3 polskie książki, które wciągną Cię na cały weekend. Każda działa inaczej
Polskie kryminały, literacka baśń i historie, od których trudno się oderwać. Jeśli szukasz książek idealnych na weekend, te trzy tytuły potrafią wciągnąć bez reszty - i zostać w głowie na długo po ostatniej stronie.
Są takie książki, które nie potrzebują specjalnej okazji. Wystarczy wolny wieczór, miękka kanapa i świadomość, że „jeszcze tylko jeden rozdział” może oznaczać zarwaną noc. Polscy autorzy od kilku lat udowadniają, że potrafią budować światy, które wciągają równie mocno jak zagraniczne bestsellery - a czasem nawet bardziej, bo dzieją się tuż obok, w znanych krajobrazach, miastach i historiach. Wybrałyśmy trzy tytuły, które idealnie sprawdzą się na weekend. Każdy z innego świata, każdy z innym rytmem - ale wszystkie mają jedną wspólną cechę: trudno je odłożyć. „Schronisko, które przestało istnieć” - mroczne Karkonosze i tajemnica, która nie daje spokoju „Schronisko, które przestało istnieć” to pierwszy tom serii kryminalnej osadzonej w Karkonoszach i jednocześnie książka, która otworzyła czytelnikom drzwi do jednego z najbardziej klimatycznych polskich cykli ostatnich lat. Młody stomatolog Maksymilian Rajczakowski przyjeżdża w góry, żeby złapać oddech od prywatnych problemów. Szybko jednak okazuje się, że Karkonosze nie są tylko tłem - są pełnoprawnym bohaterem historii. Wuj mężczyzny ginie w tajemniczych okolicznościach, a ślady prowadzą do nieczynnego schroniska i wydarzeń sprzed lat, które nigdy nie zostały wyjaśnione. To kryminał, w którym współczesne śledztwo miesza się z wojenną przeszłością, lokalnymi legendami i atmosferą gór, które potrafią być równie piękne, co niepokojące. Cały cykl Sławka Gortycha (kolejne tomy to m.in. „Schronisko, które przetrwało”) najlepiej czytać po kolei - każdy kolejny rozwija historię i pogłębia tajemnice Karkonoszy. „Sobowtór” - Jakub Kania i historia, która nie chce zostać zapomniana „Sobowtór” autorstwa Macieja Siembiedy to siódmy tom serii kryminalnej z Jakubem Kanią - śledczym IPN, który specjalizuje się w sprawach sięgających przeszłości, często tej najtrudniejszej i najbardziej niewygodnej. Punktem wyjścia jest zagadka związana z historią i tożsamością, która szybko przeradza się w wielowątkowe śledztwo obejmujące różne epoki i miejsca. Siembieda łączy w swojej prozie fakty historyczne z fikcją, tworząc narrację, w której przeszłość nigdy nie jest naprawdę zamknięta. To kryminał, który działa inaczej niż klasyczne „whodunit”. Tu nie chodzi tylko o to, kto zabił, ale też o to, co zostało przemilczane, sfałszowane albo celowo ukryte. Seria z Jakubem Kanią to dobry wybór dla tych, którzy lubią historie, gdzie śledztwo staje się podróżą przez historię. Spokojnie można zacząć czytanie od środka, a nawet i od końca, bo każdy tom to osobna historia. Baśń, która nie jest baśnią - surowa legenda o władzy, przemocy i człowieku „Baśń o wężowym sercu albo wtóre słowo o Jakóbie Szeli” to zupełnie inny literacki świat. Nagrodzona Nagrodą Nike książka Radka Raka przenosi czytelnika w XIX wiek i opowiada historię inspirowaną postacią Jakuba Szeli - przywódcy chłopskiego powstania galicyjskiego. To nie jest klasyczna powieść historyczna. To gęsta, językowo dopracowana opowieść balansująca między realizmem a baśnią, w której brutalność historii spotyka się z mitologią i symboliką. Rak tworzy świat, który jest jednocześnie piękny i niepokojący - pełen przemocy, ale też metafor i pytań o władzę oraz ludzką naturę. „Baśń…” została bardzo wysoko oceniona zarówno przez krytyków, jak i czytelników, którzy podkreślają jej unikalny styl, język i atmosferę. To książka, która nie jest „łatwa na weekend”, ale zostaje w głowie na długo po zamknięciu ostatniej strony.
Egzotyka 170 km od Warszawy. Sprawdziliśmy, jak smakuje lato w świętokrzyskich tropikach
Kiedy myślimy o wakacjach idealnych, widzimy lazurową wodę i palmy. Często jednak wizja ta rozmywa się w obliczu logistyki dalekich podróży z dziećmi. A gdybyśmy powiedzieli wam, że ten egzotyczny scenariusz możecie zrealizować bez paszportu, a dotarcie na miejsce trwa tyle co dziecięca drzemka? Odkryjcie Binkowski Resort – miejsce, w którym luksus spotyka naturę, a świętokrzyski mikroklimat zmienia się w luksusowe „Bali w polskiej wersji”, przyjazne każdemu pokoleniu.
Tropikalna przygoda pod szklanym dachem Sercem resortu są baseny tropikalne, które zachwycą zarówno poszukiwaczki relaksu, jak i najmłodszych odkrywców. To unikalny projekt, w którym pod rozsuwanym szklanym dachem rosną prawdziwe palmy. Podczas gdy dzieci oddają się bezpiecznej zabawie w dedykowanych strefach wodnych i na zjeżdżalniach, ty możesz odpocząć na leżaku w cieniu egzotycznej roślinności lub zamówić koktajl w barze wodnym. To tutaj powstają najbardziej pożądane kadry tego lata – błękit wody i soczysta zieleń to tło idealne. Basen na dachu – nowy wymiar relaksu Prawdziwą perłą w koronie Binkowski Resort jest letni basen na dachu. To tutaj możesz poczuć się jak w najlepszych kurortach na Lazurowym Wybrzeżu czy w Dubaju. Kąpiel w błękitnej wodzie z widokiem na panoramę Gór Świętokrzyskich i bezkresną zieleń Parku Baranowskiego to doświadczenie, które zapada w pamięć. To idealne miejsce na złapanie złocistej opalenizny lub spokojną lekturę nowego numeru ELLE, gdy dzieci są pod opieką profesjonalnych animatorów. Rodzinny komfort w duchu quiet luxury Pokoje i apartamenty w Binkowski Resort to przemyślana fuzja nowoczesnej elegancji z funkcjonalnością. Wnętrza są jasne, przestronne i wykończone z dbałością o detale, co buduje atmosferę spokoju. Dzięki dużej przestrzeni każda rodzina poczuje się tu swobodnie. Widok z okien na korony drzew sprawia, że poranna kawa na tarasie staje się wyciszającym rytuałem, podczas gdy dzieci bezpiecznie budzą się do dnia pełnego wrażeń. Wellness & Spa, czyli chwila tylko dla ciebie Dla czytelniczek ELLE luksus to przede wszystkim czas dla siebie. Podczas gdy dzieci korzystają z bogatego programu animacji, ty możesz udać się do strefy Wellness & Spa. sauny