Mają zakaz wjazdu na Węgry, zagrali na OFF Festivalu, a teraz film o nich wpadł na HBO Max
„Kneecap. Hip-hopowa rewolucja” to film, który łączy szaloną komedię z ostro politycznym przekazem, a jego twórca – Rich Peppiatt – w mistrzowski sposób miksuje prawdziwe wydarzenia z fikcją. Irlandzki kandydat do Oscara i zdobywca Nagrody Publiczności na Sundance nie ma sobie równych, a w rolach głównych występują hip-hopowi raperzy, którzy grają… samych siebie.
Spis Treści Irlandzka rewolucja językowa i muzyczna Kneecap – hip-hop, który wybucha jak petarda Michael Fassbender i rewolucja językowa na ekranie Gdzie obejrzeć film? Irlandzka rewolucja językowa i muzyczna Film opowiada historię trójki chłopaków z Belfastu – Liama, Naoise i JJ – którzy żyją w Irlandii Północnej, gdzie walka o tożsamość narodową łączy się z rapowaniem po irlandzku. W obliczu angielskiej dominacji, ich rap staje się nie tylko formą wyrazu artystycznego, ale także politycznym sprzeciwu. Kiedy do grupy dołącza JJ, hip-hop nabiera nowych, buntu pełnych barw. Raperzy walczą o swoje prawa, tożsamość językową i po prostu o przetrwanie w brutalnym świecie. Kneecap – hip-hop, który wybucha jak petarda Kneecap to zespół, który zdobył uznanie nie tylko w Irlandii, ale także na całym świecie. Ich teksty to mocna, prowokacyjna mieszanka absurdalnego humoru i politycznego przekazu, a ich rap po irlandzku to prawdziwa rewolucja dźwięków, jakiej nikt dawno nie słyszał. „Guardian” nazywa ich jednym z najbardziej kontrowersyjnych zespołów od czasów Sex Pistols, a „LA Times” porównuje do młodego Eminema. Ich muzyka elektryzuje publiczność, a zespół ma fanów po dwóch stronach Atlantyku. Na festiwalu Sundance, gdzie film o Kneecap zdobył Nagrodę Publiczności, zespół przyjechał w wielkim stylu – sfabrykowanym radiowozem, z racami w rękach. Rok później, po wydaniu swojej drugiej płyty, zwrócili na siebie uwagę słuchaczy na całym świecie. Michael Fassbender i rewolucja językowa na ekranie „Kneecap. Hip-hopowa rewolucja” to film, który zdobył entuzjastyczne recenzje w brytyjskich i amerykańskich mediach. W 2024 roku grupa wydała nowy album „Fine Art”, wyprodukowany przez cenionego Toddla T, z udziałem muzyków zespołu Fontaines D.C., którzy także wystąpią na OFF Festival 2025. Film wyreżyserowany przez Richa Peppiatta pokazuje, jak hip-hop może stać się manifestem politycznym i kulturowym. Na ekranie obok raperów pojawia się Michael Fassbender, który z niesamowitą pasją powtarza słowa: „Każde wypowiedziane słowo po irlandzku to wystrzelona kula za irlandzką wolność”. Gdzie obejrzeć film? „Kneecap. Hip-hopowa rewolucja” jest dostępny na platformie HBO Max.
Artur Rojek o OFF Festival Katowice i o tym, dlaczego wszyscy śpiewamy piosenki Myslovitz. “W moim życiu największą siłą są emocje” [WYWIAD]
Pierwszy weekend sierpnia należy do muzyki alternatywnej. OFF Festival Katowice zbliża się wielkimi krokami i z tej okazji rozmawiamy z dyrektorem artystycznym tego kultowego już wydarzenia, Arturem Rojkiem.
Artura Rojka nie trzeba przedstawiać, ale gdyby ktoś jednak miał wątpliwości, to jeden z czołowych artystów w Polsce, który ponad 30 lat temu założył kultowy zespół Myslovitz. W międzyczasie powołał do życia pierwszy w Polsce festiwal muzyki alternatywnej OFF Festival Katowice, nad którym sprawuje pieczę jako dyrektor artystyczny od 18 lat. Po odejściu z Myslovitz nie zwolnił tempa, wręcz przeciwnie. Właśnie pracuje nad trzecim solowym albumem i biorąc pod uwagę to, że wciąż udaje mu się zaskakiwać, jego solowe koncerty wyprzedają się do ostatniego biletu, a podczas gościnnego występu Dawida Podsiadły, "Długość dźwięku samotności" Myslovitz śpiewa 100-tysięczny tłum, jest na co czekać. Zanim Artur Rojek wyda kolejny album, finalizuje przygotowania do 17. edycji OFF-a. Rozmawiamy z nim m.in. o tym, jak prowadzi się festiwal muzyki alternatywnej w Polsce, dlaczego to tak duże wyzwanie i co utkwiło mu w głowie najbardziej. Aleksandra Jóźwiak, ELLE.pl: Wyobraźmy sobie hipotetyczną sytuację, w której podczas tegorocznego OFF Festivalu musisz wybrać tylko jeden koncert. Na który się wybierasz i dlaczego? Artur Rojek: To pytanie nie powinno być kierowane do mnie. Dlatego, że ja z jednej strony jestem dyrektorem artystycznym festiwalu, a z drugiej jestem też fanem, którego interesuje zbyt dużo, więc zawsze unikam odpowiedzi na tego typu pytania. Jest to bardzo trudne, dlatego że żaden z artystów nie jest przypadkowym wyborem. Gdybym jednak naprawdę musiał, byliby to Future Islands. Powód jest prosty. Chciałbym zobaczyć jak grają “Seasons” na żywo. Samuel T.Herring wokalista zespołu to dla mnie duża inspiracja sceniczna. Jednak nikomu bym nie radził wybierać tylko jednego koncertu. W tym roku odbędzie się już 17 edycja OFF-a, na którym co roku pojawiają się artyści, którzy tworzą historię szeroko pojętej muzyki alternatywnej. Jak z twojej perspektywy zmieniał się ten festiwal na przestrzeni lat? W 2006 roku Polska jako rynek koncertowy, zaczęła się dopiero otwierać. Z perspektywy zagranicznych zespołów z pustyni staliśmy się urodzajną ziemią z ogromnym potencjałem. Dynamicznie rozwijający się internet dał nam dostęp do serwisów muzycznych z całego świata. Myślę, że był to czas, w którym tacy jak ja chcieli nadrobić stracony czas. Wcześniej, żeby zobaczyć swój ulubiony zespół, musiałem jechać do Berlina. Co prawda byliśmy jeszcze w momencie przedstreamingowym, ale już wtedy ilość informacji na temat muzyki zaczęła być ekstremalnie większa niż wcześniej. Interesowałem się muzyką od dziecka. To moja największa pasja. O tym, że ciągnie mnie na scenę, dowiedziałem się dopiero, kiedy byłem już na studiach. Wcześniej byłem zagorzałym fanem kolekcjonującym kasety i płyty cd. Gromadzenie wiedzy o muzyce było jedyną rzeczą, która nie wymagała ode mnie żadnego wysiłku, była czymś naturalnym. Uwielbiałem odkrywać a potem zarażać tym swoich kumpli. Mam to do dzisiaj. W latach dwutysięcznych, kiedy Myslovitz wydał płytę w 28 krajach i zaczęliśmy koncertować za granicą, mieliśmy okazję grać na całym świecie. Po raz pierwszy w życiu graliśmy prawdziwe festiwale. Wtedy zobaczyłem, jak wygląda takie przedsięwzięcie od kuchni. Miejsca, które odwiedzaliśmy były bardzo różnorodne. Od festiwali showcasowych jak Eurosonic przez Montreaux Jazz, Paleo czy Gurten w Szwajcarii po T In The Park w Szkocji albo Bizzare