Magda Boczarska: "Warto przestać się przejmować". I dać sobie prawo do niedoskonałości
Magda Boczarska – gwiazda styczniowej okładki – w szczerej rozmowie z ELLE opowiada o sile, codzienności, prawie do niedoskonałości i lekcjach, które daje jej macierzyństwo.
Spis treści: Prawda i autentyczność – inspiracje na nowy rok Macierzyństwo – lekcja wybaczania sobie niedoskonałości Prawda i autentyczność – inspiracje na nowy rok Magda Boczarska nie ukrywa, że wraz z upływem lat zmieniła się jej perspektywa na to, co naprawdę ważne. – Gdy ma się dziecko, wydaje mi się, że trzeba być jakoś podwójnie silnym. Może nie zabrzmi to szczególnie oryginalnie, ale to, co będzie mnie inspirować w przyszłym roku, to to samo, co inspiruje mnie teraz i inspirowało mnie wcześniej – prawda i autentyczność – mówi aktorka. – Kiedyś szukałam wielkich rzeczy, wielkich emocji. Dziś w bardzo mocny sposób inspiruje mnie codzienność. Żyjemy w czasach, gdy najważniejsza jest prawda, nawet jeśli oznacza to, że jesteśmy nieidealni. Szukam jej w drobiazgach, w sztuce, polityce, w relacjach z ludźmi. Moja babcia powtarzała, że każda, nawet najgorsza prawda jest lepsza niż piękne kłamstwo – dodaje. Aktorka otwarcie mówi o trudnościach, które kształtowały jej charakter. – Wiele moich własnych końców świata okazało się moim początkiem. Było wiele momentów, gdy wydawało mi się, że świat się skończył. On się jednak nie skończył, a zaczęły się nowe, lepsze rzeczy. Z perspektywy czasu widzę, jak wiele końców świata było mi potrzebnych, by być tu, gdzie jestem – podkreśla. – To, co powiedziałabym sobie młodszej i wielu młodszym kobietom, to, że naprawdę nie warto się tak wszystkim przejmować. I tak będzie okej – mówi z przekonaniem. Skąd czerpie siłę na co dzień? – Na pewno daje mi ją rodzina. To moje największe źródło siły. Jestem mamą prawie ośmiolatka i on jest moją wielką inspiracją. Kiedy ma się dziecko, trzeba być podwójnie silnym – i dla niego, i dla siebie. Jak sam mówi, muszę mu starczyć na jak najdłużej – zdradza. Macierzyństwo – lekcja wybaczania sobie niedoskonałości Magda Boczarska przyznaje, że dzięki macierzyństwu nieustająco uczy się pokory i akceptacji. – Mój syn uczy mnie życia. Patrząc na świat jego oczami, widzę, że wiele rzeczy jest prostszych, niż się wydaje. On żyje w prawdzie – i to jest piękna lekcja, którą od niego dostałam – mówi. – Zajęło mi wiele lat, by ośmielić się myśleć o sobie, że mam prawo do bycia nieidealną. Mogę nieidealnie wyglądać, mogę mieć coraz więcej zmarszczek i to jest w porządku. Jestem fajna nie tylko z powodu wyglądu, ale też dzięki temu, co niosę w sobie – mojej osobowości i doświadczeniom. Mam prawo być sobą, a to nie zawsze jest oblicze jak z okładki ELLE – podkreśla. Aktorka przyznaje, że przez lata wydawało jej się, że musi być kimś innym, spełniać oczekiwania. – Zajęło mi trochę czasu, by odkryć, że największą siłą, jaką mam, jestem ja sama. Najlepsze, co mogę zaoferować bliskim, rodzinie, ale też osobom, które lubią moje aktorstwo, to prawda, którą mam w sobie – mówi. – Życzę sobie, by ten proces trwał. Od lat uczę się być dla siebie lepszą i mam poczucie, że to lekcja na całe życie – wyznaje. Magda Boczarska nie ukrywa, że obecne czasy nie należą do łatwych, zwłaszcza dla matek. – Jestem mamą i rzeczywistość, która nas otacza, bardzo mnie dotyka. Wojna za naszą wschodnią granicą trwa, świat przyspiesza. Mam podwójną troskę, bo mając dziecko, myślę o przyszłości. Nie tylko o sobie, ale o tym, co czeka mojego syna – mówi. – Bardzo chciałabym, żeby nowy rok przyniósł osadzenie i spokój, cokolwiek to będzie oznaczać – podsumowuje Magda Boczarska. Rozmawiała: Antonina Kaliciak
Magdalena Boczarska: „Przez lata myślałam, że taka po prostu jestem. Diagnoza przyniosła spokój” [WYWIAD]
W 2026 roku na ekrany kin trafią dwa filmy z jej udziałem. Oba balansują na granicy tego, co realne, i tego, co nie z tego świata. Oba ocierają się o zdarzenia nie z tego świata. A na jaki świat czeka Magdalena Boczarska? O tym jest ta rozmowa.
