Elle.pl
type: channel
link: https://www.elle.pl
date: 2026-01-09T11:50:44.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: „Niebo. Rok w piekle” nie było ostatnią sektą w Polsce. Jak dziś działają sekty i dlaczego nadal są tak samo groźne, jak w latach 90.? [WYWIAD]
items: Co to jest prokrastynacja snu i z czego wynika? Jak pozbyć się nawyku, który niszczy nasze zdrowie?
items: Nie postujesz? Nie jesteś sam. „Posting zero” to nowy sposób bycia w sieci
items: Razem, ale jednak... osobno. „Phubbing” ma ogromny wpływ na nasze relacje z bliskimi, w święta i nie tylko
items: Karp i choinka? Nie, dziękuję. Dlaczego coraz częściej „uciekamy” od tradycyjnych świąt i... kiedy może wyjść nam to na dobre?
items: Uciekasz przed świątecznym zdjęciem? Powód może cię zaskoczyć - wcale nie chodzi o brak pewności siebie
items: Self-care to nie luksus, a konieczność. Jak dbałyśmy o siebie w 2025 roku i jakie trendy z obszaru „well-being” pokochamy w 2026?
items: Niewidoczne rany, „czerwone flagi” i odwaga, by (sobie) pomóc: ekspertki o tym, co naprawdę obnaża „Dom dobry”
items: Od platonicznych przyjaźni, przez otwarte związki, po patchworkowe rodziny. Współczesne kobiety nie boją się nowych ram bliskości
items: JOMO, czyli analogowy dobrostan na wagę złota. Jak być offline i czerpać z tego radość?

„Niebo. Rok w piekle” nie było ostatnią sektą w Polsce. Jak dziś działają sekty i dlaczego nadal są tak samo groźne, jak w latach 90.? [WYWIAD]
type: item
date: 2026-01-09T11:15:11.000Z
creator: Antonina Zborowska
subject: Kultura
subject: hbo
subject: polskie seriale
subject: psychologia
subject: tomasz kot
description: Dziś premiera kolejnego odcinka wciągającego i mrocznego serialu HBO „Niebo. Rok w piekle” - historii, która przenosi nas do lat 90. i pokazuje mechanizmy działania jednej z najbardziej znanych sekt w Polsce. Ale to nie jest tylko opowieść o przeszłości. - Sekty nie zniknęły. Zmieniły formę - mówi dr Agnieszka Bukowska. I ostrzega, że niektóre praktyki funkcjonujące dziś pod hasłem rozwoju duchowego, coachingu czy tzw. alternatywnych terapii, bywają nową odsłoną tej samej przemocy.
encoded: Gdy na platformie HBO debiutuje trzeci odcinek mrocznego i wciągającego serialu „Niebo. Rok w piekle”, coraz częściej wraca pytanie, które wielu z nas uznało za zamknięty rozdział lat 90.: czy sekty w Polsce nadal istnieją? Serial opowiada historię grupy, o której świat zdążył zapomnieć, choć dla jej byłych członków Nieba czas nigdy nie zatrzymał się na happy endzie. Wielu z nich - mimo upływu dekad - do dziś nie pozbierało swojego życia po tej „przygodzie”. Rozmawiam z dr Agnieszką Bukowską - socjologiem, pedagogiem Uniwersytetu Civitas, która specjalizuje się w tematyce związanej z działalnością sekt destrukcyjnych, kontrowersyjnych ruchów religijnych, dysfunkcyjnych subkultur oraz zróżnicowanych środowisk ekstremistycznych. Sekta „Niebo” - czym była i jak działała? Sekta „Niebo” powstała w Polsce w latach 90. i była skupiona wokół charyzmatycznego lidera-Bogdana Kacmajora. - To było niespotykane wówczas u nas zjawisko. Ruch ten pojawił się jako alternatywa wobec tradycyjnych instytucji religijnych, oferując uproszczony, silnie spersonalizowany przekaz duchowy. W trakcie swojej działalności „wciągnął” kilkadziesiąt osób - opowiada dr Bukowska. - Ludzie przyjeżdżali do odizolowanego ośrodka, a lider obiecywał uzdrowienie, duchowe oświecenie, a jednocześnie stosował mechanizmy całkowitej kontroli. Członkowie tracili kontakt z rodziną, wchodzili w napięcia między sobą, a wiele osób doświadczało realnej przemocy psychicznej. - W „Niebie” funkcjonowały zasady, które wymuszały absolutne podporządkowanie, a każdy sprzeciw był interpretowany jako zagrożenie dla zbawienia - tłumaczy dr Bukowska. - To klasyczny przykład „kościoła w kościele”: z zewnątrz wygląda normalnie, ale w środku rozgrywa się fanatyczna kontrola i manipulacja. Sekta „Niebo” zakończyła swoją działalność po wielu latach aktywności, choć trudno wskazać jedną precyzyjną datę początku i końca, ale dramat jej członków trwał długo po jej rozpadzie. - Osoby zaangażowane w funkcjonowanie ruchu relacjonowały, że…

