Te filmy i seriale z wątkami LGBTQIA+ pokochają wszyscy. Opowiadają o miłości, odrzuceniu i byciu sobą za wszelką cenę
Netflix od dawna promuje różnorodność. Dlatego wątki społeczności LGBTQIA+ to już standard na platformie. Współcześnie coraz więcej mówi się o mniejszościach, ale wciąż mamy dużo pracy do wykonania. Te filmy i warto oglądać nie tylko podczas miesiąca dumy.
W tym artykule: Seriale Netflix z wątkiem LGBTQIA+ Filmy Netflix (również dokumentalne) z wątkiem LGBTQIA+ Filmy i seriale na licencji dostępne na Netflix W ostatnich latach platformy streamingowe, takie jak Netflix, odegrały kluczową rolę w promowaniu różnorodności i inkluzywności w popkulturze. Jednym z obszarów, który zyskał na szczególnej uwadze, są produkcje poruszające tematy związane z LGBTQIA+. Dzięki nim widzowie mogą odkrywać zróżnicowane historie miłości, przyjaźni, samoakceptacji i walki o swoje miejsce w świecie. Filmy i seriale te nie tylko dostarczają rozrywki, ale także pomagają zrozumieć złożoność doświadczeń osób z tej społeczności, łamiąc stereotypy i budując empatię. W tym artykule przyjrzymy się najciekawszym propozycjom z tej kategorii, które warto dodać do swojej listy „do obejrzenia”. Seriale Netflix z wątkiem LGBTQIA+ AJ and the Queen Drag queen Ruda Ruby, która podróżuje po Stanach zniszczonym vanem, zyskuje zaskakującą towarzyszkę podróży - pyskatą dziesięciolatkę zwaną AJ. Bonding Nowojorska studentka, która dorabia wieczorami jako domina, składa przyjacielowi gejowi ze szkolnych lat nietypową propozycję. Dom z papieru Ośmioro przestępców barykaduje się z zakładnikami w hiszpańskiej mennicy. W międzyczasie geniusz wśród złodziei manipuluje policją, by zrealizować swój plan Easy Ten serial z gwiazdorską obsadą ukazuje życie różnych mieszkańców Chicago, błądzących w labiryncie nowoczesnej miłości, seksu, technologii i kultury. Feel Good Stand-uperka Mae Martin lawiruje między nowym, skomplikowanym związkiem ze swoją dziewczyną George, a wyzwaniami niedawno osiągniętej trzeźwości. Grace i Frankie Bohaterki nominowanego do Emmy serialu nie przyjaźnią się, ale gdy mężowie opuszczają je, by zostać parą, układna Grace i ekscentryczna Frankie zbliżają się do siebie. Gypsy Terapeutka Jean Holloway nawiązuje bliskie i niebezpieczne relacje z różnymi osobami z życia swoich pacjentów. Halston Jego nazwisko dało początek imperium. Jego styl ukształtował epokę. Historia błyskawicznej sławy i równie szybkiego upadku amerykańskiego projektanta mody - Halstona. Marka przez lata była synonimem szyku i luksusu, a sam twórca stał się gwiazdą lat 70. i 80. Niestety, gdy dochodzi do "wrogiego przejęcia" marki, dizajner "musi podjąć walkę o zachowanie prawa do swojego najcenniejszego zasobu - nazwy Halston." W roli głównej: Ewan McGregor. Hollywood Hollywood po drugiej wojnie światowej. Grupa ambitnych początkujących aktorów i filmowców zrobi niemal wszystko, aby spełnić swoje marzenia o wielkiej karierze. Książęta Książę Wilhelm oswaja się z życiem w nowej prestiżowej szkole z internatem. Największym problemem okazuje się dla niego podążanie za głosem serca. One day at a time Serial komediowy na motywach klasycznego sitcomu z lat 70. Samotna matka kubańskiego pochodzenia wychowuje dwójkę nastoletnich dzieci przy wsparciu swojej staroświeckiej mamy. Opowieści z San Francisco Po długiej nieobecności Mary Ann Singleton powraca do San Francisco i ponownie spotyka się z plejadą barwnych postaci mieszkających przy 28 Barbary Lane. Orange is the new black Z powodu popełnionego dawno temu przestępstwa bogata nowojorczanka ląduje w więzieniu dla kobiet. Za kratami szybko zyskuje przyjaciółki i przeciwniczki. Porady różowej brygady Naszykuj sobie pudełko chusteczek! Różowa Brygada powraca w nowym składzie z trafnymi poradami, emocjonującymi metamorfozami i chwytającymi za serce wyznaniami. Obejrzycie wszystkie odcinki od razu! Pose Nowy Jork, rok 1987. Blanka otwiera przybytek dla osób LGBTQ, a pod jej skrzydła trafiają wkrótce utalentowany tancerz i prostytutka zakochana w bogatym kliencie. Ratched Historia znanej z „Lotu nad kukułczym gniazdem” pielęgniarki Mildred Ratched (w filmie oryginalnie sportretowanej przez Louise Fletcher). W produkcji Netflixa wspomniana postać przybywa w 1947 do Północnej Kalifornii w poszukiwaniu zatrudnienia. Odnajduje je w niesławnym szpitalu psychiatrycznym, w którym dokonuje się na umysłach pacjentów licznych (i niekoniecznie moralnych) eksperymentów. Sara Ramirez: historia o poszukiwaniu i odnalezieniu własnej tożsamości RuPaul’s Drag Race Wyróżniony licznymi Emmy program prowadzony przez RuPaula - królową wszystkich królowych dragu. Pod jego okiem kilka z nich walczy o tytuł supergwiazdy. Sex Education Nieśmiały Otis, raczej z grupy przeciętniaków niż gwiazd szkoły, postanawia pójść w ślady swojej matki i namówiony przez przyjaciół (głównie z powodu zarobienia dodatkowych pieniędzy i szansy na awans w licealnej hierarchii) zakłada w szkole nieoficjalną poradnię seksuologiczną. Sam pomysł już od początku wydaje się absurdalny, bo nie tylko wiek Otisa może być tutaj przeszkodą, ale też to, że chłopak ma absolutnie zerowe doświadczenie w tych kwestiach. Stranger Things Lata 80. W małym miasteczku znika chłopiec. Wkrótce mieszkańcy odkrywają tajemnicę sekretnych eksperymentów, przerażających sił nadprzyrodzonych i małej dziwnej dziewczynki. Szkoła dla elity Do ekskluzywnej prywatnej szkoły Las Encinas w Hiszpanii trafia troje pochodzących z klasy robotniczej nastolatków. Wskutek ich starć z zamożniejszymi uczniami dochodzi do morderstwa. Telefonistki Madryt w latach 20. Cztery kobiety z krajowej centrali telefonicznej