Amanda Seyfried w roli „żeńskiego Chrystusa”. Zwiastun „The Testament of Ann Lee” hipnotyzuje od pierwszego kadru
Searchlight Pictures pokazało pierwszy zwiastun „The Testament of Ann Lee” - mrocznego historycznego dramatu muzycznego o kobiecie, którą nazwano żeńskim Chrystusem. Amanda Seyfried w roli mistyczki i wizjonerki zapowiada się tak, jak jeszcze jej nie widzieliśmy.
Za kamerą stanęła Mona Fastvold, autorka nagradzanego „Świata, który nadejdzie”, a w tytułowej roli wystąpi Amanda Seyfried, znana z „Mamma Mii!” i oscarowego „Manka”. Film, który wejdzie do amerykańskich kin w Boże Narodzenie, a do Polski trafi w 2026 roku, zapowiada się jak połączenie epickiej baśni, folkowego horroru i kobiecego manifestu duchowego. W sieci już po kilku godzinach zwiastun wywołał falę komentarzy - zarówno zachwytów, jak i niepokoju. Bo historia, którą opowiada, to prawdziwa legenda o kobiecie, którą jej wyznawcy nazwali… żeńskim Chrystusem. W tym artykule znajdziesz: Zwiastun filmu „The Testament of Ann Lee” „The Testament of Ann Lee”. Film, który może stać się objawieniem 2026 roku Kim była Ann Lee? Shakersi - sekta, która wynalazła minimalizm Czy Shakersi istnieją do dziś? Zwiastun filmu „The Testament of Ann Lee” Od pierwszych sekund zwiastuna czuć napięcie, które narasta jak modlitwa - szeptem, rytmem, ruchem. Kamera prowadzi Seyfried w półmroku, wśród tańczących postaci o twarzach rozświetlonych płomieniem świec. Dźwięki są tak precyzyjnie dobrane, że balansują na granicy ekstazy i grozy - niepokojące chóry, przyspieszony oddech, uderzenia dłoni o drewno. To nie muzyka filmowa, to rytuał. Każde ujęcie wygląda jak obraz. Surowe tkaniny, bielone ściany, dłonie splecione w modlitwie i oczy, w których odbija się coś między wiarą a szaleństwem. Kostiumy, inspirowane archiwalnymi strojami Shakersów, są ascetyczne, niemal bezbarwne, ale w tym tkwi ich siła - surowe piękno, które staje się tłem dla duchowego ognia. Seyfried porusza się tak, jakby ciało było instrumentem wiary - drży, tańczy, śpiewa. W jej spojrzeniu jest jednocześnie łagodność i coś niepokojącego - jakby naprawdę wierzyła, że Bóg przemawia przez nią. Ten rodzaj aktorstwa nie wymaga słów - wystarczy gest, by czuć, że granica - która porusza i wciąga widza - między objawieniem a obłędem staje się coraz cieńsza. View oEmbed on the source website „The Testament of Ann Lee”. Film, który może stać się objawieniem 2026 roku „The Testament of Ann Lee” to nie jest klasyczny musical. To wizualna modlitwa - transowy portret kobiety, która próbowała stworzyć niebo na ziemi. Reżyserka Mona Fastvold opisuje film jako „baśń o duchowości, szaleństwie i sile kobiet”. Za zdjęcia odpowiada William Rexer, a muzykę - Daniel Blumberg, laureat Oscara za „Brutalistę”. Film powstał na taśmie 70 mm, co podkreśla jego epicki, niemal sakralny obraz. W obsadzie - oprócz Amandy Seyfried - znaleźli się m.in. Thomasin McKenzie, Lewis Pullman, Christopher Abbott, Tim Blake Nelson i Stacy Martin. Produkcja zadebiutowała na festiwalu w Wenecji, gdzie zebrała entuzjastyczne recenzje, a w Polsce ma pojawić się w 2026 roku. Kim była Ann Lee? Ann Lee przyszła na świat w 1736 roku w robotniczym Manchesterze (Anglia), w rodzinie kowala. Dorastała w hałasie kuźni i zapachu sadzy, w świecie, w którym kobiety miały milczeć, a religia należała do mężczyzn. Nie umiała czytać ani pisać, ale miała dar, którego nie dało się nauczyć - magnetyzm. Wyszła za mąż, urodziła czworo dzieci. Żadne z nich nie przeżyło. Po ich śmierci Ann zaczęła mówić, że człowiek może zbliżyć się do Boga tylko przez czystość, pracę i wspólnotę. Wierzyła, że seks jest źródłem zła, a prawdziwe zbawienie można osiągnąć tylko przez czystość ducha i ciała. W Manchesterze dołączyła do małej grupy radykalnych kwakrów, którzy modlili się śpiewem i tańcem - w ekstazie przypominającej trans. Ich spotkania budziły zgorszenie i strach. Ann trafiła do więzienia za bluźnierstwo, ale to właśnie tam miała wizję, która zdefiniowała całe jej życie: objawił się jej Chrystus… w kobiecym ciele. Po wyjściu na wolność zaczęła głosić, że Bóg wcielił się ponownie - tym razem w nią. Dla swoich wyznawców była „Matką Ann”, nowym mesjaszem, który przyszedł przywrócić światu równowagę między kobietą a mężczyzną. W 1774 roku wraz z kilkorgiem wiernych wsiadła na statek do Ameryki. Tam, w surowych krajobrazach Nowego Świata, stworzyła własną wspólnotę - przez wielu uważaną za sektę - ruch Shakersów - i zaczęła budować coś, co miało być według niej niebem na ziemi. Zmarła w 1784 roku. Shakersi - sekta, która wynalazła minimalizm Ruch Shakersów, który Ann Lee założyła w XVIII wieku, był jednym z najbardziej niezwykłych eksperymentów społecznych w historii Ameryki. Głosili równość płci, wspólnotę majątku i duchową czystość. Ich życie podporządkowane było pracy, modlitwie i… celibatowi. Podczas nabożeństw wpadali w trans, drżeli i tańczyli - stąd ich przydomek „Shakers” („drżący”). To właśnie te rytualne tańce i ekstatyczne śpiewy stały się sercem filmu Fastvold. Shakersi wierzyli, że poprzez fizyczne drżenie zbliżają się do Boga. Z czasem stworzyli też wyjątkową kulturę materialną: ich meble, narzędzia i budynki cechowała absolutna prostota i harmonia. Zrezygnowali z ozdób, kolorów i nadmiaru - i niechcący stworzyli coś, co dziś nazwalibyśmy minimalizmem. W ich rękach wiara zamieniała się w design - dosłownie. Proste, smukłe krzesła, lekkie stoły, idealnie wyważone proporcje - to właśnie styl „Shaker furniture”, który dziś inspiruje architektów, projektantów wnętrz i minimalistów z Instagrama. Jak napisał National Geographic, to oni „wynaleźli minimalizm na długo przed tym, jak stał się stylem życia”. A ich idee - równość płci, wspólnota dóbr, praca jako akt duchowy - są dziś cytowane w kontekście ruchów społecznych, ekologii i filozofii slow living. Czy Shakersi istnieją do dziś? Tak, choć ich świat niemal całkowicie wygasł. Według informacji przekazanych przez amerykańską stację telewizjną Public Broadcasting Service w całych Stanach Zjednoczonych pozostała tylko jedna wspólnota - Sabbathday Lake Shaker Village w stanie Maine. To dosłownie ostatni rozdział tej historii: kilku wiernych, którzy, choć już nie "tańczą" wciąż żyją według zasad Ann Lee - w prostocie, pracy i ciszy. W XIX wieku ich ruch liczył od 4 do 6 tysięcy członków. Z czasem jednak celibat, trudności w rekrutacji i zmiany społeczne doprowadziły do jego stopniowego wymarcia. Ale duch Shakersów wciąż unosi się nad Ameryką. Pamięć o nich - i o kobiecie, która miała odwagę zostać przywódczynią religijną w XVIII wieku - przetrwała i zainspirowała twórców do powstania filmu, który będziemy mogli podziwiać już 2026 roku.