Magdalena Boczarska: Zdiagnozowano u mnie w tym roku ADHD. Zaczęłam psychoedukację. To ważny moment, ale nie traktuję go jak manifestu – raczej coś, co przyszło naturalnie, w odpowiednim czasie. Długo czułam, że jest we mnie jakiś rodzaj wewnętrznego napięcia, którego nie potrafiłam nazwać. Zawsze byłam wrażliwa, czasem chaotyczna. Sądziłam, że taka po prostu jestem. Diagnoza okazała się raczej spokojnym uporządkowaniem tych elementów, a psychoedukacja dała mi narzędzia, które pomagają funkcjonować i być łagodniejszą wobec siebie. To nie tak, że nagle wszystko się zmienia, po prostu zaczynasz patrzeć na siebie z większym zrozumieniem. Maja Chitro: O ADHD u dorosłych mówi się w zasadzie od niedawna… I dlatego wiele osób nadal nie kojarzy go z dorosłością. Sama byłam zdziwiona, jak mało kobiet jest diagnozowanych. Często słyszy się też, że to modny temat, ale z mojego doświadczenia wynika coś zupełnie innego. Diagnoza pozwala nazwać to, co dotąd było mglistym przeczuciem, i przynosi to ulgę. Czujesz, że możesz wreszcie poskładać siebie z czułością, zamiast surowo oceniać. Otworzyło to w mojej głowie przestrzeń pozwalającą zajrzeć do swojego wnętrza z ciekawością, a nie z niepokojem. Byłaś, jak to się ładnie określa, żywym dzieckiem? Tak, byłam energiczna. Ale dopiero teraz rozumiem, że ADHD nie musi wyglądać jak obrazek z podręcznika. To nie tylko nadaktywność czy trudność w skupieniu. To też emocjonalność, rozpędzone myśli, skakanie między tematami, czasem trudność w domknięciu drobnych spraw. Najbardziej uderzyło mnie to, że można mieć ADHD, będąc jednocześnie osobą spokojną na zewnątrz. I dopiero z perspektywy dorosłej kobiety widzę, jak te puzzle układały się przez lata. Jak? Choćby prokrastynacja, która potrafi sparaliżować. Albo nadmiar emocji długo niemających ujścia. Wiele osób twórczych funkcjonuje podobnie – presja bodźców, bogaty świat wewnętrzny, intensywność przeżyć. Część z tych emocji znajduje spust w sztuce, ale część zostaje w środku i potrafi przytłoczyć. U mnie to często wyglądało tak, że zaczynałam pięć rzeczy naraz. Otwierałam jedną szafkę, kończyłam na reorganizacji całego mieszkania i oczywiście w połowie traciłam wątek. Byłaś wcześniej na terapii? Tak, przeszłam kilka procesów terapeutycznych. Każdy z nich był innym etapem. Terapia wiele mi ułożyła, pozwoliła zobaczyć, co niosę z sobą jako dorosła osoba. Kiedy później pojawiła się diagnoza ADHD, poczułam, że nie wywraca niczego do góry nogami, raczej domyka. Po czterdziestce odkrywanie nowych rzeczy o sobie nie jest ani późne, ani dramatyczne, to po prostu część drogi. I daje dużo ulgi, kiedy zaczynasz rozumieć nienazwane wcześniej mechanizmy. Skoro nauczyłaś się z sobą żyć, co się wydarzyło, że pomyślałaś o diagnozie? Chyba to, że spojrzałam trochę szerzej na rodzinne historie. Na to, jak różne doświadczenia przechodzą z pokolenia na pokolenie. W mojej rodzinie są obecne konsekwencje wojny i trudów tamtego czasu. Dopiero kiedy zostałam mamą pomyślałam, że to dobry moment, żeby przyjrzeć się temu głębiej. Nie dlatego, że coś było nie tak, ale chciałam być bardziej świadoma, nieść dalej jak najmniej niepotrzebnych obciążeń. Terapia zamknęła wiele tematów. A jeden impuls – książka polecona przez przyjaciółkę – sprawił, że poszłam na diagnozę. Testy potwierdziły ADHD i poczułam… spokój. Bo nagle okazało się, że mogę nauczyć się współpracować ze swoim „bałaganem”, a nie walczyć. I że taką też siebie lubię. Tej miłości uczę się codziennie. Ale chyba nie zawsze jest tak łatwo. Bywa różnie. Czasem jest przestrzeń, czasem wszystko gęstnieje. Są dni, kiedy mogę działać w lekkiej strukturze, i takie, kiedy trudno jest złapać oddech. To część procesu. Kiedy więc w końcu odetchnęłaś? Chyba wtedy, gdy zaczęłam przyznawać przed sobą, że jestem wrażliwa. A świat nie zawsze temu sprzyja. W naszym ostatnim wywiadzie rozmawiałyśmy o sytuacji na białoruskiej granicy – wtedy nikt nie wiedział, jak bardzo świat skręci w stronę niepokoju. Później przyszła wojna w Ukrainie, konflikt w Strefie Gazy. I to wszystko jako mama przeżywam intensywniej. Świat wymagający ciągłej czujności silnie wpływa na osoby, które głęboko czują. Uczę się patrzeć na to z dystansem, nie tracić jasności. Nie boisz się o tym mówić. Pochodzę z Krakowa, w mojej rodzinie jest obecna historia wojny, a także historia Żydów. Przez całe życie kochałam Izrael, mieszkają tam moi przyjaciele, którzy mają dziś ogromny problem, by odnaleźć się na nowo we własnej tożsamości. Po II wojnie światowej bardzo ważnym elementem było odbudowanie człowieczeństwa po Holokauście. A pamięć o ofiarach stała się jednostką oddzielającą dobro od zła. W tym, co wiąże się teraz z konfliktem palestyńsko-izraelskim, nie wolno zapomnieć o izraelskich ofiarach po terrorystycznej napaści Hamasu z 7 października 2023 roku. Ale dziś, po ponad dwóch latach, trudno nie zauważyć, że decyzje rządu Izraela noszą w sobie znamiona ludobójstwa na ludności palestyńskiej w Strefie Gazy. Nie chcę przy tym formułować prostych ocen. Mówię o tym, że świat stał się skomplikowany i pełny pęknięć, a my wszyscy – niezależnie, skąd pochodzimy – musimy poukładać nasze wartości na nowo. Jako mama zastanawiam się, jak tłumaczyć ten świat synowi. Staram się pokazywać mu jasność, nawet jeśli rzeczywistość bywa trudna. George R.R. Martin napisał kiedyś: „Gdy mowa o jutrze, nie ma nic pewnego”… I chyba chodzi właśnie o umiejętność odnalezienia się w niepewności. Czuję, że jestem teraz zawodowo w dobrym miejscu. Doceniam, że mogłam zrobić przerwę w filmie, wrócić do teatru, że mogę wybierać projekty bardziej świadomie. Jestem wdzięczna za długofalowe współprace reklamowe, które dają stabilność. Mam wokół siebie ludzi, na których mogę liczyć. I to jest ogromny komfort. Jednocześnie chciałabym być dla siebie łagodniejsza – bo osoby z ADHD potrafią być wobec siebie przesadnie surowe. Zaczynasz to rozpoznawać. A nauczyłaś się wynagradzać siebie? Uczę się. Na przykład, że warto czasami sprawić sobie drobną przyjemność albo – jeśli masz taką możliwość – rzucić wszystko i wyjechać, gdziekolwiek. Zrobić reset. Jeśli chodzi o podróże, nie mam wyrzutów sumienia. Najchętniej z bliskimi. Chwile spędzone razem, czas, są bezcenne. Uważam też, że powinnością aktora jest