„Polska odpowiedź na światowe thrillery”. Netflix wskrzesił ten serial po dekadzie nieobecności
Gdy tylko pojawił się na antenie, szybko zdobył wiernych widzów w TVP i zyskał status jednego z najmocniejszych polskich kryminałów. Potem na lata zniknął. Na szczęście Netflix sięgnął po tę historię, przywrócił ją do życia i po dekadzie przerwy dał jej trzeci sezon – równie intensywny i wciągający jak poprzednie.
Polskie morze ma w sobie coś więcej niż tylko wakacyjny spokój i pocztówkowe widoki. Tam, gdzie są porty, od zawsze pojawiały się historie, o których nie mówi się głośno. Przemyt, szybkie pieniądze, układy zawierane gdzieś na zapleczu. Zasada jest prosta i stara jak świat: okazja czyni złodzieja. I właśnie w tej rzeczywistości osadzony jest jeden z najmocniejszych polskich thrillerów ostatnich lat. Serial „Krew z krwi”, który nie opowiada o pościgach i spektakularnych akcjach, tylko o decyzjach - tych, które podejmuje się raz, a ich konsekwencje ciągną się latami. To historia kobiety, która miała żyć inaczej. Ale życie napisało dla niej zupełnie inny scenariusz. Fabuła serialu „Krwi z krwi” W centrum tej historii jest Carmen - bohaterka grana przez Agatę Kuleszę. Kobieta, która zrobiłaby wszystko, żeby żyć normalnie. Problem w tym, że jej życie od początku było dalekie od „normalności”. Córka mafijnego bossa, żona przemytnika, matka trójki dzieci. Przez lata próbowała trzymać się z dala od przestępczego świata, ale kiedy jej mąż ginie w mafijnych porachunkach, nie ma już wyboru - musi przejąć jego interesy by chronić rodzinę. To punkt wyjścia dla historii, która z sezonu na sezon robi się coraz bardziej duszna. Bo serial „Krew z krwi” nie opowiada o spektakularnych akcjach, tylko o konsekwencjach. Zdrady, układy, decyzje bez dobrego wyjścia. I kobieta, która balansuje między rolą matki a kimś, kogo sama kiedyś się bała - a kim musi się stać, aby przeżyć. View oEmbed on the source website Polski kryminał, który myśli bardziej europejsko „Krew z krwi” od początku wyróżniała się na tle rodzimych produkcji. Nie buduje napięcia wyłącznie na akcji. Dużo ważniejsze są relacje, niedopowiedzenia i konsekwencje. Kamera zostaje przy bohaterach dłużej niż wypadałoby w klasycznym kryminale - jakby nie chciała pozwolić im uciec od własnych decyzji. W tym sensie bliżej mu do europejskich thrillerów niż do schematycznych policyjnych historii. Gęstych, emocjonalnych, opartych na atmosferze, a nie tempie. Serial, który zniknął i wrócił po latach Pierwszy sezon pojawił się w 2012 roku na antenie TVP, drugi trzy lata później - i przyciągnął przed ekrany miliony widzów. Gdy wszystko wskazywało na to, że tytuł otrzyma kolejny sezon - wtedy, niespodziewanie historia urwała się na długo - na tyle długo, że wielu widzów uznało, że to już zamknięty rozdział. Aż do momentu, kiedy serial trafił do streamingu. Na Netflix zaczął żyć drugim życiem - już nie jako telewizyjna premiera, ale jako odkrycie „na nowo”. Widzowie wracali do historii Carmen, polecali ją dalej, a produkcja zaczęła znów funkcjonować w obiegu. I wtedy wydarzyło się coś rzadkiego: zdecydowano się wrócić do tej opowieści po niemal dekadzie przerwy i dać jej 3. sezon. Trzeci sezon „Krwi z krwi”, czyli kontynuacja bez resetu Nowe odcinki, które pojawiły się na zlecenie platformy Netflix w 2025 roku nie udają, że zaczynają wszystko od nowa. To pełnoprawna kontynuacja - z tą samą bohaterką, tym samym ciężarem i światem, który nie stał się mniej skomplikowany przez upływ czasu. Carmen próbuje poukładać swoje życie po wydarzeniach z poprzednich sezonów, ale przeszłość bardzo szybko wraca. I znów pojawiają się wybory, które nie mają bezpiecznych odpowiedzi. To nadal historia o tym, jak trudno jest wyjść z systemu, który już raz przyjęło się za swój. View oEmbed on the source website Obsada, która trzyma ciężar historii Duża część siły tego serialu wynika z obsady. Oprócz Agaty Kuleszy pojawiają się m.in. Ilona Bielska, Adam Woronowicz, Łukasz Simlat, Przemysław Bluszcz, Jerzy Grałek, Bartłomiej Topa, Maciej Musiał, Izabela Kuna i Szymon Bobrowski. To aktorstwo, które nie „gra gatunku”, tylko buduje wiarygodność świata - bez przesadnej stylizacji, raczej w kierunku surowości niż efektu. Moją ulubioną postacią jest Luter, grany przez Mariusza Bonaszewskiego, który nie jest typową postacią drugoplanową. To raczej ktoś, kto pojawia się w historii jak cień - bez nadmiaru słów, bez potrzeby tłumaczenia swojej obecności. Nie dostajemy klasycznej przeszłości ani pełnej biografii, która porządkuje jego działania. Zamiast tego jest wrażenie, że Luter po prostu „jest częścią układu” - lojalny wobec zasad, których nikt głośno nie nazywa, i zawsze o krok przed emocjami innych bohaterów. W świecie „Krew z krwi” działa raczej jak cichy wykonawca układów niż ich komentator. I właśnie ta niejednoznaczność działa najmocniej. Bo do końca nie wiadomo, czy stoi po stronie ochrony, czy zagrożenia - a może jednego i drugiego jednocześnie. Gdzie obejrzeć serial „Krew z krwi”? Serial po dekadzie od premiery cieszy się bardzo dobrymi ocenami widzów: – ok. 7,7/10 na Filmwebie – ok. 7,5/10 na IMDb Najwięcej pochwał zbiera Agata Kulesza i klimat produkcji - gęsty, intensywny, momentami wręcz przytłaczający. Choć - jak to zwykle bywa - zdania o późniejszych sezonach są bardziej podzielone, jedno się nie zmienia: to serial, który zostaje z widzem na dłużej. Wszystkie 3 sezony są dostępne dla widzów na platformie Netflix.
TVP szykuje wielki powrót jednego ze swoich hitowych seriali. Widzowie długo na to czekali
To jedna z tych wiadomości, które ucieszą fanów polskich seriali. TVP oficjalnie pracuje nad kontynuacją popularnej produkcji, która zdobyła szeroką widownię i zbudowała własny, wyrazisty klimat. Jedno jest pewne: porucznik Franz Neumann ponownie zagości na naszych ekranach.