Maria Tyszkiewicz śpiewa po polsku piosenki z „Wicked” [ELLE Music Game]
W najnowszym odcinku ELLE Music Game gościmy Marię Tyszkiewicz – wokalistkę i aktorkę, którą publiczność pokochała za niepowtarzalną charyzmę, sceniczny temperament i wyjątkowy głos. Tym razem Maria staje przed muzycznym wyzwaniem wyzwaniem: śpiewa po polsku kultowe piosenki z musicalu „Wicked”!
Spis treści: Musicalowe inspiracje i wyzwania Emocje, zabawa i talent Musicalowe inspiracje i wyzwania Maria Tyszkiewicz to prawdziwa gwiazda polskiej sceny musicalowej – zachwycała m.in. w legendarnym „Metrze”, wzruszała w „tik, tik... BUM!”, a teraz czaruje w hitowym „Wicked”. W ELLE Music Game artystka mierzy się z utworami, które wymagają nie tylko doskonałego warsztatu wokalnego, ale i ogromnej wrażliwości. Czy uda jej się oddać magię i emocje oryginalnych piosenek, śpiewając je w polskiej wersji? To jednak nie wszystko! W tym odcinku Maria zostaje rzucana na głęboką wodę i musi podać piosenki na podstawie jednego hasła. Na liście znalazły się prawdziwe muzyczne perełki – od klasyków Czesława Niemena, przez ponadczasowe przeboje ABBY, po energetyczne hity Dody i współczesne utwory takich gwiazd jak Billie Eilish. Czy Maria poradzi sobie z tym wyzwaniem? Jak zabrzmią jej interpretacje tak różnych muzycznych stylów? Emocje, zabawa i talent W ELLE Music Game liczy się nie tylko muzyczna wiedza, ale przede wszystkim spontaniczność i dobra zabawa. Maria Tyszkiewicz udowadnia, że potrafi oczarować publiczność nie tylko na scenie, ale także w nieco bardziej kameralnych, zabawowych warunkach. Jej interpretacje znanych szlagierów zaskakują świeżością, a musicalowe hity w polskiej wersji brzmią zupełnie wyjątkowo. Nie przegapcie tego odcinka – Maria Tyszkiewicz w muzycznym wyzwaniu to prawdziwa gratka dla fanów musicali, popu i dobrej zabawy. Przekonajcie się, jak brzmią największe hity w jej wykonaniu i sprawdźcie, czy rozpoznacie je szybciej niż nasza gościni!
Od „Deszczowej piosenki” po „Narodziny gwiazdy” – najlepsze filmy muzyczne, które wzruszają i bawią
Oto nasz subiektywny wybór filmów muzycznych, które nie pozwolą ci usiedzieć w miejscu! Od legendarnych musicali po współczesne produkcje – przekonaj się, które tytuły warto zobaczyć i daj się porwać magii kina, gdzie muzyka gra pierwsze skrzypce.
Spis treści: Deszczowa piosenka (1952) - kiedy Hollywood zaczęło śpiewać Grease (1978) - Rock'n'Roll, miłość i lata 50. Hair (1979) - hymn wolności i buntu Dirty Dancing (1987) - pierwsza miłość i taniec wolności Moulin Rouge! (2001) - miłość, przepych i tragedia w Paryżu Chicago (2002) - brak sławy i mroczne tajemnice La La Land (2016) - marzenia, miłość i Los Angeles Bohemian Rhapsody (2018) - fenomen Freddiego Mercury'ego Narodziny gwiazdy (2018) - cena sławy i siła miłości Rocketman (2019) - fantazja o życiu Eltona Johna Filmy muzyczne to gatunek, który porusza emocje jak żaden inny. Łącząc obraz, dźwięk i taniec, tworzą spektakl, który angażuje wszystkie zmysły. Filmy muzyczne to coś więcej niż tylko seans – to immersyjne doświadczenie, które angażuje wszystkie zmysły, pozostawiając niezatarte wrażenia. Od klasyków Złotej Ery Hollywood po współczesne megahity – oto 10 filmów muzycznych, które inspirują, zachwycają i zostają w pamięci na długo. Deszczowa piosenka (1952) – kiedy Hollywood zaczęło śpiewać Ten klasyk, często uznawany za jeden z największych amerykańskich filmów wszech czasów i najlepszy musical w historii kina, przenosi nas do Hollywood lat 20. ubiegłego wieku. Ukazuje on burzliwe i często komiczne przejście z ery kina niemego do dźwiękowego. Gwiazdor Don Lockwood (Gene Kelly) i jego partnerka Lina Lamont (Jean Hagen) muszą zmierzyć się z nowymi wyzwaniami, zwłaszcza gdy okazuje się, że Lina ma głos, który mógłby zrujnować każdą produkcję. Rozwiązaniem staje się utalentowana, ale niedoceniana Kathy Selden (Debbie Reynolds), która użycza Linie głosu, stając się prawdziwą gwiazdą za kulisami. „Deszczowa piosenka” w reżyserii Stanleya Donena i Gene’a Kelly’ego to ponadczasowa opowieść o pokonywaniu przeszkód, odwadze w dążeniu do celu i sile talentu, która inspiruje do podążania za marzeniami, niezależnie od wyzwań. Grease (1978) – Rock'n'Roll, miłość i lata 50. „Grease” w reżyserii Randala Kleisera to energetyczny musical, który stał się jednym z najbardziej kasowych filmów wszech czasów. Opowiada o letnim romansie grzecznej Sandy Olsson (Olivia Newton-John) i buntowniczego Danny'ego Zuko (John Travolta). Kiedy Sandy niespodziewanie przenosi się do tej samej szkoły co Danny – Rydell High – oboje muszą zmierzyć się z presją rówieśników i oczekiwaniami społecznymi, by dopasować się do swoich grup: Danny do T-Birds, a Sandy do Pink Ladies. Ich miłość zostaje wystawiona na próbę, prowadząc do ikonicznej transformacji Sandy, która zaskakuje wszystkich. Film porusza tematy tożsamości, presji rówieśniczej, pierwszej miłości, autentyczności i buntu przeciwko normom społecznym. Jest to podróż ku samopoznaniu i odwadze bycia sobą, pokazująca, że czasem trzeba zaryzykować, by znaleźć swoje miejsce i prawdziwą miłość. Hair (1979) – hymn wolności i buntu Film Miloša Formana to porywająca adaptacja kultowego musicalu broadwayowskiego Geromea Ragniego i Jamesa Rado. Claude Hooper Bukowski (John Savage), niewinny chłopak z Oklahomy, przybywa do Nowego Jorku, by zaciągnąć się do wojska i walczyć w Wietnamie. W Central Parku spotyka grupę hipisów pod wodzą charyzmatycznego Bergera (Treat Williams). Pod ich wpływem Claude odkrywa wolność, miłość i zaczyna kwestionować swoje dotychczasowe, patriotyczne przekonania, co prowadzi do dramatycznych konsekwencji związanych z wojną w Wietnamie. „Hair” to antywojenna przypowieść o buncie pokoleniowym, poszukiwaniu wolności, miłości, indywidualności i sprzeciwie wobec systemu. Porusza tematykę pacyfizmu, nonkonformizmu i tragicznych konsekwencji wojny. Dirty Dancing (1987) – pierwsza miłość i taniec wolności „Dirty Dancing” to kultowy melodramat muzyczny, który przenosi