uczą się pracy w nowoczesnym miejscu, szukając przy tym miłości i przyjaźni. Tiny Pretty Things Serial "Tiny Pretty Things" oparty jest na powieści o tym samym tytule autorstwa Sony Charaipotry i Dhonielle Clayton. Książka wydana w 2015 roku osiągnęła status bestsellera, a nastolatki z różnych stron świata pokochały tę historię. Gdy najlepsza uczennica elitarnej szkoły baletowej pada ofiarą ataku, jej następczyni wkracza do świata kłamstw, zdrady i zaciętej rywalizacji. The Umbrella Academy Gdy obdarzone niezwykłymi mocami rodzeństwo spotyka się ponownie po śmierci ojca, na jaw wychodzą szokujące rodzinne sekrety. Okazuje się też, że ludzkości grozi zagłada. Zabójstwo Versace Andrew Cunanan w 1997 r. zabił pięć osób, w tym ikonę mody, Gianniego Versacego. Ten serial próbuje wyjaśnić motywację mordercy, sięgając do wydarzeń z jego przeszłości. Filmy Netflix (również dokumentalne) z wątkiem LGBTQIA+ Alex Strangelove Licealista Alex Truelove chce stracić dziewictwo ze swoją uroczą dziewczyną Claire. Jego plan spala na panewce, gdy poznaje równie uroczego Elliota. Bal Gwiazdy nowojorskiej sceny Dee Dee Allen i Barry Glickman przeżywają kryzys swojej sławy: ich nowe i bardzo drogie show na Broadway'u okazało się klapą, która może zaważyć na ich karierze. W międzyczasie w małym miasteczku w stanie Indiana, młoda licealistka Emma Nolan doznaje zupełnie innego zawodu: mimo wsparcia ze strony dyrektora liceum, przewodnicząca rady szkoły nie wyraża zgody, by Emma zabrała swoją dziewczynę Alyssę na szkolny bal. Dee Dee i Barry widząc w trudnej sytuacji dziewczyny szansę na odbudowanie swojego wizerunku, ruszają jej z pomocą, zabierając ze sobą Angie i Trenta - kolejną parę cynicznych aktorów szukających trampoliny do sławy. W miarę rozwoju wydarzeń sprawy nieoczekiwanie zmieniają obrót i kierująca się początkowo wyłącznie egoistycznymi pobudkami czwórka łączy siły, by podarować Emmie noc, podczas której będzie mogła w końcu poczuć się sobą. Chłopcy z paczki Nowy Jork, 1968 rok. Na imprezie urodzinowej siedmiu zaprzyjaźnionych gejów musi zmierzyć się ze skrywanymi uczuciami i nigdy nie wypowiedzianą prawdą. Elisa i Marcela Opis Jest rok 1901 w Hiszpanii. Elisa Sánchez Loriga podszywa się pod mężczyznę, aby poślubić Marcelę Gracię Ibeas - kobietę, którą kocha. Historia oparta na faktach. "Zakochałam się w kobiecie" - dlaczego dojrzałe kobiety wywracają swoje życie uczuciowe do góry nogami? Feministki: co sobie myślały? Film bierze za punkt wyjścia zdjęcia kobiet, które w latach 70. zapoczątkowały ruch feministyczny, by pokazać, jak potoczyły się ich losy i ile jeszcze jest do zrobienia. Gaga: Five Foot Two Przyjrzyj się życiu światowej sławy artystce, Lady Gagi, która wydaje nowy album, przygotowuje się do meczu Super Bowl i mierzy się z osobistymi problemami. Hiacynt Ten polski film opowiada o akcji, której celem w PRL-u była nagonka na osoby nieheteronormatywne. Przez pryzmat tragedii ukazuje atmosferę, jaka panowała wokół społeczności gejów. Królowa Brawurowa rola Andrzeja Seweryna, który wskoczył w pióra i cekiny, by opowiedzieć o trudach bycia drug queen w małym mieście i o relacji z córką, która próbuje w sobie tę historie pomiescić. Piękna buntowniczka Historia jednej z największych włoskich gwiazd rocka - Gianny Nannini - która zrealizowała swoje marzenie mimo przeszkód ze strony rodziny i branży muzycznej. Sekretna miłość Te dwie kobiety przez wiele lat utrzymywały swoją miłość w tajemnicy. Gdy w końcu przestały się ukrywać, okazało się, że to dopiero początek wyzwań Filmy i seriale na licencji dostępne na Netflix Bohemian Rapsody Ten film rozrywa serce, chociaż przecież serwuje historię dobrze znaną. Freddie Mercury jest już bardzo chory, gdy dostaje propozycje występu na Wembley. I przed samą śmiercią daje koncert życia. Dziewczyna z portretu Dania w latach 20. Małżeństwo odkrywa, na czym polega bezwarunkowa miłość. Dramat inspirowany prawdziwą historią transpłciowej pionierki Lili Elbe. Glee Wśród sercowych rozterek i personalnych ataków ze strony trenerki cheerleaderek, nauczyciel próbuje przemienić niepozornych członków szkolnego chóru w zwycięzców. Maestro Kronika trwającej całe życie skomplikowanej relacji legendy muzyki Leonarda Bernsteina i Felicii Montealegre Cohn Bernstein. A także jego kochanków. Nina Nauczycielka, która nie może mieć dzieci, poszukuje surogatki. Znajduje jednak uczucie, które wywróci życie jej i jej męża do góry nogami. Nyad Prawdziwa historia Diany Nyad, która w wieku 60 lat z pomocą swojej najlepszej przyjaciółki i trenerki postanawia spełnić swoje życiowe marzenie – przepłynąć 177 kilometrów z Kuby na Florydę przez otwarty ocean. Rocketman Elton John, gwiazda pop na odwyku, wspomina swoje skromne początki, ponadczasowe hity oraz gorące chwile przepełnione inspiracją i przesadą. Film oparty na życiu artysty. Tajemnica Brokeback Mountain Między dwoma pasterzami owiec wybucha płomienny romans, a utrzymywanie go w tajemnicy niszczy ich relacje rodzinne. Tamte dni, tamte noce Lato 1983 r. na włoskiej prowincji. Siedemnastoletni Elio nawiązuje silną więź z Oliverem, charyzmatycznym asystentem swojego ojca.
Ta słynna instagramerka 50+ ma cerę, której zazdroszczą jej 20-latki. Jak dba o siebie Grèce Ghanem?
Grèce Ghanem ma 58 lat, siwe włosy, piękną skórę i niesamowity styl, który przyciągnął na jej Instagram już prawie 640 tysięcy followersów. Od kilku lat influencerka uchodzi za jedną z najlepiej ubranych kobiet 50+, a jej młode obserwatorki nieustannie zasypują ją pytaniami, jakich kosmetyków używa i jak dba o siebie na co dzień, by wyglądać tak promiennie. Co jest sekretem glow Grèce Ghanem?