nieustanne inwestowanie w siebie od strony emocji, wrażeń, doświadczeń, inspiracji. Skoro mówisz o powinnościach aktora, to jaka jest rola artysty w przestrzeni publicznej? Bycie osobą publiczną to wielki przywilej. Jeśli czasami można dać coś od siebie światu albo opowiedzieć się po słusznej stronie i zabrać głos, to moim zdaniem warto. Z empatią, bez udawania eksperta. Kiedyś usłyszałam określenie, że to „bierny aktywizm”, nie zgadzam się. Jeśli choć jedna osoba poczuje dzięki temu wsparcie, że z jakimś poglądem na sprawę nie jest sama, ma to sens. Ma to też swoją cenę. Ale mam prawo zabrać głos i mówić o rzeczach palących. Nie jestem tylko aktorką, ale też mamą, żoną, partnerką, obywatelką, człowiekiem. I chcę spojrzeć sobie bez wstydu w oczy. I w oczy mojego dziecka. To moja walka o lepszą rzeczywistość dla niego. Niczego nie żałujesz? Nie. Ani w życiu, ani zawodowo. Świadomie wybieram role, wiedząc, że mój syn je kiedyś zobaczy. Podobnie myślę o moich działaniach społecznych – dziecko chłonie fakt, że mama i tata są aktorami na własnych zasadach. I bywa to zabawne. Zdarza się, że moja twarz pojawia się na billboardach. Dla synka jest to oczywiste do tego stopnia, że ostatnio zapytał kolegę w szkole, na którym budynku wisi jego mama. To pokazuje, że dziecięca perspektywa potrafi pięknie studzić emocje i prostować rzeczywistość. Wspomniałaś o rolach – często pyta się aktorki, czy nie żałują ról i pokazywania ciała. Jakimś cudem te pytania nigdy nie docierają do aktorów Kobiety często muszą się tłumaczyć z tego, z czego mężczyzn nikt nie rozlicza. W naszym domu rozumiemy specyfikę zawodu. Jeśli decyduję się na trudne sceny, to dlatego, że widzę sens w historii, którą opowiadam. Moje granice są wyraźne i wiem, jak o nie dbać. Skoro mówimy o filmie – 30 stycznia premiera „Zapisków śmiertelnika”, onirycznego obrazu, w którym o trudnych tematach, choćby odchodzenia, opowiada się za pomocą mądrego, czarnego humoru. To historia mężczyzny – zdawałoby się – sukcesu, który jedzie nad morze, by popełnić samobójstwo. Grasz tam prokuratorkę. Czekałam na tę premierę trzy lata! To mądry film. Delikatny, dowcipny, a jednocześnie odważnie poruszający temat śmierci, który w naszej kulturze jest zamiatany pod dywan. Lubię takie opowieści, które wzbudzają emocje, a jednocześnie oswajają trochę widza z tym, co trudne. W filmie pojawiają się duchy… Bardzo interesują mnie tradycje, rytuały, sposób, w jaki ludzie różnych kultur próbują opisywać to, czego nie da się uchwycić. Ktoś powiedział mi, że nieważne, w co się wierzy – ważne, żeby wierzyć. Duchowość jest mi bliska, ale nie w sensie dosłownych zjawisk. W naszych słowiańskich tradycjach pojawiało się przekonanie, że jesienią świat żywych i świat umarłych są bliżej siebie. To dla mnie ciekawa opowieść o tym, jak bardzo ludzie potrzebowali symboli, by poradzić sobie z lękiem przed przemijaniem. To niejedyny film z Twoim udziałem wykorzystujący wierzenia i duchy. Jesienią 2026 roku do kin wejdzie inspirowany kaszubskim folklorem horror „Opi”. Właśnie skończyliśmy do niego zdjęcia. W kulturze Słowian mówiło się, że dzieci w czepku urodzone (w nienaruszonych błonach płodowych – przyp. red.) zwiastują szczęście. Kaszubi z kolei uważali, że w czepku rodzi się opi – upiór. Najpierw więc czepek palono i ścierano, a potem podawano dziecku z mlekiem. Gdy maluchom wyrastały jedynki, wyrywano je i kazano im nosić na szyi. Po śmierci obcinano głowę, by opi nie mógł powstać z grobu, pukać do szyb i zabijać żywych. W latach 50. i 60. XX wieku wydało się to jednak Kaszubom zbyt drastyczne, więc obcinali tylko palec, po czym wrzucali go do kubka z kawą, którą później wypijała rodzina. W znacznej mierze jest to też film oparty na faktach… W „Opi” pojawią się trzy pokolenia kobiet i tylko cztery aktorki. Intymny, kobiecy obraz. Ta intymność i kobiecość w scenariuszu sprawiły, że przyjęłaś propozycję roli od reżyserki Marty Giec? Też, ale przede wszystkim energia Marty. Jej spojrzenie, wrażliwość. Poczułam, że chcę być częścią tej historii i jej filmowego debiutu. To intuicja, a ta rzadko mnie zawodzi. A co w ogóle musi Cię zainteresować w filmie, żebyś chciała w nim grać? Potrzebuję czuć, że bohaterka jest traktowana podmiotowo, że ma coś do przeżycia, nie jest tylko dodatkiem. Lubię, kiedy film ma warstwę, która zostaje z widzem dłużej. Choć sama rozrywka też ma w sobie ogromną wartość – śmiech, oddech, oderwanie od codzienności to także misja. Aktorów, jeszcze przed wojną, nazywano komediantami. Ostatnio mój syn zapytał: „Idziesz znów do swojej pracy, w której się tak wygłupiasz?”. A ja się przejmuję, analizuję… Często to robisz? Niestety tak. Od dziecka byłam uczona samodzielności, odpowiedzialności, dlatego dziś uczę się, że mogę czasem prosić o pomoc. Że nie muszę sama ogarniać wszystkiego. Długo Ci zajęło nauczenie się odpuszczania w relacji? Niedawno zaczęłam. Coś pękło? Nie, to naturalny proces. Urodziłam dziecko, stworzyłam ognisko, wsadziłam ten wagon na tory i pozwoliłam mu jechać. I czasami tylko zerkam, czy jedzie w dobrym kierunku. Twoja diagnoza była pomocna w tych kwestiach? Wiesz, że tak? Bo potrafię dziś powiedzieć: „Przepraszam, w ogóle tak nie myślę, nie chcę się kłócić. To nie ja, tylko moje ADHD”, więc ta świadomość dużo zmienia. A dużo się kłócisz? Mało, ale jeśli już, to na zabój! Na szczęście krótko i potem szybko się godzę. Na koniec, podsumowując tę rozmowę – jak nie zatracać zdolności do odczuwania uroków świata? Bo mimo że żyjemy w niespokojnych czasach, świat jest piękny. Mój syn mnie tego uczy. Dzieci zachwycają się codziennością, każdą drobnostką. I ta umiejętność jest zaraźliwa. Staram się ją w sobie pielęgnować. To perspektywa Magdy-mamy. A Twoja osobista? Mamy z Mateuszem rytuał – co wieczór opowiadamy sobie jedną dobrą rzecz, która wydarzyła się w ciągu dnia. Nawet jeśli to jest coś malutkiego: spacer czy kawa wypita w spokoju. Nauczyłam się zasypiać z czymś pozytywnym, nie z napięciem. I nie chodzi o to, żeby każdy dzień był produktywny, bo nie da się go zawsze przeżyć na sto procent. Czasem leżysz pod kocem, zmęczona, z nieumytymi naczyniami w kuchni – i to też jest w porządku. Można wtedy powiedzieć sobie: „To też było ekstra. Dobrze, że dałam sobie do tego prawo”.