w Niemczech. Z perspektywy fana to było dla mnie raj. Nie mogłem uwierzyć, że mam garderobę obok Sonic Youth, Iana Browna albo Paula Simona, patrzę jak w ping ponga na backstage’u grają goście z Beta Band, a w namiocie cateringowym siedzę przy stoliku obok Jonathana Donahue z Mercury Rev. Robiłem notatki i karmiłem tym, co widziałem, swoją wyobraźnię. To był główny element, który spowodował, że zacząłem te marzenia przekładać na realia. Wymyśliłem festiwal, na który sam chciałbym pójść i zakładałem, że jest jeszcze kilka takich osób. Zacząłem ostrożnie, bo nauka i wyobrażenia, jakie przywiozłem ze świata, musiała być zweryfikowana przez realia. Ale już od trzeciej edycji OFF miał zbudowany line-up, który składał się z ponad 100 zespołów, z czego 70% to zespoły zza zagranicy. Do dzisiaj przerobiliśmy blisko 2000 koncertów. Festiwal dynamicznie się rozwijał. W 2011 roku zdobył tytuł Najlepszego Festiwalu w Europie. W 2014 roku magazyn TIME umieścił nas na liście 14 Najlepszych Festiwali Muzycznych na świecie. To samo zrobił Guardian trzy lata później. W okolicach 2013-2014 ogromne zainteresowanie festiwalami spowodowała, że zaczęło pojawiać się mnóstwo innych wydarzeń. Niektóre z nich były bardzo jakościowe, a inne były tylko określane nazwą „festiwal”, w rzeczywistości będąc zwykłymi plenerowymi imprezami o charakterze dni miasta. Już nie byliśmy jednym z czterech, a jednym z dwudziestu. Przetrwaliśmy ten okres. Potem przyszła pandemia. OFF Festival Katowice należy do organizacji Europe Festivals, która zrzesza najważniejsze festiwale w Europie. Na naszych spotkaniach zoomowych w tamtym czasie mało kto wierzył, że potrwa to dwa lata. Nastroje na początku były wesołe i panowało przekonanie, że za miesiąc będzie po sprawie. Nie wszyscy po pandemii byli w stanie wrócić. Nam się udało. Pierwsza po pandemiczna edycja była ogromnym sukcesem. Kryzys pojawił się rok później. Wzrost kosztów produkcji, cen artystów, zubożenie społeczeństwa, ogromna ilość nowych imprez o podobnym charakterze spowodował spadki sprzedaży u niektórych nawet o 50%. To też przetrwaliśmy. W ubiegłym roku OFF znalazł się na liście pięciu najbardziej wartościowych marek festiwalowych w Polsce. Dzisiaj, do tego wszystkiego, z czym mierzyliśmy się w ubiegłych latach, dochodzi moda na koncerty stadionowe. Każdego roku pojawia się coś z czym musisz walczyć, ale pomimo tego, że nigdy nie było łatwo, festiwal jest pełen zmiennych i cały czas czymś nas zaskakuje. Dzięki tym wszystkim wyzwaniom, które za nami i doświadczeniu jakie mamy, pomimo tego, że jest to ekstremalnie odpowiedzialna i ciężka praca, robimy to dalej. Ja nigdy nie zakładałem, że będę robił ten festiwal przez 18 lat. Pomimo tych wszystkich zmian i ewoluowania rynku rozumiem, że misja, która przyświecała na samym początku, czyli że tworzysz festiwal, na który sam chcesz pójść i dokonujesz jakiejś selekcji pod siebie, towarzyszy ci dalej? Zdecydowanie tak, chociaż przez tę ogromną ilość muzyki, nie jest to dla mnie tak proste jak wtedy. Nie chodzi o fakt, że zmniejszyła mi się siła przerobowa, tylko to jest naprawdę ogromna ilość i już nie działa jednym strumieniem. Mamy różne grupy odbiorców. Często odkrywam zespół o milionowych zasięgach, o którym wcześniej nigdy nie słyszałem. Panuje bardzo dynamiczna rotacja. Viral na Tik Toku tworzy gwiazdę z dnia na dzień, po czym gwiazda szybko znika i pojawia się ktoś nowy. Wyzwaniem dla mnie jest jak to wszystko sklasyfikować, jak wyselekcjonować z takiej dużej ilości rzeczy, które szybko się zmieniają , jak trafić do tych rozwarstwionych grup i czego oni potrzebują? Zawsze panowało przekonanie, że żeby coś osiągnąć, trzeba się komercjalizować. Ja zawsze szedłem w drugą stronę. Chciałem osiągnąć sukces, ale nie chciałem robić tego w standardowy sposób. Myślę, że już tak będzie do końca. Na pewno jest wiele chwil, które zapadły ci w pamięć podczas trzymania pieczy nad OFF-em, ale może jest jedna rzecz, która jako pierwsza przychodzi ci do głowy? Która wydarzyła się na tym festiwalu i zostanie z tobą już na zawsze? Z zeszłego roku to był na pewno występ Tamino czy Confidence Man. Dwa lata temu niezwykłym przeżyciem dla mnie był koncert Arooj Aftab. Było wiele takich poruszających chwil, ale to co ze mną na pewno zostanie, to edycja z 2016 roku, w którym artyści z różnych losowych powodów zaczęli odwoływać swoje koncerty. Zaczęło się od GZA, potem The Kills, a na końcu Anohni. Działy się też inne rzeczy. Mudhoney stracił po drodze gitary, Masters Musician Of Jajouka sceniczne stroje, ktoś utknął na lotnisku, miał odwołany lot i trzeba było szukać innego połączenia. To było przygniatające, ale nie mogliśmy się poddać. Z jednej strony festiwal sypał się w czasie rzeczywistym, a z drugiej my te rozsypujące się klocki układaliśmy na nowo, przenosząc koncerty z różnych scen, bookując nowe występy etc. To było ogromne wyzwanie i wszystko skończyło się dobrze. Niektórzy uczestnicy nawet tego nie zauważyli :) Niedawno zakończyłeś trasę “Odrobinę więcej”, po raz kolejny grasz na festiwalu “Letnie Brzmienia”, organizujesz dwa festiwale, OFF i Great September, pracujesz nad kolejną płytą – w jednym z wywiadów wyznałeś, że istnieje szansa na ukazanie się nowego singla po wakacjach. Brzmi jak sporo pracy twórczej, a kiedyś myślałeś o wczesnej muzycznej emeryturze. Wiesz, gdybym to wszystko, o czym mówisz, robił sam, to by się nie udało. Ja OFF Festival Katowice i Great September w Łodzi wymyśliłem, zajmuję się różnymi elementami, głównie związanymi z kreacją artystyczną, ale bardzo dużą ilość pracy wykonują inni ludzie, którzy ze mną współpracują. Między innymi moja żona Ania, która jest głównym producentem tego festiwalu. Mimo tego, że ma wybitne umiejętności i cechy, potrzebne do takiej pracy, spoczywa na niej ogromna odpowiedzialność. Okres najintensywniejszej pracy przy festiwalach nie trwa przez całe 12 miesięcy, więc pojawiają się chwile, kiedy można robić coś innego. Do 2006 roku, zanim zaczęliśmy realizować OFFa, zajmowałem się tylko pisaniem piosenek i koncertami. Wtedy brakowało mi czegoś jeszcze, więc dołożyłem sobie najpierw inne projekty muzyczne, potem pisanie felietonów i recenzji muzycznych, następnie audycję w radio a na koniec festiwal. Teraz kiedy mamy już dwa festiwale, to mam momenty, że chciałbym wrócić do tego, co było przed 2006 rokiem. Mam taką