„Kiss Me” na żywo po raz pierwszy w Polsce - Sixpence None the Richer zagrają w październiku w Poznaniu
Są piosenki, które działają jak kapsuła czasu - wystarczy kilka dźwięków, by wrócić do romantycznych komedii końca lat 90., szkolnych slowów i wieczorów spędzanych z Dawson’s Creek. Jedna z nich to bez wątpienia „Kiss Me”. Zespół Sixpence None the Richer, który stał się symbolem tamtej ery, po raz pierwszy w historii zagra koncert w Polsce. 18 października w poznańskim B17 usłyszymy nie tylko ich największe hity, ale też dowód na to, że ich subtelne, emocjonalne brzmienie pozostaje absolutnie ponadczasowe.
Są zespoły, których muzyka nie starzeje się ani o dzień. Ich piosenki wracają do nas przy kolejnych seansach ukochanych filmów, na playlistach pełnych nostalgii i w momentach, gdy mamy ochotę na coś czułego, lekkiego i prawdziwego. Sixpence None the Richer należą właśnie do tej kategorii. Ich brzmienie opiera się na niepowtarzalnym wokalu Leigh Nash i melodyjnej, misternej grze gitarzysty Matta Slocuma. Kultowy zespół przełomu lat 90. i 2000 po raz pierwszy w historii wystąpi w Polsce - 18 października zagra koncert w poznańskim klubie B17. Powrót Sixpence None the Richer na scenę będzie nie tylko sentymentalnym gestem, ale pełnoprawnym nowym rozdziałem w historii zespołu. Ikona romantycznej popkultury końca lat 90. Sixpence None the Richer zapisali się w historii muzyki przede wszystkim za sprawą Kiss Me - utworu, który stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych hymnów końca lat 90. Piosenka trafiła na 2. miejsce listy Billboard Hot 100, znalazła się w TOP 10 w szesnastu krajach i na zawsze połączyła się z popkulturą dzięki takim tytułom jak She’s All That, How to Lose a Guy in 10 Days, Not Another Teen Movie, Love Actually czy kultowy serial Dawson’s Creek. To właśnie Kiss Me uczyniło z zespołu symbol romantycznej i niewinnej ery popu. Jednak dorobek Sixpence None the Richer nie kończy się na jednym hicie. Ich platynowy album Sixpence None the Richer z 1997 roku do dziś uznawany jest za klasykę subtelnego, gitarowego popu, a takie utwory jak There She Goes, Breathe Your Name czy Don’t Dream It’s Over na stałe wpisały się w kanon ich brzmienia. Zespół był dwukrotnie nominowany do nagrody Grammy, zdobył liczne Dove Awards, a ich twórczość była wielokrotnie nagradzana i doceniana przez branżę muzyczną, w tym Billboard i Young Hollywood Awards. Po reaktywacji w 2024 roku Sixpence None the Richer wrócili do intensywnego koncertowania, udowadniając, że ich muzyka wciąż rezonuje z kolejnymi pokoleniami słuchaczy. Zespół wydał nową EP-kę Rosemary Hill, a także zaprezentował swój pierwszy album koncertowy Live at Gruene Hall, który uchwycił ich sceniczną autentyczność i emocjonalną szczerość. Dziś Sixpence None the Richer są dokładnie tacy, jakimi zapamiętaliśmy ich przed laty - dojrzalsi, ale wciąż wierni swojej wrażliwości i ponadczasowemu brzmieniu. Koncert w Poznaniu będzie pierwszą i jedyną okazją, by usłyszeć Sixpence None the Richer na żywo w Polsce. Koncert w Polsce: Kiedy: 18 października 2026 Gdzie: B17, Poznań Bilety: TIXY
Te 5 coverów znanych piosenek wygenerowało AI. Mają więcej odsłuchań... niż niejeden oryginał
AI jest już wszędzie - w telefonach, w pracy, w medycynie, w systemach, które sprawiają, że życie płynie szybciej i sprawniej. A teraz… tworzy także muzykę, przy której ludzie tańczą na imprezach i bawią się równie dobrze, jeśli czasami nie lepiej - niż przy oryginałach. Jedni są tym zafascynowani, inni mówią o „końcu ludzkości”. Gdzie zatem leży granica korzystania z AI?
Początki sztucznej inteligencji sięgają połowy XX wieku - to wtedy, dzięki pionierskim pracom, zrodziła się idea maszyn, które potrafią myśleć. Jeżeli mielibyśmy wskazać jedną osobę, która jako pierwsza naprawdę sformułowała koncepcję inteligentnej maszyny, byłby to Alan Turing. W 1950 roku opublikował słynny esej „Computing Machinery and Intelligence”, w którym postawił pytanie: Czy maszyny mogą myśleć? I zaproponował Test Turinga , który jest jedną z najważniejszych koncepcji w filozofii AI. Turing przewidział, że jeśli damy komputerom odpowiednio dużo mocy obliczeniowej i danych, będą mogły naśladować ludzką inteligencję. Dziś AI towarzyszy nam na co dzień: od asystentów głosowych, przez narzędzia do pracy, po aplikacje medyczne, przemysł, rozrywkę - i pokazuje, że granica między technologią a codziennością jest coraz mniej wyraźna. Coraz częściej traktujemy sztuczną inteligencję jak dobrze nam znany długopis: kiedy chcemy sprawdzić coś szybko, zapytać, zaprojektować, wygenerować - zamiast sięgać po książki, odwiedzać ekspertów, wchodzimy na czat, wciskamy Enter i otrzymujemy odpowiedź. W wielu miejscach to działa - i powiedzmy sobie szczerze - ułatwia życie. Trzeba jednak pamiętać, że sztuczna inteligencja popełnia błędy - czasem przegapia kontekst, upraszcza, bazuje wyłącznie na danych, które w nią „wpakowano”. To trochę jak rozszerzona Wikipedia: dostępna, szybka, wygodna, ale tworzona przez człowieka i podatna na niedokładności. A mimo to zaufaliśmy AI na tyle, że pozwalamy, by już nie tylko podawała nam szybki i łatwy przepis na zupę pomidorową, ale także komponowała, śpiewała i rywalizowała z ludzką kreatywnością. W tym artykule: Zespół Ejaje - co to takiego? Nie tylko disco polo - AI wchodzi na listy Billboardu Gdy algorytm śpiewa lepiej od… wielu z nas Sztuczna inteligencja kontra twórczość ludzka Gdzie leży granica w korzystaniu z AI? Zespół Ejaje - co