Ruszył konkurs "Fashion Business Game Changer" organizowany przez Akademię Biznesu i Prawa Mody Uczelni Łazarskiego oraz GPoland Group
Nagrodą w konkursie jest roczne stypendium na kierunku Prawo i Zarządzanie w Sektorze Mody Uczelni Łazarskiego oraz płatny staż w Agencji GPoland. Aby wygrać wystarczy udowodnić, że to Ty jesteś Game Changerem.
W tym artykule: "Fashion Business Game Changer": Dla kogo przeznaczony jest konkurs? "Fashion Business Game Changer": Zadanie konkursowe "Fashion Business Game Changer": Nagroda "Fashion Business Game Changer": Zasady konkursu "Fashion Business Game Changer": Jury Jedną z szybciej rozwijających się gałęzi gospodarki jest przemysł odzieżowy. Ostatnie miesiące zredefiniowały idee i wartości sektora fashion, ale jednocześnie uwolniły nowe możliwości, rozwiązania i kierunki dla branż. Trendy nadające ton sektorowi mody w najbliższym okresie dotyczą przede wszystkim: • sposobu sprzedaży • rozwoju technologii • zrównoważonego podejścia do biznesu • transparentnej komunikacji z konsumentem Obecnie, szczególnie ważna jest współpraca biznesu ze światem nauki w celu przygotowywania najlepszych kadr i nowych liderów rozwijających rynek mody w Polsce. Dlatego też Akademia Biznesu i Prawa Mody Uczelni Łazarskiego we współpracy z Agencją GPoland Group postanowiły przeprowadzić konkurs - Fashion Business Game Changer. "Fashion Business Game Changer": Dla kogo przeznaczony jest konkurs? Konkurs przeznaczony jest dla osób, które ukończyły studia wyższe minimum pierwszego stopnia i na co dzień pracują w branży kreatywnej, szczególnie w segmencie odzieżowym, kosmetycznym oraz dla wszystkich, którzy zainteresowani są biznesem, zarządzaniem i elementami prawa w branży mody. Dla osób, które prowadzą własną działalność, pracują jako freelancer, w działach dużych firm odzieżowych, są pracownikami agencji reklamowych czy PR-owych lub po prostu zainteresowane są podjęciem pracy w sektorze mody. Szukamy młodego, odważnego i empatycznego głosu polskiej mody. Szukamy Game Changera. "Fashion Business Game Changer": Zadanie konkursowe Należy przygotować swój życiorys oraz list motywacyjny, w którym zostanie wskazany powód, dla którego myślisz, że to właśnie Ty jesteś Game Changerem, którego szukamy. List motywacyjny powinien liczyć ok. 6 tys. znaków. Na podstawie listu chcemy poznać Twoje predyspozycje, doświadczenie oraz kwalifikacje. Jakie argumenty przemawiają za Twoją wygraną? Jakie są Twoje pomysły na innowacje, które mogą torować drogę do zielonej mody? Co dla Ciebie jest kluczowe w transformacji przemysłu mody na cyrkularny, transparentny i zrównoważony? Dokąd zmierza, w Twojej opinii, przemysł mody? Spośród nadesłanych materiałów jury wyłoni, jego zdaniem, 3 najlepsze prace, których autorzy zakwalifikują się do następnego etapu konkursu. W drugim etapie konkursu jury przeprowadzi z wybranymi osobami rozmowy, podczas których uczestnicy będą mieli okazję zaprezentować siebie i odpowiedzieć na pytania jury związane z przygotowanym przez uczestnika CV i listem motywacyjnym. "Fashion Business Game Changer": Nagroda Nagrodą w konkursie jest: • stypendium na roczne podyplomowe studia Prawo i Zarządzanie w Sektorze Mody Uczelni Łazarskiego • trzymiesięczny, płatny staż w Agencji GPoland 1. Studia podyplomowe Prawo i Zarządzanie w Sektorze Mody Studia podyplomowe rozpoczynają się na przełomie października oraz listopada 2021 r. Będzie to już piąta edycja kierunku prowadzona przez cenionych wykładowców – praktyków z dużym doświadczeniem w branży. Program koncentruje się na produkcie – od strony biznesowej uczymy procesu produkcji począwszy od identyfikacji trendów po gotowość do sprzedaży. Istotnym elementem kierunku są: aspekty zarządzania i sprzedaży, w tym nowe trendy sprzedażowe, oczekiwania konsumenta, współpraca z galeriami handlowymi oraz poszukiwanie inwestorów. Moduł dotyczący budowania skutecznej komunikacji z konsumentem obejmuje zarówno współpracę z mediami, agencjami marketingowymi, social media, elementy storytellingu, ale też elementy zarządzania kryzysowego. Program z zakresu prowadzenia biznesu został wsparty modułami prawnymi. Niezwykle ważne jest, aby słuchacze wiedzieli jak założyć i prowadzić działalność w branży mody chroniąc jednocześnie swoją własność intelektualną. Chcemy odczarować pewne mity związane z przepisami prawa czy uczynić ich rozumienie bardziej przejrzystym, choćby w zakresie ochrony twórczości, tajemnicy przedsiębiorstwa marki czy umów, które są „must have” każdego przedsiębiorcy. W związku z obecnymi trendami rozwoju sektora fashion, kładziemy duży nacisk na temat tzw. sustainable fashion zarówno pod kątem regulacyjnym, podejmowanych przez branżę inicjatyw, jak i od strony biznesowej oraz komunikacyjnej. W 2020 r. kierunek „Prawo i Zarządzanie w Sektorze Mody” został wyróżniony decyzją Komisji Akredytacyjnej Certyfikatem i Znakiem Jakości „Studia z Przyszłością” 2019/2020. W celu zagwarantowania jak najwyższego poziomu studiów współpracujemy z doświadczonymi ekspertami rynku mody, ale też z partnerami biznesowymi, organizacjami, związkami branżowymi, jednostkami badawczo-rozwojowymi, zagranicznymi jednostkami edukacyjnymi, a także działamy w międzynarodowych grupach roboczych branży mody. Studia kończą się uzyskaniem dyplomu studiów podyplomowych Uczelni Wyższej.O przyjęcie na studia mogą starać się osoby będące absolwentami wyższych uczelni (pierwszy stopień, tj. co najmniej studia licencjackie). Więcej o kierunku przeczytacie tutaj. 2. Staż w Agencji GPoland Group Grupa GPoland działa na rynku międzynarodowych marek modowych od 28 lat. Dziś jest jedną z najbardziej renomowanych firm w Europie i reprezentuje ponad 80 marek modowych o międzynarodowym zasięgu, a jej zespół liczy prawie setkę specjalistów, którzy doskonale rozumieją branżę. W swojej pracy widzą zaś nie tylko działalność komercyjną, ale też – edukacyjną. Zwycięzca konkursu "Fashion Business Game Changer” po ukończeniu studiów podyplomowych na kierunku "Prawo i Zarządzanie w Sektorze Mody” będzie miał okazję odbyć trzymiesięczny, płatny staż w GPoland Group w terminie ustalonym wspólnie z przedstawicielami firmy w 2022 roku. Chcemy, aby laureat konkursu mógł uzupełnić wiedzę teoretyczną, dotyczącą sektora mody, zdobytą na Uczelni Łazarskiego, o tę praktyczną. W trakcie stażu będzie wspierał dział handlowy oraz PR’u & marketingu, pozwoli to mu na zapoznanie się z tajnikami pracy w branży fashion, zarówno od strony biznesowej, jak i komunikacyjnej. Niewątpliwym atutem tego stażu jest możliwość współpracowania z markami premium o międzynarodowej renomie. Praktyki w dziale handlowym pozwolą na poznanie specyfiki przeprowadzania kontraktacji z klientem, zdobycie wiedzy technicznej o produkcie z kolekcji, weryfikację prawidłowej ekspozycji towarów oraz przygotowanie kolekcji do aranżacji VM. Osoba odbywająca staż będzie miała również okazję zapoznania się z zasadami dotyczącymi raportowania ilości i wartości dostaw oraz oznakowanie towarów. Wiedzę praktyczną z zakresu komunikacji i promocji marek modowych premium stażysta będzie mógł zdobyć w dziele PR’u & marketingu. Do jego zadań będzie należało m.in.: - pisanie komunikatów prasowych dotyczących najnowszych kolekcji marek, jak i wybranych produktów - wsparcie pracowników działu w realizacji komunikacji digitalowej prowadzonej przez firmę GPoland - realizacja raportów medialnych i codzienny monitoring prasy oraz mediów społecznościowych, ukierunkowany na poszukiwanie publikacji dotyczących marek modowych z portfolio GPoland - uczestniczenie w tworzeniu koncepcji kreatywnych dotyczących promocji marek premium oraz czynny udział w przygotowywaniu wydarzeń modowych "Fashion Business Game Changer": Zasady konkursu 1. Konkurs rusza w dniu 20.07.2021r. 2. Do 31 sierpnia należy na adres gamechanger@gpoland.com.pl przesłać prace konkursowe (CV wraz z listem motywacyjnym na ok. 6 tys. znaków). 3. W terminie 1 - 10 września prace zostaną ocenione przez jury w składzie podanym poniżej oraz zostaną ogłoszone 3 osoby, które przejdą do drugiego etapu konkursu, który odbędzie się w tygodniu 13 - 17 września. 