Piątka ze stylu. W 100. rocznicę urodzin Elżbiety II wspominamy jej najważniejsze stylizacje
Kolorowe płaszcze i wyszukane kapelusze stały się jej znakiem rozpoznawczym. Wizerunek królowej to jednak znacznie więcej niż tęczowa paleta barw.
Elżbieta II była najdłużej panującą królową w historii, rządząc Wielką Brytanią przez 70 lat i 214 dni. W tym czasie wykreowała niezwykle charakterystyczny wizerunek – jaskrawe płaszcze i niewielkie kapelusze noszone podczas publicznych wystąpień, a także tweedy, tartany i chusty na głowę wybierane poza służbą. Mówi się, że jej wybory w kwestii ubioru odzwierciedlały osobisty styl, a nie podążanie za trendami. Według ekspertów pomagało to budować poczucie spójności i trwałości brytyjskiej monarchii. Mimo to królowa nigdy nie pozostawała obojętna wobec świata mody. Jej garderoba stanowi dowód szacunku dla rzemiosła i ponadczasowej elegancji. Co więcej, od 2018 roku przyznawana jest nagroda jej imienia dla wschodzących brytyjskich projektantów, a pierwszą statuetkę monarchini wręczyła osobiście Richardowi Quinnowi podczas londyńskiego fashion weeku. Z okazji setnej rocznicy urodzin Elżbiety II w The King's Gallery w Pałacu Buckingham otwarto wystawę prezentującą dziesięć dekad stylu królowej. Obejmuje ona ponad 300 eksponatów, z których wiele pokazywanych jest po raz pierwszy. To jak dotąd największa i najbardziej kompleksowa prezentacja garderoby brytyjskiej monarchini, którą można oglądać w Londynie od 10 kwietnia do 18 października 2026 roku. A dziś my również dołączamy do tej celebracji, przypominając pięć ikonicznych stylizacji – od sukni ślubnej po strój z 90. urodzin. Ślub 1947 Elżbieta II podobno zakochała się w Filipie, księciu Grecji i Danii, od pierwszego wejrzenia. Zgodnie z wolą króla, aby wziąć ślub, musieli jednak poczekać do 21. urodzin księżniczki. Ceremonia odbyła się 20 listopada 1947 roku w Londynie. Choć wojna zakończyła się dwa lata wcześniej, w Wielkiej Brytanii wciąż obowiązywał system racjonowania tkanin, dlatego setki kobiet z całego kraju wysyłały księżniczce własne talony na ubrania. Za suknię odpowiadał Norman Hartnell – ówczesny główny krawiec rodziny królewskiej. Jego projekt był zainspirowany obrazem „Primaverą” Sandro Botticelliego i miał symbolizować odradzanie się kraju. Strój wykonano ze sztywnej satyny w kolorze kości słoniowej, którą ozdobiono kwiatowymi motywami. Część z nich została wycięta z sukni i przeniesiona na tiulowy welon, dzięki czemu oba elementy tworzyły harmonijną całość. Koronacja 1953 Oficjalna koronacja Elżbiety II odbyła się 2 czerwca 1953 roku, choć na tron wstąpiła rok wcześniej, tuż po śmierci swojego ojca. Suknia uszyta na tę okazję to zdecydowanie jedna z najważniejszych brytyjskich kreacji XX wieku. Za jej projekt ponownie odpowiadał Norman Hartnell, który musiał uwzględnić nie tylko historyczne aspekty stroju, ale także fakt, że była to pierwsza ceremonia w całości transmitowana w telewizji. Kreacja została wykonana z białej satyny i ozdobiona haftami przedstawiającymi kwiatowe symbole Zjednoczonego Królestwa – angielską różę, szkocki oset, irlandzką koniczynę oraz walijski por. Pojawiły się również motywy roślinne symbolizujące dominia brytyjskie, m.in. Kanadę, Australię czy Indie. Hafty bogato zdobiono perłami, kryształami, koralikami oraz cekinami. Dodatkowo na spódnicy projektant umieścił wyjątkowy szczegół – haftowaną czterolistną koniczynę, która miała przynieść szczęście młodej królowej. Wizyta Kennedych 1961 W 1961 roku John i Jacqueline Kennedy odwiedzili Pałac Buckingham, co było ważnym wydarzeniem dyplomatycznym. Oficjalnie spotkanie przebiegło poprawnie, jednak w mediach pojawiły się liczne spekulacje na temat chłodnych relacji między pierwszą damą a królową, którą Amerykanka rzekomo miała w towarzystwie skrytykować za konserwatywność i brak stylu. Niezależnie jednak od plotek gospodyni prezentowała się równie spektakularnie jak gościni. Miała na sobie tiulową suknię balową w odcieniu królewskiego błękitu, zaprojektowaną przez Normana Hartnella. Stylizację uzupełniała biżuteria z diamentami i szafirami, białe rękawiczki oraz srebrna torebka, nadając całości wyrafinowany charakter. Zawody konne 1985 Elżbieta II niemal co roku przyglądała się zawodom jeździeckim podczas Royal Windsor Horse Show. Przy tej okazji sięgała po kwintesencję angielskiego stylu casual: pikowane okrycia wierzchnie, wełniane swetry oraz spódnice w szkocką kratę, utrzymane w stonowanych, ziemistych barwach. Zwieńczeniem stylizacji była chusta wiązana na głowie, która stała się znakiem rozpoznawczym jej stylu off-duty. Królowa najczęściej wybierała wzorzyste apaszki od Hermès. Ten zestaw na przestrzeni dekad stał się podstawą jej nieoficjalnego wizerunku, szczególnie podczas pobytów w Zamku Balmoral – jej ukochanej szkockiej rezydencji. Taki strój był połączeniem funkcjonalności, tradycji i dyskretnej elegancji. 90. urodziny 2016 <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/64/2026/04/GettyImages-522823102-c4d8011.jpg" width="682" height="1024" alt="WINDSOR, UNITED KINGDOM - APRIL 21: Britain's Queen Elizabeth II meets members of the public during a walkabout on her 90th birthday in Windsor, United Kingdom on April 21, 2016. (Photo by Ray Tang/Anadolu Agency/Getty Images)" title="Queen Elizabeth II's 90th Birthday" /> Elżbieta II w dniu swoich 90. urodzin odbyła słynny spacer ulicami Windsoru, witając się z tłumnie zgromadzonymi poddanymi. Monarchini założyła na tę okazję jasnozielony płaszcz wykonany z tweedowego materiału oraz dopasowany kolorystycznie kapelusz. Tradycyjnie dobrała do tego czarną torebkę marki Launer London, mokasyny na obcasie od Gucci oraz białe rękawiczki. Całość dopełniały broszka i perły, z którymi praktycznie nigdy się nie rozstawała. W historii mody królowa Elżbieta II zapisała się przede wszystkim dzięki takim kolorowym kompletom. Zamiłowanie do jaskrawych barw – od limonki przez turkus po fuksję – nie było jednak wyłącznie kwestią estetyki. Wybór wyrazistych stylizacji miał charakter strategiczny – monarchini chciała wyróżniać się w tłumie i ułatwiać poddanym dostrzeżenie swojej sylwetki. Jak sama miała powiedzieć: „Gdybym nosiła beż, nikt nie wiedziałby o moim istnieniu”.
