Kinowy hit z Robertem Pattinsonem podbija Netflixa. Za seans odpowiada reżyser nagrodzony 4 Oscarami
Kosmiczna groteska, Robert Pattinson w podwójnej roli i reżyser „Parasite” w swojej najbardziej szalonej formie. „Mickey 17” właśnie trafił do TOP 5 Netflixa i wygląda na to, że widzowie znów pokochali dziwne, inteligentne kino science fiction.
Jeszcze kilka miesięcy temu był jednym z najbardziej wyczekiwanych tytułów w kinach. Teraz „Mickey 17” błyskawicznie wspina się na listę najchętniej oglądanych filmów na Netflixie i wszystko wskazuje na to, że stanie się jednym z największych streamingowych hitów tego sezonu. Trudno się dziwić - za kamerą stanął Bong Joon-ho, twórca oscarowego „Parasite”, który od lat udowadnia, że potrafi połączyć kino gatunkowe z ostrym społecznym komentarzem jak mało kto. Tym razem koreański reżyser zabiera widzów w kosmos, ale nie jest to klasyczne science fiction o podboju nowych światów. „Mickey 17” bardziej interesuje człowiek niż technologia. A raczej to, ile wart jest człowiek w systemie, który traktuje go jak materiał do wymiany. O czym opowiada „Mickey 17”? Głównym bohaterem filmu jest Mickey Barnes (Robert Pattinson) - zagubiony, naiwny chłopak, który desperacko próbuje uciec od problemów na Ziemi. Gdy zgłasza się do międzyplanetarnej misji kolonizacyjnej, podejmuje fatalną decyzję: zostaje tzw. „Zastępowalnym”. Oznacza to, że może umierać bez końca, bo po każdej śmierci jego ciało zostaje wydrukowane od nowa wraz ze wszystkimi wspomnieniami. Brzmi absurdalnie? Bong doskonale wie, co robi. „Mickey 17” balansuje między czarną komedią, filozoficzną przypowieścią i groteskową satyrą polityczną. Reżyser bawi się konwencją, jednocześnie punktując klasowe nierówności, fanatyzm, kult przywódcy i świat korporacyjnego kapitalizmu. Momentami jest naprawdę dziwnie, momentami bardzo śmiesznie, a chwilę później niepokojąco blisko rzeczywistości. View oEmbed on the source website Robert Pattinson w jednej z najciekawszych ról ostatnich lat Ogromną siłą filmu jest Robert Pattinson. Aktor od lat konsekwentnie ucieka od wizerunku hollywoodzkiego amanta i wybiera projekty, które pozwalają mu eksperymentować. W „Mickey 17” jest jednocześnie neurotyczny, melancholijny, zabawny i kompletnie zagubiony. A gdy na ekranie pojawiają się kolejne wersje Mickeya, Pattinson wchodzi na poziom aktorskiej zabawy, który ogląda się z ogromną przyjemnością. Obok niego pojawiają się także Mark Ruffalo i Toni Collette, którzy tworzą duet niemal karykaturalnych elit odklejonych od rzeczywistości. Ich bohaterowie są przerysowani, groteskowi i chwilami wręcz komiczni - ale właśnie w tym tkwi siła filmu Bonga. Reżyser od zawsze lubił pokazywać władzę jako spektakl pełen absurdu. Dlaczego warto obejrzeć „Mickey 17”? „Mickey 17” nie jest może tak bezlitosny i perfekcyjny jak „Parasite”, ale nadal pozostaje kinem niezwykle autorskim, odważnym i zaskakująco rozrywkowym. To jeden z tych blockbusterów, które poza widowiskiem próbują powiedzieć o świecie coś więcej. Dlatego tak mocno wyróżnia się na tle bezpiecznych streamingowych premier. Jeśli więc macie ochotę na science fiction, które poza efektami specjalnymi oferuje też emocje, czarny humor i kilka naprawdę niewygodnych pytań - ten seans zdecydowanie warto nadrobić. Zwłaszcza że Netflixowi widzowie już najwyraźniej oszaleli na jego punkcie.
Zaczyna się jak historia o idealnej miłości, ale szybko zmienia w emocjonalny thriller. Jeden z najbardziej kontrowersyjnych filmów roku trafił do VOD
„Drama” z Zendayą i Robertem Pattinsonem jest już dostępna online. Jeden z najbardziej komentowanych filmów roku ponownie wywołuje emocje, bo pod elegancką historią o zakochanej parze kryje się opowieść o zaufaniu, tajemnicach i pytaniach, na które trudno znaleźć jednoznaczną odpowiedź. Gdzie obejrzeć film w VOD?