Trzeci sezon serialu „Zatoka szpiegów” oficjalnie wraca do gry: zdjęcia mają wystartować 5 maja na Pomorzu, z planem m.in. w Gdańsku, Gdyni i na Półwyspie Helskim. Produkcja TVP ponownie zanurza się w realiach II wojny światowej, a nowa odsłona przeniesie akcję w późne lato 1941 roku. W centrum mają znaleźć się badania nad tajemniczą bronią o ogromnej sile rażenia, a nadawca zapowiada także nowe twarze w obsadzie, nie zdradzając jeszcze nazwisk. Uwielbiany przez widzów serial „Zatoka szpiegów” powróci z 3 sezonem Serial od początku miał w sobie coś z dopracowanej rekonstrukcji – takiej, którą ogląda się nie tylko dla wątków sensacyjnych, ale też dla faktur miejsca i epoki. Punktem wyjścia historii jest lato 1940 roku w Gdyni i Gdańsku, a główną postacią pozostaje porucznik Abwehry Franz Neumann, wychowany w niemieckiej rodzinie, który odkrywa polskie pochodzenie biologicznego ojca i podejmuje działalność szpiegowską po stronie aliantów. W 3. sezonie narracja ma przesunąć się o rok - do późnego lata 1941 roku. Zapowiadany kierunek fabuły jest jednoznaczny: naukowy wyścig o technologię o niszczycielskim potencjale oraz operacje, w których ryzyko ma być śmiertelnie realne. W tym świecie decyzje nie są „czarno-białe” – i właśnie ten nerw, dobrze znany widzom seriali wojennych z najwyższej półki, ma znów napędzać emocje. Za reżyserię ponownie odpowiada Łukasz Ostalski, a scenariusz przygotowali Michał Godzic i Wojciech Lepianka. To jasny sygnał kontynuacji stylu: bez gwałtownych zwrotów w estetyce, za to z obietnicą podkręcenia stawki w opowiadanej historii. View oEmbed on the source website „Zatoka szpiegów” sezon 3. Znane nazwiska wracają, a nowe twarze mają namieszać bez ostrzeżenia W obsadzie 3. sezonu mają pojawić się aktorzy znani z dotychczasowych odcinków: Bartosz Gelner, Sonia Mietielica, Cezary Łukaszewicz, Maria Świłpa, Karol Pocheć, Anna Radwan, Przemysław Kozłowski oraz Karol Biskup. Dla fanek i fanów to ważna wiadomość, bo w tego typu serialach emocje buduje się konsekwencją: napięcie między bohaterami, pamięć o dawnych wyborach, lojalności testowane w sytuacjach granicznych. Równolegle TVP zapowiada dołączenie nowych postaci. Szczegóły pozostają na razie utajnione, ale właśnie taka kontrolowana powściągliwość zwykle oznacza, że scenariusz szykuje przetasowania w relacjach. Nowi bohaterowie w świecie wywiadu rzadko bywają tylko tłem - częściej stają się katalizatorem, który zmienia dynamikę zespołów i wpycha protagonistów w kolejne ryzykowne decyzje. „Zatoka szpiegów” sezon 3. Kiedy na ekranie TVP? W przypadku 3. sezonu jest jeszcze jedna rzecz, która rozpala ciekawość: termin premiery. Pojawiają się rozbieżne komunikaty – z jednej strony mowa o planie emisji „na przyszły rok”, z drugiej pojawia się informacja, że Telewizja Polska ogłosiła powrót serialu na ekrany w 2027 roku. Dla widzów oznacza to jedno: na konkretną datę trzeba jeszcze poczekać, a napięcie rośnie nie tylko w fabule, ale i wokół ramówki. Zainteresowanie ma ku temu solidne podstawy. Według danych przywoływanych przy okazji 2. sezonu, emitowanego w niedziele o 20:20, serial miał przyciągać średnio 1,44 mln widzów. Wskazywany okres emisji to 2 marca – 11 maja 2026 roku, a wśród przytaczanych wyników pojawia się informacja o najwyższej widowni na poziomie 1,57 mln (pierwszy odcinek) oraz najniższej 1,22 mln (odcinek z 20 kwietnia). Udział TVP1 ma wynosić 10,92% wśród wszystkich widzów i 7,60% w grupie wiekowej 16–59. Jeśli 3. sezon rzeczywiście ma być opowieścią o „najgroźniejszej misji” Franza Neumanna, to trudno o lepszą scenę niż pomorskie plenery i czas, w którym historia Europy przyspiesza w dramatycznym tempie. Teraz pozostaje czekać na kolejne konkrety: nazwiska nowych aktorów oraz ostateczną decyzję, kiedy widzowie zobaczą nowe odcinki. „Zatoka szpiegów” - o czym jest serial TVP? Jeśli jeszcze nie widzieliście tego wojennego serialu TVP, to naprawdę warto go nadrobić. „Zatoka szpiegów” to polska produkcja osadzona w realiach II wojny światowej, której akcja rozgrywa się głównie w okupowanej Gdyni i na terenach polskiego Wybrzeża. Twórcy połączyli historyczne tło z dynamiczną historią szpiegowską, pełną tajemnic, zdrad i ryzykownych decyzji. W centrum opowieści znajduje się Franz Neumann grany przez Bartka Gelnera - młody oficer Abwehry, który w rzeczywistości działa jako polski agent. Mężczyzna funkcjonuje pomiędzy dwoma światami, każdego dnia ryzykując dekonspirację. Musi zdobywać informacje, lawirować między lojalnościami i podejmować decyzje, od których zależy życie innych. To bohater uwikłany w nieustanną grę pozorów. Serial pokazuje nie tylko działalność wywiadów, ale też codzienność ludzi żyjących pod okupacją. Są tu wielka polityka, militarne sekrety i walka o wpływy, ale również osobiste dramaty, uczucia oraz pytania o granice poświęcenia. Dużym atutem produkcji są kostiumy, scenografia i dopracowany klimat epoki, dzięki którym łatwo zanurzyć się w wojennej rzeczywistości. „Zatokę szpiegów” ogląda się jak klasyczny thriller szpiegowski osadzony w polskich realiach. Jeśli podobał wam się „Czas honoru” i lubicie seriale, w których obok akcji liczą się emocje, lojalność oraz trudne wybory, ta produkcja bardzo możecie przypaść wam do gustu.
Nowy polski serial szpiegowski o tajnych agentach zadebiutował w TV. Widzowie porównują go do „Zatoki szpiegów”
Historia młodych szpiegów, którzy w cieniu transformacji ustrojowej muszą stawić czoła atomowemu zagrożeniu i własnym uczuciom - „Wojna zastępcza” to nowy polski serial, którego nie można przegapić.