widzów do lata 1963 roku, do luksusowego ośrodka wypoczynkowego Kellerman’s w Catskill Mountains. Siedemnastoletnia Frances „Baby” Houseman (Jennifer Grey), grzeczna i nieco naiwna dziewczyna z zamożnej rodziny, spędza wakacje z rodzicami. Jej życie zmienia się, gdy poznaje Johnny’ego Castle’a (Patrick Swayze), przystojnego i zbuntowanego instruktora tańca z „niewłaściwej strony torów”. Kiedy partnerka Johnny’ego, Penny, potrzebuje pomocy, Baby decyduje się ją zastąpić w ważnym występie tanecznym, co prowadzi do intensywnego romansu i odkrycia własnej tożsamości poprzez taniec. Film w reżyserii Emile'a Ardolino stał się kultowym klasykiem, a jego muzyka i ikoniczna scena podnoszenia „Baby” w finale zainspirowały miliony ludzi, choć ta ostatnia często prowadziła do wizyt w szpitalu. Moulin Rouge! (2001) – miłość, przepych i tragedia w Paryżu Film Baza Luhrmanna to wizualne i muzyczne arcydzieło, które przenosi nas do Paryża w 1899 roku, w samo serce bohemy Montmartre. Ubogi poeta Christian (Ewan McGregor) zakochuje się w gwieździe kabaretu Moulin Rouge, zjawiskowej kurtyzanie Satine (Nicole Kidman). Ich zakazana miłość musi stawić czoła intrygom bogatego Księcia, który finansuje spektakl i pragnie Satine na wyłączność. Baz Luhrmann czerpał inspirację z opery „Cyganeria” oraz z filmów Bollywood, co widać w dynamicznej narracji i połączeniu komedii z tragedią. Ten film to kinowe arcydzieło, które zachwyca wizualnym przepychem, niezapomnianymi kostiumami i innowacyjną ścieżką dźwiękową pełną odświeżonych hitów, m.in. Madonny, Queen czy Police. Chicago (2002) – blask sławy i mroczne tajemnice „Chicago” to musicalowa ekstrawagancja, która przenosi widzów do lat 20. XX wieku, w czasy jazzu, prohibicji i rosnącej sensacji medialnej. Fabuła skupia się na Roxie Hart (Renée Zellweger), aspirującej tancerce, która po zamordowaniu swojego kochanka trafia do więzienia. Tam poznaje Velmę Kelly (Catherine Zeta-Jones), gwiazdę wodewilu i również oskarżoną o morderstwo. Obie kobiety, z pomocą przebiegłego prawnika Billy'ego Flynna (Richard Gere), manipulują mediami i opinią publiczną, aby zamienić swoje procesy w spektakl i zdobyć upragnioną sławę. „Chicago” w reżyserii Roba Marshalla to adaptacja broadwayowskiego musicalu, który z kolei opiera się na prawdziwych procesach sądowych z 1924 roku, relacjonowanych przez dziennikarkę Maurine Dallas Watkins. Film zdobył 6 Oscarów, w tym dla najlepszego filmu, co było pierwszym takim wyróżnieniem dla musicalu od 1969 roku. La La Land (2016) – marzenia, miłość i Los Angeles „La La Land” w reżyserii Damiena Chazelle’a to współczesny musical, który porywa widzów w romantyczną podróż po Los Angeles, mieście marzeń i złamanych serc. Opowiada historię Mii (Emma Stone), początkującej aktorki, i Sebastiana (Ryan Gosling), ambitnego pianisty jazzowego, którzy zakochują się w sobie, dążąc jednocześnie do spełnienia swoich artystycznych marzeń. Ich związek zostaje wystawiony na próbę, gdy kariery zaczynają nabierać tempa, zmuszając ich do trudnych wyborów między miłością a ambicją. Podczas seansu warto mieć na uwadze, że Ryan Gosling faktycznie grał na pianinie w filmie, ćwicząc po dwie godziny dziennie przez sześć dni w tygodniu. Obraz Chazelle’a zdobył aż 14 nominacji do Oscara, a ostatecznie 6 statuetek – w tym za najlepszą reżyserię, rolę żeńską i oczywiście muzykę. Bohemian Rhapsody (2018) – fenomen Freddiego Mercury'ego „Bohemian Rhapsody” w reżyserii Bryana Singera to biograficzny dramat muzyczny, który śledzi życie legendarnego wokalisty zespołu Queen, Freddiego Mercury'ego, w którego wcielił się Rami Malek, od początków zespołu w 1970 roku aż po ich ikoniczny występ na Live Aid w 1985 roku. Film ukazuje drogę Queen do światowej sławy, wyzwania, z jakimi mierzył się Mercury w życiu osobistym i zawodowym, oraz jego walkę o akceptację własnej tożsamości. Chociaż film spotkał się z mieszanymi recenzjami krytyków, odniósł ogromny sukces kasowy, stając się najbardziej dochodowym filmem biograficznym w historii. Obraz zdobył 4 Oscary, w tym dla Ramiego Maleka za najlepszą rolę męską. Narodziny gwiazdy (2018) – cena sławy i siła miłości „Narodziny gwiazdy” to poruszający melodramat muzyczny, będący trzecim amerykańskim remake’em klasycznego musicalu z 1937 roku. Opowiada historię Jacksona Maine'a (Bradley Cooper), uznanego, ale borykającego się z uzależnieniami muzyka country, który odkrywa i zakochuje się w utalentowanej, początkującej piosenkarce Ally (Lady Gaga). Gdy kariera Ally rozkwita, Jacksonowi coraz trudniej jest pogodzić się z własnym spadkiem popularności i narastającymi problemami, co prowadzi do dramatycznych konsekwencji. Obraz, będący reżyserskim debiutem Bradley’a Coopera, to intensywna i wzruszająca opowieść o miłości, poświęceniu i trudnych wyborach, która z pewnością poruszy serca i zainspiruje do refleksji nad własnymi marzeniami. A główna piosenka w wykonaniu Lady Gagi i Coopera, czyli „Shallow”, stała się jeszcze większym hitem niż sam film. Rocketman (2019) – fantazja o życiu Eltona Johna „Rocketman” w reżyserii Dextera Fletchera to barwny i fantazyjny musical biograficzny, który zabiera widzów w podróż przez niezwykłe życie i karierę legendarnego Eltona Johna (w tej roli Taron Egerton). Film ukazuje transformację nieśmiałego Reginalda Dwighta w ekstrawagancką ikonę muzyki, Eltona Johna, od jego skromnych początków w podmiejskiej rodzinie, przez burzliwe lata sławy, uzależnień i poszukiwania własnej tożsamości, aż po odnalezienie drogi do trzeźwości i akceptacji siebie. Taron Egerton samodzielnie zaśpiewał wszystkie utwory w filmie, co było jednym z kluczowych wymagań Eltona Johna. Osobiście doradził też Egertonowi, aby nie kopiował go zbyt dosłownie, lecz znalazł własną interpretację roli. Filmy muzyczne to nie tylko widowisko – to emocje, historie i muzyka, która zostaje z nami na długo po seansie. Niezależnie od tego, czy kochasz taniec, wzruszające ballady czy życiorysy legend muzyki – ten gatunek ma coś dla każdego.
