Ten wojenny film z Russellem Crowe’em to przestroga dla nas wszystkich. Jest oparty na głośnej książce
Jak osądzić zło w czystej postaci? Głośny dramat historyczny „Norymberga” zabiera nas za kulisy procesu, który zmienił świat. Film niedawno gościł w kinach, a teraz jest już dostępny online. To opowieść, która zostaje w pamięci na długo.
Akcja filmu, reżyserowanego przez Jamesa Vanderbilta, rozgrywa się w tle procesów norymberskich, a główny konflikt toczy się między młodym psychiatrą a jednym z najwyższych rangą przedstawicieli III Rzeszy. Fabuła "Norymbergi" skłania do głębokiej refleksji, niosąc ze sobą przestrogę, której wciąż nie chcemy usłyszeć. "Norymberga" - film z podwójnym dnem "Norymberga" to amerykański thriller psychologiczny, którego akcja toczy się w 1945 roku, tuż po zakończeniu II wojny światowej. Film nie rekonstruuje wiernie samego procesu norymberskiego, lecz skupia się na jego preludium – analizie psychicznej nazistowskich przywódców, mającej określić ich zdolność do uczestnictwa w procesie. Kluczowym wątkiem jest konfrontacja Hermanna Göringa z amerykańskim psychiatrą Douglasem Kelleyem. Na szczególną uwagę zasługuje postać Hermanna Göringa, w którą wcielił się Russell Crowe. Australijski aktor, znany m.in. z ról w "Gladiatorze" czy "Pięknym umyśle", powrócił w "Norymberdze" do formy, która zapewniła mu światową sławę. Jego kreacja Göringa została doceniona przez recenzentów i widzów jako hipnotyzująca, złożona i przerażająco realistyczna. Douglas Kelley, amerykański psychiatra wojskowy, odgrywany przez Ramiego Maleka, miał być godnym przeciwnikiem Göringa. Według wielu krytyków filmowych - Malek, laureat Oscara za rolę Freddiego Mercury’ego, nie sprostał jednak oczekiwaniom. Jego interpretacja została uznana za zbyt sztywną, karykaturalną i nieprzekonującą. Scenariusz oparty na głośnej książce (OPINIA) Scenariusz filmu oparto na książce Jacka El-Haia „The Nazi and the Psychiatrist”, a za reżyserię odpowiada James Vanderbilt. Reżyser skupił się na intensywnej, psychologicznej rozgrywce pomiędzy dwoma bohaterami. Mimo że całość utrzymana jest w konwencji dramatu sądowego, wiele scen rozgrywa się w ciasnych, klaustrofobicznych przestrzeniach, wypełnionych napięciem dialogów i emocjonalnych starć. Ci co obejrzeli film oceniają raczej pozytywnie, doceniając rolę Russella Crowe'a: "Mocne 7. Popada w hollywoodzkie wzorce i uproszczenia, ale macham na to ręką, bo oglądało mi się to naprawdę bardzo dobrze, a Hermann Göring w interpretacji Russella Crowe`a jest zarazem przerażający i intrygujący niczym Baron Vladimir Harkonnen z Diuny. Frapująca dynamika pomiędzy nazistowskim zbrodniarzem a jego psychiatrą, która początkowo zwiastuje coś na kształt niekomfortowego bromansu, drastycznie przeradza się w desperacką walkę o prawdę, sprawiedliwość, moralność i siłę charakterów." - pisze Dorian Swoboda, użytkownik filmweb.pl "Norymberga" - gdzie obejrzeć? „Norymberga” nie jest obecnie częścią żadnego stałego abonamentu, jak Netflix czy HBO Max, ale można ją obejrzeć w ramach usług VOD (wideo na życzenie). Film jest dostępny na wielu popularnych platformach, w tym Premiery Canal+, Player, TVP VOD, Rakuten TV oraz Megogo.
Film 2-krotnie nominowany do Oscara czai się w katalogach Prime Video. To gangsterska retro perełka, której nie warto pomijać
„Amerykański gangster” na Prime Video znów kusi widzów jako gangsterska retro perełka. Film Ridleya Scotta opowiada o Franku Lucasie, który w Harlemie lat 70. buduje narkotykowe imperium dzięki „Blue Magic”, ale na jego trop wpada detektyw Richie Roberts...
Film „Amerykański gangster” dyskretnie czeka w katalogach Amazon Prime Video na moment, kiedy widz będzie miał ochotę na kino gęste, dopracowane i bez łatwych fajerwerków. Reżyser Ridley Scott zabiera nas do Nowego Jorku lat 70., gdzie Frank Lucas po śmierci Bumpy’ego Johnsona przejmuje stery w Harlemie i buduje narkotykowe imperium. Na drugim biegunie tej historii stoi detektyw Richie Roberts, policjant trudny do złamania w świecie, w którym uczciwość bywa towarem deficytowym. Harlem lat 70. wraca do łask w najlepszym wydaniu. O czym jest „Amerykański gangster”? To opowieść o awansie, który ma w sobie chłód i precyzję biznesowego planu. Lucas zaczyna jako kierowca człowieka znanego jednocześnie z filantropii i gangsterskiej pozycji. Gdy dotychczasowy układ się kończy, w dzielnicy robi się nerwowo: lokalni gracze nie chcą uznać nowego porządku, a on i tak krok po kroku wykuwa własne miejsce. Decyduje produkt i strategia. Lucas sprowadza „stuprocentową” heroinę z Azji, wskazywaną w filmie jako towar prosto z Wietnamu; w innej perspektywie tej historii pojawia się telefon do Bangkoku i układ z tajlandzkim donem. W obu przypadkach efekt jest ten sam: „Blue Magic”, czyli „błękitny czar”, wchodzi na ulice jako narkotyk wyjątkowo czysty i sprzedawany taniej. Taka mieszanka jakości i ceny natychmiast poszerza klientelę, a imperium rośnie szybciej, niż miasto chciałoby to przyznać. Pojedynek Washington-Crowe trzyma w napięciu bez pościgów i huku Scott nie buduje tej historii na pościgach samochodowych ani na widowiskowych strzelaninach. Napięcie ma tu bardziej elegancką konstrukcję: wynika z decyzji, konsekwencji i zderzenia charakterów. Lucas jest charyzmatyczny, skupiony, porusza się według własnych zasad, jakby w chaosie miasta próbował narzucić sobie prywatny kodeks. Roberts z kolei to detektyw, którego trudno skorumpować, co w świecie przedstawionym brzmi niemal jak prowokacja. Ich konfrontacja nie oferuje wygodnego