W tym artykule: „Drama” z Zendayą i Robertem Pattinsonem już w VOD O czym jest film „Drama”? To nie jest zwykła komedia romantyczna Zendaya i Robert Pattinson tworzą ekranowy duet, o którym trudno zapomnieć „Drama” z Zendayą i Robertem Pattinsonem już w VOD „Drama” to jeden z tych filmów, które zaczynają się jak klasyczna opowieść o zakochanych, ale bardzo szybko wymykają się romantycznym schematom. Emma i Charlie są piękni, młodzi, zakochani i właśnie przygotowują się do ślubu. Przed nimi wielki dzień, dopracowywanie szczegółów ceremonii, lekcje tańca i wizja wspólnej przyszłości. Wszystko wygląda jak początek eleganckiej komedii romantycznej, dopóki jeden wieczór nie zmienia dynamiki ich związku. Podczas spotkania z przyjaciółmi na jaw wychodzi sekret z przeszłości Emmy. To wyznanie burzy spokój narzeczonych i zmusza Charliego do zadania sobie pytania, które wcale nie należy do łatwych: czy naprawdę zna kobietę, z którą chce spędzić życie? Właśnie na tym napięciu Kristoffer Borgli, twórca głośnego „Dream Scenario”, buduje film balansujący między romansem, czarną komedią i psychologicznym dramatem. Produkcję można już oglądać online w wybranych serwisach VOD, m.in. w ramach płatnego wypożyczenia lub zakupu. Dostępność filmu może różnić się w zależności od platformy, dlatego przed seansem warto sprawdzić aktualną ofertę Prime Video, Playera, TVP VOD, Rakuten TV, Megogo, Polsat Box Go lub WP Pilot. O czym jest film „Drama”? To nie jest zwykła komedia romantyczna Największą siłą „Dramy” jest to, że pod pozorem historii o ślubie opowiada o czymś znacznie bardziej niewygodnym: zaufaniu, granicach wybaczenia i tym, czy przeszłość może całkowicie zmienić obraz osoby, którą kochamy. Film nie prowadzi widza prostą drogą od konfliktu do pojednania. Zamiast tego stopniowo podkręca napięcie i sprawia, że każda kolejna scena wydaje się podszyta niepokojem. Emma i Charlie nie są tu parą z folderu reklamowego, choć na początku właśnie tak wyglądają. Ich relacja zostaje wystawiona na próbę, której żadne z nich nie mogło przewidzieć. On próbuje zrozumieć, co oznacza wyznanie ukochanej. Ona nie daje się łatwo ocenić ani zamknąć w jednej interpretacji. To sprawia, że „Drama” nieustannie wymyka się prostym etykietom. Widzowie, którzy spodziewają się lekkiego seansu na wieczór, mogą być zaskoczeni. Film Borgliego stawia pytania, które zostają z nami długo po napisach końcowych: ile chcemy wiedzieć o najbliższych osobach? Czy miłość rzeczywiście powinna przetrwać wszystko? I gdzie przebiega granica między szczerością a emocjonalnym trzęsieniem ziemi? Zendaya i Robert Pattinson tworzą ekranowy duet, o którym trudno zapomnieć O „Dramie” mówi się nie tylko ze względu na kontrowersyjny punkt wyjścia. Ogromną część zainteresowania film zawdzięcza obsadzie. Zendaya i Robert Pattinson należą dziś do najważniejszych nazwisk Hollywood, a w filmie Borgliego tworzą duet, który przyciąga uwagę od pierwszych scen. Ich bohaterowie przechodzą drogę od czułości i zauroczenia do lęku, gniewu i zwątpienia, a aktorzy pokazują ten emocjonalny rozpad bez oczywistych skrótów. Pattinson jako Charlie świetnie oddaje napięcie człowieka, który próbuje zachować racjonalność, choć grunt usuwa mu się spod nóg. Zendaya z kolei gra Emmę tak, że nie sposób jednoznacznie jej ocenić. Jej bohaterka bywa magnetyczna, chłodna, krucha i niepokojąca jednocześnie. To właśnie ta niejednoznaczność sprawia, że film wzbudza tak skrajne reakcje. „Drama” jest więc propozycją dla tych, którzy lubią kino prowokujące do rozmowy. Nie daje komfortowych odpowiedzi, nie idealizuje miłości i nie próbuje udawać, że każdy sekret można łatwo oswoić. To seans, po którym trudno nie zadać sobie pytania, jak dobrze naprawdę znamy osoby, które są nam najbliższe.
Film koreańskiego mistrza wpadł na Netflix. Prowokacyjna satyra porusza palący temat. "Karykatura Elona Muska"
Na Netflixa trafił właśnie „Mickey 17” - postapokaliptyczny film Joona-ho Bonga, twórcy oscarowego „Parasite”. W roli głównej zobaczymy Roberta Pattinsona jako bohatera wielokrotnie umierającego i odradzającego się w ramach niebezpiecznej misji kosmicznej.
Na Netflix właśnie trafił film „Mickey 17” – dzieło słynnego reżysera Joona-ho Bonga, który zdobył światową sławę dzięki kultowemu „Parasite”. Ta postapokaliptyczna produkcja łączy w sobie elementy science-fiction, czarnego humoru i prowokacyjnej satyry społecznej, które od lat charakteryzują twórczość Bonga. Postapokaliptyczna przyszłość i niebezpieczna misja w kosmosie Akcja filmu toczy się w roku 2054, w dystopijnym świecie późnego kapitalizmu, gdzie marzenia o kolonizacji kosmosu stają się bardziej realne niż kiedykolwiek. Główny bohater, Mickey (w tej roli Robert Pattinson), podejmuje się wyjątkowo niebezpiecznego zadania — jest "wymienialnym" pracownikiem eksplorującym planetę Nifheim, wielokrotnie umierając i odradzając się na nowo dzięki technologii drukowania 3D. Gwiazdorska obsada i wyjątkowe postaci Robert Pattinson daje popis wszechstronności, prezentując wiele odsłon tej samej postaci, od naiwnych po bardziej złożone i emocjonalne. W filmie nie brakuje też silnych ról drugoplanowych. Mark Ruffalo i Toni Collette tworzą ekscentryczne i mroczne małżeństwo odpowiedzialne za kolonizacyjną misję, które nieustannie balansuje między groteską a powagą. Ruffalo wciela się w dyktatora z „żądzą władzy, która graniczy z obsesją”. Recenzenci zauważają: „Jego postać to karykatura współczesnych potentatów biznesu, z odniesieniami do postaci takich jak Elon Musk czy Donald Trump.” Krytyka społeczeństwa i kapitalizmu w futurystycznej oprawie „Mickey 17” to nie tylko efektowna wizualnie produkcja, ale też inteligentna i pełna ostrzeżeń refleksja nad przyszłością społeczeństwa. Reżyser ponownie porusza tematy nierówności społecznych, wyzysku i kolonializmu, przestrzegając przed skutkami bezwzględnego kapitału i technologii pozbawionych etyki. Jak zauważa jedna z recenzji: „Film nie boi się zadawać ważnych pytań o granice człowieczeństwa, kiedy życie i tożsamość mogą zostać sklonowane i powielone.” Gdzie oglądać „Mickey 17”? Po premierze kinowej w lutym 2025 roku „Mickey 17” pojawił się w serwisie Netflix. To kino dla każdego, kto chce zadać sobie pytanie, jak może wyglądać nasza przyszłość, jeśli chciwość i władza przejmą pełną kontrolę nad światem.