Polska początku lat 90. była krajem pełnym kontrastów - kolejki do sklepów ustępowały miejsca pierwszym supermarketom, szare blokowiska rozjaśniały kolorowe neony, a w radiu nadawano muzykę, która kusiła świeżością i buntowniczym brzmieniem. Ludzie uczyli się życia w nowej rzeczywistości, stawiali pierwsze kroki w wolnym rynku, a w powietrzu unosiła się mieszanka ekscytacji i niepewności. W tym świecie rodziły się historie o szpiegach i tajnych operacjach, które na granicy fikcji i rzeczywistości budziły dreszcz emocji. „Wojna zastępcza” przenosi widza w tę epokę - pokazuje młodych agentów w Kiejkutach, wplątanych w grę o atomowe głowice i własne serca, stających twarzą w twarz z nieprzewidywalnym światem, w którym każdy ruch może zmienić bieg historii. Serial łączy adrenalinę, nostalgię i humor, będąc fascynującą lekcją o czasach, w których Polska dopiero uczyła się wolności. To kolejna doskonała sceneria dla historii szpiegowskich, które w ostatnich latach coraz częściej trafiają na ekran - od „Zatoki szpiegów” po „Rojsta”. Nowy serial Telewizji Polskiej, pt. „Wojna zastępcza” idealnie wpisuje się w tę tradycję. Chcesz oglądać najbardziej inspirujące filmy i seriale? Zapisz się do <a id="menur4sre" class="fui-Link ___1q1shib f2hkw1w f3rmtva f1ewtqcl fyind8e f1k6fduh f1w7gpdv fk6fouc fjoy568 figsok6 f1s184ao f1mk8lai fnbmjn9 f1o700av f13mvf36 f1cmlufx f9n3di6 f1ids18y f1tx3yz7 f1deo86v f1eh06m1 f1iescvh fhgqx19 f1olyrje f1p93eir f1nev41a f1h8hb77 f1lqvz6u f10aw75t fsle3fq f17ae5zn" title="https://www.elle.pl/newsletter/" href="https://www.elle.pl/newsletter/" target="_blank" rel="noreferrer noopener" aria-label="Link newslettera ELLE">newslettera ELLE, odbierz kod i skorzystaj z 2-miesięcznego dostępu do Player.pl Fabuła nowego polskiego serialu TVP. O czym jest „Wojna zastępcza”? Akcja serialu rozpoczyna się w 1991 roku, w legendarnych Kiejkutach - najważniejszej polskiej szkole dla szpiegów. Artur, Zuza, Budyń i Gutek nie mają wojskowego doświadczenia, ale każdemu z nich przypisano unikalne umiejętności, które sprawiają, że zostają wybrani do elitarnego programu. Na tle transformacji ustrojowej i wycofywania wojsk radzieckich z Polski, młodzi agenci trafiają w sam środek gry o dwie głowice jądrowe, które rosyjscy wojskowi chcą sprzedać na czarnym rynku. Kiedy do kraju przybywa agentka Moskwy Nastia, zadanie nabiera nowego wymiaru - między nią a Arturem rodzi się uczucie, które wystawia na próbę lojalność i obowiązki wobec ojczyzny. View oEmbed on the source website Kto pojawi się na ekranie w nowym serialu „Wojna zastępcza”? W głównych rolach zobaczymy Mateusza Więcławka, Walerię Gorobets, Piotra Witkowskiego i Karola Bernackiego. W serialu pojawiają się też m.in. Paulina Gałązka, Mariusz Bonaszewski, Mirosław Haniszewski, Adam Wietrzyński oraz Cezary Żak, który w roli generała Dubynina tworzy barwny i niejednoznaczny portret radzieckiego oficera, dodając historii szpiegowskiego smaku i napięcia. Za kamerą stanęli Denis Delić (reżyser), Mateusz Pastewka (zdjęcia, współscenariusz) oraz Michał Kozłowski i Tomasz Kępski (scenariusz). Muzykę skomponował Jerzy Petersburski junior, a scenografia i kostiumy tworzą wiarygodny klimat Polski początku lat 90. View oEmbed on the source website Gdzie oglądać nowy serial „Wojna zastępcza”? „Wojna zastępcza” zadebiutowała 8 marca o godz. 20:25 na TVP1, a kolejne odcinki będą nadawane co tydzień w tym samym paśmie co drugi sezon „Zatoki szpiegów”. Premiera przyciągnęła ponad milion widzów - dla polskich fanów thrillerów i historii lat 90. to pozycja obowiązkowa. Serial wciąga od pierwszych scen i łączy w sobie napięcie, historię, politykę i zakazaną miłość - idealna propozycja dla tych, którzy szukają polskiego serialu szpiegowskiego z mocnym twistem. „Wojna zastępcza” to serial pełen zwrotów akcji, gdzie czasem realizm idzie w cień, a na plan pierwszy wychodzą dowcip i czysta przyjemność oglądania. Myślę, że tyle wystarczy, by się w nim zakochać.
Serialowy hit z ameryki doczeka się polskiej wersji z Agnieszką Dygant. Czy to będzie sukces na miarę „Niani”?
„Genialna M.” to polska wersja światowego przeboju. W roli głównej zobaczymy Agnieszkę Dygant – aktorkę, która od lat świetnie odnajduje się w rolach wyrazistych, błyskotliwych i nieoczywistych bohaterek.