podziału na czarne i białe. Film konsekwentnie podsuwa moralną niejednoznaczność: gangsterska hierarchia, policyjne grzechy i codzienna cena „wojny z narkotykami” splatają się w obraz bardziej gorzki niż efektowny. Właśnie dlatego tę historię ogląda się z napiętą uwagą: to dramat o władzy, kontroli i reputacji, a nie akcja dla samej akcji. Wysokie oceny i mocna obsada robią swoje, a film wciąż trzyma klasę Widzowie często wracają do tego tytułu nie tylko dla fabuły, lecz także dla jakości wykonania. W przywoływanych ocenach „American gangster” ma 7,8/10 w serwisie IMDb, a wynik widzów na Rotten Tomatoes wynosi 91/100. Ten odbiór nie bierze się z przypadku: to kino, które ma tempo, ale nie gubi detali, i nie udaje, że wielka historia musi być podawana w krzykliwej oprawie. W centrum stoi duet: Denzel Washington jako Frank Lucas i Russell Crowe jako Richie Roberts. Ich aktorski pojedynek jest tu osią, wokół której wiruje cały nowojorski światek przestępczy. Na ekranie pojawiają się też artyści hip-hopowi: Common, T.I. oraz RZA z Wu-Tang Clan, co dodaje tej opowieści współczesnego pulsu, bez odrywania jej od realiów epoki. Dlaczego warto wybrać „Amerykańskiego gangstera” na seans? Reżyser Ridley Scott prowadzi tę historię jak mroczny rytuał - bez pośpiechu, za to z narastającym napięciem. Każda decyzja bohaterów ma ciężar, który czuć długo po scenie. To nie jest film o spektakularnych strzelaninach, tylko o momentach, w których wszystko może się zawalić… i często się zawala. Ogromną rolę odgrywa tu muzyka. Soulowe i funkowe brzmienia lat 70. - od Bobby'ego Womacka po Marvina Gaye'a - nie są tylko tłem. One budują nastrój świata, w którym elegancja miesza się z brudem ulicy, a luksus z przemocą. Te dźwięki nadają historii hipnotyczne tempo, które sprawia, że trudno się od niej oderwać. Na tym tle Denzel Washington tworzy jedną z najbardziej niepokojących kreacji w swojej karierze - spokojną, opanowaną, ale podszytą czymś groźnym. Jego Frank Lucas nie musi podnosić głosu, żeby kontrolować sytuację. Wystarczy obecność. Dlaczego warto wybrać „American Gangster” na seans? Bo to film, który działa jak powolne zanurzenie w mroku. Nie daje łatwych emocji ani szybkiej akcji, tylko wciąga atmosferą, muzyką i napięciem, które rośnie niemal niezauważalnie. To seans, który zostaje w głowie - cięższy, bardziej surowy i zdecydowanie bardziej uzależniający, niż się wydaje na pierwszy rzut oka.
Ryan Gosling, Russell Crowe i lata 70. Ta komedia w klimacie "buddy cop movie" przywraca smak oldskulowego kina
Los Angeles lat 70. błyszczy neonami, ale pod tą stylową powierzchnią kryje się brud, korupcja i chaos. W sam środek tej rzeczywistości wpada dwóch kompletnie niedobranych detektywów. „Nice Guys. Równi goście” można oglądać w streamingu.
Są filmowe duety, które z definicji nie powinny działać a jednak to właśnie one okazują się najbardziej elektryzujące. Na tym polega urok buddy cop movies, czyli historii o niedobranych partnerach wrzuconych w sam środek śledztwa, chaosu i serii niekontrolowanych zdarzeń. Zderzenie dwóch silnych osobowości, akcji i ostrego humoru tworzy mieszankę, która od dekad uwodzi widzów. W tym gatunku liczy się nie tylko zagadka kryminalna, ale przede wszystkim relacja: pełna tarć, ripost i nieoczekiwanej chemii. To kino, które bawi się napięciem równie chętnie, jak policyjną intrygą. „Nice Guys. Równi goście”, czyli Los Angeles z lat 70. Los Angeles drugiej połowy lat 70. nie ma w sobie nic z pocztówkowego glamour. Miasto tonie w smogu, a pod migoczącymi światłami dyskotek przemysł rozrywki splata się z branżą porno w duszny, niepokojący krajobraz. W sam środek tego stylowego chaosu wpada dwóch detektywów, którzy na pierwszy rzut oka nie powinni mieć ze sobą nic wspólnego. Jackson Healy to brutal do wynajęcia, ale z własnym, zaskakująco sztywnym kodeksem moralnym. Holland March , prywatny detektyw, który równie często błądzi, co wpada na trop, jest cyniczny, chwiejny i rozbrajająco zabawny. Ich wymuszony sojusz szybko zamienia się w pełne zwrotów akcji śledztwo, prowadzące przez coraz mroczniejsze zakamarki miasta. Duet, który iskrzy. Gosling i Crowe genialni! Healy to typ twardziela, który nie komplikuje sobie życia. Jest silny, konkretny i działa bez zbędnych słów, ale jednocześnie trzyma się własnych zasad. March wypada przy nim zupełnie inaczej. To detektyw bardziej chaotyczny, nerwowy i nieprzewidywalny. Często próbuje coś ugrać dla siebie, ale równie często pokazuje, że wcale nie ma wszystkiego pod kontrolą. I właśnie na tym opiera się siła tego duetu. Ich różne charaktery nie służą tylko do żartów — to one napędzają akcję, dialogi i całą energię filmu. Szczególnie dobrze wypada tu Ryan Gosling, który pokazuje ogromny talent komediowy. Jego bohater bywa nieporadny, spanikowany i momentami wręcz bezbronny, ale właśnie dzięki temu wnosi do filmu lekkość i humor. Russell Crowe jest jego przeciwieństwem, bardziej surowy, opanowany i zdecydowany. Razem tworzą duet, który ogląda się z dużą przyjemnością. Smak oldskulowego kina Shane Black, kojarzony z tradycją współczesnego kina kumpelskiego i związany m.in. z „Zabójczą bronią”, buduje „Nice Guys. Równi goście” jak elegancki koktajl z epoki: noir’owa atmosfera, intryga o kilku piętrach i komedia, która nie boi się gwałtownych skrętów. Film nie udaje produkcji „dla wszystkich”. Jest wyraźnie adresowany do widzów, którzy lubią, gdy kino rozrywkowe ma charakter, a humor idzie w parze z lekko nieprzyjemnym sznytem przemocy i groteski. Film jest w katalogu Prime Video.