Z każdą minutą tego serialu będziesz czuć większy niepokój. To najlepszy polski thriller Cobena na Netflixie
„Zachowaj spokój” to polski thriller do obejrzenia na platformie Netflix, który wciąga bez pamięci. Żadna inna adaptacja Harlana Cobena nie ma tak doborowej obsady.
Spis treści: Polskie adaptacje na podstawie Harlana Cobena O czym jest polski thriller „Zachowaj spokój”? Rodzinne sekrety i niebezpieczne zniknięcie w „Zachowaj spokój” Obsada polskiego serialu „Zachowaj spokój” Warszawa drugoplanową bohaterką serialu „Zachowaj spokój” Najlepszy polski thriller Cobena na Netflixie Polskie adaptacje na podstawie Harlana Cobena Netflix stale powiększa katolog tytułów opartych na bestsellerowych książkach amerykańskiego mistrza thrillerów. „Już mnie nie oszukasz” ,„Niewinny” , „W głębi lasu”, czy „The Stranger” wciągnęły cię bez reszty? Serial kryminalny na podstawie powieści Harlana Cobena (dosłownie) zmiata je z planszy. „Zachowaj spokój” to często niesłusznie omijany polski thriller na Netflix z nutką rodzinnych sekretów. O czym jest polski thriller „Zachowaj spokój”? Prestiżowe osiedle i sielankowe życie zamożnych mieszkańców Warszawy zostaje zaburzone, gdy po śmierci przyjaciela bez śladu znika osiemnastoletni Adam. Zniknięcie nastolatka wymyka się spod kontroli, a za sprawę biorą się zaniepokojeni rodzice zaginionego – w rolach Magdalena Boczarska i Leszek Lichota. Niewyjaśniona zagadka i skrywane sekrety mieszają się w tym serialu z trudami dorastania i rodzicielskim niezrozumieniem, powodując gęstą atmosferę. Sześcioodcinkowa adaptacja bestsellerowego thrillera usatysfakcjonuje miłośników produkcji pełnych zwrotów akcji i fabularnych zawirowań. Rodzinne sekrety i niebezpieczne zniknięcie w „Zachowaj spokój” Zbuntowani nastoletni dresiarze i rodzice, którzy szukają odpowiedzi na temat zniknięcia swojego syna. Muszę przyznać, że podobało mi się to zderzenie dwóch różnych światów. Zestawienie powierzchownie szczęśliwej i zgodnej, lecz skrywającej przed sobą sekrety rodziny, która musi zmierzyć się z dotąd nieznanymi o sobie faktami, zdecydowanie buduje napięcie i nadaje wyrazistości. Ten polski thriller to lawina wydarzeń. Stawia za cel odpowiedź na pytania o granicę ochrony rodzicielskiej i konsekwencje podejmowanych decyzji. Obnaża wykreowane "cukierkowe" życie zamożnej warszawskiej społeczności. Obsada polskiego serialu „Zachowaj spokój” Największym atutem tej polskiej produkcji kryminalnej jest doborowa obsada. Już sam widok Magdaleny Boczarskiej, Leszka Lichoty, Agnieszki Grochowskiej czy Grzegorza Damięckiego zachęca mnie do obejrzenia. I nie mylę się - odtwórcy głównych ról nie zawodzą. Nie zawodzi też kreacja pokoleniowa, w której młodzi naprawdę są „cool” i „na czasie”. Warszawa drugoplanową bohaterką thrillera „Zachowaj spokój” Zdjęcia do serialu zostały zrealizowane głównie w Warszawie. Za reżyserię odpowiadał Michał Gazda. Filmowiec stworzył obraz, w którym stolica Polski stała się tłem dla mrocznego thrillera. Najlepszy polski thriller Cobena na Netflixie Harlan Coben i Netflix to duet idealny. Współpraca poczytnego pisarza i giganta streamingowego dostarcza kryminalne produkcje dla fanów mrocznych klimatów na najwyższym poziomie. Biblioteka stale się powiększą, dostarczając widzom nowe pozycje wciągające bez reszty.
Ten polski kryminał z Boczarską jest zdecydowanie zbyt mało znany, a intryguje jak „Belfer” i „Rojst”
„Żywioły Saszy – Ogień” to polski kryminał na Max na podstawia bestsellera Katarzyny Bondy. Wciągający tytuł pełen sekretów z każdą minutą pogłębia napięcie.