to takiego? Zbliżają się Andrzejki, a na listach DJ-ów oprócz nieprzemijających klasyków takich jak „I wanna dance with Somebody” czy „YMCA” zagościły utwory wygenerowane przez... sztuczną inteligencję. Na YouTubie wśród playlist polecanych na imprezę andrzejkową króluje kanał: EjajeOfficial - wirtualny zespół, który w rzeczywistości nie istnieje - a dzięki AI przerabia polskie hity disco polo na styl lat 70. i 80. Utwory brzmią jakbyśmy przenieśli się na dancing z czasów PRL, tylko że zamiast big bandu jest tak liczna orkiestra, że musiałby opłacić ją „właściciel” Pewexu. A po ilości wyświetleń i komentarzach widać, że ludzie chętnie sięgają po te wersje - zamiast oryginałów - bo są „świeże”, „zaskakujące” i „naprawdę taneczne”. Twórca kanału zaczynał 17 lat temu od amatorskich filmików, lecz dopiero wykorzystanie AI dało jego projektowi drugie życie. Ostatnio na warsztat poszedł hit „Mandacik” Zenka Martyniuka i zespołu Łobuzy - w dwa dni przeróbka zdobyła 26 tysięcy odsłon. Wcześniej Ejaje przerabiał m.in. „Jesteś szalona”, „Moja mała blondyneczko”, „Przez twe oczy zielone” czy „Tak kocha się tylko w filmach”, który w pół roku osiągnął 2,1 miliona wyświetleń. Wszystko powstaje w pełnej aranżacji, z wokalem i klimatem charakterystycznym dla dekad sprzed lat - i to wszystko dzięki AI. View oEmbed on the source website Nie tylko disco polo - AI wchodzi na listy Billboardu Polska scena to jedno, a globalne wydarzenia pokazują, że AI w muzyce nie zna granic. Projekt Xania Monet stworzył piosenkę „How Was I Supposed to Know”, która trafił na prestiżową listę Billboard, na zestawienie Adult R&B Airplay. Wystarczył miesiąc, by projekt wygenerował miliony odtworzeń na Spotify i był emitowany aż w 15 stacjach radiowych w USA. AI stała się tu nie tylko narzędziem, ale pełnoprawnym twórcą w oczach rynku i słuchaczy. Wielu z nich wciąż nie ma pojęcia, że utwór ten nie jest wykonywany przez istniejącego artystę. I powiem szczerze, że gdybym usłyszała tę piosenkę w radio, to nie zorientowałabym się, że to śpiewa maszyna, a nie człowiek. View oEmbed on the source website Gdy algorytm śpiewa lepiej od… wielu z nas Możliwość generowania muzyki przez AI otworzyła drogę do zjawisk, które jeszcze do niedawna wydawały się absurdalne: AI‑coverów znanych piosenek, alternatywnych wersji utworów - i być może - projektów, w których algorytm odpowiada za całość: melodię, słowa, aranżację. W sieci coraz głośniej o przypadkach, gdzie takie AI‑utwory biją popularnością - mają miliony odsłuchań, trafiają na playlisty, są miksowane w klubach czy imprezach. Łatwo więc wyobrazić sobie sytuację, w której zamiast tradycyjnego zespołu, gdzie cztero‑, pięcio‑, sześciu muzyków wkłada serce i lata prób, stajemy przed cyfrowym bytem - gotowym do stworzenia hitu w minutę. To ekscytujące i - przyznajmy - trochę przerażające. Bo nagle pytań pojawia się więcej niż odsłon na YouTube. Sztuczna inteligencja kontra twórczość ludzka Oczywiście, nie sposób nie dostrzec plusów: szybkość, dostępność, brak potrzeby sprzętu, studia, wieloletnich lekcji muzyki. AI rozpycha się w muzyce jak kometa - i zmienia reguły gry. Ale warto zapytać: co tracimy? Bo muzyka to przecież emocja. Nieraz niedoskonała, czasem surowa, ale prawdziwa. Czy algorytm może oddać ludzkie drżenie głosu, pominięcie akordu, albo napięcie przed refrenem? W świecie, w którym każdy może być kompozytorem‑jednorazówką, łatwo zatracić poczucie, co to znaczy „być artystą”. Do tego dochodzą kwestie prawne i etyczne. Własność intelektualna, prawa autorskie, oryginalność - to dziś już nie formalność, to pole bitwy. Bo jak traktować utwory wygenerowane przez AI? Czy to „nasze”, jeśli to my nacisnęliśmy „Generate”, czy raczej produkt firmy technologicznej, która zasiliła model danymi scraped z internetu? Kto jest autorem tych utworów? Zgodnie z przepisami - AI nie ma osobowości prawnej, więc formalnie prawa przysługują twórcy algorytmu, użytkownikowi lub… nikomu. Czy więc „Mandacik” stworzony przez AI zasługuje na ochronę? Prawo autorskie klasycznie tego nie przewiduje, bo nie spełnia kryteriów twórczości ludzkiej. A jednak odbiorcy klikają, słuchają i zachwycają się efektami. Wirtualny utwór wkracza w świat rzeczywisty, wywołując pytania o wartość artystyczną, rynek i przyszłość twórczości. Badania pokazują, że rosnąca fala AI‑utworów stawia przed branżą muzyczną poważne wyzwania - także w wykrywaniu, co jest autentyczne, a co syntetyczne. Gdzie leży granica w korzystaniu z AI? Sztuczna inteligencja od narzędzia stała się partnerem. Już nie zastanawiamy się, czy ją włączamy - po prostu ją używamy. W codziennych zadaniach, w pracy, w rozrywce, w muzyce. W bardzo wielu momentach - niespostrzeżenie. To fascynujący czas: balansujemy między zachwytem a niepokojem. W jednym momencie AI pomaga nam szybciej działać, w drugim - zmusza do pytania: co to znaczy być twórcą? Co znaczy „autentyczność” i czy technologia może ją zastąpić? Jedno jest pewne: żyjemy w momencie, kiedy sztuczna inteligencja naprawdę zmienia zasady. I… musimy przyznać: nie chcemy już wracać do czasów bez niej. Pytanie tylko gdzie leży granica między wygodą, do której zdążyliśmy już przywyknąć, a własną wartością, której nie chcemy oddać.
Redakcyjna playlista beauty sleep. Oto 7 utworów, które pozwolą ci zasnąć szybciej i obudzić się bardziej zrelaksowaną
Oto redakcyjna playlista beauty sleep: siedem utworów, które wprowadzają w stan głębokiego spokoju i sprzyjają prawdziwej nocnej regeneracji.