z panoramą – relaks w saunie z widokiem na las pozwala na pełne wyciszenie, rytuały beauty – autorskie zabiegi nawilżające i regenerujące po słonecznych kąpielach przywracają skórze blask w mgnieniu oka. Smaki regionu dla małych i dużych Wakacje w stylu ELLE to także podróż kulinarna. Restauracja w resorcie łączy lokalne dziedzictwo Gór Świętokrzyskich z nowoczesną gastronomią. Szef kuchni stawia na sezonowość. Co istotne, menu zostało skomponowane tak, by zadowolić podniebienia dorosłych smakoszy, jak i tych najmłodszych, stawiając na zdrowe i lokalne produkty. Aktywnie w rytmie natury Binkowski Resort położony jest w sercu kieleckiego Parku Baranowskiego, co czyni go idealną bazą wypadową dla aktywnych rodzin. rowerowe szlaki: wspólna wycieczka przez Pasmo Posłowickie, w którym trasy są dostosowane do różnych poziomów kondycji, edukacyjne spacery – wycieczka na Karczówkę to lekcja historii i przyrody w jednym, zwieńczona piękną panoramą regionu, bliskość lasu – idealne warunki do rodzinnych spacerów w poszukiwaniu leśnych skarbów. Redakcja ELLE poleca: Binkowski Resort to jedna z najciekawszych destynacji na mapie Polski. Idealnie łączy potrzeby dorosłych, spragnionych relaksu w strefie SPA oraz na podniebnym basenie, z wakacyjnymi marzeniami dzieci o zabawie pod palmami. Zarezerwuj swoje rodzinne lato: adres: Kielce, ul. Szczepaniaka 42 www: binkowskiresort.pl Instagram: @binkowskiresort Materiał promocyjny Binkowski Resort
Binkowski Resort zamiast Bali? Ten jeden adres to absolutny „must-visit” na weekend z przyjaciółkami
Błękitna woda o temperaturze 32°C, szum prawdziwych palm i zimne Prosecco sączone w basenie na dachu przy zachodzie słońca. Choć brzmi to jak scenariusz egzotycznych wakacji na drugim końcu świata, ten luksusowy azyl znajduje się znacznie bliżej. Odkrywamy Binkowski Resort – miejsce, które udowadnia, że aby poczuć tropikalny raj, nie potrzebujesz paszportu, a jedynie paczki najlepszych przyjaciółek.
W kalendarzu każdej kobiety powinien widnieć jeden stały punkt: weekendowy reset „tylko dla nas”. To ten moment, kiedy zawodowe projekty i codzienna logistyka zostają za drzwiami, a priorytetem staje się regeneracja, wspólny śmiech i celebracja przyjaźni. Szukając destynacji, która sprosta wymaganiom współczesnych estetek i miłośniczek slow-life, warto skierować wzrok na kielecki Park Baranowski. To właśnie tutaj Binkowski Resort stworzył enklawę luksusu, która staje się najgorętszym adresem na mapie kobiecych wyjazdów w Polsce. Tropikalny azyl: Lato przez cały rok Pierwsze kroki w Basenach Tropikalnych to natychmiastowy przeskok w inny wymiar. W cieniu żywych palm, sprowadzonych prosto z najgorętszych zakątków świata, panuje wieczne lato. Dla grup przyjaciółek to przestrzeń idealna: możecie porzucić ciężkie płaszcze na rzecz stylowych kostiumów kąpielowych i poczuć wakacyjną energię bez względu na to, co dzieje się za oknem. To tutaj zaczyna się Wasza wspólna przygoda. Błogie lenistwo na leżakach pośród bujnej roślinności, kąpiele w krystalicznej wodzie i ta jedyna w swoim rodzaju atmosfera „rajskiej wyspy”, która pozwala całkowicie odciąć się od przebodźcowanego świata. To miejsce, gdzie czas mierzy się nie w godzinach, a w liczbie wspólnych toastów wznoszonych w cieniu egzotycznych liści. SPA i Sauny: Głęboki reset zmysłów Prawdziwy luksus to doświadczenia, które zostają w pamięci na lata, a oferta Binkowski Spa i Saun Świętokrzyskich to w tej dziedzinie pozycje obowiązkowe. Wasza podróż ku odprężeniu może zacząć się od rytuału Hammam – zmysłowej ceremonii na rozgrzanym kamieniu, gdzie peeling rękawicą Kessa i masaż gęstą pianą pozwalają dosłownie „wyrzucić” z siebie stres całego tygodnia, pozostawiając skórę jedwabiście gładką. Równie magicznym i unikalnym momentem jest kąpiel w kamiennych wannach, z których rozpościera się kojący widok na korony drzew – to tutaj czas naprawdę staje w miejscu. Dopełnieniem regeneracji są Sauny Świętokrzyskie, największy kompleks w regionie, gdzie profesjonalni saunamistrzowie celebrują autorskie seanse, łącząc prozdrowotną moc gorącego powietrza z kojącą aromaterapią i widowiskowymi pokazami, które zachwycają każdą zmysłową podróżniczkę. Basen na dachu: Wasz prywatny „Sky Club” Jeśli miałybyście wybrać jedno miejsce, w którym zrobicie najbardziej spektakularne, „instagramowe” zdjęcia z wyjazdu, jest to bez wątpienia basen na dachu. To unikalna w skali kraju atrakcja, która nadaje wyjazdowi prestiżowego, filmowego charakteru. Wyobraźcie to sobie: zanurzone w ciepłej wodzie, z orzeźwiającym koktajlem w dłoni, podziwiacie panoramę Kielc i zalesione wzgórze Karczówka. To właśnie tutaj, pod gołym niebem, toczą się najszczersze rozmowy o życiu i marzeniach. To kwintesencja nowoczesnego luksusu – wolność, przestrzeń i bliskość najważniejszych osób w iście królewskim wydaniu. Dlaczego Binkowski Resort to Wasz nowy numer jeden? To miejsce udowadnia, że aby poczuć się jak w raju, nie trzeba planować dalekich podróży. Wystarczy zaprosić najbliższe osoby do enklawy, w której natura spotyka się z nowoczesnym komfortem i egzotyczną energią. Binkowski Resort rozumie potrzeby współczesnych kobiet – potrzebę piękna, profesjonalnej opieki i autentycznego relaksu. Jeśli szukasz pomysłu na niezapomniany wyjazd panieński, okrągłe urodziny lub po prostu chcesz zorganizować spontaniczną ucieczkę od codzienności z przyjaciółkami – Binkowski Resort to adres, który musisz odwiedzić. Bo każda z nas zasługuje na odrobinę Bali w sercu Polski. Gotowe na wspólny wyjazd? Odkryjcie dedykowane pakiety pobytowe stworzone z myślą o kobietach na www.binkowskiresort.pl i zarezerwujcie czas, który na długo pozostanie w Waszej pamięci. Materiał promocyjny Binkowski Resort
Relaks to nie luksus. Ale kobiety nadal mają problem z odpoczynkiem, bo przecież „inni mają gorzej”
Dlaczego nie potrafimy odpoczywać i same nie dajemy sobie na to przyzwolenia? A nawet gdy zwolnimy tempo, wpadamy w pułapkę presji samorozwoju? Czy w bańce produktywności nauka odpuszczenia jest w ogóle możliwa?