Inwazyjne zabiegi i Photoshop to zdecydowanie nie jest jej bajka. Grèce Ghanem, it-girl 50+, zachwyca naturalnym, dojrzałym pięknem, które podziwiają nawet dekady od niej młodsze kobiety. Vogue okrzyknął ją „The Internet’s Queen Of Ageless Style” – internetową królową stylu, który nie ma wieku. 58-letnia influencerka jest fanką starego Céline i projektów Daniela Lee dla Bottega Venetta – to właśnie ten estetyczny miks definiuje jej garderobę. Ale oprócz pokazywania bezbłędnych stylizacji, które dodają kobietom pewności siebie, Grèce chętnie dzieli się ze swoimi obserwatorami tym, co ma w swojej kosmetyczce. Bo nie tylko ubrania składają się na jej niepowtarzalny, pociągający styl. Srebrzystosiwe włosy cięte na boba, opalona, pełna blasku skóra i minimalistyczny makijaż w stylu Francuzek – to jej znaki rozpoznawcze. Są dowodem na to, że po pięćdziesiątce nie trzeba być stałą klientką gabinetów medycyny estetycznej, aby wyglądać świeżo, młodzieńczo i cool. Jak dba o siebie Grèce, by osiągnąć ten efekt? Post dla sylwetki, skóry i dobrego samopoczucia „Piękno zaczyna się wewnątrz. Objawia się tym, co jest w umyśle, sercu i duszy. Jako trenerka personalna uważam, że mogę być piękna dbając o swoje zdrowie, umysł i ciało – poprzez ćwiczenia, dobre odżywianie, zdrowy tryb życia” – twierdzi influencerka, która w swojej ojczyźnie, Libanie, pracowała jako mikrobiolog, a po emigracji do Kanady zajęła się karierą trenerki personalnej. Trenowanie innych ukształtowało w niej zdrowe nawyki. Na co dzień Grèce bardzo dba o nawodnienie oraz stosuje dietę opartą głównie na owocach oraz warzywach. Bardzo chwali sobie także dietę IF. „Minęło właśnie ponad trzy lata odkąd stosuję intermittent fasting (post przerywany). Ten sposób żywienia sprawia, że dobrze czuję się w swojej skórze”. Przypomnijmy, że dieta IF polega na spożywaniu posiłków tylko w określonych porach dnia – np. wyłącznie przez 8 godzin, między 10:00 a 18:00. Przez pozostałe 16 godzin trzeba pościć. Ta metoda pozwala na zachowanie szczupłej sylwetki, zmniejsza poziom insuliny we krwi i, według niektórych badań, przedłuża życie komórek organizmu stymulując ich regenerację. Oprócz stosowania IF, 56-latka ma też swój codzienny rytuał detoksykujący. „Pierwsza rzecz z rana, którą robię, to piję swój „eliksir”. Jest to szklanka ciepłej wody z cytryną, octem jabłkowym, pieprzem cayenne, szczyptą soli i plasterkami świeżego imbiru” – zdradza Grèce. Taki napój pobudza metabolizm i pomaga utrzymać go na wysokich obrotach przez cały dzień, dzięki czemu organizm lepiej radzi sobie ze spalaniem nadmiarowych kalorii. SPA dla cery Grèce Ghanem od inwazyjnych procedur w gabinecie, woli domowe zabiegi upiększające. „Lubię łączyć pielęgnację ze zmysłową przyjemnością - w domu przeprowadzam regularne masaże twarzy oraz nakładam maseczki” – ujawniła w wywiadzie z Rose INC. Dwa razy w tygodniu instagramerka w ramach domowego SPA nakłada maseczki – szczególnie lubi te o działaniu liftingującym oraz przeciwzmarszczkowym. Chętnie sięga po Charlotte Tilbury Goddess Skin Clay Mask – glinkową maseczkę z witaminą C, olejem ze słodkich migdałów i dzikiej róży, która ujędrnia, rozświetla i nawilża. W przypadku cery dojrzałej dobrym wyborem będzie też Maseczka ujędrniająco-modelująca od Eisenberg Paris czy liftingująca z kultowej gamy Lancôme Rénergie Multi-Lift Ultra. Przemyślana rutyna Grèce Ghanem ogromną wagę przywiązuje do swojej porannej rutyny pielęgnacyjnej, która ma kilka stałych punktów. Żadnego z nich nigdy nie pomija. „Zaczynam od żelu oczyszczającego, potem nakładam tonik, serum z witaminą C i krem nawilżający. Oczywiście na sam koniec zawsze aplikuję krem z filtrem SPF”. Co istotne, 56-latka stosuje bardzo łagodny, nawilżający preparat do oczyszczania twarzy – Sunday Riley Ceramic Slip, który dzięki zawartości ceramidów nie narusza płaszcza hydrolipidowego skóry. U kobiet z cerą dojrzałą i suchą ważne jest, aby nie stosować zbyt odtłuszczających, mocnych żeli oczyszczających, ponieważ cera w tym wieku sama nie produkuje wystarczająco dużo substancji nawilżających. Znalazłyśmy więcej podobnych, delikatnych preparatów. W przypadku serum z witaminą C, faworytem influencerki jest kultowy, popularny wśród gwiazd Skinceuticals C E Ferulic. Zawarta w nim kombinacja witaminy C, E i kwasu ferulowego daje skórze potężną ochronę antyoksydacyjną, która hamuje procesy starzenia. Dodatkowo witamina C wpływa na produkcję kolagenu i ujędrnia skórę. Polskim odpowiednikiem serum Skinceuticals może być BasicLab Nawilżenie i rozświetlenie o podobnej formulacji oraz działaniu. Ulubionym kremem Grèce na dzień jest z kolei Dior Capture Youth Age-Delay Advanced Creme. Zawarty w nim wyciąg z irysa florenckiego wypełnia zmarszczki od środka dając efekt silnego wygładzenia. Oprócz tego intensywnie odżywia suchą cerę i utrzymuje jej nawilżenie aż do wieczora. Jennifer Aniston ma 3 domowe sposoby na zatrzymanie młodości (i nie chodzi o jej ulubione kosmetyki) Delikatny makeup Grèce nie wstydzi się swoich kurzych łapek ani linii wokół ust – zamiast stosować wypełniacze, przykłada się do porządnego nawilżania skóry, dzięki czemu wygląda na naturalnie jędrniejszą i „napompowaną” wilgocią. Aby spotęgować efekt nawilżenia, stosuje makijaż rozświetlający, który daje iluzję „nagiej” cery. Jej ulubionym podkładem jest Hyaluronic francuskiej marki By Terry. Jego półtransparentna formuła pozostawia świeże, promienne wykończenie i nawilża skórę. Grèce nakłada go jednak tylko w tych obszarach, które wymagają kamuflażu. Dzięki temu makeup wygląda naturalnie i nie rzuca się w oczy. W przypadku oczu instagramerka także stawia na minimalizm. Trochę inaczej jest z ustami. „Lubię podkreślać oczy tuszem – ostatnio używam Marc Jacobs At Lash’d, by uzyskać dramatyczny look. Poza tym lubię pociągać usta czerwoną szminką, matową lub błyszczącą. Najlepsze odcienie czerwonych pomadek ma Chanel i Tom Ford”. Istotną składową wyglądu jest dla Grèce także to, co niewidzialne, ale odbierane zmysłami – zapach. „Tom Ford ma bajeczne perfumy. Poprawiają mi humor i dają zastrzyk pewności siebie, jak również spowijają aurą tajemniczości. Dla mojej rodziny i przyjaciół, Jasmin Rouge stał się zapachem, z którym najbardziej mnie kojarzą”. 5 zasad pielęgnacji, które stosuje Jennifer Lopez, aby mieć jędrną skórę w wieku 50 lat
Kasia Smutniak: Od pewnego czasu walczę o zdjęcia bez retuszu (...) To, że chcę wyglądać na 40-latkę, jest odbierane jako dziwactwo
W najnowszej produkcji Jacka Borcucha gra filmową córkę Krystyny Jandy. W pięknej Europie na skraju załamania. Gdzie jest teraz Kasia Smutniak?