Popłakałam się cztery razy w trakcie seansu. "Wicked" to jedna z najpiękniejszych historii o kobiecej przyjaźni i godny kandydat do Oscara
Poprzeczka dla ekranizacji "Wicked" była postawiona wysoko. Musical, który od ponad dwóch dekad święci triumfy na Broadwayu, ma łatkę kultowego i rzeszę zagorzałych fanów - ale jakimś cudem film nie tylko spełnił, a przekroczył oczekiwania.
Miałam szczęście obejrzeć "Wicked" na West Endzie w 2019 roku. Po latach oglądania urywków na Youtube znałam już na pamięć fabułę i tekst wszystkich piosenek, ale wcale nie stłumiło to emocji, które przeżywałam na widowni. Podobnie jak inni wieloletni fani, newsa o powstającym filmie przyjęłam z mieszanką podekscytowania i niepokoju - z przewagą tego drugiego, gdy dowiedziałam się, że Ariana Grande została obsadzona jako Glinda - ale niepotrzebnie. Już pierwsza scena wcisnęła mnie w fotel i wycisnęła ze mnie łzy. O czym jest "Wicked" "Wicked" to historia, która zrywa z prostym podziałem na dobro i zło. Akcja rozgrywa się w Krainie Oz, ale tym razem nie kręci się wokół Dorotki, a Dobrej Czarownicy z Północy i Złej Czarownicy z Zachodu, które - nim otrzymały te skrajne reputacje - były po prostu studentkami Uniwersytetu w Shiz, ku swemu niezadowoleniu zmuszonymi do dzielenia pokoju. Elphaba (Cynthia Erivo), urodzona z zieloną skórą, od dziecka traktowana jest jak wyrzutek. Jej ojciec się jej wstydzi, rówieśnicy jednocześnie boją się jej i z niej szydzą, a ona sama, choć niezwykle utalentowana magicznie, marzy o akceptacji i miłości. Glinda (Grande) to jej kompletne przeciwieństwo: złotowłosa królowa popularności, która ma cały świat u stóp, choć fatalna z niej czarownica. Ich początkowa antypatia przeradza się w nieoczywistą przyjaźń, ale ta zostaje wystawiona na próbę, kiedy Elphaba odkrywa prawdę o Czarnoksiężniku i nie mogąc znieść jego kłamliwej propagandy, staje się kozłem ofiarnym opinii publicznej. Polityczne i personalne dylematy poruszane w musicalu w tych czasach wybrzmiewają wyjątkowo dobitnie. Co wybierasz: robić to, co słuszne, czy to, co bezpieczne? Glinda i Elphaba uosabiają te dwie postawy – jedna buntuje się przeciwko systemowi, druga próbuje przetrwać w jego ramach. Ich ścieżki się rozchodzą, ale każda z nich musi zapłacić za swoje wybory. Obejrzeć jeden raz to za mało Poważne i emocjonalne wątki są jednak zgrabnie zrównoważone baśniową scenerią na miarę wysokobudżetowej produkcji najwyższych lotów, błyskotliwymi dialogami, chwytliwą aranżacją broadwayowskich klasyków, które będziecie nucić na długo po opuszczeniu kina, i wreszcie - iskrzącą się chemią między szalenie utalentowanymi członkami obsady. Jonathan Bailey (który podbił już wszystkie damskie serca jako Anthony Bridgerton) jest obezwładniająco czarujący w roli księcia Fiyero, lekkoducha i obiektu westchnień Glindy, a Jeff Goldblum idealnie pasuje do roli charyzmatycznego oszusta-czarnoksiężnika, ale to Ariana kradnie cały show. Byłam sceptycznie nastawiona do tego castingu - bo czy da się oglądać taką megagwiazdę pop i widzieć w niej Glindę, a nie Arianę? - ale muszę przyznać, że zagrała to po mistrzowsku. Nie zdziwiłabym się, gdyby została nominowana do Oscara. Jej popisy wokalne są nie z tego świata, ale ma też doskonałe wyczucie komediowe i udaje jej się oddać sprawiedliwość Glindzie jako złożonej bohaterce: rozdartej między ambicją a empatią, trzpiotkowatej i jednocześnie przebiegłej. Jeden raz to za mało, żeby w pełni docenić wszystkie niuanse tego filmu. Na następny seans uzbroję się w większą paczkę chusteczek.
Ariana Grande jako rozśpiewana wiedźma z krainy Oz. Musical „Wicked” na pierwszych zdjęciach
„Wicked” zrobiło furorę na Broadwayu, a już niebawem spróbuje zjednać sobie kinową publiczność. Prace nad filmem są zaawansowane – na plan weszły już odtwórczynie głównych ról. Reżyser Jon M. Chu pokazał, jak Ariana Grande i Cynthia Erivo odnalazły się w kostiumach Glindy i Elphaby. Choć zakulisowe zdjęcia skąpane są w cieniu, to przyszłość musicalowej produkcji rysuje się w jasnych barwach.