W cieniu codziennego pędu – między obowiązkami domowymi, wychowywaniem dzieci, kolejnym szkoleniem, dopinaniem projektów w pracy – narasta kryzys, o którym wciąż mówi się zbyt rzadko. W Polsce problemy ze zdrowiem psychicznym dotykają milionów – co czwarta osoba doświadcza ich w swoim życiu (wg raportu Zdrowie psychiczne Polaków 2020-2025), a kobiety częściej niż mężczyźni zgłaszają objawy lęku i depresji. Jednocześnie europejskie badania pokazują, że znaczna część matek czuje się „mentalnie przeciążona”, a objawy wypalenia dotyczą jednej na pięć kobiet (raport State of Motherhood in Europe 2024). Ten ciężar psychiczny nie jest wyłącznie efektem indywidualnej słabości – to odbicie presji kulturowych i systemowych oczekiwań, według których kobiety mają „ogarnąć wszystko” i jednocześnie nie narzekać. W tym kontekście pojawia się nowy nurt badań i praktyki: psychologia odpoczynku – która wreszcie stawia regenerację i prawdziwy relaks w centrum narracji o zdrowiu psychicznym kobiet. Ale czy wszystkie możemy (i chcemy) pozwolić sobie na ten „luksus”? Kobiety nie potrafią odpoczywać? Oto, co mówią liczby Statystyki to nie tylko epidemiologia. Milion osób z depresją, setki tysięcy leczonych, rosnące zapotrzebowanie na leczenie farmakologiczne – w zestawieniu z realiami życia kobiet te liczby zaczynają opowiadać historię chronicznego przeciążenia. Kobiety częściej niż mężczyźni zgłaszają objawy lęku i korzystają z pomocy psychiatrycznej. WHO alarmuje, że także depresja występuje u nich dwa razy częściej. To nie wyłącznie kwestia biologii, a raczej splot czynników hormonalnych, kulturowych i systemowych. Ale w danych niemal nie widać ciągłego napięcia (w końcu: „wszyscy się czymś stresujemy”), które jeszcze nie jest diagnozą, ale już może świadczyć o wyczerpaniu. Wiele kobiet trafia do systemu dopiero wtedy, gdy organizm przestaje współpracować – pojawia się bezsenność, lęk, przewlekłe zmęczenie. Choć wypalenie definiujemy najczęściej jako problem sfery zawodowej, w przypadku kobiet trudno oddzielić pracę od życia prywatnego. Po pierwszej zmianie często zaczyna się przecież druga – opiekuńcza i emocjonalna. Psychologia odpoczynku: dlaczego tak bardzo jej potrzebujemy? Współczesna narracja o zdrowiu psychicznym koncentruje się na radzeniu sobie z kryzysami i zwiększaniu efektywności. Rzadziej zastanawiamy się, jak przywracać poczucie bezpieczeństwa i… wyhamowywać. Psychologia długo skupiała się na reakcji „walcz albo uciekaj”, znacznie rzadziej – na procesie powrotu do równowagi. Nawet dobrostan stał się „projektem do zrealizowania”. Medytacja, sen, ruch – wszystko ma być „zrobione dobrze”. Gdy odpoczynek się nie udaje, pojawia się wstyd. Tylko że regeneracja nie jest luksusem, ale… warunkiem zdrowia. Jeśli miliony kobiet żyją w stanie napięcia, problem nie dotyczy wyłącznie leczenia kryzysów, tylko braku systemowej zgody, by powiedzieć: stop. Psychologia odpoczynku zmienia tę perspektywę: zamiast pytać, jak lepiej funkcjonować pod presją, pokazuje, jak przywrócić równowagę. To odejście od narracji wydajności na rzecz narracji bezpieczeństwa: dla kobiet wychowanych do nieustannego „ogarniania” może to być jeden z najtrudniejszych, ale najważniejszych przełomów. „Nie mam czasu, by wypić spokojnie kawę”. Czy kobiety same narzucają sobie presję produktywności? „Nie mam czasu, żeby spokojnie wypić kawę” – to zdanie wraca w rozmowach jak coś oczywistego, niemal neutralnego. A przecież mówi bardzo dużo. Nie tylko o braku czasu, ale o… braku zgody na bezczynność. Marta, 25-letnia specjalistka ds. marketingu, opowiada mi, że nawet gdy ma wolny wieczór, nie potrafi po prostu go „przeżyć”. – Automatycznie szukam czegoś, co mogłabym zrobić: webinar, kurs, dodatkowe zlecenie. Boję się, że jeśli odpuszczę, wypadnę z obiegu – mówi. Odpoczynek łatwo zamienia się w jej odczuciu w poczucie straty czasu. Karolina, 35-letnia menadżerka i mama, opisuje podobne napięcie, choć jej codzienność wygląda inaczej. – Kiedy dzieci zasną i wreszcie jest cisza, siadam z kubkiem herbaty. I po chwili czuję ukłucie: powinnam odpisać na maile, przygotować prezentację. Trudno mi uznać, że ta chwila jest wystarczającym powodem, żeby nic nie robić – przyznaje. Z kolei Agnieszka, 50-letnia dyrektorka warszawskiej podstawówki, mówi mi o presji, która towarzyszy jej od dekad. – Wychowałam się w przekonaniu, że trzeba być zaradną i nie narzekać. Nawet gdy w teorii mogę sobie pozwolić na wolniejsze tempo, mam w głowie głos: nie przesadzaj, inni mają ciężej – opowiada. Czuje, że odpoczynek wciąż wymaga usprawiedliwienia. W tych historiach widać coś wspólnego: presja produktywności nie zawsze przychodzi z zewnątrz. Często jest już w środku – jako wewnętrzny standard, według którego wartość mierzy się działaniem. I nawet, kiedy kalendarz na chwilę pustoszeje, napięcie zostaje. Well-being shame, czyli kiedy rozwój staje się koniecznością Agnieszka, Marta i Karolina wcale nie są odosobnionymi przypadkami. Co gorsza, nawet, jeśli znajdą moment na relaks, ale nie zmienią wpajanego im od lat podejścia do odpoczynku, istnieje ryzyko, że… zaczną traktować go jak kolejne zadanie do odhaczenia i wpadną w pułapkę presji samorozwoju. Okazuje się, że w logice kultury nieustannej pracy nad sobą nawet odpoczynek przestaje być przestrzenią wytchnienia, a staje się kolejnym projektem do zrealizowania. „Well-being shame” to wstyd, który pojawia się wtedy, gdy nie medytujemy wystarczająco regularnie, nie jemy dość zdrowo, nie praktykujemy wdzięczności, nie jesteśmy wystarczająco uważni. Dbanie o siebie zaczyna pełnić funkcję normy – moralnego obowiązku dbania o siebie w sposób produktywny i mierzalny. Między innymi o tej pułapce pisze psycholożka, autorka podcastu „Sznurowadła myśli” i dziennikarka Kama Wojtkiewicz w nowej książce „Sobą zajęci. O pułapkach samorozwoju i kultury terapeutycznej”. Autorka przyznaje, że do jej gabinetu nierzadko trafiają osoby, które mają za sobą odbyte procesy terapeutyczne i rozwojowe, cały zestaw narzędzi i wiedzy o sobie, a mimo to wciąż mówią: „nadal czuję się niewystarczająca”. Powraca poczucie wadliwości i przekonanie, że „inni są gdzieś dalej”. – Rzadko pojawia się moment symbolicznego domknięcia, w którym można powiedzieć: „już wystarczy, mogę zakończyć pracę nad sobą i zacząć żyć” – dodaje. Ten mechanizm szczególnie wyraźnie widać w podejściu do odpoczynku. Kobiety, jak zauważa psycholożka, często