Polacy pokochali ten kryminalny serial z Piercem Brosnanem. Drugi sezon zapowiada się jeszcze ciekawiej
Serial, który skradł serca polskich widzów, powraca. Nadchodzi kontynuacja z gwiazdorską obsadą, a twórcy zapowiadają, że drugi sezon „Strefa gangsterów” będzie jeszcze bardziej emocjonujący i pełen napięcia.
To jeden z tych seriali, które pojawiają się nagle, a potem trudno o nich zapomnieć. „Strefa gangsterów”, dynamiczna, stylowa i pełna bardzo brytyjskiego temperamentu historia o mafijnych imperiach, błyskawicznie podbiła serca polskich widzów. I nic w tym dziwnego - Tom Hardy w roli człowieka wplątanego w niebezpieczną grę wpływów, Helen Mirren w odsłonie twardej matriarchini odwzorowaną na Lady Makbet i Pierce Brosnan, którego elegancki chłód pasuje tu jak idealnie skrojony garnitur, tworzą obsadę, obok której trudno przejść obojętnie. Teraz mamy oficjalne potwierdzenie: zdjęcia do drugiego sezonu ruszyły pełną parą. Wpis opublikowany na oficjalnym profilu produkcji w serwisie X potwierdza, że 13 listopada kamery znów poszły w ruch. Tabliczka, klaps, ujęcie z planu wystarczyły, by fani zaczęli odliczać dni do premiery. Zwłaszcza że po finale pierwszego sezonu pytania mnożyły się w tempie, które niemal wymuszało kontynuację. „Strefa gangsterów” - serial kryminalny, który Polacy pokochali od pierwszej sceny Pierwszy sezon okazał się dla widzów czymś w rodzaju „binge watchingu z adrenaliną”. Zdrady, przemoc ukryta pod drogimi marynarkami, rodzinne tajemnice i mafijne układy, od których trudno oderwać wzrok - fabuła Ronana Bennetta działa jak magnes. Na Filmwebie serial wciąż utrzymuje wysoką ocenę 8,2/10, co jasno pokazuje, że polscy widzowie pokochali ten świat intensywnej, gangsterskiej gry. Historia koncentruje się na konflikcie między dwoma kryminalnymi imperiami, w którego sam środek trafia Harry da Souza grany przez Toma Hardy’ego. Postać charyzmatyczna, niejednoznaczna i tak bardzo „ritchie’owska”, że od razu wciąga w swój mroczny rytm. Ale to właśnie szeroka, gwiazdorska obsada - od Helen Mirren po Pierce’a Brosnana - sprawia, że serial jest czymś więcej niż kolejną gangsterską opowieścią. Każdy z bohaterów ma tutaj swój własny dramat, który czuje się nawet w krótkich spojrzeniach i słowach niewypowiedzianych wprost. View oEmbed on the source website Pierwszy sezon serialu zadebiutował 9 czerwca 2025 roku na SkyShowtime. Drugi sezon serialu "Strefa gangsterów" (MobLand) najprawdopodobniej pojawi się w Polsce w 2026 roku - jednak konkretna data premiery nie została jeszcze podana. Ruszyły prace nad drugim sezonem „Strefy gangsterów”. Będzie jeszcze więcej mrocznych intryg i więcej emocji Choć fabuła pozostaje na razie tajemnicą, pierwsze doniesienia zdradzają, że twórcy chcą wyjść poza Londyn. Mafijne układy mają w drugim sezonie nabrać charakteru międzynarodowej układanki - Europy, Stanów, nowych sojuszy i zdrad, które mogą odmienić losy rodzin Harriganów i Stevensonów. Wiemy jedno: kluczowi aktorzy wracają. Helen Mirren, Pierce Brosnan i Tom Hardy znów spotkają się na ekranie, a ich chemia i napięcie między postaciami to jeden z największych atutów serialu. Według źródeł, drugi sezon ma być jeszcze mroczniejszy, bardziej intensywny i gęstszy od intryg. Idealny na wieczór. Czy drugi sezon powtórzy sukces pierwszego? To pytanie, które fani zadają sobie od chwili, gdy pojawiły się pierwsze doniesienia o kontynuacji historii. Jedno jest pewne: twórcy nie zamierzają zwalniać tempa. Skala rośnie, świat się rozszerza, a emocje zapowiadają się jeszcze mocniejsze. Guy Ritchie znów proponuje nam ten typ serialu, który oglądasz raz, a potem myślisz o nim przez kilka dni. I dokładnie dlatego nie możemy doczekać się premiery.
Nie tylko „Heweliusz”. Ta zapomniana historia aż prosi się o uwagę Jana Holoubka
Są historie, które znikają z pamięci, choć mają w sobie wszystko, by stać się gotowym scenariuszem filmowym. Jedna z nich wydarzyła się w Londynie latem 1989 roku - w świecie mody, muzyki i młodości, która zgasła za szybko. Zapomniana katastrofa statku Marchioness wciąż czeka na reżysera, który potrafiłby opowiedzieć ją tak, jak Holoubek opowiedział „Heweliusza”.