4. W dniu 20 września zostaną podane oficjalne wyniki konkursu na stronie www.gpoland.com.pl i https://ckp.lazarski.pl . "Fashion Business Game Changer": Jury Agnieszka Oleksyn-Wajda Dyrektor Instytutu Zrównoważonego Rozwoju i Środowiska. Współtwórca i kierownik Akademii Biznesu i Prawa w Sektorze Mody oraz studiów podyplomowych Prawo w Biznesie Nowych Technologii. Twórca i kierownik studiów podyplomowych Prawo Ochrony Środowiska na Uczelni Łazarskiego. Radca prawny z kilkunastoletnim doświadczeniem w doradztwie w ramach KPMG. Członek grupy roboczej Working Group 6 Promoting broader climate action z ramienia Uczelni Łazarskiego jako organizacji wspierającej Fashion Climate Charter. EU Climate Pact Ambassador powołany przez Komisję Europejską. Wiceprezes Zarządu Związku Przedsiębiorców Przemysłu Mody Lewiatan oraz członek Sektorowej Rady ds. Kompetencji Przemysłu Mody i Innowacyjnych Tekstyliów. Członek Komitetu CSR we Francusko-Polskiej Izbie Gospodarczej (CCIFP). Członek Rady ds. Zielonej Transformacji w Konfederacji Lewiatan. Członek Grupy ds. Zrównoważonego Rozwoju, Waste/circular economy w ramach Retail Institute. Delegat na Zgromadzeniu OIRP Warszawa oraz Krajowy Zjazd Radców Prawnych. Autorka publikacji, raportów oraz analiz w zakresie wpływu branży mody na środowisko naturalne. Prelegentka i organizatorka konferencji, wykładowczyni. Członkini rady programowej Carbon Footprint Summit 2021. Mentorka i ambasadorka Programu Mentoringowego 2021 Fundacji Liderek Biznesu. Urszula Wiszowata Jedna z założycielek Akademii Biznesu i Prawa Mody na Uczelni Łazarskiego, Country Manager Zalando Connected Retail Polska oraz founderka serwisu Fashion Biznes.pl - portalu poruszającego się w temacie biznesu mody. Wykładowczyni Hudson County Community College w USA. Swoje wcześniejsze doświadczenie zdobywała jako analityk finansowy Chanel w Nowym Jorku, country manager skandynawskiego marketplace’u Miinto oraz Dyrektor Sprzedaży w Showroom.pl.Jej międzynarodowa perspektywa oraz chęć dzielenia się wiedzą są odzwierciedlone we wszystkich aspektach jej kariery. Jej ulubionymi zagadnieniami są: biznes międzynarodowy, e-commerce oraz edukacja. Absolwentka Fox School of Business na Uniwersytecie Temple w Filadelfii, gdzie ukończyła dwa kierunki: Finanse i Handel Międzynarodowy. W pracy ze studentami na Uczelni Łazarskiego oraz w biznesie, Ula Wiszowata korzysta przede wszystkim ze swojego ekonomicznego wykształcenia i przybliża sytuacje, które rozgrywają się na rynku. Tomasz Wasiucionek Dyrektor handlowy multibrandowej agencji GPoland, która reprezentuje na polskim, czeskim i słowackim rynku kilkadziesiąt marek odzieżowych z sektora premium. Od ponad 20 lat związany z branżą mody. Jest odpowiedzialny za strategię rozwoju marek z portfolio GPoland, wprowadzanie nowych oraz planowanie inwestycji handlowych. Dominika Wrzesińska Dominika Wrzesińska-Kołak, absolwentka Wydziału Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego oraz Akademii London School of Public Relations. PR i marketing manager z ponad 20 - letnim doświadczeniem, w szczególności w branży fashion & beauty. Przez wiele lat związana z mediami, jako Brand Manager współpracowała m.in. z miesięcznikiem Zwierciadło oraz tygodnikiem Gala. Koordynator wydarzeń PR z udziałem gwiazd i dziennikarzy, np.: Róże Gali, 100-lecie Ambasady Włoskiej w Polsce, Polskie Dni w Zell am See Kaprun, Puchar Świata w skokach narciarskich, PR manager Magdy Gessler. Kierowała projektami PR’owo-reklamowymi dla PAIiIZ, Festiwalu Kultury Żydowskiej Warszawa Singera, Tissot, Totalizator Sportowy, Polska Izba Książki. Odpowiedzialna za komunikację i budowanie świadomości marek modowych z sektora premium m.in: Max Mara, Marella, Armani Exchange, Pinko, Patrizia Pepe, Coccinelle, Elisabetta Franchi, Twinset, Luisa Spagnoli, Laurel, Carpisa. Wprowadzała na rynek oraz budowała świadomość marek TK Maxx, Bath & Body Works, 4F. Obecnie kieruje zespołem marketingu i PR w największej agencji modowej w Polsce- GPoland, która w swoim portfolio skupia ponad 80 marek modowych premium. Jest odpowiedzialna za strategie marketingowe i PR’owe poszczególnych marek, jak i całej agencji. Natalia Listowska Stylistka, visual merchandiser. Ukończyła Prawo na Uczelni Łazarskiego, ale od zawsze jej pasją była moda. Jest absolwentką kierunku podyplomowego Prawo i Zarządzanie w Sektorze Mody, gdzie od 3 lat również pracuje. Od kilku lat prężnie działa w branży fashion na wielu płaszczyznach - personal shopping, analiza sylwetki, stylizacje sesji zdjęciowych, organizacja eventów branżowych, tworzenie oraz szkolenia visual merchandisingu dla sklepów sieciowych i sklepów marek premium, prowadzenie i doradztwo w zakresie social mediów. Na co dzień pracuje w największej agencji multibrandowej w Polsce – GPoland Group jako showroom manager. Koordynuje pracę showroomu, działu visual merchandisingu oraz magazynu, wspiera dział sprzedaży podczas kampanii sprzedaży i nadzoruje jej przebieg pod kątem logistycznym. Agata Brodzka Marketing i PR nie ma dla niej tajemnic. Od ponad 15 lat skutecznie realizuje kampanie komunikacyjne dla marek z sektora fashion i lifestyle. Specjalizuje się w planowaniu strategicznym. Realizowała kampanie/projekty dla kilkudziesięciu marek, jak: Puma, Levi’s, ECCO, Liu Jo, Skechers, Dom Mody Klif, Galeria Klif, F&F, Swarovski, Birkenstock, Pasaż Tesco, Miu Miu, Prada, Chanel, Oakley, Ray Ban, Triumph, Mariusz Przybylski, miasto Wrocław, W.KRUK, Dilmah, LG Electronics, C, AboutYou, YES, ETAM i wiele innych jako praktyk, wykłada na Uczelni Łazarskiego. Była też przez lata managerem Gwiazd, jak Katarzyna Figura czy Natasza Urbańska, a także współwłaścicielką marki MUSES. Jest Absolwentką Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie i Akademii Ekonomicznej w Katowicach. Anna Radke Adwokat zarządzająca nowojorskim biurem kancelarii Brand Counsel, P.C. Specjalizuje się w prawie korporacyjnym, międzynarodowych transakcjach i prawie własności intelektualnej. Absolwentka Fashion Institute of Technology, Benjamin N. Cardozo School of Law i Cornell Law School. Pisali o niej m.in. WWD, Vogue, Elle, Glamour czy Harper’s Bazaar. Wykładała na Fashion Institute of Technology, LIM College, Art. Institute of Chicago, London College of Fashion, Ulster University, Uniwersytecie Warszawskim czy Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza. Anna Jurgaś Ekspertka mody, co-founderka Stylespot.pl. Ma 25-letnie doświadczenie w branży modowej, przez 9 lat była redaktor naczelną magazynu Glamour. Założyła platformę oferującą nowoczesną, zindywidualizowaną usługę stylistyczną Stylespot.pl, ponieważ wierzy w ideę zrównoważonej mody opartej na samoświadomości i eksperckim doradztwie. Prowadzi warsztaty ze storytellingu i archetypów modowych na Uczelni Łazarskiego. Jest gospodarzem cyklu rozmów „Into the Leader’s Mind” dla stworzonej dla młodych liderek organizacji Her Impact, jak również prowadzi podcast „Becoming the Sustainable Leader”, ponieważ idea zrównoważonego przywództwa i wspieranie kobiet jest jej szczególnie bliskie. Współpracuje z organizacją Vital Voices, jest ambasadorką programu „Jestem Liderką”. Ekspertka i ogromna fanka Millenialsow. Mama nastolatki i fanka surfingu, jogi i jazdy konnej. Monika Kapłan Specjalistka marketingu mody, przez ostatnie trzy lata pełniła funkcję Global Marketing Director marki Reserved, należącej do grupy LPP. Odpowiadała za działania marketingowe w 24 krajach, nadzorowała wejście marki na londyński Oxford Street, współtworzyła kampanie z udziałem międzynarodowych gwiazd świata mody takich, jak Kate Moss, Cindy Crawford, Kendall Jenner czy Małgosia Bela. Karierę zawodową rozpoczęła we francuskim biurze stylu Peclers Paris. Zarządzała działami marketingu marek: Sinsay, Mohito, House, Cropp. Była prezeską Deni Cler. Współtwórczyni strategii wielu marek z branży mody, m.in Medicine, 5.10.15., Answear.com, Diverse. Od tego roku jest doradczynią Zarządu Grupy CCC w obszarze strategii marketingowej dla CCC, Gino Rossi i e-obuwie. Jednocześnie pracuje nad start-up'em jogowo-modowym. Agnieszka Polkowska Doktor w dyscyplinie sztuk projektowych. Projektantka spekulatywna, badaczka i strateżka. Właścicielka studia TRENDSPOT oraz Touching Points. Wykładowczyni akademicka dizajnu spekulatywnego i trendów w projektowaniu na Akademii Sztuki w Szczecinie. Realizuje projekty badawcze i wdrożeniowe. Współpracuje z takimi instytucjami, jak Pomorski Park Naukowo-Technologiczny Gdynia, Instytut Wzornictwa Przemysłowego, Łódź Design Festival oraz markami, w tym m.in. MTV, Play, Vogue Polska, Ceramika Paradyż, Desa Unicum, Biżuteria YES, eobuwie.pl, Decathlon czy Local Heroes. Konsultantka holenderskiego think tanku MARE Amsterdam. Zasiada w radzie ekspertów plebiscytu must have na Łódź Design Festival. Katarzyna Dąbrowska Redaktorka naczelna magazynu „Glamour”. Ukończyła Wydział Polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim. Od 20 lat pracuje w magazynach lifestyle’owych i modowych („InStyle”, „Gala”). Dziennikarka, autorka wywiadów z największymi polskimi gwiazdami i projektantami mody, nagrywa podcasty i prowadzi live’y na Instagramie „Glamour” dotyczące tematyki ekologicznej. Bliskie są jej sprawy eko, także w wymiarze odpowiedzialnej mody.
Umiejętności w CV: co wpisać, aby zrobić dobre wrażenie na pracodawcy?