przychodzą do psychologów i psychoterapeutów z deklaracją: „chciałabym nauczyć się lepiej odpoczywać”. Jednak gdyby przyjrzeć się ich codzienności, okazuje się, że jest ona „skoncentrowana na pracy opiekuńczej i emocjonalnej” – na planowaniu, organizowaniu, monitorowaniu potrzeb innych. W takiej rzeczywistości regeneracja staje się kolejnym zadaniem do zoptymalizowania. A przecież – jak mówi Kama Wojtkiewicz – jeśli podchodzimy do odpoczynku zadaniowo, nie mamy szansy wejść w specyficzny stan umysłu, który nie jest nastawiony na działanie, tylko na bycie i rejestrowanie otaczającego nas świata. Kultura, w której funkcjonujemy, nie pozwala nam być nieproduktywnymi, nakazuje natomiast wiecznie działać – dodaje. W tym sensie „well-being shame” jest logiczną konsekwencją tej machiny: skoro zawsze można zrobić więcej, to nawet regeneracja staje się polem do oceny i porównań. Zamiast pytać, czego naprawdę potrzebujemy, zaczynamy analizować, czy robimy „wystarczająco dużo” dla swojego dobrostanu. Troska o siebie – zamiast przynosić ulgę – generuje kolejne napięcie. Samorozwój, który ma być odpowiedzią na przeciążenie, staje się jego bardziej subtelną, ale… równie wymagającą formą. Kobieta zrelaksowana – czyli jaka? Kim jest zatem „kobieta zrelaksowana”? W perspektywie, którą proponuje Nicola Jane Hobbs w książce „Kobieta zrelaksowana. Odzyskaj spokój i zacznij żyć”, na pewno nie jest ona tą, która „zasłużyła” na odpoczynek po perfekcyjnie odhaczonej liście zadań. To kobieta, która przestaje żyć w „survival mode” – stanie, który wiele klientek opisuje jako „przebieganie przez życie” bez możliwości zatrzymania się. Hobbs mówi wprost: Tymczasem wiele kobiet ma poczucie winy – bo, jak zauważa, odpoczynek bywa odbierany jako sprzeciw wobec kulturowych wartości produktywności, efektywności i optymalizacji. Wewnętrzne reguły – „nie wolno odpoczywać, dopóki wszystko nie jest zrobione” – splatają się z poczuciem własnej wartości tak silnie, że relaks zaczyna zagrażać tożsamości osoby „ogarniętej”. Hobbs pokazuje też wymiar pokoleniowy: nasze babki funkcjonowały w wyraźnym podziale ról. Pokolenie naszych matek usłyszało, że „może mieć wszystko” – karierę, dzieci, perfekcyjny dom – ale odpoczynek przestał mieścić się w grafiku. Młodsze kobiety są bardziej świadome potrzeby self-care, ale tu pojawia się inna pułapka: media społecznościowe i kult „10-etapowych porannych rutyn”. Zamiast snu – kolejne kroki do wdrożenia. Zamiast ulgi – presja, by „zmaksymalizować” pół godziny relaksu. Dlatego kobieta zrelaksowana nie jest bierna ani wycofana. Hobbs przywołuje tu etymologię angielskiego słowa „relax” – „uwolnić”. Bycie zrelaksowaną oznacza wolność wyboru tego, co naprawdę ma znaczenie. To zdolność życia według własnych wartości, nawet jeśli nie wpisują się one w „definicję sukcesu”. To także świadomość, że życie bywa zmienne: przeżywamy czas intensywnego wzrostu, ale też okresy spowolnienia. – To, że potrzebujemy więcej snu czy wolniejszego tempa, nie oznacza, że zostajemy w tyle – podkreśla Hobbs. Ważne jest też zrozumienie, że relaks nie jest aktem egoizmu. Autorka mówi o „efekcie fali”: gdy kobieta jest ugruntowana i spokojna, jej układ nerwowy współreguluje innych – dzieci, partnerów, współpracowników. Gdy jest przeciążona i rozdrażniona, napięcie również się rozlewa. Relaks staje się więc aktem odpowiedzialności – nie tylko wobec siebie, ale i wobec otoczenia. W tym sensie kobieta zrelaksowana to ta, która ma odwagę rozpocząć zmianę. – Potrzeba odwagi, by stać się zrelaksowaną kobietą – mówi Hobbs. – To oznacza pójście pod prąd kultury nieustannej produktywności. Najtrudniejszy jest pierwszy krok: pozwolenie sobie na odpoczynek bez uzasadniania go osiągnięciem. Kiedy jednak pojawia się doświadczenie ulgi – moment, w którym ciało naprawdę czuje, że jest bezpieczne – rodzi się impuls do dalszej zmiany. Czy możemy przestać się wiecznie się poprawiać? Po analizie danych, spotkaniach z ekspertkami i rozmowach z bliskimi mi kobietami nasuwa mi się jeden, mocny obraz: życie w nieustannym rozkroku. Między presją, by być wydajną, skuteczną, „ogarniętą”, a presją, by być coraz lepszą wersją siebie. Z jednej strony tempo i checklisty, z drugiej – terapia, rozwój, praca nad emocjami, która też potrafi zamienić się w kolejne zadanie do wykonania. W tym wszystkim znika prosta zgoda na to, że można na chwilę przestać się… poprawiać. A przecież odpoczynek nie jest nagrodą za spełnione oczekiwania ani luksusem zarezerwowanym dla nielicznych. Jest czymś podstawowym – jak oddech. Warunkiem wyjścia z trybu przetrwania, z życia z zaciśniętymi zębami. Może więc najważniejsze pytanie nie brzmi: jak robić więcej, jak rozwijać się szybciej, jak lepiej „ogarniać”. Może chodzi o to, czy potrafimy pozwolić sobie – choć na chwilę – przestać udowadniać swoją wartość. Dobra wiadomość? Każda, nawet najmniejsza, zgoda na odpuszczenie może stać się początkiem większej zmiany, jeżeli tylko sobie na nią pozwolimy. Nicola Jane Hobbs to psycholożka, terapeutka integratywna oraz badaczka nauk społecznych, specjalizująca się w temacie relacji kobiet z odpoczynkiem. Od ponad dekady wspiera kobiety w obszarze zdrowia, dobrostanu oraz rozwoju osobistego i zawodowego, łącząc coaching, jogę, medytację i pracę terapeutyczną. Jest założycielką The Relaxed Woman – platformy online oferującej warsztaty i kursy pomagające kobietom uwolnić się od stresu, przeciążenia i wypalenia. Mieszka w Brighton w Wielkiej Brytanii. W marcu 2026 nakładem wyd. PWN ukaże się w Polsce jej książka „Kobieta zrelaksowana. Odsyskaj spokój i zacznij żyć”. Kama Wojtkiewicz to psycholożka, dziennikarka i autorka popularnego podcastu Sznurowadła myśli. Autorka książki „Sobą zajęci. O pułapkach samorozwoju i kultury terapeutycznej" wydanej przez Wydawnictwo AGORA. Jej teksty ukazały się w magazynach Newsweek Psychologia, Vogue, KUKBUK, Wysokie Obcasy, Glamour.pl i innych. Absolwentka Prawa na King’s College London w Wielkiej Brytanii, jednolitych studiów magisterskich z Psychologii Klinicznej i Zdrowia na Uniwersytecie SWPS w Warszawie i II stopnia ZPSM Nr 1 w klasie skrzypiec. Doświadczenie kliniczne zdobywała na Oddziale Całodobowym w Klinice Psychiatrii, Stresu Bojowego i Psychotraumatologii w Wojskowym Instytucie Medycznym w Warszawie. Prowadzi warsztaty psychoedukacyjne, konsultacje psychologiczne i psychoedukuje w mediach społecznościowych (@sznurowadla.mysli).