Niebo-rok-w-piekle-1-67dfdb7.jpg
width: 1400
height: 900

Co to jest prokrastynacja snu i z czego wynika? Jak pozbyć się nawyku, który niszczy nasze zdrowie?
type: item
date: 2026-01-02T13:29:25.000Z
creator: ELLE
subject: Lifestyle
subject: bezsenność
subject: psychologia
description: Dlaczego ulegamy prokrastynacji snu, choć doskonale zdajemy sobie sprawę, że jest dla nas szkodliwa? Podpowiadamy, jak sobie z nią poradzić.
encoded: Jest późno. Jesteś zmęczona, ciało wyraźnie domaga się snu, a jednak zamiast zgasić światło, uruchamiasz kolejny odcinek serialu. Potem następny. W międzyczasie bezwiednie scrollujesz media społecznościowe - jakby sen mógł jeszcze chwilę poczekać. Rano budzik brzmi brutalnie, a pierwsza myśl to dobrze znana obietnica: „Dziś na pewno położę się wcześniej”. I choć rozsądek podpowiada jedno, wiele osób - bardzo często wbrew sobie - wybiera czuwanie zamiast odpoczynku. To zjawisko jest znacznie bardziej powszechne, niż mogłoby się wydawać. Psychologia nazywa je prokrastynacją snu, a w anglojęzycznych badaniach funkcjonuje jako revenge bedtime procrastination. Termin ten opisuje mechanizm, w którym - pozbawieni w ciągu dnia przestrzeni dla siebie - próbujemy „odebrać” ją nocą, kosztem snu. Zjawisko to przybliżyła m.in. Delphine Py, psycholog kliniczna, w jednym ze swoich materiałów edukacyjnych. Dlaczego odkładamy moment pójścia spać? Prokrastynacja snu rzadko wynika z braku świadomości. Przeciwnie - zwykle doskonale wiemy, że sen jest nam potrzebny. Problem leży gdzie indziej: w poczuciu, że dzień nie należał do nas. To szczególnie częste u osób funkcjonujących w ciągłym napięciu, z przeładowanym harmonogramem, nadmiarem obowiązków i niewyraźną granicą między pracą a życiem prywatnym. Wieczorne czuwanie staje się wówczas symbolicznym gestem odzyskiwania kontroli - chwilą tylko dla siebie, bez oczekiwań i presji. Jeśli zdarza się sporadycznie, organizm zwykle potrafi to skompensować. Problem pojawia się wtedy, gdy odkładanie snu wchodzi w nawyk. Przewlekły deficyt snu wpływa nie tylko na samopoczucie, ale również na zdrowie psychiczne i fizyczne. Może prowadzić do chronicznego zmęczenia, obniżonego nastroju, trudności z koncentracją i pamięcią, a w dłuższej perspektywie zwiększać ryzyko zaburzeń lękowych, depresji oraz problemów metabolicznych, takich jak przyrost masy ciała czy zaburzenia gospodarki cukrowej. Jak przerwać ten schemat? Kluczem nie jest rezygnacja z przyj…