Jaką cenę płacimy za szczerość w miłości? „Drama” z Zendayą i Robertem Pattinsonem dekonstruuje mit „związku idealnego” [RECENZJA]
Pierwsza warstwa „Dramy” może wydawać się powierzchowna. Jeśli jednak zajrzymy głębiej, znajdziemy boleśnie prawdziwe studium relacji i pytań, które każdy z nas powinien zadać sobie i najbliższym.
[W recenzji znajdują się spoilery] „Drama” w reżyserii Kristoffera Borgliego z pozoru wpisuje się w dobrze znany schemat: para idealna, ślub tuż za rogiem i drobne napięcia, które tylko wzmacniają romantyczną narrację. Jednak już po kilkunastu minutach staje się jasne, że to nie będzie klasyczna komedia romantyczna. Dostajemy za to zdystansowaną, momentami wręcz... okrutną analizę relacji wystawionej na próbę absolutną. Borgli bierze na warsztat coś bardzo uniwersalnego: pytanie o to, jak dobrze znamy osobę, z którą dzielimy życie – i przekształca je w eksperyment psychologiczny. Film nie tyle opowiada historię, co ją „rozbiera”: i robi to warstwa po warstwie, aż do momentu, gdy zostaje tylko dyskomfort. „Drama” serwuje widzom mieszankę humoru i egzystencjalnego niepokoju Charlie (Robert Pattinson) i Emma (Zendaya) to para na ostatniej prostej przed ślubem. Ich relacja wydaje się niemal idealna – pełna czułości, humoru i wzajemnego zrozumienia. Borgli – wyraźnie celowo – buduje ten obraz jako lekko przerysowaną idyllę, by tym mocniej wybrzmiał późniejszy kontrast. Przełom następuje podczas kolacji ze znajomymi, kiedy niewinna gra w „najgorsze rzeczy, jakie zrobiliśmy w życiu” wymyka się spod kontroli. Emma przyznaje, że jako nastolatka planowała szkolną strzelaninę. Ostatecznie do niej nie doszło – ale sama świadomość tego faktu działa na jej przyszłego męża jak psychologiczna bomba. Ten plot twist nie jest jednak osią narracji. Sedno filmu nie tkwi w tym, co Emma zrobiła lub... czego nie zrobiła, ale w tym, jak ta wiedza zaczyna nieodwracalnie zmieniać rzeczywistość bohaterów. Od tej chwili nic nie jest już neutralne. View oEmbed on the source website Charlie zaczyna reinterpretować każdy gest ukochanej. Jej słowa, spojrzenia, nawet milczenie nabierają nowego, niepokojącego znaczenia. Pojawia się paranoja, podszyta irracjonalnym, ale zrozumiałym lękiem. Z kolei Emma zdaje się nie do końca rozumieć skalę konsekwencji swojego wyznania – tak jakby wierzyła, że szczerość sama w sobie powinna być oczyszczająca. W tym kontekście największą siłą „Dramy” jest sposób, w jaki pokazuje erozję relacji. Borgli nie ucieka w melodramatyczne wybuchy emocji – zamiast tego koncentruje się raczej na mikropęknięciach. „Drama” działa niemal jak studium percepcji: pokazuje, jak jedna informacja potrafi zmienić wszystko, co wydawało się pewne. Reżyser trafnie podkreśla, że relacje nie rozpadają się przez jedno wydarzenie: do rozstań i kłótni dochodzi częściej przez sposób, w jaki to wydarzenie zostaje przetworzone. Zendaya & Pattinson to mistrzowski duet w „Dramie” Duet Roberta Pattinsona i Zendayi jest absolutnym fundamentem filmu. Ich gra opiera się na niuansach – drobnych zmianach tonu, zawahaniach, niedopowiedzeniach. Pattinson tworzy postać, która stopniowo traci grunt pod nogami. Charlie nie jest ani bohaterem, ani ofiarą – to mężczyzna uwięziony między racjonalnością a irracjonalnym lękiem. Zendaya natomiast unika jednoznaczności: Emma jest jednocześnie szczera i zdystansowana, pełna skruchy, ale i defensywna. To właśnie sposób budowania głównych ról sprawił, że „Dramę” oglądałam w pełnym napięciu: każda scena była dla mnie polem do osobistej interpretacji. Film Borgliego to esencja „dramy”, która zmusza do refleksji nad relacją Największą wartością „Dramy” jest jej niejednoznaczność. Film nie próbuje rozstrzygać, kto ma rację – i nie daje widzowi komfortu „moralnej wyższości” nad żadnym z bohaterów. Borgli zostawia te pytania otwarte: jesteśmy niejako zmuszeni do konfrontacji z własnymi przekonaniami – i to właśnie ten element sprawił, że o „Dramie”, ale i o granicach szczerości i otwartości w relacji myślałam jeszcze długo po wyjściu z kina. „Dramę” obejrzycie w polskich kinach od 10 kwietnia
Thriller Polaka zachwycił Roberta Pattinsona. To film z 1981 roku, który dziś ma status kultowy. Amerykanie szykują remake
Hollywoodzki aktor zachwycił się horrorem polskiego reżysera. Chodzi o produkcję z 1981 roku, która dzieje się w Berlinie Zachodnim w okresie zimnej wojny. Robert Pattinson sprawił, że film doczeka się nowej wersji z Margaret Qualley i Callumem Turnerem.