W Warszawie, Krakowie czy Poznnaiu doba wciąż ma za mało godzin. W Busku-Zdroju, w secesyjnej willi z przełomu dziewiętnastego i dwudziestego wieku, doba ma ich dokładnie tyle, ile potrzebujesz. To nie magia – to decyzja. Decyzja, by na chwilę wypaść z rytmu chaosu, który nazywamy normalnością. W epoce, gdy aplikacje liczą nasze kroki, a algorytmy optymalizują nasz sen, Bristol Art & Medical SPA proponuje coś radykalnego: czas, który nie jest zasobem do zarządzania, lecz przestrzenią do zamieszkania.
Filozofia Bristol. Detoks, który zaczyna się w głowie Detoks, który ma sens, zaczyna się w głowie. Nie od soku z selera, nie od postu, nie od kolejnego wyzwania. Od decyzji – tej najtrudniejszej w świecie nieustannej dostępności. Decyzji, by pozwolić sobie na nieobecność. Goście Bristol mówią, że najtrudniejszy jest pierwszy dzień. Ciało jest już na miejscu, ale głowa jeszcze biega – po wczorajszych mailach, po niedokończonych projektach, po sprawach zostawionych w zawieszeniu. Drugiego dnia rytm zwalnia. Trzeciego przestajesz sprawdzać telefon. Czwartego ktoś przy śniadaniu pyta, który dziś dzień tygodnia. I nikt przy stole nie jest pewien. Nikt się tym nie przejmuje. To jest właśnie ten moment. Moment, w którym zaczyna się prawdziwa regeneracja. Bristol jest manifestem – odpowiedzią na kulturę pośpiechu, scrollowania, FOMO w świecie, gdzie wszyscy biegną. Oferuje luksus, którego nie można kupić za żadne pieniądze: czas, który pracuje na twoją korzyść. Światowy poziom longevity retreat – w sercu Polski. W języku polskim „pozwolić sobie" znaczy dwie rzeczy. Możesz pozwolić sobie finansowo – na torebkę, na wyjazd, na większe mieszkanie. Ale możesz też dać sobie pozwolenie – wewnętrzne, emocjonalne. Na odpoczynek. Na nicnierobienie. Na bycie poza zasięgiem. To drugie jest trudniejsze. Większość kobiet, które przyjeżdżają do Bristolu, mogłaby sobie pozwolić na wiele. Nie stać – a raczej nie pozwalają sobie – na coś znacznie prostszego. Na zwolnienie. Dlatego hasło Bristol w 2026 roku brzmi: pozwól sobie zatrzymać czas. Longevity to nie wydłużanie życia za wszelką cenę. To dodawanie życia do lat Słowo „longevity" zrobiło ostatnio zawrotną karierę. Znalazło się na opakowaniach kremów, w nazwach suplementów, w tytułach podcastów o biohackingu. Jednak gdzieś po drodze zgubiło swój pierwotny sens. To nie wyścig z czasem. Nie chodzi o to, by oszukać zegar biologiczny, cofnąć wskazówki. Longevity to nie wydłużanie życia za wszelką cenę – lecz dodawanie życia do lat. W Bristolu nikt nie obiecuje wiecznej młodości. Oferują coś, czego nie da się zamknąć w słoiczku: przestrzeń, w której czas przestaje być wrogiem. Gdzie można się z nim zaprzyjaźnić. Budynek pamięta przełom dziewiętnastego i dwudziestego wieku. Secesyjna willa, wysokie sufity, które dają oddech. Przestrzeń, w której ciało rozluźnia się samo – bez instrukcji, bez protokołu. Ale Bristol Art & Medical SPA to nie tylko zabytkowa architektura. To trzy tysiące metrów kwadratowych przestrzeni stworzonej do regeneracji – strefy wellness i medical spa rozciągające się na czterech poziomach, w których można spędzić cały dzień, nie powtarzając ani jednego doświadczenia. Baseny – wewnętrzny, czyszczony nanosrebrem i infinity, który zimą zamienia się w pole do morsowania. Jacuzzi – te w środku budynku i te na dachu, z których para unosi się w mroźne powietrze, mieszając się z widokiem na Park Zdrojowy. Saunarium z czterema rodzajami saun – fińską, parową, infrared, biosauną. Ścieżka Kneippa, niecki lodowe, strefy relaksu. I osobne sauny na dachu, gdzie odbywają się rytuały z najlepszymi saunamistrzami w Polsce. Ale jest tu coś ważniejszego. To, czego zdecydowana większość hoteli SPA nie oferuje: indywidualne, profesjonalne podejście. Bristol to Medical SPA – nie miejsce, gdzie korzystasz z zabiegów, które znasz albo które były akurat w pakiecie. Tu nie jeździ się w ciemno. Ponad czterdzieści gabinetów zabiegowych to nie lista do odhaczenia. To konsultacje. Najpierw słuchają, pytają, dobierają. Protokół jest szyty pod ciebie – pod twoje ciało, twoje zmęczenie, twoje potrzeby, o których sama mogłaś nie wiedzieć. I już wiesz. Dwieście powodów, by się zatrzymać Na ścianach Bristol wiszą obrazy. Dużo obrazów. Towarzyszą im instalacje i rzeźby. To blisko dwieście prac gromadzonych przez lata przez Dorotę i Tomasza Tworków oraz Fundację Nowa Przestrzeń Sztuki. Charakterystyczne formy Sylwestra Ambroziaka. Słynne Ronda od Zięta Studio. Prowokacyjna Gaja Maurycego Gomulickiego. Struktury przestrzenne Ludwiki Ogorzelec. Surowe rzeźby Zbigniewa Frączkiewicza. Monumentalny kalendarz artystyczny Natalii Brandt. Balansujące figury Jerzego Kędziory – te zawieszone w powietrzu, które widziałaś pewnie gdzieś w przestrzeni publicznej, nie wiedząc, czyje są. Bronisław Chromy, Ignacy Czwartos, Edward Dwurnik, Antoni Fałat. I wiele więcej. Sztuka jest tu wszędzie. Dosłownie. W korytarzach, przy basenie infinity, w kawiarni, przy wejściu do stref wellness. Goście mijają ją w szlafrokach, z mokrymi włosami, w drodze na zabieg albo z zabiegu. Zatrzymują się. Czasem na chwilę, czasem na kwadrans. Nie ma tu tabliczek z interpretacjami. Jest tylko obraz i człowiek, który ma czas, by patrzeć. I może właśnie to jest najcenniejsze – ten czas. Bo w Warszawie, w Krakowie, w Poznaniu wciąż go brakuje. Kwadrans, by spontanicznie stać przed obrazem? Kto pozwala sobie na taki luksus? Tutaj – każdy. Bristol nie jest miejscem, które zmienia życie w jeden weekend. Jest miejscem, które zadaje pytanie. Ciche, uporczywe pytanie, które zostaje z Tobą długo po wyjeździe: czy tempo, w którym żyjesz, to naprawdę Twoje tempo? Czy pędzisz, bo chcesz, czy dlatego, że zapomniałaś, jak się zatrzymać? Odpowiedź należy do Ciebie. Bristol daje tylko przestrzeń, by ją usłyszeć. Materiał promocyjny Hotelu Bristol
Redakcyjna playlista beauty sleep. Oto 7 utworów, które pozwolą ci zasnąć szybciej i obudzić się bardziej zrelaksowaną
Oto redakcyjna playlista beauty sleep: siedem utworów, które wprowadzają w stan głębokiego spokoju i sprzyjają prawdziwej nocnej regeneracji.