Sen to dziś luksus — a jednocześnie najskuteczniejszy kosmetyk. To właśnie nocą skóra regeneruje się najintensywniej, a układ nerwowy wreszcie zwalnia. Problem w tym, że po całym dniu bodźców, ekranów i napięć, głowie trudno przełączyć się w tryb wyciszenia. Pomóc może muzyka, o ile jest odpowiednio dobrana. Spokojne tempo, miękkie brzmienia i kojące wokale działają jak dźwiękowa kołysanka — obniżają poziom stresu i ułatwiają zasypianie. 1. Cigarettes After Sex – Sweet Miękki, senny wokal i hipnotyzujący rytm sprawiają, że ten utwór działa jak powolne wyhamowanie myśli. Idealny moment, by zgasić światło i pozwolić, by dzień po prostu odpłynął. View oEmbed on the source website 2. Rhye – Open Zmysłowy, ale niezwykle delikatny numer, który koi i uspokaja. Minimalistyczna produkcja i ciepły głos Rhye pomagają zwolnić oddech i wejść w stan głębokiego relaksu. View oEmbed on the source website 3. Sufjan Stevens – Mystery of Love Eteryczny, niemal oniryczny utwór, który działa jak miękka mgła. Spokojna melodia sprzyja wyciszeniu emocji i pozwala głowie odpocząć przed snem. View oEmbed on the source website 4. Ólafur Arnalds – Saman Fortepianowe brzmienia islandzkiego kompozytora uspokajają układ nerwowy i wprowadzają w stan medytacyjnego skupienia. To muzyka, która porządkuje myśli i sprzyja głębokiemu odpoczynkowi. View oEmbed on the source website 5. Nils Frahm – Says Hipnotyczna kompozycja oparta na stopniowo narastającym motywie. Choć minimalistyczna, działa niezwykle kojąco i pozwala odpłynąć w półsen. View oEmbed on the source website 6. Peter Sandberg – Motion Subtelna elektronika i płynne, hipnotyczne brzmienia sprawiają, że Motion działa jak dźwiękowy oddech przed snem. Utwór stopniowo wycisza, nie narzuca się melodią i pozwala myślom naturalnie zwolnić. Idealny na moment, gdy ciało jest już gotowe do odpoczynku, a głowa potrzebuje ostatniego impulsu do pełnego wyhamowania. View oEmbed on the source website 7. A Winged Victory for the Sullen – Steep Hills of Vicodin Tears Ambientowa kompozycja, która niemal stapia się z ciszą. Idealna na moment, w którym sen przychodzi naturalnie i bez wysiłku. View oEmbed on the source website Dlaczego muzyka ma znaczenie dla snu? Badania pokazują, że spokojna muzyka przed snem obniża poziom kortyzolu i pomaga zsynchronizować rytm serca z oddechem. Efekt? Szybsze zasypianie, głębszy sen i lepsza regeneracja skóry. To prosty rytuał, który nic nie kosztuje, a potrafi realnie poprawić jakość nocy. Pro tip: słuchaj playlisty cicho, najlepiej przez głośnik, nie słuchawki. Traktuj ją jak tło — nie jak koncert.
Przestrzeń pełna dźwięków. Wojciech Mazolewski w PRM Concept Store o muzyce, która ma duszę
Dla jednych to tylko winyle. Dla innych – przygoda, w której każdy krążek to trop, znak, emocja. Wojciech Mazolewski zaprasza do krainy, w której płyty opowiadają historie, a jazz staje się żywym doświadczeniem. O swojej autorskiej selekcji opowiedział nam w wyjątkowym Vinyl Corner w warszawskim PRM Concept Store – przestrzeni kuratorowanej przez niego na zaproszenie marki PRM.
Coraz częściej chcemy kupować mniej, ale lepiej. Szukamy miejsc z klimatem, które nie tylko wpisują się w nasz gust, ale niosą ze sobą przekaz. Takich, które inspirują i pozwalają poczuć się częścią czegoś większego – wspólnoty zainteresowań, wartości, stylu życia. Świetnym przykładem jest marka PRM. To coś więcej niż butik – to idea, która łączy modę, sztukę, design i muzykę w spójną, wielowymiarową opowieść. Marka tworzy przestrzeń dla osób poszukujących autentycznych doświadczeń, ceniących estetykę i otwartych na nowe formy wyrazu. PRM skupia wokół siebie społeczność koneserów, hedonistów i indywidualistów. To miejsce dla tych, którzy traktują modę jak język, którym komunikują się ze światem, ale nie zamykają się tylko na nią – chcą też słuchać, oglądać, doświadczać. Ta filozofia znajduje odbicie w znajdującym się w warszawskiej Fabryce Norblina PRM Concept Store – flagowej przestrzeni marki, która łączy światowej klasy modę z kolekcjonerskim designem i kuratorowaną selekcją muzyki winylowej. Butik nie przypomina tradycyjnego sklepu – to immersyjne środowisko, które oddziałuje na zmysły. Jednym z jego centralnych punktów jest Vinyl Corner, pierwsza w Polsce winylowa strefa tego typu, której kuratorem został Wojciech Mazolewski – artysta, którego nie trzeba nikomu przedstawiać. Ten jazzman, kontrabasista, kompozytor i lider zespołów Pink Freud, Bassisters Orchestra i Wojtek Mazolewski Quintet jest znany z niezwykle świadomego podejścia do brzmienia i ekspresji. Jego obecność w PRM to coś więcej niż współpraca – to organiczne połączenie wspólnych wartości: autentyczności, wrażliwości i stylu. W rozmowie z nami opowiedział o poszukiwaniu dźwięków w dalekich zakątkach świata, sile muzyki, która nie potrzebuje „makijażu”, i o tzw. crate diggingu. Hanna Zakrzewska: Vinyl Corner to coś więcej niż regał z płytami. Jakbyś opisał tę przestrzeń w PRM Concept Store? Co Cię przekonało do zaangażowania się w ten projekt? Wojciech Mazolewski: Dzielenie się muzyką to moja pasja. Kocham ją grać i uczyć się jej, słuchając innych. Nie trzeba było mnie więc bardzo przekonywać. Muzyka to przestrzeń, w której każdy może być szczęśliwy i być sobą. Taki też był pomysł na zorganizowanie tego miejsca – aby słuchacz mógł poczuć się swobodnie i miał możliwość zanurzenia się w poszukiwaniach. Wybór płyt jest często bardzo osobistą opowieścią. Co mówi o Tobie ta konkretna kolekcja dostępna w PRM? Jakie tropy zostawiłeś w niej dla uważnych melomanów? – W tej selekcji można odnaleźć ciekawe dźwięki, począwszy od albumów współczesnych po klasykę. Poza nowymi płytami są tu poukrywane stare, używane pressy czasami bardzo egzotycznej muzyki, którą znalazłem w Ameryce Południowej czy Azji. Co łączy te albumy, a co je różni? Czy to głównie kolekcjonerskie wydania, Twoje osobiste odkrycia, „starocie” odkopane spod warstw kurzu? Jakbyś opisał charakter tej kolekcji? – Z pewnością jest tu najwięcej kultowych propozycji jazzowych takich jak John Coltrane, Miles Davis, Pharoah Sanders, ale jest tu także hip hop, alternatywa czy klasyka rocka i soulu. Ukrytymi smaczkami będą na pewno używane płyty, które kupiłem do tej kolekcji podczas podróży i tras koncertowych w różnych częściach świata. Znajdują się tu płyty z Japonii, Kalifornii, Wielkiej Brytanii czy Argentyny. W PRM można kupić też Twoje płyty, np. „Beautiful People”, „Live Spirit I” okrzykniętą przez UK Vibes triumfem europejskiego jazzu czy ostatnią, nagraną na kontrabasie “SOLO”, o której Sammi Stein napisał, że to album pełen kontrastów i pięknych melodii. Co powiesz o swojej muzyce? – Najlepiej komunikuje się ze światem