Jeśli masz dość romantycznych filmów na walentynki, ten klasyk jest idealny dla dwojga. Choć to nieoczywisty wybór
Walentynki zwykle oznaczają romanse i przewidywalne historie miłosne. Ale jeśli masz ochotę na film, który mówi o miłości inaczej - „Gladiator” wciąż nie ma sobie równych. To epicka opowieść o stracie i lojalności, która łamie serce mocniej niż niejeden melodramat.
Walentynki potrafią być piękne. W końcu miło jest być kochaną - i jeszcze milej dostać kwiaty bez okazji, a nie tylko dlatego, że kalendarz krzyczy „14 lutego”. Ale prawda jest taka, że ten dzień potrafi też zmęczyć. Serduszka na każdym rogu, czerwone baloniki, cukierkowe playlisty, róże, które nagle kosztują jak ciastko u Magdy Gessler i filmy, które wyglądają jak ta sama historia tylko w różnych kolorach. A przecież miłość nie zawsze jest pastelowa. Czasem jest brutalna, cicha, tragiczna. Czasem nie ma happy endu, tylko pozostawia w człowieku ranę, której nie da się zagłuszyć. Dlatego jeśli w te walentynki masz ochotę na film, który jest idealny dla dwojga, ale nie jest klasycznym romansem - wybór jest tylko jeden. „Gladiator” Ridleya Scotta to kino, które mówi o miłości w sposób tak intensywny, że aż trudno oddychać. W tym artykule: „Gladiator” nie jest filmem romantycznym. I właśnie dlatego działa Maximus: mężczyzna, który nie chciał być bohaterem Kommodus i Marek Aureliusz: konflikt, który rozpala całą tragedię Marek Aureliusz - kim był naprawdę? „Gladiator” to nie jest historia o zemście. To historia o stracie Wątek miłosny, który łamie serce: żona Maximusa i cień Lucilli Hans Zimmer i muzyka, która brzmi jak pożegnanie Dlaczego „Gladiator” nadal działa po ponad 20 latach? Nieoczywisty film na walentynki? Właśnie dlatego to wybór idealny „Gladiator” nie jest filmem romantycznym. I właśnie dlatego działa Kiedy Ridley Scott w 2000 roku wprowadza do kin „Gladiatora”, film historyczny w Hollywood właściwie dogorywa. Złota era monumentalnych widowisk - takich jak „Ben Hur”, „Spartakus” czy „Kleopatra” - dawno minęła. A jednak „Gladiator” uderza w widzów z siłą tarana: już pierwsza scena bitwy w germańskim lesie wygląda jak obietnica, że dostaniemy coś więcej niż tylko kino akcji. I dostajemy. To film, który jest jednocześnie spektaklem, tragedią i opowieścią o człowieku, który nie chce władzy. Maximus Decimus Meridius (Russell Crowe) pragnie tylko jednego: wrócić do domu, do żony i syna. Jego marzeniem nie jest tron, tylko spokój. A Ridley Scott doskonale rozumie, że w tym tkwi największa siła tej historii. Bo „Gladiator” nie jest tak naprawdę filmem o wojnie. To film o miłości, którą można stracić w jednej chwili - i o pustce, która zostaje po niej na zawsze. View oEmbed on the source website Maximus: mężczyzna, który nie chciał być bohaterem Maximus jest jednym z najbardziej ikonicznych bohaterów kina XXI wieku nie dlatego, że jest niezwyciężonym wojownikiem, ale dlatego, że jest człowiekiem z krwi i kości. Szlachetnym, honorowym, wiernym. Kiedy Marek Aureliusz (Richard Harris) proponuje mu coś, czego nikt nie powinien odrzucić - władzę nad Imperium Rzymskim - Maximus nie reaguje jak polityk. Reaguje jak mąż. Jak ojciec. Jak człowiek, który już ma wszystko, co najważniejsze. To właśnie ta tęsknota za domem sprawia, że widz nie ogląda tylko wielkiego widowiska, ale historię, która boli. Bo Maximus nie jest żądnym sławy gladiatorem. Jest mężczyzną, którego życie zostaje zniszczone w sposób absolutny. Kommodus i Marek Aureliusz: konflikt, który rozpala całą tragedię W „Gladiatorze” prawdziwy dramat zaczyna się w chwili, gdy na scenę wchodzi Kommodus (w tej roli obłędny Joaquin Phoenix - tak to ten od „Jokera”). To postać przerażająca nie dlatego, że jest okrutna, ale dlatego, że jest… ludzka. Zraniona. Głodna uznania. Chora z zazdrości. Kommodus jest jak ktoś, kto całe życie walczył o miłość ojca i nigdy jej nie dostał. Kiedy Marek Aureliusz wyjawia mu swoje zamiary i jasno sugeruje, że to Maximus powinien przejąć ster Imperium, Kommodus wybiera jedną rzecz: władzę. Zabija ojca i przejmuje tron. A potem robi to, co tyrani robią zawsze: niszczy tych, którzy mogliby przypominać światu o prawdzie. W tym miejscu historia zaczyna przypominać grecką tragedię: nikt nie wychodzi z niej cały. Marek Aureliusz - kim był naprawdę? Marek Aureliusz był jednym z najsłynniejszych cesarzy rzymskich, a zarazem jednym z najbardziej niezwykłych władców w historii - bo zamiast budować legendę na przepychu i sile, budował ją na myśli. Panował w latach 161–180 n.e., początkowo wspólnie z Lucjuszem Werusem, a później samodzielnie, w czasach trudnych i brutalnych, naznaczonych wojnami i epidemiami. Prywatnie był mężem Fauścyny Młodszej (Faustina Minor), z którą doczekał się licznego potomstwa - źródła podają, że miał co najmniej 13 dzieci, choć większość z nich nie dożyła dorosłości. Najbardziej znanym z nich był oczywiście Kommodus, późniejszy cesarz, którego historia zapamiętała jako przeciwieństwo ojca: próżnego, impulsywnego i niebezpiecznego. Marek Aureliusz przeszedł do historii również jako autor „Rozmyślań” („Meditationes”) - intymnego