Serial „Heweliusz” Jana Holoubka króluje dziś na Netfliksie. To numer jeden, nie tylko w Polsce, ale także za granicą. Dopracowany w każdym detalu, pełen emocji i chłodnego piękna, pokazuje, że tragedia nie musi być tylko sensacją - może być opowieścią o ludziach. Holoubek wydobywa dramat z ciszy i tworzy z niego coś głęboko ludzkiego, co pozostaje z widzem na wiele godzin jeśli nawet nie dni. I właśnie dlatego jego nazwisko pojawia się coraz częściej, gdy mowa o historiach, które wciąż czekają na swoje filmowe odrodzenie. Jedna z nich to katastrofa, do której doszło w podobnym czasie, co do zatonięcia promu "Jan Heweliusz" tylko, że na londyńskiej Tamizie. Historia zapomniana, bolesna, ale filmowa aż do szpiku kości... Londyn, 1989. Zapomniana historia bankiera Antonia de Vasconcellosa Był 20 sierpnia 1989 roku. Na Tamizie unosił się dźwięk muzyki, śmiech, szum rozmów. Na pokład wycieczkowca Marchioness wchodzi 131 osób - młodzi, piękni, świetnie ubrani i pewni siebie. To była śmietanka towarzyska Londynu: modele, dziennikarze, finansiści, ludzie z branży mody i reklamy. Przyjęcie zorganizował Jonathan Phang - wtedy agent modowy, przyjaciel Naomi Campbell i Tyry Banks, dziś znany prezenter i autor książek kulinarnych. Impreza miała być prezentem dla jego przyjaciela, 26-letniego Antonia de Vasconcellosa. Antonio był młodym finansistą portugalskiego pochodzenia, jednym z tych, którzy łączyli świat mody i pieniędzy. Charyzmatyczny, elegancki, z tym typem uroku, który przyciągał ludzi jak magnes. Właśnie zaczynał budować swoją bankierowską karierę w londyńskim City, ale znał też fotografów, modeli, projektantów. Tamtej nocy, kiedy wznosił kieliszek szampana w blasku świateł miasta, nikt nie przypuszczał, że ta elegancka impreza stanie się jednym z największych dramatów, jakie widziała Tamiza. Katastrofa Marchioness. Trzydzieści sekund, które zmieniły wszystko O 1:46 w nocy Marchioness płynęła w dół rzeki. W pobliżu mostu Southwark z ciemności wyłoniła się ogromna pogłębiarka Bowbelle. Kapitan specjalistycznego statku, jak później ustalono, na kilka godzin przed rejsem miał pić piwo. Według relacji światków feralnego popołudnia pochłonął aż 6 kufli złotego napoju, który niektórym bodajże dodaje odwagi. Na rzece panowały słabe warunki widoczności, a oświetlenie w centrum Londynu oślepiało załogi obu jednostek. W jednej chwili - huk. Potężna masa stali uderza w lekki, transportowo-imprezowy statek. Zderzenie jest tak silne, że Marchioness przewraca się na bok i tonie dosłownie w trzydzieści sekund. Dla pasażerów nie ma czasu na reakcję. Ci, którzy są na górnym pokładzie, próbują skakać do wody, inni zostają uwięzieni pod pokładem. Tamiza, zwodniczo spokojna z brzegu, staje się czarna, duszna i lodowata. Podczas tej tragedii ginie aż 51 osób. Część z nich udaje się odnaleźć dopiero po wielu godzinach. Londyn budzi się i otrzymuje wiadomość o katastrofie, której nikt nie rozumie. Prosektorium i medycy: jak identyfikowano ofiary tragedii? Tam, gdzie kończy się krzyk i szum wody, zaczyna się inna scena - cicha, chłodna, sterylna. W największej londyńskiej kostnicy w Westminsterze rozpoczyna się praca, o której rzadko mówi się głośno. Przez parę dni do sal prosektorium trafiają dziesiątki ciał. Lekarze sądowi wiedzą, że muszą działać szybko, ale z szacunkiem. Młodzi ludzie, których jeszcze wczoraj pokazywano na łamach magazynów mody, teraz leżą na stalowych stołach, zniszczeni przez wodę, czas, prądy Tamizy. „Ciała trafiały na stoły sekcyjne po sześć naraz” - wspomina w swojej książce opowiadającej tę historię dr Richard Shepherd, jeden z medyków sądowych, który brał udział w identyfikacji. Ich skóra była zmacerowana, dłonie pofałdowane jak po wielu godzinach w wodzie, ale w skali tragicznej, nieludzkiej. Identyfikacja po wyglądzie była niemożliwa. "Jeżeli zwłoki pozostaną w wodzie przez kilka dni, zmacerowana skóra zacznie się oddzielać od reszty ciała i ostatecznie zostanie 'zrzucona'" - tłumaczy londyński lekarz. Rodziny chciały rozpoznać swoich bliskich, ale koroner odmówił - „byłoby to nieludzkie” - tłumaczył stacji BBC. Pozostawały więc zęby i odciski palców. Ale nawet te nie były proste do uzyskania. Woda zniszczyła tkanki tak bardzo, że w niektórych przypadkach, by pobrać linie papilarne, medycy musieli oddzielić dłonie od ciał i wysłać je do laboratorium w Southwark. To, co dla lekarzy było procedurą, dla rodzin stało się traumą, która ciągnęła się latami. Dr Shepherd pisał potem, że nigdy nie zapomniał tamtych dni. „Obcowanie z taką liczbą młodych ludzi było dla nas nie tylko wyzwaniem, ale wstrząsem. Wiedzieliśmy, że za każdą z tych twarzy ktoś czeka, ktoś wierzy, że to nie jego dziecko”. Hołd zmarłym podczas uroczystej mszy, która odbyła się w katedrze w Southwark oddała osobiście księżna Diana. Na cześć ofiar w posadzkę wmurowano tablicę upamiętniającą przy której każdego roku gromadzą się rodziny, które utraciły w tej katastrofie swoich bliskich. „Heweliusz” podbił Netfliksa. Ale ta zapomniana tragedia w rękach Holubka mogłaby go przebić Śledztwo w sprawie tej katastrofy trwało jedenaście lat. Dopiero w 2000 roku oficjalnie uznano, że katastrofa była wynikiem błędów i zaniedbań po obu stronach. Wprowadzono nowe przepisy, poprawiono bezpieczeństwo na Tamizie. Ale pamięć o Marchioness zaczęła blednąć. W 2006 roku powstał film dokumentalny pt. „The Marchioness Disaster”. Wierny faktom, surowy, ale pozbawiony rozmachu. Nie przebił się do świadomości widzów. Może zabrakło emocji, może odwagi, by pokazać tę tragedię tak, jak robi to Jan Holoubek - z czułością i szacunkiem do bohaterów, ale i z bezwzględną prawdą, o której nie boi się mówić w swoich filmach.