bedtime-a401b9b.jpg
width: 2121
height: 1414

Nie postujesz? Nie jesteś sam. „Posting zero” to nowy sposób bycia w sieci
type: item
date: 2025-12-26T07:13:26.000Z
creator: Antonina Zborowska
subject: Lifestyle
subject: facebook
subject: instagram
subject: internet
subject: psychologia
subject: social media
subject: trendy 2026 lifestyle
description: Cisza zamiast relacji, obecność bez autoprezentacji. Coraz więcej osób wybiera Internet, w którym nie trzeba nic udowadniać - ani algorytmom, ani „znajomym”.
encoded: Jeszcze kilka lat temu media społecznościowe były cyfrowym pamiętnikiem, sceną i albumem ze wspomnieniami w jednym. Publikowaliśmy zdjęcia porannej kawy, relacje z podróży, migawki z codzienności - często bez większego namysłu. Dziś coś się wyraźnie zmienia. Coraz więcej użytkowników choć wciąż scrolluje, obserwuje i jest „online”, to przestaje publikować. Ten cichy zwrot ma swoją nazwę: „posting zero”. To nie manifest ani bunt przeciwko Internetowi. To raczej zmęczone westchnięcie i decyzja, by na chwilę zejść ze sceny i ukryć się za kotarą. W tym artykule: Od nieustannego nadawania do świadomej ciszy. Czym jest „posting zero”? Skąd wziął się trend „posting zero”? Zmęczenie autoprezentacją i algorytmami Mniej feedu, więcej prywatnych przestrzeni Cisza jako nowa forma autentyczności Od nieustannego nadawania do świadomej ciszy. Czym jest „posting zero”? Przez lata social media działały jak niekończący się spektakl. Każdy był jednocześnie bohaterem, reżyserem i widownią własnego życia. Algorytmy premiowały regularność, intensywność i widoczność. Im częściej publikowałeś, tym... bardziej istniałeś. Dziś coraz więcej osób świadomie rezygnuje z tej roli. Nie usuwają kont, nie ogłaszają cyfrowego detoksu. Po prostu… milkną. Nadal są obecni - ale tylko jako obserwatorzy, nie nadawcy. To właśnie ten moment przejścia z „muszę coś wrzucić” do „nie muszę niczego pokazywać” definiuje „posting zero”. Sama po sobie widzę, że mój Instagram od dawna przejął „ukochany pies Lukier”, a wall na Facebooku wygląda zupełnie inaczej niż choćby 5 lat temu. Posty pojawiają się tylko, jak bardzo coś mnie zaciekawi - i raczej jest to artykuł - godny polecenia - podany przeze mnie dalej aby wesprzeć pracę kolegów i koleżanek dziennikarzy, albo zdjęcie z bardzo ważnej rodzinnej uroczystości lub jedno z wakacji - tak na pamiątkę. Za to gdy Facebook przypomina mi „wspomnienie” sprzed 10 lat... to zwykle znajduje się na nim... zdjęcie ciasta, które zrobiła moja mama, albo nowego samochodu, który k…