Zagraniczni twórcy coraz częściej sięgają do klasyki polskiego kina. Numerem jeden jest od lat Andrzej Wajda i jego "Popiół i diament", którym zachwycali się m.in. Leonardo Dicaprio i Martin Scorsese. Teraz głośno zrobiło się o kolejnym wielkim reżyserze, czyli Andrzeju Żuławskim. Robert Pattinson docenił jego horror "Opętanie". Na zachwytach się nie skończyło. Aktor, znany z wyczucia do ambitnych i nieoczywistych projektów, zaangażował się w jego nowe życie jako producent wykonawczy. Remake „Opętania” z gwiazdami Hollywood Remake „Opętania” ma już wskazane nazwiska, które od razu rozpalają wyobraźnię fanów mocnego kina. W nowej wersji filmu Andrzeja Żuławskiego w rolach, które w oryginale zagrali Isabelle Adjani i Sam Neill, mają pojawić się Margaret Qualley i Callum Turner. Za reżyserię odpowiadać ma Parker Finn, twórca dwóch części „Uśmiechnij się” i filmu „Uśmiechnij się” z 2022 roku. Za kulisami remake’u „Opętania” rozegrała się licytacja, która pokazuje, jak duże było zainteresowanie tytułem. W lipcu 2024 roku projektem miały interesować się A24, Netflix, Warner Bros, Sony i Paramount. Ostatecznie wygrało Paramount. Wokół projektu pojawia się też Robert Pattinson. Figuruje na razie na liście jako producent wykonawczy nowego „Opętania”. Historia filmu "Opętanie" Oryginalne „Opętanie”, nakręcone w 1981 roku, rozgrywa się w Berlinie Zachodnim w okresie zimnej wojny. Film miał światową premierę w konkursie głównym festiwalu w Cannes w 1981 roku, a z czasem zyskał status dzieła kultowego i klasyki kina grozy. To psychologiczny horror osadzony w Berlinie Zachodnim, który opowiada o rozpadającym się małżeństwie Marka i Anny. Gdy mężczyzna wraca z długiej nieobecności, odkrywa, że jego żona ma romans i zachowuje się coraz bardziej niepokojąco, popadając w skrajne stany emocjonalne. Z czasem okazuje się, że jej życie skrywa mroczny sekret —-Anna utrzymuje relację z tajemniczą, nieludzką istotą, co prowadzi do serii dramatycznych i brutalnych wydarzeń.
Od 2010 roku niewiele filmów zostawiło we mnie taki ślad. Melodramat z Pattinsonem wróci na Netflix. Przygotujcie chusteczki
To jeden z tych filmów, które pamięta się latami, nawet jeśli nie było się ich fanem. Romans z 2010 roku wraca na Netflix i przypomina, dlaczego wtedy tak wielu widzów kończyło seans ze łzami w oczach.
„Twój na zawsze” (Remember Me) wygląda na typowy melodramat z początku lat 2010. Nowy Jork, młodzi bohaterowie z bagażem emocjonalnym i historia miłosna, która ma coś w nich naprawić. Tyle że ten film dość szybko pokazuje, że nie zamierza być aż tak wygodny dla widza. Tyler Hawkins (Robert Pattinson) po śmierci brata funkcjonuje w trybie ciągłego buntu, ma napiętą relację z ojcem i raczej szuka problemów, niż prób ich rozwiązywania. Jednym z takich impulsów jest konflikt z policjantem, który kończy się pomysłem dość dziecinnym, ale typowym dla jego wieku – Tyler zaczyna spotykać się z jego córką, Ally, trochę na przekór, trochę z ciekawości. Chemia bez wielkich deklaracji Ally (Emilie de Ravin) nie jest postacią pisaną pod schemat „dziewczyny, która go uratuje”. Ma własne doświadczenia i własne granice. Ich relacja rozwija się spokojnie, bez dramatycznych monologów i wielkich obietnic. To raczej seria zwyczajnych spotkań, rozmów i momentów, które stopniowo zaczynają coś znaczyć. Film nie próbuje na siłę wyciskać emocji. Czasem jest przewidywalny, czasem zbyt dosłowny, ale zazwyczaj trzyma się w ryzach. Reżyser Allen Coulter stawia na prostotę i codzienność, co działa na korzyść historii. Pattinson poza „Zmierzchem” Dla Roberta Pattinsona „Twój na zawsze” był jednym z pierwszych filmów, w których wyraźnie próbował odciąć się od wizerunku Edwarda Cullena. Z perspektywy 2026 roku melodramat ogląda się też jako jeden z ważniejszych etapów w karierze aktora. To moment przejściowy – jeszcze świeżo po „Zmierzchu”, ale już wyraźnie szukający ról, które pozwolą mu wyjść poza łatwą szufladkę. Jego gra jest nierówna, ale szczera i znacznie bliższa temu, co później rozwinął w kinie niezależnym. Czy warto wrócić do „Twojego na zawsze”? Tak, ale z odpowiednim nastawieniem. To nie jest film, który próbuje być „na czasie”. I właśnie dzięki temu nie zestarzał się tak bardzo, jak można by się spodziewać. Oglądany dziś, działa jak spokojny kontrapunkt do współczesnych romansów: mniej gadania, więcej ciszy, mniej konceptu, więcej emocji. Jeśli masz ochotę na seans bez scrollowania telefonu co pięć minut, „Twój na zawsze” nadal się broni. A to w 2026 roku już całkiem sporo. Od 22 lutego znów będzie dostępny na Netflixie.