naturę. W ostatnich latach sporo mówi się o zachowaniu work-life balance, czyli równowagi między pracą a życiem prywatnym. Czy tobie się to udaje? Wiesz co, myślę, że takiej idealnej równowagi nigdy nie miałem i chyba nigdy nie będę miał, co nie znaczy że nie znajduje czasu dla siebie. Mam naturę człowieka, który chce robić wiele rzeczy naraz i czasami go to przytłacza, ale jednocześnie wszędzie potrafię znaleźć jakieś przyjemności. W pracy jestem artystą albo promotorem. Wiedząc jak wygląda praca przy produkcji, za sceną, czuję że mam duży komfort w byciu tym pierwszym. W trasie koncertowej mam bardzo dużo czasu. Jestem w hotelu, sam, nikt mi nie przeszkadza. Jadę w samochodzie, mogę spokojnie pracować, słuchać, oglądać, cokolwiek. Od pewnego czasu mam ogromną przyjemność w pisaniu tekstów, czego przez wiele lat nienawidziłem. Niektóre sprawiające mi radość zajęcia jak np. odkrywanie muzyki, co można byłoby potraktować jako hobby, są jednocześnie moją pracą i pomagają mi budować program artystyczny festiwalu. Myślenie o muzyce , gromadzenie o niej wiedzy, słuchanie czy tworzenie nigdy mnie nie opuszcza. Funkcjonuję tak już od wielu lat i do tego się przyzwyczaiłem. Znajduję też czas na sport, bo w tym duchu wychowywałem się przez 20 lat i mam tę dyscyplinę mocno w życiu zakorzenioną. Najważniejsza jest jednak dla mnie rodzina. To moja podstawa. Bez mojej żony i dzieci moje życie nie miałoby sensu. Czy jest jakiś koncert, na którym byłeś w tym roku i który absolutnie cię zachwycił? Byłem na wielu koncertach, ale przede wszystkim swoich. Z innych ogromne wrażenie zrobiły dla mnie dwa stadionowe koncerty Dawida Podsiadły w Chorzowie. Skala jego popularności i sposób, w jaki prowadzi swoją karierę, bardzo mi imponuje. Nie wiem, czy wiesz, ale piosenka “Długość dźwięku samotności”, którą wykonaliście z Dawidem na tych koncertach, jest wiralem na TikToku. Wiem, że było tego sporo. Wykonanie tej piosenki z Dawidem było naprawdę czymś wyjątkowym, więc trochę się nie dziwię. W zasadzie jej nie śpiewaliśmy, bo zrobiła to za nas 100 tysięczna publiczność. Wiedzieliśmy, że to będzie, szał ale nikt nie był w stanie przewidzieć że na taką skalę. Wszyscy byliśmy zaskoczeni i bardzo wzruszeni. Właśnie chciałam zapytać, jakie to uczucie, gdy 100 tysięcy osób śpiewa każde słowo twojej piosenki, ale w takim razie pójdę o krok dalej i zapytam, w czym tkwi siła utworu “Długość dźwięku samotności” i w ogóle twórczości Myslovitz, która jest ponadpokoleniowa? Słuchają tego zarówno osoby, które mają kilkanaście, jak i kilkadziesiąt lat. Wyobrażam sobie, że każdy słuchacz w większym lub mniejszym stopniu, utożsamia się z tymi utworami. Zastanawiałeś się kiedyś nad tym? Ostatnio zadzwonił do mnie kolega z agencji produkującej filmy i powiedział, że robi coś nowego, chciałby wykorzystać jakąś piosenkę z tamtego czasu i przy okazji powiedział mi: “stary, to, o czym pisaliście w latach 90-tych, to wszystko jest aktualne”. Jak założyłem zespół, nie chciałem pisać piosenek po polsku. Natomiast po jakimś czasie przyszedł moment, w którym postanowiliśmy spróbować. Pamiętam sytuację, w której przyszedł do mnie chłopak i poprosił mnie o coś, powołując się na słowa jednej z piosenek. Wtedy zdałem sobie sprawę, że ludzie traktują to bardzo na serio. Zawsze przykładaliśmy dużą wagę do wszystkiego, z czym się wiązało napisanie dobrej piosenki. Myślę że połączenie talentu wszystkich członków zespołu dało efekt w postaci kilkunastu hitów, które ludzie śpiewają do dzisiaj. W moim życiu największą siłą są emocje. Czasem to mi przeszkadza, ale w byciu artystą bardzo pomaga. Mimo tego, że pisanie to często bardzo czasochłonne, mozolne i doprowadzające do szału zajęcie, efekty jakie po tym zostają dają ci ogromną satysfakcję. Kiedy uda ci się dotrzeć do najgłębszych przestrzeni w sobie i opisać to, co tam jest, to gdy słuchasz tego po 20-30 latach, wiesz że to prawda, że rzeczywiście tak było i często dalej jest. Nigdy nie analizowałem popularności konkretnych utworów, ale bardzo się z tego cieszę, tym bardziej, że sięgają po to też młodsi fani, to jest super.
Grace Jones headlinerką OFF Festival 2024! Ikona popkultury już wkrótce wystąpi w Dolinie Trzech Stawów
Wielka niespodzianka dla fanów muzyki alternatywnej – tegoroczny OFF Festival w Katowicach będzie gościć samą legendę popkultury, Grace Jones. Charyzmatyczna modelka, aktorka i muza legendarnych artystów takich jak Andy Warhol czy Helmut Newton po raz pierwszy zawitała do Warszawy w 2006 roku, a teraz powraca, by oczarować polską publiczność na OFF Festivalu 2024.
Grace Jones, pochodząca z Jamajki supergwiazda, to nie tylko piosenkarka czy ikona mody - to istna siła natury. Jej niepokorna osobowość i awangardowy styl od ponad czterech dekad wstrząsają sceną muzyczną i modową. Począwszy od jej hitowych albumów, takich jak "Nightclubbing", po niezapomniane role w filmach, takich jak "A View to a Kill", artystka zawsze była o krok do przodu, przeciwstawiając się oczekiwaniom i oszałamiając każdą swoją kreacją. OFF Festival 2024: czego możemy się spodziewać? OFF Festival 2024 odbędzie się w dniach od 2 do 4 sierpnia w Katowicach, w malowniczej Dolinie Trzech Stawów. Bilety są już dostępne w sprzedaży, a ceny karnetów trzydniowych zaczynają się od 482 zł. Po zeszłorocznej edycji, która ściągnęła takich artystów jak Pusha T, Slowdive, Panda Bear & Sonic Boom, Tamino, Melody’s Echo Chamber, Balming Tiger, OFF!, Desire, Ekkstacy oraz Gaye Su Akyol, tegoroczny festiwal zapowiada się równie spektakularnie. Kto jeszcze wystąpi na OFF Festivalu 2024? Obok Grace Jones na OFF Festivalu 2024 pojawią się także tacy artyści jak Future Islands, The Blaze, Clavish, Alice Longyu Gao, Bar Italia, DC the Don, Imperial Triumphant, Puma Blue, Hotline TNT, Los Wembler’s de Iquitos, blackwinterwells, Debby Friday, John Maus, Nourished by Time, Puuluup, Jasper Tygner, Edyta Bartosiewicz, Sevdaliza, Brutus, Backxwash, Moonchild Sanelly, Leenalchi, Annahstasia, oraz Dominika Płonka. OFF Festival: 18 lat na polskiej scenie muzycznej Od 2006 roku OFF Festival przyciąga do Katowic miłośników muzyki alternatywnej z całego świata. Pomysłodawcą festiwalu jest Artur Rojek, a każda kolejna edycja to nie tylko doskonała impreza, ale także możliwość spotkania i odkrycia nowych artystów, którzy kształtują trendy alternatywnej sceny muzycznej.