dźwiękami. Jeśli ktoś ma ochotę lepiej mnie poznać, to może posłuchać mojej muzyki. Na prośbę PRM w Vinyl Corner można znaleźć także moje aktualnie wydania. Wspomniane recenzje oznaczają, że moja muzyka broni się sama i przebija ze swoim przekazem na światowym rynku. Stanowią dla mnie motywację do dalszej pracy, a przy okazji sprawiają, że fani chętnie po nią sięgają. W Twojej selekcji można znaleźć bardzo eklektyczny miks – od spirytualnego jazzu Pharoaha Sandersa, przez koncert Hendrixa na Hawajach, aż po soulowo-funkowe brzmienia Sly and the Family Stone. Co sprawia, że te tytuły wciąż rezonują i zasługują, by zabrzmieć dziś na nowo? – Są ponadczasowe. Ukazują siłę muzyki bez zbędnego makijażu. To płyty, które powstały z miłości do muzyki i z szacunkiem do jej głębi i natury. Słyszałam, że uprawiasz crate digging. Czym dla Ciebie jest przeglądanie skrzyń z płytami w poszukiwaniu ukrytych perełek i winylowych białych kruków? – To pasja i relaks, a jednocześnie bardzo rozwijający aspekt mojej pracy. Czuję się jak poszukiwacz skarbów czy Indiana Jones, tylko w bezpiecznej i zawsze oferującej coś niezwykłego przestrzeni. PRM łączy modę, sztukę, design i muzykę w jednej przestrzeni. Jak jako artysta odnajdujesz się w tym twórczym tyglu? – Jak mawiał Miles Davis, w życiu trzeba mieć styl. Wszystkie wymienione elementy łączą się ze sobą w artystycznym sposobie wyrażania się. Cieszę się, że w takim miejscu jak PRM jest miejsce dla muzyki. Nasz Vinyl Corner jest chyba pierwszą tego typu inicjatywą w Polsce. Pokazałeś nam dziś album „Karma”. Dlaczego akurat ten? – „Karma” to album kultowy charyzmatycznego i kultowego saksofonisty Pharoaha Sandersa. Płyta zawiera jego najbardziej znany 32-minutowy utwór „The Creator Has A Master Plan”. Pharoah Sanders to wizjoner jazzowej awangardy. Grał w zespołach Johna Coltrane w drugiej połowie lat 60-tych. Mówił o sobie, że „nie jest technicznym saksofonistą” i że „interesuje mnie przede wszystkim ekspresja”. Wybrałem ten album między innymi po to, aby nie zanudzić słuchacza popisami technicznymi, a zabrać w podróż dźwiękową i duchową z genialnym muzykiem oraz odkrywcą. Gdybyś miał jednym winylem wprowadzić słuchacza w klimat całej kolekcji PRM, to który z nich byś wybrał? – Powiem przewrotnie: posłuchajcie "Live Spirit I", czyli ostatniej płyty WMQ. Dzięki temu najlepiej zrozumiecie, czego słucham i jaką muzyką się inspiruję. W Vinyl Cornerze PRM znajdziecie dużo płyt z muzyką, która nas ukształtowała. Autor wideo: Marcin Jach Materiał promocyjny marki PRM
„Chcę, żeby ludzie znaleźli w mojej muzyce coś swojego” Asaf Avidan o albumie „Unfurl” [WYWIAD]
Asaf Avidan — artysta o jednym z najbardziej rozpoznawalnych i przeszywających głosów współczesnej sceny — powraca do Polski na dwa wyjątkowe koncerty. Wystąpi 1 grudnia w warszawskiej Progresji oraz 2 grudnia w gdańskim Starym Maneżu. To szczególny moment: po trzech latach Avidan rusza w trasę z pełnym zespołem, prezentując premierowy materiał.
Pod koniec maja fani usłyszeli nowy singiel Asafa Avidana „The Call Of The Flow”, nagrany w legendarnym Miraval Studios i wzbogacony o pełną orkiestrę. Utwór łączy elegancję dawnych lat z nowoczesną dramaturgią — melancholia tańczy tu z nadzieją niczym w czarno-białym filmie z połowy XX wieku, gdzieś w paryskiej kawiarni. Powrót do klasycznego nastroju, spleciony z energią współczesności w albumie „Unfurl” otwiera nowy rozdział w twórczości Avidana. Pytamy artystę o jego inspiracje, proces twórczy i zmiany, jakie zaszły w jego muzyce (i nie tylko) na przestrzeni ostatnich lat. Gabi Trojanowska, ELLE.pl: Zacznijmy od singla „The Call of the Flow”. Nagrywałeś go z pełną orkiestrą. Jak wyglądało to doświadczenie – zarówno emocjonalnie, jak i technicznie? Asaf Avidan: Cały album nagrywaliśmy z pełną orkiestrą, głównie w reaktywowanym przez Brada Pitta Miraval Studios. To miejsce ma niezwykłą aurę i historię. Kontrast z „Anagnorisis” był ogromny — tamten album powstawał w pandemii, w małych, prywatnych przestrzeniach, tworzyłem go praktycznie samodzielnie. Tutaj byłem otoczony dziesiątkami muzyków, techników i aranżerów. Mam precyzyjną wizję, zawsze przygotowuję szczegółowe dema, ale gdy tyle osób wnosi siebie, zaczynasz dyrygować nie tylko orkiestrą, lecz całym ludzkim żywiołem. Bywa to trudne — czasem marzysz o samotności małego studia — ale są momenty, kiedy wszystko się łączy: energia, osobowości, niedoskonałości. Wtedy dzieje się coś głęboko ludzkiego. To doświadczenie nie było ani „świetne”, ani „złe” — było pełnym spektrum emocji. Jakich reakcji oczekiwałeś przy premierze „Unfurl”? Nie miałem już oczekiwań (śmiech). Chciałem jedynie, żeby ludzie znaleźli w mojej muzyce coś swojego. „Unfurl” powstawał długo — właściwie od czasów „Anagnorisis”. Każdy mój album to kolejna wyprawa w głąb siebie, archeologia wewnętrznych warstw. Wierzę, że im bardziej schodzisz w głąb, tym bardziej dotykasz tego, co uniwersalne... ...czegoś wspólnego wszystkim, choć trudnego do nazwania? Tak. Na dnie jest strach — przed końcem, przed nieznanym — i jednocześnie pragnienie, by to zrozumieć. Na „Anagnorisis” dotarłem do miejsca, które było niemal fizycznym doświadczeniem: lęku, pustki, rozpadu i przebudowy tożsamości. Chciałem tam wrócić. Próbowałem wszystkiego: Junga, medytacji, dziennika, godzin nad oceanem. Nic nie działało. Miałem poczucie, że już niczego nie napiszę. Co ostatecznie to zmieniło? Zbieg okoliczności. Po koncercie w Paryżu pojawił się Brad Pitt. Jego dom był niedaleko mojego. Zaprosił mnie do Miraval Studios. Odpowiedziałem, że nie mam żadnych piosenek, a on stwierdził: „To właśnie dlatego powinieneś przyjechać”. Kilka tygodni później byłem tam sam, z gitarą. Zostawili mnie w willi na odludziu. Cisza, zmieniający się krajobraz, brak presji. I nagle piosenki zaczęły się pojawiać. Jakby wróciło coś we mnie uśpione. To było jak odblokowanie wewnętrznego strumienia. Co tam odkryłeś? Poczucie jednoczesnego rozszerzania się na zewnątrz i zanurzania wewnątrz. Zastanawiałem się, gdzie kończę się „ja”, a zaczyna świat. Czy mogę odpuścić strukturę własnej tożsamości? Album wyrósł z napięcia między czymś nieskończonym a kruchością człowieka. I z tego, jak próbujemy odnaleźć się w tym paradoksie. Brzmi to jak lekcja odpuszczania kontroli. Tak. Po czterech latach blokady napisałem album w dwa tygodnie. Może był to finał długiego procesu — nie wiem. Cohen powiedział: „Gdybym wiedział, skąd przychodzą piosenki, chodziłbym tam częściej”. Możesz tylko przygotować się na moment, kiedy coś wypływa z podziemnego strumienia. Reszta jest tajemnicą. Czy jest jeden utwór, który szczególnie definiuje dla Ciebie album „Unfurl”? „I Don’t Know When, I Don’t