Umiejętności w CV to jeden z tych elementów życiorysu, do których większość kandydatów nie przywiązuje zbyt dużej uwagi. To błąd, bo wpisane w tej rubryce schematyczne banały z pewnością nie umkną uwadze rekrutera. Nie wymieniłeś żadnych szczególnych umiejętności? Dla osoby prowadzącej nabór oznacza to, że w żadnej dziedzinie nie jesteś biegły. Jeżeli jednak odpowiednio przyłożysz się do tej części dokumentu, znacząco zwiększysz swoją szansę na otrzymanie zaproszenia na rozmowę rekrutacyjną. Jakie umiejętności warto ująć w CV?
Większość osób starających się o pracę ochoczo chwali się doświadczeniem zawodowym i kompetencjami twardymi, całkowicie pomijając posiadane umiejętności miękkie. Trzeba jednak wiedzieć, że dla przyszłego pracodawcy cechy psychofizyczne i umiejętności interpersonalne są równie istotnym wskaźnikiem kompetencji kandydata, co jego wiedza i umiejętności praktyczne. Można przecież być wybitnym specjalistą w danej dziedzinie, ale bez umiejętności nawiązywania kontaktu z przełożonymi i ze współpracownikami nawet najlepszy ekspert nie będzie przydatny w firmie prowadzącej nabór. Twoim celem jest otrzymanie zaproszenia na rozmowę kwalifikacyjną, musisz zatem zrobić wszystko, aby twój życiorys prezentował cię jak najlepiej. Jeżeli odpowiednio opiszesz w CV umiejętności, zyskasz cenną przewagę nad pozostałymi kandydatami. Jakie umiejętności wpisać w CV? Rywalizacja z osobami ubiegającymi się o dane stanowisko rozpoczyna się już na etapie wysłania swojego życiorysu. Odważnie jest twierdzić, że prawidłowo skonstruowane CV to klucz otwierający drzwi do biura rekrutera, to samo dotyczy wykształcenia i doświadczenia zawodowego. Większość kandydatów, którzy decydują się na wysłanie swojej aplikacji, spełnia formalne wymagania, trzeba zatem zadbać o to, by nasza kandydatura wyróżniła się na tle pozostałych. Jak to zrobić? Opisać swoje umiejętności! To właśnie twoje zdolności w największym stopniu wskazują na korzyści, jakie twoja praca może przynieść firmie. Praktyka pokazuje, że większość osób skupia się tu przede wszystkim na kwalifikacjach nabytych w ramach edukacji, kursów doszkalających i pracy na wcześniejszych stanowiskach. Oczywiście, wszystkie te umiejętności są istotne dla osoby prowadzącej nabór. Nie można jednak zapominać o zdolnościach wynikających z indywidualnych cech charakteru, bo to właśnie one w największym stopniu wskazują na to, jaką osobą jesteś. W tym miejscu dochodzimy do niezwykle istotnego podziału zdolności na kompetencje miękkie i twarde. Umiejętności miękkie do CV Umiejętności miękkie to inaczej cechy osobiste. To określenie dotyczy cech psychofizycznych i kompetencji społecznych, które determinują zdolność kandydata do nawiązywania kontaktu z innymi osobami, jego zachowanie czy umiejętność zarządzania czasem pracy. Umiejętności miękkie są kompetencjami naturalnymi, czyli wynikającymi bezpośrednio z cech charakteru i osobowości kandydata. Odpowiednie ćwiczenia pozwalają nie tylko skutecznie rozwijać już posiadane umiejętności miękkie, ale także zyskać nowe. Trzeba jednak wiedzieć, że jest to długotrwały proces. Charakterystyczną cechą umiejętności miękkich jest trudność ich weryfikacji. Ten zestaw zdolności może być oceniany wyłącznie w sposób subiektywny, nie istnieje przecież żaden dokument, który potwierdzi choćby łatwość nawiązywania kontaktów. Kolejna rzecz, solidny zestaw kompetencji miękkich jest uniwersalny i przyda się na każdym stanowisku. Jako przykład posłuży nam komunikatywność. Łatwość nawiązywania kontaktów jest cechą przydatną już na najniższym szczeblu w firmowej hierarchii, pozwala bowiem na nawiązanie skutecznej komunikacji z przełożonymi. Ta cecha jest też niezwykle pożądana w przypadku osób starających się o pracę na wyższych stanowiskach, wskazuje bowiem na dobrą współpracę z klientami i/lub zespołem. Poniżej prezentujemy przykłady umiejętności miękkich: - umiejętność rozwiązywania konfliktów - zdolność wypracowywania kompromisów - logiczne myślenie - kreatywność - innowacyjność - asertywność - zdolność do skutecznej pracy pod presją czasu - umiejętności perswazyjne - umiejętność radzenia sobie z trudnymi klientami - umiejętność rozwiązywania sporów - wysoka kultura osobista Umiejętności twarde do CV Kompetencje twarde to nic innego jak umiejętności nabyte w szkole, na kursach, w toku wykonywania pracy zawodowej. Ten zestaw cech ma charakter mierzalny, co oznacza, że przyszły pracodawca może zweryfikować wszystko to, co wymieniliśmy w CV. Potwierdzeniem nabytych umiejętności twardych są wszelkiego rodzaju dyplomy i certyfikaty. Część z nich można też zweryfikować w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej. Kandydaci ubiegający się o niektóre stanowiska są proszeni o rozwiązanie testu bądź wykonanie zadania (np. w obszarze obsługi programu graficznego). Wszystko to służy właśnie potwierdzeniu kompetencji twardych. Ten rodzaj umiejętności często określany jest jako podstawowy lub bazowy, co najlepiej oddaje ich znaczenie dla przyszłego pracodawcy. Bez nich kandydat raczej nie ma szans na zatrudnienie. Wystarczy wyobrazić sobie sytuację, w której firma wymaga biegłej obsługi programu AutoCAD. Osoba, która wcześniej nie miała z nim do czynienia lub opanowała go w stopniu ledwie podstawowym, nie będzie przydatna na danym stanowisku. Przykłady umiejętności twardych to: - znajomość języków obcych - prawo jazdy - znajomość branży - umiejętność obsługi programów komputerowych - umiejętność obsługi urządzeń biurowych Które umiejętności są najważniejsze dla pracodawcy? Może wydać się to dość zaskakujące, ale wśród kandydatów wciąż pokutuje przekonanie, że umiejętności twarde są o wiele bardziej istotne niż miękkie. Praktyka pokazuje jednak, że większość pracodawców stawia na równi oba te zestawy cech. Mało tego, na niektórych stanowiskach bardziej cenione są kompetencje miękkie niż twarde. Aby lepiej to zobrazować, posłużmy się przykładem stanowiska kasjer/sprzedawca. W takiej pracy nie potrzeba zbyt wielu twardych umiejętności, podstawową jest obsługa kasy fiskalnej. Tę umiejętność można jednak szybko posiąść, więc dla osoby prowadzącej rekrutację niezwykle cenna może okazać się kandydatura osoby komunikatywnej, kulturalnej i potrafiącej utrzymywać długofalowe relacje z klientami, nawet gdy ta nie miała wcześniej styczności z kasą. Nie należy więc przeceniać umiejętności twardych i nie doceniać umiejętności miękkich. Jak rozwijać umiejętności, aby lepiej sobie radzić w pracy? Podpisanie umowy o pracę to jedno, tak samo dużym wyzwaniem jest utrzymanie stanowiska i rozwój w strukturze firmowej hierarchii. Tutaj dochodzimy do niezwykle istotnej kwestii, czyli doskonalenia swoich kompetencji i nabywania nowych. W przypadku umiejętności twardych sprawa jest prosta. Rozwiniemy je, uczestnicząc w odpowiednich kursach i szkoleniach lub doszkalając się we własnym zakresie. Bardziej skomplikowana jest praca nad umiejętnościami miękkimi. Wymaga to codziennego kontaktu z ludźmi i analizy własnych zachowań. Należy skupiać się na mowie swojego ciała i nie zapominać o uśmiechu. Wielu z nas nie zdaje sobie z tego sprawy, ale uśmiech znacząco ułatwia nawiązywanie kontaktów, nie tylko bezpośrednich. Trenerzy zwykli mawiać, że uśmiech słychać i nie można odmówić im racji. Ten temat jest na tyle skomplikowany, że warto rozważyć skorzystanie ze specjalistycznej pomocy w doskonaleniu i rozwijaniu umiejętności miękkich. Profesjonalne szkolenia pozwolą pozbyć się wszelkich niepożądanych zachowań.
Dziś Tommy Hilfiger obchodzi 70 urodziny. Oto najlepsze cytaty z autobiografii projektanta
Jeśli nie czytaliście jeszcze książki Tommy Hilfiger ,,American Dreamer" - zobaczcie zdjęcia i przeczytajcie fragmenty na ELLE.pl! Wybrałyśmy dla Was najciekawsze cytaty.
Tommy Hilfiger to jeden z najbardziej rozpoznawalnych i cenionych projektantów mody. Zaczynał od sprzedawania jeansów w liceum. Już wtedy miał głowę do interesów, bo jego biznes tak dobrze się kręcił, że Hilfiger szybko otworzył pierwszy sklep (gdzie można było nabyć wspomniane wcześniej spodnie). Kilka lat później postanowił założyć własną markę i szybko stworzył prawdziwe modowe imperium. Czerwono-biało-granatowe logo Tommy'ego Hilfigera to chyba jeden z najbardziej rozpoznawalnych logotypów na świecie. Książka ,,American Dreamer" to nie tylko autobiografia, ale także poradnik kreowania marki.
Jak dostać się na staż do ELLE? Tych błędów nie popełniaj!
Jak zdobyć pracę w branży mody? Staż w ELLE otwiera do niej drzwi. Ostatnio na naszym Instagramie ogromną popularnością cieszył się Q&A z waszymi pytaniami o to, jak dostać się na staż w dziale mody naszego magazynu. Wkrótce w mediach społecznościowych udostępnimy poradnik na ten temat. A tymczasem Angelika Warlikowska, opiekun stażystów ELLE, pisze, jakich błędów nie popełniać, kiedy już zdecydowaliście się na praktykę w magazynie mody.