W tym artykule: Polski kryminał "Żywioły Saszy - Ogień"? - fabuła Bardzo dobry serial kryminalny Magdalena Boczarska gra tajemniczą profilerkę Adaptacja bestsellera Katarzyny Bondy Wciągający polski kryminał na Max Co obejrzeć po "Żywioły Saszy - Ogień"? Twórcy topowego serialu Polski kryminał "Żywioły Saszy - Ogień" - fabuła Po latach spędzonych w Wielkiej Brytanii, Sasza Załuska wraca do kraju nad Wisłą. Czas spędzony poza granicami Polski wykorzystała na doskonalenie się w zawodzie profilerki. Tuż po powrocie do Łodzi uzdolniona policjantka dostaje nierozwikłaną sprawę podpaleń i wybuchów w mieście. Przełożeni liczą, że jej zaangażowanie i analityczne zdolności pozwolą rozwiązać budzącą niepokój sprawę. Jednak Sasza jest nie tylko psycholożką policyjną, ale również matką 7-letniej dziewczynki, którą niechętnie zostawia, by włączyć się do śledztwa. W trakcie dochodzenia okazuje się, iż wydział łódzkiej policji zajmujący się sprawą, niechętnie podchodzi do nowej koleżanki. Mimo swojej bezskuteczności, koledzy z pracy podważają kompetencje i techniki profilerki. Na domiar złego, sprawa nie jest łatwa, a z ustaleń wynika, że nie szybko zostanie zamknięta. Każdego dnia zespół odkrywa nowe fakty, które są pełne tajemnic. Kryminalna zagadka to tylko z kilku wątków serialu. Gdy śledztwo zaprowadza Saszę w ślepy zaułek, bohaterka musi zmierzyć się również z prywatnymi problemami. Kobietę wciąż prześladują cienie trudnej przeszłości, które nie pozwalają uwolnić się jej od bolesnych wspomnień. Bardzo dobry serial kryminalny Trudno będzie ci się oprzeć temu serialowi. Zwłaszcza jeśli, tak jak mnie, pochłonęły cię polskie produkcje kryminalne - „Chyłka” z Magdaleną Cielecką, czy „Szadź" z Maciejem Stuhrem. Wyróżnia go wielowątkowa akcja, mroczny klimat i wewnętrzne dylematy głównej bohaterki. Polski kryminał „Żywioły Saszy - Ogień” wyróżnia także gwiazdorska obsada, w tym jedna z moich najbardziej cenionych polskich aktorek – Magdalena Boczarska, która znakomicie odegrała rolę skomplikowanej i skrywającej bolesne sekrety z przeszłości kobiety. Dodatkowo intrygująca historia, która w każdym odcinku wprowadza w labirynt zagadek. Uwierzcie, że w trakcie seansu zrozumiecie, że im bliżej odkrycia oblicza łódzkiego podpalacza, tym boleśniejsza okaże się prawda. Świetny scenariusz, skrupulatnie budowana akcja oparta na śledztwie i trudach przeszłości oraz mroczna atmosfera, wciągną cię w binge-watching. Siedem odcinków pochłonęłam w jeden wieczór (praktycznie nie odchodząc od telewizora). Produkcja trzyma w napięciu jak najlepsze szwedzkie kryminały. To jedna z moich ulubionych polskich pozycji z kryminalną zagadką w tle. Magdalena Boczarska gra tajemniczą profilerkę Główna rola została powierzona w ręce Magdaleny Boczarskiej. Aktorka wcieliła się w tajemniczą profilerkę Saszę Załuską, bohaterkę o trudnej przeszłości, pełną emocji i wewnętrznych sprzeczności. W obsadzie nie brakuje znanych nazwisk. W serialu występują również: Mirosław Haniszewski, Arkadiusz Jakubik, Piotr Cyrwus, Aleksandra Popławska i Agnieszka Żulewska. Adaptacja bestsellera Katarzyny Bondy „Żywioły Saszy – Ogień” to polski serial kryminalny stworzony na podstawie bestsellera „Lampiony” autorstwa Katarzyny Bondy. To trzecia część cyklu o Saszy Załuskiej, która jako profilerka angażuje się w skomplikowane i niebezpieczne sprawy kryminalne. Ekranizacja zachowuje charakterystyczny dla książki elementy, takie jak rozbudowane tło społeczne, psychologiczna głębia postaci oraz mroczny klimat miasta. Choć ostatecznie twórcy zdecydowali się na pewne zmiany fabularne, fani kryminalnych historii pokochali ten serial. Wciągający polski kryminał na Max Serialową adaptację dzieła Katarzyny Bondy obejrzycie na Max oraz na Player. To kolejna polska produkcja, którą dodano do biblioteki platform. Aktualnie widzowie mają spory wybór rodzimych produkcji, ale "Żywioły Saszy - Ogień" powinien obejrzeć każdy, kto lubi trzymające w napięciu sprawy kryminalne. Co obejrzeć po "Żywioły Saszy - Ogień"? Gdy za brak upragnionej wiosny, dobry kryminał potrafi wciągnąć bez pamięci. Oprócz zajmującego serialu z Magdaleną Boczarską, biblioteki platform streamingowych pękają w szwach od wybitnych przedstawicieli tego gatunku. Jeśli „Żywioły Saszy – Ogień” obejrzysz jednym tchem, kolejnymi interesującymi propozycjami mogą być te polskie seriale kryminalne: "Klangor" "Belfer" "Odwilż" "Morderczynie" "Nieobecni" "Rojst" "Przesmyk" "Śleboda" "Zachowaj spokój" Zobacz też: Gdybym miała wskazać najmroczniejszy polski serial na Netflix, bez wahania wybieram ten thriller. Duszna atmosfera aż kipi z ekranu Twórcy topowego serialu Za reżyserię polskiego kryminału na Max jest odpowiedzialny Kristoffer Rus, a autorką zdjęć została Karina Kleszczewska. Scenariusz produkcji stworzyli Dana Łukasińska i Michał Wawrzecki w porozumieniu z Darią Rogozińską i Dorotą Chamczyk. Scenografia powstała dzięki pracy Aleksandry Kierzkowskiej, a kostiumy wyszły spod ręki Barbary Łagowskiej. Kierownikiem produkcji był Jan Kaczmarski. Twórcy na miejsce rozgrywania się akcji wybrali Łódź.
Ten polski film z Magdaleną Boczarską obejrzały w kinie prawie 2 mln widzów. Historia wywołuje wypieki na twarzy
„Sztuka kochania. Historia Michaliny Wisłockiej” to biograficzny film z 2017 roku o lekarce, która zrewolucjonizowała polską seksualność, publikując bestsellerowy poradnik. Produkcja przyciągnęła blisko 1,7 mln widzów i zarobiła aż 35,6 mln złotych.