Know How, I Don’t Know Why”. Umieściłem go jako pierwszy, bo zawiera cały chaos i odbudowę tożsamości. Najbardziej porusza mnie linia: „Nie umrę, nie umrę — wciąż żyję.” To nie jest optymizm. To uznanie, że śmierć jest jedyną rzeczą poza naszą kontrolą. Wszystko się kończy — my, nasze relacje, nasze opowieści. Nie jest to nihilizm — raczej świadomość, że w przemijalności jest godność i piękno. A jednak wszyscy próbujemy kurczowo trzymać się struktur... Tak — religie, ideologie, narody, różne „-izmy” są próbą uporządkowania chaosu. Często jednak prowadzą do cierpienia. Pytam siebie: czy mogę odpuścić pragnienie kontroli i przyjąć kruchość? I czy mogę w tym wszystkim pozwolić sobie na zachwyt, radość, miłość, nie zamykając ich w formy? Przejdźmy do trasy. Czego mogą spodziewać się fani? Nie jedziemy z orkiestrą — to niemożliwe logistycznie. Gramy w pięcioosobowym składzie, ale to nowa, pełna energii konstrukcja. Po dwóch latach solowych występów mogę znowu poruszać się po scenie, używać ciała. Koncerty są intensywne. Często mówię, że to wspólna praca. Ja gram, ale każdy w publiczności wykonuje swoją wewnętrzną podróż — odsuwa warstwy obronne, konfrontuje się ze sobą. Moim zadaniem jest stworzenie atmosfery, w której to stanie się możliwe. I wreszcie — teledyski. Twój świat wizualny zawsze ma klimat noir. Co tym razem było inspiracją? Ogromną inspiracją był Bernard Herrmann i kino Hitchcocka. „Unfurl” jest skonstruowany jak psychologiczny thriller z lat 40. i 50. W teledyskach sięgamy po noir, ale też po wczesny technikolor z „Vertigo”, „The Birds” czy „North by Northwest”. Fascynuje mnie przestrzeń między świadomością a podświadomością — stan, w którym nie wiesz, co jest realne, a co śnione. Freud nazywał to efektem doppelgängera. Stąd „Mężczyzna bez Imienia” — postać, która pojawia się od dawna w mojej pracy. Jest jak aktor z filmu, którego nigdy nie nakręcono. W klipach przechodzimy przez różne warstwy: plan filmowy, garderobę, sceny prawdopodobnie wyobrażone. Maski, przenikanie rzeczywistości, brak pewności, co jest prawdą — to był nasz cel. Chcieliśmy stworzyć świat złożony z wielu przenikających się poziomów, w którym żadna warstwa nie jest bardziej „prawdziwa” niż inne. Asaf Avidan to wokalista i autor piosenek o charakterystycznym, niepodrabialnym głosie, od lat mieszkający we Francji. Rozpoznawalność przyniósł mu zespół Asaf Avidan & the Mojos, z którym wydał trzy albumy, w tym złoty w Izraelu „The Reckoning”. Globalny sukces zdobył remix „One Day / Reckoning Song” autorstwa Wankelmuta, nagrodzony złotem i platyną w wielu krajach. Od 2012 roku Avidan prowadzi karierę solową, wydając m.in. „Different Pulses” (platyna we Francji), „Gold Shadow” (złoto) oraz „The Study on Falling”. Jego muzyka łączy emocjonalny minimalizm, poetyckie teksty i unikalny wokal, porównywany do Janis Joplin, Jeffa Buckleya czy Niny Simone. W 2023 roku, wspólnie z Cateriną Rinaldi, założył Different Pulses Sanctuary — miejsce dające bezpieczny dom zwierzętom porzuconym lub odebranym z hodowli. Sanktuarium działa jako przestrzeń, w której „miłość jest kluczem”, a wspierający mogą dołączyć do programu Sanctuary Family Kit.
Amber Mark przyjeżdża do Polski. Premiera jej trasy „Pretty Idea” już w maju 2026 w Warszawie
Amber Mark to jedna z tych artystek, które potrafią połączyć emocjonalną głębię z elegancją, a popową energię – z wyrafinowanym brzmieniem. Po premierze wyczekiwanego albumu Pretty Idea, wokalistka ogłasza największą w swojej karierze trasę koncertową i już w maju 2026 roku usłyszymy ją na żywo w Warszawie.
Nowa trasa artystki jest naturalną konsekwencją premierowego sukcesu albumu Pretty Idea, wydanego nakładem Big Family Music Interscope Records. To rozwinięcie jej docenionego debiutu Three Dimensions Deep z 2022 roku - pełne odwagi, emocji i muzycznej dojrzałości. Na 12 utworach Mark łączy R&B, alt-soul, indie-folk i dream-pop, tworząc brzmienie, które jest jednocześnie ponadczasowe i absolutnie współczesne. Od motownowego otwarcia w Sweet Serotonin, przez taneczne Let Me Love You, aż po zabawne i uwodzicielskie Too Much - Pretty Idea jest zapisem artystycznej wolności. Jednym z najgłośniejszych utworów stał się singiel Don’t Remind Me, nagrany z dziewięciokrotnym zdobywcą Grammy Andersonem Paakiem. Ich chemia eksploduje także w klipie w reżyserii Olivii de Camps - surrealistycznej, modowej opowieści, w której Amber Mark przerywa wesele swojego byłego partnera. Elegancja, humor, moda i odrobina magii. Zanim świat usłyszał Pretty Idea, Amber Mark wydała EP-kę Loosies. Znalazły się na niej utwory Wait So Yeah, Won’t Cry i Sink In, a recenzenci byli zgodni: zamiast uciszyć ciekawość fanów, artystka tylko ją podsyciła. The New York Times wyróżnił Wait So Yeah w The Playlist, Wonderland pisał o "nieograniczonej kreatywności”, a The Fader stwierdził, że apetyt fanów zwiększył się jeszcze bardziej. Pretty Idea tylko potwierdziła te opinie. Po wielkich sukcesach tras w USA, Europie i Wielkiej Brytanii (w tym występach na Coachelli i Pitchfork Festival), Amber Mark wchodzi w 2026 rok z nową energią. Zanim wyruszy w swoją największą trasę, pojawi się jako support na arenowej trasie Sabriny Carpenter — od Madison Square Garden. Potem już przyjedzie do Warszawy, by w kameralnej przestrzeni Klubu Niebo zaprezentować pełnię swoich możliwości. Artystka dorastała na trzech kontynentach: w Europie, Azji i Ameryce Północnej. Dziś mieszka między Nowym Jorkiem i Los Angeles, a jej muzyka jest odbiciem tej globalnej podróży - zmysłowa, eklektyczna, bogata kulturowo. Po premierze Three Dimensions Deep zdobyła ponad 750 milionów odtworzeń, współpracowała z Chanel, Reformation i Patrónem, występowała na najważniejszych festiwalach i zyskała uznanie samej Sade. Jej projekty modowe i estetyczne wyczucie sprawiły, że stała się ulubienicą nie tylko branży muzycznej, ale też modowej. Amber Mark w Warszawie – tego koncertu nie można przegapić Koncert w warszawskim klubie NIEBO odbędzie się 5 maja 2026. Koncert będzie gratką dla tych, którzy tęsknią za r’n’b i hip-hopem opartym na emocjach, a nie algorytmach. Amber Mark stawia na brzmienie, które wraca do korzeni: żywe instrumenty, lekko analogowa atmosfera, organiczny groove. W jej utworach znajdziemy lekkość, refleksję i powrót do autentycznego, pełnego ciepła grania. Bilety już w sprzedaży na stronie LIVE NATION. View oEmbed on the source website
Kto zagra na Open'er Festival 2026? Znamy kolejne gwiazdy, które dołączyły do line-up'u
Organizatorzy Open’er Festival 2026 ogłosili 8 nowych artystów. Na scenie w Gdyni zobaczymy m.in. Halsey, IDLES, Zarę Larsson i Clipse. Festiwal potrwa od 1 do 4 lipca na Lotnisku Gdynia-Kosakowo.
