Tylko „Harry Hole” dał mu radę. Ten nowy serial porwał widzów Netflixa
To nie jest fikcja - ta historia wydarzyła się naprawdę. Nowy dokument Netflixa wciąga w mroczny świat sekty i śledztwa, które doprowadziło do upadku samozwańczego proroka i ujawnienia jego przerażających działań.
Skandynawskie kryminały mają swoją własną estetykę - chłód, ciszę, napięcie budowane powoli, niemal chirurgicznie. To właśnie dlatego historie inspirowane światem „Harry’ego Hole’a” od Jo Nesbø - od lat uchodzą za wzór mrocznego, niepokojącego kina i seriali. Ale Netflix coraz częściej przesuwa granice tego gatunku. Obok fikcyjnych śledztw pojawiają się historie, które są jeszcze bardziej niepokojące - bo prawdziwe. I to właśnie w tę stronę skręca najnowszy dokument, który w krótkim czasie zdobył ogromną widownię. „Zaufaj mi: Fałszywy prorok” - nowy serial Netflixa, który mrozi krew w żyłach „Zaufaj mi: Fałszywy prorok” to czteroodcinkowy serial dokumentalny, który opowiada o Samuelu Batemanie - liderze radykalnego odłamu Fundamentalistycznego Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich (FLDS). Twórcy pokazują nie tylko samą postać, ale cały system, który wokół niego powstał: zamkniętą wspólnotę funkcjonującą w izolacji, opartą na absolutnym posłuszeństwie i kontroli. W centrum tej historii znajdują się także dokumentaliści, którzy przeniknęli do wewnętrznego kręgu, by ujawnić skalę nadużyć i mechanizmy działania sekty. Z biegiem czasu ich projekt przestaje być tylko obserwacją - staje się elementem śledztwa, które realnie wpływa na bieg wydarzeń. View oEmbed on the source website Kim był Samuel Bateman? Samuel Bateman wyrósł w środowisku FLDS, które od lat funkcjonowało na marginesie religijnego i społecznego systemu USA. To właśnie tam ukształtował się model hierarchii oparty na figurze „proroka” - lidera, którego słowa traktowano jako absolutny nakaz. Bateman, ogłaszając się duchowym następcą wcześniejszych przywódców sekty, stworzył własną, jeszcze bardziej radykalną strukturę. W jego społeczności lojalność była ważniejsza niż prawo, a granice kontroli przesuwały się coraz dalej. Z czasem wokół niego powstał zamknięty krąg wyznawców, funkcjonujący w całkowitej izolacji od zewnętrznego świata. Relacje, decyzje i życie codzienne były podporządkowane jednej narracji - tej, którą dyktował „prorok”. „Duchowe żony” i dzieci w systemie całkowitej kontroli W świecie Samuela Batemana relacje nie miały nic wspólnego z wyborem. W ramach radykalnej wspólnoty FLDS „małżeństwo” nie było więzią, lecz narzędziem władzy - elementem systemu, w którym lojalność wobec „proroka” stawiano ponad prawem, rodziną i granicami człowieczeństwa. Serial pokazuje, jak Bateman miał podporządkowywać sobie kolejne kobiety, budując wokół siebie strukturę całkowitej zależności. W tym zamkniętym świecie pojawiały się również nieletnie dziewczęta, a decyzje dotyczące ich życia i relacji były podejmowane poza nimi - w ramach układu, który nie pozostawiał przestrzeni na sprzeciw. Przywódca sekty łącznie miał 20 żon, najmłodsza miała tylko 9 lat. To, co z zewnątrz mogło wyglądać jak wspólnota religijna, wewnątrz działało jak system kontroli absolutnej - opartym na strachu, posłuszeństwie i stopniowym zacieraniu granic między wiarą a przemocą. Śledztwo, które zaczęło się od zaufania Przełom w sprawie nastąpił, gdy badaczka sekt i jej mąż postanowili zbliżyć się do wspólnoty i zdobyć materiał z pierwszej ręki. Ich obecność wewnątrz struktury FLDS otworzyła drogę do dokumentowania mechanizmów kontroli, które na co dzień pozostawały niewidoczne. To, co początkowo miało być projektem badawczym, szybko przerodziło się w coś znacznie większego - realne wsparcie dla osób próbujących wydostać się z zamkniętego systemu oraz materiał dowodowy, który trafił do organów ścigania. Kluczowe nagrania i zeznania uruchomiły proces, który ostatecznie doprowadził do interwencji FBI i upadku struktury stworzonej przez Batemana. Samuel Bateman został skazany na 50 lat więzienia po tym, jak przyznał się do udziału w spisku i przestępstw związanych z wykorzystywaniem nieletnich oraz prowadzeniem przestępczej działalności w ramach swojej sekty. Obecnie odbywa karę w federalnym systemie więziennictwa w USA. Według dostępnych informacji jego status bywał określany jako „not in BOP custody”, co oznacza, że może być w trakcie przenoszenia między jednostkami lub przebywać w innej placówce federalnej, jednak nadal pozostaje pod nadzorem amerykańskiego systemu penitencjarnego. Nowy dokument Netflixa, który nie daje widzowi komfortu „Zaufaj mi: Fałszywy prorok” nie jest klasyczną opowieścią true crime. To serial, który nie buduje dystansu - przeciwnie, wciąga widza w sam środek wydarzeń i nie pozwala pozostać obojętnym. Każdy odcinek odsłania kolejne warstwy historii: od mechanizmów manipulacji, przez życie wewnątrz wspólnoty, aż po konsekwencje, które dotknęły ofiary i osoby zaangażowane w śledztwo. To opowieść o systemie, który przez lata pozostawał niewidoczny - i o momencie, w którym zaczął się rozpadać. Netflixowy hit, który zmienia ciężar gatunku „Zaufaj mi: Fałszywy prorok” jest dostępny w całości na Netflixie i składa się z 4 odcinków - każdy z nich trwa niepełną godzinę. To jednak w zupełności wystarcza i wywołuje w widzach ogromne reakcje. W świecie, gdzie nordic noir wyznacza standardy mroku i napięcia, ten dokument pokazuje coś jeszcze bardziej niepokojącego - że najtrudniejsze historie nie są wymyślone. I choć „Harry Hole” nadal pozostaje jednym z punktów odniesienia dla skandynawskiego thrillera, to właśnie takie produkcje pokazują, że prawdziwe historie potrafią być znacznie bardziej bezwzględne niż fikcja. Choć wydawać by się mogło, że człowiek nie jest zdolny do takich rzeczy...
