarta przestrzeń, gdzie Londyn na chwilę zwalnia tempo. Dlatego ta historia do dziś porusza tak mocno. W miejscu kojarzonym ze spokojem Rachel Nickell została brutalnie zaatakowana i zamordowana w biały dzień. Obok niej był jej dwuletni syn, Alex. „Jedyny świadek” nie opowiada tej historii jak kolejnej sensacyjnej rekonstrukcji zbrodni. Bliżej mu do intymnego, bolesnego portretu ludzi zmuszonych do zbudowania życia od nowa. Fabuła pokazuje nie tylko samą tragedię, ale też to, co wydarzyło się później: strach, żałobę, medialny hałas i śledztwo, które zamiast przynosić ukojenie, przez lata pogłębiało poczucie niesprawiedliwości. W sprawie Rachel Nickell sprawca przez 16 lat pozostawał na wolności. Ta liczba brzmi jak chłodny zapis w aktach, ale za nią kryją się lata niepewności, strachu i pytań, na które bliscy ofiary nie dostawali odpowiedzi. View oEmbed on the source website Jednym z najważniejszych wątków serialu jest błędne śledztwo. Policja przez długi czas koncentrowała się na niewłaściwym podejrzanym, Colinie Staggu. Mężczyzna stanął przed sądem, ale w 1994 roku został uniewinniony. Dopiero w 2008 roku do zbrodni przyznał się Robert Napper, seryjny przestępca seksualny. Netflix pokazuje, jak w głośnych sprawach granica między presją opinii publicznej, oczekiwaniami mediów a realnym dochodzeniem potrafi niebezpiecznie się zacierać. To opowieść o błędzie, którego skutków nie da się po prostu wymazać, i o systemie, który zawiódł wtedy, gdy najbardziej potrzebna była precyzja, uważność i odpowiedzialność. Czy warto obejrzeć „Jedynego świadka” na Netflix? Najbardziej przejmującą częścią tej historii pozostają dalsze losy rodziny Rachel. André Hanscombe został samotnym ojcem straumatyzowanego dziecka. Gdy zabójca wciąż pozostawał na wolności, zdecydował się wyjechać z Alexem do Francji, obawiając się o bezpieczeństwo syna jako jedynego naocznego świadka. „Jedyny świadek” ma być historią opowiedzianą blisko tych, którzy przez lata żyli z konsekwencjami zbrodni. Alex i André Hanscombe uczestniczyli w produkcji jako konsultanci, co nadaje serialowi dodatkowy ciężar. To nie jest true crime nastawione na dreszcz emocji: to raczej próba zrozumienia, jak trauma pracuje w czasie i jak jedna chwila może zmienić całe życie. Za scenariusz odpowiada Rob Williams, a produkcję realizuje STV Studios Drama. W obsadzie znaleźli się Jordan Bolger jako André oraz Jahsaiah Williams i Max Fincham jako Alex na różnych etapach życia. „Jedyny świadek” na Netflix to moim zdaniem propozycja dla widzów poszukujących na ekranie nie sensacji, a uważności. Czerwcowe premiery na Netflix. Te tytuły to must-watch Oprócz „Jedynego świadka”, w czerwcowym kalendarzu Netflixa znalazło się jeszcze kilka tytułów wartych dopisania do listy must-watch. Tego samego dnia, czyli 4 czerwca, na platformę trafił „Poldi”, dokument o Lukasie Podolskim. Chwilę później premierę będą miały komedia romantyczna „Biurowy romans” z Jennifer Lopez (5 czerwca) i hiszpański thriller „Kobieta z portu” (5 czerwca). Na fanów polskich kryminałów czeka „Kolory zła: czerń” (10 czerwca), a na tych, którzy wolą cieplejsze, obyczajowe historie, 5. sezon „Słodkich magnolii” (11 czerwca). W drugiej połowie miesiąca Netflix pokaże też „Za wszelką cenę” (18 czerwca), ekranizację powieści Harlana Cobena, oraz „Wiadomości dla Isabelle” (19 czerwca), romantyczną historię z emocjonalnym twistem.
„Morfeusz”. Nowy, polski serial, który nie jest tylko o gangsterach. Jest o tym, jak łatwo człowiek przestaje być sobą [RECENZJA]
„Morfeusz” to nowy surowy polski serial SkyShowtime stworzony w duchu „Pitbulla” i „Fali zbrodni”. Historia prawnika, który trafia w świat gangów, gdzie rodzina, władza i przemoc zaczynają się niebezpiecznie przenikać. I nic nie jest już oczywiste.