zapisu stoickiej filozofii, pisanego nie dla tłumów, lecz dla samego siebie, jakby próbował ocalić spokój w świecie, który nie dawał ku temu żadnych warunków. Właśnie dlatego jego postać w „Gladiatorze” ma taką siłę: to cesarz, który wierzy w dyscyplinę, moralność i odpowiedzialność, a nie w strach. I choć film Ridleya Scotta nie jest dokumentem, wybór Marka Aureliusza jest znaczący - bo jego śmierć staje się czymś więcej niż tylko początkiem tragedii Maximusa. To symboliczny koniec pewnej epoki: świata, w którym władza miała jeszcze sens i ideę, zanim stała się jedynie narzędziem próżności i tyranii. „Gladiator” to nie jest historia o zemście. To historia o stracie Oczywiście, „Gladiator” jest filmem o zemście - Maximus chce zabić Kommodusa. Ale to nie jest zemsta rodem z kina akcji, gdzie bohater staje się maszyną do zabijania. To zemsta człowieka, który nie ma już nic. Moment, w którym Maximus wraca do domu i znajduje zamordowaną rodzinę, jest jedną z najbardziej przejmujących scen w historii kina. Nie ma tu melodramatycznej muzyki i łez pod publiczkę. Jest cisza. Jest pustka. Jest ciało mężczyzny, który klęka przy tym, co było jego światem. To właśnie w tym momencie „Gladiator” staje się nieoczywistym filmem walentynkowym - tylko w najbardziej brutalnej możliwej wersji. Bo miłość w tym filmie nie jest spełnieniem. Jest raną. Wątek miłosny, który łamie serce: żona Maximusa i cień Lucilli Najważniejszą miłością Maximusa jest jego żona. Choć jej obecność na ekranie jest symboliczna, właściwie duchowa, to właśnie ona jest siłą napędową całej historii. Maximus nie walczy o siebie. Walczy o to, by spotkać ją ponownie - nawet jeśli miałoby to nastąpić dopiero po śmierci. Jest w tym coś poruszającego: bohater, który wie, że już nigdy nie odzyska tego, co utracił, ale nie potrafi przestać kochać. Drugim ważnym elementem emocjonalnym jest relacja Maximusa z Lucillą (Connie Nielsen), siostrą Kommodusa. Ich więź ma w sobie napięcie, niedopowiedzenie i melancholię. To nie jest typowy romans - bardziej historia o uczuciu, które mogło się wydarzyć, ale nigdy nie dostało szansy. Lucilla jest w „Gladiatorze” kobietą, która próbuje przetrwać w świecie mężczyzn i tyranii. Jest inteligentna, silna, a jednocześnie uwięziona w złotej klatce. Jej relacja z Maximusem jest jak wspomnienie lepszego życia, którego nie da się już odzyskać. To właśnie ten wątek sprawia, że film nie jest tylko opowieścią o walce na arenie, ale o emocjach, które niszczą od środka. Hans Zimmer i muzyka, która brzmi jak pożegnanie Nie da się mówić o „Gladiatorze” bez muzyki Hansa Zimmera. To jedna z tych ścieżek dźwiękowych, które nie są tłem, tylko emocjonalnym sercem filmu. Zimmer tworzy brzmienie monumentalne, ale jednocześnie intymne. W wielu scenach jego muzyka brzmi jak elegia - jak modlitwa za człowieka, który został złamany. W połączeniu z wokalem Lisy Gerrard powstaje klimat niemal mistyczny. Jakby Maximus od początku wiedział, że jego historia nie skończy się triumfem, tylko śmiercią. I że to nie arena jest jego przeznaczeniem, ale droga „do domu” - tego prawdziwego, którego już nie ma. To muzyka, która nie tylko buduje napięcie, ale sprawia, że film zostaje z widzem na długo po napisach końcowych. View oEmbed on the source website Dlaczego „Gladiator” nadal działa po ponad 20 latach? „Gladiator” zdobył pięć Oscarów (w tym za najlepszy film) i stał się jednym z największych triumfów kina historycznego. Ale jego siła nie polega tylko na efektach, monumentalnej scenografii i scenach walk. Ten film działa, bo jest emocjonalnie prawdziwy. Bo opowiada o miłości w najtrudniejszym możliwym wydaniu - tej, która zostaje odebrana. O lojalności, która jest karana. O honorze, który w świecie cynizmu wydaje się śmieszny, a jednak jest jedyną rzeczą, jakiej można się trzymać. I wreszcie: o człowieku, który jest gotów umrzeć, by odzyskać spokój. To film, który ogląda się jak tragedię Szekspira. Tylko że z areną, mieczami i piaskiem pod stopami. Nieoczywisty film na walentynki? Właśnie dlatego to wybór idealny Jeśli walentynki mają być o emocjach, to „Gladiator” daje ich więcej niż większość znanych mi komedii romantycznych razem wziętych. To film o miłości do rodziny, o uczuciu, którego nie da się przeżyć do końca, o tęsknocie, która staje się motorem działania. To film o kobiecie, która musi wybierać między sercem a przetrwaniem. O mężczyźnie, który traci wszystko, ale nie traci godności. I być może właśnie dlatego „Gladiator” jest tak dobrym wyborem na seans we dwoje. Bo zamiast udawać, że miłość jest zawsze łatwa, pokazuje, że czasem jest największą siłą… i największym bólem. Film znajdziecie na platformie Amazon Prime Video oraz Apple TV.
Po „Milczeniu owiec” i „Oppenheimerze” to najbardziej wyczekiwany thriller 2025 roku. Zawiera przestrogę, której wciąż nie chcemy słyszeć
Psychologiczny pojedynek, który elektryzuje. Film, o którym już mówi się jako o najbardziej przejmującym thrillerze 2025 roku, wraca do procesu, który zmienił bieg XX wieku - i do ostrzeżenia, jakie świat wolał przemilczeć przez osiem dekad.