Organizatorzy Open'er Festival 2026 właśnie ogłosili 8 nowych artystów, którzy pojawią się na scenie w Gdyni. To prawdziwy muzyczny rollercoaster, który z pewnością porwie tłumy. Oto, kogo zobaczymy na kultowym polskim festiwalu. Open’er Festival 2026 – kiedy i gdzie odbędzie się festiwal? Open’er Festival 2026 odbędzie się w dniach 1–4 lipca na Lotnisku Gdynia-Kosakowo. To miejsce od lat gości największe gwiazdy światowej sceny muzycznej i przyciąga fanów z całej Polski oraz z zagranicy. Wydarzenie organizowane jest cyklicznie, a jego każda edycja przyciąga dziesiątki tysięcy uczestników. Do ogłoszonego wcześniej line' up'u, w którym znajdują się m.in. The Cure, Nick Cave & The Bad Seeds, Calvin Harris, The xx, Teddy Swims, David Byrne i Ethel Cain, dołączają kolejni artyści. Kto zagra na Open’erze 2026? Oto najnowsze gwiazdy line-upu Wśród nowych nazwisk znalazła się Halsey – amerykańska wokalistka i autorka tekstów, która słynie z nieoczywistych kompozycji i mocnego głosu. Jej piąty album „The Great Impersonator” znalazł się na podium sprzedaży w USA. Artystka zagra 2 lipca na Orange Main Stage. Tego samego dnia publiczność porwie także IDLES – brytyjsko-irlandzki zespół postpunkowy, znany z wybuchowych koncertów i bezkompromisowego przekazu. Ich ostatni album „TANGK” otrzymał aż trzy nominacje do Grammy. Również 2 lipca na Tent Stage pojawi się hip-hopowy duet Clipse, który powrócił po 15 latach przerwy z albumem „Let God Sort 'Em Out”, przynoszącym im pięć nominacji do Grammy. Ich powrót to jeden z największych muzycznych powrotów roku. Nie zabraknie także świeżej krwi w postaci Reneé Rapp – wokalistki młodego pokolenia, która zasłynęła debiutanckim albumem „Snow Angel” oraz łączeniem popu z emocjonalną głębią. Rapp wystąpi 2 lipca. Tego dnia zagra także Audrey Nuna, amerykańska artystka z pogranicza popu, R&B i alternatywy, znana z utworu „Golden” oraz samodzielnie reżyserowanych wizualizacji. Zara Larsson, szwedzka gwiazda popu i autorka hitu „Lush Life”, otworzy festiwal 1 lipca. Jej najnowszy album „Midnight Sun” to opowieść o skandynawskim lecie, pełna energii i melancholii. 3 lipca scenę przejmie Sofi Tukker – amerykański duet elektroniczny, który łączy muzykę taneczną z brazylijskimi inspiracjami. Ich koncerty to eksplozja dźwięku i obrazu. Zwieńczeniem festiwalu będzie występ Jade – brytyjskiej artystki, która 4 lipca po raz pierwszy wystąpi w Polsce. Znana z działalności w girlsbandzie Little Mix, obecnie śmiało kroczy solową ścieżką, a jej debiutancki album „That's Showbiz Baby” zdobył wysokie miejsca na listach sprzedaży w Wielkiej Brytanii. Open’er Festival 2026 – bilety Bilety Regular Tickets dostępne są w sprzedaży do 9 czerwca 2026 roku lub do wyczerpania puli. Ceny prezentują się następująco: Karnet 4 dni – 1149 PLN Karnet weekendowy (piątek + sobota) – 829 PLN Bilet jednodniowy – 549 PLN Karnet 4 dni + pole namiotowe – 1419 PLN Karnet weekendowy + pole namiotowe – 1019 PLN
Swifties oszaleją. Serial o Taylor Swift nadchodzi wielkimi krokami
To nie drill. To nie plotka. To nie „maybe someday”. Taylor Swift naprawdę doczekała się swojego serialu dokumentalnego, a Disney+ właśnie wrzucił pierwszy zwiastun. I wygląda na to, że nadchodzi najbardziej emocjonalna, najbardziej intymna i najbardziej epicka odsłona Eras Tour, jaką kiedykolwiek zobaczymy.