„Morfeusz” od pierwszych minut daje do zrozumienia, że nie będzie to serial wygładzony ani estetycznie bezpieczny. Obraz jest surowy, ciężki, momentami wręcz niekomfortowy - jakby kamera nie stała obok historii, tylko była w jej środku. To bardzo mocno przywołuje skojarzenia ze starym, dobrym polskim kinem gangsterskim. „Pitbull”, „Fala zbrodni”, „Odwróceni” - to ten rodzaj narracji, w której nie chodzi o ładny obraz, tylko o napięcie i brud, który zostaje z widzem. Szczecin nie jest tu tłem. Jest przestrzenią walki. Miastem, w którym dwa gangi zaczynają układać nowy porządek po śmierci jednego z „królów”, a każdy kolejny ruch powoduje eskalację przemocy. W ten świat wchodzi Piotr Leyer (w tej roli Kamil Szeptycki) - prawnik, ojciec, człowiek z pozoru poukładany, odnoszący sukcesy który właśnie wygrywał jedną z dużych polskich batalii sądowych. [Recenzja nie zawiera spoilerów] Nowy polski serial „Morfeusz” i pytanie, które nie daje spokoju Najbardziej niepokojące w tej historii jest to, jak szybko Piotr odnajduje się w świecie, od którego miał być daleko. Nie ma tu klasycznego „upadku bohatera”. Jest coś bardziej niekomfortowego - wrażenie, że on wcale nie zaczyna się zmieniać, tylko ujawnia coś, co już w nim było. Serial stawia pytanie, które wraca do widza przez cały czas: czy zło mamy we krwi, w genach - czy to tylko moment, w którym przestajemy je kontrolować? View oEmbed on the source website Piotr Leyer - od prawnika do człowieka, który przestaje wracać do domu To, co w tej postaci działa najmocniej, to nie sama przemiana, ale jej konsekwencje. Piotr nie „staje się gangsterem” w spektakularny sposób. On po prostu zaczyna żyć tak, jakby to było normalne. A jednocześnie zaczyna znikać z własnego domu. Znika rozmowa. Znika bliskość. Zostaje cisza i kontrola. W jego świecie wszystko wydaje się logiczne - luksusowy dom z basenem, nowe Porsche w miętowym kolorze (tak, to jest ten moment, w którym aż się człowiek uśmiecha, bo wizualnie to wygląda jak absurdalny symbol sukcesu). Ale emocjonalnie wszystko się rozpada. I co ważne - pojawia się też agresja. Nie filmowa, nie widowiskowa. Tylko taka codzienna, przenoszona, wylewająca się tam, gdzie nie powinna. Wyładowywana na najbliższej osobie, którą dotychczas była jego żona. Stary Leyer - gangster, który wie, jak kończą się takie historie Andrzej Grabowski jako stary Leyer gra klasycznego gangstera starej szkoły, ale z dodatkowym ciężarem doświadczenia. To nie jest człowiek, który udaje, że ten świat jest prosty. On go już przeżył. I kiedy traci syna „Króla”, nie zmienia spektakularnie się w kogoś innego/dobrego. Raczej jeszcze mocniej rozumie, co ten świat robi rodzinom. Dlatego jego relacja z Piotrem jest tak ciekawa - bo on nie walczy z systemem, który sam poniekąd stworzył. On walczy z powtórzeniem historii. Ale jednocześnie pozostaje sobą: gangsterem, który nie przestaje być gangsterem, tylko staje się bardziej świadomy ceny, jaką się za to płaci. Moro - największa szczelina tego systemu Moro (Mateusz Kmiecik) to moja ulubiona postać z serialu. Policjant działający pod przykrywką, który wchodzi w świat przestępczy i z czasem zaczyna w nim tracić grunt pod nogami. On nie jest cyniczny. On nie jest „twardy”. On jest po prostu dobry. I właśnie dlatego tak trudno patrzeć, jak ten świat go zmienia. Bo Moro cały czas próbuje wierzyć, że sprawiedliwość ma