To jeden z tych projektów, które wyczuwają puls epoki. Po sukcesach „Milczenia owiec” i „Oppenheimera” kino wraca do miejsca, gdzie po raz pierwszy postawiono pytanie o odpowiedzialność za zbrodnie przeciw ludzkości - i próbowano zrozumieć, jak rodzi się zło w najczystszej, najbardziej destrukcyjnej postaci. Nowy thriller Jamesa Vanderbilta, twórcy scenariuszy „Zodiaka” czy „Krzyku”, na premierze na festiwalu w Toronto zebrał jedne z najdłuższych owacji w historii imprezy. „Norymberga” to film, który nie epatuje monumentalnością II wojny światowej - zamiast tego wybiera duszny, intymny ton psychologicznego starcia między jednym z najpotężniejszych ludzi III Rzeszy a młodym psychiatrą, który ma zbliżyć się do niego bardziej, niż ktokolwiek wcześniej. W tym artykule: Procesy norymberskie. Kogo skazano? Najbardziej wyczekiwany thriller 2025 roku. O czym opowiada film „Norymberga”? Nie tylko „Gladiator”. Ta rola Russell'a Crowe przejdzie do historii Przestroga sprzed 80 lat, która dziś brzmi jak echo teraźniejszości Procesy norymberskie. Kogo skazano? 21 listopada 1945 roku przed Międzynarodowym Trybunałem Wojskowym w Norymberdze stanęli najwyżsi rangą żyjący dygnitarze III Rzeszy - ludzie odpowiedzialni za Holokaust i systemową machinę zbrodni. Decyzja o miejscu była symboliczna. Norymberga, zwana przed wojną „cytadelą faszyzmu”, była areną nazistowskich zjazdów, pokazów propagandowej potęgi i ogłoszenia ustaw rasowych z 1935 roku. Wybrano ją także dlatego, że tutejszy Pałac Sprawiedliwości jako jeden z niewielu ocalał podczas bombardowań. To tutaj, w sali 600, od 20 listopada 1945 do 1 października 1946 roku toczył się proces, w którym po raz pierwszy w historii powołano międzynarodowy trybunał mający osądzić złamanie prawa międzynarodowego. Oskarżeni - wśród nich Alfred Rosenberg, Hans Frank, Joachim von Ribbentrop, Julius Streicher, Wilhelm Keitel czy Rudolf Hess - odpowiadali za zbrodnie przeciw pokojowi, zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciw ludzkości, w tym za przygotowanie i przeprowadzenie „ostatecznego rozwiązania kwestii żydowskiej”. Wyrok był jednoznaczny: 12 osób skazano na śmierć przez powieszenie. Hermann Goering, który w nazistowskich Niemczech był drugą osobą po Hitlerze, architektem nazistowskiego terroru, założycielem Gestapo oraz szefem Luftwaffe 8 maja 1945 roku dobrowolnie oddał się w ręce Amerykanów. Jednak tuż przed egzekucją popełnił samobójstwo. Po głównym procesie w latach 1946-49 odbyło się jeszcze 12 procesów norymberskich, prowadzonych przez amerykańskie trybunały wojskowe. Dotyczyły one m.in. członków służby obozów koncentracyjnych, niższych rangą oficerów SS, urzędników i osób odpowiedzialnych za propagandę nazistowską - czyli tych, którzy bezpośrednio wspierali system zbrodni i eksterminacji. Najbardziej wyczekiwany thriller 2025 roku. O czym opowiada film „Norymberga”? To właśnie w tej historycznej rzeczywistości rozgrywa się akcja filmu. Vanderbilt nie rekonstruuje dokumentalnie kolejnych etapów procesu - zamiast tego zagląda za kulisy, w najbardziej intymne zakamarki systemu, gdzie o prawdę i odpowiedzialność walczy się w sposób, którego nie widać na sali sądowej. W rolach głównych występują zdobywcy Oscara: Russell Crowe, ikoniczny Maximus z „Gladiatora”, i Rami Malek, niezapomniany Freddie Mercury z „Bohemian Rapsody”. Razem tworzą duet, o którym (słusznie) mówi się już, że będzie jednym z najgłośniejszych aktorskich pojedynków tego roku. Centrum narracji stanowi relacja między Douglasem Kelleyem - młodym psychiatrą wojskowym, a Hermannem Goeringiem. Ich rozmowy przypominają hipnotyczne, pełne niebezpiecznego wdzięku starcia z „Milczenia owiec” - tylko że tu stawką jest nie pojedyncze śledztwo, ale zrozumienie, jak rodzi się systemowa zbrodnia i jak wygląda urok charyzmy, która potrafiła porwać miliony. To właśnie tutaj zaczyna się główna oś filmu: psychologia zła, które nie rodzi się na marginesie, lecz zostaje zbudowane przez ludzi o konkretnej charyzmie, z wygórowanym ego i przekonaniem o słuszności swoich działań. Vanderbilt nie unika trudnych pytań: Co sprawia, że ktoś taki jak Goering był w stanie pociągnąć za sobą tłumy? Dlaczego jego retoryka była tak skuteczna? I co najważniejsze - czy dziś wciąż jesteśmy odporni na podobne mechanizmy? View oEmbed on the source website Nie tylko „Gladiator”. Ta rola Russell'a Crowe przejdzie do historii Film „Norymberga” trafi do polskich kin już 28 listopada 2025 roku. Crowe jest tu w najlepszej formie od czasów „Gladiatora”. Jego Goering jest jednocześnie przerażający i fascynująco inteligentny. To cyniczny manipulator, człowiek zły aż do szpiku kości i gotowy na wszystko, by ochronić własną skórę. Malek tworzy przeciwieństwo - postać rozdartą moralnie, świadomą, że każdy krok w stronę swego pacjenta może kosztować go zawodową i emocjonalną integralność. Zdjęcia, które wykonał w tej produkcji polski operator filmowy - Dariusz Wolski podkreślają duszny, klaustrofobiczny klimat procesu: zamiast wielkich batalistycznych scen - intensywne zbliżenia, szpitalne cienkie światło, spojrzenia, które mówią więcej niż słowa. Przestroga sprzed 80 lat, która dziś brzmi jak echo teraźniejszości W recenzjach pojawia się jeden, przewodni motyw: film nie tylko pokazuje historyczne wydarzenia, lecz serwuje widzom coś znacznie bardziej bolesnego - przypomnienie o przestrodze Douglasa Kelleya, którą świat w latach 40. wolał przemilczeć. Kelley po wojnie spisał swoje obserwacje w książce „22 Cells in Nuremberg”. To zapis nie tylko rozmów, ale i mechanizmów manipulacji, które nadal znajdują podatny grunt. Jego wnioski były tak niewygodne, że nie pasowały ani do ówczesnej polityki, ani do narracji o „potworach” odseparowanych od zwykłych ludzi. Kelley wskazywał, że źródła zła bywają znacznie bardziej ludzkie, powszechne i niepokojąco zwyczajne. Dziś, w świecie odradzających się ekstremizmów, ta lekcja wybrzmiewa z jeszcze większą siłą. Dlatego ostatnie sceny „Norymbergii” - bez względu na to, jak dobrze znamy historię - zostawiają widza w ciszy. Nie tylko ze względu na wyroki, które zapadły w 1946 roku, lecz przez świadomość, że pewne mechanizmy są niepokojąco trwałe. To kino, które nie wymaga od nas wiedzy o historii. Wymaga za to gotowości, by spojrzeć w lustro i porządnie odrobić lekcję, za którą miliony ludzi 80 lat temu zapłaciło życiem...