Posting-zero-8747a9b.jpg
width: 1400
height: 900

Razem, ale jednak... osobno. „Phubbing” ma ogromny wpływ na nasze relacje z bliskimi, w święta i nie tylko
type: item
date: 2025-12-23T15:04:15.000Z
creator: Gabriela Trojanowska
subject: Lifestyle
subject: breakingnews
subject: psychologia
subject: relacje
subject: Technologia
description: Czy podczas rodzinnych spotkań lub wyjść z przyjaciółmi ukradkiem sprawdzasz, co się dzieje na Instagramie? A może „tylko” odświeżasz skrzynkę mailową czy śledzisz konwersację na Messengerze? To zjawisko ma swoją nazwę i ... nie jest obojętne dla Twoich więzi z bliskimi.
encoded: Boże Narodzenie to tradycyjnie czas spotkań z rodziną i przyjaciółmi, dzielenia się radością i wspólnego spędzania chwil przy stole. Jednak wraz z rozwojem technologii pojawiło się nowe „zagrożenie” dla tej wyjątkowej atmosfery – phubbing. O ile na co dzień zjawisko to bywa irytujące, o tyle w święta staje się wręcz symbolem tego, jak bardzo ekrany mogą odbierać nam prawdziwą bliskość i magię wspólnego czasu. W tym artykule: Phubbing – współczesna pułapka relacji Phubbing a rodzinne rytuały świąteczne Święta offline – jak ograniczyć phubbing i naprawdę być tu i teraz? Phubbing – współczesna pułapka relacji Zjawisko phubbingu, czyli ignorowania obecnych osób na rzecz korzystania z telefonu, choć na co dzień popularne, w czasie świąt nabiera nowego wymiaru. Chwilę, które powinny być wypełnione rozmową, śmiechem i dzieleniem się przeżyciami, coraz częściej przerywane są przez powiadomienia, odruchowe sięganie po telefon i scrollowanie mediów społecznościowych. Wspólne biesiadowanie, śpiewanie kolęd czy rodzinne gry coraz częściej przegrywają z Facebookiem, Instagramem czy TikTokiem. Phubbing a rodzinne rytuały świąteczne W święta oczekiwania wobec bliskich są szczególnie wysokie. Chcemy, by te chwile były naprawdę wyjątkowe, pełne uwagi i zrozumienia. Niestety, nawet krótkie oderwanie uwagi przez telefon może sprawić, że ktoś poczuje się pominięty czy niedoceniony. Zwłaszcza dzieci i osoby starsze mogą przeżywać to szczególnie mocno, odbierając phubbing jako sygnał, że są mniej ważni od cyfrowego świata. Taki sygnał w okresie świątecznym boli podwójnie, bo oczekujemy wtedy autentycznej obecności i ciepła. Phubbing potrafi bezpowrotnie odebrać magię świątecznych rytuałów. Podczas wigilijnej kolacji telefony na stole mogą prowadzić do cichych konfliktów, zaburzać płynność rozmów i oddalać od siebie członków rodziny. Święta offline – jak ograniczyć phubbing i naprawdę być tu i teraz? Eksperci zalecają jasne ustalenia jeszcze przed świętami: telefony odkładamy do specjalne…

Phubbing-a-relacje-c17d375.jpg
width: 1400
height: 900

Karp i choinka? Nie, dziękuję. Dlaczego coraz częściej „uciekamy” od tradycyjnych świąt i... kiedy może wyjść nam to na dobre?
type: item
date: 2025-12-21T12:02:48.000Z
creator: Gabriela Trojanowska
subject: Lifestyle
subject: psychologia
subject: trendy lifestyle
description: Jak pokazują dane, świąteczne zwyczaje coraz silniej kojarzą nam się z przymusem, niż radosną celebracją. Częściej też wyjeżdżamy na Boże Narodzenie. Dlaczego coraz więcej Polek i Polaków rezygnuje z tradycyjnego świętowania i czy takie oderwanie się od codzienności może mieć na nas dobroczynny wpływ?
encoded: Święta pachnące choinką, korzennymi przyprawami i domowymi wypiekami, wyczekiwanie pierwszej gwiazdki i momentu odpakowania prezentów: te obrazy związane z Bożym Narodzeniem nierozerwalnie pojawiają się w naszych głowach, gdy wracamy do tradycyjnych, rodzinnych wspomnień. Najnowsze dane wskazują jednak na nieco inną tendencję: coraz więcej Polek i Polaków w okresie świąteczno-noworocznym decyduje się na odwrót od tradycji i spędza ten czas poza domem, często w egzotycznych destynacjach. Z czego to wynika i czy celebracja daleko od tego, co znane i tradycyjne może przynieść korzyści? W tym artykule: Dlaczego coraz częściej spędzamy święta poza domem? Oto, co mówią dane Święta, ale bez tradycji: jak zmienia się nasze postrzeganie Bożego Narodzenia Razem, ale inaczej. Czy wyjazdy z bliskimi mogą pomóc umocnić więzi? Dlaczego coraz częściej spędzamy święta poza domem? Oto, co mówią dane Z najnowszych danych, m.in. raportu Wakacje.pl oraz badania IBRiS, wynika, że Polacy coraz chętniej rezygnują z tradycyjnego, rodzinnego świętowania Bożego Narodzenia na rzecz wyjazdów. Według IBRiS, 41% Polaków planuje zimowy wypoczynek w okresie świąteczno-noworocznym, a kolejne 28% rozważa taki scenariusz. Co dziesiąty Polak już spędza święta poza krajem. Przyczyn jest wiele: zmęczenie świąteczną presją, chęć odpoczynku i potrzeba ucieczki od stresu. 40% respondentów przyznaje, że okres świąteczny wywołuje w nich napięcie, a 10% deklaruje, że pogarsza on relacje rodzinne (CBOS). U 10% społeczeństwa może się dodatkowo pojawić sezonowe obniżenie nastroju. Zmienia się także forma świątecznych podróży. Polacy coraz częściej wybierają luksusowe wille z pełnym wyposażeniem, udogodnieniami typu wellness i przestrzenią do pracy zdalnej. Tego typu obiekty oferują nie tylko wypoczynek, ale również możliwość prywatnych celebracji w kameralnym gronie. Święta, ale bez tradycji: jak zmienia się nasze postrzeganie Bożego Narodzenia Dane CBOS pokazują, że religijny wymiar świąt nie jest już tak istot…