Dla wszystkich Swifties, którzy nie złapali biletu (albo złapali, ale wciąż nie mogą ochłonąć po pamiętnej trasie koncertowej) - teraz będzie można przeżyć to wszystko jeszcze raz. I to z tak bliska, jakbyśmy stali na backstage’u i byli częścią zespołu. Między cekinami, lśniącymi kostiumami i wózkiem do sprzątania, w którym Taylor… wjeżdżała na scenę incognito. Tak, ta scena też jest w zwiastunie. I tak - znowu mamy ciarki. Trasa koncertowa The Eras Tour była celebracją każdej ery twórczości Taylor Swift - od debiutanckiego albumu z 2006 roku po najnowsze wydawnictwa „Midnights” i „The Tortured Poets Department”. Artystka odwiedziła 21 krajów, dając łącznie 149 koncertów, a jej show stało się wydarzeniem światowym. W Polsce piosenkarka wystąpiła trzy razy na PGE Narodowy w Warszawie i wypełniła stadion po brzegi. A dla tych, którzy nie mogli być na koncercie, serial dokumentalny to szansa, by poczuć magię Eras Tour w domu. Taylor Swift doczekała się swojego serialu. O czym jest „The End of an Era” Sześcioczęściowy serial pokaże nie tylko fragmenty występów, ale także kulisy przygotowań, projektowania scenografii i prób. Twórcy odsłaniają nieznane dotąd szczegóły procesu twórczego Taylor Swift, a w produkcji pojawią się inne gwiazdy muzyki - Sabrina Carpenter, Ed Sheeran, Florence Welch - oraz Travis Kelce, narzeczony artystki. Serial ukazuje gigantyczne przedsięwzięcie od strony osób stojących za kulisami, które dbały o każdy szczegół występów. Już sam zwiastun zamieszczony w sieci przez Disney+ robi ogromne wrażenie i sprawia, że nie tylko Swiftiesom serce bije szybciej. View oEmbed on the source website Disney+ udostępni serial od 12 grudnia 2025 roku. Dodatkowo fani mogą obejrzeć film koncertowy „The Final Show”, nagrany w Vancouver, który pokazuje między innymi segment „The Tortured Poets Department”. To prawdziwa gratka dla Swifties, którzy chcą zanurzyć się w świat Taylor Swift, ponownie poczuć emocje stadionów i zobaczyć, jak powstawało jedno z najważniejszych muzycznych wydarzeń ostatnich lat. Serial dokumentalny to także fascynująca lekcja pracy nad trasą koncertową na skalę światową. Pokazuje pasję, zaangażowanie i precyzję, które stoją za każdym szczegółem występów Taylor Swift. Każdy ruch na scenie, światło, kostium i choreografia to efekt pracy setek osób przez wiele miesięcy. To nie tylko podróż przez wszystkie muzyczne etapy Taylor, ale także okazja, by na nowo zakochać się w jej twórczości - tym razem bez konieczności przeciskania się przez stojący od wielu godzin przez koncertem tłum fanów, a z pozycji własnej kanapy w domu. Taylor Swift - amerykańska królowa hitów, rekordów i marzeń Swifties Taylor Swift urodziła się 13 grudnia 1989 roku w Reading w Pensylwanii, a dorastała w małym Wyomissing. Już od nastoletnich lat pisała własne piosenki i marzyła o wielkich scenach - dziś mieszka między Nashville a Los Angeles i wciąż zachwyca fanów swoją szczerością i energią. Prywatnie od 2024 roku związana jest z gwiazdorem NFL Travisem Kelce, a Swifties kochają ją nie tylko za muzykę, ale też za osobowość i sposób, w jaki otwarcie dzieli się swoim życiem w mediach. Taylor to więcej niż gwiazda popu - to fenomen kulturowy, który od lat wyznacza trendy w muzyce i w sercach fanów na całym świecie. Autorka niezliczonych hitów, od debiutanckiego singla „Tim McGraw” po światowe przeboje takie jak „Shake It Off” czy „Love story”, zdobywczyni 12 nagród Grammy, 34 Billboard Music Awards i niezliczonych wyróżnień, które potwierdzają jej status ikony. Jej trasy koncertowe przyciągają setki tysięcy fanów, a każdy występ staje się wydarzeniem roku, świętem, w którym Swifties czują się częścią jednej wielkiej rodziny. Taylor nie tylko tworzy muzykę - ona tworzy wspomnienia, emocje i momenty, które jej fani noszą w sercu na zawsze.
Jesień pod znakiem muzyki: koncerty, na które czekamy
Tegoroczna jesień obfituje w koncerty artystów, którzy potrafią połączyć przebojowość z wyjątkowym muzycznym klimatem. Fani popu, indie rocka i alternatywy mogą wybierać spośród wielu dat i miast – od dużych hal po klimatyczne kluby.
Ewa Farna – trasa koncertowa Jedna z najważniejszych artystek pop-rockowych w Polsce i Czechach, znana z mocnego głosu i charyzmatycznych występów na żywo. Jej ostatni album Umami udowodnił, że wciąż potrafi zaskakiwać świeżym brzmieniem i szczerymi tekstami. W październiku Ewa Farna rusza w trasę po Polsce. Koncerty z cyklu "EWA FARNA x LIVE NATION NIE MA LIPY TOUR 2025” to ponad półtorej godziny show, łączącego przeboje sprzed lat z nowymi kompozycjami, pełne energii i pozytywnych emocji. Ewa obiecuje niezapomnianą zabawę w siedmiu miastach: Poznań, Łódź, Wrocław, Warszawa, Gdańsk, Katowice i Kraków. 14.10 – Tama, Poznań 15.10 – Klub Wytwórnia, Łódź 17.10 – CK A2, Wrocław 19.10 – Progresja, Warszawa 20.10 – Stary Maneż, Gdańsk 22.10 – P23, Katowice Zalia – trasa koncertowa Młoda wokalistka i autorka tekstów, która łączy pop z indie i elektroniką. Jej charakterystyczny głos i szczere historie przyciągają coraz większą publiczność. Po spektakularnym sukcesie wyprzedanej wiosennej trasy Z SERCA, Zalia wraca jesienią z nowym projektem – trasą SERCE. Jedna z najbardziej charyzmatycznych artystek młodego pokolenia odwiedzi jeszcze więcej miast i większe sale, odpowiadając na ogromne zainteresowanie fanów. Koncerty zapowiadają się jako intymne i pełne emocji, ale też taneczne i energetyczne. Zalia szykuje nową setlistę, świeże aranżacje oraz wyjątkową oprawę wizualną, która zamieni występy w muzyczno-artystyczne doświadczenie. Jesienna trasa będzie rozwinięciem jej ostatniego albumu SERCE, z którego pochodzą takie single jak „Znowu sam”, „list do niej” czy „Diament”. Album spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem, a jego jesienna odsłona przyniesie także premierowy utwór w wersji winylowej. 10.10 – Piwnica Artystyczna Kawon, Zielona Góra 17.10 – Podwórko.art, Gdynia 19.10 – Klub Muzyczny Lizard King, Toruń 25.10 – Zaklęte Rewiry, Wrocław 26.10 – Scenografia Klub, Łódź 6.11 – Kwadrat, Kraków 7.11 – Królestwo, Katowice 15.11 – Palladium, Warszawa 22.11 – Fabryka Kultury Zgrzyt, Lublin 29.11 – Tama, Poznań 30.11 – Dom Kultury Słowianin, Szczecin Wolf Alice – 9.11 Progresja, Warszawa Brytyjska grupa indie rockowa, laureaci nagrody Mercury Prize i jeden z najważniejszych zespołów alternatywnych ostatniej dekady. Ich koncerty słyną z ogromnej energii i emocjonalnego ładunku – od subtelnych ballad po gitarowe eksplozje. Zadebiutowali w 2015 roku albumem My Love Is Cool, a ich kolejna płyta, Visions of a Life, przyniosła im prestiżową Mercury Prize. W 2022 roku wydali Blue Weekend – album numer jeden na brytyjskiej liście sprzedaży, nagrodzony Brit Award dla Najlepszego Zespołu. W sierpniu 2025 premierę miał ich czwarty krążek The Clearing, nagrany w Los Angeles z producentem Gregiem Kurstinem. To najbardziej dojrzały i ambitny projekt w dorobku grupy – mieszanka pewności siebie, emocji i ponadczasowych melodii, określana przez krytyków jako współczesny odpowiednik klasyki Fleetwood Mac. Sophie and the Giants – 21.11 Hydrozagadka, Warszawa Formacja z Sheffield, która zdobyła popularność przebojem Hypnotized. Łączą synthpop z indie, a ich występy na żywo to pełne energii show. Sophie and the Giants powracają z nowym singlem „Red Light” – tanecznym hymnem o wolności, beztrosce i życiu chwilą. Pulsujące bity i hipnotyzujące syntezatory zapowiadają odważny minialbum artystki, który ukaże się jesienią 2025 roku. Warszawski koncert w Hydrozagadce zapowiada się na wieczór tanecznych, pulsujących brzmień. IDER – 28.11 VooDoo Club, Warszawa Brytyjski duet indie-popowy, tworzony przez Lily Somerville i Megan Markwick, powraca z trzecim albumem „Late To The World”, nagranym podczas artystycznej rezydencji w walijskim kościele. To dojrzały i minimalistyczny projekt, który łączy intymność z filmowym rozmachem, balansując między alternatywnym popem, elektroniką i indie rockiem. Nowa płyta porusza tematy kobiecości, dojrzewania i odkrywania siebie na własnych zasadach. Singiel „Attachment Theory” komentuje współczesny język relacji, a „Know How It Hurts” inspiruje siłą i zaangażowaniem w walkę o prawa kobiet. Znane z harmonijnych wokali i introspektywnych tekstów, IDER zdobyły uznanie krytyków i oddaną grupę fanów. Koncert w VooDoo Club to gratka dla fanów subtelnej, ale wyrazistej alternatywy. Bilety na wszystkie wydarzenia dostępne są na stronie Live Nation.