OFF Festival 2020 odwołany - to już oficjalne. W tym roku nie odbędą się żadne zaplanowane koncerty w Dolinie Trzech Stawów
Niestety: w tym roku OFF Festival nie odbędzie się. Organizowane przez Artura Rojka wydarzenie zostało odwołano z powodu pandemii COVID-19.
OFF Festival 2020 nie odbędzie się "Przynosimy Wam wiadomość, której pewnie wszyscy się spodziewali, choć nikt nie chciał jej usłyszeć – OFF Festival Katowice nie odbędzie się w tym roku ze względu na pandemię koronawirusa SARS-CoV-2 i związany z nią zakaz organizowania imprez masowych. Wrócimy za rok. Już przygotowujemy edycję, która Wam tę przerwę wynagrodzi" napisali w oficjalnym komunikacie na Facebooku organizatorzy katowickiego festiwalu. "To bardzo trudna decyzja. Nie spędzimy razem kolejnego magicznego weekendu w Katowicach, przy najlepszej muzyce świata. Pandemia zniweczyła ciężką pracę setek ludzi, którzy przygotowywali dla Was tegoroczną edycję OFF Festivalu Katowice. Artyści, technicy, realizatorzy dźwięku, oświetleniowcy, ochroniarze, kierowcy, nasi pracownicy... – cała branża koncertowa balansuje już dziś na granicy katastrofy. My też stanęliśmy przed największym wyzwaniem w historii festiwalu. Przetrwamy, jeśli nam w tym pomożecie". The Strokes: witamy w nowej anormalności. Dlaczego tak bardzo czekaliśmy na nową płytę nowojorskiej grupy?>> Karnety festiwalowe mają być ważne w 2021 roku, podczas kolejnej edycji OFF Festival i gwarantować udział w koncertach w najniższej cenie. Bilety można oczywiście zwrócić, ale zachowanie ich na przyszły rok pozwoli okazać wsparcie organizatorom imprezy, pomóc rozwiązać bieżące problemy związane z poniesionymi kosztami oraz skupić się na organizacji OFF Festival 2021. "Moją największą satysfakcją w tej pracy jest sprawianie Wam satysfakcji, czego nie mogę dzisiaj realizować. Musimy sobie z tym jednak jakoś radzić, a przeszkody są po to, żeby je pokonywać. Trzymajcie się i do zobaczenia za rok!" powiedział Artur Rojek, dyrektor artystyczny festiwalu. W tym roku w Katowicach mieli wystąpić tacy artyści, jak Iggy Pop, Caribou, Diiv, Alyona Alyona, Mac Demarco, Bikini Kill, Shura i inni. Jak czytamy - OFF Festival Katowice 2021 odbędzie się w dniach 6 - 8 sierpnia 2021 w Dolinie Trzech Stawów, a sprzedaż nowych karnetów (m.in. dla osób, które chciałyby wziąć udział w imprezie, a nie mają tegorocznych biletów) ruszy 10 sierpnia 2020 roku w cenie 369 zł (karnet 3-dniowy) oraz 459 zł (karnet 3-dniowy z polem namiotowym). OFF Festival to kolejny polski festiwal, który nie odbędzie z powodu pandemii koronawirusa. Wcześniej swoje koncerty odwołały już Orange Warsaw Festival i Open'er Festival. Open'er 2020 odwołany! Co dalej z festiwalem?>>
Dr. Martens po raz drugi został patronem polskich songwriterów. Zobaczcie, co działo się na Scenie Martens w trakcie OFF Festivalu 2019 w Katowicach.
W ubiegłym roku niespodziewanie okazało się, że na OFF Festivalu stanie dodatkowa, kameralna Scena Dr. Martens. Do Doliny Trzech Stawów zaproszono wówczas znakomitych polskich songwriterów na czele z: Afrojaxem, Danielem Spaleniakiem i Graftmannem. Koncepcja akustycznych mini koncertów umiejscowionych między sceną główną i sceną leśną spodobała się gościom OFFa. Dr. Martens i organizatorzy imprezy postanowili znów połączyć siły. Nie od dziś wiadomo, że dziewczyny kochają songwriterów, a muzyka jest przecież wpisana w DNA marki. Songwriterzy to w końcu poeci naszych czasów, którzy wyrażają emocje poprzez piosenki. Są uzbrojeni w gitary akustyczne i osobiste teksty, które otwierają serca (nie tylko) dziewczyn. Indywidualizm i przełamywanie schematów to zresztą pojęcia bliskie filozofii marki. Tegoroczna scena Dr. Martens może i była kameralnych rozmiarów, ale za to gościła wielkie talenty. Wystąpili: Piątek João de Sousa Adam Repucha Niemoc View oEmbed on the source website Niemoc "Miss Żużla" Sobota Kapela Maliszów Ziela Szymonmówi View oEmbed on the source website Szymonmówi "Ostatni Romantyczny Zachód Słońca" Niedziela Moriah Woods Wczasy Budyń/Pikula View oEmbed on the source website Wczasy "Prince i Bowie" Pierwszy dzień należał do – Adama Repuchy, który uchodzi za jednego z najbardziej oryginalnych polskich songwriterów. Popularności przysporzył mu występ w głośnym filmie Michała Marczaka „Wszystkie nieprzespane noce”. Autor piosenki „Zabierz mnie do morza” ukołysał publiczność OFF Festivalu. Nie do końca akustyczny set (ale jakże inny od tego na Scenie Leśnej) zaprezentowała też Niemoc - trio z Zielonej Góry, które ma na koncie album zatytułowany „Baśnie”. Ich występ był znakiem zapytania dla publiczności, bo muzyka Niemocy jest zlepkiem muzycznych motywów. Przyznajemy, że trudno było nam powstrzymać się od tańca. Drugiego dnia na Scenie Martens wystąpili podopieczni wytwórni Jazzboy - Ziela. To duet tworzony przez Julitę Zielińską i Patryka Kienasta. Niespodzianką był koncert rodzinnej Kapeli Maliszów, która tworzy utwory o charakterze wiejskim, dialogujące ze współczesnością. Wieczór zamknął Szymonmowi, finalista plebiscytu Sanki "Gazety Wyborczej" dla najciekawszych młodych artystów. Pochodzi z Bydgoszczy i o swoim debiutanckim albumie mówi, że to „najpiękniejsze piosenki o najgorszych rzeczach”. Ostatniego dnia wydarzyła się rzecz niezwykła, bo nieczęsto słuchacze przejmują kontrolę nad sceną. Tak było na koncercie zespołu Wczasy, którzy mają na koncie jeden z ciekawszych polskich albumów 2018 roku. Publiczność znała na pamięć piosenki z płyty "Zawody" i krzyczała na całe gardło tekst do "Dzisiaj jeszcze tańczę". Nie mogło nas tam zabraknąć! Mało która marka może pochwalić się takim wkładem w budowę wizerunku muzyków i zgromadzonych wokół nich subkultur. Skórzane buty na grubej gumowej podeszwie obszyte dookoła żółtą nicią stały się nieodłącznym elementem ubioru modsów, punków, „depeszów” i grunge’owców. Nie brakowało ich też na OFFie: Zobaczcie zdjęcia z koncertów w naszej galerii >>>
W tym roku brama OFF Festivalu zamieni się w centrum recyklingu. 80% oferty gastronomicznej będzie wegańska i wegetariańska
OFF Festiwal to jedna z najbardziej ekologicznych imprez muzycznych w Polsce.