Sen to dziś luksus — a jednocześnie najskuteczniejszy kosmetyk. To właśnie nocą skóra regeneruje się najintensywniej, a układ nerwowy wreszcie zwalnia. Problem w tym, że po całym dniu bodźców, ekranów i napięć, głowie trudno przełączyć się w tryb wyciszenia. Pomóc może muzyka, o ile jest odpowiednio dobrana. Spokojne tempo, miękkie brzmienia i kojące wokale działają jak dźwiękowa kołysanka — obniżają poziom stresu i ułatwiają zasypianie. 1. Cigarettes After Sex – Sweet Miękki, senny wokal i hipnotyzujący rytm sprawiają, że ten utwór działa jak powolne wyhamowanie myśli. Idealny moment, by zgasić światło i pozwolić, by dzień po prostu odpłynął. View oEmbed on the source website 2. Rhye – Open Zmysłowy, ale niezwykle delikatny numer, który koi i uspokaja. Minimalistyczna produkcja i ciepły głos Rhye pomagają zwolnić oddech i wejść w stan głębokiego relaksu. View oEmbed on the source website 3. Sufjan Stevens – Mystery of Love Eteryczny, niemal oniryczny utwór, który działa jak miękka mgła. Spokojna melodia sprzyja wyciszeniu emocji i pozwala głowie odpocząć przed snem. View oEmbed on the source website 4. Ólafur Arnalds – Saman Fortepianowe brzmienia islandzkiego kompozytora uspokajają układ nerwowy i wprowadzają w stan medytacyjnego skupienia. To muzyka, która porządkuje myśli i sprzyja głębokiemu odpoczynkowi. View oEmbed on the source website 5. Nils Frahm – Says Hipnotyczna kompozycja oparta na stopniowo narastającym motywie. Choć minimalistyczna, działa niezwykle kojąco i pozwala odpłynąć w półsen. View oEmbed on the source website 6. Peter Sandberg – Motion Subtelna elektronika i płynne, hipnotyczne brzmienia sprawiają, że Motion działa jak dźwiękowy oddech przed snem. Utwór stopniowo wycisza, nie narzuca się melodią i pozwala myślom naturalnie zwolnić. Idealny na moment, gdy ciało jest już gotowe do odpoczynku, a głowa potrzebuje ostatniego impulsu do pełnego wyhamowania. View oEmbed on the source website 7. A Winged Victory for the Sullen – Steep Hills of Vicodin Tears Ambientowa kompozycja, która niemal stapia się z ciszą. Idealna na moment, w którym sen przychodzi naturalnie i bez wysiłku. View oEmbed on the source website Dlaczego muzyka ma znaczenie dla snu? Badania pokazują, że spokojna muzyka przed snem obniża poziom kortyzolu i pomaga zsynchronizować rytm serca z oddechem. Efekt? Szybsze zasypianie, głębszy sen i lepsza regeneracja skóry. To prosty rytuał, który nic nie kosztuje, a potrafi realnie poprawić jakość nocy. Pro tip: słuchaj playlisty cicho, najlepiej przez głośnik, nie słuchawki. Traktuj ją jak tło — nie jak koncert.
Te książki zabiorą cię w podróż, nawet jeżeli nigdzie nie wyjeżdżasz. Polecamy 5 pozycji idealnych na majówkę
Upragniony długi weekend zbliża się wielkimi krokami. Niezależnie czy spędzisz go w domu, czy też w podróży, warto poświęcić ten czas na relaks - na przykład przy dobrej lekturze. Oto lista 5 książek, po które warto sięgnąć w trakcie majówki.
Spis treści: „Gdzie jesteś piękny świecie” – Sally Rooney, wyd. W.A.B. „Czuła jest noc” – F. Scoot Fitzgerald, wyd. Bellona „Smak. Życie i jedzenie” – Stanley Tucci, wyd. Marginesy „Wszystko co wiem o miłości” – Dolly Alderton, wyd. Prószyński i S-ka „W drodze” – Jack Kerouac, wyd. Replika „Gdzie jesteś piękny świecie” – Sally Rooney W tej powieści, autorka bestsellerowych „Normalnych Ludzi” i ostatnio wydanego „Intermezzo”, po raz kolejny przygląda się relacjom międzyludzkim. Główna bohaterka, pisarka - Alice, poznaje magazyniera Felixa, któremu proponuje podróż do Rzymu. To historia o młodości, w którą wpisane są burzliwe romanse i rozstania, napisana z perspektywy jednej z najlepszych powieściopisarek młodego pokolenia. Stolica Włoch, choć w znakomity sposób opisywana przez Rooney, nie będzie jedyną podróżą, którą odbędą bohaterowie powieści. W tej wielowątkowej historii zaglądają w głąb siebie, poszukując tytułowego „pięknego świata”. „Czuła jest noc” – F. Scoot Fitzgerald Zbliżający się długi weekend może być okazją by sięgnąć, po dawno odkładane na bok, klasyki literatury pięknej. F. Scoot Fitzgerald jest niekwestionowanie, jednym z najlepszym pisarzy XX wieku, a do jego najpopularniejszych dzieł zalicza się „Wielkiego Gatsby’ego”. W swoich prozach, autor, demaskuje, pełne luksusu, namiętności, ale też intryg i zdrad, życie amerykańskiej socjety lat 30. i 40. minionego wieku. „Czuła jest noc” to opowieść o skomplikowanej relacji zamożnego małżeństwa - on jest psychiatrą, natomiast ona choruje na schizofrenię. To wnikliwy portret dwójki uwikłanych w różnego rodzaju zależności ludzi, a wszystko to w trakcie upalnego lata spędzanego na Francuskiej Riwierze. „Smak. Życie i jedzenie” – Stanley Tucci „Smak. Życie i jedzenie” to debiut pisarski tego hollywoodzkiego aktora, który popularność zyskał dzięki swojej niezapomnianej kreacji w filmie „Diabeł ubiera się u Prady”. Stanley Tucci wychowywał się w amerykańskiej rodzinie o włoskich korzeniach, do których sięga prowadząc liczne programy podróżnicze i kulinarne. Nie ukrywa, że jest smakoszem kuchni włoskiej, o czym świadczą jego dwie książki kucharskie. W swojej debiutanckiej powieści, zabiera czytelnika w autobiograficzną podróż po swoich latach młodości, początkach kariery i życiu rodzinnym, a wszystko to pełne kulinarnych przygód. Tucci pisze z dozą charakterystycznej dla siebie ironii i cierpkiego poczucia humoru. To pozycja obowiązkowa dla wszystkich fanów kinematografii, podróży i włoskiej kultury! „Wszystko co wiem o miłości” – Dolly Alderton Ta debiutancka powieść Dolly Alderton, to absolutny bestseller, który nominowany był do Książki Roku Walterstones 2018. Alderton tworzy celny, a zarazem niezwykle humorystyczny, portret typowego millenialsa, włączając w osobiste anegdoty, żartobliwe komentarze i subiektywne obserwacje. To opowieść o codziennych problemach – nieudanych randkach, poszukiwaniu pracy, rozstaniach i przyjaźniach. I choć napisana lekkim piórem, szczere historie potrafią wzruszyć do łez. „Wszystko co wiem o miłości” przypomina, że prawdziwa podróż przez życie rozpoczyna się wewnątrz nas. „W drodze” – Jack Kerouac Ta kultowa powieść, wpisana na listę „100 najważniejszych książek XX wieku”, to hymn na cześć młodości i wolności. Znudzeni marazmem codziennej rzeczywistości bohaterowie, protestują przeciwko kulturze przeciętności i poszukują sensu życia, wybierając się w survivalową podróż po Ameryce Północnej lat 50. Buntownicy upijają się życiem – podejmują spontaniczne decyzje, eksperymentują z używkami i rozmawiają o miłości. To „must-read” dla każdego kto choć raz miał ochotę „rzucić wszystko” i kierując się jedynie własnym instynktem, wyruszyć przed siebie. Przekonuje, że każda droga może stać się początkiem czegoś nowego.