W tym artykule: O czym jest film „Sztuka kochania. Historia Michaliny Wisłockiej”? Obsada filmu „Sztuka kochania” Gdzie obejrzeć „Sztukę kochania” online? O czym jest film „Sztuka kochania. Historia Michaliny Wisłockiej”? „Sztuka kochania. Historia Michaliny Wisłockiej” to film biograficzny z 2017 roku w reżyserii Marii Sadowskiej. Opowiada o życiu jednej z najbardziej kontrowersyjnych (ale i zasłużonych) postaci w historii Polski w XX wieku – Michaliny Wisłockiej, lekarki, seksuolożki i autorki kultowego poradnika „Sztuka kochania”. Produkcja ukazuje trzy kluczowe etapy życia Wisłockiej, które miały wpływ na jej późniejsze działania oraz decyzję o napisaniu książki stanowiącej rewolucję dla życia seksualnego Polaków. Produkcja przedstawia jej życie prywatne, trudną walkę o uznanie zawodowe oraz momenty, które doprowadziły ją do kontrowersyjnego, ale i przełomowego momentu w historii społecznej Polski – publikacji w 1978 roku. Fabuła nie tylko ukazuje życie bohaterki, ale także szerszy kontekst społeczny, gdzie musiała zmagać się z uprzedzeniami i konserwatywnymi normami. View oEmbed on the source website Obsada filmu „Sztuka kochania” W filmie „Sztuka kochania. Historia Michaliny Wisłockiej” występuje wielu znanych polskich aktorów. Główną rolę Michaliny Wisłockiej zagrała Magdalena Boczarska, a jej występ spotkał się z dużym uznaniem. Boczarska w mistrzowski sposób oddała charakter swojej bohaterki, ukazując zarówno jej zmagania zawodowe, jak i osobiste. Pozostali członkowie obsady to m.in. Eryk Lubos (wcielił się w postać Jurka), Justyna Wasilewska, która zagrała Wandę, oraz Piotr Adamczyk, który zagrał Stanisława Wisłockiego, męża Michaliny. W produkcji występują także Jaśmina Polak jako redaktorka Tereska oraz Nikodem Kasprowicz w roli Jana Brauna, brata Michaliny. Wśród pozostałych aktorów znaleźli się również: Danuta Stenka, Karolina Gruszka, Borys Szyc, Katarzyna Kwiatkowska, Wojciech Mecwaldowski, Arkadiusz Jakubik i Artur Barciś. Gdzie obejrzeć „Sztukę kochania” online? „Sztuka kochania. Historia Michaliny Wisłockiej” jest dostępna online dla użytkowników z subskrypcją na platformach Amazon Prime Video oraz HBO Max. Dzięki tym serwisom streamingowym, widzowie mogą wygodnie obejrzeć ten film w domowym zaciszu. Warto sprawdzić dostępność na tych platformach, aby cieszyć się historią jednej z najbardziej kontrowersyjnych, ale i barwnych postaci w polskiej historii.
To może być najlepszy thriller kryminalny tego roku. Takiej obsady nie miał dotąd żaden polski serial
Spin-off "Chyłki" nadchodzi. Thriller kryminalny "Langer" zadebiutuje na platformie SkyShowtime tej wiosny. Obsada polskiego serialu z Boczarską, Gierszałem i Adamczykiem robi wrażenie. Sam Remigiusz Mróz jest zachwycony.
O czym będzie thriller kryminalny na podstawie powieści Remigiusza Mroza? Jakub Gierszał jako główny bohater – co wiemy o jego roli? Doborowa obsada serialu "Langer"– kto jeszcze pojawi się w produkcji? Twórcy polskiego serialu to znani profesjonaliści Gdzie i kiedy zobaczymy spin-off „Chyłki”? Dlaczego warto czekać na ten polski thriller kryminalny? O czym będzie thriller kryminalny na podstawie powieści Remigiusza Mroza? Nowy thriller kryminalny inspirowany twórczością Remigiusza Mroza to spin-off jednego z jego najbardziej popularnych cykli kryminalnych. Na ekranie pojawią się postacie znane z powieści autora, a fabuła skoncentruje się na wciągającej historii kryminalnej. Produkcja ma łączyć elementy thrillera i mocnych emocji, oferując widzowi intensywną akcję i mroczne tajemnice. Działania głównych bohaterów rozgrywać się będą w polskim środowisku przestępczym, pełnym nieoczekiwanych zwrotów akcji. Fabuła serialu czerpie inspirację z "Chyłki" Remigiusza Mroza, jednak sama adaptacja ma być świeżym podejściem do znanej historii. Producenci zapowiadają, że serial zaskoczy nawet najbardziej wiernych fanów książek autora. Jakub Gierszał jako główny bohater – co wiemy o jego roli? W główną rolę serialu wciela się Jakub Gierszał, znany polski aktor, który zdobył serca widzów swoją charyzmą i talentem. Gierszał to postać, której nie trzeba nikomu przedstawiać, mając na koncie liczne role w polskim kinie i telewizji. W tej produkcji zagra bohatera doskonale znanego fanom „Chyłki” - Piotra Langera, młodego biznesmena i seryjnego zabójcę w jednym. Doborowa obsada serialu "Langer"– kto jeszcze pojawi się w produkcji? W spin-offie Mroza pojawi się nie tylko Jakub Gierszał, ale także wielu innych aktorów, którzy dopełnią historię i wprowadzą dodatkowe wątki. U boku aktora zobaczymy Magdalenę Boczarską, która wcieli się w postać Karoliny Siarkowskiej. Natomiast Julia Pietrucha zagra Ninę Pokorę, bohaterkę, która będzie miała romans z tytułowym Langerem. Obsadę zamyka jeden z uwielbianych w Polsce aktorów. Twórcy polskiego serialu to znani profesjonaliści Wiadomo, że tytuł został przygotowany przez zespół doświadczonych twórców. Produkcją zajmie się Viola Zaorska, odpowiedzialna za „Chyłkę” i „Behawiorystę”, a wyreżyseruje Łukasz Palkowski. Scenariuszem zajęli się: Katarzyna Górtat-Rzepka i Piotr Rzepka. Sam Remigiusz Mróz podkreślił, że ma nadzieję, że ten duet będzie na stałe obecny przy realizacji jego książek. Wyświetl ten post na Instagramie Post udostępniony przez Remigiusz Mróz (@remigiuszmroz) Gdzie i kiedy zobaczymy spin-off „Chyłki”? Premiera serialu odbędzie się już wiosną tego roku, a produkcja będzie dostępna na platformie SkyShowtime. To kolejna duża produkcja w katalogu tej platformy, oferująca polskim widzom wysokiej jakości thriller kryminalny. Dlaczego warto czekać na ten polski thriller kryminalny? Spin-off Remigiusza Mroza to serial, na który czekają fani kryminałów i thrillera. Z Jakubem Gierszałem w roli głównej, produkcja na pewno zyska wielu zwolenników. Serial zapowiada się na hit, a premiera na platformie SkyShowtime już wiosną 2025 roku przyciągnie wielu widzów. Dodatkowo obsada, będąca połączeniem doświadczonych i młodych talentów, zapewni wysoką jakość tej produkcji. Zobacz też: Niedoceniony polski serial kryminalny na Max. Wciągający tytuł trzyma w garści aż do napisów końcowych
Ten polski serial na motywach skandynawskiego kryminału Viveki Sten to ukryta perełka. W obsadzie Kulig i Boczarska
Polskie seriale kryminalne nie odbiegają jakością od tych skandynawskich. Podobnie jak one, łączą psychiczne napięcie, tajemnicę i surowe krajobrazy. Taki jest właśnie serial „Zbrodnia” z doskonałą obsadą i świetną intrygą.
