Od platonicznych przyjaźni, przez otwarte związki, po patchworkowe rodziny. Współczesne kobiety nie boją się nowych ram bliskości
Tradycyjne definicje relacji coraz częściej nie nadążają za naszymi potrzebami, dlatego kobiety tworzą własne scenariusze bliskości. Platoniczne przyjaźnie stają się pełnoprawnymi „związkami emocjonalnymi”, niemonogamia przestaje być tabu, a patchworkowe rodziny stają się jedną z wielu form tworzenia domu.
Współczesne życie kobiet rozwija się na przecięciu wielu światów. Nie opiera się już na linearnym scenariuszu, w którym dorosłość zaczyna się wraz z metryką, pierwszym poważnym związkiem lub symbolicznym zestawem „kamieni milowych”. Dzisiejsze kobiety funkcjonują w przestrzeni, gdzie sztywne definicje zawodzą, a dawne normy nie nadążają za zmianami. Jesteśmy w momencie przesunięcia – kulturowego, emocjonalnego i społecznego – który wynika ze zmęczenia dotychczasowymi narracjami i potrzeby nowych definicji bliskości. Jakie związki dzisiaj tworzymy i co wpływa na tę perspektywę? W tym artykule: Nowe spojrzenie na dorosłość: czym jest liminalność? (Od)nowa relacji: związek jako świadomy wybór Nowe spojrzenie na rozstanie: proces, nie katastrofa Randkowanie 2.0: między algorytmem a tęsknotą za realnością Nowe formy bliskości: platoniczne partnerstwa, niemonogamia, relacje hybrydowe Nowe spojrzenie na dorosłość: czym jest liminalność? Kobiety doświadczają dziś dorosłości w stanie liminalnym – pomiędzy tym, co znane i społecznie zaakceptowane, a tym, co dopiero się wyłania. To moment intensywnej pracy nad sobą, wglądu w potrzeby i odwracania wzroku od cudzych oczekiwań. Well-aging w tej perspektywie wcale nie oznacza dbania o wygląd fizyczny, a bardziej ewolucję, która dokonuje się dzięki mikrotransformacjom. To zmiany, które krok po kroku budują nową mapę życia. Często to czas destabilizacji, decyzji, redefinicji kariery, ciała, relacji. Pytanie: „Czy ja jestem wystarczająca?” ustępuje miejsca nowemu – „Czy to jest wystarczające dla mnie?”. (Od)nowa relacji: związek jako świadomy wybór W kulturze relacji dokonuje się dziś prawdziwa rewolucja. Związek przestaje być jedynym społecznie akceptowalnym formatem dorosłości, a życie w pojedynkę nie jest już postrzegane jako etap przejściowy. Coraz częściej to świadoma decyzja, akt niezależności i sposób na odzyskanie przestrzeni dla siebie. Relacja staje się za to konstruktem elastycznym, negocjowalnym, wymagającym regularnej aktualizacji. Dane przywołane w raporcie Studio225 „Kierunki myślenia o samorozwoju kobiet” to potwierdzają: główne powody kryzysów to brak wsparcia (27%), różnice wartości (25%) i wypalenie emocjonalne (24%). Coraz więcej kobiet wciska przycisk „sprawdzam”, nie z lekkomyślności, lecz z potrzeby uczciwości wobec siebie. Psychoterapeutka i seksuolożka dr Agata Stola podkreśla, że: „w kulturze, która przez dekady romantyzowała wytrwałość ponad autentyczność, »związkowy restart« jest aktem odwagi. Intymność nie umiera z braku seksu, ale z braku ciekawości.” Restart nie musi oznaczać rozstania – bywa drogą do nowej jakości bliskości, ale wymaga zatrzymania, decyzji i odwagi. Nowe spojrzenie na rozstanie: proces, nie katastrofa Współczesne kobiety coraz częściej zmieniają sposób myślenia o zakończeniu relacji. Koniec związku przestaje być życiową porażką, a staje się procesem, który można przejść dojrzale i świadomie. Temat ten w pogłębiony sposób podejmują Agata Stola, Dawid Krawczyk i Robert Kowalczyk w książce „Sztuka rozstania”. Autorzy podkreślają, że nie istnieje jedna przyczyna rozstania ani jedno czerwone światło, sugerujące, że relacja