Russell Crowe i Joaquin Phoenix w filmie, który przeszedł do historii. „Bezkonkurencyjnie najlepszy obraz nowego tysiąclecia”
Już dziś telewizja TVN wyemituje klasykę kina, uwielbianą przez miliony widzów na całym świecie. Nagrodzony 5 Oscarami „Gladiator” wciąż wzbudza spektrum emocji. Nawet po 25 latach od premiery.
Spis treści: Gladiator – klasyk, który zdobył 5 Oscarów Kiedy i gdzie obejrzeć Gladiatora w TV? Obsada, która przeszła do historii kina Gladiator – filmowy sukces artystyczny i finansowy Gladiator – klasyk, który zdobył 5 Oscarów Dziś wieczorem TVN zaserwuje widzom prawdziwą perełkę światowego kina. Film „Gladiator” w reżyserii Ridleya Scotta to dramat kostiumowy z 2000 roku, który zdobył aż pięć Oscarów. Wśród wyróżnień znalazły się statuetki za najlepszy film oraz dla najlepszego aktora pierwszoplanowego. Produkcja zdobyła uznanie zarówno widzów, jak i krytyków, szybko stając się kultową pozycją w historii kina. Kiedy i gdzie obejrzeć Gladiatora w TV? Długo wyczekiwany przez fanów seans filmu „Gladiator” odbędzie się 21 kwietnia na antenie TVN. Emisja rozpocznie się punktualnie o godzinie 20:45. To idealna okazja, by zobaczyć film za darmo w telewizji i przypomnieć sobie emocje towarzyszące walce Maximusa o honor i sprawiedliwość. Obsada, która przeszła do historii kina Główne role w filmie „Gladiator” powierzono największym gwiazdom Hollywood. W postać generała Maximusa wcielił się Russell Crowe, który za swoją kreację otrzymał Oscara. Joaquin Phoenix zagrał Kommodusa, a Connie Nielsen wystąpiła jako Lucilla. W produkcji pojawili się również Oliver Reed, Richard Harris, Derek Jacobi, Djimon Hounsou i Ralf Moller. Aktorzy stworzyli niezapomniane postacie, które po dziś dzień zachwycają kolejne pokolenia widzów. Gladiator – filmowy sukces artystyczny i finansowy Film „Gladiator” odniósł sukces nie tylko na polu artystycznym, ale i komercyjnym. Koszty produkcji wyniosły 103 miliony dolarów, podczas gdy wpływy z globalnej dystrybucji przekroczyły 457 milionów dolarów. Za inspirację do powstania filmu posłużył m.in. obraz Jeana-Leona Gerome’a „Pollice verso” z 1872 roku. Zdjęcia kręcono w malowniczych plenerach Anglii, Włoch, Maroko i Malty, co dodało produkcji wyjątkowego klimatu i autentyczności.
Które gwiazdy się nie lubią? Szokujące wypowiedzi aktorek i aktorów na temat kolegów z branży
W show-biznesie zdarzają się burzliwe związki i długoletnie przyjaźnie. Ale pomiędzy najbardziej rozpoznawalnymi nazwiskami w branży pojawiają się również liczne konflikty. Niektóre rozwiązywane są za kulisami i nigdy nie wychodzą na światło dzienne, inne stają się publiczną batalią, o której słyszy cały świat. Przyglądamy się relacjom pomiędzy aktorami, które nie poszły w dobrym kierunku i zakończyły się publicznie wygłaszanymi komentarzami.