Jesień w rytmie alternatywy i popu - sprawdź, kogo usłyszysz na żywo
Jesień 2025 w Polsce to czas spotkań z niezwykłymi artystkami, które reprezentują różne oblicza alternatywy i popu. Od kameralnych opowieści Billie Marten, przez soulową wrażliwość Annahstasii, aż po energetyczne brzmienia Isabel LaRosy – na koncertach w Warszawie i innych miastach nie zabraknie emocji.
Jesienią miasta takie jak Warszawa, Kraków, Katowice, Gdańsk czy Wrocław zamienią się w miejsca spotkań z muzyką, która potrafi wzruszać, inspirować i dodawać energii. Sprawdź kogo usłyszysz na żywo. Billie Marten – 21.10 Klub Hybrydy, Warszawa Brytyjska songwriterka znana z delikatnych, melancholijnych kompozycji. Jej muzyka balansuje między folkową prostotą a subtelną elektroniką. Najnowszy album Drop Cherries (2023) przyniósł jej ogromne uznanie krytyki, a koncert w Warszawie będzie okazją, by posłuchać jej w kameralnej, intymnej atmosferze. Latem 2024 roku Billie udała się do Nowego Jorku, gdzie w studiu Sugar Mountain nagrywała materiał z producentem Philem Weinrobe’em (znanym ze współpracy m.in. z Adrianne Lenker i Buckiem Meekiem). Towarzyszyli jej także cenieni amerykańscy muzycy, a efektem tej pracy jest album ciepły, wielowarstwowy i pełen subtelnej pewności siebie. Dog Eared to wyraźne, choć delikatne odejście od wcześniejszych, bardziej melancholijnych nagrań – Billie pokazuje w nim, że dojrzewa artystycznie, ale nie traci swojej autentyczności i charakterystycznej wrażliwości. Dzięki temu albumowi umacnia swoją pozycję nie tylko wśród najciekawszych twórczyń brytyjskiej sceny folkowej, ale także w gronie najlepszych songwriterów swojego pokolenia. Jej koncert w Hybrydach zapowiada się na intymne, pełne emocji spotkanie z artystką, która coraz śmielej kreśli własną muzyczną tożsamość. Annahstasia – 5.11 Hydrozagadka, Warszawa Amerykańska artystka i wokalistka, której muzyka łączy soul, folk i bluesa. Jej głęboki, poruszający głos i organiczne brzmienia wyróżniają ją na tle współczesnej sceny alternatywnej. W Hydrozagadce Annahstasia zaprezentuje materiał z debiutanckiego albumu Revival. Livka – trasa koncertowa Po entuzjastycznie przyjętym debiucie i rozbiciu banku na polskich festiwalach, Livka wkracza na scenę z nowym rozdziałem swojej kariery. Artystka ogłosiła właśnie swoją pierwszą trasę koncertową, która ruszy w listopadzie 2025 roku i obejmie największe miasta w Polsce. Koncerty Livki będą miały kameralny charakter – skupiony na emocjonalnym przekazie i subtelnych brzmieniach, które stały się jej znakiem rozpoznawczym. „Mam nadzieję, że ta trasa będzie dla innych przystanią – miejscem, w którym można poczuć spokój, uważność i emocje. Na scenie chcę być najbliżej słuchacza, jak się da” – podkreśla artystka. 7.11 – Klub Hybrydy, Warszawa 8.11 – Klub Gwarek, Kraków 9.11 – Piąty Dom, Katowice 16.11 – Wydział Remontowy, Gdańsk 28.11 – Próżność, Poznań 29.11 – Tony, Wrocław dodie – 11.11 Proxima, Warszawa Brytyjska wokalistka i autorka tekstów dodie wraca na scenę po kilku latach intensywnego tworzenia i współpracy z zespołem FIZZ. Artystka zaskoczyła fanów premierą singla I’M FINE! – pierwszego solowego utworu od ponad trzech lat, nagranego w Londynie w jej domowym studiu i w Pixel Studio z wieloletnim współpracownikiem Joe Rubelem. Teledysk do piosenki powstał we współpracy z Sammym Paulem, kolejnym bliskim partnerem artystycznym dodie. Kariera dodie rozpoczęła się niemal dekadę temu, kiedy jej autentyczne nagrania i szczere filmiki w internecie zdobyły serca publiczności. Debiutancki album Build A Problem (2021) zadebiutował na 3. miejscu brytyjskiej listy sprzedaży, a od tego czasu artystka zgromadziła ponad miliard odsłuchań swoich utworów i 7 milionów obserwujących w mediach społecznościowych. Jej koncerty, w tym ponad 100 wyprzedanych show na całym świecie, są znane z intymnej atmosfery i szczerego kontaktu z publicznością. Po wydaniu EP Hot Mess w 2022 roku dodie na krótko zawiesiła działalność solową, by założyć zespół FIZZ z Orlą Gartland, Gretą Isaac i Martinem Luke’em Brownem. Grupa wydała chwalony album The Secret To Life (2023) i promowała go na trasie aż do lata 2024, w tym na festiwalu Glastonbury i finałowym koncercie w londyńskim MOTH Club. Ostatnio artystka nagrała również utwór przewodni Someone Was Listening do nagradzanej gry Life Is Strange: Double Exposure oraz nową interpretację klasyka Old Devil Moon na album Chet Baker Re:imagined. Warszawski koncert w Proximie będzie jednym z najbardziej wyczekiwanych wydarzeń tej jesieni – to szansa, by doświadczyć bliskości dodie, jej emocjonalnych piosenek i niepowtarzalnej scenicznej autentyczności. Isabel LaRosa – 20.11 Palladium, Warszawa Sensacja alt-popowa i artystka z platynową płytą – Isabel LaRosa – zadebiutowała na międzynarodowej scenie dzięki przebojom takim jak i’m yours, favorite i pretty boy. Jej debiutancki album Raven umocnił pozycję jednej z najciekawszych postaci współczesnego popu. Znana z eterycznego, pełnego emocji wokalu, LaRosa na scenie łączy senne brzmienia elektroniki z żywymi instrumentami, tworząc intymną atmosferę i wyjątkową więź z publicznością. Jej koncert w warszawskim Palladium to pierwsze występy w Polsce i gwarancja energetycznego, wciągającego show – nowoczesnego, pełnego pasji i szczerości, która wyróżnia ją na tle współczesnej sceny popowej. Bilety na wszystkie wydarzenia dostępne są na stronie Live Nation.