Cały Londyn chodzi teraz w tych butach. “Penny Noir Loafers” wracają w wielkim stylu
Minimalizm z nutą preppy, tak wygląda najgorętszy trend obuwniczy tej jesieni. „Penny Noir Loafers” szturmem podbijają Londyn i udowadniają, że prawdziwa klasyka nigdy nie wychodzi z mody.
Jesień 2025 ma swojego bohatera, „Penny Noir Loafers”. Mokasyny w głębokiej czerni powracają na londyńskie ulice jako symbol nowoczesnego preppy. To nie chwilowy trend, ale klasyk, który zyskał status kultowego dodatku i stał się częścią modowego dziedzictwa. „Penny Noir Loafers” – powrót w wielkim stylu W świecie mody niewiele butów potrafi jednocześnie być wygodnych, stylowych i nadal uznawanych za absolutny must-have. Czarny penny loafer to esencja tego rzadkiego połączenia. Ten kultowy model mokasynów łączy w sobie trzy elementy: ponadczasową elegancję, subtelny szkolny rodowód i nutę subwersji, która sprawia, że stylizacja nigdy nie jest zbyt oczywista. Właśnie dlatego mokasyny w tym wydaniu pokochały Londynki, od influencerek po redaktorki mody. Noszone z dzianinową spódnicą midi, nadają całości preppy vibe. W duecie z przezroczystą slip dress przełamują wieczorowy szyk, a w połączeniu z boxy skórzaną kurtką tworzą look z pazurem. Ich siła tkwi w tym, że można je nosić na dziesiątki sposobów, a efekt zawsze pozostaje świeży. View Burdaffi on the source website Historia „Penny Noir Loafers” - od Miu Miu po TikToka Choć „Penny Noir Loafers” od lat przewijają się w kolekcjach Miu Miu, dopiero teraz osiągnęły status ikony. To nie jest model, który pojawił się na chwilę , to but, który rośnie w siłę z każdym sezonem. W przeciwieństwie do viralowych sneakersów czy jednosezonowych „it shoes”, loafery zyskały wymiar dziedzictwa i są inwestycją, która się nie starzeje. Miuccia Prada zawsze projektowała z myślą o ponadczasowości i to widać w historii. „Penny Noir Loafers” nie gonią za chwilowym trendem, ale same wyznaczają kierunek. To buty, które można nosić dekadami, a ich kultowy status tylko rośnie. Na platformach z odzieżą premium, takich jak Depop czy Vestiaire sprzedają się jak rzadkie artefakty, a na TikToku filmy stylizacyjne z ich udziałem zbierają miliony wyświetleń. Ich fenomenalny powrót polega na tym, że każdy nosi je inaczej, tym samym są bazą do wyrażania indywidualnego stylu. To właśnie ta uniwersalność sprawia, że przetrwały próbę czasu i nie znikają z modowego radar. Jak „Penny Noir Loafers” stylizują „it-girls”? Najmodniejsze stylizacje to te balansujące na granicy klasyki i kontrastu: penny loafers do spódnicy ołówkowej i skórzanej bomberki, do szerokich spodni w kant i oversize’owej marynarki, a nawet do koronkowej spódnicy midi zestawionej z grubym golfem. Dokładnie w ten sposób zestawiła swoje minimalistyczne mokasyny Hailey Bieber, której outfit prezentuje się nie tylko na wygodny, ale przede wszystkim wygląda szykownie i nowocześnie, w duchu miejskiego stylu. Gwiazda serialu „Sex Education” wybrała stylizację w duchu preppy. Swoje „Penny Loafers” z bordowym lakierowaniem od Miu Miu zestawiła z grafitowymi szortami do kolana oraz prostym, czarnym t-shirtem, który nadał całości nonszalancji. Najjaśniejszym punktem outfit'u Emmy Mackey są szare, prążkowane skarpetki, które podciągnęła aż pod samo kolano, podkreślając swój look inspirowany uczniowskim uniformem. Z kolei Gigi Hadid, znana ze swojego wyczucia stylu, postawiła na minimalistyczny, monochromatyczny look. Ciężar swoich „Penny Noir Loafers” na masywnej podeszwie odciążyła przylegającymi czarnymi legginsami, które połączyła z prostym swetrem i oversize'ową marynarką. Jedynym wyróżniającym się kolorystycznie punktem jej outfit'u są białe, pomarszczone skarpetki. Jej stylizacja to dowód na to, że jeden element, może zmienić cały charakter look'u. Top modelka wybrała overlook od Miu Miu, który nie tylko oddaje ducha marki i trendującego stylu preppy, ale także odświeża jej wizerunek. Barbara Palvin, swoje klasyczne „Penny Noir Loafers” zestawiła z plisowaną spódniczką mini i kurtką typu harrington w odcieniu mocha. Ciemne kolory skontrastowała koszulą w kratę w stylu „office core”, na którą nonszalancko założyła limonkowy top bez ramiączek. Doskonały outfit uzupełniła jednym z największych powrotów sezonu, patchworkową torbą.