sens, ale im dalej wchodzi, tym bardziej widzi, że system - ten oficjalny i ten nieoficjalny - potrafi człowieka zmielić i wypluć dokładnie tak samo. I w pewnym momencie nie chodzi już o to, po której stronie stoi. Tylko o to, czy jeszcze w ogóle ma siłę gdziekolwiek stać. Kobiety, które niosą ten serial emocjonalnie I to jest w „Morfeuszu” coś, co naprawdę robi różnicę - kobiety nie są tu tłem. Ten serial nie spycha ich na bok, nie traktuje jako dekoracji czy pobocznych wątków, tylko bardzo mocno pokazuje, że one są emocjonalnym kręgosłupem tej historii. I często to na nich spoczywa ciężar tego, co robią mężczyźni i świata, który zaczyna się rozpadać. Żona Piotra (w tej roli poruszająca Magdalena Wieczorek) jest w tym wszystkim postacią najbardziej wyrwaną z poczucia bezpieczeństwa. Jeszcze chwilę wcześniej jej życie było stabilne, poukładane, przewidywalne - miała relację, dom, codzienność, która dawała jej oparcie. A potem wszystko zaczyna się rozpadać, ale nie w sposób spektakularny, tylko raczej powolny, nieuchwytny, taki, który trudno zatrzymać albo nawet w pełni nazwać. Nie ma żadnego punktu oparcia. Nie dostaje instrukcji, jak się w tym odnaleźć, nie ma jasnych odpowiedzi ani prostych decyzji. Jest raczej w środku czegoś, co wymyka się definicjom - jakby tkwiła w stanie zawieszenia między tym, co było, a tym, co już się dzieje, ale jeszcze nie zostało wypowiedziane. Bardzo mocno wybrzmiewa w niej ta myśl, że to może nie jest tylko rzeczywistość, która się rozpada, ale coś jeszcze bardziej niepokojącego - jakby to wszystko było snem. Może nawet snem zesłanym przez Morfeusza, boga snu… i tylko ona nie wie jeszcze, czy z tego snu da się obudzić. Bo serial bardzo dobrze ukazuje, że choć kobiety wiedzą, że powinny z takiej relacji się wyplątać - to nie jest to takie proste, jak wszystkim się wydaje. Cecylia - cisza, która rządzi głośniej niż przemoc Cecylia (Sonia Bohosiewicz) to zupełnie inna energia - chłodna, precyzyjna, bardzo kontrolująca. To postać, która pokazuje, że władza nie potrzebuje krzyku ani otwartej przemocy, żeby być przerażająca. Ona działa spokojnie, ale konsekwentnie, i bardzo szybko widać, że to ona realnie trzyma część tego świata w ryzach. Ale jest w niej jeszcze coś, co szczególnie wybrzmiewa w kontekście kobiecych relacji w tym serialu - coś, co trudno nazwać wprost, ale co czuć w każdym jej ruchu. Cecylia pokazuje, jak jedna kobieta potrafi wobec drugiej być absolutnie bezwzględna, bez zawahania, bez emocjonalnych hamulców. Nie ma tu solidarności, nie ma „miękkości” - jest gra, w której liczy się pozycja, wpływ i kontrola. I ona doskonale wie, jak tę grę prowadzić. To sprawia, że Cecylia nie jest tylko „silną kobietą w męskim świecie”. Jest kimś, kto bardzo świadomie używa zasad tego świata - także wobec innych kobiet - i nie zostawia miejsca na złudzenia, że gdzieś w tym układzie jest jeszcze przestrzeń na sentyment, czy kobiecą solidarność. Marika - historia, której nie da się oglądać obojętnie Marika (Józefina Siwko) to jedna z najbardziej poruszających postaci całego serialu i jednocześnie ta, która zostaje w głowie najdłużej po seansie. I to nie dlatego, że jej historia jest „napisana pod emocje”, tylko dlatego, że ona sama niesie w sobie coś bardzo prawdziwego i bardzo trudnego. To właśnie wokół niej „Morfeusz” najmocniej dotyka tematu przemytu kobiet - bez wygładzania, bez