Nowy serial komediowo-kryminalny „Genialna M.” już wkrótce pojawi się na ekranach za sprawą współpracy SkyShowtime oraz Telewizji Polsat. Produkcja powstaje na podstawie francuskiego formatu „H.P.I. – Haut Potentiel Intellectuel”, który zdobył ogromną popularność we Francji i doczekał się międzynarodowych adaptacji, w tym amerykańskiej wersji „High Potential”. Polska wersja światowego hitu „Genialna M.” ma solidny punkt wyjścia. Amerykańska produkcja okazała się za granicą natychmiastowym hitem. Na Rotten Tomatoes „High Potential” zdobyło 96 proc. pozytywnych recenzji krytyków i 81 proc. pozytywnych ocen widzów, a drugi sezon przyjęto jeszcze lepiej – aż 100 proc. opinii krytyków było pozytywnych. Trudno więc dziwić się, że format szybko zyskał status jednego z najciekawszych komediowo-kryminalnych seriali ostatnich lat. Oopowiada historię kobiety o niezwykle wysokim ilorazie inteligencji, która nieoczekiwanie staje się policyjną konsultantką. View oEmbed on the source website W Polsce za reżyserię odpowiada Olga Chajdas („Imago”, „Wataha”), a scenariusz tworzą Błażej Dzikowski i Agata Malesińska. Zdjęcia realizuje Anna Rzepka, natomiast producentką kreatywną i wykonawczą została Dorota Kośmicka. Za produkcję odpowiada Jake Vision DGA Studio. Fabuła „Genialnej M.” Główna bohaterka, Marta (Agnieszka Dygant), pracuje jako sprzątaczka na komisariacie policji w Bielsku-Białej. Pewnej nocy, pod wpływem impulsu, zaczyna porządkować tablicę z dowodami w nierozwiązanej sprawie kryminalnej. Jej przenikliwość i nieprzeciętna inteligencja (IQ 160!) pozwalają jej znaleźć trop, który umykał doświadczonym śledczym. Okazuje się, że Marta posiada niezwykły talent analityczny, który od tej pory wykorzystuje, wspierając policję w rozwiązywaniu kolejnych zagadek kryminalnych. Choć jej geniusz nie pomagał jej dotąd w codziennym życiu, w świecie przestępczym staje się jej największym atutem. To opowieść o kobiecie, która dzięki swojej bystrości i odwadze przełamuje schematy i udowadnia, że miejsce na sukces jest dla każdego, niezależnie od życiowej roli. Gwiazdorska obsada i kobieca siła Agnieszka Dygant w roli Marty zapowiada się jako gwarancja sukcesu serialu. Aktorka znana z wyrazistych ról, charyzmy i umiejętności łączenia komedii z dramatem, idealnie wpisuje się w koncepcję bohaterki, która zaskakuje nie tylko policjantów, ale i widzów. Jak podkreśla Edward Miszczak, Dyrektor Programowy Telewizji Polsat: Serial „Genialna M.” to już siódma polska produkcja SkyShowtime, obok takich tytułów jak „Śleboda”, „Langer”, „Glina. Nowy rozdział”, „Morfeusz” czy „Pionek”. Stanowi dowód na to, że polska branża serialowa rozwija się niezwykle dynamicznie, a rodzime produkcje coraz częściej dorównują światowym standardom. Kiedy premiera „Genialnej M.”? Dokładna data premiery nie została jeszcze ogłoszona. Wiadomo jednak, że prace nad serialem już ruszyły. Jeśli twórcom uda się zachować energię oryginału, a Agnieszka Dygant dostanie rolę napisaną z odpowiednim temperamentem, „Genialna M.” ma szansę stać się jednym z najgłośniejszych polskich seriali najbliższego sezonu.
To jeden z najmocniejszych polskich seriali z Leszkiem Lichotą. Pokazuje, jak szybko zwyczajne życie może zamienić się w koszmar
Wśród polskich seriali kryminalnych są takie tytuły, które nie zrobiły wielkiego medialnego szumu, a zostają w pamięci na długo. „Osaczony” z Leszkiem Lichotą to właśnie jeden z nich.
„Osaczony” to serial kryminalny, który nie opiera się na efektownych pościgach i głośnych zwrotach akcji. Jego siłą jest napięcie budowane wokół jednej sytuacji: bohater znajduje ciało i sam staje się głównym podejrzanym. O czym jest serial „Osaczony”? Głównym bohaterem serialu jest Michał, grany przez Leszka Lichotę. Mężczyzna znajduje ciało zamordowanej osoby i bardzo szybko trafia do grona podejrzanych. Nie ma mocnego alibi, a śledczy zaczynają coraz uważniej przyglądać się jego życiu. To właśnie od tego momentu zaczyna się cała historia. Michał próbuje udowodnić swoją niewinność, ale żeby to zrobić, musi zmierzyć się nie tylko z policyjnym śledztwem, lecz także z własną przeszłością. Z odcinka na odcinek wychodzą na jaw kolejne tajemnice, które dotyczą nie tylko jego samego, ale też rodziny, przyjaciół i sąsiadów. View oEmbed on the source website „Osaczony” nie idzie w stronę typowego, mrocznego kryminału. Sam Leszek Lichota zwracał uwagę, że to bardziej kryminał obyczajowy i dramat psychologiczny niż serial sensacyjny. I właśnie na tym polega jego siła. Tutaj napięcie nie bierze się z pościgów czy brutalnych scen, ale z tego, jak bohaterowie zaczynają patrzeć na siebie nawzajem. Pojawia się nieufność, strach i coraz większe wątpliwości. W pewnym momencie nikt nie jest już pewny, komu można ufać. Relacje są tu tak samo ważne jak śledztwo Choć punktem wyjścia jest zbrodnia, serial bardzo mocno skupia się też na relacjach między bohaterami. Podejrzenie szybko przenosi się z komisariatu do domu i wpływa na wszystko: rozmowy, decyzje i wzajemne zaufanie. „Osaczony” pokazuje, jak jedno wydarzenie może uruchomić lawinę. Nagle to, co do tej pory było ukryte, zaczyna wychodzić na powierzchnię. I właśnie wtedy śledztwo staje się czymś więcej niż tylko próbą znalezienia sprawcy - staje się sprawdzianem dla wszystkich relacji. Mocna obsada to duży atut serialu W centrum historii stoi Leszek Lichota, ale ważne role grają też Maria Dębska, Eryk Lubos i Ilona Ostrowska. Dzięki temu serial nie skupia się wyłącznie na jednym bohaterze, ale pokazuje szerszy obraz świata, w którym każdy może coś ukrywać i każdy może budzić podejrzenia. To przekłada się na emocjonalny ciężar całej historii. „Osaczony” nie jest tylko zagadką kryminalną, ale serialem o presji, strachu i tym, jak łatwo stracić kontrolę nad własnym życiem, gdy wszystko zaczyna się sypać. To propozycja dla tych, którzy lubią kryminały bardziej psychologiczne niż sensacyjne.
Nowy polski serial trafi do HBO Max już w czerwcu. „Proud” jeszcze przed premierą wywołuje burzę
HBO Max szykuje kolejną polską premierę. Już w czerwcu na platformę trafi „Proud”, serial oryginalny z Ignacym Lissem w roli głównej.