Przez 15 lat pozostawał bezkarny. Ten nowy serial dokumentalny o hiszpańskim przewodniku wciąga miliony widzów
„Drapieżca z Sewilli” to nowy true crime na Netflixie, który odtwarza jedną z najgłośniejszych spraw w Hiszpanii. Historia milczenia, które trwało latami, i odwagi, która wszystko zmieniła, już trafia do topki.
Są takie dokumenty, które ogląda się jednym ciągiem - nie dlatego, że epatują sensacją, ale dlatego, że trudno od nich odwrócić wzrok. „Drapieżca z Sewilli” to właśnie ten przypadek. Nowy serial z gatunku true crime od Netflixa niemal natychmiast trafił do najchętniej oglądanych tytułów w Polsce i trudno się dziwić - to historia, która przez lata pozostawała ukryta w cieniu. Bo choć sprawa dotyczyła wielu kobiet, każda z nich przez długi czas myślała, że była w niej sama. „Drapieżca z Sewilli” - nowy true crime na Netflix. O czym jest? Punktem zwrotnym była decyzja jednej osoby. Gabrielle Vega, która jako nastolatka wyjechała do Hiszpanii, zdecydowała się po latach opowiedzieć o swoim doświadczeniu publicznie w telewizji. To wystarczyło. W krótkim czasie zaczęły zgłaszać się kolejne kobiety ze Stanów Zjednoczonych - wcześniej sobie obce, ale łączone przez podobne przeżycia i tę samą osobę. Wszystkie wskazywały na Manuela Blanco Velę, przewodnika związanego z biurem Discover Excursions. W środowisku studentów funkcjonował jako charyzmatyczny organizator wyjazdów, ktoś, komu się ufa. Dokument pokazuje, jak łatwo taka fasada potrafi uśpić czujność - zwłaszcza w obcym kraju, z dala od bliskich i punktów odniesienia. View oEmbed on the source website „Drapieżca z Sewilli” przez 15 lat pozostawał bezkarny To, co najmocniej wybrzmiewa w „Drapieżcy z Sewilli”, to nie tylko sama historia, ale mechanizm, który pozwalał jej trwać. Każda z kobiet żyła z przekonaniem, że to, co ją spotkało, było jednostkowe. Izolacja, wstyd i poczucie winy skutecznie zamykały drogę do mówienia o tym głośno. Dopiero kiedy historie zaczęły się ze sobą łączyć, powstał pełny obraz. Twórcy dokumentu opierają się na relacjach ofiar i materiałach, które przez lata nie ujrzały światła dziennego. To nie jest łatwe oglądanie - ale właśnie dlatego tak potrzebne. Śledztwo trwało latami i zakończyło się w lutym 2025 roku. Manuel Blanco Vela został skazany na 9 lat więzienia za napaści seksualne na trzy studentki. „Drapieżca z Sewilli” pokazuje jednak coś więcej niż finał sprawy. To opowieść o tym, jak jedna decyzja - o zabraniu głosu - potrafi uruchomić zmianę, która wcześniej wydawała się niemożliwa. Nowy true crime, który zostaje w głowie na długo Wyreżyserowany przez Alejandro Olverę i wyprodukowany przez Atresmedia oraz Newtral dokument zadebiutował na Netflixie 27 marca 2026 roku i już trafił do topki oglądalności. To jeden z tych tytułów, po których trudno od razu włączyć coś lekkiego. Zostaje z widzem - nie przez zwroty akcji, ale przez emocje, które trudno nazwać i jeszcze trudniej zignorować.
Powstał serial dokumentalny który, pokazuje prawdziwe oblicze najsłynniejszych gangsterów. Premierowy odcinek poświęcono Peaky Blinders
Gangsterzy zawsze fascynowali - zwłaszcza świat kina, ale prawdziwe historie bywają brutalniejsze niż fikcja. W nowym dokumencie Prime Video „Zawód: gangster” aktor Sean Bean pokazuje życie legendarnych przestępców i rozlicza fakty z mitami.