Jesteś bardzo zajęta? Kasia Smutniak: Wzięłam sobie rok wolnego – nie gram teraz w filmach, nie spędzam czasu na planach. Ale specyfika mojej pracy polega na tym, że efekty pojawiają się z opóźnieniem, więc filmy, w których brałam udział w zeszłym roku, będą wchodzić na ekrany w tym roku. Jak zmienia się Twoje życie codzienne, kiedy nie grasz? Bardzo, bo jestem w domu. Intensywnie uczestniczę w szkolnym życiu swoich dzieci, co bywa trudne do ogarnięcia, ale przede wszystkim mam więcej czasu dla siebie. Kiedy pracuję, nie mam go w ogóle – każdą wolną chwilę poświęcam rodzinie. Nie mam wtedy przestrzeni, żeby się rozwijać czy cokolwiek planować. Z drugiej strony, kiedy pracuję, codzienność musi poczekać, aż skończę film, i wtedy zaczyna się szaleństwo załatwiania zaległych spraw. Zawsze jest tak samo. W tym roku poczułam, że chciałabym się na chwilę zatrzymać, nie wpadać znowu w ten szał. Celebrujesz życie? Wiesz, wybrałam kraj, w którym z zasady celebruje się życie. Włosi właściwie nic innego nie robią, tylko celebrują, dlatego Rzym tonie w śmieciach (śmiech). Wśród premier, o których wspominałaś, jest „Słodki koniec dnia”. Film zachwycił publiczność i jury festiwalu w Sundance (główna nagroda dla Krystyny Jandy). Jest bardzo zmysłowy. Kręciliście zdjęcia w Toskanii – wspominasz ten czas jako wakacje czy ciężką pracę? Pogoda nas nie rozpieszczała: było zimno, wiał wiatr, jeszcze nie zdążyło się zazielenić, Toskania nie jest tu pocztówkowa, za to jest prawdziwa. Na planie było słychać kilka języków, tak jak w filmie: włoski, polski, angielski, francuski. Za to katering na szczęście był polski! Dzięki temu mieliśmy kiszone ogórki, za które mogłabym zabić w każdym miejscu na świecie: w Toskanii, Rzymie czy Nowym Jorku. Pracowaliśmy ciężko, choć zostało mi takie wspomnienie, że siedzimy przy stole i rozmawiamy. To dla mnie ważny film. Toskania symbolizuje wyobrażenie Europejczyka o szczęściu i spokoju. Taka idealna Europa: mądra, piękna, intelektualna, artystyczna, historyczna. Dla mnie to film o tej Europie, którą tracę. I o trójkącie: matka, córka, wnuczka. Ja gram córkę Krystyny Jandy, Annę, która musi iść swoją drogą, zbuntować się. Wszystkie te kobiety się buntują, każda po swojemu. I ten bunt nie ma wieku. Maria grana przez Krystynę Jandę buntuje się przeciwko Europie, która dała jej literackiego Nobla, ale sama tonie w hipokryzji. Buntuje się też najmłodsza kobieta – jej wnuczka. Bunt nastolatki był dla mnie najbardziej przejmujący, bo mam córkę w tym samym wieku. Sama jestem też w wieku swojej bohaterki, więc znam dobrze tę dynamikę. Jacek Borcuch opowiedział tę historię niezwykle delikatnie i elegancko. Czasem nie trzeba krzyczeć, żeby coś trafiało do serca, nie trzeba wszystkiego dopowiadać. A Ty w wieku swojej córki się buntowałaś? Miałam w życiu kilka momentów buntu. Uważam, że to dobrze. Zawsze szanowałam ludzi, którzy wiele razy się zatrzymują i zastanawiają nad tym, gdzie są. I mają siłę, żeby iść własną drogą. Czyli bunt jest zdrowy? Zdecydowanie. Właśnie się zastanawiam, czy nie szykuje mi się kolejny (śmiech). Do której z tych kobiet jest Ci najbliżej? Do Marii granej przez Jandę, noblistki, której nic już nie ogranicza, jest wyzwolona, czy do jej córki, która trochę się martwi zbytnią brawurą swojej matki i próbuje ogarnąć sytuację? Chciałabym być jak Maria, którą gra Krystyna Janda. Nigdy nie byłam taka jak Anna, którą sama gram. I już nie jestem jak córka mojej bohaterki. Rok wcześniej dostałaś najważniejszą rolę kobiecą w filmie Paolo Sorrentino „Oni”. Zagrałaś kobietę, która wspina się po szczeblach kariery dzięki urodzie i manipulacjom. To chyba bardzo daleka Ci sytuacja? Kiedy pierwszy raz oglądałam film, przeżyłam szok. Moja reakcja była tak silna, że najpierw nie mogłam wydusić słowa, a potem się rozpłakałam. Zobaczyłam siebie jako kogoś kompletnie obcego, oddalonego najbardziej jak można. Wizerunek kobiety, który udało mi się stworzyć, był dla mnie samej przerażający i przerażająco prawdziwy. Kira używa ciała, żeby manipulować, ono jest jej narzędziem i językiem. Moje ciało zmieniło się do tego filmu, ale dzięki temu doszłam do nowych i ważnych dla siebie wniosków: jako kobieta, jako Kasia Smutniak, a także Polka żyjąca we Włoszech w tamtych czasach, o których opowiada film. Ta rola zmieniła Twoje podejście do własnej kobiecości? Tak. Wychowałam się w rodzinie wojskowej, byłam i jestem nadal uważana za chłopczycę, bo lubię motocykle, samochody, prędkość. Długo nie zdawałam sobie sprawy, że mój język ciała jest męski. I że nie jestem jeszcze tak do końca wyzwoloną kobietą, bo gdybym nią była, biegałabym w krótkich spódniczkach, a nie chowała się za męskim stylem. A ja mam z tym problem, żeby włożyć spódnicę. Dwa lata temu, kiedy wybuchł temat #metoo, uczestniczyłam w spotkaniach kobiet, które dzieliły się doświadczeniami i poglądami. Pod koniec jednego z nich pewna dziewczyna powiedziała: „Spójrzmy na siebie, jak wyglądamy. Ubieramy się i zachowujemy jak mężczyźni. Żyjemy ciągle w męskim świecie, staramy się ukryć swoją kobiecość, schować wrażliwość”. W filmie Sorrentino ta kobiecość jest pokazana w sposób skrajny, jest elementem manipulacji, konkurowania, wrogości kobiet wobec innych kobiet. Chciałabym kiedyś wyglądać bardzo kobieco bez takich podtekstów. Ale przecież byłaś modelką. Czy moda nie gra elementem kobiecości? Moda nie ma z tym nic wspólnego. Poznałam kulisy tego świata i niesamowitych twórców. Moda nie łączy się ani z feminizmem, ani z seksualizacją kobiety. Jest sztuką. To kolorowe magazyny, które pokazują tylko piękne dziewczyny, wygładzone Photoshopem do niemożliwości – idą w złą stronę. Od pewnego czasu walczę o zdjęcia bez retuszu i ze zdziwieniem przekonuję się, że to problem. To, że chcę wyglądać na 40-latkę, jest odbierane jako dziwactwo. Ona ma 40 lat i jeszcze siebie lubi? Jak to możliwe? A ja naprawdę czuję się dziś pewniejsza siebie, piękniejsza, odważniejsza. Chciałabym zatrzymać ten czas, właśnie teraz, nie kiedy miałam 20 czy 30 lat. Trudno jednak pominąć fakt, że jesteś bardzo piękną kobietą. Musiałam chować, ukrywać swoją kobiecość. Tłumić ją. Ale to błąd, z tego trzeba wyjść, trzeba się przeciwko temu zbuntować. Postać Kiry w filmie Paolo Sorrentino dodała mi odwagi, żeby eksponować kobiecość, nie wstydzić się jej. W końcu kupiłam sobie tę symboliczną spódniczkę. Może ją włożę. Jesteś tam, w tradycyjnych dosyć Włoszech – klasyczną Włoszką, przykładną matką czy feministką? Nigdy nie czułam się Włoszką w sensie mentalnym. Jestem Polką za granicą. Dla Włochów Polka oznacza kobietę świetnie zorganizowaną i konkretną, taką, co gotuje, umie uszyć, wbić gwóźdź, naprawić samochód. To ja. Tak zostałam wychowana. Uwielbiam ręcznie szyć – kiedyś na