„Proud” to opowieść o młodym geju, którego rodzinna tragedia zmusza do nagłego wejścia w rolę opiekuna małego dziecka. Twórcy nie ukrywają, że chcą opowiedzieć nie tylko o odpowiedzialności i stracie, ale też uruchomić rozmowę o uprzedzeniach, homofobii i akceptacji. O czym opowiada „Proud”? Akcja serialu rozgrywa się w Warszawie, a jego głównym bohaterem jest Filip – młody mężczyzna, który prowadzi życie oparte na szybkim tempie miasta, pracy modela i pozornej kontroli nad codziennością. Wszystko zmienia się jednak w chwili, gdy rodzinna tragedia burzy jego dotychczasowy świat. Po śmierci siostry Filip musi zająć się jej małym dzieckiem. To właśnie ten punkt wyjścia nadaje historii największą siłę. „Proud” nie opowiada o odpowiedzialności w abstrakcyjny sposób, ale pokazuje ją w momencie, w którym przychodzi nagle, bez przygotowania i bez gotowych odpowiedzi. Dla bohatera oznacza to zderzenie z rolą, której nie planował, i z życiem, które zmieni się diametralnie. W roli Filipa zobaczymy Ignacego Lissa, a obok niego na ekranie pojawią się m.in. Kamil Studnicki, Maria Sobocińska, Maja Ostaszewska, Joanna Kulig, Paweł Tomaszewski, Alicja Lewczuk i Mateusz Więcławek. Taki skład obsady od razu ustawia „Proud” w gronie polskich premier, którym warto się przyglądać. Za reżyserię odpowiada Karol Klementewicz, który współtworzył także scenariusz razem z Moniką Pęcikiewicz. Za zdjęcia odpowiada Weronika Bilska, muzykę skomponował Łukasz Targosz, a producentem jest Bogumił Lipski. Serial powstał we współpracy TVN Warner Bros. Discovery i Magnolia Films. Główny bohater nie ma być idealny Dużą siłą serialu ma być sam portret Filipa. To nie jest postać napisana pod prostą sympatię ani bohater, którego łatwo od początku ustawić po jednej stronie emocjonalnego sporu. Zamiast wygładzonej historii o „dobrym człowieku w trudnej sytuacji” twórcy proponują bardziej niejednoznaczny obraz młodego mężczyzny, który do tej pory raczej uciekał od konsekwencji, niż brał je na siebie. Dopiero nagłe wydarzenia w rodzinie zmuszają go do zatrzymania się i przewartościowania wszystkiego, co dotąd wydawało mu się ważne. W „Proud” nie chodzi więc tylko o samą opiekę nad dzieckiem, ale też o dojrzewanie do bliskości, odpowiedzialności i emocjonalnej obecności. „Proud” mówi o uprzedzeniach i akceptacji Serial już przed premierą wzbudza zainteresowanie także dlatego, że nie ogranicza się do rodzinnego dramatu. Ważnym elementem fabuły są reakcje otoczenia na orientację seksualną głównego bohatera. Twórcy jasno komunikują, że ta historia ma uruchomić debatę o społecznych uprzedzeniach, o tym, jak wygląda codzienność osoby queerowej w Polsce, i jak szybko prywatna sytuacja może stać się polem cudzych ocen. W tym sensie „Proud” zapowiada się jako serial mocno osadzony w emocjach, ale jednocześnie bardzo bliski współczesnej rzeczywistości. Homofobia nie ma tu być jedynie tłem czy symbolicznym problemem, lecz realnym doświadczeniem, które wpływa na decyzje bohatera, jego relacje i sposób, w jaki jest postrzegany przez innych. Serial już został zauważony za granicą Jeszcze przed polską premierą „Proud” zdążył zaistnieć w międzynarodowym obiegu festiwalowym. Tytuł znalazł się w konkursie głównym festiwalu Series Mania i zdobył Grand Prix. To ważny sygnał nie tylko dla samej produkcji, ale też dla całego rynku – zwłaszcza że polski serial w głównym konkursie tego wydarzenia pojawia się bardzo rzadko. Taki sukces sprawia, że „Proud” wchodzi na HBO Max nie jako kolejna lokalna nowość do szybkiego obejrzenia, ale jako tytuł, który już na starcie ma mocny prestiżowy stempel. To może tylko zwiększyć zainteresowanie widzów, którzy szukają seriali z wyraźnym społecznym kontekstem.
Bóg, honor, ojczyzna i... Ten polski serial o najtrudniejszym momencie naszej historii pokochały miliony widzów
„Czas honoru” to jeden z tych seriali, które po latach wciąż budzą emocje. Produkcja o czasach II wojny światowej połączyła historię, wielkie uczucia i bohaterów, z którymi widzowie nie chcieli się rozstawać.
Są polskie seriale, które ogląda się raz i szybko o nich zapomina. Są też takie, które zostają z nami na długo - wracają w rozmowach, we wspomnieniach, w scenach, które pamięta się po latach. „Czas honoru” bez wątpienia należy do tej drugiej kategorii. To nie była tylko opowieść o wojnie. To była historia ludzi wrzuconych w najtrudniejszy moment polskiej historii, zmuszonych dorosnąć szybciej, kochać ostrożniej i ufać tylko nielicznym. W świecie, w którym jutro mogło nie nadejść, każda decyzja miała wagę większą niż zwykle. I może właśnie dlatego miliony widzów pokochały ten serial. O czym jest polski serial wojenny „Czas honoru”? Akcja serialu rozpoczyna się w czasie II wojny światowej. Czterej młodzi oficerowie zostają przerzuceni do okupowanej Warszawy jako cichociemni - elitarni żołnierze szkoleni w Wielkiej Brytanii do działań dywersyjnych i konspiracyjnych. Ich zadaniem jest wspieranie polskiego podziemia, prowadzenie akcji sabotażowych i walka z okupantem. Brzmi jak klasyczna opowieść wojenna, ale „Czas honoru” bardzo szybko pokazuje, że największe bitwy rozgrywają się nie tylko na ulicach okupowanego miasta. To historia o codziennym życiu w okupowanej Polsce. O ludziach, którzy rano mogli prowadzić