Świat przestępców przyciąga, przeraża i inspiruje zarazem. Na ekranie ich życie bywa stylizowane, przefiltrowane przez hollywoodzkie narracje, ale rzeczywistość bywa o wiele bardziej brutalna i nieprzewidywalna. Historie o gangsterach są pełne luk, niejasności i niedopowiedzeń - i właśnie wokół nich powstają mity, które często przewyższają prawdę. Nowa seria dokumentalna Prime Video, „Zawód: gangster” (Original Gangsters with Sean Bean), próbuje te mity rozbić, pokazując życie przestępców takim, jakie było naprawdę - z całym brudem ulic, brutalnością walk o wpływy i skomplikowaną hierarchią lojalności. Nie wszystkie historie jeszcze znamy, a dokument odsłania kulisy ich życia, które często pozostawały w cieniu legend. „Zawód: gangster” Nowy serial dokumentalny na Prime Video „Zawód: gangster” to podróż przez historię najgłośniejszych gangów, prowadzona przez aktora Seana Beana. Każdy odcinek skupia się na innym środowisku przestępczym i jego bohaterach, łącząc rekonstrukcje, materiały archiwalne i komentarze ekspertów. Celem jest oddzielenie faktów od mitów i pokazanie mechanizmów, które rządziły światem gangsterów. Pierwszy odcinek serii poświęcono Peaky Blinders - gangowi z Birmingham, który zainspirował kultowy serial. Twórcy pokazują, jak brutalne i nieprzewidywalne było ich życie, jak wyglądały konflikty wewnętrzne i walki o wpływy, i jak daleko rzeczywistość odbiegała od ekranowej wersji. To historia pełna przemocy, lojalności i szarej codzienności, której nie znajdziecie w fikcyjnej produkcji. View oEmbed on the source website Peaky Blinders: historia i inspiracja dla serialu Peaky Blinders to gang działający w Birmingham na początku XX wieku. Ich nazwa nie jest przypadkowa - „Peaky” pochodzi od ostrych lamówek wszytych w daszki kaszkietów, które w razie walki mogły służyć do ranienia przeciwników, a „Blinders” odnosi się do efektu spływającej krwi z czoła ofiary, która oślepiała przeciwnika. Peaky Blinders byli gangsterami ulicznymi. Zajmowali się wymuszeniami, hazardem i nielegalnym handlem - a życie w ich świecie było brutalne i niebezpieczne. Serial „Peaky Blinders”, który jest obecnie dostępny na Netflixie zyskał światową sławę, pokazując fikcyjne losy gangu w stylu noir. Dokument Seana Beana pozwala zrozumieć, co w tej opowieści jest prawdą, a co fikcją, i jednocześnie przypomina, że 20 marca miała miejsce premiera filmu „Peaky Blinders: Nieśmiertelny” na Netflixie, który rozwija fabułę serialu i warto go zobaczyć, aby doświadczyć pełni klimatu tej gangsterskiej sagi. Sean Bean - przewodnik po świecie gangsterów Sean Bean, przewodnik po serii „Zawód: gangster”, to aktor, którego nie trzeba przedstawiać. Zyskał sławę dzięki roli Neda Starka w „Grze o tron”, a wcześniej mogliśmy go oglądać m.in. w trylogii „Władca Pierścieni” (Boromir) czy w thrillerze z agentem 007 „GoldenEye”. Jego charakterystyczna, surowa prezencja i narracja sprawiają, że nawet odtwarzając dokument, potrafi wciągnąć widza w mroczny, pełen napięcia świat przestępców. Nie tylko Peaky Blinders. Jakich gangsterów jeszcze poznamy? Choć to właśnie historia Peaky Blinders otworzyła serię, „Zawód: gangster” nie zamierza zatrzymać się na jednym odcinku. Produkcja składa się z czterech epizodów, z których każdy przybliża życie innego z najbardziej pamiętnych gangsterów XX wieku, pokazując ich prawdziwe oblicze, a nie tylko stylizowane legendy znane z filmów. W drugim odcinku Sean Bean prowadzi nas przez życie i czyny Al Capone’a, który w czasach prohibicji stał się archetypem gangstera, łamiąc prawo i budując imperium przemytu alkoholu. Kolejne odcinki zabierają widzów do Harlemu, gdzie Stephanie St. Clair zdecydowanie rządziła nielegalną loterią i torowała drogę kobietom w brutalnym półświatku, oraz do Londynu, by poznać historię Billy’ego Hilla i bliźniaków Krayów - postaci równie fascynujących, co niebezpiecznych. Ta różnorodność bohaterów pokazuje, że prawdziwe życie gangsterów jest pełne sprzeczności, ambicji i przemocy, a każdy z nich zostawił po sobie zupełnie inną historię niż ta, którą znamy z fikcyjnych ekranizacji. Cała seria dostępna jest na Amazon Prime Video i warto po nią sięgnąć, bo można się dowiedzieć wielu rzeczy, które przez lata były trzymane w tajemnicy.
Włączyłam ten true-crime na chybił-trafił i po co mi to było? Ta prawdziwa historia kobiet z Alaski nie pozwoliła mi spokojnie zasnąć
„Lost Women of Alaska” na HBO Max wstrząsa widzami. True‑crime o zaginięciach i morderstwach kobiet w Alaski nie pozwala zasnąć i pokazuje, jak system długo ignorował ich dramatyczne losy.
Czasem, jak każdemu, zdarza mi się po prostu skorzystać z podpowiedzi i włączyć coś „na chybił‑trafił” - bardziej kierując się obrazkiem niż opisem. Bo przyznajmy, te często do najlepszych nie należą, a gdybym się nimi sugerowała, ominęłabym mnóstwo świetnych seriali i filmów. Więc włączyłam nową polecajkę HBO Max. I zaraz tego pożałowałam. Historia kobiet z Alaski, która wydarzyła się naprawdę, nie pozwoliła mi spokojnie zasnąć. „Lost Women of Alaska” - o czym jest true-crime dostępny na HBO Max? „Lost Women of Alaska” to trzyodcinkowy dokument HBO Max, który na pierwszy rzut oka wydaje się klasycznym true-crime: seryjny morderca w Anchorage i kobiety, które padły jego ofiarą. Ale im dalej w ten dokument, tym bardziej widać, że historia ta opowiada o czymś znacznie większym niż sama zbrodnia. Twórcy skupiają się na rdzennych mieszkankach Alaski, kobietach często żyjących na marginesie społecznym - w ubóstwie, z doświadczeniem przemocy czy uzależnień. Część z nich utrzymuje się z pracy seksualnej. W oczach systemu i instytucji te kobiety bywają „niewidzialne” - ich zaginięcia często nie wywołują alarmu. I właśnie to jest najmocniejszy wymiar dokumentu: pokazuje, jak łatwo przeoczyć życie i cierpienie tych, którzy nie pasują do standardowego obrazu ofiary. W tle pojawia się problem MMIW - Missing and Murdered Indigenous Women, czyli zaginięć i zabójstw rdzennych kobiet. Statystyki są przerażające, a wiele spraw przez lata pozostaje nierozwiązanych. „Lost Women of Alaska” skupia się na jednej historii, ale jasno daje do zrozumienia, że to fragment dużo większego, wciąż aktualnego problemu. View oEmbed on the source website Spokój i napięcie w jednym - jak ogląda się dokument To nie jest typowy true-crime pełen dramatycznych zwrotów akcji i sensacyjnych cliffhangerów. Narracja jest spokojna, momentami wręcz powściągliwa, a siła dokumentu kryje się w poruszaniu trudnych pytań: dlaczego niektóre ofiary przyciągają uwagę, a inne długo pozostają niezauważone? Szczególnie poruszające są wątki kobiet, które mimo własnych trudnych doświadczeń zdecydowały się przełamać strach i opowiedzieć prawdę. To dzięki nim sprawca został w końcu zatrzymany, a historie ofiar wysłuchane. Gdzie obejrzeć i dlaczego warto (choć może lepiej nie w nocy) „Lost Women of Alaska” jest w całości dostępny na platformie HBO Max oraz Amazon Prime Video. To dokument, który wciąga i porusza, ale ostrzegam - osobiście nie pozwolił mi spokojnie zasnąć. Historie tych kobiet są przerażająco realne, a świadomość systemowych zaniedbań wbija w fotel. Jeśli więc potrzebujecie się wyspać, lepiej przełóżcie seans na inny dzień, ale nie pomijajcie go - bo naprawdę warto poznać te historie.