Dopiero co wszedł do kin, a już wpada na streaming. To najgłośniejszy film 2025 roku, który zachwycił krytyków na całym świecie
Oczarował Cannes i elektryzuje widzów na całym świecie. Po sukcesie na festiwalach i głośnym debiucie w kinach, film „Zgiń kochanie” wpada do sieci. Krytycy nie mogą się nachwalić Jennifer Lawrence, której rola Grace może przynieść jej kolejnego Oscara. Razem z Robertem Pattinsonem tworzą hipnotyzujący duet w historii pełnej napięcia, bólu i emocjonalnego nokautu.
Polskie kino i światowa kinematografia od lat zachwycają się talentem Lawrence („Igrzyska śmierci”), ale w tym filmie aktorka osiąga nowy poziom intensywności. Po latach milczenia reżyserka Lynne Ramsay („Musimy porozmawiać o Kevinie”) wraca z historią małżeństwa uwięzionego w pozornie sielankowej codzienności, która szybko przeradza się w ciche piekło domowych rytuałów. To obraz piękny, brutalny i boleśnie prawdziwy, który zatrzymuje widza w fotelu. Najmocniejszy film 2025 roku w streamingu. O czym jest „Zgiń kochanie”? Grace i Jackson wprowadzają się do odosobnionego domu, by rozpocząć nowe życie z pierwszym dzieckiem. Jednak zamiast rodzinnej sielanki już od pierwszych dni pojawia się chaos. Izolacja, długa samotność i nowe obowiązki wywołują w Grace niepokojące zachowania: niekontrolowane fale pożądania, irracjonalny lęk i impulsywna agresja. W miarę jak granica między rzeczywistością a wyobrażeniami Grace się zaciera, film ukazuje dramat kobiety - świeżo upieczonej matki i jej relacji z otoczeniem, wciągając widza w mroczny, emocjonalny wir, w którym napięcie i ból łączą się w hipnotyzującą całość. View oEmbed on the source website Więcej szczegółów o filmie znajdziesz w naszym artykule dostępnym na elle.pl Jennifer Lawrence i Robert Pattinson - duet hipnotyzujący, a do tego gwiazdy drugiego planu „To rola, dla której warto wrócić do kina” - pisał o grze Lawrence magazyn Time. „Lawrence jest wulkanem emocji, jednocześnie potrafi być piękna, przerażająca i zupełnie naga w swojej prawdzie” - dodawał The Guardian. Wielu krytyków filmowych uważa, że ta rola da Lawrence drugiego Oscara. Na ekranie partneruje jej Robert Pattinson, który po serii „Zmierzch” po raz kolejny udowadnia, że wybiera ambitne i nieoczywiste projekty. Ich duet jest hipnotyzujący, pełen napięcia, namiętności i bólu. Dodatkowo w obsadzie zobaczymy Sissy Spacek i Nicka Nolte, co tylko potęguje siłę tego psychologicznego thrillera. Gdzie obejrzymy „Zgiń kochanie”? Premiera w streamingu jeszcze w styczniu Po kinowej premierze film trafia do streamingu. Już 27 stycznia będzie go można zobaczyć na platformie Polsat Box Go. To świetna okazja, by w domowym zaciszu doświadczyć jednego z najgłośniejszych filmów 2025 roku, który łączy w sobie dramat, napięcie i pełną emocji grę aktorską. Dla fanów Lawrence i Pattinsona to obowiązkowy seans, a dla nowych widzów - wejście w świat, który zachwycił krytyków na całym świecie.
Zendaya i Robert Pattinson zaręczeni? Tak, ale w nowym filmie A24. „Komedia romantyczna”, która może całkowicie odmienić gatunek
A24, twórcy „Everything Everywhere All at Once” czy „Midsommar”, znów rozpalają wyobraźnię. Plakat „The Drama” z Zendayą i Robertem Pattinsonem, stylizowany na zaproszenie ślubne, wywołał poruszenie i zapowiada nieoczywistą mieszankę rom-comu, tajemnicy i emocji.