zwykłe rozmowy, a wieczorem ryzykowali życie. O świecie, w którym jeden nieostrożny gest mógł zakończyć wszystko. View oEmbed on the source website Czterej bohaterowie i siła przyjaźni Sercem serialu jest relacja czterech głównych bohaterów: Janka, Bronka, Władka i Michała. Każdy z nich jest inny, każdy inaczej reaguje na strach, miłość i stratę, ale razem tworzą drużynę, której siłą staje się wzajemne zaufanie. To właśnie ten wątek sprawił, że widzowie tak mocno związali się z serialem. W świecie pełnym zdrad, donosów i podejrzeń przyjaźń staje się czymś bezcennym. W „Czasie honoru” lojalność nie jest pustym słowem. Oznacza gotowość do poświęcenia, milczenia, ochrony drugiego człowieka. Czasem nawet za cenę własnego bezpieczeństwa. I może właśnie dlatego relacje między bohaterami do dziś pamięta się najmocniej. Niepokój ukryty między słowami Jedną z największych sił serialu jest atmosfera napięcia. Tutaj zagrożenie nie zawsze przychodzi z hukiem. Czasem kryje się w spojrzeniu sąsiada. W za długiej ciszy podczas rozmowy. W pytaniu zadanym pozornie mimochodem. W człowieku, który wydaje się życzliwy, a może pracować dla wroga. „Czas honoru” świetnie pokazuje okupacyjną rzeczywistość, w której nikomu nie można ufać do końca. Każdy kontakt może być pułapką, każdy błąd może kosztować życie całej siatki konspiracyjnej. Ten niepokój sprawia, że serial ogląda się nie tylko jak dramat historyczny, ale momentami jak rasowy thriller. Historia Polski opowiedziana z bliska Produkcja nie ucieka od najtrudniejszych tematów. Pokazuje funkcjonowanie Polskiego Państwa Podziemnego, działalność Armii Krajowej, terror okupanta, łapanki, egzekucje, życie w getcie, konspiracyjną codzienność i dramatyczne wybory ludzi zmuszonych do życia w nieludzkich realiach. To ważne, bo „Czas honoru” nie zamienia historii w suchą lekcję. Pozwala ją poczuć. Widz nie obserwuje dat i nazwisk z podręcznika, ale ludzi, którzy musieli decydować: walczyć czy chronić rodzinę, zaufać czy uciekać, kochać mimo wszystko czy zamknąć serce. Dzięki temu serial stał się dla wielu osób nie tylko rozrywką, ale także pierwszym impulsem, by sięgnąć po prawdziwą historię tamtych lat. Ile sezonów ma serial „Czas honoru”? „Czas honoru” doczekał się 7 sezonów, emitowanych w latach 2008–2014. Początkowe serie koncentrowały się na realiach okupowanej Warszawy i wojennej konspiracji, późniejsze pokazywały także trudny okres powojenny. To ważne rozszerzenie, bo przypominało, że dla wielu bohaterów wojna nie skończyła się wraz z 1945 rokiem. Zmienił się tylko przeciwnik, a wolność wciąż pozostawała marzeniem. Obsada „Czasu honoru”, którą widzowie pokochali Jednym z filarów sukcesu jest obsada, która nadała bohaterom autentyczność i charakter. W głównych rolach pojawili się: Jakub Wesołowski Maciej Zakościelny Jan Wieczorkowski Antoni Pawlicki Na ekranie towarzyszyły im także m.in. Anna Dereszowska, Magdalena Różczka, Agnieszka Więdłocha, Karolina Gorczyca i Katarzyna Zielińska. W oprawców wcielili się m.in. Krzysztof Stelmaszczyk, Piotr Adamczyk, Przemysław Bluszcz, Tomasz Dedek a także Eryk Lubos. To obsada, z którą łatwo było się zżyć. A kiedy widz przywiązuje się do bohaterów, każda scena waży więcej. I choć serial zakończył emisję ponad 10 lat temu to widzowie wciąż zostawiają w sieci komentarze, które mówią same za siebie: „Nigdy w życiu nie oglądałam lepszego wojennego serialu. To jest po prostu kozak. Oglądałam kilka razy od początku i jeszcze kiedyś wrócę do tego”, „Genialna gra aktorska wspaniała scenografia i muzyka innymi słowy Najlepszy Polski serial wojenny”, „Serial wybitny. Warty poświęcenia każdego czasu. Pokazuje historyczną prawdę. A wobec aktorów, nie da się pozostać obojętnym” - a to zaledwie 3 z 90 tys. opinii pozostawionych na Filmweb. Gdzie oglądać „Czas honoru”? Serial jest w całości dostępny w serwisie VOD TVP, dzięki czemu można wrócić do wszystkich sezonów lub nadrobić tę produkcję po latach. Teraz - bez czekania na kolejny odcinek. To ogromne ułatwienie, bo dla dawnych widzów właśnie oczekiwanie bywało największą próbą cierpliwości. Odcinki często kończyły się w najbardziej dramatycznym momencie - gdy trwała akcja, ktoś wpadał w zasadzkę albo życie jednego z bohaterów wisiało na włosku. Emocje zostawały z widzem na cały tydzień, a pytanie „co dalej?” wracało jeszcze długo po napisach końcowych. Dziś można oglądać wszystko jednym ciągiem i od razu poznać dalszy los ulubionych postaci. Dlaczego warto wrócić dziś do serialu „Czas honoru”? Bo „Czas honoru” przypomina, że historia nie składa się wyłącznie z dat i bitew. Składa się z ludzi. Z przyjaciół, którzy zostali wystawieni na próbę. Z kobiet czekających na powrót ukochanych. Z rodzin żyjących w ciszy, by przetrwać. Z młodych ludzi, którzy musieli stać się odważni szybciej, niż powinni. To serial o wojnie, ale jeszcze bardziej o człowieczeństwie. I może właśnie dlatego po latach wciąż porusza tak samo mocno.
Myślałam, że polskie kino nie jest w stanie mnie już zaskoczyć. Jednak tą rolą w serialu Netflixa Andrzej Seweryn powalił mnie na kolana
Andrzej Seweryn w „Królowej” Netfliksa tworzy jedną z najbardziej nieoczywistych ról ostatnich lat. Miniserial łączy Śląsk, Paryż i kulturę drag, wywołując emocje i skrajne opinie widzów.