W tym artykule: „Wicked” – wszystko, co wiemy o musicalu z Arianą Grande [obsada, fabuła i data premiery] Ariana Grande i Cynthia Erivo jako rozśpiewane wiedźmy z krainy Oz na pierwszych zdjęciach z „Wicked” Plotki o filmowej wersji „Wicked” na przemian roznosiły się i cichły przez ostatnią dekadę. Historia wiedźm z krainy Oz zadebiutowała na deskach teatru w 2003 roku. Fabułę luźno oparto na powieści Gregory'ego Maguire'a „Wicked: Życie i czasy Złej Czarownicy z Zachodu”. Pisarz wziął na tapet postaci z „Czarnoksiężnika z krainy Oz” Franka Bauma, ale wydarzenia prowadzące do zwycięstwa Dorothy zaprezentował z perspektywy nieszczęsnych antagonistek. Wiadomo, że o angaż w filmie starały się Amanda Seyfried i Dove Cameron. Ostatecznie musiały uznać wyższość Ariany Grande, która po występach na antenie Disney Channel zagrała m.in. w „Nie patrz w górę”, oraz Cynthii Erivo z „Harriet” i „Źle się dzieje w El Royale”. Co wiemy o nadchodzącym projekcie? „Obsesja” – nowy thriller erotyczny Netfliksa już jest hitem. Serial oparty na prowokacyjnej książce spodoba się fankom „Pięćdziesięciu twarzy Greya” „Wicked” – wszystko, co wiemy o musicalu z Arianą Grande [obsada, fabuła i data premiery] Filmowy prequel „Czarnoksiężnika z krainy Oz” został podzielony na dwie części. Pierwsza odsłona „Wicked” zadebiutuje na wielkim ekranie w listopadzie 2024 roku. Premiera drugiej części zaplanowana jest na grudzień następnego roku. Za kamerą musicalu stanął Jon M. Chu, który w przeszłości zajął już zaszczytne miejsce na fotelu reżysera „Bajecznie bogatych Azjatów” i „Iluzji 2”. Scenariusz napisała Winnie Holzman („Moje tak zwane życie”) we współpracy ze Stephenem Schwartzem stojącym za broadwayowskim sukcesem historii Złej Czarownicy z Zachodu. Zapowiedziano już, że film będzie zawierał co najmniej dwie nowe piosenki. Obok Grande i Erivo na ekranie pojawią się tegoroczna laureatka Oscara Michelle Yeoh, Jonatan Bailey, Jeff Goldblum i Ethan Slater. Ariana Grande i Cynthia Erivo jako rozśpiewane wiedźmy z krainy Oz na pierwszych zdjęciach z „Wicked” Kilka godzin temu reżyser uchylił rąbka tajemnicy i pochwalił się efektami dotychczas wykonanej pracy. „Nie opowiedziano wam całej historii. Co się stanie, gdy zboczysz z drogi wybrukowanej żółtą kostką?” – pyta w instagramowym wpisie. Na dwóch udostępnionych zdjęciach po raz pierwszy widzimy Arianę i Cynthię w pełnej charakteryzacji. Aktorki uchwycono ze znacznej odległości, dlatego ich twarze nie są dobrze widoczne w kadrze. Na słabo oświetlonym tle da się jednak zauważyć charakterystyczny kapelusz i miotłę Elfaby, a także spektakularną różową kreację blondwłosej Glindy. Fani nie kryli ekscytacji. „Jestem taka szczęśliwa. Ariana i Cynthia to idealny duet” – piszą w komentarzach. „To naprawdę się dzieje, nie mogę uwierzyć!”. Niektórzy narzekali na ciemną paletę barw i wyrazili nadzieję na korekcję kolorów w postprodukcji. Wcześniej podobne zarzuty padały także pod adresem „Małej Syrenki”. Wówczas niezadowoleni widzowie uznali, że podwodny świat uwielbianej księżniczki jest zbyt ponury i pozbawiony różnorodności rafy koralowej. Pedro Pascal i Ethan Hawke na plakacie „Strange Way of Life”. Queerowy western Pedro Almodóvara złamie nam serca
Musicale filmowe – TOP10 najlepszych musicali wszechczasów. Zachwycające historie i piękna muzyka
Musicale filmowe szczyt popularności osiągnęły w latach 70. To właśnie tej dekadzie zawdzięczamy jedne z najwybitniejszych dzieł reprezentujących ten gatunek. Współcześni twórcy ostentacyjnie czerpią z najlepszych tradycji i nadają im teledyskowy sznyt, a efekty są równie zachwycające co przed wieloma laty. Wybrałyśmy 10 musicali, które każdy miłośnik kina powinien znać. Na liście znalazło się miejsce dla nieśmiertelnej klasyki, jak i produkcji, które z afisza zeszły całkiem niedawno. Łączy je jedno — są to dobrze opowiedziane historie urzekające z każdą kolejną minutą.
W tym artykule: Najlepsze musicale filmowe: „West Side Story” (1961) Najlepsze musicale filmowe: „Hair” (1979) Najlepsze musicale filmowe: „Grease” (1978) Najlepsze musicale filmowe: „Deszczowa piosenka” (1952) Najlepsze musicale filmowe: „Czarnoksiężnik z krainy Oz” (1939) Najlepsze musicale filmowe: „Mamma Mia” (2008) Najlepsze musicale filmowe: „Evita” (1996) Najlepsze musicale filmowe: „Amerykanin w Paryżu” (1951) Najlepsze musicale filmowe: „Kabaret” (1972) Najlepsze musicale filmowe: „Córki dancingu” (2015) Jakie musicale warto obejrzeć? Wielu uważa je za archaiczny produkt starego Hollywood, nieprzystający do oczekiwań publiki w XXI wieku. Mimo to musicale filmowe co jakiś czas udowadniają, że mogą zrobić zamieszanie w box office. Przykład? Przebojowe „La La Land” z Ryanem Goslingiem i Emmą Stone. Początkowo żadna wytwórnia nie chciała pochylić się nad pomysłem Damiena Chazelle'a, a tymczasem scenariusz okazał się żyłą złota. Równie dużym sukcesem komercyjnym – choć być może niekoniecznie artystycznym – okazała się „Mamma Mia” oparta na utworach zespołu ABBA. Role w musicalach są także wabikiem na nagrody. Wiedzą o tym Anne Hathaway, która Oscara zawdzięcza „Nędznikom”, i Ariana DeBosa, czyli gwiazda nowej wersji „West Side Story”. Filmy z Anne Hathaway, które musisz zobaczyć. Ranking TOP 9 najlepszych ról hollywoodzkiej aktorki >> Od czego zacząć przygodę z musicalami? Z pomocą przychodzi nasza lista najlepszych filmowych dzieł z muzyką w roli głównej. Może Cię zaskoczyć, jak wiele dobrze znanych Ci piosenek pierwotnie zostało wykonanych przed kamerą. Szokiem może okazać się też to, jak dobrze śpiewają niektóre z hollywoodzkich gwiazd. Miłośniczki tańca i śpiewu będą usatysfakcjonowane! Najlepsze musicale filmowe: „West Side Story” (1961) Najsłynniejszy musical w historii kina to bez wątpienia „West Side Story”. Film nie tylko zdobył zaskakującą popularność, ale i wyjątkowe uznanie wśród krytyków. Musical został nagrodzony aż 10 Oscarami – to nie zdarza się często. Historia bazuje na znanym szekspirowskim dramacie „Romeo i Julia” i opowiada o nieszczęśliwej miłości dwojga młodych ludzi. Akcja została przeniesiona do Nowego Jorku – dzieje się w latach 50. Tak jak w literackim pierwowzorze, zakochani nie mogą być razem. Tony (Richard Meymer) i Maria (Natalie Wood) są zamieszani w