Cara Delevigne bez makijażu podbija Londyn. Lansuje przy okazji wyjątkowo ciekawe spodnie
Cara Delevigne zadebiutowała na scenie Playhouse Theatre w Londynie. Modelka (i aktorka) wciela się w rolę Sally Bowles w Kabaracie. Po wtorkowym przedstawieniu została przyłapana w looku, który mocno odbiegał od jej scenicznej charakteryzacji – au naturel.
W tym artykule: Cara Delevigne debiutuje na deskach Playhouse Theatre Cara Delvigne bez makijażu i w casualowej stylizacji. Czy te spodnie to nowy trend na wiosnę 2024? Cara Delevigne debiutuje na deskach Playhouse Theatre Cara Delevigne bez makijażu była widziana pod londyńskim teatrem Playhouse Theater. Od poniedziałku gra w spektaklu-kabarecie, w którym wciela się w kultową rolę Sally Bowles, czym pochwaliła się już na swoim instagramowym profilu. W komentarzach możemy zobaczyć nie tylko gratulacje, ale również słowa podziwu: (pol.) Ta rola została dla ciebie napisana Cara Delvigne bez makijażu i w casualowej stylizacji. Czy te spodnie to nowy trend na wiosnę 2024? Na twarzy aktorki wychodzącej z murów teatru na próżno szukać make-up'u i nie ma się czemu dziwić. Po tak wymagającej roli też nawet byśmy nie pomyślały o nałożeniu kolejnej warstwy makijażu. To, co jednak zwraca uwagę to stylizacja. Modelka bardzo klasyczny czarny sweter i brązowy płaszcz zestawiła z raczej osobliwymi spodniami. To połączenie imitacji skóry i denimu z modnym teraz fasonem typu baggy. Szykuje się nowy trend na wiosnę 2024? Jak nosić jeansy wiosną 2024? 5 łatwych do odtworzenia zestawów, w których każdy wygląda dobrze <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/64/2024/11/jak-nosic-jeansy-wiosna-2024-5-latwych-do-odtworzenia-zestawow-w-ktorych-kazdy-wyglada-dobrze-00c38a7.jpg" width="467" height="700" alt="Jak nosić jeansy wiosną 2024? 5 łatwych do odtworzenia zestawów, w których każdy wygląda dobrze" title="Jak nosić jeansy wiosną 2024? 5 łatwych do odtworzenia zestawów, w których każdy wygląda dobrze" /> To co również rzuca się w oczy, to manicure modelki. Cara zdecydowała się na oliwkowo-zielony kolor, któremu w najbliższym czasie wróżmy popularność. Całość prezentuje się naturalnie, trochę buntowniczo i bardzo w stylu Cary. Kolor “Olive green” zdetronizuje uwodzicielską czerwień? Paznokcie w tym odcieniu będą królowały wiosną 2024. Wyglądają lepiej niż myślicie <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/64/2024/11/kolor-olive-green-zdentronizuje-uwodzicielska-czerwien-paznokcie-w-tym-odcieniu-beda-krolowaly-wiosna-2024-wygladaja-lepiej-niz-myslicie-1f5a7b4.jpg" width="560" height="700" alt="Kolor “Olive green” zdentronizuje uwodzicielską czerwień? Paznokcie w tym odcieniu będą królowały wiosną 2024. Wyglądają lepiej niż myślicie" title="Kolor “Olive green” zdentronizuje uwodzicielską czerwień? Paznokcie w tym odcieniu będą królowały wiosną 2024. Wyglądają lepiej niż myślicie" />
W poszukiwaniu piękna, czyli jak dziś podróżujemy
Zabytki i niezapomniane widoki to za mało. Dziś, podróżując, poszukujemy czegoś więcej. Interesujących wydarzeń kulturalnych, ciekawych lokalnych projektantów, miejscowych potraw i wyjątkowego designu. Współczesne trendy w turystyce pokazują wyraźnie, że zależy nam zarówno na atrakcyjnej okolicy, którą zwiedzimy jak i pięknie hotelu, w którym się zatrzymamy. Ma to szczególne znaczenie, jeśli planujemy krótkie wypady, kilkudniowy city-break. Wtedy tym bardziej chcemy, by każdy moment naszej podróży był idealny. Mamy dla Was cztery niezwykłe propozycje na miejskie wypady, gdzie zarówno miasta, jak i hotele oraz lokalna kuchnia zadowolą każdego miłośnika podróży.
W tym artykule: Londyn Warszawa Berlin Kraków View Ediplayer on the source website Londyn Stolica Wiekiej Brytanii to idealne miejsce na kilkudniowy wypad. Multikulturowe miasto, pełne fantastycznych muzeów, sklepów, restauracji, kultowych księgarni, romantycznych uliczek i niepowtarzalnej energii wciąga w swój świat i zachwyca. Tu zawsze odbywają się świetne koncerty muzyczne, na Soho kupimy cudowne książki, w Tate Modern czy Victoria&Albert Museum zobaczymy głośną wystawę, a w Notting Hill i na Oxford Street upolujemy niepowtarzalne ciuchy. Po całodniowym chodzeniu po tym tętniącym życiem mieście marzymy tylko o wygodnym łóżku w cichej okolicy. Czy jest hotel, który spełnia wymagania takich podróży? Tak! Poszukiwaczom lokalnych klimatów spodoba się Mercure London Bridge. James Wan, Menedżer ds. gastronomii w londyńskim Mercure, sam uwielbia spędzać podczas podróży czas dokładnie tak, jak miejscowi. Rzadko odwiedza turystyczne miejsca, a podczas pobytu w danym miejscu chce żyć i spędzać czas jak lokalni mieszkańcy. Tym bardziej cieszy go każdy przejaw lokalności w miejscu, do którego zaprasza turystów. „Projekt naszego holu jest wyjątkowy i niepowtarzalny, ponieważ jego motywem przewodnim jest Londyn. Podobnie jak napoje w barze i jedzenie. Wszyscy dziś szukamy lokalnych produktów, dlatego oferujemy na przykład tutejsze londyńskie giny, produkowane niedaleko hotelu”. Jednocześnie Mercure London Bridge jest