Elle.pl
type: channel
link: https://www.elle.pl
date: 2026-03-02T09:37:58.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Czy samorozwój może być toksyczny? Psycholożka Kama Wojtkiewicz o pułapkach terapii i „well-being shame” [WYWIAD]
items: „Romance is back”? Dlaczego w epoce situationshipów i emocjonalnej niejednoznaczności tęsknimy za czymś więcej?
items: Kiedy Tinder już nie wystarcza, przychodzi ona - swatka. Czy miłość w czasach online da się zmatchować offline? [WYWIAD]
items: Czarno-biały film, który pokonał „Barbie”. Powinien być wake up callem każdej kobiety
items: Zeszłoroczny hit kinowy z Blake Lively trafi wreszcie na Netflix. „¾ sali kinowej szlochało”
items: Razem, ale jednak... osobno. „Phubbing” ma ogromny wpływ na nasze relacje z bliskimi, w święta i nie tylko
items: AI girlfriends - nowy ideał? Wirtualne partnerki coraz bardziej podbijają serca mężczyzn. Czy to oznacza koniec klasycznych związków?
items: Ten chłopak to red flag. Oto 5 sygnałów, których lepiej nie ignorować. Nr 3 jest szczególnie ważny
items: Niewidoczne rany, „czerwone flagi” i odwaga, by (sobie) pomóc: ekspertki o tym, co naprawdę obnaża „Dom dobry”
items: Ten norweski film o skomplikowanych relacjach czule dotyka tego, o czym boimy się mówić. Powinna go obejrzeć każda kobieta

Czy samorozwój może być toksyczny? Psycholożka Kama Wojtkiewicz o pułapkach terapii i „well-being shame” [WYWIAD]
type: item
date: 2026-03-02T09:29:09.000Z
creator: Gabriela Trojanowska
subject: Lifestyle
subject: psychologia
subject: relacje
subject: terapia
subject: trendy 2026 lifestyle
description: Samorozwój stał się stylem życia. Ale czy nie wpadliśmy w pułapkę ciągłego poprawiania siebie? Psycholożkę pytamy o kult terapii, presję bycia „w procesie” i zmęczenie byciem lepszą wersją siebie.
encoded: Jeszcze niedawno terapia była tematem tabu. Dziś dla wielu jest nieodłącznym elementem życia. W wielkomiejskiej rzeczywistości trudno znaleźć kogoś, kto nie był „w procesie”, nie ma swojej diagnozy albo nie pracuje nad sobą przy użyciu kolejnych narzędzi: terapii, coachingu, warsztatów, kursów, praktyk uważności. Język psychologii przeniknął do codziennych rozmów, a samorozwój – do kalendarzy i budżetów. Z jednej strony to ogromna zmiana na lepsze. Coraz swobodniej mówimy o zdrowiu psychicznym, szukamy wsparcia, uczymy się rozumieć siebie. Z drugiej jednak – w tej samej przestrzeni pojawiła się kultura, którą coraz częściej określa się mianem „toksycznego wellness”. To kultura, która pod hasłami troski o siebie sprzedaje nieustanne ulepszanie. W której odpoczynek ma być efektywny, relacje świadome, ciało zoptymalizowane, a emocje przepracowane. W której „praca nad sobą” nie ma punktu końcowego, a poczucie „well-being shame” staje się stałym towarzyszem. Czy w tym świetle przekonanie, że nie tylko można – ale i trzeba – być lepszą wersją siebie zawsze jest słuszne? Zapytałam o to Kamę Wojtkiewicz – psycholożkę, dziennikarkę, autorkę podcastu „Sznurowadła myśli” oraz książki „Sobą zajęci. O pułapkach samorozwoju i kultury terapeutycznej”. Gabriela Trojanowska: Kult pracy nad sobą i samorozwoju wydaje się czymś dobrym. Ale czy w tym kontekście możemy mówić dzisiaj o przymusie, obsesji, może nawet wyścigu rozwojowym? Kama Wojtkiewicz: Do mojego gabinetu psychologicznego często trafiają osoby, które mają za sobą odbyte pogłębione procesy terapeutyczne i rozwojowe. Przychodzą z całym zestawem narzędzi, technik i wiedzy o sobie – i mimo to mówią: „Nadal czuję się niewystarczająca/niewystarczający. Inni są gdzieś dalej niż ja”. I choć to tylko próbka gabinetowa, niereprezentatywna dla całego społeczeństwa, ten motyw poczucia wadliwości powraca. Zaczęło mnie to zastanawiać – jak to jest, że praca nad sobą nie zawsze jednoznacznie prowadzi do momentu, w którym ludzie czują si…