Prezydencki duet bez protokołu. Intymny serial o rodzinie Kwaśniewskich powstaje dla Prime Video
Przez lata byli postrzegani jako instytucja. Jacy są naprawdę? Nowy serial dokumentalny platformy Prime Video pokaże prywatne życie najbardziej stylowej pary polskiej polityki z trzech perspektyw - także oczami ich córki.
Przez lata byli czymś więcej niż tylko parą w Pałacu Prezydenckim. Aleksander Kwaśniewski i Jolanta Kwaśniewska szybko zaczęli funkcjonować w wyobraźni Polaków jako symbol epoki transformacji - pierwsza para nowoczesnej Polski, elegancki „prezydencki duet”, który łączył polityczną powagę z wyraźnym wyczuciem stylu. On - jeden z najmłodszych prezydentów III RP, sprawny komunikator i polityk nowej generacji. Ona - pierwsza dama, która niemal natychmiast stała się ikoną klasy i elegancji, wyznaczając standard dla kolejnych mieszkanek Pałacu Prezydenckiego. W latach 90. i na początku XXI wieku wielu komentatorów pisało o nich wręcz jako o „najbardziej stylowej parze polskiej polityki”. Wizerunek Jolanty Kwaśniewskiej budował się na kilku poziomach jednocześnie. Z jednej strony była aktywną pierwszą damą - założycielką Fundacja Porozumienie Bez Barier, obecną w działaniach społecznych i charytatywnych. Z drugiej - bohaterką magazynów lifestyle’owych, które analizowały jej styl, dyplomatyczną elegancję i sposób bycia. Dla wielu Polek była - i wciąż pozostaje kimś w rodzaju punktu odniesienia: pierwszą damą, która pokazała, że polityczna rola może iść w parze z kobiecością, klasą i pewnością siebie. Polityka konta prywatne życie Kwaśniewskich Jednocześnie historia tej pary nigdy nie była jednowymiarowa. Publiczne życie niesie ze sobą także momenty trudniejsze - polityczne napięcia, medialne kontrowersje czy wydarzenia, które na chwilę zmieniały ton narracji wokół prezydentury Aleksandra Kwaśniewskiego W takich momentach obraz „idealnej pierwszej pary” był poddawany próbie, a prywatne życie stawało się częścią publicznej dyskusji. Może właśnie dlatego historia Kwaśniewskich wciąż budzi ciekawość. Za wizerunkiem politycznej instytucji kryło się przecież małżeństwo, rodzina i dorastająca w świetle kamer córka - Aleksandra Kwaśniewska. To napięcie między oficjalną rolą a zwyczajnym życiem sprawia, że opowieść o tej rodzinie wciąż wydaje się nie do końca opowiedziana. I właśnie dlatego platforma Prime Video zdecydowała się przyjrzeć tej historii z bliska - w nowym serialu dokumentalnym, który ma pokazać Kwaśniewskich nie jako polityczny symbol, lecz jako zwykłych ludzi. Amazon Prime Video szykuje serial o Kwaśniewskich Prime Video pracuje nad nową lokalną produkcją własną: powstaje serial dokumentalny o rodzinie Kwaśniewskich. Projekt ma przybliżyć życie Aleksandra Kwaśniewskiego, Jolanty Kwaśniewskiej oraz ich córki Aleksandry i skupić się na tym, jak wygląda codzienność, gdy życie prywatne nieustannie zderza się z rolą publiczną. Informację ogłoszono w komunikacie Prime Video - 12 marca 2026 r. Produkcja nie ma jeszcze oficjalnego tytułu. Zapowiedziano czteroodcinkowy format, opowiedziany z trzech osobistych perspektyw. Twórcy stawiają na wgląd w relacje i emocje, a nie na polityczną opowieść. Oś serialu ma pokazać, jak rodzina próbowała prowadzić zwyczajne życie w sytuacji, w której była postrzegana nie jako mąż i żona, rodzice oraz córka, lecz jako instytucja. To ma być punkt wyjścia do historii o presji i o tym, jak „publiczne” potrafi wchodzić do domu. Prywatne nagrania z lat 90. i 2000 oraz archiwa mają zbudować tło epoki Serial ma łączyć współczesne materiały z nigdy wcześniej niepokazywanymi prywatnymi nagraniami wideo z lat 90. i 2000, a także ze starannie wyselekcjonowanymi archiwami publicznymi. W praktyce oznacza to przeplatanie codziennych scen z zapisami z czasów, gdy cała Polska patrzyła na Pałac Prezydencki. W zapowiedziach podkreślono też wątki rodzinne: małżeństwo wystawione na próbę i ocenę opinii publicznej oraz dorastającą w pałacu prezydenckim córkę, która poszukuje normalności. Za produkcję odpowiada Watchout Studio. Kiedy premiera? Wiadomo, że serial przedstawi najważniejsze okresy w życiu Kwaśniewskich: lata poprzedzające prezydenturę (1989–1995), pierwszą kadencję (1995–2000) i drugą (2000–2005), a następnie życie rodzinne po zakończeniu urzędowania. Zapowiedziano, że widzowie zobaczą przełomowe momenty polskiej transformacji z perspektywy osób, które doświadczały ich wspólnie, w centrum uwagi opinii publicznej. Za realizację odpowiada Watchout Studio. Producentami są Izabela Kiszka i Krzysztof Terej, a reżyserem Kuba Mikurda. Prime Video zapowiada, że dokument zadebiutuje wyłącznie na ich platformie na początku 2027 roku.