Staż w magazynie mody jest z pewnością marzeniem niejednego z was. Gdy zostawisz na nim dobre wrażenie drzwi świata mody stoją otworem. Gdy pokażesz się ze złej strony lub popełnisz kilka modowych faux pas mogą zostać zamknięte na zawsze. Wiem, co mówię (a raczej co piszę!). Sama byłam stażystką, a od 3 lat zajmuje się stażystami w dziale mody ELLE. Poznaj zatem 8 najczęściej popełnianych błędów młodych adeptów mody. Błąd numer jeden: Wysyłasz aplikację taką samą jak wszyscy Aplikując na stanowisko stażysty w dziale mody, wysyłasz CV jak z gotowego szablonu. A to przecież branża kreatywna! Jeżeli chcesz zostać zauważonym, musisz się wykazać. Dotychczas najoryginalniejsze z pomysłów jakie otrzymaliśmy od stażystów to: prezentacja o sobie i swoich zainteresowaniach, sesja zdjęciowa inspirowana jednym z numerów magazynu, filmik o sobie, a nawet list motywacyjny wysłany do szefa działu mody w kolorowej, wybijającej się kopercie. Nie wysyłaj CV - gotowca z serwisu rekrutacyjnego. Zaprezentuj się - to klucz do sukcesu. Błąd numer dwa: Przepraszam, kim jest pan Marcin Świderek? Zawsze, ale to zawsze przed przyjściem na staż zrób research. Z kim będziesz pracować? Od kogo będziesz się uczyć? To nie jest wiedza tajemna. Każda gazeta ma na swoich pierwszych stronach stopki redakcyjne. Znajdziesz tam imiona i nazwiska wszystkich redaktorów, których później możesz znaleźć na instagramie i zobaczyć, jak wyglądają. Gdy nie jesteś w stanie zapamiętać 20 osób, przyswój sobie przynajmniej postać redaktor naczelnej i szefa działu mody. Błąd numer trzy: Zapominasz o istnieniu wujka Google Mówią, że kto pyta nie błądzi, ale zależy o co pytasz. Adres sklepu? Nazwa marki? Email do projektanta? Nic nie zginie w zakamarkach internetu! Zanim pójdziesz na łatwiznę, poszukaj odpowiedzi na własną rękę. Wujek Google wie więcej niż może Ci się wydawać. Im częściej błyśniesz wiedzą i pokażesz samodzielność tym lepsze wrażenie zrobisz na przełożonych. Błąd numer cztery: Poproszę 15 spódnic od Calvin Kleina Przygotowując się ze stylistką do sesji, zauważysz, jakie ma wymagania. Do twoich obowiązków często należy znalezienie różowej sukienki w niebieskie kropki, stroju ludowego rodem z Podhala czy metalicznych puchówek z wczorajszego pokazu znanego projektanta. To nie żart! To branża, w której niemożliwe trzeba zamienić w możliwe. Im częściej wykażesz się determinacją i skutecznością, tym bardziej zaimponujesz stylistkom. Błąd numer pięć: Nie notujesz Do dziś mam schowany w szufladzie notes ze stażu. Jest zapisany od początku do końca, nawet na okładce. Notes jest jak taśma klejąca dla stylisty i długopis dla dziennikarza. Tak jak Andy z "Diabeł ubiera się u Prady", gdy wydaje ci się, że powoli kończysz jedno zadanie... w sekundę pojawi się 17 następnych. Jak nie zwariować? Notuj. Co prawda głównie będzie to przypominało lekarskie bazgroły (szczególnie wtedy, gdy stylistka zacznie Ci wymieniać w tempie jakie ciuchy potrzebuje na sesje), ale przynajmniej pokażesz jej zaangażowanie. Pamiętaj! Nic tak nie frustruje jak stażysta, który w drugim tygodniu pracy wciąż pyta o hasło do komputera :) Błąd numer sześć: Czy może pan przeliterować Gabbana? Scena, w której Andy z "Diabeł ubiera się u Prady" odbiera swoje pierwsze telefony w biurze do dziś jest moją ulubioną. Przed przyjściem na staż musisz koniecznie poznać nazwiska największych projektantów, stolice mody, trendy obowiązujące w danym sezonie i nie zapomnieć o polskim rynku. To w końcu gazeta poświęcona polskiej modzie. Warto wiedzieć o niej to i owo i kojarzyć największych rodzimych kreatorów. Błąd numer siedem: Przychodzisz na staż w szpilkach Każdy chce dobrze wypaść pierwszego dnia stażu, ale spokojnie - nie musisz się męczyć w szpilkach. Na stażu w dziale mody jest więcej fizycznej pracy niż glamouru. Podczas asystowania stylistkom, twoim najczęstszym zadaniem jest rozwożenie i zbieranie ubrań po showroomach. Siaty Ikei i szpilki nie lubią się za bardzo. Uwierzcie mi, sprawdziłam na sobie :) Błąd numer osiem: Nie wykorzystujesz okazji Do czego? Do zadania wszystkich pytań na jakie zawsze chciałeś uzyskać odpowiedź! Przez miesiąc dzień w dzień pracujesz z najlepszymi stylistkami i dziennikarzami. Zapytaj jak zrobić swoją pierwszą sesję zdjęciową? Przygotuj swoje najlepsze teksty i poproś o opinię! To jedyna taka okazja, a zdziwisz się jak niewiele stażystów ją wykorzystuje. Angelika Warlikowska
Pokazy, sesje z top modelkami, inspirujące wywiady. Branża mody wydaje się wymarzonym miejscem pracy. Ale droga do kariery jest stroma. Ci, którzy osiągnęli sukces, zdradzają, jak to zrobić!
1. NOWE ŻYCIE. CZAS START Pamiętacie film „Diabeł ubiera się u Prady”? Andrea, grana przez Anne Hathaway, ledwo co dawała radę z natłokiem obowiązków. Ogarnianie terminarza redaktor naczelnej, przynoszenie kawy, odwieszanie płaszcza rzuconego na biurko. Mam złą wiadomość. Ten film to bajka w porównaniu z tym, jak naprawdę wyglądają początki kariery w modzie. Zacznijmy od początku: Andrea trafia do pracy. Przygoda z modą zaczyna się zwykle od stażu. Gdy rozpoczynasz karierę, musisz na zawsze zapomnieć o życiu, które dotychczas znałaś. – Rada, dla tych, którzy zaczynają? Asystuj najlepszym, przyglądaj się ich pracy, ucz się – mówi stylistka Magda Bryk, która na co dzień mieszka w Londynie. Dziś Magda jest redaktorką mody w „Puss Puss Magazine” i pracuje jako freelancerka m.in. dla „The Independent”. Żeby to osiągnąć, przez trzy lata stażowała w polskiej edycji magazynu „Glamour”, a potem wyjechała do Anglii, by skończyć London College of Fashion i pomagać przy sesjach do „Vogue’a” czy „Love”. – To praca, która wymaga determinacji i siły. Wiele razy płakałam i chciałam wszystko rzucić. Na jedną z sesji do „Love” zgromadziłam 10 stojaków z ubraniami. Posegregowałam wszystko alfabetycznie od Acne do Zegna, tak by stylistka Katie Grand miała ułatwioną pracę. To były dziesiątki kilogramów ubrań, które woziłam w walizkach metrem na plan. Z wszystkiego, co przygotowałam, Katie użyła dwóch topów, resztę ubrań wybrała sama – wspomina Magda. Staż w magazynie mody to moment, by poznać branżę od podszewki, zobaczyć, jak funkcjonuje. Nawet jeśli nie chce się być stylistą. Od tego zaczynał projektant Michał Pająk, właściciel Aloha From Deer Mariusz Mac i szefowa marki Local Heroes Areta Szpura. – Na praktyki do jednego z magazynów trafiłam, gdy miałam 16 lat. Szybko się zorientowałam, że muszę być samodzielna. Moim pierwszym zadaniem było posprzątanie redakcyjnej garderoby. W kilka godzin musiałam poznać domy mody, o których wcześniej nie miałam pojęcia. Sprawdzić ich adresy, zapakować, odesłać ubrania. W drodze do domu kupiłam duży brystol i markery. Wypisałam na nim nazwy showroomów i marek oraz adresy. Powiesiłam nad łóżkiem i uczyłam się wszystkiego na pamięć. Po kilku dniach recytowałam wszystko jak tabliczkę mnożenia. Moja szkolna szafka była zawsze wypchana ubraniami, które po zajęciach oddawałam do sklepów – wspomina Szpura. Od stażu w redakcji zaczynał też Wojciech Szauliński, który dziś jest agentem fotografów i producentem sesji zdjęciowych do międzynarodowych magazynów. Dziś to on przyjmuje młodych ludzi na praktyki. – Zdarzało mi się zatrudniać bardzo kreatywne osoby – opowiada. – Ale szybko się okazywało, że nie mają czasu, bo mają już zaplanowany wyjazd na weekend, obiad u dziadków, egzamin. Dla mnie dyspozycyjność to podstawa. Jeśli wybór między niedzielnym obiadem a sesją zdjęciową jest dla kogoś za ciężki, to może po prostu nie jest to zajęcie dla niego – dodaje. Podobnego zdania jest Monika Stukonis, redaktor naczelna ELLE, która zaczynała od dziewięciomiesięcznego stażu w sekretariacie redakcji „Twojego Stylu”. – Przychodziłam do pracy pierwsza, wychodziłam ostatnia. W domu nie przestawałam pracować. Zastanawiałam się nad nowymi tematami, bohaterami. Myślałam, jak zaskoczyć pracodawców i samą siebie. Konfrontowałam setki pomysłów. Żaden nie wydawał mi się tak dobry, by nie można było wymyślić lepszego – wspomina. Opłacało się. Po zakończeniu stażu natychmiast awansowała na szefa działu. Ale i to nie przeszkodziło jej, by chcieć więcej i ciągle się rozwijać. – Praca w redakcji polegała głównie na redagowaniu, a ja marzyłam o tym, by pisać reportaże, przeprowadzać wywiady. Po godzinach pracy i w porze lunchu umawiałam się z bohaterami. Nie chciałam zawalić swoich obowiązków, więc właściwie zrezygnowałam z czasu wolnego. Jeden ze swoich pierwszych wywiadów przeprowadziłam z Kayah i jej matką. Błyskawicznie poszedł do druku. To satysfakcja warta każdej z nieprzespanych nocy – mówi redaktor naczelna ELLE. – Dziś ludzie oczekują błyskawicznych sukcesów, gigantycznych wynagrodzeń. Niestety, droga na szczyt jest bardzo stroma – mówi Aldona Karczmarczyk, fotografka, autorka wielu sesji do ELLE. – Żeby zarobić na sprzęt i móc robić pierwsze zdjęcia testowe mody, pracowałam przy tworzeniu rekwizytów do spektakli w teatrze Roma, w agencji nieruchomości czy na planie seriali jako fotosistka – wspomina. Podobnie radziła sobie fotografka Agata Pospieszyńska. – Byłam menedżerką studia, by po nocach móc realizować własne sesje. Dorabiałam, przygotowując catering na plany zdjęciowe – opowiada. Dziś pracuje dla międzynarodowych edycji ELLE i przy kampaniach reklamowych największych marek. Ewelina Gralak, by móc pozwolić sobie na bezpłatny staż w gazecie, przez całe wakacje pracowała w Norwegii w fabryce parówek. Dziś jest stylistką w ELLE, właśnie wyprodukowała swoją pierwszą zagraniczną sesję okładkową. 