Kama-Wojtkiewicz-9c99827.jpg
width: 1400
height: 900

„Romance is back”? Dlaczego w epoce situationshipów i emocjonalnej niejednoznaczności tęsknimy za czymś więcej?
type: item
date: 2026-02-20T06:44:36.000Z
creator: Aleksandra Michalik
subject: Lifestyle
subject: relacje
subject: trendy 2026 lifestyle
subject: związki
description: Przez długi czas byłyśmy karmione „mitem Darcy’ego”, a aplikacje randkowe znieczuliły nas na to, co z założenia powinno być ich celem – wartościowe relacje. Jednak w 2026 roku romans wraca. Nie jako nostalgiczna fantazja ani sezonowa estetyka, lecz jako odpowiedź na realną potrzebę i zmęczenie powierzchownością.
encoded: Żyjemy w epoce paradoksów. Nigdy wcześniej dostęp do drugiego człowieka nie był tak prosty – wystarczy kilka ruchów kciukiem, by rozpocząć rozmowę z kimkolwiek, gdziekolwiek. A jednak czujemy się bardziej samotni niż kiedykolwiek. Coraz więcej użytkowników aplikacji randkowych mówi o emocjonalnym wypaleniu. Coraz więcej młodych dorosłych wycofuje się z randkowej „gry”, która miała być obietnicą wolności, a okazała się źródłem zmęczenia. Właśnie w tym krajobrazie – przesytu, kultury kasyna i emocjonalnego wyczerpania – romantyzm odzyskuje wartość. Nie dlatego, że cofamy się w czasie. Wręcz przeciwnie. Dlatego, że nasz czas jest cenniejszą walutą niż kiedykolwiek i chcemy inwestować go w coś, co naprawdę ma znaczenie. View oEmbed on the source website Dane to potwierdzają. Według analityczki Madé Lapuerta, prowadzącej popularne w social mediach konto @databutmakeitfashion, w 2026 roku wyszukiwanie hasła „romans” w Google osiągnęło najwyższy poziom od pięciu lat – o około 27% wyższy niż średnia z tego okresu. Co istotne, to nie nagły skok, lecz konsekwentny wzrost obserwowany od 2021 roku, który utrzymuje się na poziomie około 8% rocznie. Powodów jest znacznie więcej niż moglibyśmy przypuszczać. Ekran jako zwierciadło epoki Zanim romans na dobre zadomowił się na wybiegach i w rozmowach z przyjaciółkami o randkowaniu, pojawił się tam, gdzie zawsze pojawia się to, co fascynuje zbiorowość – na ekranie. Pierwszym i najgłośniejszym sygnałem był Netfliksowy hit „Bridgertonowie”, który zadebiutował w 2020 roku i natychmiast stał się zjawiskiem kulturowym daleko wykraczającym poza ramy serialu kostiumowego. Produkcja Shondy Rhimes, osadzona w epoce regencji z jej ceremoniałem zalotów, napięciem wyczekiwania i miłością ponad podziałami, nie tylko zdominowała platformy streamingowe, ale zapoczątkowała coś trwalszego – zmianę estetycznego języka całego pokolenia. Każdy kolejny sezon udowadniał tę samą prawdę: publiczność nie jest zmęczona romantyzmem. Jest zmęczona jego brakiem. …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/64/2026/02/MV5BMTMxODE3NDQwNl5BMl5BanBnXkFtZTcwMjUxMTg0NA.V1-a4d4ae5.jpg
width: 2048
height: 1365