walki gangów. Możecie spodziewać się tragicznej miłości, świetnej gry aktorskiej i zaskakującej muzyki. Zarówno w polecanej przez nas wersji z 1961 roku, jak i zupełnie nowej odsłonie – w 2021 roku broadwayowski hit ponownie przeniesiono na wielki ekran. Polecamy jednak sięgnąć po obie wersje i porównać, jak adaptacje „West Side Story” zmieniły się na przestrzeni lat. Najlepsze musicale filmowe: „Hair” (1979) Musical filmowy Milosa Formana przeszedł do historii kina – i nic dziwnego. „Hair” jest adaptacją najsłynniejszego hitu wystawionego na deskach Broadwayu. Opowiada o młodym mężczyźnie, który przed wstąpieniem do wojska, spędza kilka dni w Nowym Jorku. Claude Hooper Bukowski (John Savage) w Central Parku poznaje grupę hippisów. Nowi znajomi pokazują mu, jak wygląda beztroska, wolność i wszechobecna miłość. A i na gorące uczucie nie trzeba było długo czekać – bohaterowi szybko wpada w oko piękna Sheila (Beverly D’Angelo). Chociaż się zakochuje, jego szczęście może trwać zaledwie chwilę – już za moment mężczyzna ma przecież dołączyć do armii i walczyć w wojnie w Wietnamie. Po długich rozmowach z pacyfistami motywacje bohatera nie są tak silne, jakie były na początku… Czy świat pełen uniesień i witalności go całkowicie pochłonie? Najlepsze musicale filmowe: „Grease” (1978) Kultowy musical filmowy z Johnem Travoltą przypadnie do gustu wszystkim miłośniczkom dobrej muzyki i romantycznych historii. Główny bohater wygląda jak typ buntownika i kobieciarza, ale tak naprawdę ma miękkie serce i zakochuje się bez pamięci w Sandy (Olivia Newton-John). On, w czarnej, skórzanej kurtce i okularach przeciwsłonecznych, sprawia wrażenie bad boya. Ona, grzeczna i ułożona, próbuje się zmienić, aby lepiej pasować do wizerunku ukochanego. Czy uda im się połączyć dwa tak różne światy? „Grease”, chociaż może nie widać tego na pierwszy rzut oka, opowiada historię nastolatków. W chwili kręcenia filmu główna aktorka miała jednak prawie… 30 lat! Travolta był 24-latkiem, dlatego również nie bez trudu wcielił się w licealistę. Mimo to „Grease” podbija serca nie tylko nastolatek. Musical zachwyca świetnymi utworami, choreografiami i podnoszącą na duchu historią widzów w kazdym wieku. Najlepsze musicale filmowe: „Deszczowa piosenka” (1952) Kultowy musical filmowy z Genem Kellym, czyli „Deszczowa piosenka”, może poszczycić się jedną z lepszych scen w historii Hollywoodu. Moment, gdy główny bohater Don porzuca parasol, śpiewa „Singin’ in the Rain” i tańczy w deszczu, kojarzą nawet osoby, które „Deszczowej piosenki” nigdy nie oglądały. Czas to nadrobić! Bo nie tylko muzyka, ale i fabuła filmu budzą podziw nawet po wielu latach od premiery. „Deszczowa piosenka” opowiada o aktorach kina niemego, przed którymi postawiono nowe wyzwanie. Okazuje się, że jedna z gwiazd, do tej pory zaskarbiająca sobie sympatię wszystkich widzów, nie odnajduje się w świecie kina dźwiękowego przez swój… skrzeczący głos. Zastąpić może ją Kathy (Debbie Reynolds), jednak jej relacja z potencjalnym ekranowym partnerem nie układa się najlepiej… „Deszczową piosenkę” polecamy zwłaszcza podczas smutnego, jesiennego wieczoru – pogodny i optymistyczny film w mgnieniu oka poprawi nastrój. Najlepsze musicale filmowe: „Czarnoksiężnik z krainy Oz” (1939) W roli filmowej Dorotki wystąpiła niesamowita Judy Garland. Chociażby dla niej warto „Czarnoksiężnika z krainy Oz” obejrzeć. Może się wydawać, że jest to film dla dzieci, jednak historia opowiadająca o rodzinie, przyjaźni i wsparciu, porusza na tyle uniwersalne wartości, że przypadnie do gustu widzom w każdym wieku. Tornado porywa dom Dorotki – dziewczynka trafia do tytułowej krainy, w której na swojej drodze spotyka szereg magicznych postaci. Dziewczynka chce odnaleźć czarnoksiężnika i poprosić go o pomoc. Choć fabuła nie należy do skomplikowanych, film od początku wciąga. Musicale filmowe kojarzone są nie tylko ze względu na opowiadaną historię, ale i muzykę – w przypadku „Czarnoksiężnika z krainy Oz” najważniejszą piosenką stało się „Somewhere Over the Rainbow”. Utwór wzrusza do dziś. Najlepsze musicale filmowe: „Mamma Mia” (2008) Do tej pory na liście najlepszych musicali filmowych znalazły się produkcje sprzed dekad. Nie da się ukryć, musical miał swoją złotą erę lata temu. Nie oznacza to, że współczesne musicale nie są godne polecenia. Musical filmowy z udziałem Meryl Streep, czyli właśnie „Mammia Mia”, cieszy się niesłabnącą popularnością od lat. Powstają kolejne części filmu, a soundtrack niezmiennie gości w słuchawkach wielu z nas. Nie tylko Meryl Streep, ale i Amanda Seyfried, Colin Firth czy Piersce Brosnan sprawili, że całość ogląda się z ogromnym zainteresowaniem. Aż trudno się powstrzymać, aby nie śpiewać wraz z bohaterami największych hitów ABBY. Najlepsze musicale filmowe: „Evita” (1996) Filmowy musical z Madonną został wyróżniony aż 5 nominacjami do Oscara. Ostatecznie zgarnął jedną statuetkę – singiel Madonny „You Must Love Me” został najlepszą piosenką 1997 roku. Oprócz tego „Evita” może poszczycić się aż 3 Złotymi Globami i szeregiem innych wyróżnień… Nie ma wątpliwości, że to jeden z najlepszych musicali filmowych, jakie kiedykolwiek powstały. Film opowiada historię Evy Peron (Madonna), żony argentyńskiego przywódcy Juana Perona (Antonio Banderas). Kobieta wywodziła się z biedniejszych warstw społecznych – nie miała łatwego życia. Wkrótce zostaje pierwszą damą, a jej świat drastycznie się zmieni. W postać ambitnej kobiety doskonale wcieliła się Madonna. To nie powinno dziwić – od zawsze marzyła o tej roli. Jak głosi plotka, Madonnie tak bardzo zależało na tej roli, że przed castingiem wysłała do reżysera filmu długi na kilka stron list. Przedstawiła w nim wszystkie powody, dla których rola Evity powinna przypaść właśnie jej. Najlepsze musicale filmowe: „Amerykanin w Paryżu” (1951) Tytułowym Amerykaninem jest Jerry Mulligan (Gene Kelly), który po drugiej wojnie światowej postanawia nie wracać do ojczyzny. Zostaje w Paryżu i tam planuje rozpocząć karierę jako malarz. Nie idzie mu za dobrze, ale wszystko się zmienia, gdy na swojej drodze spotyka bogatą wdowę, Milo (Nina Foch). Kobieta bez wahania kupuje wszystkie jego obrazy, chcąc zdobyć nie tylko sympatię malarza, ale i jego serce. On jednak stracił