Aplikacje randkowe są już passé. W 2026 roku panuje trend „meet cute”
Tinder jest już passé. Przynajmniej tak wynika z raportu Oform. W 2026 roku wraca tęsknota za spotkaniami w realu: przypadkowym spojrzeniem w kawiarni, rozmową po zajęciach jogi albo znajomością, która zaczyna się bez przesuwania palcem po ekranie.
Aplikacje randkowe miały uprościć szukanie miłości, ale coraz częściej zostawiają po sobie zmęczenie, rozczarowanie i poczucie, że relacje stały się kolejnym algorytmem. W 2026 roku single coraz chętniej odwracają wzrok od ekranu i wracają do spotkań IRL: w kawiarni, na siłowni, w biurze, klubie książki albo zupełnie przypadkiem. Kryzys aplikacji randkowych - co mówi raport? Według raportu Oform (brytyjskiej organizacji, która bada zachowania społeczeństwa w Internecie) w Wielkiej Brytanii w stosunku do maja 2023 roku Tindera opuściło aż 600 tys. użytkowników, których liczba z 2,5 mln spadła do 1,9 mln. Bumble - 368 tys. osób, a Hinge - 131 tys. Użytkownik tracą bowiem złudzenia, że apki zostały stworzone, by naprawdę łączyć ludzi. Algorytmy mają raczej stymulować ośrodki dopaminy i uzależniać od wiecznego szukania „lepszej” opcji. Single i singielki skarżą się także, że permanentnie czują się jak na targu, a ich wartość jest zależna od atrakcyjności fotki profilowej. Ta często zresztą nie do końca odpowiada rzeczywistości (co zapewne przekłada się liczne przypadki ucieczki z umówionego spotkania). A takie rozczarowania to zaledwie wierzchołek góry lodowej, bo przecież za tinderowym profilem może kryć się nawet groźny przestępca. Gdzie będziemy szukać miłości w 2026 r. ? „Meet cute” - czyli romantyczne spotkanie nieznajomych to najważniejszy trend w randkowaniu w 2026 r. Pokolenie Z romantyzuje poznanie drugiej połówki w prawdziwym życiu, dlatego powiedzenie naszych babć: „kawalera spotkasz w bibliotece” powraca do łask. Z pewnością wpływ na ten trend ma także fakt, że coraz więcej z nas powraca do biur, a praca jest wciąż w czołówce miejsc, gdzie można poznać miłość życia. Wróżymy wzrost zainteresowania klubami sportowymi lub dedykowanymi zdrowemu stylowi życia aplikacjami, w których można poznać partnera treningów (a może nawet do życia). Świetnym miejscem spotkań są także wyrastające jak grzyby po deszczu kluby książki, czy specjalne wyjazdy organizowane dla singli. No i oczywiście stare, dobre bary. „Meet cute” zamiast matcha. Dlaczego znowu chcemy poznawać się w realu? W 2026 roku „meet cute” nie brzmi już jak scena z komedii romantycznej, tylko jak cichy bunt przeciwko randkowaniu zaprojektowanemu pod statystyki, dopaminę i nieskończony wybór. Największym problemem aplikacji nie jest dziś brak wyboru, ale jego nadmiar. Scrollowanie profili coraz częściej przypomina przeglądanie katalogu, w którym każdą osobę można odrzucić jednym ruchem palca, zanim jeszcze zdąży się naprawdę ją poznać. To zmienia sposób myślenia o relacjach: zamiast ciekawości pojawia się ocena, zamiast rozmowy szybka selekcja, a zamiast ekscytacji zmęczenie. Dlatego w 2026 roku coraz więcej singli szuka nie kolejnego matcha, ale sytuacji, w której druga osoba przestaje być profilem, a zaczyna być człowiekiem.
Kocha, lubi... ale nie odpisuje. Dlaczego ghosting boli tak bardzo i jak odzyskać równowagę?
Ghosting boli, bo oznacza nagłe zniknięcie bez słowa wyjaśnienia. Sprawdzamy, czym jest, dlaczego ludzie ghostują i jak poradzić sobie z ciszą po drugiej stronie ekranu.
Jeszcze wczoraj pisaliście ze sobą codziennie, a dziś po drugiej stronie ekranu jest tylko cisza. Ghosting to nagłe zerwanie kontaktu bez wyjaśnienia, które potrafi zostawić po sobie więcej pytań niż niejedna kłótnia. Choć najczęściej mówi się o nim w kontekście randek i relacji romantycznych, ghosting zdarza się także w przyjaźniach, pracy czy kontaktach rodzinnych. Skąd bierze się takie zachowanie, co mówi o osobie, która znika, i, co najważniejsze: jak odzyskać spokój, gdy ktoś po prostu przestaje odpowiadać? W tym artykule: Czym jest ghosting? Definicja zjawiska Opcja zapasowa, czyli benching Jakie są emocjonalne skutki ghostingu? Ghosting i co dalej? Jak sobie radzić? Czym jest ghosting? Definicja zjawiska Brzmi znajomo? Piszecie niemal bez przerwy, potraficie godzinami rozmawiać przez telefon, aż nagle kontakt urywa się bez żadnego wyjaśnienia. Bywa też inaczej, znajomość trwa już kilka miesięcy, planujecie wspólny wyjazd, poznajecie swoich bliskich, a potem zapada cisza. Jest i trzeci scenariusz: po udanej randce pojawiają się regularne spotkania, czułe słowa, prezenty i wspólne świętowanie ważnych dat, aż w pewnym momencie ta druga osoba po prostu przestaje odpisywać. Takie sytuacje coraz częściej pojawiają się w świecie randek. Łączy je jedno zjawisko, ghosting. Samo słowo ghosting zaczęło funkcjonować szerzej około 2011 roku i pochodzi od angielskiego "ghost", czyli duch. Określenie jest wyjątkowo trafne, bo osoba, która ghostuje, znika tak, jakby rozpłynęła się w powietrzu. Przestaje pisać, nie odbiera telefonu, nie odpowiada na wiadomości. Bez zapowiedzi i bez rozmowy usuwa się z czyjegoś życia, czasem nawet chwilę po tym, jak deklarowała uczucia. Dlaczego tak się dzieje? Przyczyn może