Kiedy Tinder już nie wystarcza, przychodzi ona - swatka. Czy miłość w czasach online da się zmatchować offline? [WYWIAD]
type: item
date: 2026-02-03T10:58:04.000Z
creator: Antonina Zborowska
subject: Lifestyle
subject: miłość
subject: relacje
subject: tinder
subject: związki
description: Swipe w prawo. Swipe w lewo. Kolejna rozmowa, która urywa się bez ostrzeżenia. Randka, na którą on nie przychodzi. W świecie aplikacji miłość jest na wyciągnięcie ręki - a jednocześnie nic z tego nie wychodzi. Dlatego coraz więcej osób wraca do starego rozwiązania. Do specjalistki, która widzi znacznie więcej niż aplikacja.
encoded: „Miłość w XXI wieku” zaczyna się od ekranu. Zdjęcie. Krótki opis. Kilka zdań, które mają zdecydować, czy ktoś zasługuje na „szansę”. Tinder, Bumble, Hinge - aplikacje randkowe obiecują dostęp do niemal nieograniczonej puli potencjalnych partnerów. Problem w tym, że wraz z dostępnością przyszło zmęczenie. Znużenie swipe’owaniem. Rozczarowanie rozmowami, które brzmią obiecująco, a kończą się ciszą. Ghosting stał się normą. Kłamstwa - codziennością. Ludzie deklarują wzrost, którego nie mają. Prezentują status związku, który jest fikcją oraz obiecują wrażenia, które znikają po pierwszym spotkaniu. Miało być łatwiej. Jest o wiele trudniej. – Aplikacje uczą nas traktować ludzi jak opcje. Jak produkty do wyboru. A człowiek nie jest lodówką – mówi Anna Guzior-Rutyna, swatka z 13-letnim doświadczeniem, autorka wielu poradników i książek z którą rozmawiam o tym, czy w dobie Tindera wciąż da się znaleźć „tę jedyną osobę” i po co komu dziś swatka. Zanim była romantyczna miłość, była swatka Przez większą część historii ludzkości miłość nie była prywatnym wyborem. Była sprawą rodzin, rodów, interesów i bezpieczeństwa. Małżeństwo miało zapewniać stabilność - uczucia, jeśli się pojawiały, były dodatkiem. W Chinach istniały mei po, w społecznościach żydowskich szadchan, w Europie i na ziemiach polskich swatki i swaci. Ich rola była kluczowa: znali lokalne społeczności, historie rodzin, reputacje, majątki i tajemnice. Negocjowali, badali intencje, łączyli ludzi, którzy „pasowali” do siebie społecznie i życiowo. W wyższych sferach odbywały się sezony matrymonialne, niemal jak w „Bridgertonach” - bale, kolacje, wizyty. Swatki działały często w cieniu tych wydarzeń, dbając o to, by wszystko przebiegało zgodnie z planem. Miłość była luksusem. Dopasowanie koniecznością. Dlaczego swatki zniknęły - i dlaczego wracają XX wiek przyniósł rewolucję: emancypację kobiet, romantyczną miłość, randkowanie i przekonanie, że każdy sam najlepiej wie, kogo chce. Swatki uznano za relikt przeszłości. Aż d…