dokładnie przy szlakach pieszych wędrówek zarówno Londyńczyków, jak i odwiedzających miasto. „Zaledwie 20 minut dzieli nas od London Eye, a 5 minut od Tate Modern. Lubię pracować w tej okolicy, ponieważ jest to spokojniejsza część miasta, a spacerując kilka minut na wschód lub zachód, zanurzamy się w lokalną kulturę dzięki Flat Iron Square i Borough Market”, dodaje James Wan. View Ediplayer on the source website Warszawa Stolica tętni życiem. Co chwilę otwierają się nowe restauracje i kluby. Długi weekend w Warszawie z pewnością będzie pełen wrażeń. Choćby jeden z tych dni warto poświęcić na ulubione punkty widokowe Warszawiaków. To nie tylko Pałac Kultury (ten radzimy fotografować z ulicy Jasnej lub Pankiewicza) i Zamek Królewski (z widokiem na Stadion Narodowy). Warto też odwiedzić Zamek Ujazdowski, a na jego tyłach wypić kawę w Quchni Artystycznej. Mamy stąd piękny widok na Łazienki Królewskie. Warszawiacy lubią też okolice Teatru Wielkiego Opery Narodowej. Za to z okien restauracji Dom Wódki widzimy w całej okazałości Plac Teatralny. Miejscem, gdzie spotykają się młodsi mieszkańcy stolicy jest Plac Zbawiciela. Znajdziemy tu mnóstwo małych kawiarenek, pijalnię herbaty i lodziarnie. W pozostałe dni warto odwiedzić miejskie galerie, Zachętę, Kordegardę, Raster a także Muzeum Narodowe, które zawsze proponuje ciekawe wystawy stałe i czasowe. A teraz hit - na szlaku tych niezwykłych miejsc możemy mieć swój ulubiony hotel, który stawia na lokalną kuchnię i warszawski design. To Hotel Mercure Warszawa Grand na ulicy Kruczej. Tu pracownicy dzielą się wiedzą o stolicy z gośćmi, dając im sprawdzone wskazówki i opowiadając historie, które często znane są tylko mieszkańcom Warszawy - czasem podczas rozmów w recepcji czy restauracji, a czasem w formie pakietu powitalnego. Warszawski Mercure Grand korzysta z lokalnych dostawców, organizuje degustacje win z niedalekich winnic i zapewnia muzykę na żywo w restauracji Winestone. Z kolei Zastępca Dyrektora Hotelu, Krystian Kotlarski, poleca swoje osobiste sprawdzone miejsca na stołecznej mapie atrakcji: „Proponuję coś niepowtarzalnego, na przykład Muzeum Neonów, gdzie zgromadzono różne reklamy i napisy świetlne z różnych miejsc kraju, które zdobiły niegdyś dworce, sklepy i zakłady przemysłowe lub Bazar Różyckiego, ulicę Brzeską i Ząbkowską na Pradze. Te okolice mają niepowtarzalny charakter historycznej Warszawy, podkreślony brukowaną ulicą oraz ciągiem zabytkowych, ceglanych kamienic wraz z muralami. Jest również Osiedle Jazdów, na które składa się 27 parterowych, drewnianych domków fińskich z 1945 roku, Fort Bema, który jest częścią Twierdzy Warszawa i gdzie znajdziemy galerię street artu Galeria Forty/Forty oraz Plac Europejski, który jest nowo otwartą przestrzenią publiczną z Warsaw Spire - trzecią najwyższą budowlą w Polsce”, opowiada Krystian Kotlarski. Jest co zwiedzać, trzeba rezerwować urlop. Berlin Kolorowe, piękne miasto, gdzie monumentalne zabytki, znane galerie i uniwersytety sąsiadują z alternatywną kulturą, barwnymi muralami i studenckimi klubami. Tu nasiąka się luzem i wolnością. Berlin ma wiele do zaoferowania zarówno rodzinom z dziećmi (Wyspa Muzeów, Parki, rejsy po Szprewie) jak i młodym ludziom poszukującym ciekawych wydarzeń kulturalnych oraz dobrej zabawy. To również fantastyczne miejsce na zakupy. Docenili to projektanci Mercure Berlin Wittenbergplatz. Wystrój hotelu zainspirowany jest lokalnymi ulicami handlowymi. Poza wygodnymi pokojami z komfortowymi łóżkami, oraz świetną lokalizacją, hotel jest też idealnym lustrem pokazującym luz i koloryt miasta. „To miejsce, w którym możesz „przyjść takim, jakim jesteś”, tłumaczy Zack Hachem, Kierownik zmiany w recepcji. Obiekt ten położony jest w centrum historycznej zachodniej części miasta, obok znanego domu handlowego KaDeWe i otoczony pięknymi placami. Dodatkowo jest doskonale skomunikowany ze wszystkimi dzielnicami i ma wygodny, bezpośredni dojazd z lotniska koleją linii S9. „Po wejściu do hotelu naszym oczom ukazuje się ściana wypełniona zestawami do robienia na drutach, zdjęciami modeli i tkanin. Jest też manekin w sukience, ściana zrobiona z pasków, a także piękna wystawa okienna, wymieniana co 2 lata, a projektowana przez Lette Verein, szkołę dla studentów projektowania mody”, mówi Zack Hachem. Bliskie sąsiedztwo słynnego domu towarowego KaDeWe sprawia, że hotel jest ulubionym miejscem fashionistów. Fani dobrej kuchni zaglądają tam na kulinarne piętro lub odwiedzają dziesiątki dobrych restauracji w okolicy. Dodatkowo, to tylko kilka minut od dzielnicy gejowskiej (Schöneberg), gdzie znajduje się mnóstwo barów, klubów i sklepów, które zainteresują społeczność LGBTQI+. Wszyscy turyści pokochają też okoliczne kawiarenki. Można odwiedzić pobliski Kościół Pamięci (Gedächtniskirche) lub azjatycki targ z żywnością w Preußenpark (z lubianym przez mieszkańców foodcourtem). Spacerowicze polubią park przy Viktoria-Luise-Platz oraz berlińskie Zoo. Kraków W pogodni za artystycznym klimatem jedziemy do Krakowa. I choć dawna stolica Polski ma