planie, jak miałam dużo czasu, skracałam koleżankom spodnie. To mnie relaksuje. Z kolei w Polsce jestem Polką mieszkającą za granicą. Mój dom w Rzymie jest pół polski, pół włoski, dzieci mówią po polsku, funkcjonujemy w kilku językach – podobnie jak w filmie „Słodki koniec dnia”. Rano czytam „La Repubblicę” i „Wyborczą”. Mam dwa kraje. To nie jest stresujące – wszędzie być trochę nie stąd? Kiedyś się tym stresowałam, chciałam być wszędzie na bieżąco. Ale już mi przeszło. Nie wiem, jaką piosenkę się teraz nuci w Polsce. Taka melodia, którą grają wszystkie stacje radiowe, jest dla mnie synonimem lokalnej aktualności – znać ją oznacza być na bieżąco. Już nie muszę. Nie znam też wszystkich gwiazd, które są na okładkach gazet. We Włoszech to Ty jesteś gwiazdą. Udaje Ci się zachować prywatność? Potrafisz być zwykłą dziewczyną na ulicach Rzymu? Oj pewnie! Włosi mają do tego inne podejście. Gwiazdą jesteś na czerwonym dywanie, w sukience i ciemnych okularach. Jaka tam ze mnie gwiazda, kiedy kupuję ziemniaki w supermarkecie? Dzięki Bogu tego gwiazdorstwa nie ma w Europie. To bardziej domena amerykańska. Mieszkasz w Rzymie, ale masz też dom pod miastem. To bardziej intymna przestrzeń? Dom to zawsze intymne miejsce. Ten pod Rzymem nazywam domem pracy – bo mam tam dużą przestrzeń, ogród, zwierzęta, konie, kury… Nie mogę nawet na chwilę usiąść z książką, żeby zaraz nie pomyśleć: „O, ten kwiatek trzeba by przesadzić. Drzewo rzuca za duży cień. A tam z kolei przydałoby się coś odmalować”. Jesteś miejską dziewczyną czy wiejską? Jestem miejską, a wiejską się stałam. Wszystkiego się nauczyłam z tutoriali w internecie. Dziś, po latach, mam wspaniałe efekty (śmiech). Masz licencję pilota, kiedyś powiedziałaś, że marzysz o podróży w kosmos – mam wrażenie, że nie ma dla Ciebie granic. Wychowałam się w takiej rodzinie, nie widzę w tym nic niezwykłego. Zawsze wychodziłam z założenia, że jeśli ktoś potrafi coś zrobić, to dlaczego ja nie miałabym się tego nauczyć? A ja lubię się uczyć, najbardziej mnie interesuje sam proces. Tata, pilot, nigdy Ci nie mówił: „Pilotowanie samolotów nie jest dla dziewczynki”? Nie. Dlaczego miałby tak mówić? W Polsce? O wiele wcześniej przeszłyśmy proces emancypacji niż Włoszki. Zresztą ja się wychowywałam w latach 80. i 90. – w czasach, kiedy kobiety musiały pracować, nikt nie siedział w domu. Uważam, że kobiety z mojego pokolenia, wychowane w Polsce, mają inne podejście do tego, co mogą osiągnąć. Bardzo się w tym różnią od Włoszek. Moja babcia była w wojsku, wszyscy zawsze pracowali. A Ty, mając 15 lat, wyruszyłaś w świat – pracować jako modelka w Japonii. To był akt odwagi? Z dzisiejszej perspektywy tak, pewnie swojej córki bym nie wysłała. Dziś jest więcej rzeczy, których się boję. Kiedyś na odważne decyzje pozwalała mi naiwność. Teraz pewnie obawiałabym się wyjechać na drugi koniec świata, nie znając języka. Ale dzięki temu bardzo wcześnie nauczyłam się, jak sobie radzić sama, z dala od domu. Nie było w tym buntu – wracając do tematu – rodzice mnie wspierali, dali mi narzędzia, którymi mogłam się tam posługiwać, umiałam odróżniać to, co złe, od tego, co dobre. Dziś też zdarza Ci się zostawić dom i jechać na całe tygodnie do Nepalu. Tam jest mój trzeci dom. Niemal od 20 lat jeżdżę do Mustangu, regionu położonego przy granicy z Tybetem. Długo czekałam, aż urosną drzewa w moim ogrodzie pod Rzymem. Zanim jabłoń, którą posadziłam, wydała owoce, minęło pięć lat. I podobnie jest z Nepalem – założyłam tam szkołę, a dziś, po czterech latach, są owoce. Pięćdziesięcioro dzieci, które uczą się w trzech językach, kończy czwartą klasę. W zeszłym roku ten region odwiedził duchowy przywódca Ratna Vajra Rinpoche. To było wydarzenie też dlatego, że zastał w wiosce dzieci – co się nie zdarza, bo w tamtym regionie nie ma wielu szkół i dzieci uczą się z dala od domów i rodzin. Chciałabym móc zrobić dla nich więcej, ale dla mnie to też nauka: że nie wszystko od razu. Czasem wystarczy ziarenko. Trzeba cierpliwości. Rozmawiała Anna Luboń
O tym czym jest współczesna wrażliwość rozmawiamy z Agatą Herbut, dziennikarką, blogerką urodową i twarzą najnowszej kampanii marki AA [podcast "Piękno w każdej postaci"]
Jakie są momenty przełomowe dla piękna? Wydaje się, że żyjemy w wieku ciągłych rewolucji. Procesy, które kiedyś zajmowały lata, teraz potrafią wydarzyć się w ciągu krótkiej chwili. Wszystko się zmienia w ekspresowym tempie, od innowacyjnych technologii po trendy w kulturze, modzie, urodzie. Jako kobiety i konsumentki dojrzewamy przez to szybciej i kształtujemy sobie właściwą estetykę i delikatność. Na pierwszy plan wysuwa się niezmiennie wrażliwość – jej współczesne oblicze, która zaczyna być postrzegana jako siła, ale też coś, o co musimy właściwie zadbać. O tym rozmawiamy z Agatą Herbut.
Agata Herbut od 13 lat prowadzi bloga, w którym lekko i naturalnie opowiada o tematach związanych z szerokopojętym beauty. Jak sama przyznaje, od zawsze interesowała się przy tym zagadnieniami autentyczności oraz angażowała w kwestie społeczne. Może dlatego stanowi inspirację dla tysięcy Polek, które u niej czują się swobodnie, by zadać nurtujące pytania, wyrazić swoje zdanie czy… Wysłać zdjęcie twarzy od razu po przebudzeniu w ramach cyklu „Czyste Piękno”. W naszym podcaście Agata Herbut mówi o tym, że dopiero z wiekiem nauczyła się głośno mówić o swojej wrażliwości. Kampania marki AA, którą Agata pamięta jeszcze z czasów dzieciństwa, stała się przy tym idealną okazją do opowiedzenia swojej historii oraz wysłuchania innych kobiet. Ważne jest by znaleźć w tym wszystkim czas dla siebie – na oczyszczenie nie tylko skóry, ale ciała i duszy. Era WWO (osób wysokowrażliwych) czy pojawienie się pielęgnacji cery wrażliwej na radarze specjalistów to nadal świeże i niezbadane do końca tematy. Czy wiecie jakie emocje zostają na twarzy? Czy jest limit odczuwania rzeczy? O współczesnej wizji wrażliwości i o tym czy świat jest gotów ją w pełni docenić z ambasadorką marki AA i dziennikarką beauty, Agatą Herbut, rozmawia redaktor prowadząca ELLE.pl, Marta Kowalska. Parterem odcinka jest marka AA.
Dlaczego płeć tłamsi modę? O branżowym, kulturowym i społecznym aspekcie uniseksu rozmawiamy w najnowszy odcinku podcastu "Piękno w każdej postaci"
Wraz z nastaniem rewolucji seksualnej do mody przebojem wdarł się styl uniseks. „New York Times” po raz pierwszy użył tego terminu w 1968 roku. Nowy przymiotnik określał dzwony i botki, równie chętnie noszone przez kobiety i mężczyzn. Dzisiaj płeć już nie narzuca fasonów, a domy mody, jak Givenchy, Burberry czy Celine, wtórują temu, lansując podobne kolekcje dla kobiet i mężczyzn. O modowym, kulturowym i społecznym aspekcie uniseksu rozmawiamy z dziennikarzem mody i kuratorem sztuki – Marcinem Różycem.