Materialisci-1-d94124c.jpg
width: 1400
height: 900

Czarno-biały film, który pokonał „Barbie”. Powinien być wake up callem każdej kobiety
type: item
date: 2026-01-17T17:24:22.000Z
creator: Antonina Zborowska
subject: Kultura
subject: canal+
subject: filmy
subject: kobiety
subject: relacje
description: Są filmy, które bawią, wzruszają i jednocześnie biją prosto w serce. „Jutro będzie nasze” to opowieść o przemocy, patriarchacie i kobiecej sile, która wstrząsnęła włoską publicznością i od 18 stycznia wchodzi do polskiego streamingu na Canal+. To nie tylko film - to ostrzeżenie, przypomnienie i inspiracja w jednym.
encoded: Każda z nas w życiu ma swoje wake-up calle - te chwile, które nagle otwierają oczy i każą się zatrzymać, spojrzeć na siebie i swoje życie bez złudzeń. To może być wydarzenie, rozmowa, książka, a czasem właśnie film. Wake-up call nie pyta, nie prosi, nie dyskutuje - po prostu uderza w serce i mówi: teraz musisz działać, teraz musisz postawić granice, wziąć swoje życie w swoje ręce. „Jutro będzie nasze” jest właśnie takim filmem. To mocny, czasem gorzki, czasem zabawny, ale zawsze prawdziwy sygnał, że kobieca siła nie zna kompromisów i nie czeka, aż ktoś jej przyzna prawo do własnego życia. „Jutro będzie nasze” wchodzi na Canal+. To czarno-biały film, który powinien każdy zobaczyć Akcja filmu rozgrywa się w 1946 roku w powojennym Rzymie - mieście biednym, pełnym życia w bramach kamienic i ulic tętniących od chaosu oraz nadziei na nową przyszłość. W tym świecie spotykamy Dalię, matkę trójki dzieci, żonę brutalnego Ivano, którego przemoc wobec żony jest codziennością. Pierwsza scena filmu jest szokująca - cios zadany zaraz po przebudzeniu, niemal tak zwyczajny, jak poranne espresso z cornetto. To pokazuje, że dla wielu kobiet opresja i przemoc były (i wciąż bywają) elementem codzienności. Paola Cortellesi, debiutująca jako reżyserka i wcielająca się w Dalię, pokazuje ten świat czarno-białą, teatralną kreską. Kadry 4:3 przywodzą na myśl włoski neorealizm De Sici i Rosseliniego, ale równocześnie pozwalają wprowadzić elementy ironii, humoru i satyry. Domowy terror miesza się tu z taneczną choreografią, groteską i groteskową przewrotnością. Ivano, kreowany jako kompletny idiota, staje się symbolem patriarchatu i cyklu przemocy przekazywanego z pokolenia na pokolenie. Film wyprodukowany w 2023 roku stał się ogromnym hitem w kinach, przewyższając pod względem oglądalności hollywoodzką produkcję „Barbie” - stając się tym samym jednym z największych włoskich sukcesów kasowych. View oEmbed on the source website Włoski humor i ironia w cieniu tragedii Pomimo poważnego tematu, fil…

Jutro-bedzie-nasze-db54d12.jpg
width: 1400
height: 900

Zeszłoroczny hit kinowy z Blake Lively trafi wreszcie na Netflix. „¾ sali kinowej szlochało”
type: item
date: 2025-12-24T07:39:30.000Z
creator: Antonina Zborowska
subject: Kultura
subject: blake lively
subject: miłość
subject: netflix nowości
subject: relacje
description: Nie każdy film romantyczny powstaje po to, by nas ukoić. „It Ends With Us” nie obiecuje ucieczki od rzeczywistości ani happy endu, który zamyka wszystkie rany. Zamiast tego proponuje coś znacznie trudniejszego - szczere spojrzenie na relację, która zaczyna się jak spełnienie marzeń, a kończy pytaniami, na które nie ma prostych odpowiedzi.
encoded: To historia o miłości, która bywa czuła i pełna nadziei, ale też o ciszy, strachu i decyzjach podejmowanych w samotności. Film, który nie daje komfortu, ale daje głos. I już wkrótce z tym głosem będą mieli okazję zmierzyć się widzowie Netflixa. W tym artykule: O czym jest „It Ends With Us”? Blake Lively w jednej z najbardziej osobistych ról Od BookToka do wielkiego ekranu „Bolesny, ale potrzebny” - jak „It Ends With Us” został przyjęty? Skandal, który tylko podkręcił zainteresowanie A co my myślimy o tym kinowym hicie? „It Ends With Us” trafi na Netflix O czym jest „It Ends With Us”? Główna bohaterka, Lily Bloom, próbuje zbudować dorosłe życie na własnych zasadach po trudnym dzieciństwie. Kiedy poznaje Ryle’a Kincaida, charyzmatycznego neurochirurga, wszystko wygląda jak początek idealnej historii miłosnej. Jest chemia, intensywność, obietnica nowego startu. Z czasem jednak w tej relacji pojawiają się rysy - drobne sygnały ostrzegawcze - małe red flagi, które łatwo zignorować, zwłaszcza gdy bardzo chce się wierzyć, że tym razem będzie inaczej. Sytuację dodatkowo komplikuje powrót Atlasa Corrigana, pierwszej miłości Lily. Atlas przypomina jej nie tylko o przeszłości, ale też o tym, kim była - i kim mogłaby być. „It Ends With Us” nie jest klasycznym romansem. To opowieść o cyklach przemocy, dziedziczonych schematach i odwadze, by je przerwać, nawet jeśli cena okazuje się wysoka. View oEmbed on the source website Blake Lively w jednej z najbardziej osobistych ról W roli Lily Bloom oglądamy Blake Lively, która subtelnie oddaje wrażliwość, artystyczną duszę i wewnętrzne rozdarcie bohaterki. To jedna z tych ról, w których emocje są często bardziej widoczne w spojrzeniu niż w dialogach. Justin Baldoni, znany z „Jane the Virgin” i „Trzy kroki od siebie”, wciela się w Ryle’a - postać magnetyczną, ale niejednoznaczną. Co istotne, Baldoni jest również reżyserem tego filmu. Z kolei Brandon Sklenar („1923”, „Westworld”) jako Atlas wnosi do historii spokój i dojrzałość, stając si…