W tym roku na OFF Festiwalu czeka nas ekologiczna rewolucja. Gości katowickiej imprezy witać będzie brama wykonana z kontenerów morskich, które posłużą do zbiórki odpadów plastikowych. Dlaczego? Zamiast chować problem, organizatorzy OFF Festivalu chcą pokazać jego skalę. Twórcami bramy i są Kasia i Wojtek Sokołowscy, rodzeństwo prowadzące z sukcesami międzynarodową̨ firmę projektową SOKKA, laureaci europejskich nagród w dziedzinie wzornictwa. W 2018 roku zamiast projektować kolejne rzeczy postanowili wykorzystać swoją wiedzę i poświęcić się działaniom związanym z ochroną środowiska. Rozpoczęli wygaszanie działalności projektowej w ramach SOKKA, by wystartować ze startupem Trashstock.com, którego celem jest budowa globalnej, zrównoważonej społeczności. Na OFF Festiwalu ciekawe zmiany dokonają się też w strefie gastronomicznej, w menu dominować będą dania wegetariańskie i wegańskie (stanowić będą aż 80% oferty). Jedzenie podawane będzie w naczyniach wykonanych z materiałów biodegradowalnych, a kubki będą wielokrotnego użytku. Organizatorzy apelują też, żeby na teren imprezy docierać komunikacją miejską i rowerami - ich parking będzie tuż obok bramy głównej. Impreza odbędzie się w dniach 02 - 04.08.2019 w Dolinie Trzech Stawów w Katowicach. Wystąpią: Foals, Suede, Jarvis Cocker introducing JARV IS..., Stereolab, Neneh Cherry, Aldous Harding, The Comet is Coming, Superorganism, Electric Wizard, Lebanon Hanover, The Gaslamp Killer, Daughters, Loyle Carner, OM, Zespół Pieśni i Tańca "Śląsk", Durand Jones & The Indications, Dezerter gra "Underground Out of Poland”, Perfect Son, Octavian, Tirzah, Hania Rani, Honey Dijon, Lotic: Endless Power, The Body, Juan Wauters, slowthai, Black Midi, Tęskno, SAMA', Jakuzi, Phum Viphurit, Tuzza, Soccer Mommy, Veronica Vasicka, Pablopavo i Ludziki z Naprawdę Dużym Zespołem, Trio Jazzowe Marcina Maseckiego, Emerald, Ammar 808, Boogarins, Dr. Rubinstein, VTSS, Bamba Pana & Makaveli, P.Unity, EABS feat. Tenderlonious, Wczasy, Entropia, The Real Gone Tones, Trupa Trupa, Jan - rapowanie, Niemoc, Kapela Maliszów, Dynasonic, Cudowne Lata, TENTENT, Polmuz, Babu Król, Santabarbara Music. Kup bilet >>>
OFF Festival. Kogo w tym roku zaprosił Artur Rojek? [Line-up]
Co będzie słychać na OFF Festivalu 2019? Chlubna przeszłość i świetlana przyszłość. Poza tym jak zwykle szeroko – od folkloru po kosmiczny metal.
Tegoroczny line-up OFF Festivalu jak zwykle jest połączeniem przedstawicieli nowej muzyki i legend światowej alternatywy. Do Katowic przyjedzie m.in. kultowy zespół Stereolab. Ich muzyka wyprzedziła lata 90., w których się zrodziła. Takie płyty jak „Emperor Tomato Ketchup” czy „Dots and Loops” to dziś żelazna klasyka. Wielkim fanem twórczości tej formacji jest nie tylko założyciel festiwalu, ale również Wilhelm Sasnal. Malarz poświęcił zespołowi kilka obrazów. Artur Rojek ogłosił też występ Foalsów. Mówi się o nich, że to jedna z najważniejszych brytyjskich grup indierockowych. Mają na koncie kilka energetycznych przebojów, na czele z: "Hummer" i "My number". W tym roku wystąpi też legendarny zespół Suede, charyzmatyczny Jarvis Cocker i Neneh Cherry, która debiutowała w 1989 roku. To nie koniec! Podczas OFF Festivalu 2019 wystąpią też: Aldous Harding, Superorganism, Hania Rani, Perfect Son, Electric Wizard, The Gaslamp Killer, The Comet is Coming, Daughters, Lotic: Endless Power, The Body, Dezerter gra "Underground Out of Poland", slowthai, Black Midi, Trio Jazzowe Marcina Maseckiego, OM, SAMA‘, Jakuzi, Phum Viphurit, Durand Jones & The Indications, Lebanon Hanover, Honey Dijon, Loyle Carner, Pablopavo i Ludziki z Naprawdę Dużym Zespołem , Emerald, Octavian, EABS feat. Tenderlonious, Ammar 808, Tirzah, Soccer Mommy, P.Unity, Wczasy, Entropia, Boogarins, Bamba Pana & Makaveli oraz Zespół Pieśni i Tańca „Śląsk“. Na OFFa przyjeżdża się, by odkryć nową fascynującą muzykę lub po raz pierwszy w Polsce zobaczyć legendy światowej muzyki alternatywnej. OFF Festival 2019 - program Czternasta edycja OFFa odbędzie się w dniach 2-4 sierpnia w Dolinie Trzech Stawów. Przypomnijmy, że impreza zdobyła wiele nagród, w tym prestiżową European Festival Award w kategorii Najlepszy Festiwal Średniej Wielkości. Znalazła się również w elitarnym gronie kilku festiwali nominowanych do nagrody za najlepszy program. W kwietniu 2014 roku prestiżowy TIME Magazine zamieścił OFF Festival Katowice na liście 14 najciekawszych festiwali na świecie. W 2017 brytyjski Guardian uznał OFFa za jedną z 10 najlepszych imprez festiwalowych w Europie. Trzydniowe karnety w cenie 400 zł możecie kupić w OFF Sklepie.
OFF Festival 2018: artyści i ceny biletów
Znamy już pełny line-up OFF Festivalu 2018 . Na pięciu scenach wystąpią artyści z całego świata. Największymi gwiazdami imprezy będą kobiety - M.I.A., Charlotte Gainsbourg i Aurora. Dowiedzcie się też, ile kosztują bilety na OFF Festival 2018 i co zjemy na terenie imprezy.