estetyzowania, bez prób oswojenia tego, co niewygodne. To historia o dziewczynach, które muszą uciekać z miejsc, gdzie nie ma już dla nich bezpieczeństwa, a potem trafiają w system, który odbiera im wszystko: dokumenty, wolność, możliwość wyboru, godność i jakiekolwiek poczucie sprawczości. I w tym wszystkim Marika nie jest tylko „wątkiem”. Jest twarzą czegoś, co istnieje naprawdę - i co serial pokazuje z dużą bezpośredniością, bez zasłaniania się metaforą. Ogromne wrażenie robi też sama Józefina Siwko, która w tej roli wypada naprawdę świetnie. Jest w niej coś absolutnie szczerego i emocjonalnie precyzyjnego - gra bardzo trudną, obciążoną postać bez przesady, bez przerysowania, ale też bez dystansu, który mógłby tę historię „zmiękczyć”. Dzięki temu jej Marika nie jest figurą, tylko człowiekiem. I właśnie dlatego te sceny tak mocno uderzają - bo czuć, że nie są zagrane „obok emocji”, tylko w samym ich środku. To jedna z tych ról, które nie próbują się podobać. One po prostu zostają. Ewa - komisarz, która w męskim świecie musi udowodnić wszystko Jest jeszcze Ewa - komisarz, grana przez Sylwię Golę, którą widzowie mogą kojarzyć z „Rojsta” i „Heweliusza”. I to kolejna bardzo ciekawa kobieca energia w tym serialu, bo Ewa funkcjonuje w świecie, który z definicji nie jest dla niej łagodny. To twarda, skupiona, bardzo zdeterminowana policjantka, która porusza się w męskim, policyjnym środowisku, gdzie wciąż trzeba coś udowadniać - swoją skuteczność, swoją siłę, swoją obecność. I Ewa robi to konsekwentnie, krok po kroku, nie szukając łatwiejszej drogi. Ale jednocześnie widać, że ta ambicja ma swoją cenę. Bo im bardziej chce dowieźć sprawę, tym bardziej zaczyna przesuwać granice. I w pewnym momencie pojawia się to niepokojące napięcie - gdzie kończy się praca, a zaczyna przekonanie, że cel usprawiedliwia wszystko. I wtedy Ewa przestaje być tylko „twardą komisarz”. Staje się kimś, kto w imię sprawy potrafi zrezygnować z tego, co po drodze najważniejsze - ludzi, relacji, czasem nawet własnych wątpliwości. I to właśnie ten moment sprawia, że jej postać nie jest jednowymiarowa, tylko bardzo ludzka i nieoczywista. „Morfeusz” - nowy polski serial od SkyShowtime. Kiedy nowe odcinki? „Morfeusz” nie jest serialem idealnie poukładanym - choć na razie, parę godzin po premierze - otrzymuje głównie pozytywne oceny. Jest przeładowany, momentami zbyt szybki, czasem chce opowiedzieć za dużo naraz. Ale ten chaos ma w sobie coś autentycznego - jakby świat nie pozwalał się uporządkować, bo bohaterowie też nie mają nad nim kontroli. To co dla mnie najważniejsze to to, że serial nie zostawia widza z jedną historią. Zostawia go z ludźmi. Z ich decyzjami, pęknięciami i momentami, w których przestają być sobą. I to jest w nim najmocniejsze - że nie opowiada tylko o gangsterach, ale o tym, jak łatwo człowiek przestaje być sobą. Widzowie otrzymają łącznie 7 odcinków. Dziś - 2 czerwca wyszły pierwsze 2. Kolejne będą wpadały na platformę co wtorek. A mi pozostaje zazdrościć widzom, że mają je jeszcze przed sobą.
Jest zwiastun nowej adaptacji Cobena. Historia ojca skazanego za śmierć syna lada moment wywoła poruszenie na Netflix
Do sieci trafił zwiastun „Za wszelką cenę”, nowego thrillera Netflixa według Harlana Cobena. Sam Worthington gra ojca skazanego za zabójstwo syna, który po latach odkrywa, że prawda mogła wyglądać zupełnie inaczej.