Dlaczego-coraz-czesciej-wybieramy-swieta-poza-domem-82ad88d.jpg
width: 1400
height: 900

Uciekasz przed świątecznym zdjęciem? Powód może cię zaskoczyć - wcale nie chodzi o brak pewności siebie
type: item
date: 2025-12-09T18:45:17.000Z
creator: Antonina Zborowska
subject: Lifestyle
subject: psychologia
subject: święta
subject: zdjęcia
description: Boisz się świątecznych zdjęć bardziej niż karpia w galarecie? Spokojnie - to nie znaczy, że masz problem z akceptacją siebie. Psycholodzy twierdzą, że chodzi o coś zupełnie innego... i bardziej ludzkiego.
encoded: Co roku to samo: choinka błyszczy, makowiec stygnie na blacie, ktoś rozstawia statyw, a w tobie rośnie cicha panika. Najchętniej wybiegłabyś do kuchni „sprawdzić pierogi”, poprawić serwetki albo po prostu zapadłabyś się pod ziemię, byle tylko nie stać w pierwszym rzędzie obok ciotki Gieni, której nie widziałaś przez cały ostatni rok, a która wylała na siebie hektolitry różanej wody. Święta to czas pamiątkowych fotografii, a jednak tak wiele osób reaguje na nie napięciem zamiast radością. Co ciekawe - nie wynika to z braku pewności siebie. Psycholodzy mówią dziś jasno: najczęściej to efekt perfekcjonizmu. A więc… przez lata obwiniałyśmy się niesłusznie. Nie lubisz się fotografować? To nie niska samoocena. To wysokie wymagania wobec siebie Eksperci podkreślają, że unikanie zdjęć coraz częściej wiąże się z tzw. tendencją do autowaloryzacji - subtelnym, często nieuświadomionym przekonaniem, że powinnyśmy wyglądać „odpowiednio”, zanim ktoś naciśnie migawkę. I właśnie w tym tkwi paradoks. Nie chowamy się dlatego, że czujemy się gorsze. Chowamy się, bo boimy się, że nie sprostamy obrazowi idealnej wersji siebie, którą nosimy w głowie. Nie chcemy widzieć na ekranie telefonu zmęczenia, włosów, które ułożyły się „nie tak”, czy świątecznego swetra wypchniętego na ramieniu. Nie chcemy przypadkowej poświaty, niekorzystnego profilu, napiętego uśmiechu. Wbrew pozorom to nie wstyd nas paraliżuje - to potrzeba kontroli. Świąteczna fotografia jest nagła, spontaniczna, a więc wymyka się perfekcjonizmowi, który tak wiele osób trzyma w ryzach przez cały rok. Dlaczego świąteczny klimat jeszcze to wzmacnia? Święta mają swój specyficzny ciężar emocjonalny. Wokół pełno oczekiwań - że będzie pięknie, rodzinnie, ciepło, „jak z reklamy”. I my, chcąc nie chcąc, próbujemy odnaleźć się w tym idealizowanym obrazie. Kiedy ktoś podchodzi z telefonem, pojawia się nie tylko lęk o to, jak wyjdziemy, ale też poczucie, że fotografia stanie się dowodem: czy naprawdę jesteśmy szczęśliwi, bliscy, spełnieni?…