zmierza ku końcowi. Można spojrzeć na rozstanie także profilaktycznie – jako konsekwencję pracy nad związkiem, a nie tylko jego rozpadu. „Sztuka rozstania” pokazuje, że zakończenie relacji – romantycznej, przyjacielskiej czy rodzinnej – jest jednym z najtrudniejszych doświadczeń, ale może być również początkiem czegoś nowego. Książka pomaga zrozumieć emocje, przejść przez etapy żałoby, odbudować poczucie wartości, ochronić dzieci i bliskich przed skutkami konfliktu, a także nauczyć się kończyć relacje z szacunkiem, bez ghostingu czy manipulacji. Po latach w relacji, etap „single 2.0” bywa jak nowe otwarcie. To moment ponownego mapowania siebie – swoich potrzeb, pragnień, codziennych rytuałów. Powrotu do własnego tempa i do życia, gdzie to ja jestem punktem odniesienia, a nie wspólna struktura. Coraz więcej kobiet wybiera ten stan świadomie. Samotność bywa wówczas źródłem mocy, nie braku. Randkowanie 2.0: między algorytmem a tęsknotą za realnością Nowa era randkowania to w pewnym sensie kulturowy eksperyment oparty na technologii: pierwsze spojrzenie kierujemy w ekran, nie w oczy drugiej osoby. Z jednej strony aplikacje randkowe otwierają drzwi do setek nowych połączeń. Z drugiej – prowadzą do wypalenia emocjonalnego: aż 80% kobiet deklaruje zmęczenie światem aplikacji. Cyfrowy interfejs relacyjny wymaga nowych kompetencji: odporności emocjonalnej, radzenia sobie z niepewnością, komunikowania się w języku cyfrowej intymności. Nic dziwnego, że rośnie tęsknota za spotkaniami „poza algorytmem” – za relacjami opartymi na obecności, a nie tylko dostępności. Nowe formy bliskości: platoniczne partnerstwa, niemonogamia, relacje hybrydowe Platoniczne relacje coraz częściej stają się pełnoprawną formą bliskości – głębokie, długotrwałe przyjaźnie stanowią dla wielu kobiet równie stabilny i intymny filar życia jak relacje romantyczne. Obok nich rosnącą widoczność zyskują związki niemonogamiczne i otwarte, które przestają być tematem tabu i stają się przestrzenią dla kobiet pragnących połączenia wolności, autonomii i autentycznej bliskości opartej na szczerości, transparentności i negocjowaniu granic. Równolegle rozwijają się relacje hybrydowe i na odległość – elastyczne, nienormatywne układy, często wspierane przez cyfrowe narzędzia, pozwalające tworzyć więzi dopasowane do indywidualnego stylu życia, niezależnie od geograficznych czy czasowych ograniczeń. Patchwork nie jest dziś kompromisem – to pełnoprawny model rodziny, mozaika historii, doświadczeń i więzi. Kobiece „ja” coraz częściej buduje się w oparciu o wspólnoty: przyjaźnie, rodzinę pochodzenia, rodzinę z wyboru i relacje spoza tradycyjnych kategorii. Autorzy „Sztuki rozstania” piszą również o patchworku jako naturalnym następstwie niektórych rozstań – strukturze dającej ogromną wolność tworzenia nowego języka bliskości. Współczesne kobiety nie szukają już jednego słusznego modelu miłości. Tworzą relacje, które mają sens dla nich. Budują bliskość elastyczną, sprawczą, dopasowaną do ich wartości, a nie do społecznych oczekiwań. Żyją świadomie „pomiędzy”: między dawnymi narracjami a możliwościami, które dopiero się wyłaniają.
To on wygrał „Taniec z Gwiazdami”: o 24-letnim influencerze mówią dziś wszyscy. Kim jest Mikołaj „Bagi” Bagiński?
Finał jubileuszowej edycji „Tańca z Gwiazdami” podzielił telewidzów – część z nich kibicowała zwycięskiej parze, inni piszą wprost, że są zawiedzeni werdyktem. Jedno jest jednak pewne: dziś nazwisko Mikołaja „Bagiego” Bagińskiego jest odmieniane w mediach przez niemal wszystkie przypadki. Kim jest 24-letni influencer, który zawładnął parkietem Polsatu?