Netflix pokazał oficjalny zwiastun „Za wszelką cenę”, nowej ekranizacji powieści Harlana Cobena „I’ll Find You”. I już po pierwszych scenach wiadomo jedno: szykuje się thriller dokładnie z tego gatunku, który włączamy „tylko na chwilę”, a potem kończymy długo po północy. Premiera już 18 czerwca. W tym artykule: Zwiastun „Za wszelką cenę” trafił do sieci „Za wszelką cenę” przyciąga gwiazdorską obsadą Netflix i Harlan Coben znów grają na emocjach widzów Zwiastun „Za wszelką cenę” trafił do sieci Oficjalny zwiastun „Za wszelką cenę” od razu ustawia emocjonalną stawkę bardzo wysoko. David i Cheryl byli szczęśliwym małżeństwem, dopóki pewnego poranka ich życie nie rozpadło się na kawałki. David budzi się i odkrywa, że jego syn nie żyje. Dowody wydają się jednoznaczne, świat zewnętrzny szybko wydaje wyrok, a on trafia do więzienia. Ten punkt wyjścia brzmi jak klasyczny Coben, i właśnie dlatego działa tak dobrze. Jest rodzinna tragedia, są pytania bez odpowiedzi, jest bohater, któremu trudno ufać, choć desperacko walczy o prawdę. W zwiastunie zdecydowanie czuć chłód śledztwa, klaustrofobię więzienia i narastające napięcie: już wiemy, że będzie to naprawdę mocna premiera. View oEmbed on the source website Po pięciu latach w tej historii pojawia się jednak szczegół. Siostra Cheryl pokazuje Davidowi zdjęcie, gdzie widać chłopca łudząco podobnego do jego syna. Jeśli dziecko żyje, wszystko, co do tej pory uznano za pewnik, trzeba opowiedzieć od nowa. Od tego momentu „Za wszelką cenę” przestaje być wyłącznie historią o zbrodni. Staje się opowieścią o ojcu, który nie ma już nic do stracenia, o winie, pamięci i prawdzie ukrytej tam, gdzie nikt nie chciał jej szukać. David podejmuje desperacką decyzję: ucieka z więzienia, by oczyścić swoje imię i odnaleźć dziecko. „Za wszelką cenę” przyciąga gwiazdorską obsadą W głównej roli zobaczymy Sama Worthingtona, którego widzowie kojarzą przede wszystkim z serii „Avatar”. To wybór bardzo trafiony, bo ta historia wymaga aktora potrafiącego zagrać jednocześnie siłę, rozpacz i emocjonalne pęknięcie. David nie jest bohaterem bez skazy. Jest człowiekiem postawionym w sytuacji granicznej, a właśnie takie postacie w thrillerach Cobena są najciekawsze. Jednym z najmocniejszych punktów serialu już teraz wydaje się obsada. Obok Sama Worthingtona pojawia się Britt Lower, jedna z najciekawszych twarzy współczesnych historii psychologicznych po sukcesie „Rozdzielenia”. W „Za wszelką cenę” wciela się w Rachel Mills, dziennikarkę próbującą odbudować swoją pozycję zawodową dzięki sprawie, która szybko okazuje się znacznie bardziej niebezpieczna, niż mogła zakładać. W obsadzie są także Erin Richards jako Cheryl, Milo Ventimiglia, znany z „Tacy jesteśmy”, oraz Logan Browning. Taki zestaw nazwisk obiecuje nie tylko tempo i napięcie, ale też emocjonalny ciężar, a bez niego nawet najlepsze historie Cobena po prostu nie działają. Netflix i Harlan Coben znów grają na emocjach widzów Za serial odpowiada Harlan Coben, a showrunnerem produkcji jest Robert Hull, znany z pracy przy „Quantum Leap” i „Alcatraz”. Wszystko wskazuje na to, że „Za wszelką cenę” będzie prowadzone dokładnie tak, jak widzowie lubią najbardziej: bez zbędnych przestojów, z tajemnicą w centrum i hipnotyzującymi finałami odcinków. Netflix od lat bardzo konsekwentnie buduje swoje kryminalne uniwersum wokół powieści Cobena. I trudno się dziwić. Jego historie idealnie pasują do serialowego formatu, szczególnie w epoce binge-watchingu, cliffhangerów i zwrotów akcji, po których trzeba natychmiast sprawdzić, co wydarzy się dalej. Ważną częścią tego sukcesu są także polskie adaptacje. „W głębi lasu”, „Zachowaj spokój” czy „Tylko jedno spojrzenie” pokazały, że proza Cobena świetnie odnajduje się w chłodniejszym, bardziej emocjonalnym klimacie, mocno osadzonym w rodzinnych traumach i sekretach wracających po latach. „Za wszelką cenę” wpisuje się w ten sam rytm, ale dodaje do niego bardzo czuły punkt: pytanie o to, jak daleko można się posunąć, kiedy cały świat uznał już twoją winę, a ty jako jedyny wciąż wierzysz, że prawda wygląda inaczej. „Za wszelką cenę” na Netflix obejrzymy od 18 czerwca, a platforma udostępni od razu wszystkie osiem odcinków.