Andrzej Seweryn został wczoraj uhonorowany Nagrodą im. Bronisława Geremka - wyróżnieniem, które podkreśla jego wieloletnią obecność na styku polskiej i francuskiej kultury. To gest symboliczny, ale w jego przypadku trudno mówić wyłącznie o symbolach. Bo Seweryn od dekad jest aktorem, który funkcjonuje pomiędzy światami - między Warszawą a Paryżem, między teatrem a kinem, między różnymi językami i emocjami. I właśnie dlatego nie da się dziś nie wrócić do jednej z jego najbardziej wyjątkowych ról - takiej, która w sobie łączy i polską, i francuską wrażliwość, bez uproszczeń, bez granic, sans frontières. W serialu „Królowa” ta wielowymiarowość staje się punktem wyjścia do historii, która - choć fikcyjna - dotyka bardzo realnych emocji. O czym jest polski serial „Królowa”? „Królowa” to czteroodcinkowy miniserial Netfliksa opowiadający historię Sylwestra - emerytowanego krawca i drag queen, który od lat mieszka w Paryżu. Po latach wraca na Śląsk, do rodzinnego miasteczka, z którego kiedyś uciekł. To powrót, który szybko zamienia się w konfrontację: z rodziną, przeszłością i społecznością, która żyje według zupełnie innych zasad niż świat, który Sylwester zbudował dla siebie. W tle rozgrywa się historia o tożsamości, akceptacji i o tym, jak trudno jest „być sobą”, gdy miejsce, w którym żyjesz, nie zawsze na to pozwala. View oEmbed on the source website Obsada w „Królowej” Obok Andrzeja Seweryna pojawiają się aktorzy, którzy budują emocjonalny kręgosłup historii: Maria Peszek jako Wiola splątana w surowej, nieoczywistej relacji z ojcem Julia Chętnicka jako Iza, która wnosi świeżość i energię młodego pokolenia Kova Réa jako Corentin, czyli francuski pierwiastek wolności i scenicznej ekspresji To obsada, która nie gra „obok siebie”, tylko pozostaje przez wszystkie odcinki w emocjonalnym splocie. Śląsk jako emocjonalna przestrzeń Śląsk w „Królowej” nie jest tylko tłem. To pełnoprawny bohater. Surowy, momentami stereotypowy, zamknięty w swoim rytmie - kopalnie, małe społeczności, PKS-y, codzienność, która nie zostawia dużo przestrzeni na inność. Ale to właśnie w tym kontraście do Paryża rodzi się napięcie, które napędza cały serial. Zderzenie dwóch światów - eleganckiego, artystycznego i swobodnego z bardziej zamkniętym, konserwatywnym - tworzy emocjonalną oś opowieści. Muzyka w serialu Jednym z najmocniejszych elementów „Królowej” jest ścieżka dźwiękowa. To nie tylko tło - to emocjonalny język serialu. Twórcy sięgają po utwory, które budują most między światami: od międzynarodowych hymnów dragowych jak „Holding Out for a Hero” Bonnie Tyler, po polskie klasyki, które mają w sobie nostalgię i ciężar emocji - jak „Pocałunek ognia” Violetty Villas czy moja ulubiona - jakże wymowna w przypadku tego serialu „Wielka dama tańczy sama” Anny Jantar. To muzyka, która nie ilustruje scen, tylko je podbija. Czasem ironicznie, czasem bardzo serio. Drag queens - bez nich ten serial by nie istniał Jednym z najważniejszych, a wciąż niedostatecznie wybrzmiałych elementów „Królowej” jest praca środowiska dragowego. To nie jest tylko estetyka czy „kostium”. To kultura, język, tradycja performance’u i ogromna precyzja sceniczna. W serialu widać to w detalach: w ruchu, w choreografii, w budowaniu postaci Loretty, w momentach przygotowań, szycia kostiumów i transformacji. Pierwsze malowanie do scen jako drag gueen trwało ok 4 godzin. Drag queens w „Królowej” nie są dodatkiem. Są fundamentem świata przedstawionego - bez nich ta historia nie miałaby swojej energii, rytmu ani wiarygodności. View oEmbed on the source website Opinie widzów - love it or hate it „Królowa” od początku wywoływała skrajne reakcje. Jedni widzą w niej ciepłą, bajkową opowieść o akceptacji i rodzinie. Inni - zarzucają jej uproszczenia i balansowanie na granicy stereotypu. Ale nawet krytyczne głosy często kończą się jednym zdaniem: „Seweryn robi tu coś absolutnie magnetycznego”. Najbardziej zaskakujący element? Reakcja moich rodziców. 70 lat, zero „wymachiwania tęczową flagą przy każdej okazji”, raczej ostrożny dystans po przeczytaniu opisu. A jednak obejrzeli cały serial. I byli poruszeni. Nie dlatego, że „Królowa” coś im narzuca. Wręcz przeciwnie. To nie jest serial o byciu drag queen. To serial o czymś znacznie prostszym i bardziej uniwersalnym: o tym, że możliwość bycia sobą zależy od miejsca, w którym się urodziliśmy i żyjemy. I że czasem to „bycie sobą” wiąże się z konsekwencjami, których nie da się ominąć. Dlaczego warto obejrzeć ten polski serial? „Królowa” nie jest produkcją idealną. Ma swoje nierówności, czasem skróty narracyjne, czasem zbyt wyraźne kontrasty. Ale ma coś ważniejszego: emocjonalną prawdę. To historia o tym, że bycie sobą nigdy nie jest neutralne - zależy od miejsca, czasu i ludzi wokół nas. I że czasem ta wolność ma swoją cenę. Et peut-être… c’est ça le plus important...
Nowy polski serial kryminalny nadciąga. Zapowiada się bezwzględny hit SkyShowtime z gwiazdorską obsadą
SkyShowtime zapowiada nowy polski serial kryminalny „Morfeusz”, w którym zwykłe życie jednego człowieka rozpada się po rodzinnej tragedii. Wciągnięty w mroczny świat układów i przemocy, zaczyna przekraczać granice, z których nie ma już odwrotu
Kilka miesięcy temu SkyShowtime zapowiadało, że pracuje nad nowym polskim serialem, który ma być jednym z ważniejszych tytułów w ich lokalnej ofercie. Teraz platforma ujawniła, kiedy produkcja trafi na ekran i oficjalnie rozpoczęła odliczanie do premiery. „Morfeusz” zapowiada się jako jeden z najciekawszych polskich seriali kryminalnych ostatnich lat. W obsadzie pojawiają się dobrze znane nazwiska, a sama historia - o zwykłym człowieku wciągniętym w świat przestępczości i stopniowo przejmującym jego reguły - przywodzi na myśl skojarzenia z „Breaking Bad” tylko, że w polskim wydaniu. Zwyczajne życie pęka jak szkło, a ster przejmuje ktoś, kto nie chciał rządzić. O czym będzie nowy serial „Morfeusz”? Punktem zapalnym tej historii jest brutalne zabójstwo brata Piotra Leyera. Młody prawnik, dotąd konsekwentnie odcinający się od rodzinnych powiązań, zostaje wciągnięty w świat gangu, który przez lata pozostawał dla niego czymś na kształt niechcianego dziedzictwa. Zbieg nieprzewidzianych okoliczności sprawia, że Leyer staje na czele organizacji, którą wcześniej kierował jego brat, a jeszcze wcześniej ojciec. W tej opowieści nie ma miejsca na łatwe alibi. Piotr, z pozoru przykładny mąż i ojciec, zaskakuje wszystkich tym, jak szybko odnajduje się w półświatku. Skuteczność i bezwzględność przynoszą mu szacunek i władzę, ale cena rośnie z każdym krokiem. Z czasem bohater przekracza kolejne granice moralne, a pojawienie się postaci Moro dodatkowo nakręca spiralę przemocy i zła. To właśnie ten mechanizm, konsekwentny i coraz ciaśniejszy jak pętla, ma napędzać tempo serialu. Motocyklowe tło i tempo akcji, które nie prosi o pozwolenie SkyShowtime zapowiada „Morfeusza” jako trzymający w napięciu, pełen akcji serial kryminalny, a akcja ma być osadzona w środowisku motocyklowym. To detal, który działa jak mocny element scenografii: nie tylko buduje klimat, ale też porządkuje energię tej historii, twardszą, bardziej fizyczną, bliższą ulicy niż gabinetom. Format jest precyzyjny: 7 odcinków, bez rozmywania wątków. Platforma podkreśla też, że „Morfeusz” to siódma polska produkcja oryginalna SkyShowtime. W katalogu serwisu ma więc pojawić się kolejny tytuł, który ma ambicję przyciągnąć widzów intensywnością i konsekwencją, zamiast obiecywać wszystko naraz. Znane nazwiska na pierwszym planie. „Morfeusz” - kiedy premiera serialu? Za reżyserię odpowiada Maciej Migas, a scenariusz napisał Michał Wawrzecki. Autorem zdjęć jest Bartek Cierlica, a za produkcję dla SkyShowtime Limited odpowiada studio TFP. Producentami są Andrzej Papis i Maciej Sowiński. Muzykę skomponował Łukasz Targosz. W obsadzie głównej znaleźli się Andrzej Grabowski, Kamil Szeptycki, Mateusz Kmiecik i Sylwia Gola. Obok nich pojawia się rozbudowana obsada drugoplanowa: Ali Bahrudinov, Sonia Bohosiewicz, Andrzej Konopka, Mateusz Łasowski, Maciej Mikołajczyk, Józefina Siwko, Magdalena Wieczorek, Jan Błachowicz, Paweł Burczyk, Marcin Pempuś, Jędrzej Taranek, Przemysław Stippa oraz Michał Waleszczyński-Lis. Gościnnie występują Janusz Chabior, Michał Piróg i Vienio (Piotr Więcławski). Premierę „Morfeusza” zaplanowano na 2 czerwca w serwisie SkyShowtime. Z platformy można korzystać w aplikacji na urządzeniach z systemami Apple iOS i Android, na tvOS i Android TV, przez Chromecast, na telewizorach LG TV i Samsung, a także bezpośrednio w przeglądarce na skyshowtime.com. Na niektórych rynkach usługa jest dostępna również przez Amazon Fire TV, Prime Video Channels oraz u wybranych operatorów.