Viveka Sten to poczytna, szwedzka pisarka uwielbiana także w Polsce. Nic dziwnego, że polscy twórcy postanowili zekranizować jej powieści. Serial czerpie inspirację z jej cyklu Sandhamn Murders, czyli serii kryminałów osadzonych w szwedzkim Sandhamn, pełnym tajemnic i skomplikowanych relacji międzyludzkich. W rodzimej wersji akcja dzieje się na Helu. Serial „Zbrodnia” – o czym jest? Serial „Zbrodnia” ma dwa sezony. W pierwszym para warszawiaków, Agnieszka i Jerzy (Magdalena Boczarska i Radosław Pazura), spędza wakacje na Helu, ale ich spokój zostaje zakłócony przez znalezienie zwłok mężczyzny na plaży. Agnieszka, która jest psycholożką, zaczyna angażować się w sprawę, co prowadzi do odkrycia mrocznych tajemnic lokalnej społeczności. Śledztwo prowadzi komisarz Tomasz Nowiński (w tej roli Wojciech Zieliński). W drugim sezonie podczas wyścigu konnego zostaje zabity jego zwycięzca, Norbert Brzozowski. Mężczyzna zostaje zastrzelony. W trakcie śledztwa, a także z rozmów osób, które go znały, okazuje się, że Brzozowski dysponował wielkim majątkiem. Pozornie charyzmatyczny i lubiany, miał jednak sporo skrywanych tajemnic. W toku śledztwa okazuje się, że jest wiele osób, które skorzystałyby na jego śmierci: czy był to syn, z którym denat zerwał kontakty? Zdradzona żona czy kochanka, która miała już dość obietnic bez pokrycia? Pod lupą śledczych znajdą się także wspólnicy Brzozowskiego, którym śmierć biznesmena także jest na rękę. Serial „Zbrodnia” – opinie „Zbrodnia” spotkała się z mieszanymi opiniami krytyków i widzów. Zwracano uwagę na realizacyjne niedociągnięcia, np. siermiężne lokowanie produktów i nierówną grę aktorską. Serial ma jednak wielu fanów, zwłaszcza wśród wielbicieli prozy Sten i skandynawskich klimatów. „Ogromnym atutem tego filmu na tle innych współczesnych polskich produkcji z gatunku kina sensacji jest brak obrzydłych, sztampowych i zazwyczaj straszliwie prymitywnie poprowadzonych wątków policyjno-małomiasteczkowej korupcji, przestępczości zorganizowanej i pijaństwa. Tutaj mamy do czynienia z kryminałem klasycznym – zagadką dotyczącą jednego, indywidualnego przestępstwa. Drugim, ogromnym atutem filmu są niezwykłej urody zdjęcia. Przyznam, że mam wielką słabość do Wybrzeża; sądzę jednak, że piękne zdjęcia lotnicze Półwyspu Helskiego i rozsłoneczniona, piaskowa paleta kadrów nikogo wrażliwego na stronę wizualną filmów nie pozostawi obojętnym. Niczego też nie można zarzucić grze aktorskiej – fabuła co prawda nie dostarcza scen wymagających od aktorów popisów maestrii, ale zagrać w sposób prosty i przekonujący to też sztuka" - możemy przeczytać na Filmwebie.
Kwiecista sukienka midi to nawet zimą 2025 ulubiony element wieczorowej garderoby Magdy Boczarskiej. Ultrakobieca propozycja bajecznie wyciąga sylwetkę
Zimą 2025 w casualowych stylizacjach królują dzianinowe i mięciutkie model z dobrym składem, ale wzorem Magdy Boczarskiej kwiecista sukienka midi to wciąż element naszej szafy nawet na mroźne dni.
Magda Boczarska, której stylizacje z filmowych premier podziwiamy z niemałym zachwytem, została wczoraj uchwycona w wieczorowej stylizacji, która skradła nasze serce. Kwiatowa sukienka to wybór aktorki na zimowy wieczór, na którym wspólnie z Julią Wieniawą i Bogną Sworowską celebrowały zbliżające się święta. Kwiecista sukienka midi to wybór Magdy Boczarskiej na zimę 2025 Choć kwiatowe sukienki kojarzą się głównie z wiosną i latem, Magda Boczarka udowadnia, że ten print można również nosić zimą 2025. Aktorka na spotkanie rodziny L'Oréal Paris włożyła czarną sukienkę w malinowe kwiaty. W kreacji z długim rękawem, dekoltem w literę V i marszczeniem na na froncie prezentowała się ultrakobieco. Midi długość tubowy kształt genialnie wyeksponował sylwetkę. Do stylizacji aktorka dorzuciła złote kolczyki w kształcie klasycznych kółek, które wyraźnie odznaczały się w uszach. Jestem fanką minimalistycznego upięcia Magdy i naturalnego make-upu. "Sleek bun" w stylu Hailey Bieber idealnie podkreślił jej wyjątkową urodę. To już drugi raz, kiedy Boczarska decyduje się na kwiatową sukienkę w przylegającym wydaniu. Elegancki element garderoby wieczorowej miała na sobie również na konferencji z twórcami i obsadą filmu "Heaven in Hell", w którym odegrała główną rolę. Kwiecistą sukienkę midi możesz śladem Magdy Boczarskiej nosić z parą kowbojek do połowy łydki niczym niepoprawna romantyczka lub przełamując jej kobiecy wymiar z motocyklowymi butami w stylu prawdziwych rebeliantek. Stylistki są pewne – ta ultramodna sukienka dla 50 latki w stylu Jackie O. to hit na jesień 2024. Czyni cuda dla każdej sylwetki
Magdalena Boczarska w skórzanym zestawie i elegancki Mateusz Banasiuk udowadniają, że są najbardziej stylową parą polskiego show-biznesu
Magdalena Boczarska i Mateusz Banasiuk to jedna z najpiękniejszych i najbardziej utalentowanych par polskiego show-biznesu. Od lat tworzą zgrany duet mimo kontrowersji związanych z różnicą wieku – aktorka jest starsza od swojego partnera. Stylowa para pojawiła się dziś rano przed studiem "Dzień dobry TVN" i jak zwykle zachwyciła.