Opublikowanie pierwszego plakatu promującego film „The Drama” z Zendayą i Robertem Pattinsonem wywołało prawdziwe poruszenie wśród fanów na całym świecie. Na grafice, przypominającej zaproszenie ślubne, widnieją napisy „Save the Date” i „You are cordially invited”. Aktorzy wcielają się w zakochaną parę – Emmę Harwood i Charliego Thompsona – i pozują jako świeżo zaręczeni. Zendaya nosi błyszczący pierścionek zaręczynowy na palcu, co tylko podsyciło emocje widzów. Stylizacja plakatu, utrzymana w estetyce zaproszenia ślubnego, jest nieprzypadkowa. Produkcja od początku była owiana aurą tajemnicy. A24, znana z nieszablonowego podejścia do promocji, tym razem wykorzystała elementy fikcyjnego ogłoszenia w prasie. Kim są bohaterowie filmu „The Drama” W „The Drama” Zendaya gra Emmę Harwood, córkę Rogera Harwooda z Baton Rouge w Luizjanie. Emma ukończyła Portside High School w 2013 roku i Boston University w 2017 roku. Obecnie pracuje w księgarni Mission Books. Z kolei Pattinson wciela się w postać Charliego Thompsona – dyrektora Cambridge Art Museum. Charlie jest absolwentem Eaton College z 2004 roku oraz doktorem historii sztuki z Tufts University. Premiera filmu „The Drama” już 3 kwietnia 2026 roku Wytwórnia A24 potwierdziła datę premiery filmu – 3 kwietnia 2026 roku. To pierwszy oficjalny komunikat na temat produkcji, która do tej pory była owiana tajemnicą. Fabuła opowiada o parze narzeczonych, których relacja zostaje wystawiona na próbę, gdy jedna z osób odkrywa niepokojącą prawdę o drugiej tuż przed ślubem. Film, mimo że określany jest jako romantyczna komedia, zawiera również elementy dramatyczne. Zgodnie z zapowiedziami twórców, „The Drama” ma pokazać, jak zaufanie i uczucia mogą zostać wystawione na próbę w decydującym momencie. A24, Borgli i Pattinson – kulisy produkcji rom-comu Reżyserem filmu jest Kristoffer Borgli, znany z nieszablonowych i często intensywnych historii filmowych. Produkcją zajmuje się Ari Aster – nazwisko doskonale znane fanom kina niezależnego. W „The Drama” oprócz Zendayi i Pattinsona występują również Mamoudou Athie, Alana Haim, Hailey Gates, Michael Abbott Jr. oraz Sydney Lemmon. To pierwszy wspólny projekt Zendayi i Roberta Pattinsona, mimo że oboje pojawią się także w trzeciej części „Diuny” w 2026 roku oraz w filmie „The Odyssey” w reżyserii Christophera Nolana. Jednak to właśnie „The Drama” pokazuje ich jako głównych bohaterów romantycznej opowieści.
Film, który dotyka najgłębszych lęków młodych matek. Tak odważnego portretu depresji poporodowej w historii kina jeszcze nie było
Jennifer Lawrence wraca na ekrany w roli, którą już teraz nazywa się najtrudniejszą, najbardziej nagą emocjonalnie i potencjalnie oscarową w jej dotychczasowej karierze.
„Zgiń, kochanie”, ekranizacja powieści Ariany Harwicz w reżyserii Lynne Ramsay, to film, który mówi głośno o tym, co wiele kobiet czuje po porodzie, a o czym boi się mówić w obawie przed krytyką ze strony najbliższych. Choć historia pozornie zaczyna się jak kameralny dramat o młodym małżeństwie próbującym zacząć nowe życie z dala od miasta, szybko przekształca się w gęsty od napięcia thriller psychologiczny. To kino, które nie kokietuje, nie upiększa macierzyństwa i nie wstydzi się pokazywać emocji, o których kobiety rzadko mówią głośno - bo nikt ich tego nie nauczył, a społeczeństwo woli nie słuchać. Jeśli jednak odważą się mówić, powiedzą na głos, że 'nie mają już siły', 'że mają dość' - ze strony rodziny - zwykle zamiast zrozumienia i wsparcia - otrzymują krytykę oraz dezaprobatę. Niestety w wielu domach wciąż - jak mężczyzna „pomaga” i równie dobrze zajmuje się dzieckiem - to kobiety słyszą komentarze typu: „Ty to dobrze trafiłaś”, „jaki to dobry ojciec”, „potrafi wszystko zrobić przy dziecku? Chłop jak marzenie”, a kobieta? No cóż - przecież ciągłe zajmowanie się dzieckiem to jej obowiązek. A jak nie daje rady, to powinna zacisnąć zęby. Depresja poporodowa, to nie wymysł 'leniwych matek' - według danych przedstawionych przez NFZ w 2023 roku - choroba ta dotyka ponad 15% kobiet w Polsce. W tym artykule: „Zgiń, kochanie” to najbardziej bezlitosny portret depresji poporodowej przedstawiony w kinie od lat Małżeństwo na krawędzi i tętniąca lękiem seksualność „To ekstremalnie izolujące. Czujesz się jak obcy” - Jennifer Lawrence szczerze o macierzyństwie Krytycy mówią wprost: to najlepsza rola Lawrence „Zgiń, kochanie” to najbardziej bezlitosny portret depresji poporodowej przedstawiony w kinie od lat W centrum opowieści jest młoda kobieta, której życie po narodzinach dziecka rozpada się w ciszy i w ukryciu. Nowy dom na wsi miał być azylem i obietnicą świeżego startu. Staje się jednak miejscem odosobnienia, duszności i niepokojącej