„Vinci” czy napad na Luwr to przy tym nic. Miniserial o jednej z najbardziej zuchwałych kradzieży dzieł sztuki już w streamingu
„Mężczyzna, który ukradł Krzyk” to serial o najbardziej szokującej kradzieży dzieła sztuki ostatnich dekad. Co naprawdę wydarzyło się w 1994 roku w Narodowej Galerii w Oslo?
Głośne napady na dzieła sztuki, jak pamiętny skok z filmu „Vinci” czy nawet sensacyjna kradzież w paryskim Luwrze w 2025 roku, bledną przy historii, która wstrząsnęła światem w latach 90. Na Viaplay właśnie zadebiutował miniserial o jednej z najbardziej zuchwałych i spektakularnych akcji w historii sztuki – kradzieży obrazu „Krzyk” Edvarda Muncha. W tym artykule: O czym opowiada serial „Mężczyzna, który ukradł Krzyk”? Kulisy zuchwałej kradzieży w Narodowej Galerii w Oslo i śledztwa Twórcy serialu „Mężczyzna, który ukradł Krzyk” i jego odbiór O czym opowiada serial „Mężczyzna, który ukradł Krzyk”? Brytyjski serial dokumentalny „Mężczyzna, który ukradł Krzyk” dostępny na Viaplay od 18 lutego wstrząsnął widzami na Zachodzie. Tytuł składa się z dwóch 50-minutowych odcinków i koncentruje się na spektakularnej kradzieży jednego z najsłynniejszych dzieł sztuki na świecie – „Krzyku” autorstwa Edvarda Muncha z 1994 roku. To właśnie wtedy, gdy Norwegia przygotowywała się do otwarcia zimowych igrzysk olimpijskich, doszło do przestępstwa, które odbiło się szerokim echem na całym świecie. Co czyni dokument wyjątkowym? Bohaterem opowieści jest sam sprawca – Pål Enger, były piłkarz norweskiego klubu Vålerenga. Otwarcie mówi on o swoich motywach i przebiegu przestępstwa. Produkcja nie tylko rekonstruuje wydarzenia sprzed lat, ale też – dosłownie – oddaje głos mężczyźnie, który ukradł „Krzyk”. View oEmbed on the source website Kulisy zuchwałej kradzieży w Narodowej Galerii w Oslo i śledztwa W lutym 1994 roku z Narodowej Galerii w Oslo zniknął bezcenny obraz Muncha. Na miejscu zdarzenia złodzieje pozostawili kartkę z napisem „Wielkie dzięki za kiepską ochronę”, co tylko pogłębiło sensację wokół sprawy. Dość szybko śledczy ustalili, że za śmiałą kradzieżą stał Pål Enger. To postać wyjątkowo barwna – sportowiec i włamywacz, znany z obsesji na punkcie sztuki: już w dzieciństwie zafascynował się „Krzykiem” podczas wycieczki szkolnej. W serialu „Mężczyzna, który ukradł Krzyk” ujawnione zostają także zaskakujące szczegóły śledztwa. Do wykrycia sprawcy przyczynił się artykuł prasowy opisujący narodziny syna Engera. To właśnie taka drobna informacja pozwoliła organom ścigania połączyć fakty i dotrzeć do podejrzanego. Co więcej, to nie był pierwszy występek Påla Engera. W 1988 roku ukradł on z Muzeum Muncha w Oslo obraz „Miłość i ból”. Jego koledzy z klubu Vålerenga wspominali, że zawsze miał dużo pieniędzy i poruszał się luksusowymi samochodami. Twórcy serialu „Mężczyzna, który ukradł Krzyk” i jego odbiór Serial został wyreżyserowany przez Sunshine Jackson oraz Nigela Levy’ego, znanych także z takich projektów jak „Matka jest tylko jedna” czy „Katastrofy w przestworzach”. Za produkcję odpowiada Clare Beavis. Tytuł „Mężczyzna, który ukradł Krzyk” został bardzo dobrze przyjęty na Zachodzie, a teraz również polscy widzowie mają szansę się z nim zapoznać. Oba odcinki „Mężczyzny, który ukradł Krzyk” są dostępne od 18 lutego na platformie Viaplay Filmy i Seriale. Dokument przyciągnie tylko miłośników sztuki i historii, a także amatorów kryminałów i sensacyjnych opowieści opartych na faktach. Produkcja pozwala widzowi wejść głęboko w świat przestępstwa, które na lata zapisało się w historii kryminalistyki.
Wizjoner, który na zawsze zmienił historię kinematografii. Ten brawurowy serial dokumentalny na Apple TV zdradza kulisy życia Martina Scorsese
To jeden z najbardziej rozpoznawalnych reżyserów w historii. Jego dzieła do dziś przyciągają do kin rzesze widzów i pobijają rekordy oglądalności. Martin Scorsese to niewątpliwie legenda współczesnej kinematografii, a kim jest tak na prawdę? Odpowiedź znajdziesz oglądając najnowszą produkcję Apple TV – serial dokumentalny „Pan Scorsese”.