In-Ends-With-Us-8dab36e.jpg
width: 1400
height: 900

Razem, ale jednak... osobno. „Phubbing” ma ogromny wpływ na nasze relacje z bliskimi, w święta i nie tylko
type: item
date: 2025-12-23T15:04:15.000Z
creator: Gabriela Trojanowska
subject: Lifestyle
subject: breakingnews
subject: psychologia
subject: relacje
subject: Technologia
description: Czy podczas rodzinnych spotkań lub wyjść z przyjaciółmi ukradkiem sprawdzasz, co się dzieje na Instagramie? A może „tylko” odświeżasz skrzynkę mailową czy śledzisz konwersację na Messengerze? To zjawisko ma swoją nazwę i ... nie jest obojętne dla Twoich więzi z bliskimi.
encoded: Boże Narodzenie to tradycyjnie czas spotkań z rodziną i przyjaciółmi, dzielenia się radością i wspólnego spędzania chwil przy stole. Jednak wraz z rozwojem technologii pojawiło się nowe „zagrożenie” dla tej wyjątkowej atmosfery – phubbing. O ile na co dzień zjawisko to bywa irytujące, o tyle w święta staje się wręcz symbolem tego, jak bardzo ekrany mogą odbierać nam prawdziwą bliskość i magię wspólnego czasu. W tym artykule: Phubbing – współczesna pułapka relacji Phubbing a rodzinne rytuały świąteczne Święta offline – jak ograniczyć phubbing i naprawdę być tu i teraz? Phubbing – współczesna pułapka relacji Zjawisko phubbingu, czyli ignorowania obecnych osób na rzecz korzystania z telefonu, choć na co dzień popularne, w czasie świąt nabiera nowego wymiaru. Chwilę, które powinny być wypełnione rozmową, śmiechem i dzieleniem się przeżyciami, coraz częściej przerywane są przez powiadomienia, odruchowe sięganie po telefon i scrollowanie mediów społecznościowych. Wspólne biesiadowanie, śpiewanie kolęd czy rodzinne gry coraz częściej przegrywają z Facebookiem, Instagramem czy TikTokiem. Phubbing a rodzinne rytuały świąteczne W święta oczekiwania wobec bliskich są szczególnie wysokie. Chcemy, by te chwile były naprawdę wyjątkowe, pełne uwagi i zrozumienia. Niestety, nawet krótkie oderwanie uwagi przez telefon może sprawić, że ktoś poczuje się pominięty czy niedoceniony. Zwłaszcza dzieci i osoby starsze mogą przeżywać to szczególnie mocno, odbierając phubbing jako sygnał, że są mniej ważni od cyfrowego świata. Taki sygnał w okresie świątecznym boli podwójnie, bo oczekujemy wtedy autentycznej obecności i ciepła. Phubbing potrafi bezpowrotnie odebrać magię świątecznych rytuałów. Podczas wigilijnej kolacji telefony na stole mogą prowadzić do cichych konfliktów, zaburzać płynność rozmów i oddalać od siebie członków rodziny. Święta offline – jak ograniczyć phubbing i naprawdę być tu i teraz? Eksperci zalecają jasne ustalenia jeszcze przed świętami: telefony odkładamy do specjalne…