2. ZARZUĆ SIEĆ (NA KONTAKTY) – Staże i praktyki to wyjątkowa okazja, by poznać ludzi i wyrobić sobie siatki kontaktów – mówi Olka Osadzińska, ilustratorka, która stworzyła autorski projekt butów Reebok, sprzedawany na całym świecie. – Praca w branży mody jest bardzo specyficzna – tłumaczy Monika Stukonis. – Z jednej strony wymaga wielkiego indywidualizmu w myśleniu, z drugiej umiejętności pracy w grupie. Od tego, jak w grupie funkcjonujemy, zależy to, czy ludzie będą chcieli z nami pracować – dodaje. – Najważniejsze to być otwartym i nie przekreślać nikogo. Ktoś, kto dziś jest jedynie asystentem, za parę lat może być naczelnym magazynu czy dyrektorem kreatywnym w dużej agencji. Od niego będzie zależała nasza kariera – mówi Osadzińska. – Ludzie przychodzą na staże, przemykają po korytarzach, nie odzywają się do nikogo. To błąd – tłumaczy Areta Szpura. – Mój staż w redakcji okazał się bardzo owocny, bo nawiązywałam kontakty. Gdy założyłam własną markę, miałam ułatwiony start. Znałam już stylistów, fotografów, modelki. Wyprodukowanie sesji zdjęciowej z najlepszymi specjalistami z branży nie było dla mnie problemem – wspomina. – Ludzie w tej branży bardzo szybko stają się monologistami. Tymczasem najważniejsza umiejętność to słuchanie innych – mówi redaktor naczelna ELLE. Gdy była początkującą dziennikarką, spotkała starszą koleżankę z branży w kawiarni. Ta na podstawie jednego wywiadu doradziła jej, jak redagować tekst. Co wyciąć, co zostawiać, jak stawiać w nim akcenty. Jedno przypadkowe spotkanie zamieniło się w lekcję na całe życie. Dziś budowanie sieci kontaktów ułatwiają serwisy społecznościowe, takie jak Facebook czy Instagram. – Budowanie bazy kontaktów w internecie jest tak samo ważne jak w realu – tłumaczy Szpura. – Pierwsze pytanie, które pada z ust wielu klientów, to: „Ilu masz followersów na Instagramie?” – mówi Olka Osadzińska, która sama pozyskuje wiele zleceń przez internet, doradza jednak wielką ostrożność w nawiązywaniu kontaktów online. – Wysyłanie wiadomości grupowych jest nieeleganckie. Fakt, że nie potrafiłeś napisać e-maila do jednego adresata, przekreśla twoje szanse. I dotyczy to nie tylko branży mody. E-maile w stylu „Jestem otwarta na współpracę” to też nie jest dobry sposób. To tak, jakby napisać do swojego profesora na uniwersytecie: „Hej, jestem otwarta na Twoje uwagi co do mojej pracy magisterskiej”. Internet zbliża ludzi, ale to nie znaczy, że nie ma zasad, że nie obowiązują tu normy dobrego wychowania czy okazywanie ludziom szacunku. Rozpoczęcie e-maila od „Szanowna Pani”, dodanie „Z wyrazami szacunku” czy dopisanie swoich danych kontaktowych to podstawa – wylicza. 3. STWÓRZ NAJLEPSZĄ MARKĘ. SIEBIE Na to, jak nas postrzegają inni, składa się wszystko. Talent, praca, maniery, ale przede wszystkim własny indywidualny styl – może to być styl pisania, oryginalne pomysły na stylizacje czy zdjęcia, ale też to, jak wyglądamy. „Nie interesują mnie dziewczyny, które wchodzą do mojego biura markowe od stóp do głów i wyglądają, jakby właśnie zeszły z wybiegu. Wolę osoby, które kreują siebie w oryginalny, niezależny sposób” – mówi Anna Wintour w książce „Sukces według Teen Vogue”. Moda jak żadna inna dziedzina naraża na ryzyko plagiatów i kopiowania. Do dziś w Polsce zdarzają się przypadki, w których stylista przynosi fotografowi gotową sesję zagraniczną, prosząc o zrobienie podobnej. – Granica między inspiracją a kopią jest bardzo śliska. Dlatego moje zdjęcia zawsze są wynikiem skonstruowanych wcześniej moodboardów, czyli plansz z dziesiątek różnych zdjęć czy obrazów, które tworzą nową jakość – mówi Pospieszyńska. – W każdej branży ważny jest szacunek dla pracy innych. Naśladowanie innych to brak klasy – mówi Magdalena Ławniczak, polska fotografka, która robi karierę w Paryżu. – Według mnie receptą na stworzenie własnego, indywidualnego stylu jest praca z różnymi ludźmi. Od nich uczymy się czegoś nowego, a jednocześnie definiujemy siebie – dodaje Karczmarczyk. W kreatywnych branżach paradoksalnie bardzo liczy się dyscyplina i etyka pracy. U stylisty, fotografa czy fryzjera równie ważna jest silna wizja, jak punktualność i rzetelność. – Jeśli ktoś spóźni się godzinę na zdjęcia, zastanowię się kilka razy, zanim znowu dam mu pracę – mówi Szauliński. – Talent to jedno, wiarygodność to drugie – mówi Jan Kraliczek, dyrektor kreatywny czeskiego ELLE. – Możesz być przemęczony, ale Twoja praca powinna być zawsze na tym samym najwyższym poziomie. Nigdy nie pracuję z ludźmi, którzy mówią mi „to niemożliwe”. – U dziennikarza mody lekkie pióro jest tak samo ważne jak solidny research. Dla mnie błąd merytoryczny przekreśla nawet najlepszy tekst – mówi Monika Stukonis. 4. INWESTUJ W ROZWÓJ W latach 60., żeby studiować w Polsce dziennikarstwo, trzeba było mieć ukończony wcześniej inny kierunek studiów. Dziś funkcjonuje uprzedzenie, że ciężko o dobrego dziennikarza po dziennikarstwie. Szkoły, które oferują kursy stylizacji, cieszą się wątpliwą opinią. Co robić, by rozwijać swoje umiejętności? W filmie „The September Issue” dyrektor kreatywna amerykańskiego „Vogue’a” Grace Coddington tłumaczy: „Rozglądaj się. Nie zasypiaj w pociągu, bo możesz zobaczyć coś, co może cię zainspirować”. Monika Stukonis zauważyła, że najlepsi styliści i redaktorzy mody kończyli kierunki humanistyczne. – Patrzą na modę w szerszym kontekście. Najciekawsze sesje to te, które nawiązują do popkultury, kultury czy sztuki – uważa. – W zdjęciu mody musi grać wszystko – zauważa Pospieszyńska. – Dobry fotograf musi zadać sobie pytanie, czy całość opowiada historię, wnosi nową jakość. Sama brała udział w warsztatach z Paolo Roversim, co sezon jeździ na pokazy mody, by mieć rozeznanie w trendach, nie przepuści żadnej wystawy, a jej półki uginają się pod albumami o sztuce. – Ludzie pracujący w branży mody muszą się na bieżąco orientować, co się dzieje w kulturze i sztuce. Z tych dziedzin najczęściej wynikają trendy w modzie – dodaje Aldona Karczmarczyk. – Jeśli zamiast wizyty w galerii wybierasz wizytę w Zarze, nigdy nie wyjdziesz ponad przeciętność – podsumowuje Pospieszyńska. 5. NIE OSIADAJ NA LAURACH Moda jeszcze nigdy nie była tak dynamiczna jak teraz. Kiedyś cykl mody dzielił się na dwa półroczne sezony, dziś moda zmienia się z dnia na dzień. – Dzięki internetowi trend może narodzić się w każdym miejscu na świecie, chociażby w małej miejscowości w Polsce – tłumaczy Yvan Rodic, autor kultowego bloga Facehunter.org. O tym, czy jesteśmy na bieżąco, świadczą małe rzeczy. To, czy włożymy modelce kurtkę normalnie, czy (jak w tym sezonie) na ramiona, czy zapniemy, czy nonszalancko zawiążemy pasek. – Żeby być na czasie, codziennie przeglądam portale i blogi – mówi Ewelina Gralak. Aldona Karczmarczyk, Agata Pospieszyńska i Łukasz Pukowiec, młody fotograf, który już ma na koncie wiele zagranicznych publikacji, ciągle robią tzw. testy. Czyli sesje, które sami finansują i na których ekipa może spróbować czegoś nowego. – Testy to dla mnie moment, w którym mogę wypróbować nowe światło i się uczyć, także na błędach – tłumaczy Pukowiec. Monika Stukonis powtarza, że w branży mody ważna jest pokora. Ciągłe kwestionowanie własnych pomysłów, szukanie lepszych. – Branża mody jest wielka i dla każdego jest w niej miejsce. Trzeba się rozwijać, zamiast osiadać na laurach – mówi Jan Kraliczek z czeskiego ELLE. – Jedno jest pewne. W momencie gdy dochodzisz do wniosku, że wiesz już wszystko, twoja kariera umiera – podsumowuje Olka Osadzińska. Tekst Ina Lekiewicz
Efekt Phoebe Philo. U kogo kupią ubrania fanki starego Céline?