Aż 16,5 mln wyświetleń w kilkanaście dni i top 10 w 54 krajach. Ten błyskotliwy serial kryminalny z miejsca stał się hitem na Netflix
Drugi sezon „Berlina” rozgrzał Netflixa do czerwoności. Kryminalny hit z Pedro Alonso łączy luksus, sztukę i wielki skok, a liczby mówią same za siebie: 16,5 mln wyświetleń w kilkanaście dni to wynik, z którym trudno konkurować.
Drugi sezon opowieści o Andrésie de Fonollosie wrócił na Netflix 15 maja i zamienił Paryż na Sewillę: rozgrzaną słońcem, namiętnością i obietnicą skoku, który ma w sobie coś z arcydzieła. „Berlin” w nowej odsłonie perfekcyjnie gra luksusem i klimatem: są jachty, sztuka, wielkie pieniądze i bohater, który nawet ryzyko potrafi nosić z nonszalancją. I, sądząc po wynikach oglądalności, robi to naprawdę skutecznie. W tym artykule: „Berlin i Dama z gronostajem” hitem na Netflix Fabuła serialu „Berlin i Dama z gronostajem” Obsada i twórcy 2. sezonu „Berlin i Dama z gronostajem” Pierwsze recenzje serialu „Berlin i Dama z gronostajem” „Berlin i Dama z gronostajem” hitem na Netflix Liczby pokazują jednoznacznie, że powrót Berlina stał się jednym z najmocniejszych serialowych momentów maja na Netflix. Platforma podaje, że drugi sezon w ciągu 15 dni od premiery zanotował 16,5 mln wyświetleń, z czego 6,2 mln przypadło na pierwszy tydzień. Produkcja trafiła też na pierwsze miejsce zestawienia najchętniej oglądanych tytułów w 54 krajach. Polska okazała się wyjątkiem, bo tutaj pierwszeństwo przejęło „Love is Blind: Polska”. Mimo to skala wyniku nie pozostawia wątpliwości: spin-off „Domu z papieru” wciąż ma globalną siłę przyciągania. Fabuła serialu „Berlin i Dama z gronostajem” Nowy sezon liczy osiem odcinków i od pierwszych scen buduje atmosferę kontrastu: andaluzyjskie światło, chłód kalkulacji i napięcie eleganckiego rabunku. Berlin wraz z Damianem kompletuje ekipę, by zorganizować bezprecedensową kradzież „Damy z gronostajem” Leonarda da Vinci, wypożyczonej do Hiszpanii. Motyw obrazu nie jest tu wyłącznie efektowną dekoracją. Działa raczej jak klucz do całej opowieści, gdzie prestiż, pożądanie i ryzyko splatają się ze sobą tak mocno, że trudno oddzielić je od siebie. W świecie Berlina dzieło sztuki bywa równie kuszące jak najdroższa biżuteria, a kradzież staje się nie tylko planem, ale też manifestem stylu. View oEmbed on the source website Szybko okazuje się jednak, że cel jest bardziej złożony, niż wygląda na pierwszy rzut oka. W tle pracuje mechanizm „podwójnego skoku”, a na linii ognia pojawiają się Książę Malagi, Álvaro Hermoso de Medina, oraz jego żona, Genoveva Dante. W tej rozgrywce liczy się nie tylko spryt, lecz także pozycja, wpływy i dostęp do skarbców, które w serialowym świecie urastają do rangi symbolu władzy. Stawka jest zawrotna: 75 mln dolarów w gotówce oraz zrabowane dzieła sztuki. W centrum historii nadal stoi Pedro Alonso, a Berlin pozostaje postacią, która przyciąga spojrzenie jak idealnie dobrany detal w stylizacji. Jest magnetyczny, niebezpieczny i teatralny, ale właśnie w tym tkwi jego siła. Obsada i twórcy 2. sezonu „Berlin i Dama z gronostajem” W nowym sezonie ponownie zobaczymy członków ekipy znanych z pierwszej odsłony – na ekran wracają Begoña Vargas, Julio Peña Fernández i Joel Sánchez. Obok nich pojawią się także nowe twarze. Inma Cuesta wcieli się w Candelę, kobietę, która mocno namiesza w życiu Berlina, a José Luis García-Pérez i Marta Nieto zagrają księcia oraz księżną Malagi, czyli głównych przeciwników bohaterów w tej części historii. Serial, stworzony przez Álexa Pinę i Esther Martínez Lobato, pozostaje wierny estetyce znanej z uniwersum „Domu z papieru”, ale