OFF Festival 2018 już za chwilę! Jak co roku impreza będzie pełna kontrastów. W Dolinie Trzech Stawów obok M.I.A, która występowała w 2012 roku u boku Madonny na Super Bowl, zagrają zespoły, o których prawdopodobnie nie słyszeliście. Nie obyło się bez odwołań koncertów. To zjawisko od kilku lat jest zmorą OFF Festivalu. Z line-upu OFF Festivalu 2018 odpadły dziewczyny z Chastity Belt, a kilka dni temu z koncertów zrezygnował John Maus z zespołem. Na chwilę obecną organizatorzy szukają zastępstwa dla amerykańskiego muzyka. Nie zmienia to faktu, że na OFF Festival po prostu warto pojechać. W tym roku kuratorem sceny eksperymentalnej został legendarny Ariel Pink, a reprezentacja kobieca (Charlotte Gainsbourg, Aurora, Zola Jesus) będzie wyjątkowo silna. Headlinerką OFF Festivalu 2018 jest M.I.A. To niepokorna i niemożliwa do sklasyfikowania w świecie dźwięków artystka. W 2005 roku ukazała się jej debiutancka płyta „Arular”, która łączyła egzotyczne brzmienia, hip-hop i electro. Sensacją był jej kolejny album "Kala", który przyniósł jej największy hit "Paper Planes". Jej ostatnia płyta „AIM” powstała we współpracy m.in. z Diplo i Skrillexem. Przez lata M.I.A. dała się poznać jako wojowniczka za sprawy, które inni z góry uznają za przegrane. Artystka upomina się o imigrantów, walczy o prawa kobiet, o środowisko, o rozsądną konsumpcję. OFF Festival 2018 - lineup Lista artystów, którzy wystąpią w Katowicach: MIA, Charlotte Gainsbourg, Grizzly Bear, John Maus, Clap Your Hands Say Yeah, Marlon Williams, Turbonegro, Big Freedia, Egyptian Lover, OXBOW, Bishop Nehru, KING AYISOBA, Jacques Greene, The Brian Jonestown Massacre, Jon Hopkins Live, Moses Sumney, The Como Mamas, Hańba, Furia, Coals, AURORA, Yasuaki Shimizu 清水靖晃, Legendarny Afrojax , Sorja Morja, Ariel Pink, Housewives, Or:la, Bass Astral x Igo, ...And You Will Know Us By The Trail Of Dead , 水曜日のカンパネラ, Nanook of the North, Zola Jesus, Warsaw Village Band/Kapela ze Wsi Warszawa, The Mystery of the Bulgarian Voices - Le Mystère des Voix Bulgares, David August, Sonbird, Muchy, Fontaines D.C., Skalpel, Big Band, The Mystery Lights, Rolling Blackouts, Coastal Fever, DJ Paypal & DJ Taye, Adam Strug, Daniel Spaleniak, ARRM, Wojciech Bąkowski, Sensations Fix, Harry Merry, Gary War, coL, Kult gra „Spokojnie”, UNSANE, Good Night Chicken, MIN t, tęskno, No Age, Khidja, Derya Yildirim & Grup Şimşek, Pokusa, Lonker See, Panieneczki, Meek, Oh Why?, Sierść, Shortparis 5 miejsc na śniadanie w Katowicach >>> OFF Festival 2018 - piątek: OFF Festival 2018 - sobota: OFF Festival 2018 - niedziela: OFF Festival 2018 - co zjeść? Strefa gastronomiczna na OFF Festivalu nie ma sobie równych. Organizatorzy również w tym roku zadbali o żołądki swoich gości – wszystko, co zjemy na terenie imprezy jest najlepszej jakości, najczęściej z ekologicznych składników, przygotowane przez mistrzów w swoim fachu. Spróbujemy m.in. kuchni gruzińskiej, węgierskiej, bajgli, pierożków dim sum oraz przysmaków kuchni śląskiej. OFF Festival 2018 - jak dojechać? Dodatkowa, offowa linia autobusowa S1 zacznie kursować o godz. 08:02 w piątek (3 sierpnia) i będzie funkcjonować do niedzieli (5 sierpnia). Autobusy będą jeździć w relacji: „Katowice Dworzec" (stanowisko nr 5) - „Katowice Plac Wolności" (stanowisko przy Centrum Dentystycznym) - „Muchowiec Lotnisko Pole Namiotowe" (przystanek tymczasowy, zlokalizowany przy ul. Lotnisko) - „Osiedle Paderewskiego Trzy stawy" zapewniając częstotliwość kursowania co 15 minut, ze zwiększeniem częstotliwości na co 10 minut w godzinach wieczornych (po zakończeniu koncertów poszczególnych artystów). Z centrum Katowic w rejon OFF Festivalu można dojechać z następujących przystanków: „Katowice Dworzec" (stanowisko nr 5) - odjazdy linii nr: S1, 110, 600, 672, 674, 900, 910; „Katowice Sokolska" - odjazdy linii nr: 110, 600, 674; „Katowice Plac Wolności" - odjazdy linii nr: S1, 110, 674. OFF Festival 2018 - ceny biletów OFF Festival Katowice 2018 odbędzie się w dniach 3-5 sierpnia, w Dolinie Trzech Stawów. Trzydniowe karnety w cenie 370 zł możecie kupić w OFF Sklepie. Bilet jednodniowy kosztuje 190zł. W sprzedaży są już również bilety na pole namiotowe, w cenie 70 zł.
Artur Rojek: Nadwrażliwy furiat. Wywiad z dyrektorem artystycznym OFF Festivalu
Organizuje jeden z najlepszych festiwali muzycznych w Europie i z sukcesem nagrywa własną muzykę. Ale Artur Rojek wciąż się boi, że robi za mało. Wierzy, że przed nim jeszcze bardzo wiele. I nie odpuszcza.
Biegałeś dziś? Artur Rojek: Tak, po Łazienkach. Wiele lat trenowałeś pływanie. Sport nauczył Cię pokory i dyscypliny? W okresie dorastania lubiłem pływać, ale bardziej liczyła się atmosfera – klub, koledzy, relacje z trenerem, wspólne wyjazdy, przeżywanie zawodów. Dziś biegam dla dobrego samopoczucia. A ponieważ kiedyś nauczyłem się dyscypliny, łatwiej jest mi rano wstać. Uspokajasz wtedy myśli? Raczej tak. Mam naturę furiata, jestem zmienny. Kiedy dzieje się coś, na co nie mam wpływu, krzyczę, awanturuję się. Bo coś się we mnie zbiera, duszę to w sobie, a potem nagle wybucham. Sport pomaga mi się rozładować. A słuchasz muzyki? Ostatnio nie, bo zgubiłem słuchawki. Od 12 lat organizujesz Off Festival. To jedno z najlepszych wydarzeń muzycznych w Europie, a także sprawnie działające przedsiębiorstwo. Jak się nauczyłeś bycia biznesmenem? Na początku nie wiedziałem, co to znaczy robić festiwal i jak robić go dobrze. Po 12 latach wciąż się tego uczę. Nie ma takiej szkoły w Polsce ani na świecie, która by dawała taką wiedzę. Chciałem po prostu robić coś, co sprawia mi przyjemność, na zasadzie „chodźcie, coś wam puszczę”, ale na większą skalę. Zawsze miałeś w sobie żyłkę organizatora? Trochę tak. To ja założyłem zespół, byłem inicjatorem systemu codziennych prób (z karami za spóźnienia), pierwszych koncertów, szukania nowych wyzwań. Pełniłem też funkcję dostarczyciela nowej muzyki. Ale to się miało nijak do części organizacyjnej festiwalu, za którą kryły się logistyka, rozmowy z urzędem miasta, dostawcami usług. Nie wszystko jest mi bliskie. Od początku miałem ludzi, którzy mi pomagali. Nie byłem ani nie jestem chojrakiem. Może