Jak-uniknac-zdjec-w-swieta-ee8413e.jpg
width: 1400
height: 900

Self-care to nie luksus, a konieczność. Jak dbałyśmy o siebie w 2025 roku i jakie trendy z obszaru „well-being” pokochamy w 2026?
type: item
date: 2025-12-06T10:02:41.000Z
creator: Gabriela Trojanowska
subject: Lifestyle
subject: psychologia
subject: trendy lifestyle
description: Self-care w Polsce przechodzi właśnie znaczącą przemianę. Coraz częściej porzucamy presję perfekcyjnego wyglądu i złożonych rytuałów na rzecz prostoty, równowagi i codziennych nawyków. Najnowsze dane pokazują, że dbanie o siebie staje się elementem zwykłej codzienności: opartym na zdrowiu, spokoju i autentyczności. Jak wygląda ta zmiana w praktyce i jakie kierunki będą kształtować nasz wellbeing w 2026?
encoded: Rok 2025 był momentem przełomowym dla self-care w Polsce. Zamiast perfekcyjnych, wieloetapowych rytuałów i instagramowych ideałów, stawiałyśmy na prostotę, zdrowie psychiczne i małe, codzienne nawyki, które realnie poprawiają jakość życia. Raport WellBe Studio pokazuje, że dbanie o siebie stało się nie luksusem, a koniecznością — a jego przyszłość wyznaczą autentyczność, dostępność i rytuały oparte na równowadze. Jakie trendy z kategorii self-care były najbardziej widoczne w ostatnich miesiącach, a jak będziemy dbać o siebie w 2026 roku? W tym artykule: Self-care w Polsce 2025: mniej presji, więcej równowagi Prostota i codzienne rytuały: esencja wellbeing Aktywność, odżywianie, pielęgnacja, psychika — cztery filary, które kształtują nawyki Trendy self-care na 2026: mikro-nawyki, personalizacja i mentalny balans Self-care w Polsce 2025: mniej presji, więcej równowagi Ostatnie lata zredefiniowały sposób, w jaki myślimy o self-care. Z jednej strony żyjemy szybciej niż kiedykolwiek, a niemal połowa Polaków deklaruje, że największą barierą w dbaniu o siebie jest brak czasu. Z drugiej — rośnie potrzeba spokoju, kontaktu z naturą, prostych rytuałów i dbania o zdrowie psychiczne. Raport „Self-care 2025” przygotowany przez WellBe Studio przedstawia obraz społeczeństwa zmęczonego presją i nadmiarem bodźców, gotowego na zmianę i spragnionego autentyczności. Nadchodzi moment, w którym self-care przestaje być trendem, a staje się codziennym wyborem. Co ciekawe, jedną z najważniejszych zmian odnotowanych przez WellBe Studio jest przesunięcie motywacji z wyglądu na zdrowie. Aż 62% ankietowanych ćwiczy dla dobrego samopoczucia, energii i lepszego radzenia sobie ze stresem. „Ruch dla głowy” zastępuje „ruch dla formy”, a spokój wewnętrzny staje się nowym wskaźnikiem dobrostanu. — Ta zmiana nie wydarzyła się nagle — dojrzewała od kilku lat, co potwierdzają również globalne raporty branżowe. Trend „wellbeing > wygląd” widać na całym świecie — mówi Katarzyna Ejdys-Kalwasińska, psycholoż…