przeniesienie akcji do Sewilli dodaje mu nowej energii. Jest jaśniej, cieplej, bardziej zmysłowo. Momentami wręcz bezwstydnie luksusowo. Dla polskich widzów szczególne znaczenie ma oczywiście sama „Dama z gronostajem”. Obraz działa jak kulturowy punkt zaczepienia, a na ekranie pojawiają się odniesienia do Krakowa i Muzeum Czartoryskich. To o tyle symboliczne, że globalny hit dotyka czegoś lokalnego, znajomego – niemal osobistego. Pierwsze recenzje serialu „Berlin i Dama z gronostajem” Oglądalność sugeruje triumf, ale opinie o jakości sezonu są już bardziej podzielone. Z jednej strony widzowie doceniają tempo scen napadu, zdjęcia, atmosferę i antagonistę, który ma być dla Berlina partnerem do intelektualnej gry. Z drugiej wraca zarzut dobrze znany fankom i fanom heistowych historii: gdy plan zaczyna naprawdę pulsować napięciem, produkcja potrafi skręcić w stronę emocji jak z... telenoweli. Część komentujących zwraca uwagę, że wątki miłosne bywają w tej odsłonie zbyt dominujące, a sam rabunek nie zawsze pozostaje w centrum tak długo, jak obiecuje punkt wyjścia. To właśnie napięcie między „skokiem” a emocjonalnymi trójkątami stało się osią dyskusji o sezonie. Jedni doceniają tę mieszankę bez wahania, inni... chcieliby więcej chłodnej precyzji i mniej melodramatu. Podczas promocji pojawiły się też sygnały, że twórcy mają kolejne pomysły na rozwinięcie serii, choć na razie bez zdradzania szczegółów. Jedno jest pewne: Berlin znów udowodnił, że potrafi zamienić artystyczny motyw w popkulturowy fenomen. I wciągnąć widzów w tę grę szybciej, niż zdąży ostygnąć andaluzyjskie powietrze.
Lato z SkyShowtime zapowiada się gorąco. Wśród premier hollywoodzkie nowości i długo wyczekiwany polski serial kryminalny
Czerwiec w SkyShowtime przyniesie mieszankę głośnych hollywoodzkich premier, nowych seriali i mocnych kryminalnych historii. Platforma rozpoczyna letni sezon z przytupem, a wśród najgłośniejszych nowości znalazł się także wyczekiwany polski serial „Morfeusz”.
Czerwiec 2026 w SkyShowtime zapowiada się jak starannie skomponowany repertuar na festiwal: trochę mroku, trochę błysku, a do tego kilka tytułów, które mają ambicję stać się tematem rozmów przy porannej kawie. Na pierwszym planie pojawia się nowy polski serial „Morfeusz” oraz powrót 2. sezonu „Agencji”, ale kalendarz platformy jest gęsty od premier rozpisanych dzień po dniu. Polski „Morfeusz” uderza w czuły punkt: rodzina, lojalność i cena władzy 2 czerwca startuje „Morfeusz”, nowy polski serial oryginalny SkyShowtime liczący 7 odcinków. W dniu premiery platforma udostępni dwa pierwsze epizody, a kolejne będą trafiać do widzów co tydzień, budując napięcie w tempie dobrze znanym z najlepszych współczesnych thrillerów. Bohaterem historii jest Piotr Leyer, młody prawnik i ojciec, który po brutalnym zabójstwie brata zostaje wciągnięty w świat rodzinnego gangu, od którego przez lata próbował trzymać się jak najdalej. Zbieg okoliczności stawia go na czele organizacji, którą wcześniej prowadził brat, a jeszcze wcześniej ojciec. W obsadzie wymieniani są Kamil Szeptycki i Andrzej Grabowski, a także Mateusz Kmiecik, Sylwia Gola oraz Józefina Siwko. To opowieść o przekraczaniu granic, o tym, jak szybko „normalność” potrafi pęknąć i odsłonić drugie dno. View oEmbed on the source website „Agencja” wraca z rozmachem, a Fassbender znowu gra o najwyższą stawkę 22 czerwca do oferty dołącza 2. sezon „Agencji” („The Agency”) – łącznie 10 odcinków. Start jest mocny: w dniu premiery widzowie dostaną trzy pierwsze epizody, a następne będą publikowane co tydzień. W centrum nadal pozostaje agent CIA o pseudonimie Martian, grany