na to wyglądać, ale moje chojractwo jest przygotowane. Nie porywam się z motyką na słońce, nawet jeśli podejmuję ryzykowne decyzje. Wszystkie najważniejsze ruchy w moim życiu były poparte długim myśleniem, analizowaniem – począwszy od tego, że zacząłem organizować festiwal, po odejście z Myslovitz i pomysł, żeby nagrywać własną muzykę. Żałujesz czegoś, gdy z perspektywy myślisz o rozstaniu z Myslovitz? Jestem zadowolony z tego, gdzie teraz jestem. Ta decyzja dojrzewała we mnie przez wiele lat. Nie było momentu, w którym bym tego żałował. Co nie znaczy, że nie patrzę na tamten czas z sentymentem – ukształtował mnie, dużo mi dał. Ale ta chwila musiała nastąpić. Trudno nam się było dogadać, bo chodziło o ambicję. Byliśmy demokratycznym zespołem, wszystko dzieliliśmy po równo, na pięciu. Jedyne, czego nie dało się podzielić, to właśnie ambicji. I to nas poróżniło. Z czasem nabrałem dystansu i samokrytycyzmu. Teraz patrzę na to, co się działo, inaczej, niż kiedy była to otwarta rana. Festiwal w 2016 roku był trudnym momentem: dwie główne gwiazdy w ostatniej chwili odwołały koncerty. Uważasz to za porażkę? Jako były sportowiec powinienem być przyzwyczajony do porażek. Przegrane mnie nie załamują ani nie przerażają. Chociaż nie spływają po mnie. Wyciągam wnioski, choć trudno jest to robić w takiej sytuacji jak rok temu. Choroba czy fanaberia artysty są poza mną – to był nokaut, myślałem, że jestem jedyny na świecie, komu się coś takiego przytrafiło. Ale to samo zdarzyło się kilka dni później na znanym mi festiwalu w Norwegii. Życie toczy się dalej i mam nadzieję, że w tym roku wszystko będzie dobrze. Co Ci daje największą frajdę? Najbardziej mnie kręci, kiedy widzę, że ludzi interesuje to, co się dzieje na tym festiwalu. Bo gdy mam wrażenie, że nasze pomysły nie spotykają się z reakcją, to przestaję dostrzegać sens, wściekam się, jest mi smutno, jestem zdołowany. Może być sto komentarzy pozytywnych i tylko trzy negatywne, a ja się skupiam na tych trzech. Uważasz się za feministę? Nie stawiam możliwości kobiet powyżej facetów, raczej na równi. Nie patrzę na płeć, tylko na wartość. Gender equality. Wszystko zależy od człowieka. Przy organizacji festiwalu od początku pomaga Ci żona Ania. Jesteście razem 24 lata. Jaki jest Wasz sposób na udane, wspólne życie? Trwałość i jakość związku nie przychodzą same, wynikają z uczucia, a także z codziennej pracy, obustronnego wysiłku. Trzeba umieć przeżywać porażki, podnieść się po trudnych chwilach, godzić się, ale i sprzeciwić. Lubię to swoje życie, nie zamieniłbym go na żadne inne. Najważniejszą rzeczą, którą mógłbym stracić, jest moja relacja z bliskimi. Dzięki niej mogę się realizować, spełniać marzenia. Ale to są rzeczy dodatkowe. Jesteście z Anią podobni, dopełniacie się? Kobieta jest zwykle tym ogniwem, które ogarnia rzeczywistość, pilnuje, by gniazdo się nie rozpadło. A mężczyzna wychodzi na polowanie, szuka idei, zabezpiecza byt. U nas to się odbywa według tego wzorca. Jesteśmy bardzo emocjonalni, ale moja żona jest bardziej drobiazgowa, pod każdym względem. Ja szybko o pewnych rzeczach zapominam, idę dalej. Mamy bardzo podobną wrażliwość, może dlatego dobrze nam się razem działa zarówno w pracy, jak i poza nią. Macie dwóch synów, trzy- i ośmiolatka. Czego ich uczysz? Główną wartością, którą chciałbym ich napełnić, jest poczucie bliskości. Ja się wychowałem w innych warunkach, w niepełnej rodzinie, więc mam nieodparte uczucie – i ono mnie nie opuszcza – że nie chciałbym, żeby oni tej pełni nie mieli. Ona jest podstawą. Mając to, łatwiej jest zderzać się z rzeczywistością, bo wszystkie nasze problemy gnieżdżą się w dzieciństwie – w uczuciach, braku akceptacji, miłości, obecności. Jestem na tym punkcie bardzo czuły, ale na pewno nie idealny. Boję się, że poświęcam dzieciom za mało czasu, że umknie mi coś ważnego. Chłopcy byli na festiwalu? Tak, ale na razie tylko do starszego syna bardziej to dociera. Rozmawiam z nim o muzyce, widzę, że podchodzi do niej coraz bardziej świadomie, choć jest osadzony w innej rzeczywistości, słucha tego, co jego rówieśnicy. Nie narzucam mu niczego, nie krytykuję. Wręcz podoba mi się to, czego słucha, np. Macklemore & Lewis, Charlie Puth, Twenty One Pilots, których poznałem dzięki niemu, poszedłem nawet na ich koncert z Bartkiem Dziedzicem, producentem mojej ostatniej płyty. Bardzo mi się podobało. Jest łącznikiem z pokoleniem 35 lat młodszym ode mnie. Obaj chłopcy chodzą na lekcje gry na pianinie. Na razie to lubią (śmiech). Nie chodzi o to, żeby byli muzykami, ale chciałbym, żeby posiadali tę umiejętność. Bo z czasem jest trudniej. Ja uczyłem się grać, dopiero jak miałem 20 lat, jestem samoukiem. Gdybym zaczął wcześniej, może byłbym w innym miejscu. Długo wstydziłeś się przyznać, że jesteś muzykiem. Kiedy pozbyłeś się tego wstydu? Kiedy poczułem, że ta muzyka ma wpływ na ludzi, ­staje się popularna, oni doceniają to, co robię, i że jest ­moją pracą, dzięki której zapewniam sobie codzienną egzystencję. Ale gdy nie byłem znany, wydawało mi się, że bycie muzykiem to nie jest zbyt poważny zawód. Moja rodzina uważała, że pieniądze zarabia się na konkretnej robocie, a nie na graniu na gitarze. Ale zaakceptowała to. Całe życie mieszkasz na Śląsku. Nigdy nie miałeś pokusy, by przenieść się do Warszawy? Nie musiałem tego robić. Raz miałem taką myśl, pod koniec lat 90. – wydawało mi się, że tam mógłbym robić w muzyce więcej, bo na Śląsku nie ma aż tylu możliwości. Ale po dwóch tygodniach doszedłem do wniosku, że to nie ma sensu. Graliśmy wtedy bardzo intensywnie w Polsce i na świecie, powrót był resetem – sen i nieruszanie się z domu. A gdybym wracał do Warszawy, tempo by mnie dobiło. Do tej pory tak funkcjonuję, nie uczestniczę w życiu miejskim. Żyję między biurem i pracą a obowiązkami domowymi. Lubię tę rutynę. Nie muszę się nigdzie wyprowadzać, ale nie jestem też przygwożdżony do Śląska. Pewien francuski pisarz powiedział, że jego ojczyzna jest tam, gdzie są jego bliscy. Ja też tak czuję. Mam swoje ulubione miejsca w Warszawie, Katowicach, Krakowie, ale największy sentyment mam do tego miejsca, w którym żyję. Nie korciło