George Clooney & Russell Crowe "Pozuje na Franka Sinatrę i jest sprzedajny" - takie słowa miały paść z ust Russela Crowe w stosunku do Georga Clooneya. Ten miał zwrócić się do odtwórcy "Gladiatora" o sprostowanie tych słów. Russel według tego co podają serwisy wysłał mu swoje albumy muzyczne z dopiskiem, że wypowiedź została wyrwana z kontekstu i nie jest prawdziwa. Clooney ponoć mu nie uwierzył, biorąc pod uwagę fakt, że Crowe nie cieszy się najlepszą reputacją i był już w przeszłości oskarżany o rasizm i nieprzyjazne komentarze. Sarah Jessica Parker & Kim Cattrall O konflikcie tej dwójki można było przeczytać na wszystkich internetowych serwisach. Szczególnie głośno zrobiło się o nim na przełomie 2021 i 2022 roku, kiedy premierę miała kontynuacja kultowego serialu "Seks w wielkim mieście" zatytułowana "And Just Like That". Ku wielkiemu zaskoczeniu i rozczarowaniu fanów produkcji, przed premierą ogłoszono, że Kim Cattrall odmówiła udziału. To wtedy gazety rozpisywały się na temat trwającym od lat sporze pomiędzy aktorkami. Kim ma dużo do zarzucenia swojej koleżance z planu i chociaż nie dzieliła się tym publicznie zbyt często to zdarzyło się jej raz skarcić Sarah Jessicę Parker, gdy ta złożyła jej kondolencję po śmierci brata: "Nie potrzebuję twojej miłości i wsparcia, Sarah. Moja mama zapytała mnie dzisiaj, kiedy ta „hipokrytka”, Sarah Jessica Parker da mi wreszcie spokój. Twoje nieustanne próby nawiązania kontaktu tylko przypominają mi, jak okrutna byłaś dla mnie w czasach, gdy razem pracowałyśmy i że wciąż taka jesteś. Pozwól mi wyrazić jasno, jeśli poprzednio to do ciebie nie dotarło. Nie jesteś moją rodziną. Nie jesteś moją przyjaciółką. Przestań wykorzystywać tragedię mojej rodziny, by odbudować swój wizerunek „miłej dziewczyny". Kim Cattrall wraca jako Samantha Jones! Aktorka pojawi się w 2. sezonie "And Just Like That…" - to potwierdzona informacja <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/64/2024/11/kim-cattrall-wraca-jako-samantha-jones-aktorka-pojawi-sie-w-2-sezonie-and-just-like-that-to-potwierdzona-informacja-53480c4.jpg" width="938" height="624" alt="Kim Cattrall wraca jako Samantha Jones! Aktorka pojawi się w 2. sezonie "And Just Like That…" - to potwierdzona informacja" title="Kim Cattrall wraca jako Samantha Jones! Aktorka pojawi się w 2. sezonie "And Just Like That…" - to potwierdzona informacja" /> Shia LaBeouf & Alec Baldwin Alec Baldwin i Shia LaBeouf spotkali się w teatrze na Broadwayu podczas prób do premiery sztuki "Orphans". Obydwoje zostali zatrudnieni do zagrania głównych ról w adaptacji książki o tym samym tytule, jednak podczas przygotowań doszło do niezręcznego incydentu, który skutkował zwolnieniem LaBeoufa. "LaBeouf ma mentalność, delikatnie mówiąc, więzienną - oznajmił Baldwin. - Od samego początku wiadomo, że uwielbia się awanturować. Pewnego dnia zaatakował mnie na oczach wszystkich. Krzyczał: "Hamujesz mnie, bo mnie znasz swoich kwestii, a jeśli ich nie znasz, to ja po prostu będę wypowiadał swoje bez oglądania się na ciebie". Po tej sytuacji powiedziałem producentom, że chcę odejść, ale oni zwolnili Shię. Chłopak był w szoku. Był przekonany, że skoro grał w wysokobudżetowych filmach, wolno mu więcej, a okazało się, że w teatrze to tak nie działa. Co do jego ostatnich wyskoków z torbą na głowie i tym podobnych... Poczułem, że naprawdę, szczerze mi go żal. O dziwo." Matthew Perry & Keanu Reeves Wśród niezręcznych komentarzy pomiędzy gwiazdami nie można pominąć fragmentu książki Matthew Perry'ego. Aktor znany z serialu "Przyjaciele", postanowił podzielić się swoimi doświadczeniami i przemyśleniami w autobiografii wydanej w zeszłym roku. Wśród wielu fragmentów opisujących jego zmagania z uzależnieniami, aktor napisał dosyć rażące słowa o koledze z branży Keanu Reevesie. "Dlaczego tak jest, że wielkie umysły, jak River Phoenix czy Heath Ledger, umierają, ale Keanu Reeves wciąż jest między nami? (…) Wybiłem dziurę w ścianie garderoby Jennifer Aniston, kiedy się o tym dowiedziałem [o śmierci Chrisa Farleya]. A Keanu Reeves jest wśród nas". - napisał w książce Perry. Słowa te spotkały się z ogromna falą krytyki. Reeves jest uważany za jednego z najbardziej autentycznych i najsympatyczniejszych aktorów w branży. Po kilku miesiącach od premiery Matthew zdecydował się jednak na refleksję i przeprosił Reevsa za ten komentarz- "Powiedziałem głupią rzecz. To była podła rzecz, którą zrobiłem. Wziąłem jego nazwisko, ponieważ mieszkam na tej samej ulicy. Przeprosiłem go publicznie. Wszelkie przyszłe wersje książki nie będą zawierały jego nazwiska. Jeśli wpadnę na tego gościa, to go przeproszę. To było po prostu głupie." Lucy Liu & Bill Murray Jeżeli zastanawialiście się kiedyś dlaczego w drugiej części "Aniołków Charliego" Murray został zastąpiony przez Berniego Maca, to tu znajdziecie odpowiedź. Konflikt, do którego doszło pomiędzy wcielającą się w jednego z aniołków Lucy Liu i Billem, doprowadził do zwolnienia go z produkcji. Według naocznych świadków, którzy byli na planie filmu kłótnie pomiędzy tą dwójką potrafiły się skończyć na przemocy fizycznej. Podobno podczas prób Murrey miał powiedzieć do Liu "Ty nie potrafisz grać". Po tych słowach aktorka wpadła w furię i zaczęła go uderzać pięściami. Aktorzy, którzy nie znosili się prywatnie
Russell Crowe jest zazdrosny o nowego „Gladiatora”. Aktor ocenił szanse Paula Mescala
Ridley Scott wrócił w mury rzymskiego Koloseum (a raczej jego imponującej makiety wzniesionej na Malcie) i rozpoczął prace nad kontynuacją „Gladiatora”. Zaszczytne miejsce w centrum kadru, które przed laty zajmował Russell Crowe, przypadło teraz w udziale Paulowi Mescalowi. Co starszy kolega po fachu sądzi o swoim następcy?