być kilka. Często wskazuje się na lęk przed bliskością i zaangażowaniem. Kiedy relacja zaczyna robić się poważna, osoba-duch wycofuje się zamiast skonfrontować z własnymi emocjami. Dla niektórych randkowanie staje się wtedy bardziej grą niż budowaniem prawdziwej więzi. Urszula Pietrzak i Michał Rakowski w tekście przygotowanym dla aplikacji ZaadoptujFaceta zwracają uwagę, że mężczyźni mogą traktować ghosting także jako sposób na podbudowanie ego: Opcja zapasowa, czyli benching Ghosting jest znacznie prostszym sposobem zakończenia relacji niż wyjaśnianie drugiej osobie, dlaczego już nie chcemy kontynuować spotkań. Niektórzy boją się, że zamykając oficjalnie znajomość rezygnują jednocześnie z możliwości powrotu. Wydaje się im, że jeśli po prostu znikną z czyjegoś życia bez wyjaśnienia, zawsze mogą odezwać się do drugiej osoby, gdy tylko zechcą (lub poczują się samotni). To zachowanie jest często określane mianem benchingu. Osoba traktuje swojego partnera jak opcję zapasową – jeśli nie uda jej się stworzyć relacji z kimś innym, albo poczuje się źle, może znów dać o sobie znać. Ostatnio mówi się również o zjawisku "mooningu". Według magazynu GQ, mooning to z kolei coś pomiędzy ghostingiem a benchingiem. Polega na celowym ignorowaniu wiadomości od swoich bliskich. Jakie są emocjonalne skutki ghostingu? Skutki emocjonalne ghostingu potrafią być dotkliwe, bo nagłe zniknięcie drugiej osoby zostawia po sobie pustkę, dezorientację i poczucie odrzucenia. Brak wyjaśnienia sprawia, że osoba ghostowana często zaczyna analizować każde słowo, wiadomość czy spotkanie, szukając winy w sobie. Może pojawić się spadek samooceny, lęk przed kolejnymi relacjami, trudność w zaufaniu innym, a także złość, smutek i bezsilność. Ghosting bywa szczególnie bolesny dlatego, że nie daje symbolicznego domknięcia. Zamiast rozmowy i jasnego zakończenia pozostaje cisza, która potrafi długo podtrzymywać nadzieję, niepewność i emocjonalne napięcie. Ghosting i co dalej? Jak sobie radzić? Nie obwiniaj siebie. Nagłe zniknięcie drugiej osoby bez wyjaśnienia świadczy przede wszystkim o jej niedojrzałości emocjonalnej lub braku gotowości do rozmowy. Nie szukaj odpowiedzi na siłę. Analizowanie każdej wiadomości, randki czy gestu może tylko przedłużać cierpienie i nakręcać niepewność. Potraktuj ciszę jako komunikat. To trudne, ale brak odpowiedzi również jest odpowiedzią, nawet jeśli nie daje poczucia domknięcia. Postaw granicę. Zamiast wysyłać kolejne wiadomości, zatrzymaj się i zadbaj o własny spokój. Daj sobie prawo do emocji. Smutek, złość, wstyd czy rozczarowanie są naturalne po takim doświadczeniu. Porozmawiaj z kimś bliskim. Opowiedzenie o sytuacji przyjaciółce, siostrze lub terapeucie pomaga uporządkować emocje i odzyskać dystans. Nie zamykaj się na kolejne relacje. Ghosting może podważyć zaufanie, ale nie każda znajomość musi kończyć się ciszą. Zdrowa relacja opiera się na obecności, szczerości i wzajemnym szacunku. Ghosting to niełatwe doświadczenie, ale nie powinno podważać twojej wartości ani wiary w dobre relacje. Warto potraktować ciszę jako sygnał, zadbać o siebie i pamiętać, że zdrowa więź opiera się na szczerości, obecności i szacunku.
„6–7” to nowy, kontrowersyjny trend w randkowaniu. Ekspertka tłumaczy, dlaczego „dating down” może mieć bolesne konsekwencje
Zasada 6–7 zachęca singli i singielki, by umawiali się z osobami uznawanymi za przeciętnie atrakcyjne: właśnie takimi na „sześć” albo „siedem” w skali od 1 do 10. Ale czy warto szukać miłości w ten sposób?
Jeśli randkowanie Ci nie wychodzi, to podobno dlatego, że wszystkie osoby, które Ci się podobają, są po prostu zbyt hot. Brzmi dziwnie? A jednak to właśnie porada, która krąży dziś po sieci jako część nowego „trendu”. Ci, którzy są na bieżąco z absurdami internetowego dyskursu o randkowaniu, mogą pomyśleć, że to brzmi znajomo: czy niefortunnie nazwany trend „shrekking” nie polegał przypadkiem na tym samym, czyli umawianiu się z kimś, kogo uważa się za mniej atrakcyjnego od siebie? Tym razem jednak temat z nową siłą podbija social media, podtrzymując przekonanie, że osoby „lekko ponad średnią” będą bardziej dostępne emocjonalnie, uważniejsze i po prostu... pewniejsze jako partnerzy. W tym artykule: Na czym polega trend randkowy „6–7”? Dlaczego „dating down” od początku ustawia relację źle Atrakcyjność nie mówi nic o tym, jak ktoś będzie Cię traktować Trendy randkowe raczej nie rozwiązują problemów sercowych Zamiast obwiniać innych, warto przyjrzeć się własnym schematom Każda z nas zasługuje, by być dla kogoś „10/10” Na czym polega trend randkowy „6–7”? Jak w przypadku większości trendów z mediów społecznościowych, trudno wskazać ich konkretne źródło. Ten wydaje się naturalnym rozwinięciem trendu 6–7, który stał się popularny wśród nastolatków już w 2025 roku. Użytkownicy wrzucali wówczas głównie bezsensowne filmiki, w których unosili dłonie w powietrzu i powtarzali do kamery te liczby – też nie do końca to rozumiem i chyba... właśnie o to chodziło. Problem w tym, że teraz 6–7 wkroczyło do rozmów o randkowaniu. I właśnie dlatego uważam, że nie powinnyśmy brać tego zjawiska na serio. Po pierwsze: skoro już koniecznie mamy