W tym artykule: Magdalena Boczarska i Mateusz Banasiuk – historia związku Magdalena Boczarska i Mateusz Banasiuk razem w życiu prywatnym i na scenie Magdalena Boczarska i Mateusz Banasiuk – historia związku Magdalena Boczarska i Mateusz Banasiuk poznali się w 2014 roku i od tego czasu tworzą zgraną parę. Wcześniej aktorka była związana z Tomaszem Karolakiem, z którym rozstała się po 6 latach. Medialne zerwanie nie było łatwe, przez co Boczarska miała obawy, wiążąc się z młodszym o 7 lat mężczyzną. Szybko okazało się, że była to miłość od pierwszego wejrzenia. Jej owocem jest 7-letni już syn Henryk. Artyści bardzo dbają o swoją prywatność i stronią od wzbudzania sensacji, a komentarze na temat dzielącej ich różnicy wieku bywają dla nich krzywdzące. W wywiadzie dla magazynu "Wprost" Boczarska odniosła się do nich: Mężczyźni, którzy mają młodsze partnerki nikogo nie dziwią. Inaczej sprawa wygląda, gdy jest się kobietą. Niby mówi się głośno o tym, że nie powinno budzić to kontrowersji, że to nic innego jak zwykły ageizm. Niestety cały czas w społeczeństwie tak jest, że kobieta z młodszym partnerem budzi zdziwienie, zainteresowanie, jakby było to coś egzotycznego. Mimo wszystko para tworzy udany związek, a ich naturalność rozczula za każdym razem, gdy pojawiają się razem w przestrzeni publicznej. Magdalena Boczarska i Mateusz Banasiuk razem w życiu prywatnym i na scenie Nie inaczej było dziś rano, gdy Magdalena Boczarska i Mateusz Banasiuk pozowali wspólnie przed studiem "Dzień dobry TVN". Stylowy duet jak zwykle zachwycił. Boczarska miała na sobie skórzany komplet składający się ze spodni i ramoneski oraz kontrastową bluzkę w paski. Szyku dodawały najmodniejsze buty sezonu – baleriny z noskiem w szpic. Banasiuk postawił na klasyczną elegancję, czyli beżowy trencz i garniturowe spodnie przełamane koszulką polo. Aż trudno oderwać od nich wzrok! Para opowiedziała w programie o wspólnym projekcie, w jakim jeszcze ich nie widzieliśmy. Artyści wystąpią po raz pierwszy razem na deskach teatru IMKA w sztuce "Wypiór”.
Świąteczna kampania Apart 2023: Magdalena Boczarska, Małgorzata Socha, Maria Dębska i Julia Wieniawa prezentują biżuterię, która idealnie wpisuje się w klimat Bożego Narodzenia
Nadchodzą święta, a nic nie dodaje im magii bardziej, niż rodzinne tradycje, niezależnie od tego, czy jest to wspólne pieczenie pierniczków, ubieranie choinki, podziwianie iluminacji czy wreszcie wymienianie się prezentami. Jednym z elementów, które zwiastują nadchodzący czas w gronie bliskich, już od lat jest również coroczna kampania świąteczna marki Apart.
„Prezentami zaczaruj święta”: świąteczna kampania Apart 2023 Tym razem w magiczny klimat Bożego Narodzenia wprowadzają nas aż cztery ambasadorki marki – Magdalena Boczarska, Małgorzata Socha, Maria Dębska i Julia Wieniawa. Bohaterki kampanii emanują elegancją gwiazd złotej ery Hollywood. Uwagę przykuwają ich dopracowane fryzury, kreacje w stylu glamour, z cekinami i piórami na czele, a także oczywiście olśniewająca biżuteria. Nie bez znaczenia jest również drugi plan – tłem dla zdjęć stał się podświetlony napis Apart. To odwołanie do słynnego Hollywood Sign, usytuowanego na wzgórzach Los Angeles symbolu amerykańskiej kinematografii. View Ediplayer on the source website W nowej kampanii świątecznej marce przede wszystkim jednak udało się uchwycić wszystko to, za co najbardziej kochamy Boże Narodzenie – od bajkowej scenerii, przez nastrojową muzykę, aż po pojawiające się w tym okresie emocje. Jej premiera to znak, że można zaczynać przygotowania i poszukiwania prezentów. A skoro mowa o obdarowywaniu, to na naszych świątecznych listach życzeń wysokie miejsce niezmiennie zajmuje właśnie biżuteria Apart. W najnowszej kampanii marki znajdziemy całe mnóstwo inspiracji i propozycje wpisujące się w najważniejsze trendy tego sezonu. Wszystko wskazuje na to, że tegoroczne święta będą mienić się blaskiem kolorowych kamieni szlachetnych. Aktorka Maria Dębska prezentuje kolekcję Kolory, która oczarowała nas swoim odświętnym charakterem. Wzrok przyciągają tu szmaragdy, szafiry czy tanzanity, które przenikają się z luksusowymi diamentami i brylantami. Niezależnie od tego, na który wzór się zdecydujemy, możemy być pewni, że nikt nie przejdzie obok nas obojętnie. Niezauważeni nie pozostaniemy również w propozycjach z kolekcji Vintage, którą w kampanii prezentuje na sobie Magda Boczarska. Pochodzące z niej finezyjne wzory ze złota to hołd dla dawnego jubilerstwa. Biżuteria wysadzana jest najwyższej jakości diamentami i brylantami, połączonymi z takimi kamieniami szlachetnymi, jak rubin, onyks czy perła. Linia Vintage to także eleganckie cyrkonie, które zdobią między innymi kolczyki, pierścionki i zawieszki. W kampanii nie mogło zabraknąć wzorów z kolekcji Beads. Możliwość samodzielnego komponowania bransoletek i swobodnego łączenia ze sobą poszczególnych elementów pozwala na stworzenie dokładnie takiej biżuterii, jakiej pragniemy my i nasi bliscy. Linia Beads obejmuje prawdziwie świąteczne motywy – śnieżynki, bałwanki, elfy, renifery czy choinki. Mnogość i różnorodność zawieszek (zwanych beadsami) sprawia, że każda kompozycja będzie taka jak my – niepowtarzalna. Klimat świąt idealnie oddaje również kolekcja Stars, w której pozuje Julia Wieniawa. Motyw gwiazdki popularnością cieszy się przez cały rok, ale w okresie Bożego Narodzenia nabiera szczególnego znaczenia. Do gustu szczególnie przypadły nam złote i srebrne naszyjniki, w których gwiazdom towarzyszy motyw księżyca. Jako prezenty egzamin zdadzą także „gwiezdne” bransoletki i kolczyki ozdobione cyrkonami. Klasyczne wzornictwo czy jego współczesna interpretacja? Modele w wersji minimalistycznej czy w stylu złotej ery Hollywood? W salonach jubilerskich i na stronie Apart na pewno znajdziemy to, czego szukamy. Propozycje marki doskonale sprawdzą się zarówno od święta, jak i na co dzień, nadając każdej stylizacji ostateczny szlif.