wiele znanych i cenionych zabytków, to od kilku lat ogromnym zainteresowaniem cieszy się także nowoczesna część miasta. Szczęśliwie nowopowstające dzielnice idealnie wtapiają się w klimat dawnego Krakowa, fantastyczne loftowe przestrzenie, to miejsca, gdzie historia spotyka się ze współczesnością. Tak właśnie jest w Grzegórzkach. To dynamicznie rozwijająca się dzielnica, w samym sercu miasta i w niewielkiej odległości od Rynku Głównego. Są tu piękne parki, kina, muzea, teatry, opera a nawet, na Fabrycznej 13, Muzeum Fabryka Wódki. To ponad 1000 m2 przestrzeni do zwiedzania, zarówno indywidualnego, jak również z przewodnikiem. Interaktywne ekspozycje i stanowiska multimedialne opowiadają historię rozwoju technologii wytwarzania wódki na przestrzeni wieków. Zwiedzający cenią tę niezwykłą podróż w czasie, pełną interesujących, mało znanych i zaskakujących faktów. Szczególnie, że jest to jedyne muzeum na świecie, które może się poszczycić zbiorem autentycznych urządzeń gorzelniczych tworzących kompletny ciąg technologiczny do produkcji spirytusu. W samym centrum tych atrakcji dzielnicy jest miejsce, w którym możemy zarówno odpocząć jak i znaleźć inspiracje do wędrówek w poszukiwaniu smaków, czyli Hotel Mercure Kraków Fabryczna City. Dyrektor Hotelu, Joanna Chwastek–Pluta, poleca swoje ulubione kulinarne miejsca w okolicy. „Jest tu świetny bar Utopia i pięć oryginalnych restauracji - Destilo, z bogatym bufetem śniadaniowym, a w niej lokalna kuchnia galicyjska, włoska Pino Italia, azjatyckie Dozo, Nowa Wytwórnia oraz klimatyczną kawiarnie Bloom. Wszystkie urządzone tematycznie, w loftowym, fabrycznym stylu" - opowiada i dodaje: „Koncept kulinarny Fabrycznej 13 stał się modnym punktem na mapie Krakowa już w pierwszych dniach po otwarciu. Goście doceniają smaczną kuchnię i design wszystkich restauracji, które sprawiają, że jedzenie jest prawdziwą celebracją przy wspólnym stole”. Stąd blisko zarówno na Rynek, do Piwnicy pod Baranami, słynnych krakowskich teatrów, na Planty jak i na Kazimierz. Kraków smakuje doskonale, szczególnie jesienią, kiedy „na Brackiej pada deszcz”...
Jak się ubierają najbardziej stylowe mieszkanki Londynu? 5 największych trendów ulicznych
Jak wygląda prawdziwy "London look"? Trudne pytanie, bo wiecznie ewoluuje, eksperymentuje i nie traktuje siebie zbyt poważnie, co czyni go ciężkim do zdefiniowania. Nic dziwnego - to tutaj są najbardziej prestiżowe modowe uczelnie, takie jak Central Saint Martins i London College of Fashion, a świeże spojrzenia studentów pochodzących z całego świata napędzają kreatywność tego miasta. Zobaczcie, co mieszkanki Londynu nosiły w trakcie ostatnich dni trwającego tu tygodnia mody.
Czarno-białe Kombinacja stara jak świat, ale ciągle reinterpretowana na nowo. Czarny i biały, zestaw odporny na mikrotrendy i zmianę sezonów, jest duetem nieśmiertelnym jak yin i yang. Może to przesyt Barbiecore, ale na zwykle tryskających kolorem ulicach Londynu tym razem to monochromatyczne stylizacje najbardziej rzucały się w oczy. Preppy Myślałby kto, że w kraju, w którym obowiązują mundurki szkolne aż do pełnoletności, nikt nie będzie tęsknił za lookiem uczennicy. A jednak! Spódniczki z zakładkami, mokasyny z białymi skarpetkami, a nawet krawaty do koszuli - akademickie stylizacje okazują się być jednym z ulubionych trendów w Londynie (chociaż często w nieco zbuntowanej wersji). Kreatywny dżins To chyba najwdzięczniejsza z tkanin dla tych, którzy lubią personalizować swoje ubrania samodzielnie. W tym sezonie dżins stał się płótnem dla wyrażania siebie, a to, co kiedyś uznawano za faux pas - na przykład denimowy total look - teraz jest po prostu pełnym zaangażowaniem w koncepcję. Dziewczyńskość Jeśli tak jak my jesteście chronicznie online, to na pewno już to zauważyłyście: od kilku miesięcy popkulturą rządzą dziewczyny. Po pracy nie jemy obiadu, tylko „girl dinner”, budżetowanie małych przyjemności to „girl math”, film o Barbie dalej odbija się echem, a świat mody (z Simone Rocha na czele) skrzętnie to odzwierciedla. Wstążki we włosach, baletowe spódniczki, kwiatki i kokardki – czas przytulić wszystkie rzeczy, które kochałyśmy jako małe dziewczynki, a z których kazano nam „wyrosnąć”. Kaszkiet inaczej Na spektrum trendów mieści się zdecydowanie bliżej „mikro” niż „makro”, ale nie da się go pominąć. Biorąc pod uwagę, że wakacyjne temperatury dalej mają się dobrze, moda na kaszkiety Kangol noszone tył naprzód dopiero nabiera rozpędu. Spodziewamy się, że stanie się hitem równym beanie w 2013 albo beretom w 2017.
Jedna z najsłynniejszych modowych uczelni na świecie zachwyca się polskimi projektantami. Chodzi o Instytut Ubioru na łódzkiej ASP
Popularny serwis 1 Granary, który działa przy Central Saint Martins (legendarnej uczelni, którą ukończyli tacy projektanci, jak John Galliano, Riccardo Tisci, Phoebe Philo, Alexander McQueen czy Stella McCartney) napisał o wyjątkowym projekcie polskiego Instytutu Ubioru Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi i opublikował prace studentów. To ogromne wyróżnienie.