głowę dla pięknej piosenkarki – zaręczonej z innym mężczyzną. Jak widać, w „Amerykaninie w Paryżu” miłość nie jest niczym łatwym. Skomplikowane uczucia, pełne trudnych emocji relacje, nie zawsze rozumiane intencje. To wszystko zobaczymy na ekranie. To kolejny musical filmowy z Genem Kellym, który zdobył ogromne uznanie – potwierdza to, chociażby aż 6 Oscarów przyznanych twórcom. Najlepsze musicale filmowe: „Kabaret” (1972) Musical, w którym Liza Minnelli dała z siebie wszystko – od tej roli jej kariera nabrała zaskakującego tempa, a „Kabaret” stał się wręcz kultową adaptacją. Akcja filmu dzieje się w berlińskim klubie Kit Kat – to właśnie tutaj relacje nawiązują Sally (Liza Minnelli) oraz Brian (Michael York). Kabaretowa śpiewaczka bez wątpienia darzy głębokimi względami brytyjskiego pisarza, jednak nie wszystko układa się tak, jakbyśmy sobie tego życzyli. Co istotne, film dotyczy nie tylko związków i miłości, ale i pogrążających się w faszyzmie Niemiec – atmosfera zbliżającej się wojny jest wyczuwalna na ekranie. „Kabaret” został wyróżniony 8 Oscarami – nie ma wątpliwości, że w umiejętny sposób przedstawił tę poruszającą historię. Najlepsze musicale filmowe: „Córki dancingu” (2015) Ranking najlepszych musicali filmowych zamyka rodzima produkcja. Polskie musicale filmowe cieszą się różną popularnością, jednak „Córkom dancingu” udało się przebić. Film spotkał się nawet z uznaniem ze strony zagranicznych widzów. Opowiada historie o syrenach, które stają się atrakcją w PRL-owskiej Warszawie. Nie brak romansu, oryginalnej atmosfery i świetnych muzycznych partii – w jednej z głównych ról wystąpiła urzekająca wokalem Kinga Preis. Na ekranie zobaczymy także Jakuba Gierszała Michalinę Olszańską i Martę Mazurek. „Córki dancingu” nie boją się sięgnąć po nowe, oryginalne rozwiązania, które w polskim kinie nie pojawiają się często. Filmy świąteczne na Netflix. Poznaj najlepsze i najpopularniejsze komedie świąteczne. Co warto obejrzeć jeszcze przed Bożym Narodzeniem? >> Jakie musicale warto obejrzeć? W zestawieniu najlepszych filmowych musicali znalazły się przede wszystkim klasyki sprzed lat – wspomniałyśmy o zaledwie kilku musicalach, które swoje premiery miały w XXI wieku. Nie oznacza to jednak, że nie ma więcej godnych polecenia współczesnych musicali. Najlepsze współczesne musicale: „Hamilton” (2020) „Les Miserables: Nędznicy” (2012) „La La Land” (2016) „Veer-Zaara” (2004) „Gdyby jutra nie było” (2003) „Król rozrywki” (2017) „Across the Universe” (2007) „Dreamgirls” (2006) „Pina” (2011) „Fanaa” (2006) „Chicago” (2002) „Moulin Rouge” (2001) „Młodzi przebojowi” (2016) „Zacznijmy od nowa” (2013) 10 najlepszych filmów świątecznych
To już pewne! Lady Gaga jako Harley Quinn u boku Joaquina Phoenixa. Mamy datę premiery i pierwszy teaser filmu „Joker: Folie à Deux”
Koniec z domysłami! Lady Gaga oficjalnie potwierdziła, że dołącza do obsady drugiej części „Jokera”! Gwiazda udostępniła krótki teaser, z którego dowiadujemy się, że do roli komiksowego złoczyńcy powróci Joaquin Phoenix. Gaga wcieli się w Harley Quinn, jego równie szaloną towarzyszkę. Kontynuacja hitu będzie nosić tytuł „Joker: Folie à Deux” i zadebiutuje na ekranach w 2024 roku.
W tym artykule: Lady Gaga zagra Harley Quinn u boku Joaquina Phoenixa „Joker: Folie à Deux” – co wiemy o filmie? Lady Gaga zagra Harley Quinn u boku Joaquina Phoenixa Lady Gaga zasłynęła wieloma radiowymi hitami, kontrowersyjnymi strojami i widowiskowymi teledyskami. Z czasem kariera muzyczna przestała jej wystarczać i zaczęła próbować sił przed kamerą. Szybko udowodniła sceptykom, że dysponuje nie tylko warsztatem aktorskim, ale także ogromnymi pokładami pasji i zaangażowania. Lady Gaga wielokrotnie wspominała, że jest zwolenniczką aktorstwa metodycznego. Oznacza to tyle, że podczas zdjęć do filmu „Dom Gucci” Ridleya Scotta artystka nie wychodziła z roli nawet poza planem. W rozmowie z brytyjskim „Vogue” przyznała, że przez wiele miesięcy w codziennych sytuacjach mówiła z włoskich akcentem. To już trzy lata odkąd zaczęłam nad tym pracować. Będę całkowicie szczera i transparentna – żyłam w jej ciele [Patrizii Reggiani] przez półtora roku. I mówiłam z akcentem przez dziewięć miesięcy. Z tego powodu wiadomość o angażu w kontynuacji „Jokera” może być dla bliskich i współpracowników gwiazdy nieco niepokojąca. Chociaż żona Maurizia Gucciego miała sporo na sumieniu, to ciężko porównywać ją do postaci Harley Quinn – nieformalnej dziewczyny Jokera i postrachu Gotham City. My przyznajemy, że jesteśmy podekscytowane castingiem i nie możemy doczekać się kolejnego wcielenia Lady Gagi! View oEmbed on the source website Plotki o możliwym udziale w drugiej części „Jokera” potwierdziła oficjalnie sama artystka. Na swoich profilach w mediach społecznościowych udostępniła krótki teaser. Z animacji wynika, że na ekranie ponownie zobaczymy Joaquina Phoenixa. Wcześniej media donosiły o problemach z umową między aktorem a wytwórnią Warner Bros. Film otrzymał również datę premiery. Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, do kin wybierzemy się 10 kwietnia 2024 roku. „Joker: Folie à Deux” – co wiemy o filmie? Na razie nie znamy wielu szczegółów nadchodzącej produkcji. Według doniesień medialnych kontynuacja hitu z 2019 roku ma być utrzymana w konwencji musicalowej. Za reżyserię kolejny raz odpowiedzialny będzie Todd Phillips, który napisał również scenariusz filmu. Tytuł sugeruje, że fabuła skupi się na relacji Jokera i Harley Quinn. „Folie à deux” to określenie stanu, w którym dwie blisko związane ze sobą osoby dzielą te same urojenia i wzajemnie wspierają się w błędnych przekonaniach. W psychiatrii znany jest również jako „obłęd udzielony”. Lady Gaga i jej zwariowane stylizacje
Lady Gaga zagra Harley Quinn w kontynuacji „Jokera”? Druga część filmu ma być musicalem
Coraz głośniejszy szum medialny może oznaczać tylko jedno – prace nad sequelem „Jokera” nabierają tempa. Dopiero co dowiedzieliśmy się, że w ręce Joaquina Phoenixa trafił już gotowy scenariusz. Teraz docierają do nas (bardzo obiecujące!) plotki o nowych nazwiskach w obsadzie, a także o potencjalnych gatunkowych eksperymentach twórców. Według nich „Folie à deux” miałby być musicalem, w którym w rolę Harley Quinn wcieli się Lady Gaga.