Trendy-self-care-na-2026-rok-5fc6e42.jpg
width: 1400
height: 900

Niewidoczne rany, „czerwone flagi” i odwaga, by (sobie) pomóc: ekspertki o tym, co naprawdę obnaża „Dom dobry”
type: item
date: 2025-11-23T06:00:03.000Z
creator: Gabriela Trojanowska
subject: Lifestyle
subject: psychologia
subject: relacje
description: Dlaczego „Dom dobry” błyskawicznie zyskał tak szeroki odbiór społeczny? Jak rozpoznawać alarmujące zachowania i co zrobić, gdy podejrzewamy, że ktoś doświadcza przemocy? Zapytałam ekspertki, Joannę Gzyrę-Iskandar i Julittę Dębską.
encoded: Premiera filmu „Dom dobry” Wojciecha Smarzowskiego uruchomiła lawinę emocji, dyskusji i wyznań – tak silną, jakiej mało kto się spodziewał. Brutalnie prawdziwa historia, pokazująca przemoc w rodzinie funkcjonującej na wysokim poziomie, podważyła wiele społecznych mitów. Przedstawicieka fundacji Feminoteka – partnera merytorycznego filmu – i ekspertka Joanna Gzyra-Iskandar, opowiedziała o kulisach współpracy z twórcami, reakcjach widzów oraz realiach, których nie widać na ekranie. Do rozmowy zaprosiłam także Julittę Dębską – psycholożkę i terapeutkę specjalizującą się w tematyce relacji. Feminoteka: widzimy zdecydowany wzrost liczby zgłoszeń z prośbą o pomoc Powstawanie „Domu dobrego” nie ograniczyło się do procesu filmowego – Smarzowski chciał, by historia była wiarygodna. Dlatego już kilka lat temu nawiązał kontakt z Feminoteką. Jak podkreśla Joanna Gzyra-Iskandar, ten dialog był pierwszym krokiem do głębszego zrozumienia tematu. – Wojtek Smarzowski pierwszy raz rozmawiał z ekspertką Feminoteki kilka lat temu, kiedy zaczął interesować się tematem przemocy domowej pod kątem filmu. Kontakt odnowiliśmy parę tygodni przed premierą – mówi Joanna Gzyra-Iskandar. Fundacja intensywnie pracowała z twórcami – nie tylko z reżyserem, ale także z obsadą. – Jedna z ekspertek Feminoteki spotykała się z reżyserem oraz aktorami i aktorkami, aby pomóc im poczuć się pewniej w rozmowach i wystąpieniach medialnych dot. przemocy… Chciałyśmy, aby byli przygotowani i znali podstawowe fakty, statystyki i rozumieli mechanizmy przemocy domowej – dodaje. Efekt? – zdaniem ekspertki – niezwykle satysfakcjonujący. Dom zły w domu dobrym: nowe oblicze przemocy Wiele osób, które zobaczyły film, zderzyło się z faktem, że przemoc nie ma jednego oblicza. Ofiarą może być osoba zamożna, wykształcona, pozornie pewna siebie. Sprawcą – człowiek o wysokiej pozycji, ceniony i szanowany. To właśnie tu szczególnie wybrzmiewają obserwacje Julitty Dębskiej dotyczące stereotypów i niewidocznych form przemocy. – S…

Ekspertki-o-odbiorze-filmu-Dom-dobry-6c3a01c.jpg
width: 1400
height: 900

Od platonicznych przyjaźni, przez otwarte związki, po patchworkowe rodziny. Współczesne kobiety nie boją się nowych ram bliskości
type: item
date: 2025-11-22T17:04:24.000Z
creator: Gabriela Trojanowska
subject: Lifestyle
subject: psychologia
subject: relacje
subject: związki
description: Tradycyjne definicje relacji coraz częściej nie nadążają za naszymi potrzebami, dlatego kobiety tworzą własne scenariusze bliskości. Platoniczne przyjaźnie stają się pełnoprawnymi „związkami emocjonalnymi”, niemonogamia przestaje być tabu, a patchworkowe rodziny stają się jedną z wielu form tworzenia domu.
encoded: Współczesne życie kobiet rozwija się na przecięciu wielu światów. Nie opiera się już na linearnym scenariuszu, w którym dorosłość zaczyna się wraz z metryką, pierwszym poważnym związkiem lub symbolicznym zestawem „kamieni milowych”. Dzisiejsze kobiety funkcjonują w przestrzeni, gdzie sztywne definicje zawodzą, a dawne normy nie nadążają za zmianami. Jesteśmy w momencie przesunięcia – kulturowego, emocjonalnego i społecznego – który wynika ze zmęczenia dotychczasowymi narracjami i potrzeby nowych definicji bliskości. Jakie związki dzisiaj tworzymy i co wpływa na tę perspektywę? W tym artykule: Nowe spojrzenie na dorosłość: czym jest liminalność? (Od)nowa relacji: związek jako świadomy wybór Nowe spojrzenie na rozstanie: proces, nie katastrofa Randkowanie 2.0: między algorytmem a tęsknotą za realnością Nowe formy bliskości: platoniczne partnerstwa, niemonogamia, relacje hybrydowe Nowe spojrzenie na dorosłość: czym jest liminalność? Kobiety doświadczają dziś dorosłości w stanie liminalnym – pomiędzy tym, co znane i społecznie zaakceptowane, a tym, co dopiero się wyłania. To moment intensywnej pracy nad sobą, wglądu w potrzeby i odwracania wzroku od cudzych oczekiwań. Well-aging w tej perspektywie wcale nie oznacza dbania o wygląd fizyczny, a bardziej ewolucję, która dokonuje się dzięki mikrotransformacjom. To zmiany, które krok po kroku budują nową mapę życia. Często to czas destabilizacji, decyzji, redefinicji kariery, ciała, relacji. Pytanie: „Czy ja jestem wystarczająca?” ustępuje miejsca nowemu – „Czy to jest wystarczające dla mnie?”. (Od)nowa relacji: związek jako świadomy wybór W kulturze relacji dokonuje się dziś prawdziwa rewolucja. Związek przestaje być jedynym społecznie akceptowalnym formatem dorosłości, a życie w pojedynkę nie jest już postrzegane jako etap przejściowy. Coraz częściej to świadoma decyzja, akt niezależności i sposób na odzyskanie przestrzeni dla siebie. Relacja staje się za to konstruktem elastycznym, negocjowalnym, wymagającym regularnej ak…