W Instytucie Ubioru łódzkiej Akademii Sztuk Pięknych odbywają się warsztaty z osobami, które ukończyły najsłynniejsze uczelnie modowe na świecie, takie jak Central Saint Martins, Institut français de la mode, Parsons School of Design oraz Antwerp Fashion Department. Mistrzowie i Mistrzynie, z którymi polska uczelnia znów współpracowała (w zeszłym roku powstało pięć grup warsztatowych) działali ze studentami na zasadzie mentoringu i wymiany wiedzy. Najpiękniejsze swetry na nowy sezon. 4 modele idealne na początek wiosny i na chłodne letnie wieczory [trendy wiosna-lato 2023]>> Zewnętrzna perspektywa uznanych projektantów mody okazała się być ogromnie cenna dla młodych twórców, którzy dzięki staraniom ASP mieli tę wyjątkową okazję działać z alumnami na światowymi poziomie. Wcześniej byli to między innymi Florentina Leitner i Stefan Kartchev czy Natalie Zipfl, a w tym mistrzowskie grono zasilili finalistka LVMH Paolina Russo, Sól Hansdóttir, Vivien Canadas, Jisoo Baik oraz Jakub Polanka. POWER, bo tak został nazwany projekt, udokumentowano za pomocą sesji zdjęciowej i lookbooka w zabytkowych pracowniach tkackich łódzkiej ASP. Wyjątkowe warsztaty Instytutu Ubioru łódzkiej ASP odbiły się szerokim echem w branży mody. Zachwycił się nimi też serwis internetowy 1 Granary, związany z jedną z najważniejszych uczelni modowych - Central Saint Martins. Redaktorka Honor Cooper Hedges nie szczędziła pochwał w swoim ostatnim artykule, pisząc między innymi, że "współpraca, wymiana wiedzy i mentoring to często jedne z najcenniejszych sposobów edukacji młodych projektantów". Zajrzyjcie koniecznie do naszej galerii, gdzie czekają na Was niesamowite prace studentów z ostatniej edycji projektu. Luksus, ale dyskretny. Czym jest styl "quiet luxury", który pokochał TikTok (i kostiumografki "Sukcesji")?>>
Najpiękniejsze czerwone sukienki i spódnice z londyńskich wybiegów. Kolor roku 2023 wg Pantone króluje na fashion weeku
Po jaki kolor na pokazach w Londynie najczęściej - oprócz czerni - sięgali dyrektorzy kreatywni największych domów mody? Okazuje się, że w palecie fashionweekowych barw wyróżnia się szczególnie jedna, którą projektanci kolorowali sukienki i spódnice. To głęboka czerwień Viva Magenta, nazywana kolorem roku 2023 według Instytutu Pantone.
Jak podkreślają badacze, Viva Magenta (18-1750) to "niekonwencjonalny odcień na niekonwencjonalne czasy". Ogłoszony został pod koniec grudnia 2022 r. przez Instytut Pantone na targach Art Basel w Miami i wygląda jak miks ciepłych oraz zimnych tonów czerwieni z niewielką kroplą malinowego różu. "Odcień zakorzeniony w naturze, wibrujący wigorem i wywodzący się z rodziny czerwieni, który demonstruje nową siłę. Korzystając z eksperymentalnego ducha Viva Magenta, Pantone eksploruje dynamikę między sztuczną inteligencją a ludzką kreatywnością, aby stworzyć 'The Magentaverse' (...) Odważny i nieustraszony, pulsujący kolor, którego żywiołowość sprzyja optymizmowi i radości. Potężny i wzmacniający, to animowana czerwień, która zachęca do eksperymentowania i wyrażania siebie bez ograniczeń (...) Pantone 18-1750 Viva Magenta wita wszystkich z tym samym buntowniczym duchem" czytamy na Instagramie słynnego Instytutu. Szkarłatny odcień czerwieni jest tak zwanym kolorem asertywnym który - mimo wyrazistości - wpasowuje się w inne barwy. Jaka torebka pasuje do beżowego płaszcza? TOP 4 dziewczyn z branży mody>> Być może właśnie dlatego szybko pokochali go dyrektorzy kreatywni i projektanci najbardziej znanych domów mody? Viva Magenta zdecydowanie zwracała na siebie uwagę w kolekcjach jesień-zima 2023/2024 na London Fashion Week, a elementy garderoby, które szczególnie sobie upodobała, to... sukienki i spódnice. Te 4 modne rzeczy rządzą teraz na ulicach Nowego Jorku. Jest duża szansa, że masz je już w swojej szafie>> Odcienie czerwieni zwróciły naszą uwagę na wybiegach między innymi David Koma (siateczkowe asymetryczne halter dresses i tiulowe prześwitujące mini), Molly Goddard (rozłożyste spódnice a la Carrie Bradshaw), Christopher Kane (wąskie skórzane kreacje z baskinką), Emily Wickstead (maxi z ultragłębokim dekoltem), Roksandra (opcje balowe rodem z lat 50.) oraz Burberry (w kratę). Każda z kolekcji była w zupełnie innym klimacie, a jednak udało się je ze sobą połączyć - dzięki zbliżonej palecie barw. Zuchwale pozwalamy więc sobie stwierdzić, że popularność Viva Magenta jesienią 2023 oraz zimą 2023/2024 będzie bardziej niż ogromna. PS Zajrzyjcie koniecznie do naszej galerii, gdzie mamy dla Was jeszcze więcej zdjęć z pokazów looków Viva Magenta z LFW jesień-zima 2023/2024. Te ubrania i dodatki na jesień ma w szafie każda minimalistka. Z ich pomocą stworzysz nieskończenie wiele stylizacji>>
Jakie buty i torebki noszą redaktorki mody, influencerki i stylistki w Londynie? Tak wygląda moda uliczna na LFW jesień-zima 2023/2024
Torebki od największych domów mody ramię w ramię z perełkami vintage, ciemne okulary przeciwsłoneczne, różane broszki, ekscentryczna biżuteria, szaliki XXL i otulające balaclavy, a do tego retro-mokasyny, czółenka z zaostrzonymi noskami i ciężkie punkowe buty. London Fashion Week to kolebka trendowych dodatków. Po które sięgają redaktorki mody, influencerki, stylistki i inne najlepiej ubrane dziewczyny w branży?