Spis treści: Kulisy serialu „Pan Scorsese” Legenda, wizjoner, marzyciel – o czym opowiada serial „Pan Scorsese”? Gdzie oglądać serial „Pan Scorsese”? Jeden z najbardziej wyczekiwanych dokumentów tego sezonu już dostępny na platformie Apple TV. Prywatne archiwum, osobiste anegdoty i szereg komentarzy od największych twórców branży filmowej. Poznaj prawdziwe kulisy sławy wizjonera współczesnej kinematografii – Martina Scorsese. Kulisy serialu „Pan Scorsese” Rebecca Miller doskonale wie jakimi zasadami rządzi się branża filmowa. Jako aktorka zadebiutowała w 1988 roku, jednakże szybko zrozumiała, że swoją miłość do kina musi eksplorować jeszcze silniej. Tak więc, w 1995 roku na świat wyszła „Angela”, pierwsze dzieło Miller w roli reżyserki. Doskonały debiut podbił najważniejsze festiwale filmów niezależnych, a w tym Sundance oraz Gotham, zdobywając cztery statuetki, z czego trzy wylądowały w dłoniach samej twórczyni. Niespełna 2 lata temu mieliśmy szansę podziwiać jej kunszt w kinowym hicie „Miłość bez ostrzeżenia”, który w Polsce był głośno dyskutowany za sprawą angażu Joanny Kulig. Miller powróciła w tym roku, kontynuując passę dokumentu o życiu słynnego ojca, w brawurowym serialu dla Apple TV, który jest najambitniejszym dotychczas powstałym portretem legendy kina – Martina Scorsese. Niezależnie od tego czy jest się zagorzałym fanem kinematografii, czy też filmy traktuje się jako formę źródło rozrywki, nazwisko tego reżysera znają wszyscy. Martin Scorsese to człowiek legenda, którego kariera rozpoczęła się… 7 dekad temu, co na stan obecny daje mu status jednego z najaktywniejszych twórców w historii. W skład jego bogatej filmografii, choć trudnej do oszacowania, wchodzi około 70 produkcji, a w tym tak nieoczywiste pozycje jak teledysk do piosenki „Bad” Michaela Jacksona czy czterogodzinny dokument „Bez stałego adresu: Bob Dylan”, w którym wypowiada się sam muzyk. Pełnometrażowych filmów fabularnych wyreżyserował 27, obsypując statuetkami Oscara około 18 współpracowników. To właśnie dzięki niemu Robert De Niro uzyskał swoje pierwsze wyróżnienie Akademii. Sam Scorsese nominowany był 15 razy za 11 różnych tytułów, lecz nagrodzony został dopiero w 2006 roku za kultowy thriller „Infiltracja”. Jego życie, choć płodne artystycznie, owiane było tajemnicą, której rąbka uchyla w najnowszym serialu dokumentalnym „Pan Scorsese”. Legenda, wizjoner, marzyciel – o czym opowiada serial „Pan Scorsese”? Urodził się w 1942 roku w Nowym Jorku, jako syn dzieci sycylijskich imigrantów. Dorastał we wschodniej części Manhattanu, który różnił się diametralnie od swojego obecnego stanu. Pełna przemocy generowanej przez lokalne gangi, okolica ukształtowała jego wrażliwość oraz stała się jedną z największych inspiracji artystycznych. Martin czuł pociąg do sztuki już we wczesnych latach życia, a regularnie zabierający go do kina rodzice pomogli odnaleźć docelową ścieżkę zawodową. Rozkochany w stylu wielkich produkcji Hollywood, przeprowadził się do Los Angeles, gdzie ambitnie rozpoczął swoją karierę. Lecz życie w branży filmowej nie zawsze usłane było różami. Nowatorskie podejście do kina i wiara we własny talent była zarówno jego siłą jak i przekleństwem. Serial dokumentalny w reżyserii Miller dzieli jego życie na pięć tematycznych rozdziałów, które doskonale nakreślają kontekst historyczno-polityczny, życie prywatne oraz kulisy sławy Scorsese. „Pan Scorsese” nie jest suchym zbiorem faktów z życia artysty. To intymny portret legendy, w którym wiele z wydarzeń opowiada on sam. Pogłębione wywiady z reżyserem i najbliższymi współpracownikami zwinnie mieszają się z jego prywatnym archiwum. Wraz z takimi ikonami kina jak Jodie Foster, Robert De Niro, Steven Spielberg czy Spike Lee, analizuje swoje najbardziej kultowe dzieła i zdradza największe kulisy ich powstawania. Efektem jest wciągająca, osobista opowieść o człowieku, który na zawsze zmienił oblicze kinematografii. To także historia, która dogłębnie inspiruje – by wierzyć, spełniać marzenia i nigdy nie oglądać się za siebie. Gdzie oglądać serial „Pan Scorsese”? View oEmbed on the source website Serial dokumentalny „Pan Scorsese” swoją premierę miał 17 października i można oglądać go w ramach subskrypcji platformy Apple TV.
Pierwszy raz od dawna wyczekuję nowych odcinków serialu. Ten nowy dokument true crime od MAX sprawia, że siedzę jak na szpilkach
„The Mortician” to trzyodcinkowy dokument HBO, który wciąga widza w przerażającą historię jednego z najbardziej szokujących skandali pogrzebowych w USA. Serial ukazuje, jak David Sconce zamienił rodzinny dom pogrzebowy w fabrykę śmierci i złudzeń. Czy warto go obejrzeć?