Moda na unisex Damskość i męskość jest dla mnie dekoracją. Mówi Marcin Różyc. Jak to się stało, że wreszcie oswobodzamy się z modowego podziału na płcie? I na czym tak naprawdę polega "gender neutral"? Na rozmowę z cyklu zaprasza szef działu mody magazynu ELLE, Marcin Świderek. Parterem odcinka jest MODIVO. Posłuchajcie:
Kiedy Andy MacDowell wystąpiła w Cannes w siwych włosach wywołała skandal. My ten skandal przenosimy na strony nowego wydania ELLE i zestawiamy z innymi kolorami radości
Co symbolizuje w kulturze siwowłosa kobieta? "Taki kolor włosów odbieram jako atrybut niezwykłej mocy kobiety, która wraz z siwizną zyskuje głęboką mądrość płynącą z intuicji. To wiedźma, czyli ta, która ma wiedzę. Często przedstawiana jako srebrzystowłosa. Clarissa Pinkola Estés, badaczka baśni i mitów, w książce „Biegnąca z wilkami” pisze o Dzikiej Kobiecie, symbolizującej naszą instynktowną naturę. To stwórczyni, matka i przyjaciółka tych z nas, które zgubiły drogę, potrzebują rady, mają zagadkę do rozwiązania. Kultura pokazuje więc wyjątkowość kobiet o siwych włosach jako przewodniczek niosących wiedzę" - opowiada Katarzyna Siedlik, kulturoznawczyni, psycholożka i trenerka, a następnie dodaje:
"Jednak ukazuje je też jako postacie, których należy się bać, kiedyś karanych za wolnomyślicielstwo i nonkonformizm. Może dlatego nie zawsze doceniamy piękno naturalnej siwizny." Iza, z zawodu architektka przyznaje, że jej związek z siwymi włosami dojrzewał - teraz nie wyobraża sobie, żeby mogła je na stałe zafarbować. "Zaakceptowałam swoje siwe włosy, a nawet zaczęłam je lubić. Wydaje mi się, że dzięki nim stałam się wyrazistsza i bardziej charakterystyczna. Oczywiście czasami słyszę: zafarbuj je, to smutne, to postarza, będziesz młodziej wyglądać. Ale ja mam odwagę pokazać swój wiek i siwe włosy. A nawet przekuć to w wartość" - mówi Iza. Walkę z ciągłym, już wręcz niezręcznym pokazywaniem młodości i na szklanym ekranie, i w magazynach, zainspirowani postawą Andy MacDowell, postanowiliśmy podjąć wraz z marką MODIVO, która jest partnerem cyklu ELLE "Piękno w każdej postaci". Sesja, którą obejrzycie na kartkach marcowego wydania magazynu ELLE, a teraz także na ELLE.pl, to kolejna opowieść o tym, dlaczego warto pielęgnować naszą naturalność I o tym jest również kolejna sesja, którą zorganizowaliśmy z marką MODIVO. Czy siwy jest kolorem radości? Dla nas tak. I do tego cudownie komponuje się się z wszystkimi innymi kolorami charakteryzującymi szczęście, wolność, lekkość, kobiecą energię... Do sesji pokolorowania włosów zaprosiliśmy dwie bohaterki: Anię i Izę, a Karolina Limbach, stylistka magazynu ELLE zadbała o ubrania, w których siwy odcień pasm wypada jeszcze bardziej świeżo i młodzieńczo. Ania i Iza zapozowały przed obiektywem Mateusza Stankiewicza w projektach, które znajdziecie w MODIVO: trawiastej sukience z frędzlami marki Rotate, neonowym golfie z metką Calvin Klein, landrynkowej sukience od Patrizia Pepe, dzianinowym, tęczowym zestawie z topem i spódnicą od N°21 i cukierkowo-różowym garniturze Rotate. Wszystkie elementy wykorzystane przez Karolinę Limbach w sesji znajdziecie w MODIVO. Zobaczcie pierwszą odsłonę naszej współpracy ELLE x MODIVO "Piękno w każdej postaci": Pochwała różnorodności i modowy eklektyzm. Dlaczego w nadchodzących sezonach modne będzie wszystko?>>
Moda otwarta na wszystkich, czyli o rasowej, płciowej i kulturowej różnorodności w świecie high fashion [podcast "Piękno w każdej postaci"]
Wydaje się, że moda to taka dziedzina kultury, która z założenia powinna ludzi łączyć. I rzeczywiście, coraz bardziej tak jest. Ale to dopiero ostatnich kilkanaście lat naprawdę otworzyło świat projektantów, modelek, fotografów na różnorodność. Kiedy wszystko się zaczęło?
Może w 1967 roku, gdy na okładce modowego dodatku do The New York Times pokazała się afroamerykanka Naomi Sims albo w 1975, gdy ciemnoskóra Beverly Jonson uśmiechała się do czytelniczek francuskiego wydania ELLE? Tak naprawdę na różnorodność w modzie trzeba było jeszcze trochę poczekać. W 2011. Olivier Rousteing przejmuje stery w Balmain, na wybiegach jest coraz więcej modelek z różnych stron świata, coraz więcej firm kosmetycznych podpisuje globalne kontrakty reklamowe z azjatyckimi i ciemnoskórymi pięknościami. W 2013 Andreja Pejić i Lea T. otwarcie mówią o swojej transpłciowości, a Bethann Hardison zaczyna walkę o to, by wybiegi i plany sesji zdjęciowych w magazynach o modzie stały się bardziej otwarte na rasową różnorodność. W 2017 a Virgil Abloh zostaje szefem męskiej linii Louisa Vuittona, Halima Aden’s pierwszą modelką, która prezentuje kolekcje w hidżabie, Donatella Versace zaprasza na wybieg supermodelki z lat 90. - Naomi Campbell, Claudię Schiffer, Cindy Crawford, Helenę Christensen, Carlę Bruni, a 69-letnia Maye Musk podpisuje kontrakt reklamowy z firmą kosmetyczną. W jakim momencie jesteśmy dzisiaj? Co robimy, by moda była dla wszystkich? O tym z Aleksandrą Szol, dyrektorką e-commerce i marketingu firmy Modivo rozmawia Joanna Lorynowicz, redaktorka naczelna ELLE. Zapraszamy: Słuchaj też: ,,Gruba przesada", czyli kontrowersje wokół ciałopozytywności [podcast "Piękno w każdej postaci"]
Czym jest body neutrality? Nowy ruch stojący w opozycji do ciałopozytywności walczy ze współczesnym kultem ciała
Ruch body positive, wpisujący się w ideę #girlpower, nie bez powodu podbił serca internautów. Zrobił przecież kawał dobrej roboty! To dzięki niemu poczuliśmy się bardziej wyzwoleni, zaczęliśmy coraz głośniej mówić o miłości do każdej części swojego ciała, kochając przy tym siebie niezależnie od rozmiaru, sylwetki, stanu swojej cery czy wielkości biustu. Jednak w pewnym momencie, ciałopozytywność, która miała wyzwolić jej zwolenników z kompleksów, rozpętała kolejną dyskusję na temat tego jak wyglądamy, wywołując jeszcze więcej frustracji. Gdzie w takim razie szukać remedium na poprawę relacji ze swoim ciałem? W body neutrality.