oceniać potencjalnych partnerów w skali od 1 do 10, to czy naprawdę nie chciałybyśmy spotykać się z kimś, kto dla nas jest „10”? Nie chodzi o to, żebyśmy wszystkie goniły za najatrakcyjniejszymi albo najbardziej „udanymi” ludźmi. Ale jeśli już na starcie uznajesz, że Twój partner jest w jakimś sensie „gorszy”, to trudno uznać to za dobry fundament relacji. Tym bardziej że stoi za tym dziwny i bardzo niezdrowy mechanizm wyższości – randkując „w dół”, automatycznie ustawiasz siebie „wyżej” od drugiej strony. Dlaczego „dating down” od początku ustawia relację źle Dochodzi do tego powierzchowność, którą ten trend wciąż przecież wzmacnia. Bo czym właściwie jest „szóstka” albo „siódemka”? Jak to zmierzyć? Zakolami? Wzrostem? Znakiem zodiaku? – Ryzykujesz, że po obu stronach zacznie narastać frustracja – mówi psycholożka dr Madeleine Roantree. – Jeśli w głębi duszy wierzysz, że się ‘zadowoliłaś tym, co było’, to i tak będzie to widoczne. A jeśli partner poczuje, że jest bezpieczną opcją, a nie kimś, kogo naprawdę pożądasz, może to działać destrukcyjnie. Trudno się z tym nie zgodzić: gdyby ktoś, z kim się spotykam, ocenił mnie na „sześć albo siedem” na 10, byłabym wściekła. Atrakcyjność nie mówi nic o tym, jak ktoś będzie Cię traktować Ten trend opiera się też na kompletnie wypaczonym założeniu, że atrakcyjność fizyczna i dobre zachowanie w związku wzajemnie się wykluczają. Że „szóstka” nie potraktuje Cię źle, bo będzie po prostu wdzięczna, że w ogóle ją wybrałaś. – Ta logika jest po prostu błędna – mówi Amy Chan, autorka książki „Unsingle: How to Date Smarter and Create Love that Lasts”. – Obniżenie standardów dotyczących wyglądu samo w sobie nie jest niczym złym – wiele osób przywiązuje zbyt dużą wagę do powierzchownych cech – ale fatalnym pomysłem jest utożsamianie ‘mniejszej atrakcyjności’ z tym, że ktoś będzie lepiej Cię traktował. To nie mówi absolutnie nic o charakterze tej osoby. To wciąż ta sama błędna logika, tylko odwrócona. Trendy randkowe raczej nie rozwiązują problemów sercowych Kierowanie się trendami randkowymi rzadko jest dobrym pomysłem. Owszem, bywa kojące, kiedy ktoś nadaje nazwę temu, czego właśnie doświadczasz: trend 6–7 uwypukla problem ze znalezieniem partnerów dostępnych emocjonalnie. Ale od tego do realnej zmiany w życiu uczuciowym droga jest daleka. – Większość trendów randkowych jest reaktywna – tłumaczy Chan. – Pojawiają się jako odpowiedź na zbiorowy ból i stają się viralami dlatego, że dobrze klikają się w internecie – nie dlatego, że naprawdę mogą coś zmienić. Nie pomaga też to, że trendy randkowe często zachęcają nas do obwiniania innych za własne złe doświadczenia. Zdecydowanie rzadziej nakłaniają do przyjrzenia się sobie. Trend 6–7 działa jak mechanizm obronny i siłą rzeczy będzie przemawiał do osób, które mają za sobą serię toksycznych związków z atrakcyjnymi partnerami. Tyle że zamiast skłonić je do przeanalizowania własnych schematów, wygodnie przerzuca winę na kogoś innego. Zamiast obwiniać innych, warto przyjrzeć się własnym schematom Widać to zresztą w języku, jakim mówimy dziś o randkowaniu online. Czy tylko mój algorytm jest zalany filmikami kobiet, które narzekają na fatalnych facetów, z którymi ostatnio się spotykały, i w odpowiedzi ogłaszają... celibat? – Dużo łatwiej powiedzieć: ‘randkowanie w moim mieście jest okropne’ albo ‘wszyscy fajni są już zajęci’, bo wtedy nie musimy brać odpowiedzialności za własny udział w sytuacji ani podejmować realnych kroków, by coś zmienić – mówi Chan, która uważa, że obwinianie innych to wygodny sposób na unikanie prawdziwej bliskości. Rozumiem to. Randkowanie dziś jest trudne. Czasem naprawdę ma się wrażenie, że przechodzimy z jednego odcinka „Seksu w wielkim mieście” do drugiego, od jednego męskiego stereotypu do kolejnego: „Rosjanin”, „polityk”, „Amerykanin”. Mój terapeuta zasugerował nawet, żebym przestała nadawać mężczyznom, z którymi się spotykam, takie etykietki. I choć w trendach randkowych czuć pewien rodzaj wspólnotowości – bo przecież wszystkie przez to przechodzimy – to w praktyce mogą one jedynie „uwięzić” nas w pętli negatywnego myślenia. W pętli, która odcina nas od czegoś naprawdę znaczącego i odsuwa od trudnej, ale koniecznej autorefleksji, potrzebnej do przerwania niezdrowych schematów. Każda z nas zasługuje, by być dla kogoś „10/10” Dlatego nie będę szukać „szóstki” ani „siódemki”. Myślę, że wszystkie zasługujemy na „10/10”. A jeszcze bardziej zasługujemy na to, by nasze partnerki i partnerzy widzieli w nas „10”. Inaczej naprawdę nie wiem, po co w ogóle randkować. Równie dobrze mogłybyśmy wszystkie zamieszkać z... kotami – co, szczerze mówiąc, wcale nie brzmi tak źle. Oryginalny tekst ukazał się w brytyjskim wydaniu ELLE
Aplikacje randkowe zamieniły miłość w supermarket. Jak ghosting niszczy nasze poczucie wartości wyjaśnia seksuolog Andrzej Gryżewski
Andrzej Gryżewski, seksuolog i psychoterapeuta, jest gościem nowego cyklu POWIĘKSZENIE. Bliżej z Hanną Lis. W szczerej rozmowie o relacjach w dobie Tindera, AI i epidemii samotności wyjaśnia, jak aplikacje randkowe zmieniły podejście do miłości i dlaczego ghosting jest tak destrukcyjny dla naszej samooceny.