transformacji. Reżyserka Lynne Ramsay - znana z takich mocnych tytułów jak „Musimy porozmawiać o Kevinie” (z niesamowitą Tildą Swinton) i „Nigdy cię tu nie było” - po raz kolejny zagląda do ludzkiego umysłu w momencie, kiedy zaczyna on odmawiać posłuszeństwa. I robi to z chirurgiczną precyzją. W „Zgiń, kochanie” obserwujemy, jak bohaterka grana przez Jennifer Lawrence („Igrzyska śmierci”, „X-Men”, „Nie patrz w górę”) coraz bardziej traci kontakt z rzeczywistością. Jej lęki stają się obsesjami, pożądanie przeradza się w przerażające impulsy, zwyczajne codzienne czynności zaczynają przypominać halucynacje, a samotność paraliżuje ją do tego stopnia, że każdy kolejny dzień wydaje się coraz ciemniejszy. Dopełnieniem tej atmosfery jest odkrycie, że poprzedni właściciel domu popełnił w nim samobójstwo. W psychice bohaterki to zdarzenie działa jak detonator - pęka w niej coś, czego nie da się już skleić. Lawrence w tej trudnej i mocnej roli partneruje uwielbiany z Sagi „Zmierzch” - Robert Pattinson, który wciela się w męża głównej bohaterki, który nie radzi sobie z nową rzeczywistością, w której obydwoje się znaleźli. View oEmbed on the source website Małżeństwo na krawędzi i tętniąca lękiem seksualność Film nie jest jednak wyłącznie historią depresji poporodowej. Ramsay buduje tu również opowieść o związku, który nie wytrzymuje konfrontacji z rzeczywistością. Mimo że bohaterowie grani przez Lawrence i Roberta Pattinsona tworzyli kiedyś intensywną, namiętną relację, po narodzinach dziecka ich świat pęka na pół. On nie rozumie, jak głęboka jest jej samotność. Ona nie potrafi przejść przez to doświadczenie z kimkolwiek innym poza… samą sobą. „To ekstremalnie izolujące. Czujesz się jak obcy” - Jennifer Lawrence szczerze o macierzyństwie Podczas konferencji prasowej na festiwalu w Cannes Jennifer Lawrence przyznała, że ta rola rezonowała z nią w bardzo osobisty sposób. Podczas kręcenia scen sama była w drugiej ciąży, a jak przyznała macierzyństwo widziane z bliska nie zawsze jest łagodne i piękne jak z reklamy. – Jako matce naprawdę trudno było mi oddzielić to, co ja bym zrobiła, od tego, co zrobiłaby ona. Nie ma czegoś takiego jak okres poporodowy. To ekstremalnie izolujące. Kiedy para przenosi się do Montany, ona nie ma tam swoich ludzi. Ale prawda jest taka, że skrajny lęk i depresja izolują, bez względu na to, gdzie jesteś. Czujesz się jak obcy. Aktorka dodała również: – Posiadanie dzieci zmienia wszystko. To brutalne, ale i niesamowite. Wpływają one na każdą decyzję: czy pracuję, gdzie pracuję, kiedy pracuję. Zmieniły całe moje życie, oczywiście na lepsze. Gorąco polecam posiadanie dzieci. Robert Pattinson, prywatnie świeżo upieczony ojciec, również zapytany przez dziennikarzy w Cannes o rolę w „Zgiń, kochanie” opowiedział o swoim bohaterze z właściwą sobie autoironią. – Jest po prostu facetem. Nie wydaje się być kimś, kto ogląda na TikToku treści parentingowe. Po prostu ma nadzieję, że związek wróci do normy. Myślę, że to strach, który udziela się każdemu, kto ma dziecko. Krytycy mówią wprost: to najlepsza rola Lawrence Film, którego premiera w Polsce zaplanowana jest na 12 grudnia 2025 roku już teraz zbiera recenzje, których życzyłby sobie każdy twórca thrillerów psychologicznych. W Cannes owacje na stojąco trwały 9 minut, a wrażenia krytyków były wyjątkowo zgodne: – „hipnotyczny, niepokojący, nie do wymazania”, – „emocjonalnie wymagający i prowokacyjny”, – „popis reżyserskiego kunsztu”, – „jeden z najlepszych przykładów niewiarygodnej narracji”. Najwięcej zachwytów spadło jednak na Lawrence. W recenzjach pojawiają się sformułowania: „najlepsza w karierze”, „tour de force”, „rola, którą będzie się analizować latami”. Niektórzy krytycy filmowi piszą wprost: „Jeśli nie będzie nagrody dla Lawrence, to będzie to potwarz”. Wszystko wskazuje więc na to, że Jennifer Lawrence może otrzymać nie tylko piątą nominację, ale i drugiego Oscara - ponad dekadę po „Poradniku pozytywnego myślenia”. I ciężko nie przyznać im racji. Już sam zwiastun, który właśnie trafił do sieci, to trzy minuty narastającego niepokoju, dziwnej zmysłowości, matczynej furii i klaustrofobicznej atmosfery, której nie sposób zapomnieć. Po pierwszych kadrach widać, że Ramsay postawiła na kino, które nie daje widzowi oddechu. I dobrze. Bo ten film nie ma być wygodny. Ma być prawdziwy.
Twórca oscarowego „Parasite” z nowym, postapokaliptycznym filmem. W obsadzie Robert Pattinson i Mark Ruffalo
Postapokaliptyczna przyszłość, kolonialna misja w kosmos, nieznane istoty z innej planety i spora dawka prowokacyjnego, czarnego humoru. Do streamingu wszedł najnowszy film reżysera „Parasite”, który pięć lat temu zdominował rozdanie nagród Akademii Filmowej i zgarnął cztery Oscary.