Ruch body positive, którego hasła zachęcają do akceptacji i kochania swojego ciała, od kilku lat króluje w Internecie. To dzięki niemu zaczęto walczyć z wyidealizowanym kanonem piękna przedstawianym w mediach i tym samym promować treści mówiące o bezwarunkowej miłości do własnych niedoskonałości. Instagram został wprost zalany zdjęciami pokazującymi ten nieperfekcyjny aspekt urody. Nareszcie przyszedł czas na, do tej pory niezbyt adorowane publicznie, a jednak znane nam wszystkim, fałdki, rozstępy, trądzik i owłosienie. Ciałopozytywność stała się prawdziwym manifestem i wywołała niemałą rewolucję, również w branży modowej. Na światowych wybiegach i w kampaniach znalazło się w końcu miejsce na modelki i modeli odbiegających od typowego kanonu piękna serwowanego nam od lat. Różnorodność i nieidealność zaczęły być pożądane, w nawet tak zamkniętym i surowym biznesie. Z biegiem czasu, coraz częściej jednak do głosu zaczęły dochodzić opinie podważające rolę body positive. Ruch, który miał uwolnić nas od kompleksów i ciężaru medialnego kanonu piękna, jeszcze bardziej podkręcił dyskusje skupiające się na fizyczności i postrzegania jej w aspektach estetycznych. Dla jego wyznawców oznaczało to też walkę o pozbawioną kompleksów, bezwarunkową miłość do siebie, co skutkowało pojawianiem się poczucia winy w dni, kiedy nie byli w stanie wielbić każdego kawałka swojego ciała. I jak się okazało ciałopozytywność nie jest wcale taka pozytywna… Gdzie najlepiej szukać ratunku na poradzenie sobie ze skomplikowaną relacją ze swoim ciałem? Nie ma tu jednego rozwiązania, jednak z dużą nadzieją obserwujemy pojawienie się nowego nurtu, body neutrality, który może przyczynić się do poprawy zdrowia psychicznego i podejścia do swojej fizyczności. Czym jest body neutrality? Termin body neutrality pojawił się w Internecie już w 2015 roku, jednak popularność zyskał w kolejnym roku, kiedy trenerka, Anna Poirier, wprowadziła zajęcia z neutralnego podejścia do ciała, w jednym z ośrodków wellness w stanie Vermont w USA. Ich celem była pomoc jego uczestnikom w zrozumieniu, że całkowite i ciągłe kochanie swojego ciała nie zawsze jest osiągalne, a wręcz niemożliwe. I dlatego właśnie powinniśmy traktować je w sposób neutralny. Nie chodzi o to, jak wygląda, a jak duże możliwości daje. To dzięki niemu możemy zwiedzać świat i poznawać nowe kultury. Mamy siłę aby pracować, uczyć się i rozwijać. Czerpiemy radość z tańca, odczuwamy przyjemność i dajemy ją innym. I właśnie to jest piękne! Zmiana nastawienia na neutralne może być zbawienna dla tych, którzy pod presją treści mówiących o kochaniu swojego ciała przez 24h, czują stres i rozbicie. Przejście z niezadowolenia ze swojego wyglądu do kochania go bezwarunkowo to jednak zbyt daleki skok. Dlatego spotkanie się gdzieś pośrodku i przyjęcie ciałoneutralności wydaje się być po prostu bardziej osiągalne i zdrowsze. To zachowanie pewnego rodzaju balansu, który daje nam możliwość akceptacji naszych ciał i życie z nimi w zgodzie. Ciałoneutralność jest zatem spojrzeniem na swoje ciało jak na instrument, który traktowany z troską oraz utrzymywany w dobrej kondycji i zdrowiu, obdaruje nas ogromem możliwości, a dzięki temu szansą na spełnianie marzeń, rozwój i szczęście. Czy nie właśnie tego chcemy od życia? Poza tym, poświęcając mniej czasu na myślenie o tym jak wyglądamy, możemy przeznaczyć go na to, co faktycznie sprawia nam przyjemność i redukować nasz poziom stresu. Obsesyjne myślenie o fizyczności i samokrytyka pochłaniają duże pokłady energii, co niestety uniemożliwia beztroskie doświadczanie życia i bycie w nim w pełni obecnym. No dobrze. Ale jak w takim razie rozwijać body neutral w praktyce? Jedno jest pewne - łatwo nie będzie. Wymaga to w końcu odrzucenia podejścia do swojego ciała na te czarne i te białe - nienawidzę albo kocham. Ciałoneutralność staje po środku, wybierając akceptację, szacunek i troskę, a my podpowiadamy jak w prostych krokach zacząć wprowadzać jej zasady w życie. Skup się na tym co sprawia Ci przyjemność, słuchając swojego ciała Zamiast koncentrować się na swoich zewnętrznych cechach, staraj się poświęcić więcej uwagi temu, co działa na Ciebie dobrze od środka i poprawia Twoje samopoczucie. Spacer z psem, chwila z wciągającą książką, wino z przyjaciółmi albo poranna medytacja. Znajdź swoje rytuały, dzięki którym będziesz odczuwać przyjemność, a tym samym podejdziesz z troską do swojego zdrowia psychicznego. Staraj się też słuchać tego, co mówi do Ciebie Twoje ciało. Jeśli czujesz, że potrzebujesz chwili odetchnienia, postaraj się odpocząć i dać sobie czas na relaks. Twoje ciało Ci się odwdzięczy, a Ty poczujesz wewnętrzny spokój. Zdrowe nawyki traktuj jako drogę do dobrego samopoczucia Ćwiczysz? Utrzymujesz zbilansowaną dietę? Super! Pamiętaj, że chęć bycia w formie i prowadzenie zdrowego lifestyle’u nie jest sprzeczne z neutralnym podejściem! Chodzi o przejście z myślenia o zdrowych nawykach jako drogi do utraty wagi, do traktowania ich jako drogi do dobrego samopoczucia. Staraj się wybierać aktywności sportowe, które sprawiają Ci przyjemność i odrzuć restrykcyjne diety. Słuchaj swojego organizmu i reaguj na jego potrzeby, wybierając posiłki, które lubisz, a po których czujesz się dobrze. Podczas swoich kolejnych treningów spróbuj skupiać się na sile lub wytrzymałości swojego ciała, a wyniki i postępy mierz właśnie tymi wskaźnikami. Obserwuj swój oddech, sprawdź siłę swoich nóg robiąc coraz to bardziej wymagające asany czy swoją wydolność podczas wieczornego joggingu. Doceń to, jak wiele potrafi zrobić Twoje ciało i jak ciężką pracę wykonuje każdego dnia! Zrezygnuj z komplementów odnoszących się do wyglądu Pomimo zmian jakie obserwujemy odnośnie podejścia do naszych ciał, ale także odrzucania destrukcyjnego kanonu piękna, nadal odbieramy liczne komentarze społeczne skupiające się na naszej fizyczności. Czy to przyjaciółka, która chwali to jak pięknie dziś wyglądasz, czy znajomy z pracy pytający o to, czy zauważyłaś, że przybrał na wadze. Otoczenie wciąż wyzwala w nas myślenie o tym, co widzimy zamiast tego co czujemy. Dlatego zacznij wpływać na ciałoneutralność dookoła siebie! Kiedy następnym razem będziesz mieć okazję obdarować bliską osobę komplementem, wybierz taki, który nie koncentruje się na fizyczności. Zwróć uwagę na wyjątkowe poczucie humoru koleżanki z pracy, podziękuj swojej mamie za wsparcie, a przyjaciółce powiedz, że emanuje dobrą energią. Takie słowa mają moc! Rozpocznij trening mindfulness Nie ma lepszego sposobu na trenowanie korzystania z bycia tu i teraz niż trening mindfulness. To dzięki niemu możesz połączyć swoje ciało i umysł, rozwijać swoją uważność, a tym samym dłużej utrzymać się w swoich ciałoneutralnych postanowieniach. Taka praktyka pomoże Ci osiągnąć wewnętrzny spokój, poznać lepiej swoje ciało, co będzie skutkowało lepszym rozpoznawaniem jego potrzeb i skupieniem się na tym, co jest dla niego dobre. Poczucie swobody z doświadczania życia bez skupiania się wyglądzie i korzystanie z możliwości jakie daje nam ciało, odrzucając jego aspekty wizualne, dla niektórych może brzmieć nazbyt idealistycznie. Fakt, praca nad ciałoneutralnością to długi proces, który nie zadzieje się z dnia na dzień. Wymaga czasu i wysiłku, jednak jest przygodą, którą warto rozpocząć. To jak się ze sobą czuję, nie ma nic wspólnego z tym, jak wyglądam. To słowa Anuschki Rees, autorki książki, „Beyond Beautiful”, która została okrzyknięta biblią ciałopozytywności, a sam cytat stał się myślą przewodnią ruchu. Bo ciało, bez względu na to jak wygląda, a które otoczone jest troską i szacunkiem, może żyć szczęśliwie. A uwolnienie się spod ciężaru kultu ciała będzie dla niego prawdziwą wolnością.