Spis treści: Miłość na miarę XXI wieku – czy jest jeszcze możliwa? Jak ghosting wpływa na nasze poczucie wartości? Jak radzić sobie z ghostingiem? Miłość na miarę XXI wieku – czy jest jeszcze możliwa? Współczesne randkowanie coraz częściej przypomina robienie zakupów w wielkim, internetowym supermarkecie. Taki obraz wyłania się z rozmowy Hanny Lis z seksuologiem Andrzejem Gryżewskim. „Left, right, left, right. Nie, ta półka mi się nie podoba, to skręcę tutaj. Dokładnie. O, to wezmę! I tak biorą sobie w tym supermarkecie, wybierają ludzi, ale co jest najgorsze, że potem zwracają tych ludzi. W supermarkecie jest przynajmniej jakaś procedura zwrotu. Musisz pokazać kwitek, musisz wytłumaczać. Tutaj ci ludzie są czasami po prostu wyrzucani do kosza” – mówi Andrzej Gryżewski. Aplikacje randkowe miały ułatwiać poznawanie się i budowanie relacji. W praktyce jednak często prowadzą do powierzchownych kontaktów, które kończą się nagłym zniknięciem jednej ze stron – zjawiskiem znanym jako ghosting. Andrzej Gryżewski tłumaczy: „Ghosting to jest takie znikanie, że ktoś pisze coraz rzadziej, coraz rzadziej i przepada, albo w ogóle przestaje pisać, albo zaczyna cię blokować". To zjawisko łączy się bezpośrednio z syndromem supermarketu, kiedy usilnie próbujemy znaleźć partnera w 100% dopasowanego do naszych potrzeb. Seksuolog zaznacza, że w ten sposób ludzie, zamiast budować głębokie relacje, nieustannie poszukują „lepszego towaru”, a osoby, które nie spełnią ich oczekiwań, są po prostu usuwane z życia – często bez słowa wyjaśnienia. Jak ghosting wpływa na nasze poczucie wartości? Ghosting to nie tylko problem relacyjny, ale też psychologiczny. „W analogowych czasach, jak ktoś chciał się rozstać z kimś, to jednak mówił dlaczego, wyjaśniał i przez to nasza głowa nie generowała jakichś negatywnych scenariuszy, że to pewnie przez moją wagę albo mój wzrost albo coś tam” – wspomina Gryżewski. Kiedy zostajemy ghostowani, nasz umysł zaczyna szukać winy w sobie. Nasz mózg został stworzony po to, żeby uwypuklać zagrożenia. Czyli jeśli kobieta czuje się zghostowana, bo mężczyzna się nie odzywa, to on uwypukla zagrożenia, czyli najczęściej te wady, które ona w swoim ciele widziała. To mechanizm, który może prowadzić do poważnych problemów z poczuciem własnej wartości, a nawet depresji. Jak radzić sobie z ghostingiem? Seksuolog podkreśla, że ofiara ghostingu nie powinna szukać winy w sobie. „Problem nie jest w tobie, ale ciężko to wyjaśnić” – mówi Gryżewski. Warto pamiętać, że ghosting to problem osoby, która znika, a nie tej, która zostaje porzucona. Jeśli czujesz, że takie doświadczenia wpływają na twoje samopoczucie, warto porozmawiać z bliskimi lub specjalistą. Pomimo cyfrowej rewolucji i nowych zagrożeń, Andrzej Gryżewski wierzy, że prawdziwa miłość jest nadal możliwa. Wymaga jednak odwagi, szczerości i gotowości do budowania relacji poza „supermarketem” aplikacji randkowych. Kluczem jest świadomość własnych potrzeb i granic oraz umiejętność rozmawiania o emocjach – nawet tych trudnych. Aplikacje randkowe zrewolucjonizowały nasze podejście do miłości, ale też przyniosły nowe wyzwania. Ghosting i „syndrom supermarketu” mogą poważnie zaszkodzić naszemu poczuciu własnej wartości. Warto pamiętać, że za każdą relacją stoi człowiek – z emocjami, nadziejami i lękami. Szukanie prawdziwej bliskości wymaga otwartości na drugiego człowieka.
Red flagi zamiast motyli w brzuchu. Jak naprawdę randkuje się w 2026 i czy jesteśmy skazani na epidemię samotności?
W 2026 roku randkowanie to już zupełnie inna rzeczywistość niż ta, którą pamiętamy sprzed kilku czy kilkunastu lat. O tym, jak wygląda współczesne randkowanie i budowanie relacji, rozmawiałam z Natalią Uliasz – Polką mieszkającą na Bali.
Spis treści: Samotność - globalna epidemia? Romantyzm czy pragmatyzm - co dzisiaj buduje relacje? Red flagi zamiast motyli Kłótnie? Tak, ale mądrze Czego uczymy się o miłości w 2026? Samotność - globalna epidemia? Choć wydaje się, że Bali to raj dla zakochanych, Natalia zauważa, że samotność jest tam widoczna nawet bardziej niż w Polsce. Randkowanie na wyspie to przede wszystkim lekkość, brak zobowiązań i duża otwartość na nowe znajomości – jednak rzadko kiedy prowadzi to do poważnych związków. Wśród singielek dominuje poczucie tymczasowości – relacje są na chwilę, ludzie przyjeżdżają i wyjeżdżają, a deklaracje i plany na przyszłość są raczej wyjątkiem niż regułą. Romantyzm czy pragmatyzm - co dzisiaj buduje relacje? Natalia podkreśla, że dzisiejsze randkowanie jest dużo bardziej pragmatyczne. Romantyczna miłość stała się dodatkiem, a nie fundamentem relacji. Oczekujemy od związku nie tylko uczucia, ale też bezpieczeństwa, wspólnego rozwoju, przyjaźni, a nawet… atrakcyjnego wizerunku na Instagramie. Zbudowanie takiego „full package” wymaga pracy i samoświadomości, a nie każdy jest gotowy na kompromisy. W efekcie coraz częściej relacje są krótkotrwałe, a ludzie regularnie dokonują „aktualizacji” swoich związków, zastanawiając się, czy dalej chcą być razem. Nie ma już presji, by trwać w relacji na siłę – liczy się to, czy nadal jest „flow”. Aplikacje randkowe stały się nieodłączną częścią życia singli – zarówno w Polsce, jak i na Bali. Tam jednak, jak zauważa Natalia, profile przypominają magazyny modowe, a zdjęcia są dopracowane do perfekcji. Jednak nawet jeśli pierwsze spotkania są pełne wrażeń – zachód słońca, aktywności fizyczne, kolacje – rzadko kiedy przeradzają się w coś trwałego. Red flagi zamiast motyli Współczesne randkowanie to często skupianie się na tym, co nie działa. Zamiast szukać pozytywnych sygnałów, szybciej wytykamy red flagi – różnice w stylu życia, brak gotowości do zobowiązań, inne plany na przyszłość. Z jednej strony to chroni przed rozczarowaniem, z drugiej – zamyka na szansę poznania kogoś naprawdę wartościowego. Zdaniem Natalii, podstawą zdrowego związku jest szczerość i otwartość. Nie chodzi o udawanie, koloryzowanie czy dopisywanie historii, tylko o autentyczność i gotowość do rozmowy – także o trudnych emocjach. To właśnie brak prawdziwej komunikacji najczęściej niszczy relacje, a nie brak czasu czy mnogość opcji. Kłótnie? Tak, ale mądrze Wbrew pozorom, kłótnie nie muszą być końcem relacji. Wręcz przeciwnie – jeśli są konstruktywne i nie przekraczają granic, mogą zbliżyć partnerów. Unikanie konfliktów często prowadzi do tłumienia emocji i narastania frustracji. Kluczem jest umiejętność wyrażania swoich potrzeb i uczuć bez oczekiwania, że druga osoba się „domyśli”. Współczesne relacje często niszczą zbyt wysokie oczekiwania i presja na nieustanny rozwój – zarówno osobisty, jak i partnerski. Well-being, który miał być drogą do szczęścia, bywa kolejnym źródłem stresu i poczucia, że ciągle trzeba być lepszym. Tymczasem prawdziwe szczęście w związku to akceptacja siebie i partnera, docenianie tego, co mamy i wspólna praca nad relacją. Czego uczymy się o miłości w 2026? Natalia podkreśla, że życie na Bali nauczyło ją doceniać stabilność, spokój i bezpieczeństwo, jakie daje długotrwały związek. Choć krótkie relacje mogą być ekscytujące, to właśnie głębokie, świadome partnerstwo daje poczucie spełnienia. Warto też czerpać z lokalnych tradycji – wdzięczność, otwartość i wiara w dobrą energię mogą być świetną inspiracją do budowania lepszych relacji. Epidemia samotności to realny problem, ale nie jesteśmy na nią skazani. Kluczem jest autentyczność, komunikacja i gotowość do pracy nad sobą i relacją. Zamiast skupiać się na red flagach, warto dostrzegać to, co dobre – i być wdzięcznym za to, co mamy. Może właśnie w tym tkwi sekret szczęśliwego związku w 2026 roku.