Phubbing-a-relacje-c17d375.jpg
width: 1400
height: 900

AI girlfriends - nowy ideał? Wirtualne partnerki coraz bardziej podbijają serca mężczyzn. Czy to oznacza koniec klasycznych związków?
type: item
date: 2025-12-06T06:04:01.000Z
creator: Antonina Zborowska
subject: Lifestyle
subject: miłość
subject: relacje
subject: sztuczna inteligencja
subject: związki
description: Jeszcze do niedawna zdanie: „Mam dziewczynę z AI” brzmiało jak żart z popularnego na Netflixie serialu „Czarne lustro”. Tymczasem rok 2025 przyniósł światu coś, czego chyba nikt się nie spodziewał: cyfrowe partnerki stały się jednym z najsilniejszych trendów w popkulturze, mediach i technologii. I, co zaskakujące, zjawisko to nie dotyczy tylko samotnych introwertyków, ale także zwykłych mężczyzn, którzy - choć statystycznie mają „większy wybór”, bo kobiet na świecie jest więcej - coraz częściej wybierają dziewczynę, która… nie istnieje.
encoded: I wcale nie chodzi o to, że nie mogą mieć relacji „w realu” . Chodzi o to, że cyfrowa partnerka bywa po prostu łatwiejsza. Bardziej przewidywalna. Łagodniejsza. I wolna od emocjonalnej huśtawki, na którą składają się fochy, milczenie, niejednoznaczne sygnały czy słynne „daj mi chwilę do namysłu”. Możesz ją zabrać wszędzie ze sobą, nie musisz za nią praktycznie nic płacić (prócz niewielkiego abonamentu), a gdy potrzebujesz chwili dla siebie, aby spokojnie pograć w najnowszą Fifę na play'u, albo wyjść z kumplami na piwo, wystarczy, że klikniesz „offline”. A ona nie będzie ci miała tego za złe... W tym artykule: AI girlfriends - co to takiego? Statystyki są przerażające. Tylu mężczyzn nie widzi problemu z wzięciem ślubu z dziewczyną AI Dlaczego mężczyźni randkują z wirtualnymi dziewczynami? Kobiety robią to od dawna... Czy to koniec klasycznych związków? AI girlfriends - co to takiego? Wszystko zaczęło się niewinnie. Latem 2025 roku TikTok zalała fala filmów, na których chłopcy przytulają się do dziewczyn, które - jak się okazało - zostały stworzone przez filtr AI Girlfriend we współpracy z CapCut. Animowane partnerki wyglądały jak bohaterki romantycznych gier: idealnie uśmiechnięte, idealnie zbudowane, idealnie dopasowane do każdego użytkownika. Mężczyźni prezentowali je w filmach, robili sobie z nimi selfie, nagrywali randki, a niektórzy nawet pokazywali je… rodzicom. „Poznaj moją dziewczynę. Nie, nie możesz się z nią przywitać, bo jest w chmurze” - brzmiały żartobliwe podpisy, pod którymi jednak kryło się coś dużo poważniejszego. Bo nagle okazało się, że te dziewczyny nie są tylko memem. Aplikacje takie jak Girlfriend.ai czy Grok zaczęły tworzyć partnerki, do których można mówić, flirtować, wymieniać głosówki, a nawet prowadzić dłuższe rozmowy wideo. „Annie”, jedna z najbardziej znanych postaci AI, reaguje jak człowiek, prowadzi dialog, zapamiętuje preferencje i emocje. Wielu użytkowników przyznaje, że takie rozmowy stały się dla nich ważne. Zaczęło się jak zawsze -…