Kim jest Christina Flagmeier, gwiazda wrześniowej okładki ELLE?
Gwiazdą akcji "Piękno w każdej postaci" a jednocześnie jedną z dwóch twarzy okładki wrześniowego numeru ELLE, została Christina Flagmeier, 74-letnia modelka o polskich korzeniach. Kim jest?
"Niespodziewanie w wieku 74 lat zostałam modelka. To niezwykła przygoda, tym bardziej, że zaczęła się od okładki tak prestiżowego magazynu jakim jest ELLE! Dziękuję za fantastyczny czas spędzony podczas sesji! A efekty naszej wspólnej pracy możecie już zobaczyć we wrześniowym wydaniu" - napisała na swoim instagramie Flagmeier po premierze swojej okładki. Sesja okładkowa z Christiną inauguruje projekt "Piękno w każdej postaci". Co więcej, modelka jest najstarszą bohaterką okładki w historii polskiego ELLE! Na czym polega ta akcja? W każdym jesiennym numerze redakcja magazynu skupi się na kwestii tolerancji i promocji różnych kanonów piękna, niezależnie od koloru skóry, rasy, orientacji seksualnej czy właśnie wieku. Dlatego Christina Flagmeier została naszą bohaterką. " Christina dowodzi, że moda jest dla wszystkich, a piękno nie zna granic" - napisał Marcin Świderek w swoim wstępniaku. 74-modelka urodziła się w Niemczech, wychowała i mieszkała przez długi czas w Inowrocławiu (uczyła tam ekonomii i języka niemieckiego w szkole podstawowej), a teraz dzieli życie pomiędzy tymi dwoma krajami. Od pewnego czasu spełnia się również jako modelka, a reprezentuje ją agencja D'Vision, w której jest też m.in. Anja Rubik, Basia Milewicz, Emilia Nawarecka, Kasia Struss, Maja Salamon czy Ewa Witkowska. Zapytana przez prezydenta Inowrocławia o angaż w sesji ELLE Flagmeier przyznała, że "uczestniczyła w tej sesji zdjęciowej, bo chciała pokazać moc i siłę wszystkich kobiet bez względu na ich wiek, okazać solidarność z nimi".
Nudyess - lokalna marka, która nie uznaje typu sylwetki, rozmiaru czy wieku. W tych sukienkach i topach kochają się wszystkie pokolenia Polek!
Z tą prążkowaną dzianiną i doskonałymi krojami z pewnością niejednokrotnie spotkałyście się nie tylko na Instagramie, ale - co najważniejsze - na ulicy. Ponadczasowe modele i świetna jakość projektów Nudyess znalazły ogromną rzeszę fanek wśród wszystkich pokoleń. Jest jeszcze jeden powód, za który Nudyess jest tak lubiana - lokalna marka nie rozróżnia swoich klientek ze względu na typ sylwetki, rozmiar czy wiek.
Dostrzeganie naturalnego piękna i wymykanie się modowemu szufladkowaniu. Tym właśnie kieruje się polska marka. W swoich kolekcjach regularnie oferuje projekty wykonane z unikatowej, prążkowanej dzianiny, która dzięki specjalnemu splotowi modeluje sylwetkę i podkreśla jej atuty. W Nudyess nie znajdziecie klasycznej rozmiarówki, do której przyzwyczaiły nas sieciówki. Założycielki marki, Agnieszka Sołoń i Sandra Do Manh, wiedzą, że niskie numerki na metkach zapewniają jedynie pozorną pewność siebie, dlatego w Nudyess proponują tylko dwie opcje - XS/S i M/L. To, co przymierzycie ma sprawić, że zachwycicie się własnym ciałem i spojrzycie na nie zupełnie inaczej niż przez pryzmat numeru. Nudyess to głównie elementy z kategorii basic, ale takie, które pozostaną w Waszej szafie na lata, o ile nie na zawsze. Wyróżniają się ponadczasowym krojem, absolutną uniwersalnością i tkaniną nieprzeciętnej jakości. Dodatkowo, większość projektów marki możecie również skracać, a także personalizować tak, aby odpowiadały Wam w 100%. Fokus na dzianinę Bo to właśnie wokół niej skupia się większość kolekcji marki. Nudyess niemal w 100% swoich projektów wykorzystuje jedynie naturalne, certyfikowane dzianiny, które są bezpieczne zarówno dla naszej skóry jak i środowiska. Marka najczęściej stawia na prążkowaną bawełnę o bardzo gęstym splocie, która jednocześnie pięknie modeluje sylwetkę i jest bardzo wygodna. Poza prążkowaną bawełną, Nudyess korzysta również z mikromodalu. Droga produkcji tego materiału wiedzie od wiskozy. Wiskoza to włókno pochodzenia naturalnego, które uzyskuje się wskutek obróbki celulozy otrzymywanej najczęściej z brzozy, świerku lub sosny. W zależności od sposobu przetwarzania, wiskoza pozwala na uzyskanie materiału zbliżonego wyglądem do jedwabiu, wełny a nawet poliestru. "Sama wiskoza charakteryzuje się wysokim połyskiem, jest bardzo miękka i ładnie się barwi, ponadto nie elektryzuje się i jest wysoce higroskopijna. Jej główną wadą jest bardzo słaba sprężystość - praktycznie natychmiast się gniecie. Głównie z tego powodu zaczęto szukać sposobów, by uszlachetnić ten materiał. I tak powstał mikromodal" - tłumaczy Nudyess. Mikromodal to włókno celulozowe II Generacji, które swoimi właściwościami łączy zalety bawełny oraz tradycyjnej wiskozy. Jest w 100% naturalny, a dodatkowo wchłania wilgoć niż bawełna! Jest też bardziej odporny na uszkodzenia mechaniczne oraz praktycznie się nie gniecie. Jednocześnie jest przyjemniejszy, „chłodny” w dotyku i bardzo delikatny oraz bezpieczny nawet dla wrażliwej skóry. W zakładce "skład" większości projektów Nudyess znajdziecie również odrobinę elastanu. Znajduje się on tam jedynie ze względów praktycznych - wszystko po to, by projekty lepiej dopasowywały się do sylwetki u były trwalsze. Dodatkowo, dzianiny wykorzystywane przez Nudyess posiadają Certyfikat OEKO-TEX, znak bezpieczeństwa wyrobów włókienniczych, a także Certyfikat GOTS, który oznacza, że pochodzenie włókien jest naturalne, a uprawy są prowadzone metodami ekologicznymi, w oparciu o odpowiednie międzynarodowe wytyczne. SOFTLY W tym sezonie do głównych kolekcji Nudyess dołączyła nowa linia, która wciąż pozostaje głęboko osadzona w DNA marki, a jednocześnie delikatnie odświeża jej ofertę. Jest jeszcze przyjemniejsza - delikatniej otula ciało i wprowadza komfort Nudyess na zupełnie nowy poziom. "Linia SOFTLY to odpowiedź na potrzeby klientek, które chcą po prostu poczuć się wygodnie i komfortowo. By spełnić to oczekiwanie, w SOFTLY została wykorzystana nowa, ale także naturalna i certyfikowana dzianina - mikromodal" - tłumaczy Nudyess. Kolekcja bazuje na trzech podstawowych kolorach: czerni, bieli i "tan" - opalonym odcieniu nude z którego słynie marka. W SOFTLY znalazły się różne kroje topów - na szerszych i węższych ramiączkach oraz z długim rękawem, a także spódnice, legginsy i zestawy bieliźniane, w które będziecie chciały nosić także poza sypialnią. SOFTLY i inne, kultowe już elementy marki Nudyess znajdziecie na stronie nudyess.com.