Shrekowanie królowało w randkach w 2025 roku. Czy ten trend naprawdę pomaga znaleźć miłość?
Miało być ratunkiem przed randkowym wypaleniem, a stało się jednym z najbardziej niepokojących trendów 2025 roku. „Shrekowanie” - popularne zwłaszcza wśród zetek - obiecywało miłość bez filtrów, ale często kończyło się frustracją i złamanym sercem.
Miłość od zawsze była jedną z najpotężniejszych sił napędowych naszego życia. Chcemy jak Fiona (czekająca na swojego księcia z bajki) - miłości prawdziwej, czułej, opartej na bliskości i zrozumieniu, a nie na pozorach. Tyle że poza bajkami poszukiwanie drugiej połówki rzadko bywa proste. Aplikacje randkowe, presja idealnego wyglądu, porównywanie się do wyretuszowanych obrazów z Instagrama sprawiły, że dla wielu osób randkowanie stało się źródłem frustracji, a nie ekscytacji. Właśnie w tym kontekście w 2025 roku szczególnie mocno wybrzmiał trend, który miał być odpowiedzią na zmęczenie perfekcją. „Shrekowanie” - popularne zwłaszcza wśród pokolenia Z. - zakładało świadome - obniżenie standardów wizualnych w wyborze partnera. I choć na pierwszy rzut oka brzmi to jak powrót do idei, że „liczy się wnętrze”, eksperci biją na alarm: to droga donikąd. Czym jest shrekowanie i dlaczego zetki tak chętnie po nie sięgały „Shrekowanie” polega na umawianiu się z osobami uznawanymi za mniej atrakcyjne fizycznie, w przekonaniu, że będą one bardziej lojalne, wdzięczne i zaangażowane w relację. Nazwa oczywiście nawiązuje do kultowego „Shreka”, ale - jak zauważa Olivia Petter w artykule dla „The Independent” - to bardzo powierzchowne i błędne odczytanie bajki. Fiona nie zakochała się w ogrze z litości. Ich relacja była oparta na pokrewieństwie dusz, a nie na hierarchii atrakcyjności. Trend zyskał popularność w mediach społecznościowych, zwłaszcza na TikToku, gdzie użytkownicy przekonywali, że „mniej atrakcyjny partner to mniejsze ryzyko zdrady”. Jedna z viralowych wypowiedzi brzmiała dosadnie: „Wszystkie tam byłyśmy. Dajemy szansę facetowi, który nas nie pociąga, myśląc, że doceni to, co ma. A potem ten troll nas traumatyzuje”. Dlaczego shrekowanie nie działa? Psycholożka i coachka randkowa Amy Chan w rozmowie z „USA Today” jasno podkreślała, że obniżanie poprzeczki wizualnej nie gwarantuje ani bezpieczeństwa emocjonalnego, ani dobrego traktowania. Wygląd nie ma żadnego związku z empatią, dojrzałością czy lojalnością. Podobnie Emma Hathorn z platformy Seeking.com zauważała na łamach tego samego portalu, że jeśli ktoś traktuje nas źle, automatycznie powinien stać się dla nas nieatrakcyjny - niezależnie od tego, jak wygląda. Problem shrekowania polega na tym, że opiera się na fałszywym poczuciu kontroli. Zakładamy, że wybierając kogoś „z niższej ligi”, chronimy się przed zranieniem. W rzeczywistości często fundujemy sobie podwójne rozczarowanie: brak chemii i brak szacunku. To także uprzedmiotowienie drugiej osoby i budowanie relacji na cynicznej kalkulacji, a nie autentycznym zainteresowaniu. Jak nie dać się zeshrekować i nie zeshrekować innych Prawdziwa alternatywa nie polega ani na ślepym gonieniu za ideałem, ani na rezygnowaniu z własnych potrzeb. Jak podkreśla Amy Chan w „USA Today”, celem nie jest randkowanie wyłącznie z osobami konwencjonalnie atrakcyjnymi, ale rozwijanie umiejętności oceniania charakteru, wartości i dostępności emocjonalnej - niezależnie od „opakowania”. Miłość nie działa jak matematyczne równanie. Nie da się jej wyliczyć ani zabezpieczyć przed potencjalnym zranieniem, obniżając standardy. Jeśli czegoś uczy nas „Shrek”, to właśnie tego, że prawdziwe happy endy nie rodzą się z litości ani strachu przed samotnością, ale z autentycznej bliskości i miłości. A tej nie da się zaplanować - można ją tylko spotkać. I tego wam właśnie życzę.
Ten chłopak to red flag. Oto 5 sygnałów, których lepiej nie ignorować. Nr 3 jest szczególnie ważny
To ten chłopak, przed którym ostrzegała Cię psiapsi. Ten, o którym mówiłaś „dajmy mu szansę”, choć intuicja krzyczała girl, run. Oto pięć red flags, które wyłapiesz szybciej, niż zdążysz wysłać mu „wydaje mi się, że musimy pogadać…”.