AI-Girlfriends-dfc2514.jpg
width: 1400
height: 900

Ten chłopak to red flag. Oto 5 sygnałów, których lepiej nie ignorować. Nr 3 jest szczególnie ważny
type: item
date: 2025-11-29T17:00:14.000Z
creator: Antonina Zborowska
subject: Lifestyle
subject: miłość
subject: randki
subject: relacje
subject: tinder
subject: związek
subject: związek z narcyzem
description: To ten chłopak, przed którym ostrzegała Cię psiapsi. Ten, o którym mówiłaś „dajmy mu szansę”, choć intuicja krzyczała girl, run. Oto pięć red flags, które wyłapiesz szybciej, niż zdążysz wysłać mu „wydaje mi się, że musimy pogadać…”.
encoded: W dzisiejszych czasach randkowanie przypomina bieganie po polu minowym - od Tindera, przez krótkie spotkania, aż po relacje „na próbę” i wszelkie inne nowoczesne układy. Nie brakuje samotności, poczucia chaosu i potrzeby znalezienia kogoś „właściwego”. I choć serce czasem chce wierzyć w bajki, rozum podpowiada: uważaj. Red flags, czyli czerwone flagi w relacjach, nie pojawiają się od razu, na początku relacji z wielkim neonem, ale dopiero w subtelnych gestach, słowach i reakcjach, które mają za zadanie powoli wciągać Cię w toksyczną grę. Nie chodzi o paranoję, tylko o uważność. O obserwowanie drobnych sygnałów, które w konsekwencji mówią jedno: szanuj siebie, bo ktoś inny może próbować przejąć kontrolę nad Twoimi emocjami. W tym artykule: Red flag #1: On zawsze wie lepiej Red flag #2: Kiedy coś mu nie pasuje, nagle robisz się „okrutna” Red flag #3: „Jesteś przewrażliwiona” - czyli najstarszy trick w jego playbooku Red flag #4: Love bombing - „za szybko, za mocno, za intensywnie” Red flag #5: Pasywno-agresywne „OK” Dlaczego tak często ignorujemy red flags? Czy istnieje na to dobre the bottom line? Red flag #1: On zawsze wie lepiej Zaczyna się niepozornie. Delikatną poprawką. Uśmiechem, który mówi: „No kochanie, nie do końca tak to wygląda”. Mówisz, że miałaś trudny dzień - on odpowiada, że przesadzasz. Opowiadasz o sytuacji w pracy - on tłumaczy, jak powinnaś była to rozegrać. On nie rozumie, on wie. I nagle całe Twoje życie staje się tematem, który on musi skomentować, skorygować, przeanalizować. Na początku myślisz: „On jest taki mądry, taki ogarnięty.” A potem orientujesz się, że każdy Twój krok wymaga akceptacji. To nie troska. To kontrola w wersji „soft”. Ciche, subtelne przesuwanie granicy - tak subtelne, że często zauważasz je dopiero wtedy, kiedy zaczynasz przepraszać za rzeczy, których w ogóle nie zrobiłaś. Twoje zdanie zawsze jest „przesadą”, „nadinterpretacją”, „przewrażliwieniem”. Brzmi znajomo? To właśnie textbook gaslighting, czyli klasyczna manipulacja…

Ten-chlopak-to-redflag-b4c0b14.jpg
width: 1400
height: 900

Niewidoczne rany, „czerwone flagi” i odwaga, by (sobie) pomóc: ekspertki o tym, co naprawdę obnaża „Dom dobry”
type: item
date: 2025-11-23T06:00:03.000Z
creator: Gabriela Trojanowska
subject: Lifestyle
subject: psychologia
subject: relacje
description: Dlaczego „Dom dobry” błyskawicznie zyskał tak szeroki odbiór społeczny? Jak rozpoznawać alarmujące zachowania i co zrobić, gdy podejrzewamy, że ktoś doświadcza przemocy? Zapytałam ekspertki, Joannę Gzyrę-Iskandar i Julittę Dębską.
encoded: Premiera filmu „Dom dobry” Wojciecha Smarzowskiego uruchomiła lawinę emocji, dyskusji i wyznań – tak silną, jakiej mało kto się spodziewał. Brutalnie prawdziwa historia, pokazująca przemoc w rodzinie funkcjonującej na wysokim poziomie, podważyła wiele społecznych mitów. Przedstawicieka fundacji Feminoteka – partnera merytorycznego filmu – i ekspertka Joanna Gzyra-Iskandar, opowiedziała o kulisach współpracy z twórcami, reakcjach widzów oraz realiach, których nie widać na ekranie. Do rozmowy zaprosiłam także Julittę Dębską – psycholożkę i terapeutkę specjalizującą się w tematyce relacji. Feminoteka: widzimy zdecydowany wzrost liczby zgłoszeń z prośbą o pomoc Powstawanie „Domu dobrego” nie ograniczyło się do procesu filmowego – Smarzowski chciał, by historia była wiarygodna. Dlatego już kilka lat temu nawiązał kontakt z Feminoteką. Jak podkreśla Joanna Gzyra-Iskandar, ten dialog był pierwszym krokiem do głębszego zrozumienia tematu. – Wojtek Smarzowski pierwszy raz rozmawiał z ekspertką Feminoteki kilka lat temu, kiedy zaczął interesować się tematem przemocy domowej pod kątem filmu. Kontakt odnowiliśmy parę tygodni przed premierą – mówi Joanna Gzyra-Iskandar. Fundacja intensywnie pracowała z twórcami – nie tylko z reżyserem, ale także z obsadą. – Jedna z ekspertek Feminoteki spotykała się z reżyserem oraz aktorami i aktorkami, aby pomóc im poczuć się pewniej w rozmowach i wystąpieniach medialnych dot. przemocy… Chciałyśmy, aby byli przygotowani i znali podstawowe fakty, statystyki i rozumieli mechanizmy przemocy domowej – dodaje. Efekt? – zdaniem ekspertki – niezwykle satysfakcjonujący. Dom zły w domu dobrym: nowe oblicze przemocy Wiele osób, które zobaczyły film, zderzyło się z faktem, że przemoc nie ma jednego oblicza. Ofiarą może być osoba zamożna, wykształcona, pozornie pewna siebie. Sprawcą – człowiek o wysokiej pozycji, ceniony i szanowany. To właśnie tu szczególnie wybrzmiewają obserwacje Julitty Dębskiej dotyczące stereotypów i niewidocznych form przemocy. – S…