Nie „Biały Lotos”, który uwielbiałam przez wszystkie sezony, ani nawet „Last of Us” z Pedro Pascalem – okazuje się, że miano najbardziej wyczekiwanego przeze mnie (mini)serialu ma nowa produkcja true crime od MAX. „Krematorium” sprawił, że jak na szpilkach wyczekuję każdej niedzieli i nawet nie przeszkadza mi widmo zbliżającego się poniedziałku. Ten dokument jest po prostu aż tak dobry. David Sconce – człowiek bez skrupułów W centrum opowieści „The Mortician” stoi David Sconce – niepozorny blondyn z Pasadena, Kalifornia, którego nazwisko trafiło na pierwsze strony gazet w latach 80. Wszystko za sprawą potwornych praktyk, jakie wdrożył w prowadzonym przez swoją rodzinę Lamb Funeral Home. Gdy jego konkurenci kremowali do kilkunastu ciał dziennie, Sconce dochodził do setek. Klucz? Umieszczanie po kilkadziesiąt ciał naraz w piecu, łamanie kończyn i przepełnianie komór kremacyjnych. Branża funeralna nigdy wcześniej nie była pokazana w tak mrocznym świetle. Serial ujawnia, że Sconce nie tylko kremował ciała hurtowo, ale też sprzedawał organy, wyciągał złote zęby, a prochy rozdawał rodzinom losowo – często były to mieszanki wielu osób. Jeden z pracowników wspomina moment, w którym odnalazł ciało dziecka pod kocem w chłodni, mimo że jego rzekome prochy już trafiły do matki. „The Mortician”: mocne i słabe strony dokumentu Choć historia przyprawia o dreszcze, „The Mortician” nie zawsze trzyma tempo. Trzy godziny serialu obfitują w powtórzenia i brakuje kulminacyjnych momentów znanych z innych produkcji HBO, jak „The Jinx”. Największą siłą pozostają świadectwa: od byłych pracowników, przez śledczych, po samego Sconce’a. Reżyser Joshua Rofé miał zaledwie dwa dni, by dotrzeć do Sconce’a po jego zwolnieniu z więzienia w 2023 roku – i udało mu się zdobyć jego pierwszy i jedyny wywiad. Sconce wypowiada się na ekranie z obojętnością graniczącą z dumą. Otwarcie przyznaje, że nie widzi problemu w mieszaniu prochów – jego zdaniem „to tylko popiół”. „Nie przykładam wartości do nikogo, kto już nie żyje” – mówi w jednej z najbardziej szokujących scen serialu. Jego słowa brzmią jak moralna przepaść: „Love them when they’re here. Period.” Reżyser przyznaje, że moment, w którym Sconce zapytał go w motelu, co zrobiłby, gdyby zapłacono mu za wybielenie jego historii, był jednym z najbardziej przerażających w jego karierze. „The Mortician” nie daje ukojenia – nie oferuje moralnego rozliczenia, a jego główny bohater nie okazuje skruchy. To obraz przerażającej dehumanizacji i bezlitosnej pogoni za zyskiem w branży, która powinna być synonimem szacunku i empatii. Mimo pewnych niedoskonałości narracyjnych, serial zostawia widza wstrząśniętego – i z nowym spojrzeniem na to, komu powierzamy naszych bliskich. View oEmbed on the source website
Ten serial dokumentalny na Netflix wywołuje ciarki już od pierwszej sekundy. Wstrząsającą historią „true crime” żyła cała Ameryka
Dokument Netflixa „Morderstwo po amerykańsku: Zwyczajna rodzina” ukazuje wstrząsającą historię Chrisa Wattsa, który w sierpniu 2018 roku w Kolorado zamordował ciężarną żonę i dwie małe córki. Obraz idealnej rodziny prysł w jednej chwili.
„Morderstwo po amerykańsku: Zwyczajna rodzina” – jak doszło do tragedii w Kolorado? 13 sierpnia 2018 roku z pozoru zwyczajny dzień w Frederick w stanie Kolorado przerodził się w tragedię, która poruszyła całą Amerykę. Chris Watts, 33-letni mężczyzna, został oskarżony o zamordowanie swojej żony Shannan Watts oraz ich córek: 4-letniej Belli i 3-letniej Celeste. Shannan była w 15. tygodniu ciąży z trzecim dzieckiem – synem Nico. Tego dnia, Nickole Atkinson, przyjaciółka Shannan, próbowała się z nią skontaktować. Zaniepokojona brakiem kontaktu, zawiadomiła policję. Chris Watts wrócił z pracy i pozwolił funkcjonariuszom wejść do domu. Żona i dzieci zniknęły, a ich rzeczy – telefon, portfel, lekarstwa – zostały w mieszkaniu. „Morderstwo po amerykańsku: Zwyczajna rodzina” – fabuła Netflix w dokumencie „Morderstwo po amerykańsku: Zwyczajna rodzina” rekonstruuje wydarzenia z tamtego dnia, wykorzystując autentyczne nagrania wideo, wiadomości tekstowe, nagrania z kamer policyjnych oraz posty z mediów społecznościowych. Dokument relacjonuje kolejne etapy śledztwa – od zaginięcia, przez medialne apele, aż po przyznanie się do winy. Nagrania z kamer policyjnych pokazują chłodną postawę Chrisa, który sprawia wrażenie opanowanego. Dopiero osobista rozmowa z ojcem sprawia, że zaczyna płakać i ujawnia prawdę. Reżyserka Jenny Popplewell zrezygnowała z komentarzy ekspertów i świadków. Widz otrzymuje surowy, nienaruszony materiał, który musi sam zinterpretować. View oEmbed on the source website To podejście sprawia, że dokument wywołuje silne emocje. Pokazuje radosne chwile rodziny Wattsów: dzieci skaczące na łóżku, uśmiechnięta Shannan opowiadająca o rodzinie, Chris bawiący się z córkami. Facebookowa iluzja idealnego życia zestawiona jest z brutalną rzeczywistością zbrodni. W listopadzie 2018 roku sąd skazał Chrisa Wattsa na trzy dożywocia bez możliwości przedterminowego zwolnienia. Uniknął kary śmierci tylko dzięki przyznaniu się do winy. Czy można było zapobiec tragedii? Film nie stawia tez, nie próbuje odpowiedzieć na pytanie: dlaczego Chris Watts zabił? Nie analizuje psychiki mordercy. Ukazuje jedynie przebieg wydarzeń, pozostawiając widzowi przestrzeń do własnych przemyśleń. Z wiadomości Shannan wynika, że w małżeństwie nie działo się najlepiej. Chris zakochał się w innej kobiecie. Ale dlaczego nie zdecydował się na rozwód, tylko na morderstwo? To pytanie pozostaje bez odpowiedzi. Właśnie dlatego dokument „Morderstwo po amerykańsku” wywołuje tak silne emocje – pokazuje, jak pozory mogą być mylące i jak zwyczajne życie może przerodzić się w niewyobrażalną tragedię. Jeśli jeszcze nie znasz tego dokumentu, czas nadrobić zaległości. To jedna z bardziej przejmujących historii „true crime” dostępna w bibliotece Netfliksa.