Spis treści: O czym opowiada film "Mickey 17"? Kto wystąpił w "Mickey 17" i w jaką postać się wcielił? Niesamowity świat "Mickey 17" i jego twórcy Recenzja filmu "Mickey 17" Gdzie oglądać "Mickey 17"? O czym opowiada film „Mickey 17”? Tytułowy Mickey jest nieco naiwnym, lecz sympatycznym, młodym mężczyzną, który ze względu na obciążenie finansowe podejmuje się dość niecodziennej pracy. W dystopijnym świecie późnego kapitalizmu i wysokiego poziomu postępu technologicznego, marzenie o pozaziemskiej kolonizacji jest bardziej realne niż kiedykolwiek. Zdesperowany protagonista, wraz z innymi śmiałkami, decyduje się wyruszyć w ekspedycję, której założeniem jest podbicie planety Nifheim. Ma on jednak zadanie jedyne w swoim rodzaju – w ramach eksperymentów i naukowych badań będzie wystawiony na wiele niebezpieczeństw, które z założenia kończyć się będą jego śmiercią. Mickey pełni bowiem rolę tzw. „wymienialnego”, pracownika, który w ramach eksploracji będzie umierał wielokrotnie. Jego ciało będzie na nowo drukowane, a świadomość włącznie z pamięcią przeszczepiane do kolejno powstałych duplikatów. Akcja zagęszcza się w momencie gdy dochodzi do rażącego niedopatrzenia ze strony naukowców, którzy przedwcześnie stworzą Mickiego 18, mimo iż jego poprzednik wciąż żyje. Incydent, określany jako „zwielokrotnienie” jest prawnie zabroniony i grozi ostateczną eksterminacją wszystkich wcieleń głównego bohatera, od którego zależy nie tylko powodzenie misji, ale także bezpieczeństwo współpracowników. View oEmbed on the source website Kto wystąpił w „Mickey 17” i w jaką postać się wcielił? Bong w głównej roli obsadził Roberta Pattinsona, którego ostatnim razem na wielkim ekranie mogliśmy podziwiać w kreacji Batmana. Wielokrotne wcielenia bohatera, granego przez Pattisona wymagają od niego wszechstronności i szczególnej uważności. Buduje on nie jedną, a wiele postaci o podobnych, lecz nie jednakowych cechach. Aktorowi udało się stworzyć kompleksowego bohatera, który potrafi rozbawić i wzruszyć. Towarzyszą mu m. in. Naomie Ackie i Steven Yeun, jednakże to Mark Ruffalo w duecie z Toni Collette skradają całe show drugiego planu. Kreują oni ekscentryczne małżeństwo składające się z despotycznego władcy – Hieronymousa Marschalla i jego narcystycznej żony – Ylfy. Ruffalo podejmuje się roli czarnego charakteru o wyraźnie komediowych cechach, podobnie jak w „Biednych Istotach”, za które nominowany był do Oscara. Tym razem, wcielił się w postać żądnego władzy dyktatora, którego celem jest stworzenie genetycznie „czystej” kolonii. Ci którzy mieli już szansę obejrzeć film, porównują Marschalla z obecnym prezydentem USA, jednakże reżyser rozwiewa spekulacje, tłumacząc iż: „wraz z odtwórcą roli inspirowali się kilkoma postaciami historycznymi”. W każdej kolejnej scenie z udziałem tej pary, utwierdzamy się w przekonaniu, że to Ylfa jest mózgiem całej operacji. Ruffalo i Collette skutecznie udało się wykreować okrutne duo, które opiera się na znanym archetypie relacji Makbeta i Lady Makbet. Niesamowity świat „Mickey 17” i jego twórcy Gatunek science-fiction charakteryzuje się spektakularną oprawą audiowizualną. Zazwyczaj od scenografii spodziewamy się innowacyjnych rozwiązań i monumentalnych dekoracji, natomiast od muzyki nietuzinkowego, acz podniosłego klimatu. Twórcy nie mieli najłatwiejszego zadania, albowiem dystopia i życie pozaziemskie są tematami powszechnie podejmowanymi, szczególnie w ostatnim czasie. Niecodzienny świat na warsztat wzięła artystka – Fiona Crombie, autorka scenografii w „Faworycie” czy filmie Bonga „Okja”. Wraz z pionem charakteryzatorskim oraz z pomocą efektów specjalnych, stworzyła zapierający dech w piersi obraz, który wydaje się być wręcz skrojonym do podziwiania na dużym ekranie. Jaeil Jung, koreański kompozytor znany ze „Squid Game” i „Parasite”, muzyką uzupełnił wszystko to czego ze względu na wizualne ograniczenia nie mogła dopowiedzieć Crombie. Nastrój, którym bardzo zręcznie żongluje reżyser, dzięki utworom Junga zyskuje dramaturgię i płynnie reaguje na wszelkie zwroty akcji. Wszystkie te elementy idealnie ze sobą korespondują, czego efektem jest harmonijna i wciągająca ekranizacja. Recenzja filmu „Mickey 17” W „Mickey 17” reżyser podjął problematykę ekonomicznej eksploatacji, która jest wynikiem postępującego kapitalizmu, przepełnionego nierównością klasową oraz wyzyskiem. Wykorzystuje amerykańskie marzenie o podboju kosmosu, tym samym krytykując kolonializm. Idea zawodu wymienialnego stawia niezwykle istotne pytanie odnośnie granic etyki i moralności. Reżyser, nie po raz pierwszy, bardzo trafnie przedstawia panujące napięcia społeczne i zdaje się przestrzegać przed jedną z potencjalnych ścieżek przyszłości. Filmy Joona-ho Bonga słynną z satyrycznej koncepcji, w której nie brak aktualnych społecznych komentarzy. Nieco więksi fani jego twórczości zauważą pewne podobieństwa do „Okji” i „Snowpiercera”. Nie znaczy to, że reżyserowi skończyły się pomysły. W „Mickey 17” Bong odświeża i kontynuuje problematykę podejmowaną we wcześniejszych w jego dorobku produkcjach. Najnowszy film artysty posiada znacznie mniejszy ładunek emocjonalny niż chociażby „Parasite”. Bong zwinnie przechodzi z powagi w groteskę, co pozwala na zarówno rozrywkowy jak i refleksyjny odbiór. Gdzie oglądać „Mickey 17”? Polska premiera filmu odbyła się 14 marca tego roku i obecnie można go oglądać w wybranych kinach. „Mickey 17” jest również dostępny do wypożyczenia na platformie Prime Video.