„Father, Son and House of Gucci” – to jedna z najbardziej pamiętnych kwestii z filmu Ridleya Scotta, zaimprowizowana na planie przez Lady Gagę. Artystka udowodniła nie tylko, że ma świetne ucho do dialogów, ale również, że „American Horror Story” czy „Narodziny gwiazdy” nie były jedynie przerywnikiem w muzycznej karierze. Jej interpretacja Patrizii Reggiani należała do najjaśniejszych elementów filmu i zapewniła jej nominację do Złotych Globów i nagród BAFTA za rolę pierwszoplanową. Fanów talentu piosenkarki na pewno ucieszą pogłoski o kolejnym możliwym angażu. Tym razem Gaga mogłaby wykazać się nie tylko aktorskim kunsztem, ale też zdolnościami wokalnymi. „Joker 2” będzie musicalem? Do roli Harley Quinn rozważana jest Lady Gaga Na łamach „The Hollywood Reporter” ukazały się nowe informacje o kontynuacji „Jokera”. Druga część oscarowej produkcji z Joaquinem Phoenixem miałaby być utrzymana w konwencji musicalu. Według informatorów obecnie prowadzone są rozmowy z nowymi członkami obsady, w tym z Lady Gagą. Gwiazda rozważana jest do roli Harley Quinn. Pojawienie się na ekranie Quinn uzasadniałoby roboczy tytuł filmu. „Folie à deux” to określenie stanu, w którym dwie blisko związane ze sobą osoby dzielą te same urojenia i wzajemnie wspierają się w błędnych przekonaniach. W psychiatrii znany jest również jako „obłęd udzielony”. Warto przypomnieć, że antybohaterka była początkowo psychiatrką Jokera, a następnie jego partnerką i pomocnicą. Twórcy zaznaczają, że Harley Quinn odgrywana przez Gagę nie należałaby do tego samego uniwersum co postać Margot Robbie. Znamy roboczy tytuł kontynuacji „Jokera”. Joaquin Phoenix pozuje ze scenariuszem sequela Joaquin Phoenix nie wystąpi w drugiej części „Jokera”? Obok dobrych wiadomości opublikowano także niepokojące doniesienia. Być może u boku Gagi nie wystąpi Joaquin Phoenix. Chociaż wydawałoby się, że jego angaż jest pewny, źródła donoszą, że nic nie jest przesądzone: „Warner nie zawarł jeszcze umowy z aktorem, obie strony są obecnie mocno zaangażowane w proces”. W zeszłym tygodniu Todd Philips, reżyser filmu, opublikował zdjęcie aktora ze scenariuszem sequela. Być może ostateczna decyzja odtwórcy tytułowej roli zależeć będzie od jakości tekstu i dalszych losów postaci. Z kolei plotki o udziale Lady Gagi mają podparcie w osobach producentów. Philips współpracował już z wokalistką przy „Narodzinach gwiazdy”, a Bradley Cooper był odpowiedzialny za pierwszego „Jokera”, co może wpłynąć na obsadzenie Gagi.
Ariana Grande dostała główną rolę w najnowszej filmowej adaptacji musicalu „Wicked”! Piosenkarka wcieli się w postać czarownicy Galindy
Ariana Grande po raz kolejny wychodzi poza schemat. 28-latka jest niezwykłą wokalistą, właścicielką marki kosmetycznej i przyszłą guru makijażu. Teraz, gdy dostała główną rolę w musicalu, powraca do aktorstwa. Nie wiemy jak Wy, ale my nie możemy się doczekać!
Ariana Grande zagra główną rolę w słynnym musicalu „Wicked” Kilka dni temu za pomocą swojego Instagrama, Ariana podzieliła się z fanami wspaniałą wiadomością. 28-letnia wokalistka zagra u boku Cynthii Erivo („Harriet”, wcieli się w rolę Złej Czarownicy z Zachodu) w filmowej adaptacji broadwayowskiego musicalu „Wicked” w reżyserii Jona M. Chu. Musical powstał na podstawie powieści Gregory'ego Maguire'a "Wicked: Życie i czasy Złej Czarownicy z Zachodu". Ta książka z kolei była inspirowana postaciami wymyślonymi przez L. Franka Bauma w książce "Czarnoksiężnik z krainy Oz". Droga Cynthio, to dla mnie taki zaszczyt, że nie jestem nawet w stanie tego pojąć. Nie mogę się doczekać, aż cię przytulę. Do zobaczenia w Oz– napisała Ariana na swoim Instagramie Do tej pory musical obejrzało ponad 60 milionów osób i został on wyróżniony nagrodami Grammy czy statuetkami Tony. Film nie ma jeszcze oficjalnej daty premiery, więc czekamy z niecierpliwością. Ariana Grande i jej kariera aktorska Ariana Grande zaczęła swoją karierę jako 15-latka w broadwayowskim musicalu "13". Stała się rozpoznawalna dzięki roli w serialu „Wiktoria znaczy zwycięstwo” na platformie Nickelodeon. Ariana od zawsze była wielką fanką Wicked, co pokazuje np. jej tweet z 2011 roku, w którym gwiazda napisała: Uwielbiam oglądać Wicked… niesamowita produkcja! Znowu uświadomiłam sobie, jak bardzo chcę zagrać Glindę w pewnym momencie mojego życia! - napisała na Twitterze View oEmbed on the source website
Jeden z najsłynniejszych musicali wszech czasów powraca w formie serialu. Chodzi o prequel produkcji z 1978 roku
Musical „Grease” przebojem wdarł się do kanonu historii kina. I to dosłownie, bo kiedy głośna produkcja Randala Kleisera weszła na ekrany, „Summer Nights” nucili pod nosem wszyscy. Do dziś zresztą ten i inne kawałki z legendarnego soundtracku robią furorę na co drugiej imprezie. Jeśli właśnie zatęskniliście za roztańczoną rzeczywistością minionych dekad, mamy świetne wieści – prequel „Grease” powraca w formie serialu. To już pewne!
Jak udało się ustalić amerykańskiemu serwisowi rozrywkowemu Variety, platforma Paramount Plus złożyła zamówienie na 10 odcinków „Grease: Rise of the Pink Ladies”. Akcja prequelu jednego z najsłynniejszych musicali wszech czasów toczy się cztery lata przed tym, jak związek Sandy i Danny'ego wystawiony został na próbę wspólnego liceum. Zanim zapanowała era rock ‘n’ rolla i zanim członkowie gangu T-Birds uchodzili za najpopularniejszych chłopaków w szkole, cztery znudzone grzeczną i monotonną codziennością postanawiają dobrze się zabawić, wywołując tym moralną panikę, która raz na zawsze odmieni Rydell High. W tej wyjątkowej komedii muzycznej przyjrzymy się z bliska perypetiom czterech „Różowych Dam” - jak sugeruje nazywać je tytuł planowanej produkcji – Rizzo, Jan, Marty i Frenchy. Wydarzenie te mają poprzedzać nadchodzące zmiany społeczno-kulturowe (szczególnie te dotyczące dziewcząt). 10-odcinkową serię wykupioną przez Paramount Plus napisała i wyprodukowała Annabel Oakes znana dotąd z takich seriali jak „Atypical” czy „Transparent”. Wśród twórców znaleźli się jeszcze Marty Bowen i Erik Feig. Obaj współpracują zresztą z Paramount Pictures także przy filmowym prequelu „Summer Lovin”. Warto dodać, że serial ten pierwotnie miał nosić nazwę „Grease: Rydell High” i powstać na zamówienie HBO Max już w październiku 2019 roku. HBO wycofało się jednak z produkcji po zmianie kierownictwa. Nowy szef, Casey Bloys, podjął decyzję o zarzuceniu projektu, który potem przeniósł się właśnie pod skrzydła Paramount Plus, otrzymując zupełnie nowy tytuł. Czego możemy spodziewać się po „Grease: Rise of the Pink Ladies”? Nowych piosenek (oby równie dobrych co te z oryginalnej wersji), nowego podejścia i – miejmy nadzieję – nowego hitu, który dołączy do grona ulubionych produkcji wszystkich fanów musicali.