Cię, żeby zabrać rodzinę i spróbować życia za granicą? Pochodzę z pokolenia, które w latach 80. emigrowało. Wielu moich kolegów wyjechało, głównie do Niemiec. Też o tym myślałem w 1987 roku, ale musiałem skończyć liceum. Pamiętam wycieczkę szkolną do NRD. Trenerzy zabrali nas na wieżę telewizyjną na Alexanderplatz. Staliśmy w tej kulce, patrzyliśmy na Berlin Zachodni i myśleliśmy, jak się tam dostać. W końcu stwierdziliśmy, że skoro jesteśmy pływakami, to moglibyśmy przepłynąć na drugą stronę pod wodą. Nie wiedziałem wtedy, że ludzie faktycznie tak robili. Ten pociąg do emigracji pozostał we mnie. Kiedy pierwszy raz pojechałem do USA z Myslovitz, zastanawiałem się, czy wracać do Polski. Do dziś, kiedy znajduję się w jakimś miejscu, to myślę, że mógłbym tam mieszkać. Tak miałem np. w Seattle. Ale zdaję sobie sprawę z momentu, w którym jestem, korzeni, które zapuściłem, relacji rodzinnych, pracy. Zresztą Polska bardzo się zmieniła. Kraje Europy Zachodniej nie robią już na mnie takiego wrażenia. Jako dziecko czułeś się samotny. Dalej tak masz? Jako jedynak żyłem w tej samotności, ale przyzwyczaiłem się do niej. Do dziś to lubię. Kiedy jadę na próby czy koncerty i kończę grać, wracam do hotelu i spędzam czas sam. Na dłuższą metę bym tego nie wytrzymał – mogę wyjechać na kilka dni, ale po tygodniu, dwóch zaczyna mi to doskwierać. Choć wśród ludzi też można się czuć samotnym. Często to mi się zdarzało i nadal zdarza. Bywa przyjemne, ale czasem też problematyczne, gdy trzeba być obecnym naprawdę, a nie za szybą. To też Twój image: zamyślony melancholik, który żyje w swoim świecie i śpiewa smutne piosenki. Muzyka, którą faworyzuję, opiera się na smutnych utworach o ludziach, którzy wciąż za czymś tęsknią. Z natury nie jestem człowiekiem, który będzie grał wesołe piosenki. One są fajne, ale muszą nastąpić po kilku smutnych – to tak jak z przyjemnością, która bardziej smakuje, gdy wcześniej było niemiło. Smutne tematy bardziej mnie inspirują, niż dołują. Na pewno dotyczy to moich wspomnień, przeżyć, tęsknot. Tę melancholię mam też naturalnie w głosie. Ale to, że śpiewam takie piosenki, nie znaczy, że jestem depresyjny. Lubię się śmiać, jestem z sobą pogodzony. Nie boisz się zestarzeć? Myślę, że do starości przygotowujemy się całe życie. To nie następuje z dnia na dzień, chyba że na własne życzenie. Staram się akceptować obraz siebie teraz i w przyszłości. Zwłaszcza że mam jeszcze bardzo wiele do zrobienia. NA WIELU FRONTACH Artur Rojek przeszedł długą drogę od lidera Myslovitz po twórcę festiwalu. 1999, Myslovitz „Miłość w czasach popkultury”. Album był trzecim najlepiej sprzedającym się w Polsce w 2000 roku. Pochodzą z niego takie hity, jak „Chłopcy” i „Długość ­dźwięku samotności”. 2001, Lenny Valentino „Uwaga! Jedzie tramwaj”. Wspólny projekt Rojka m.in. z muzykami zespołu Ścianka. Płyta zdobyła świetne recenzje i liczne nagrody. 2016, „Składam się z ciągłych powtórzeń”. Nagrodzony Fryderykiem pierwszy solowy, studyjny album artysty. 2016, „Inaczej”. Wywiad rzeka z artystą o jego dzieciństwie, początkach kariery, lękach, marzeniach i planach na przyszłość. Rozmawiała Aleksandra Klich. 2018, Off Festival Katowice. Artur Rojek organizuje Off Festival od 2006 roku.
Strefa gastro na OFFie? Zaskoczy was swoją różnorodnością. Na OFF Festival 2018 zjecie pyszne indyjskie curry, spróbujecie śląskich klusek w wersji street foodowej, napijecie się zdrowych warzywnych i owocowych koktajli i kupicie burgery (klasyczne i w wersji wege). Lista food trucków na OFFie przed wami:
Strefa gastro OFF: 3 Siostry Kawa i wypiekane na miejscu bajgle oraz domowe ciasta, smoothies oraz zdrowe koktajle. Strefa gastro OFF: Anatomia Gruzji Gruzińskie specjały - koniecznie spróbujcie chaczapuri. Strefa gastro OFF: BBkings Prawdziwe amerykańskie Grill & BBQ. Strefa gastro OFF: Burger Ratunkowy Burger Ratunkowy swoje solidne burgery serwuje w Fordzie E350 z 1993 roku. Strefa gastro OFF: Etno Cafe (w Kawiarni Literackiej). 12 rodzajów kawy sprowadzanych z Etiopii, Rwandy i Brazylii. Strefa gastro OFF: Frutopia Zdrowe soki owocowe i warzywne. Strefa gastro OFF: Funky Donkey Cafe Mobilna kawiarnia + przekąski. Strefa gastro OFF: Glaviče Jedzenie inspirowane street foodem krajów centralnej i południowej Europy. Strefa gastro OFF: Hurry Curry Po raz ósmy na offowych talerzach. Autentyczna indyjska kuchnia. Strefa gastro OFF: Kafar - cafe und tee caravan Kawa czy herbata? W food trucku Kafar czekać na was będzie to i to. Strefa gastro OFF: Kafej (również na Polu Namiotowym) Słynna katowicka śniadaniownia i kawiarnia. Strefa gastro OFF: Kavke Cafe Mobilna kawiarnia z włoską kawą. Strefa gastro OFF: Klapec (w Piaskoffnicy) Pyszne lody naturalne. Strefa gastro OFF: Krowarzywa Tych wegańskich burgerów chyba nie trzeba przedstawiać. Strefa gastro OFF: Los Santos Kuchnia meksykańska w wersji tapas. Strefa gastro OFF: Mommencik - Vegan Burritos Wegańskie burritos, tacos i nachos. Strefa gastro OFF: Momo 100 % kuchni wegańskiej (i często bezglutenowej). Strefa gastro OFF: Naszebao Domowa i streetfoodowa kuchnia azjatycka. Strefa gastro OFF: Pizza Truck Pizza prosto z pieca szamotowego. W ofercie: pizza margarita, włoska, salami spianata picante, speck i pizza z kozim serem. Strefa gastro OFF: Sztuka śledzia Śledzie matiasy oraz sałatki z tych śledzi, przygotowywane według specjalnych receptur. Strefa gastro OFF: Walenty Kania - kuchnia dla odważnych Jeśli należycie do odważnych foodies koniecznie spróbujcie raków czy ślimaków od Walentego Kani. Uwaga w tym food tracku czekać na was będzie także danie artystki, która wystąpi na OFFie – Big Freedia. Strefa gastro OFF: Węgierskie Specjały Street food w wersji węgierskiej. Strefa gastro OFF: Wusztzkarry Kiełbaski w stylu tych serwowanych w Berlinie, ale zrobione tak, by smakowały na Śląsku, a do tego grillowane pieczywo i frytki. Strefa gastro OFF: Zielony Talerz Czyli słodkości w wersji fit. Strefa gastro OFF: Żurownia Coś dla osób, które chcą spróbować kuchni śląskiej. Do wyboru m.in. hajer czy kulebele. Nic wam to nie mówi? W menu Żurowni znajdziecie oczywiście także klasyczny żur i kluski.