Wstrząsający serial o seryjnym zabójcy z Long Island już na Netflix. Ta mroczna historia wstrząsnęła Ameryką
„Zaginione: Polowanie na seryjnego zabójcę z Long Island” to trzymający w napięciu dokumentalny serial, który szczegółowo przedstawia mroczną sprawę zaginionych kobiet na Long Island.
W tym artykule: Zaginięcia i morderstwa sexworkerek: Sprawa, która wstrząsnęła Nowym Jorkiem Gilgo Four: Cztery ofiary, które wstrząsnęły społecznością Long Island Rex Heuermann: Aresztowanie i postępy w śledztwie w 2023 roku Liz Garbus: Jak dokumentalny serial ukazuje porażki systemu sprawiedliwości Śledztwo, które trwało ponad dekadę: Co naprawdę wydarzyło się na Long Island? Zaginięcia i morderstwa sexworkerek: Sprawa, która zszokowała Nowy Jork Historia morderstw na Long Island rozpoczęła się w 1993 roku, kiedy to w okolicach Gilgo Beach zniknęły pierwsze młode kobiety pracujące w przemyśle seksualnym. Te zaginięcia wstrząsnęły społecznością, ale początkowo nie wywołały większego zainteresowania wśród lokalnych władz. Dopiero w 2010 roku, po zaginięciu Shannan Gilbert, sprawa nabrała rozpędu. Po jej zniknięciu na Ocean Parkway w Suffolk County odkryto szczątki innych kobiet, które wcześniej uznawano za zaginione. W sumie odnaleziono ciało czterech kobiet, które stały się znane jako „Gilgo Four”: Megan Waterman, Melissa Barthelemy, Amber Lynn Costello i Maureen Brainard-Barnes. Odkrycie to wskazywało na obecność seryjnego zabójcy, a śledczy zaczęli łączyć te morderstwa w jedną sprawę. Gilgo Four: Cztery ofiary, które wstrząsnęły społecznością Long Island Kiedy w 2010 roku odkryto szczątki czterech kobiet w pobliżu Gilgo Beach, lokalna społeczność była w szoku. To zdarzenie zmieniło wszystko – media rozpoczęły intensywne śledztwo, a rodziny ofiar zaczęły walczyć o prawdę. Ofiary te były sexworkerami, co sprawiło, że sprawa na początku nie była traktowana z odpowiednią powagą przez władze. Jednak ich losy i brutalność morderstw wstrząsnęły nie tylko lokalną społecznością, ale także całą Ameryką. Reżyserka dokumentu, Liz Garbus, zdecydowała się przybliżyć historię tych kobiet, ich rodzin i walki o sprawiedliwość. Garbus, dwukrotnie nominowana do Oscara, pokazała, jak przez lata śledztwo nie przynosiło oczekiwanych rezultatów, a ofiary były ignorowane przez system. To właśnie ten kontekst sprawia, że „Zaginione: Polowanie na seryjnego zabójcę z Long Island” jest nie tylko opowieścią o zbrodniach, ale także krytyką niedoskonałości wymiaru sprawiedliwości. Rex Heuermann: Aresztowanie i postępy w śledztwie w 2023 roku Po ponad 13 latach od pierwszych odkryć, w 2023 roku sprawa wreszcie zaczęła się rozwijać. Rex Heuermann, architekt z Long Island, został aresztowany i oskarżony o morderstwa siedmiu kobiet, w tym czterech ofiar z „Gilgo Four”. Wśród innych ofiar znaleźli się Jessica Taylor, Sandra Costilla i Valerie Mack. Heuermann jest obecnie oskarżony o zamordowanie tych kobiet, a jego aresztowanie było kulminacją długotrwałego śledztwa, które miało miejsce przez wiele lat. Reżyserka serialu podkreśla, że choć Heuermann jest głównym podejrzanym, śledztwo wciąż trwa i może wyjść na jaw więcej ofiar. Aktualnie czekamy na szczegóły procesu, a śledztwo wciąż się rozwija, co sprawia, że temat zbrodni i ich wyjaśnienia nadal nie jest zamknięty. Liz Garbus: Jak dokumentalny serial ukazuje porażki systemu sprawiedliwości „Zaginione: Polowanie na seryjnego zabójcę z Long Island” to produkcja, która nie tylko ukazuje brutalność zbrodni, ale także krytycznie analizuje system sprawiedliwości. Liz Garbus w swoim serialu stawia pytanie, dlaczego przez tak długi czas nie udało się złapać mordercy. Pokazuje także, jak zniknięcia kobiet były traktowane z lekceważeniem, ponieważ ofiary były sexworkerami, co skutkowało ignorowaniem ich spraw przez władze. W serialu skupiono się także na determinacji rodzin ofiar, które przez lata walczyły o sprawiedliwość. Garbus starała się uchwycić nie tylko sensację, ale także ludzką stronę tej tragedii, ukazując ofiary jako matki, córki i siostry, które były częścią społeczności, a nie anonimowymi postaciami w tragicznym scenariuszu. Śledztwo, które trwało ponad dekadę: Co naprawdę wydarzyło się na Long Island? Historia „Zaginione: Polowanie na seryjnego zabójcę z Long Island” to opowieść o zbrodni, która przez długie lata była ignorowana. Sprawa pozostawała nie rozwiązana, a rodziny ofiar zmagały się z systemem, który nie traktował ich bliskich poważnie. Jednak wraz z aresztowaniem Rexa Heuermanna w 2023 roku, sprawa nabrała nowego wymiaru. Choć śledztwo wciąż się toczy, serial dokumentalny ukazuje, jak przez lata władze ignorowały dowody i zniknięcia, a społeczeństwo wciąż czeka na sprawiedliwość. Produkcja ta nie tylko przedstawia brutalne zbrodnie, ale także porusza problem systemowych porażek i pokazuje, jak długo trzeba było czekać na rozwiązanie tej sprawy. „Zaginione: Polowanie na seryjnego zabójcę z Long Island” jest więc nie tylko dokumentem o seryjnych morderstwach, ale także historią o walce o sprawiedliwość i nieustannej determinacji rodzin ofiar.