przez Michaela Fassbendera. Nowe odcinki kontynuują jego dramatyczny wątek po porzuceniu życia pod przykrywką w londyńskiej centrali. Cel jest jednoznaczny: próba uwolnienia ukochanej Sami (Jodie Turner-Smith), wskazywanej jako więzień polityczny w Sudanie. W obsadzie pojawiają się także Jeffrey Wright i Richard Gere, co tylko podbija wrażenie, że to serial, który mierzy w wysoką ligę emocji i napięcia. View oEmbed on the source website Europejskie seriale i szybkie premiery całych sezonów: tu tempo dyktuje kalendarz Miesiąc otwiera 1 czerwca szwedzkie „Trio” (6 odcinków). Na start dostępne będą dwa pierwsze, a kolejne mają pojawiać się co tydzień. Serial prowadzi widza do Sztokholmu i w przeszłość Hugo, którego spotkanie z młodą dziewczyną uruchamia lawinę wspomnień o dawnej relacji i życiu w skomplikowanym trójkącie. 11 czerwca przychodzi czas na włoskie „Ligas” (6 odcinków) i tu platforma stawia na binge: wszystkie odcinki będą dostępne w dniu premiery. Lorenzo Ligas to prawnik po skandalu, próbujący odzyskać zawodową pozycję, podczas gdy w życiu prywatnym toczy walkę o opiekę nad 8-letnią córką. 15 czerwca debiutuje 4. sezon „SkyMed” (8 odcinków, również od razu w całości). Akcja rozgrywa się w odległych rejonach północnej Kanady, a stawką są ryzykowne akcje ratunkowe i napięcia w zespole po pojawieniu się nowych pilotów i ratowników. 18 czerwca na widzów czeka „Rosa Elettrica” (6 odcinków, wszystkie w dniu premiery): agentka ochrony świadków i przestępca-informator ruszają do ucieczki, kiedy bohaterka odkrywa zmowę wśród przełożonych. View oEmbed on the source website Filmowe premiery: od „Bugonii” po „Wicked: Na dobre”, czyli czerwiec z kinowym rozmachem W filmowym rozkładzie jazdy najmocniej wybija się 13 czerwca: „Bugonia”, reżyserowana przez Yorgosa Lanthimosa, z Emmą Stone i Jessem Plemons. Ten hollywoodzki tytuł to remake „Save the Green Planet!”. Film otrzymał aż 4 nominacje do Oscara. Punkt wyjścia jest przewrotny: dwóch mężczyzn owładniętych teorią spiskową porywa prezeskę korporacji, przekonanych, że jest kosmitką planującą zagładę Ziemi. 16 czerwca dołącza „SpongeBob: Klątwa pirata”, w którym SpongeBob wyrusza tropem Latającego Holendra, by udowodnić swoją odwagę. 20 czerwca zadebiutuje „Wicked: Na dobre” z Cynthią Erivo i Arianą Grande. Historia Elphaby i Glindy wchodzi w kolejny etap: konsekwencje wyborów, nowa dynamika i moment, w którym do ich świata trafia dziewczyna z Kansas. 22 czerwca to także „Kochanie, nie!” – czarna komedia o prywatnej detektyw Honey O’Donahue badającej serię zgonów powiązanych z tajemniczym kościołem. Scenariusz napisali Ethan Coen i Tricia Cooke, a w obsadzie wymieniani są Margaret Qualley, Chris Evans oraz Aubrey Plaza. View oEmbed on the source website Nowości dla dzieci: konkretne daty i pełne paczki odcinków W rodzinnym repertuarze SkyShowtime również nie zostawia miejsca na przypadek. 13 czerwca pojawia się „Blaze i mega maszyny” (sezon 9B) i wszystkie odcinki są dostępne od razu. 20 czerwca dołącza „Pełzaki” (sezon 2C). Końcówka miesiąca należy do „Psiego Patrolu”: sezon 12B od 27 czerwca i sezon 13A od 29 czerwca, w obu przypadkach w komplecie odcinków. Tego samego dnia, 27 czerwca, na platformę trafia też „Patryk Rozgwiazda Show” (sezon 4B) – również w całości. Czerwiec 2026 na SkyShowtime układa się więc w plan, który łatwo dopasować do własnego rytmu: od tygodniowego budowania napięcia w „Morfeuszu” i „Agencji”, po natychmiastowe zanurzenie się w całych sezonach włoskich i kanadyjskich propozycji, a pomiędzy nimi filmowe premiery, które mają energię świeżo zdjętego z kinowego afisza.