Plisowane spódnice, skórzane płaszcze i torby kosmetyczki. Wszystkie te rzeczy kilka sezonów temu stworzyła Phoebe Philo dla Céline. Teraz dokładnie to samo widzimy na wybiegach innych projektantów i w witrynach sieciówek. Przypadek? Nie, to nowa (philo)zofia mody.
U Victorii Beckham garniturowe spodnie. Proste, w odcieniu karmelu, ciut za długie, takie, których nogawki kaskadowo opadają na buty, a ty stylowo ciągniesz je po ziemi. U Proenza Schouler plisowane spódnice noszone w kontraście z męskimi marynarkami. W kolekcji The Row garnitury z dwurzędowymi guzikami przesadnie zaznaczającymi talię, a u Bottegi Venety waniliowe, skórzane płaszcze wiązane paskiem. Wspólny mianownik? Bliźniaczo podobne rzeczy zaprojektowała w ostatnich kolekcjach dla Céline Phoebe Philo. Teraz pojawiają się u jej kolegów po fachu. Ale o tym, że awangardowy minimalizm to już nie tylko styl życia, lecz także najważniejszy trend w modzie, utwierdził mnie dopiero spacer ulicami Warszawy, kiedy przechodząc obok sklepów Mango czy Zary, zauważyłam, że z ich wiosennych witryn wcale nie krzyczą kwiaty, kolory ani falbaniaste spódnice, ale proste garnitury, ascetyczne sukienki i oryginalnie uszyte płaszcze. Phoebe Philo - początki Kiedyś znalezienie w sieciówce idealnie skrojonych, ale niebanalnych spodni czy marynarki oversize, która jednak nie wyglądałaby jak po tacie, było niemożliwe. No, chyba że miałaś na koncie co najmniej dwa tysiące euro i mogłaś je kupić w Céline. Philo objęła stery w tej marce w 2008 roku. Do dziś wspomina, że gdy zaoferowano jej tę posadę, wybuchnęła śmiechem. Céline było wówczas, jak mawiano w środowisku, „tańszą wersją Chanel”, a ze stanowiska głównego projektanta właśnie odchodził Michael Kors. Koncern LVMH, do którego należy Céline, szukał kogoś, kto nada charakter przykurzonemu francuskiemu domowi mody, a z jego ubrań zrobi obiekty pożądania. Philo była w tym bardzo dobra. Przez pięć lat szkoliła się pod okiem Stelli McCartney w Chloé, by ostatecznie po jej odejściu przejąć ten dom mody. To ona wykreowała słynny styl retroromantyczki, z którego do dziś jest znana marka. Projektantka odeszła z Chloé w 2006 roku. Miała dość tworzenia ubrań w stylu boho. Chciała ciąć, dekonstruować i upraszczać jak jej guru – belgijski minimalista Martin Margiela. Céline okazało się ku temu idealne. Pierwszą kolekcję dla tego domu mody Philo uszyła z męskich tkanin. Z „królowej frędzli” szybko stała się „królową minimalizmu” i jedyną taką projektantką na rynku. Bez­kom­pro­mi­sową, bo wcale nie czerpała z dorobku Céline, ale zbudowała go od podstaw, tak jak chciała. Stworzyła dom mody o tak silnym DNA, że mało kto pamięta, jaki był wcześniej. Pod jej sterami stał się mekką awangardowych minimalistek. Takich, które wymagają od mody czegoś więcej, nie chcą epatować logo, nie interesują ich sezonowe trendy, ale nudzi noszenie białego T-shirtu i dżinsów. Philomanki, jak zaczęto określać jej fanki, szukały wyrafinowania i oryginalności, np. prostego granatowego golfu, ale za to z rękawami XXL (jesień–zima 2015/2016) albo beżowego trencza w kratę z nietuzinkowym wycięciem w talii (wiosna–lato 2017). Nie wspominając o butach! Kozaki imitujące letnie rzymianki czy klapki z futrem, na które najpierw nawet nie chcesz patrzeć, ale o których marzysz, gdy za chwilę widzisz, jak na paryskim tygodniu mody nosi je duńska it-girl Pernille Teisbaek. Ubrania Céline były jak sekretny kod. Porozumiewały się nim i dostrzegały go jedynie wierne fanki marki. Choć tworzenie tych rzeczy było skomplikowane, to zasada noszenia wręcz przeciwnie – miały wzbudzać zainteresowanie oryginalnością, a jednocześnie intrygować prostotą. Rozpacz po odejściu Phoebe Philo Kiedy w grudniu 2017 roku Philo złożyła rezygnację ze stanowiska z przyczyn osobistych, fanki marki przeżyły szok. Zaraz po jej odejściu zaczęły wykupować wszystko, co po ich mentorce jeszcze zostało. Najpopularniejszy sklep sprzedający luksusowe ubrania z drugiej ręki, vestiairecollective.com, między 27 września a 2 października 2018 roku zauważył wzrost wyszukiwania hasła „Céline” o 275 proc., a co ważniejsze – wzrost zakupu o 43 proc. To wtedy nowy projektant marki, Hedi Slimane, pokazał debiutancką kolekcję dla Celine, w której zrobił to, co Philo na początku – zmienił DNA marki. Szerokie spodnie zastąpił kusymi spódnicami jak dla 14-latek, płaszcze oversize zmniejszył do rozmiaru 32, a garnitury zamienił na dopasowane smokingi. Jednak Celine bez minimalizmu stało się jak Versace bez meduzy i Burberry bez kraty. Swoje żale fanki zaczęły wylewać na instagramowych kontach, jak @bringphiloback czy @oldceline. Ubrania z poprzednich sezonów stały się obiektami kolekcjonerskimi. Wyprzedają się na pniu, a ich ceny wciąż rosną. Słynne naszyjniki z literami teraz osiągają ceny nawet trzykrotnie wyższe niż w chwili premiery. Wyznawczynie Philo nie żartowały, że nie chcą mówić w innym języku. Tylko czy „złoża” starego Céline w końcu się nie wyczerpią? Już na ostatnim tygodniu mody co druga dziewczyna miała botki z beżowym czubkiem z sezonu wiosna–lato 2018 i białe shoppery z ostatniej kolekcji pre-fall 2018. Gorączka Céline, widoczna w zeszłym roku zarówno na ulicach, jak i w social mediach, nie przeszła niezauważona przez konkurencję, która wkrótce zaczęła jeszcze wyraźniej robić to, co Philo. Nic dziwnego, minimalistki to klient idealny. Nie kupują kompulsywnie jak millennialsi, cenią jakość, więc wydają duże sumy pieniędzy, a co najważniejsze – są lojalne. Następcy Philo Pierwsza w kolejce ustawiła się Victoria Beckham. Nigdy nie ukrywała, że inspiruje się koleżanką po fachu, a swego czasu nawet porzuciła szpilki i zaczęła kłaniać się pod koniec pokazu w typowym zestawie Philo – golfie, szerokich spodniach i adidasach Stan Smith. W swoich kolekcjach Beckham zamieniła dopasowane garsonki na luźne garnitury, a w wiosennej dodała do nich dwa uwielbiane przez Phoebe motywy – satynowe topy obszyte koronką i rozcięte nogawki. Zagłębie marek w stylu starego Céline jest szczególnie widoczne w Nowym Jorku. Subtelne zapożyczenia widzimy u Proenza Schouler, których charakterystyczny kobiecy styl ostatnio znacząco się rozluźnił i uprościł. Na wybiegu pojawiło się znane z kolekcji Philo połączenie spodni i spódnicy, dominowały też sylwetki oversize. Ciężko nie wspomnieć o The Row. Spekulowano, że to właśnie założycielki marki, bliźniaczki Olsen, przejmą stery w Céline. Ich styl jest bardzo podobny. Pokazuje to ostatnia kolekcja, z której garnitury z dwurzędowymi guzikami przesadnie zaznaczającymi talię są prawie wyjęte z lookbooka kolekcji resort Céline z 2017 roku. Ostoją minimalistek stała się też marka Totême. Jej założycielka, szwedzka ikona stylu Elin Kling, klasyczny asortyment urozmaica kopiami projektów Phoebe, takimi jak brązowy płaszcz miś wzięty wprost z kolekcji Céline z 2017 roku. Uczniowie Phoebe Philo Ale estetyce wykreowanej przez Philo hołdują przede wszystkim jej uczniowie i to na nich z zaciekawieniem spogląda teraz świat mody. Peter Do, Yuni Ahn i Daniel Lee to protegowani Philo, którzy pracowali z nią w Céline. To ona uczyła ich fachu. Właśnie dlatego jednym z najbardziej wyczekiwanych pokazów ostatniego tygodnia mody w Mediolanie był debiut Daniela Lee w domu mody Bottega Veneta. Były dyrektor kolekcji ready-to-wear w Céline został okrzyknięty następcą Philo jeszcze przed pokazem, bo do internetu wyciekły pierwsze zdjęcia z jego wiosennej kampanii. Lee zawarł w niej wszystko, za co fanki kochały projektantkę – naturalność, brak retuszu i prostotę. Pokazana miesiąc później kolekcja wcale nie krzyczała „Céline!”, ale kilka elementów Lee wziął wprost ze starej pracowni. Na przykład skórzaną torebkę kosmetyczkę, nową it-bag sezonu, którą projektantka zaproponowała na wiosnę 2018. Prestiżową posadę otrzymała też Yuni Ahn. Była szefowa designu w Céline została współprojektantką francuskiej marki streetwearowej Maison Kitsuné, której miała dodać modowego sznytu. Zrobiła to z sukcesem, sprytnie przemycając inspirowane estetyką Céline „warstwowe” zestawy (noszone razem koszule, spodnie, swetry i płaszcze w tym samym odcieniu) i obszerne szale trzymane przez modelki pod ręką – podobne Philo pokazała na jesień 2017. Z kolei projektujący pod własnym nazwiskiem Peter Do połączył siły z byłym pracownikiem biura sprzedaży w Céline, Vincentem Ho. Wspólnie szybko osiągnęli rozgłos w branży. Projektant stworzył kolekcję niemal imitującą ostatni pokaz Céline – były w niej powycinane oliwkowe garnitury, plisowane asymetryczne spódnice i futrzane torebki, a jego wspólnik zadbał o to, aby na wyłączność wykupił ją sklep internetowy Net-a-Porter. Każda epoka miała swojego prekursora. Lata 50. hołdowały Balenciadze, 60. kreował Paco Rabanne, a w 70. rządził młody Yves Saint Laurent. Philo zdaje się takim samym geniuszem, ukształtowała współczesną modę i pokazała, że znalazła swój głos w czasach, kiedy mogłoby się wydawać, że wszystko zostało już powiedziane. „W Céline nauczyłem się tworzyć ubrania dla współczesnych kobiet” – powtarza Peter Do. Jego mentorka pokazywała w kolekcjach wielkie torby, bo wiedziała, że kobieta nosi przy sobie milion rzeczy, i luźne marynarki, które sprytnie kamuflowały to, co trzeba. Po każdym pokazie otrzymywała owacje na stojąco. Może nie warto oceniać tych, którzy teraz chcą iść w jej ślady. To dzięki nim moda na minimalizm już weszła do mainstreamu, a ty nawet nie wiesz, że kupując w tym sezonie w sieciówce wygodne, szerokie spodnie garniturowe, a nie wałkowane od kilku sezonów mom jeans, swój wybór zawdzięczasz właśnie Phoebe Philo.