Ekspertki-o-odbiorze-filmu-Dom-dobry-6c3a01c.jpg
width: 1400
height: 900

Ten norweski film o skomplikowanych relacjach czule dotyka tego, o czym boimy się mówić. Powinna go obejrzeć każda kobieta
type: item
date: 2025-11-22T17:48:16.000Z
creator: Antonina Zborowska
subject: Kultura
subject: lgbtq
subject: miłość
subject: norwegia
subject: premiery filmowe
subject: relacje
subject: skandynawia
subject: związek
description: Dag Johan Haugerud z niezwykłą delikatnością zagląda tam, gdzie codziennie jesteśmy, ale rzadko kiedy mamy odwagę spojrzeć naprawdę - w sam środek naszych uczuć. „Miłość”, trzecia odsłona jego filmowego cyklu o współczesnych relacjach, to kino ciche, empatyczne, momentami zabawne. A przede wszystkim prawdziwe.
encoded: W świecie, który częściej domaga się deklaracji niż uczuć, norweski reżyser - Haugerud proponuje coś niezwykle odświeżającego: spokój. Film „Miłość” nie przyspiesza, nie dramatyzuje, nie uwodzi tanimi emocjami. Zamiast tego prowadzi nas przez relacje, które są tak zwyczajne, że aż zaskakująco bliskie. Po „Seksie” i „Snach o miłości” autor hitu wyświetlanego obecnie w polskich kinach ponownie zagląda do ludzkiego serca - ale robi to z jeszcze większą czułością. Jego bohaterowie żyją, kochają, mylą się i próbują od nowa. Nie są idealni, ale są prawdziwi. I to jest najbardziej poruszające. W tym artykule znajdziesz: Film „Miłość”. Norweska opowieść o bliskości, która nie krzyczy - tylko słucha Prom jako współczesny speed-dating. Tyle że z norweską subtelnością Nowe oblicza uczuć: miłość hetero, homo i ta, której nie potrafimy nazwać „Miłość”: film, który zostaje z nami długo po seansie Film „Miłość”. Norweska opowieść o bliskości, która nie krzyczy - tylko słucha Haugerud wybiera dla swojej historii stolicę Norwegii - Oslo - surowe, chłodne, wcale nie instagramowe. Miasto, które zamiast być tłem do romansów, staje się lustrem: odbija współczesność, jej tempo, jej samotność, jej pragmatykę. W centrum tej opowieści są trzy osoby: lekarka Marianne, pielęgniarz Tor i Kathrine, urzędniczka odpowiedzialna za kulturę. Poznajemy ich nie w wielkich życiowych momentach, lecz w drodze - na promie płynącym z Oslo do małej miejscowości, która w pewnym sensie istnieje tylko po to, by ludzie mogli się wyspać. I jest w tym coś symbolicznego. Prom, który płynie przez środek nocy, tworzy przestrzeń niewymuszonej intymności. Przypadkowe spotkania nagle stają się możliwe. Ludzie, których nic nie łączy, zaczynają rozmawiać. A z czasem, podczas tej podróży, rodzi się między nimi może i coś więcej. Prom jako współczesny speed-dating. Tyle że z norweską subtelnością W „Miłości” prom nie jest zwykłym środkiem transportu - to coś pomiędzy klubem, czatem i terapią grupową. Miejscem, gdzie wszysc…

Milosc-38b38a2.jpg
width: 1400
height: 900