Olejek z wit. E nawilża naskórek i pachnie nutami gruszki i róży. Po kąpieli jest jak eleganckie perfumy o dyskretnej projekcji
Brytyjski olejek do kąpieli otula relaksującym zapachem gruszki i róży, a zawarta w jego składzie witamina E koi podrażnienia, wygładza i silnie nawilża skórę. To esencja wellness w szklanej buteleczce.
W tym artykule: Kojący zmysły olejek Gruszka i Neroli – Wanderflower Nawilżające działanie składników olejku Wanderflower Perfumy o nutach neroli i dzikiej róży Miłośniczki stylu quiet luxury dobrze wiedzą, że nie trzeba pachnieć mocnymi perfumami z ogonem. Prawdziwa elegancja może wyrazić się w zapachach o niskiej projekcji (tzw. bliskoskórnych), które nie są inwazyjne dla otoczenia. Pomysłem na otulenie się takim luksusem może być kąpiel z olejkami. Takie aromatyczne kąpiele zażywała m.in. Kleopatra, która zasłynęła z wyrafinowanych rytuałów pielęgnacyjnych, a także Józefina Bonaparte, francuska cesarzowa rozmiłowana w olejku różanym. Dzisiaj olejki do ciała są cenną pamiątką z wyjazdów zagranicznych np. z Egiptu, Włoch i Grecji. W polskiej drogerii znalazłam olejek do kąpieli, który przypomina mi najlepsze chwile w salonach SPA. Kojący zmysły olejek Gruszka i Neroli – Wanderflower Brytyjska marka Wanderflower nie jest jeszcze dobrze znana w Polsce, ale jeśli tylko znajdziecie ją w drogerii warto się z nią bliżej poznać, a nawet zaprzyjaźnić. Producent ceniony jest za 100% naturalne olejki, akcesoria wellness i perfumy typu roll-on. Dostępny w polskiej drogerii olejek do kąpieli Gruszka i Neroli to mój cichy bohater w chwilach, kiedy poszukuję wyciszenia i komfortu. W jego składzie znajdują się, stosowane w aromaterapii, naturalne olejki: z owoców dzikiej róży, z kwiatów gorzkiej pomarańczy (neroli), z nasion drzewa arganowego. Każdy z tych olejków ma swój unikalny i subtelny aromat, ale kompozycja zapachowa olejku do kąpieli Wanderflower został wzbogacony kojącym zmysły dodatkiem perfumowym o nutach neroli i gruszki. View Burdaffi on the source website W zależności od indywidualnych potrzeb, na jedną kąpiel stosuje się 1-3 nakrętek olejku. Ja stosuję go także w mniejszej ilości, do łagodzących napięcie mięśniowe i zmiękczających naskórek kąpieli stóp. Nawilżające działanie składników olejku Wanderflower Oprócz działania aromaterapeutycznego, olejek pielęgnuje skórę wymagającą nawilżenia i zmiękczenia naskórka. Zawarta w jego składzie witamina E to silny antyoksydant, który podnosi nawilżenie naskórka, wygładza tzw. suche zmarszczki i koi zaczerwienienia. Osobiście działanie tej witaminy cenię szczególnie latem, kiedy skóra narażona jest na mocniejsze działanie promieni UV. W składzie kosmetyku jest także naturalny olejek z oliwek bogaty w kwasy tłuszczowe, które przyczyniają się do zachowania zdrowego wyglądu skóry. Obecne w nim antyoksydanty chronią skórę przed szkodliwym działaniem wolnych rodników i opóźniają procesy starzenia się komórek. Substancja ta pomaga także zregenerować uszkodzenia naskórka i odbudować naturalną barierę hydrolipidową skóry. Trzy cenne olejki (z dzikiej róży, neroli i arganowy) mają działanie przeciwzmarszczkowe, ujędrniające i poprawiające koloryt skóry. Istotną zaletą składu kosmetyków Wanderflower jest wegańska kompozycja zgodna z zasadami cruelty-free. View Burdaffi on the source website Perfumy o nutach neroli i dzikiej róży Nuty neroli i dzikiej róży są popularne i lubiane w damskich perfumach i znajdziemy je w rozmaitych kompozycjach zarówno tych niszowych, jak i drogeryjnych marek. Zapachy te nie tak często występują w parze, ale dobrze łączą się z akordami cytrusowych owoców, przypraw i ziół, a także nutami drzewnymi. Neroli w towarzystwie róży znajdziemy np. we francuskich perfumach Mon Guerlain Bloom of Rose Guerlain, we włoskich perfumach Rose Alexandrie Giorgio Armani. View Burdaffi on the source website To bardziej znane zapachy o uniwersalnej projekcji, ale jeżeli szukasz czegoś nietypowego, możesz sprawdzić, czy spodobają ci się mniej znane zapachy. Gorzką pomarańczę (neroli) w połączeniu z różą, w towarzystwie przypraw (kardamonu i gałki muszkatołowej), owoców (cytryny), kwiatów (lawendy, jaśminu) i ciepłych aromatów (galbanum, piżma i ambry) znalazłam w musującym zapachu perfum Orangerie włoskiej marki L'Erbolario. Tę limitowaną kompozycję miałam okazję poznać podczas przypadkowej wizyty w kameralnym showroomie w warszawskiej Fabryce Norblina i muszę przyznać, że są to nieoczywiste perfumy, które pomimo swojej subtelnej projekcji, na długo zostają w pamięci. Równie piękny wydaje mi się zapach Accordo Arancio, który nuty gorzkiej pomarańczy łączy z sycylijską mandarynką, elegancką śliwką, jaśminem i nutami drzewnymi, a całość jest podsycona przytulną wanilią i ambrą. View Burdaffi on the source website Nawilżająca mgiełka do ciała z ekstraktem z kocanki włoskiej łączy pielęgnację anti-aging z nutami zapachowymi morskiej bryzy Aromat różany w wilgotnej wersji kadzidlano-ambrowej znajdziesz we francuskich perfumach unisex Ombre Nomade Louis Vuitton. Zapach miał swoją premierę w 2018 roku, ale to właśnie w 2024 roku wybrzmiał trend agar (oud), czyli jedną z nut, które w nim znajdziemy. Popularność tego zapachu drastycznie wzrosła dopiero 6 lat od premiery i w styczniu 2024 przeżyła swój spektakularny boom (dane Fragrantica® Trends za portalem Fragrantica z dnia 25 czerwca 2024 roku). Innym połączeniem jest różany zapach w towarzystwie przytulnej wanilii i słodkiego kakao, który wybrzmiewa w arabskich perfumach unisex Nebras Lattafa Perfumes. View Burdaffi on the source website
Sauna z przyjaciółką - terapeutyczna nagość, która redukuje stres i pogłębia więź
Kobiece saunowanie to wyjątkowe doświadczenie - nie tylko oczyszcza i pielęgnuje ciało, ale też buduje unikatową więź z drugą osobą - otwiera na wspólną nagość i pozwala odsłonić duszę. Dlaczego warto wybrać się do sauny z przyjaciółką?