W dzisiejszych czasach randkowanie przypomina bieganie po polu minowym - od Tindera, przez krótkie spotkania, aż po relacje „na próbę” i wszelkie inne nowoczesne układy. Nie brakuje samotności, poczucia chaosu i potrzeby znalezienia kogoś „właściwego”. I choć serce czasem chce wierzyć w bajki, rozum podpowiada: uważaj. Red flags, czyli czerwone flagi w relacjach, nie pojawiają się od razu, na początku relacji z wielkim neonem, ale dopiero w subtelnych gestach, słowach i reakcjach, które mają za zadanie powoli wciągać Cię w toksyczną grę. Nie chodzi o paranoję, tylko o uważność. O obserwowanie drobnych sygnałów, które w konsekwencji mówią jedno: szanuj siebie, bo ktoś inny może próbować przejąć kontrolę nad Twoimi emocjami. W tym artykule: Red flag #1: On zawsze wie lepiej Red flag #2: Kiedy coś mu nie pasuje, nagle robisz się „okrutna” Red flag #3: „Jesteś przewrażliwiona” - czyli najstarszy trick w jego playbooku Red flag #4: Love bombing - „za szybko, za mocno, za intensywnie” Red flag #5: Pasywno-agresywne „OK” Dlaczego tak często ignorujemy red flags? Czy istnieje na to dobre the bottom line? Red flag #1: On zawsze wie lepiej Zaczyna się niepozornie. Delikatną poprawką. Uśmiechem, który mówi: „No kochanie, nie do końca tak to wygląda”. Mówisz, że miałaś trudny dzień - on odpowiada, że przesadzasz. Opowiadasz o sytuacji w pracy - on tłumaczy, jak powinnaś była to rozegrać. On nie rozumie, on wie. I nagle całe Twoje życie staje się tematem, który on musi skomentować, skorygować, przeanalizować. Na początku myślisz: „On jest taki mądry, taki ogarnięty.” A potem orientujesz się, że każdy Twój krok wymaga akceptacji. To nie troska. To kontrola w wersji „soft”. Ciche, subtelne przesuwanie granicy - tak subtelne, że często zauważasz je dopiero wtedy, kiedy zaczynasz przepraszać za rzeczy, których w ogóle nie zrobiłaś. Twoje zdanie zawsze jest „przesadą”, „nadinterpretacją”, „przewrażliwieniem”. Brzmi znajomo? To właśnie textbook gaslighting, czyli klasyczna manipulacja twoją rzeczywistością. Red flag #2: Kiedy coś mu nie pasuje, nagle robisz się „okrutna” To klasyk, girl. Powiesz mu, że coś Cię zraniło - i nagle on staje się najbardziej rozczarowanym, zranionym człowiekiem na świecie. „Po tym wszystkim, co dla Ciebie zrobiłem?” „Nie wierzę, że jesteś taka.” „Nigdy nie myślałem, że mnie tak potraktujesz.” To nie jest emocjonalna szczerość. To precyzyjna taktyka wywoływania poczucia winy - narzędzie, dzięki któremu zaczynasz zastanawiać się, czy przypadkiem… nie jesteś tą złą. A przecież wiesz, że nie jesteś. Ale on wie, że empatyczne kobiety są podatne na takie zagrania. Więc gra - bardzo świadomie, bardzo intensywnie. Uwaga! - to moment, w którym większość kobiet zaczyna wątpić w siebie. Ty nie musisz. Red flag #3: „Jesteś przewrażliwiona” - czyli najstarszy trick w jego playbooku Jeśli facet mówi Ci, że coś nie miało miejsca, choć dobrze pamiętasz, że miało… Jeśli kwestionuje Twoje emocje, bo „robisz z igły widły”… Jeśli masz wrażenie, że musisz bronić swojej pamięci, żeby ocalić zdrowy rozsądek… - to nie jest związek. To psychologiczny escape room. Gaslighting to nie krzyk i trzaskanie drzwiami. To powolne odbieranie Ci pewności, że możesz ufać swoim oczom, emocjom, intuicji. To sytuacja, w której zaczynasz zadawać sobie pytanie: „Może rzeczywiście przesadzam?”. Tyle że nie przesadzasz. Po prostu ktoś bardzo zręcznie ustawia Cię w roli tej „niestabilnej”. A Ty, chcąc być „tą rozsądną”, ustępujesz. I właśnie o to chodzi manipulatorom. To jest czerwona flaga w rozmiarze XXL. Red flag #4: Love bombing - „za szybko, za mocno, za intensywnie” „Kochanie, jesteś jedyną osobą, która mnie rozumie.” „Nie mogę bez Ciebie żyć.” „Zróbmy to oficjalne.” „Zamieszkajmy razem.”... I to wszystko… po kilku tygodniach? Wydaje Ci się, że wszystko dzieje się… szybko. Za szybko. On pisze non stop. Chce Cię widywać codziennie. Mówi „jesteś wyjątkowa” po czterech spotkaniach. Proponuje wyjazd, zanim zdążyłyście z dziewczynami omówić jego zdjęcia przesłane na Messengerze. Love bombing jest jak słodycze - na początku daje euforię, a potem mdli. To nie jest miłość. To jest strategie to accelerate emotional dependency. Narcyzi uwielbiają to tempo. Bo im szybciej się zaangażujesz, tym trudniej będzie ci odejść, gdy coś przestanie Ci się podobać. Love bombing to emocjonalna inwestycja - jego inwestycja w Twoje przyszłe poczucie obowiązku. Miłość jest piękna, ale presja emocjonalna - już nie. Red flag #5: Pasywno-agresywne „OK” Tak, to krótkie „OK”, wysłane o 00:12, bez emotki, bez kontekstu, bez niczego. Najsłynniejsze „OK” w historii toksycznych relacji. Wygląda niewinnie, ale jest komunikatem w stylu: „Nie powiem Ci, co czuję, ale chcę, żebyś zgadywała i czuła się winna.” On, twój ideał, który dopiero, co opowiadał Ci o wszystkim, zasypywał komplementami nie ukarze słowami, krzykami - on Cię ukarze ciszą. To emocjonalna manipulacja, która ma sprawić, że będziesz biegać za nim z pytaniem: „Czy wszystko w porządku?”, „Czy zrobiłam coś nie tak?” W dorosłych relacjach ludzie rozmawiają. Niedojrzali chłopcy obrażają się pasywno-agresywnym „jak chcesz”. Dlaczego tak często ignorujemy red flags? Bo samotność bywa głośniejsza niż intuicja. Bo Tinder i inne aplikacje potrafią zmęczyć tak, że kiedy ktoś pisze „hej, piękna”, już myślisz, że to dobry start. Bo nauczyłyśmy się „dawać szansę”, „nie przesadzać”, „być wyrozumiałe”. Bo ładne oczy, zapach perfum i jego „przytul mnie” potrafią na chwilę zagłuszyć to ostre, nieprzyjemne ukłucie w brzuchu mówiące: „coś tu nie gra”. Ale prawda jest taka: Twoje ciało wie szybciej niż Twój mózg. A intuicja to nie dramatyczna emocja - to Twoje najbardziej racjonalne ostrzeżenie. Czy istnieje na to dobre the bottom line? Jeśli chłopak jest walking red flag, to nie Twoja rola, żeby go „naprawiać”, „uczyć”, „modlić się, że dojrzeje”. Możesz po prostu powiedzieć: „Thanks, next.” I pójść dalej - lżejsza o jednego toksyka i cięższa o doświadczenie. Bo żadna czerwona flaga nie wygląda dobrze. Nawet jeśli pasuje do jego ulubionej bordowej bluzy, w której tak Ci się podobał.