Filmowe wytwórnie uwielbia przyciągać nas do kin nostalgicznymi sequelami, rebootami i spin-offami. Kilka miesięcy temu stało się jasne, że hollywoodzcy włodarze wzięli na warsztat „Gladiatora”. Tragiczna historia cieszącego się szacunkiem generała Maximusa, który niespodziewanie traci wszystko i jest zmuszony stanąć do walki na śmierć i życie jako niewolnik, stała się kinowym przebojem. Dzieło Ridleya Scotta weszło na ekrany w 2000 roku i zarobiło ponad pół miliarda dolarów. W trakcie sezonu nagród twórcy wychodzili na scenę aż 29 razy. Amerykańska Akademia Filmowa wręczyła im statuetki za najlepszy film, wybitne efekty specjalne, kostiumy i dźwięk. Po tytuł najlepszego aktora pierwszoplanowego sięgnął Russell Crowe. Co zdobywca Oscara myśli o nadchodzącej kontynuacji? Modelka z klipu do „Blurred Lines” Robina Thicke'a wspomina niezręczną atmosferę na planie teledysku i potwierdza oskarżenia Emily Ratajkowski Russell Crowe jest zazdrosny o nowego „Gladiatora”. Aktor ocenił szanse Paula Mescala Russell Crowe otworzył się przed dziennikarzami amerykańskiego serwisu Collider. „Jedyne, co czuję na myśl o tym, to lekka zazdrość. Byłem wtedy znacznie młodszym mężczyzną i to było dla mnie bardzo ważne wydarzenie” – powiedział aktor. „Tak naprawdę odmieniło moje życie i sposób, w jaki ludzie postrzegali mnie i to, jak zarabiam na życie. Miałem ogromne szczęście, mogąc brać udział w tak wielu dużych filmach. Jednak nie każda produkcja zapewni Ci tę długowieczną sławę, więc oczywiście »Gladiator« zajmuje szczególne miejsce w moim sercu”. To nie pierwszy raz, gdy Russell zabiera głos na temat nowego „Gladiatora”. W zeszłym miesiącu podjął wątek podczas wizyty w studiu RTÉ Radio One. Przed mikrofonem podkreślił, że ciężko patrzy mu się na kolejne pokolenie gwiazd przemierzające drogę, którą on przeszedł ćwierć wieku temu. „Nie chcę się nad tym zbytnio rozwodzić, bo przenosi mnie to do czasów młodości, na które spoglądam teraz przez różowe okulary. Patrzę wstecz i z miłością wspominam każdą minutę, ale w tamtym czasie nie było tak kolorowo”. Daisy Ridley powróci jako Rey. Fani „Gwiezdnych wojen” ostro reagują na decyzję wytwórni >> Crowe dodał, że nie poinformowano go, o czym dokładnie opowie sequel kultowego dzieła. „Nie wiem, jaki kierunek obrali, ale jestem przekonany, że przez ostatnie 24 lata Scott rozmyślał o rzeczach, które mógł zrobić lepiej. Sądzę, że zaangażowanie Ridleya jest jednym z plusów tego projektu. On będzie pragnął powrócić do tego świata i stworzyć spektakl dorównujący poziomem pierwszej części”. 59-latek przyznał, że spodziewa się telefonu od twórców wyczekiwanego sequela. „Jestem przekonany, że na pewnym etapie będą chcieli zasięgnąć mojej opinii, ale od jakiegoś czasu się nie odzywają. Fabuła sięga daleko poza odejście Maximusa, więc tak naprawdę w ogóle mnie to nie dotyczy”. Nie zabrakło też ciepłych słów pod adresem gwiazdora „Aftersun”. Paul Mescal wcieli się w Lucjusza – wnuka Marka Aureliusza (Richard Harris), syna Lucilli (Connie Nielsen) i jednocześnie siostrzeńca siejącego postrach Kommodusa (Joaquin Phoenix). Wygląda na to, że Crowe patrzy na 27-latka przychylnym okiem: „Słyszałem, że młodziutki Paul to fajny koleś i życzę mu powodzenia. Myślę, że pokazanie Lucjusza wkraczającego w rolę cesarza jest mądrym pomysłem”. Na początku lutego poznaliśmy datę premiery kontynuacji oscarowego filmu. „Gladiator 2” zadebiutuje na wielkim ekranie 22 listopada 2024 roku. Wybierzecie się do kina? Zendaya opowiedziała o związku z Tomem Hollandem. Jest jedna rzecz, której para nigdy nie robi razem
Nicole Kidman, Russell Crowe i Xavier Dolan w filmie "Boy Erased". Jest już zwiastun!
To będzie głośny film! "Boy Erased" opowie historię "leczenia z homoseksualizmu". W rolach głównych pojawią się: Lucas Hedges, Nicole Kidman, Russell Crowe i Xavier Dolan
Do sieci trafił dopiero zwiastun, a media amerykańskie już ogłosiły, że to mocny kandydat do przyszłorocznych Oscarów. "Boy Erased" oparty jest na autobiograficznej powieści o tym samym tytule autorstwa Garrarda Conleya. Wydana w 2016 roku książka "Boy Erased: A Memoir of Identity, Faith, and Family" opowiada historię młodego mężczyzny, syna pastora w kościele baptystów, który zostaje poddany terapii konwersyjnej. Technika zwana potocznie "leczeniem z homoseksualizmu" określana jest często jako nieetyczna, a najważniejsze organizacje zrzeszające psychologów i terapeutów odcinają się od niej. W terapii reparatywnej znajdziemy takie metody jak elektrowstrząsy (nadal stosuje się je w Chinach), leczenie homeopatyczne lub hormonalne, czy nawet okaleczanie... Bohater filmu zostaje zmuszony przez rodzinę do uczestnictwa w chrześcijańskim programie terapii gejów o nazwie "Love in Action". "W trakcie programu Garrard Conley wchodzi w konflikt z prowadzącym go terapeutą". W filmie "Boy Erased" według scenariusza i w reżyserii Joela Edgertona (aktor znany z takich tytułów jak "Loving", "Wróg numer jeden", "Wojownik", "Czerwona jaskółka", "To przychodzi po zmroku" i "Wielki Gatsby" jest również producentem filmu) zagrali: Lucas Hedges, Nicole Kidman, Russell Crowe, Cherry Jones, Xavier Dolan, a także wokalista Troye Sivan. Piosenkarz nagrał razem z islandzkim muzykiem Jónsi piosenkę "Revelation" promującą tę produkcję. Za ścieżkę dźwiękową odpowiedzialny jest Jonny Greenwood. Światowa premiera "Boy Erased" zaplanowana jest na 2 listopada 2018 roku. View oEmbed on the source website
Wielki raport Google: czego szukaliśmy w 2016 roku?
Google ujawnia! Które hasła były najczęściej wpisywane w popularnej wyszukiwarce? Kto "rządził" w polskim internecie?