Virginie Viard - kim jest nowa dyrektor kreatywna Chanel?
„Moja prawa i… lewa ręka”, tak mówił o niej Karl Lagerfeld. Virginie Viard, dotychczas szara eminencja, teraz wychodzi z cienia i debiutuje jako nowa dyrektor kreatywna marki. Kim jest tajna broń Chanel?
5 marca 2019 roku, Paryż. To nie jest jeden z tych słonecznych dni podczas tygodnia mody, gdy tłum fashionistów stroi się w efektowne fasony, aby w blasku słońca nastroszyć kolorowe piórka. Wprost przeciwnie. Jest szaro, pochmurnie i pada. To ostatni dzień paryskiego wydarzenia. Jak zwykle otwiera go pokaz Chanel, a zamyka Louis Vuitton. Ale wszyscy czekają tylko na ten pierwszy. Do Grand Palais, zwyczajowego miejsca pokazów Chanel, mam z hotelu 15 minut piechotą. Przed wejściem do monumentalnego budynku jest jak zawsze: tłum fotoreporterów, gości, wielkie zamieszanie. Przechodzę przez kontrolę, wchodzę do środka, podziwiam niesamowitą żeliwną konstrukcję hali i zastanawiam się, czym tym razem zaskoczy nas dom mody słynący z absolutnie widowiskowych pokazów. Jaka będzie ostatnia wizja zmarłego dwa tygodnie wcześniej Karla Lagerfelda? Tu zawsze jest efekt zaskoczenia. Tym razem na miejsce pokazu trzeba przejść przez niewielkie drzwi niczym przez szafę do Narnii. Nagle znajduję się w zasypanej śniegiem, alpejskiej wiosce. Sztuczny śnieg jest wszędzie, nawet na dachówkach górskich domów i drzewach. W środku panuje podniosła atmosfera, ale też pewnego rodzaju tęsknota i ciepło. Goście przyszli tu nie tyle opłakiwać projektanta, ile złożyć mu hołd, pożegnać się z nim. W końcu nie było uroczystego pogrzebu mistrza, na którym każdy mógł oddać mu cześć. Jak mówił Michel Gaubert, didżej blisko współpracujący z Karlem i tworzący muzykę do wszystkich pokazów Chanel: „Każdy aspekt tego show był stworzony z Karlem i dla Karla”. Czytaj też: Chanel jesień-zima 2019/2020 >>> Virginie Viard w finale pokazu Chanel zamiast Karla... „Nostalgia… nie znoszę tego słowa” – mawiał Lagerfeld. Nienawidził wracać do przeszłości, liczyło się to, co tu i teraz, a jeszcze bardziej to, co nadejdzie. Zgodnie z tym mottem nostalgię podczas pokazu ograniczono do minimum. Nie było peanów ku chwale mistrza, których też nie lubił. W materiałach prasowych przygotowanych dla gości znalazła się ilustracja autorstwa Lagerfelda, na której narysował siebie w towarzystwie Coco Chanel, z podpisem: „The beat goes on”. Jakby chciał zasugerować, że choć ich już nie ma, to serce domu mody wciąż bije. Serca publiczności zabiły mocniej, gdy tuż przed rozpoczęciem pokazu ogłoszono minutę ciszy, a następnie z głośników rozległo się nagranie z głosem projektanta. Dokładnie wtedy jedna z osób w moim sektorze straciła przytomność. Karl był kimś nie tylko w świecie mody. Znaczył wiele także dla kilkuset gości tego pokazu, osób, które w większości miały okazję go znać, rozmawiać z nim, współpracować. Wśród nich był też jego zaufany ochroniarz i asystent, Sebastien Jondeau, który przez lata towarzyszył projektantowi i ponoć odziedziczył znaczną część jego majątku. Podczas pokazu dało się odczuć, że mamy zaszczyt uczestniczyć w czymś historycznym. W końcu to pierwszy pokaz Chanel od 1983 roku – gdy Karl przejął stery w marce – który odbył się bez niego… I drugi, w którym po jego zakończeniu ukłoniła się jego następczyni, Virginie Viard. Po raz pierwszy pojawiła się w finale show pod koniec stycznia, podczas pokazu haute couture. Wówczas jednak ogłoszono, że Karl powierzył jej rolę reprezentowania marki, ponieważ czuł się zmęczony. Tak naprawdę od miesięcy zmagał się z rakiem trzustki. W oficjalnym komunikacie o mianowaniu jej na stanowisko nowej dyrektor kreatywnej jeden z właścicieli marki, Alain Wertheimer, napisał, że to sprawdzona osoba, która będzie idealną kontynuatorką dorobku Gabrielle Chanel i Karla Lagerfelda. Pierwszym sygnałem, że będzie to właśnie ona, było wspólne pojawienie się jej i Karla na końcu pokazu linii cruise w maju ubiegłego roku. Karl Lagerfeld i Virginie Viard / Getty Kim jest Virginie Viard? „Lubię myśleć o sobie jako o kimś, kto pomaga Karlowi urzeczywistnić jego wizje” – mówi o sobie Viard. Jej wybór na dyrektor kreatywną Chanel nie jest przypadkowy. Z marką jest związana od ponad 30 lat, a z modą jeszcze dłużej. Urodziła się w Dijon, małym mieście we wschodniej Francji, a wychowywała w Lyonie. Jej ojciec był mistrzem w narciarstwie alpejskim, który przekwalifikował się na chirurga, dziadkowie zaś prowadzili przedsiębiorstwo produkujące jedwab. Virginie dorastała w latach 70. Fascynowała się nową falą francuskiego kina, filmowymi rolami Anny Kariny i Geny Rowlands. W modzie królowali wówczas Halston, Diane von Fürstenberg i nowa generacja projektantów z punkowego Londynu. Chanel było wówczas niemodną, przestarzała marką i tak też myślała o niej Virginie. Po ukończeniu liceum rozpoczęła naukę na wydziale tkaniny w Le Cours Georges w Lyonie, a następnie przeniosła się na kostiumografię filmową i teatralną. Po studiach pracowała w paryskim studiu projektantki Dominique Borg. Pod skrzydła Karla trafiła w 1987 roku dzięki poleceniu szambelana księcia Rainiera z Monako, który był przyjacielem jej rodziny. Początkowo była odpowiedzialna w Chanel za hafty, potem Lagerfeld przeniósł ją na pięcioletni kontrakt do Chloé, gdzie także był wówczas dyrektorem kreatywnym. Trudno w to uwierzyć, ale przez ponad dwie dekady, od połowy lat 70. do końca lat 90., Lagerfeld szefował w aż trzech markach: Chanel, Fendi i Chloé, dla których przygotowywał łącznie 12 kolekcji rocznie. Po pięciu latach Virginie wróciła do Chanel, gdzie w 1997 roku objęła stanowisko szefowej studia projektowego. Od tamtej pory byli nierozłączni. W świecie mody mówiło się, że Karl jest lokomotywą Chanel, a ona jej wagonami. „Gdy on przestaje szkicować, wtedy wkraczam ja” – wyjaśniała w jednym z wywiadów. „Tłumaczę wizję Karla, wizualizuję założenia pokazu. Załatwiam za niego sprawy, przygotowuję materiały, koordynuję pracę poszczególnych zespołów, umawiam dostawców”. Z kolei Loïc Prigent, francuski filmowiec, który nakręcił o Chanel kilka dokumentów, mówił o niej: „Skoncentrowana i uśmiechnięta. Nie słyszałem, aby kiedykolwiek narzekała na zwariowane tempo pokazów domu mody”. Karl Lagerfeld i Virginie Viard „Od rana piszemy do siebie wiadomości. Oczywiście nie jest tak, że zawsze się z sobą zgadzamy, ale bardzo się respektujemy i jesteśmy dla siebie życzliwi. Lubię go zadowalać, ale lubię też go zaskakiwać” – mówiła Viard. Ona i Karl to dwie skrajne osobowości. On showman, bywalec, dusza towarzystwa. Ona raczej z dala od światła reflektorów. Dotychczas wolała życie w cieniu świata mody, a wolny czas najchętniej spędzała u boku męża, kompozytora Jeana-Marca Fyota, i ich nastoletniego syna Robinsona (w 2014 roku chodził w pokazie Chanel w Singapurze) albo swojej przyjaciółki – muzy Chanel, Caroline de Maigret. Obie noszą się nawet podobnie. Proste włosy w stylu lat 60., smoky eye, żakiet lub skórzana kurtka, a do tego dżinsowe rurki i T-shirt vintage. Miks klasyki i rocka. Ten dystans do świata było także widać na ostatnim pokazie. W finale pojawiła się dosłownie na kilka sekund, prawie niezauważona przez fotoreporterów. Kolekcję pokazaną na jesień stworzyli wspólnie ona i Karl. Na wybiegu można było zobaczyć długie, tweedowe płaszcze, żakiety oversize w kratę, spodnie z wysokim stanem, spódnice w kurzą stopkę. A wszystko przełamane soczystym glamourem w postaci miniżakietów z wełny bouclé, cekinowych topów i bajkowych peleryn. Całość w estetyce jej mentora, którego przez lata podglądała. Ten zaś w ciągu swojej 60-letniej kariery i ponad 35 lat w Chanel wniósł do mody ogromny wkład. Zwykł mówić, że on nie musi niczego wymyślać, bo zrobiła to już Coco Chanel. Za to przez lata po mistrzowsku interpretował jej wynalazki, takie jak słynny żakiet z czterema kieszeniami, który poddał dziesiątkom przeróbek, oraz małą czarną, która w jego wykonaniu nie zawsze była mała i