Truecasting, czyli miłość pozbawiona filtrów. Nowy trend zrewolucjonizuje sposób, w jaki randkujemy?
Bez filtrów, masek, upiększeń: w 2026 roku będziemy szukać miłości takie, jakie jesteśmy. Czym jest truecasting, czyli trend, który już teraz podbija aplikacje randkowe i TikToka?
Zapomnij o „ghostingu”, „love bombingu” i udawaniu pewności siebie. Nadchodzi era truecastingu – trendu, który w randkowaniu stawia tylko na jedną strategię: bycie sobą. Bez poprawek, bez scenariuszy, bez oczekiwań. Czy jesteśmy gotowe zakochać się w prawdziwym człowieku, a nie wersji z Instagrama? W tym artykule: Czym jest truecasting? Autentyczność to nowa atrakcyjność – dane mówią same za siebie Trendy randkowe 2026: więcej szczerości, mniej gry Czy jesteśmy gotowi na prawdziwe relacje? Czym jest truecasting? Truecasting to nowy, przełomowy trend, który całkowicie zmienia sposób, w jaki podchodzimy do randkowania. Zamiast próbować zaimponować i kreować idealny obraz siebie, single i singielki coraz częściej decydują się na szczerość i bycie sobą. Truecasting oznacza „zero filtrów, zero fasad”. To prawdziwa deklaracja: „albo pokochaj mnie taką, jaka jestem, albo odejdź”. W erze cyfrowej, zdominowanej przez wyretuszowane profile i perfekcyjnie wykadrowane zdjęcia, to podejście wydaje się rewolucyjne. Truecasting promuje prawdziwą rozmowę i autentyczną obecność, bez udawania, bez misternie opracowywanych strategii, bez ukrywania swoich emocji czy wad. Autentyczność to nowa atrakcyjność – dane mówią same za siebie Choć mogłoby się wydawać, że bycie sobą to podstawa każdej relacji, rzeczywistość wygląda inaczej. W świecie pełnym presji, krytyki i społecznych oczekiwań wiele osób nadal zakłada maski, by przypodobać się drugiej stronie. Jednak dane mówią jasno: jedna na cztery osoby randkujące deklaruje, że pokazuje swoją prawdziwą twarz już na pierwszym spotkaniu. To sygnał, że coraz więcej singli ma dość udawania i chce budować relacje oparte na szczerości. Truecasting to manifest pewności siebie i emocjonalnej klarowności, który ma szansę zmienić sposób, w jaki postrzegamy relacje romantyczne. Trendy randkowe 2026: więcej szczerości, mniej gry Truecasting to tylko jeden z pięciu głównych trendów, które dominują w świecie randkowania w 2026 roku. Każdy z nich podkreśla potrzebę autentyczności i głębszego kontaktu emocjonalnego. ChemRIZZtry – oznacza niespodziewaną chemię i atrakcyjność, która pojawia się nie od razu, ale z czasem. Tu liczy się charyzma i osobowość, a nie perfekcyjny wygląd. Curveball Crushing – zakochiwanie się w kimś, kto całkowicie odbiega od naszego „typu”. Love-loreing – randkowanie nie dla celu, ale dla samego doświadczenia, tworzenia historii i wspomnień. Status-flexing – po latach „niezdefiniowanych relacji”, wracamy do jasnych deklaracji i oficjalnych statusów. Wspólnym mianownikiem tych trendów jest chęć bycia prawdziwym, bez względu na konsekwencje. Czy jesteśmy gotowi na prawdziwe relacje? Rok 2026 może być początkiem nowej ery w relacjach romantycznych. Era, w której nie liczy się perfekcja, ale prawda. Truecasting to wezwanie do odwagi – do bycia sobą i pokazywania się takim, jakim naprawdę jesteśmy. Dla wielu to ogromna zmiana i wyzwanie. Ale dla jeszcze większej liczby singli – szansa na coś prawdziwego. Bo jak pokazują dane i nastroje społeczne, autentyczność w 2026 roku to najseksowniejsza cecha.
„Silna, ambitna, samotna?” O kobietach, które wszystko mają... poza bliskością
Piękne, zadbane, niezależne – na papierze ideał. A jednak coraz więcej kobiet spełnionych zawodowo i emocjonalnie przyznaje, że trudno im znaleźć partnera. Dlaczego? Psycholożka, seksuolożka i psychoterapeutka Agata Stola tłumaczy, że to nie przypadek – i że zjawisko to powtarza się w jej gabinecie aż za często.
Spis treści: Agata Stola: „One często są traktowane jako zbyt wymagające” Agata Stola: „Nadzieja jest w komunikacji” Agata Stola: „One często są traktowane jako zbyt wymagające” Psychoterapeutka i seksuolożka Agata Stola, kiedy zapytałam ją o przyczynę trudności w znalezieniu partnera przez atrakcyjne kobiety, przyznała, że są to także jej spostrzeżenia z gabinetu. – „Moje pacjentki zazwyczaj właśnie przychodzą do mnie z tym tematem” – mówi Stola. – „I ja też tak patrzę na nie, że są atrakcyjne, mądre, osiągnęły wiele... a jednak właśnie takim kobietom, takim dbającym o siebie, jest najtrudniej”. Dlaczego? Zdaniem ekspertki często są z góry dyskwalifikowane przez mężczyzn, którzy przypisują im etykietkę „królowej lodu”, wyniosłej czy zbyt wymagającej partnerki. Zdarza się też, że to same kobiety rezygnują z relacji, jeśli od początku czują, że muszą nią „zarządzać” – jak projektem. Agata Stola: „Nadzieja jest w komunikacji” Nie tylko aspekt bycia „managerką relacji” odgrywa w tym temacie ważną rolę. Z jednej strony kobiety coraz częściej muszą przejmować inicjatywę, z drugiej - mężczyźni z czasem się wycofują. – „Mam wrażenie, że młodzi mężczyźni okopują się w swojej frustracji, że czasy się zmieniły” – zauważa Stola. Trudno im wejść w równorzędną relację, skoro wychowano ich w duchu dominacji, nie partnerstwa. W sytuacji, kiedy obu stronom zależy na budowaniu wartościowej relacji najlepiej - zdaniem ekspertki - postawić na komunikację. – „Tylko nadzieja jest w komunikacji. Czasem trzeba trochę właśnie otworzyć się na tę komunikację i nie wchodzić od razu z takimi oczekiwaniami, mimo że one są uzasadnione” – podkreśla terapeutka. Dodaje jednak, że w epoce Instagrama i Tindera trzeba też „być bardzo uważną na opakowania, w jakich nam się ludzie sprzedają”, bo zbyt wiele razy okazuje się, że „opakowanie było piękne, a w środku było po prostu... pusto”.