To jeden z najlepszych polskich seriali kryminalnych na Netflix. „Zazdroszczę wszystkim, którzy jeszcze go nie widzieli”
Ten nagradzany polski thriller nawet po latach robi ogromne wrażenie. Mroczny klimat, świetne aktorstwo i historia pełna tajemnic sprawiają, że to jedna z tych produkcji, które ogląda się z zapartym tchem.
„Rojst” to bez wątpienia jeden z najważniejszych seriali, które w ostatnich latach zdobyły uznanie zarówno krytyków, jak i widzów. Nagradzany thriller kryminalny zadebiutował na platformie Player w 2019 roku i do dziś nie traci na aktualności. Jego niepowtarzalny klimat, intensywna fabuła oraz świetne role aktorskie, w tym przede wszystkim Magdalena Różczka jako sierżant Anna Jass, czynią „Rojst” produkcją, która z powodzeniem dorównuje mrocznym skandynawskim serialom. O czym jest serial „Rojst"? Trzy sezony, trzy różne dekady – od lat 80. do nowego milenium - i trzy śledztwa. „Rojst”, który zadebiutował w 2018 roku, to wciąż jeden z najlepiej ocenianych polskich seriali kryminalnych. Historia najpierw przenosi nas do samego środka ponurej rzeczywistości Polaków w latach 80. XX wieku. Nowy reportaż zmienia się w dziennikarskie śledztwo na własną rękę, gdy w małej miejscowości dochodzi do podwójnego morderstwa i samobójstwa pary nastolatków. Sezon drugi wrzuca widza w sam środek wydarzeń „powodzi stulecia”, która nawiedziła południowy zachód Polski w 1997 roku. Żywioł odsłania zakopane w lesie ludzkie szczątki, ale i ciało nastoletniego chłopca. Dwa pozornie niepowiązane zbrodnie odkrywają coraz głębiej zapona tajemnice sprzed lat. Napięcie w trzeciej odsłonie „Rojsta” buduje nie tylko odkopany w lesie szkielet kobiety, ale także zbliżające się nowe milenium. W międzyczasie podczas bankietu dochodzi do zabójstwa kierownika hotelu, a by znaleźć winowajcę i rzucić światło na wszystkie tajemnice, historia cofa się aż do lat 60. To jeden z tych seriali, które zostają z widzem na długo Siła „Rojsta” nie polega wyłącznie na tym, że świetnie buduje napięcie. Owszem, to rasowy thriller – pełen tajemnic, niedopowiedzeń i zwrotów akcji – ale jego największym atutem jest coś więcej niż sama zagadka kryminalna. Ten serial działa tak dobrze, ponieważ wykorzystuje śledztwo jako punkt wyjścia do opowiedzenia historii o ludziach uwikłanych w system, w przeszłość i we własne lęki. Każdy sezon ma swój ciężar, własną temperaturę emocjonalną i osobny kontekst historyczny, a mimo to wszystko układa się w spójną, dopracowaną całość. To właśnie ten gęsty klimat sprawia, że widz nie ogląda „Rojsta” jedynie dla rozwiązania sprawy, ale dla całego świata przedstawionego – dusznego, niejednoznacznego, miejscami brutalnego, a przy tym hipnotyzującego. Ogromne znaczenie ma też warstwa wizualna. „Rojst” wygląda jak serial tworzony z wyjątkową dbałością o detal – od scenografii, przez kostiumy, po kolorystykę i sposób prowadzenia kamery. Dzięki temu każda dekada ma własny rytm i własną atmosferę, a widz naprawdę czuje, że przenosi się do innego czasu. Do tego dochodzą świetnie napisani bohaterowie, którzy nie są jednowymiarowi ani oczywiści. W tej historii praktycznie nikt nie pozostaje całkowicie niewinny, a prawda nigdy nie jest prosta. To właśnie dlatego serial tak mocno angażuje – nie tylko jako kryminał, ale też jako psychologiczna opowieść o traumie, przemocy, władzy i milczeniu. „Rojst” - opinie o serialu „Rojst” zyskał sobie uznanie wielu widzów. Doceniają go za wysoką jakość produkcji oraz atmosferę, która trzyma w napięciu przez cały czas trwania serialu. Widzowie chwalą szczególnie grę aktorską, świetne zdjęcia oraz mroczny klimat, który nie ustępuje najlepszym światowym produkcjom kryminalnym. Na portalu Filmweb ma ocenę 7,3/10, a tak piszą o nim użytkownicy: Gdzie obejrzeć serial „Rojst”? „Rojst” jest dostępny na platformie Netflix, gdzie można obejrzeć wszystkie trzy sezony. Pierwszy z nich zadebiutował w 2018 roku, drugi – „Rojst ’97” – trafił do widzów w 2021 roku, a trzeci, czyli „Rojst Millenium”, miał premierę w 2024 roku. Dzięki temu cały serial można dziś obejrzeć od początku do końca w jednym miejscu i w pełni zanurzyć się w jego mrocznej, wciągającej historii.