skromna. To także on wylansował modę na noszenie dużej, sztucznej biżuterii i bezpardonowo bawił się ideą logo domu mody, który właśnie za jego czasów stał się tak rozpoznawalny. Odkurzył Chanel i nadał mu nowoczesny sznyt. Wyjątkowo trudno wejść w jego rolę, dlatego dziś wszyscy zadają sobie pytanie, czy Virginie sprosta dziedzictwu wykreowanemu przez swojego poprzednika. W świecie mody komentowano, że jej nominacja to bezpieczny ruch ze strony marki i że właściciele domu mody nie chcieli w Chanel rewolucji. Wiele osób zdaje się zawiedzionych wyborem, a w roli nowej projektantki widzieli Phoebe Philo, która dwa lata temu odeszła z Céline. Z drugiej strony przez ostatnie kilka lat można było zaobserwować w branży tendencję zatrudniania w roli dyrektorów kreatywnych zaufanych, przetestowanych projektantów. W końcu właśnie w taki sposób wypłynęli Alessandro Michele u Gucci, który wcześniej przez lata pracował pod Fridą Giannini, ówczesną szefową tej marki, czy Sarah Burton, następczyni, a wcześniej prawa ręka Alexandra McQueena. W obu przypadkach metoda ta się sprawdziła. Czy i teraz zda egzamin? Jak mówi sama Viard: „Zawsze byłam dziewczyną Chanel. Nie wiem, jak być kimkolwiek innym”. Getty Coco by tego nie zrobiła... Midas mody. Wszystko, czego się dotknął, Karl Lagerfeld zmieniał w złoto. Z czego zasłynął w Chanel? „Mogę szkicować godzinami. Wtedy marzę, a te marzenia zmieniają się w kolekcję” – mówił Karl. Osiągnął perfekcję w przerabianiu i uwspółcześnianiu pomysłów Coco z początku ubiegłego stulecia. Jej słynny żakiet bez kołnierza w jego kolekcjach był wykonany z denimu. Podobnie z małą czarną, którą kochał modyfikować. Zrobiona z weluru, w dworskim stylu lub zdobiona piórami – to tylko nieliczne z wariacji na jej temat. Po mistrzowsku bawił się też ­motywem logo marki, dekorując nim wszystko, od koszul po akcesoria domu mody, co tylko windowało ich ceny. To on wprowadził na wybiegi sportowe sneakersy i sztuczną biżuterię w rozmiarze XL. I choć to Gabrielle stworzyła słynną torbę 2.55, to on zaprojektował prawie równie popularny model Boy. Co więcej, do swoich wynalazków miał dystans, mówiąc: „Coco by tego nie zrobiła. Nie dźwignęłaby tego...”. Tekst ukazał się w majowym numerze ELLE.
Konferencja ELLE About Fashion odbędzie się w tę sobotę. Oto kilka najważniejszych rzeczy, które musicie o niej wiedzieć.
1. Miejsce Konferencja ELLE About Fashion odbędzie się w stylowych wnętrzach Hotelu Raffles Europejski (przy ul. Krakowskie Przedmieście 13 w Warszawie). Z hotelu rozciąga się widok na Stare Miasto i Ogród Saski, a w środku znajdziecie kolekcję polskiej sztuki współczesnej. 2. Prelegenci Wśród zaproszonych gości, którzy na ELLE About Fashion opowiedzą o modzie, znalazły się topowe polskie nazwiska. Gosia Baczyńska porozmawia z Marcinem Świderkiem, Magda Mołek odpowie na pytanie, czy "Czy moje ubranie, to tylko moda?", a Kasia Gola poruszy temat technologii w świecie fashion. Będzie można posłuchać także, m.in.: Olki Kaźmierczak, Piotra Szaradowskiego (wykładowcy w poznańskiej School of Form, właściciela największej kolekcji haute couture w Polsce), Kasi Nosowskiej i Patrycji Dobrzenieckiej. 3. Live Streaming Bilety na ELLE About Fashion wyprzedały się w mgnieniu oka. Ale nadal możecie wziąć udział w wydarzeniu. Dla tych z was, którzy nie zdążyli kupić wejściówek na konferencję, przygotowałyśmy live streaming. Kod dostępu pobierzecie tutaj >>>>> 4. Apartament ELLE W sobotę w Hotelu Raffles Europejski znajdziecie specjalny Apartament ELLE. Stylistki naszego magazynu - Karolina Limbach i Maja Naskrętska będą tam odpowiadały na wasze pytania dotyczące stylizacji, trendów i zdradzą, co prywatnie same mają w swoich szafach. 5. Warsztaty makijażu Uczestnicy ELLE About Fashion będą mogli skorzystać z konsultacji makijażowych u ekspertów luksusowej marki kosmetycznej Sisley Paris. Podczas spotkania makijażyści opowiedzą o najnowszych trendach beauty i zdradzą, jak najlepiej podkreślić swoją urodę. 6. Warsztaty fotografii Podczas wydarzenia będzie można także wziąć udział w warsztatach fotografii typu flatlay Apart x InstaPhoto. Eksperci marki Apart zdradzą uczestnikom triki na to, jak w prosty sposób stworzyć zdjęcie produktowe. Cały program ELLE About Fashion i zapisy na live streaming znajdziecie tutaj >>>
Virginie Viard nową dyrektor kreatywną Chanel
Francuski dom mody potwierdził informację, że Virginie Viard została nową dyrektor kreatywną Chanel. Viard zastąpi na tym stanowisku Karla Lagerfelda, który zmarł dzisiejszego ranka w Paryżu.
Karl Lagerfeld był dyrektorem artystycznym Chanel od 1983 roku. Jego nazwisko nieodłącznie kojarzy się z francuskim domem mody. To on odpowiada za Chanel jakie znamy dziś, to on wymyślił spektakularne pokazy w paryskim Grand Palais, które za każdym razem zaskakiwały nie tylko samą kolekcją, ale także nieoczywistą scenografią. Nic dziwnego, że Chanel po jego śmierci nie zdecydowało się na radykalny krok i zupełną zmianę estetyki. Marka postanowiła na jego stanowisko zatrudnić Virginie Viard - prawą rękę Karla. Już od kilku miesięcy mówiło się za kulisami, że to właśnie Virginie Viard zastąpi Lagerfelda. W końcu z Chanel związana jest od 1987 roku. "Virginie is the most important person, not only for me but also for the atelier, for everything" ("Virginie jest najważniejszą osobą, nie tylko dla mnie, ale także dla całego atelier, dla wszystkich") - powiedział Karl o swojej współpracownicy w dokumencie, który można obejrzeć na platformie Netflix. Viard wyszła z nim ramię w ramię w finale pokazu Chanel wiosna-lato 2019. To ona także ukłoniła się gościom podczas ostatniej prezentacji kolekcji Chanel haute couture SS19 - tym razem już bez Karla (to właśnie wtedy pojawiły się plotki o poważnej chorobie projektanta). Na wybiegu pojawiła się wraz z top modelką Vittorią Ceretti ubraną w połyskujący kostium kąpielowy i długi welon. Kim jest Virginie Viard? Virginie Viard pracę w Chanel rozpoczęła od stażu - początkowo zajmowała się przede wszystkim zdobieniami haute couture. Później do jej obowiązków dołączono koordynowanie zespołu atelier, współpracę z dostawcami. Viard miała wpływ na wybór tkanin i projektowała także zegarki. Z Lagerfeldem pracowała ponad 30 lat. W wywiadach wielokrotnie powtarzała, że oprócz obowiązków zawodowych z Karlem łączy ich przyjaźń.
The Marc Jacobs - nowa marka Marca Jacobsa?
Wszystko wskazuje na to, że Marc Jacobs stworzył nową markę The Marc Jacobs. Projekty z metką The Marc Jacobs mają pojawić się w sprzedaży w maju 2019 roku.
Marc Jacobs właśnie opublikował na swoim instagramie pierwsze zdjęcie (autorstwa Hugo Scotta, wystylizowane przez Lottę Volkovą) z jego nowej kolekcji The Marc Jacobs Pre-Fall 2019. Zobaczycie na nim modelki-bliźniaczki ubrane w swetry w paski, szerokie sztruksowe spodnie, okulary przeciwsłoneczne i z naszyjnikami wyglądającymi jak telefoniczne kable. Wszystko jest kolorowe i utrzymane w estetyce retro. Jak donoszą zagraniczne serwisy internetowe, The Marc Jacobs to nie tylko jednorazowa kolekcja, ale nowa, nieco tańsza marka projektanta, w której znaleźć się mają ubrania i akcesoria. Podobno stworzenie nowego brandu było pomysłem Erica Marechalle'a (Chief Executive Officer marki). To dobra wiadomość dla fanów linii Marc by Marc Jacobs, która zniknęła ze sprzedaży w 2015 roku. Na razie nic więcej nie wiadomo, czekamy na nowe informacje w tej sprawie. Przypomnijmy, Marc Jacobs jest amerykańskim projektantem mody. Urodził się w kwietniu 1963 roku w Nowym Jorku, projektować uczył się w High School of Art and Design i Parsons School of Design, był najmłodszą osobą nominowaną do nagrody The Council of Fashion Designers of America. Sławę przyniosła mu praca w domu mody Louis Vuitton - pracował w nim 16 lat. W międzyczasie projektował pod własnym nazwiskiem, a także prowadził przez kilka lat, wspomnianą wcześniej linię Marc by Marc Jacobs, znaną przede wszystkim z akcesoriów.