Toksyczny sposób zakończenia związku? Już nie tylko ghosting. „Banksying” to nowe, niebezpieczne zjawisko w randkowaniu
Ghosting, love bombing, orbiting: te zjawiska znane są bardziej „obytym” w świecie randkowania. Ale co wspólnego ma z miłością jedna z najbardziej tajemniczych postaci, czyli Banksy? Jak się okazuje, całkiem sporo...
Nic dziwnego, że piosenka Gotye o wymownym tytule „Somebody That I Used To Know” kilkanaście lat temu biła absolutne rekordy list przebojów: przyciągała nie tylko lekko melancholijnym rytmem, ale również – a może przede wszystkim – nostalgicznym tekstem o zakończonej romantycznej znajomości. Wszystkim zdarza się przecież doświadczyć porzucenia albo braku rozwoju relacji mimo obiecujących początków. Jednak „znikać” też trzeba umieć: dobitnie pokazuje to nowy (a przynajmniej, niedawno nazwany) trend w randkowaniu, czyli „banksying”. Zanim jednak pomyślicie o rozpaczliwym graffiti z napisem „kocham Cię” czy „wróć do mnie” – przeczytajcie ten tekst. W tym artykule: Czym jest „banksying”? Jak rozpoznać „banksying”? Doświadczam „banksying'u” – co robić? Jasna strona „banksying'u” Czym jest „banksying”? „Banksying” to toksyczny trend w relacjach miłosnych, polegający na stopniowym, emocjonalnym wycofywaniu bez informowania o tym partnera. Termin pochodzi od nazwiska słynnego artysty ulicznego Banksy’ego, którego prace pojawiają się nagle i często w tajemniczych okolicznościach — podobnie jak decyzja o zakończeniu związku przez osobę „banksyującą”. W środowisku biznesowym coraz częściej mówi się o zjawisku „quiet quitting'u”, czyli cichego żegnania się z pracą czy zaniedbywania jej jeszcze na długo przez złożeniem wypowiedzenia. Można zatem śmiało stwierdzić, że „banksying” to niemal odpowiednik tego trendu w sferze emocjonalno-związkowej. W praktyce osoba stosująca „banksying” planuje rozstanie z wyprzedzeniem, przez tygodnie lub miesiące, jednocześnie stwarzając pozory, że wszystko jest w porządku. Kiedy w końcu dochodzi do zerwania, partner jest zaskoczony, zdezorientowany i emocjonalnie porzucony, podczas gdy porzucający czuje ulgę, bo już dawno emocjonalnie się odciął. Zachowanie to jest uznawane za egoistyczne, nacechowane unikaniem konfliktów i brakiem emocjonalnej dojrzałości. Choć pozornie może wydawać się niezbyt groźne (w końcu: „ludzie się rozstają”), niesie poważne skutki dla osoby porzuconej, która często doświadcza stresu, gaslightingu i poczucia winy. Jak rozpoznać „banksying”? Choć początkowo „banksying” może wydawać się subtelny, a najczęściej wychodzi na jaw dopiero w kulminacyjnym momencie zerwania, dzięki bacznej obserwacji partnerki czy partnera (a także nas samych) możemy zidentyfikować kilka niepokojących zachowań: Partner/ka jest z Tobą, ale tylko fizycznie: coraz częściej masz wrażenie, że Twoja druga połówka myślami tkwi zupełnie gdzieś indziej: nie wykazuje inicjatywy tak jak kiedyś, biernie podporządkowuje się Twoim planom albo wręcz przeciwnie, nieustannie je neguje; Partner/ka nie tworzy z Tobą długoterminowych planów. Nie ma mowy o zarezerwowaniu wakacji, zaplanowaniu rodzinnej imprezy czy deklaracji na wesele znajomych. W momencie, gdy nalegasz na „określenie się”, może występować irytacja, a nawet agresja. Trudno się dziwić: przecież on/ona w swojej głowie wie już, że nie będziecie razem; On/ona planuje ogromne, życiowe zmiany. I to takie, w których nie ma miejsca dla Ciebie: na przykład, długą, zagraniczną podróż czy nagłą zmianę pracy wymagającą prawdziwej rewolucji. To jasny znak, że w tych planach nie już mowy o Tobie; Inni wiedzą więcej, niż Ty. Zdarza Ci się podsłuchać lub wyczuć, że partner/ka niemal deklaruje się już jako singiel/ka, w rozmowach z bliskimi osobami nie traktuje Was jak parę: być może „oni” są już wtajemniczeni w Wasze nieuchronne zerwanie, tylko... Ty dowiesz się ostatnia. Doświadczam „banksying'u” – co robić? Jeśli podejrzewasz, że doświadczasz „banksyingu”, pierwszym krokiem jest zaufanie własnej intuicji. Nawet jeśli partner zapewnia, że wszystko jest w porządku, ale Ty czujesz emocjonalny dystans, nie ignoruj tych sygnałów. Zwracaj uwagę na niespójność między słowami a zachowaniem – chłód emocjonalny, unikanie bliskości, brak zaangażowania to typowe „czerwone flagi”. Nie bagatelizuj własnych uczuć i spróbuj skonfrontować partnera/kę, inicjując szczerą rozmowę – zapytaj wprost o relację i swoje obawy. Jeśli on/ona unika tematu lub zbywa Cię pustymi zapewnieniami, warto zadać sobie pytanie: czy ta relacja daje Ci bezpieczeństwo emocjonalne, na które zasługujesz? A co, jeżeli druga strona zreflektuje się? Terapia par lub konsultacja u specjalisty może pomóc wyznaczyć Wasze granice na nowo i nakierować na wzajemne zrozumienie: czasami jednak pozorna skrucha może oznaczać jedynie lęk przed podjęciem decyzji o zerwaniu, a nie realne poczucie winy. Jasna strona „banksying'u” Choć „banksying” jest uznawany za toksyczny sposób kończenia relacji, można w nim dostrzec jedną i dobrą stronę — jest to poniekąd sygnał, że coś w związku nie funkcjonuje prawidłowo. Dla osoby porzuconej to trudne, ale ostatecznie oczyszczające doświadczenie może stać się punktem wyjścia do głębszego zrozumienia własnych potrzeb i granic. Zamiast trwać w iluzji bliskości, „banksying” zdejmuje maskę i pomaga dostrzec, że relacja zmierza (albo zmierzała) ku końcowi. To trudny, ale często niezbędny impuls do rozpoczęcia procesu uzdrawiania, pracy nad własnym poczuciem wartości i poszukiwania zdrowych, dojrzałych relacji w przyszłości.