Jak-kobiety-tworza-nowe-scenariusze-relacji-84ea59d.jpg
width: 1400
height: 900

JOMO, czyli analogowy dobrostan na wagę złota. Jak być offline i czerpać z tego radość?
type: item
date: 2025-11-16T06:00:33.000Z
creator: Gabriela Trojanowska
subject: Lifestyle
subject: psychologia
subject: trendy lifestyle
description: W rzeczywistości, w której same narzucamy sobie presję bycia online, JOMO, czyli radość z bycia daleko od świata digitalu, to prawdziwy luksus. Jak kobiety czerpią z analogowego życia – i czy w obecnych czasach jest ono w ogóle możliwe?
encoded: Im bardziej zbliżam się do trzydziestki, tym częściej dookoła słyszę głosy przekonujące, że luksusem wcale nie jest pójście na kolejną kawę, wernisaż czy koncert. Przeciwnie: nieocenioną wartość ma spokój, rozumiany także jako bycie poza zasięgiem. W świecie, który nieustannie domaga się naszej uwagi, coraz więcej moich koleżanek (i kolegów!) wybiera JOMO – z ang. joy of missing out – czyli radość z nieuczestniczenia. To stosunkowo nowa, bardzo potrzebna odpowiedź na przeciążenie cyfrowe i globalną epidemię samotności. Jak ją praktykować i jak my, kobiety, podchodzimy do świadomego bycia „tu i teraz”? W tym artykule: Od FOMO do JOMO – zmiana, której potrzebowałyśmy? Analogowy dobrostan – kierunek kobiecego samorozwoju Dlaczego to kobiety najczęściej wybierają JOMO? JOMO w praktyce: jak wprowadzić je do codzienności? Od FOMO do JOMO – zmiana, której potrzebowałyśmy? Przez ostatnią dekadę to FOMO – z ang. fear of missing out – definiowało nasze relacje z technologią. Lęk przed byciem pominiętą czy pominiętym, kompulsywne scrollowanie mediów społecznościowych, presja bycia „na bieżąco” i równoległe uczestniczenie w tysiącu wirtualnych wątków. Social media podkręcały to tempo, dając nam pozór bliskości, który w rzeczywistości pogłębiał poczucie izolacji. Dziś dane malują zupełnie inny obraz: 23% dorosłych na świecie deklaruje, że odczuwa samotność (Gallup 2024), tylko 15,3% osób uznało swoje najprzyjemniejsze doświadczenie za cyfrowe, a 41% – za fizyczne (Accenture 2025), niemal 38% świadomie docenia JOMO. Z (czasem bolesnego) zderzenia cyfrowego szumu z realnymi emocjami rodzi się nowe zjawisko: radość z wylogowania. JOMO to nie rezygnacja, ale wybór: nowa forma obecności, w której to my decydujemy, co wpuszczamy do naszej codzienności. Analogowy dobrostan – kierunek kobiecego samorozwoju Raport Studia 225 jasno pokazuje: kobiety coraz częściej redefiniują relację z technologią. Żyjemy w świecie „pomiędzy” – hybrydowa codzienność stała się normą, a praca, relacje i odp…

JOMO-czyli-analogowy-dobrostan-882de76.jpg
width: 1400
height: 900