W tym artykule: Otwarcie się na wspólną nagość Zalety wspólnego saunowania W obłokach pary: co daje nam doświadczenie wspólnego saunowania? Świat nie jest jednorodny. Z jednej strony pogoń za wieczną młodością, Z drugiej dzika potrzeba powrotu do naturalności. Szukasz sposobu na zachowanie równowagi? Kobiece saunowanie poza relaksem i zdrowiem może mieć jeszcze inny wymiar – być prawdziwą terapią, która pozwoli ci uwolnić emocje i uwierzyć w swoją siłę. Otwarcie się na wspólną nagość Może dlatego, że ciągle jest mi zimno, sauna jest moją miłością od zawsze. Ale gdy pierwszy raz znalazłam się w niej z przyjaciółką, doceniłam ją w pełni. Od tego czasu każdy wspólny wyjazd do spa spędzamy głównie w saunach. W parowej nacieramy się nawzajem peelingami, w suchej leżymy nago, rozmawiając albo po prostu milcząc. Nie zadziało się to od razu. Otwarcie się na wspólną nagość zajęło mi trochę czasu. A potem nagość ciała pozwoliła nam odsłonić również nasze dusze, emocje, historie. To dla mnie bezcenne doświadczenie. Sauna kojarzy mi się z ciepłem, a także jest terapią. Rytuałem oczyszczenia, akceptacji i poczucia, że nie jestem sama na tym wielkim świecie. Do dziś nie mam pewności, czy to kwestia sauny, czy przyjaciółki. Być może połączenie tych dwóch czynników stworzyło w moim przypadku ideał. Jak będzie z tobą? Spróbuj. Uwierz mi, poczujesz instynktownie, czy to twoja bajka. Zalety wspólnego saunowania – Nagrzewanie ciała w saunie, a potem stopniowe schładzanie zmuszają układ immunologiczny do wytężonej pracy. Komórki zostają pobudzone do reprodukcji, poprawia się ich ukrwienie i szybciej powstają przeciwciała. Dodatkowo podczas saunowania intensywnie się pocimy, co powoduje szybsze wydalanie toksyn (w tym metali ciężkich) z organizmu. To oznacza większą odporność na przeziębienia, wirusy i bakterie, a także łatwiejsze radzenie sobie z chorobami – mówi Marcin Chrobak, manager spa i saunamistrz w Hotelu Dębowym Biowellness & Spa w Górach Sowich. Można tam skorzystać z niezwykłej sauny – Apiforium, w której są wykorzystywane cudowne właściwości pszczelich produktów, takich jak peelingi z pyłku pszczelego czy maski miodowe (z różnych rodzajów miodów, wosków pszczelich i propolisu). Gorący klimat sauny pomaga rozluźnić mięśnie i zredukować napięcie. Ale pocenie się w takim miejscu to nie tylko kwestia zdrowego ciała. – To również trening uważności, koncentracja na oddechu, a nawet medytacja. Taka praktyka wyłącznie w kobiecym gronie daje nam pełną swobodę, nie czujemy się skrępowane – przekonuje terapeutka Katarzyna Góral z IMC Centrum Zdrowia Wrocław. W obłokach pary: co daje nam doświadczenie wspólnego saunowania? – Kobiecość jest pojęciem, które obejmuje wiele aspektów ludzkiej tożsamości i płciowości. To nie tylko kwestia zewnętrznych przejawów, takich jak wygląd czy społeczne role, lecz także głębszych struktur psychologicznych i kulturowych, które wpływają na definicję bycia kobietą i potrzebę bycia pośród innych kobiet. W psychologii, szczególnie w analizie jungowskiej, kobiecość jest rozumiana jako złożony zestaw archetypów i wzorców. Wpływają one na nasze instynkty, zadania rozwojowe i postrzeganie świata. Bycie razem jest nam potrzebne do rozszerzania perspektyw, pogłębiania relacji z samą sobą, do wsparcia i poczucia bycia częścią wspólnoty – wyjaśnia psychotraumatolożka Anna Hencka-Zyser (spaforcancer.pl). – Wspólne saunowanie to nie tylko chwila relaksu, lecz także niezwykle ważny aspekt psychologiczny. Gdy kobiety decydują się na magiczną podróż przez świat sauny, odsłaniają się przed sobą i otwierają drzwi do wnętrza, w którym tkwią ich pragnienia i emocje. To wręcz rytuał, który pozwala połączyć ciało z umysłem i uczuciami. Pomaga oderwać się od codziennego pośpiechu i skupić na sobie nawzajem. To czas zanurzenia się w głębokiej refleksji. Tu, w cieple drewnianych ścian, można czuć się swobodnie i w pełni akceptowalnie (nie ukrywamy niczego, nie udajemy), co sprawia, że jesteśmy gotowe do otwarcia się przed innymi. Tworzy się przestrzeń na rozmowę o trudnych tematach. Taka, która w innych okolicznościach wydaje się nieosiągalna. Wspólne przeżywanie buduje więzi, które przetrwają próbę czasu, i pozwala nam lepiej rozumieć siebie nawzajem. Dzięki temu wsparciu z większą łatwością radzimy sobie z emocjami i wyzwaniami, które przynosi nam życie – podsumowuje ekspertka. A gdybyś tak następne spotkanie z przyjaciółkami spędziła w saunie? To najlepszy czas na taki eksperyment.