„Niesamowita charyzma i umiejętność budowania społeczności”, „Wygrana zasłużona ciężką pracą” czy „Niesprawiedliwy wynik”– to tylko niektóre z tysięcy komentarzy, które po finale 17. edycji „Tańca z Gwiazdami” dosłownie zalały media społecznościowe. Choć zdania widzów są skrajne, wskazuje to na jedno: werdykt w tanecznym show dawno nie wywołał tylu emocji. Kim jest Mikołaj „Bagi” Bagiński – 24-latek, który podbił serca Polaków, a jednocześnie swoim zwycięstwem wywołał tak gorącą dyskusję w sieci? W tym artykule: Kim jest Mikołaj „Bagi” Bagiński, zwycięzca 17. edycji „Tańca z Gwiazdami”? Kariera Mikołaja „Bagiego” Bagińskiego Poruszająca historia rodzinna „Bagiego” Mikołaj „Bagi” Bagiński podzielił internet wygraną w „Tańcu z Gwiazdami” Relacja „Bagiego” z Magdą Tarnowską w „Tańcu z Gwiazdami” Kim jest Mikołaj „Bagi” Bagiński, zwycięzca 17. edycji „Tańca z Gwiazdami”? Mikołaj Dariusz Bagiński, znany jako „Bagi”, urodził się 22 października 2001 roku w Warszawie. Już jako 16-latek rozpoczął swoją przygodę z biznesem, inwestując oszczędności w odsprzedaż markowych butów i odzieży. W wieku 17 lat założył sklep internetowy BagiCommunity, oferujący produkty marek Supreme, Kubota, BAPE i Palace. Bagiński nie tylko sprzedaje odzież, ale tworzy też aplikacje mobilne i zrzesza influencerów w grupie DRE$$CODE, a także prowadzi szeroko zakrojoną działalność w branży modowej. Marka BagiCommunity była jego pierwszym większym krokiem. Kolejnym był Dropsy Store – sklep internetowy z produktami własnej marki. W 2020 roku powołał do życia markę Leeves, która w krótkim czasie zdobyła popularność wśród miłośników streetwearu. Bagiński stworzył także aplikację Dropsy – narzędzie do śledzenia premier i promocji odzieżowych. Kariera Mikołaja „Bagiego” Bagińskiego Dziś „Bagi” to jedna z najbardziej obiecujących postaci młodego pokolenia w polskim biznesie – znalazł się w zestawieniu „30 under 30” magazynu „Forbes”, wskazującym najzdolniejszych młodych Polaków i Polki. W 2024 roku Bagiński otrzymał nagrodę Vibez Creators Awards w kategorii Lifestyle. Rok później – w 2025 – zdobył nagrodę główną oraz wyróżnienie w tej samej kategorii w plebiscycie Influencer Roku organizowanym przez portal Wizaz.pl. Jak sam podkreśla, to pasja i ciężka praca sprawiły, że osiągnął tak liczne sukcesy. „Wracam myślami do 16-letniego Mikiego, który postanowił robić to, co kocha i serdecznie mu dziękuję, że w żadnym ciężkim momencie całej tej przygody nie poddał się, nie poszedł na skróty i nie zrezygnował z realizowania swojej wizji na siebie i otaczający go świat” – pisał na Instagramie młody przedsiębiorca. Poruszająca historia rodzinna „Bagiego” Wzruszający moment nastąpił po ogłoszeniu zwycięstwa Mikołaja w „Tańcu z gwiazdami”. Obecna w studio jego siostra Matylda – osoba z zespołem Downa – zareagowała na wynik wyjątkowo emocjonalnie. Kamery uchwyciły jej spontaniczną reakcję i moment, w którym pobiegła uściskać brata, publiczność nie kryła wzruszenia. Już wcześniej obecność Matyldy w studio Polsatu i historia, którą przy okazji występu z siostrą podzielił się „Bagi”, odbiła się szerokim echem w mediach i w społeczności osób z zespołem Downa. „Jestem szczęśliwa, że mam tak wspaniałego brata. Naprawdę, jest moim skarbem narodowym. (...) On jest taką tarczą przy mnie, rycerzem, który chroni swoją księżniczkę” – komentowała zaś Matylda. W finale tanecznego show Polsatu „Bagi” zdecydował się przekazać wygraną kwotę 200 tys. złotych na cele charytatywne, by wesprzeć osoby z zespołem Downa. Mikołaj „Bagi” Bagiński podzielił internet wygraną w „Tańcu z Gwiazdami” Internauci od niedzielnego wieczora prowadzą w sieci zawziętą dyskusję nt. zasadności werdyktu w „Tańcu z Gwiazdami” – choć ogrom komentujących wspiera 24-latka, nie brakuje również głosów sugerujących, że taneczne show Polsatu „faworyzuje” influencerów i osoby popularne w mediach społecznościowych, tym samym obniżając szanse na wygraną mniej rozpoznawalnych w sieci uczestników. Jak do takich słów odnosi się sam posiadacz Kryształowej Kuli? Relacja „Bagiego” z Magdą Tarnowską w „Tańcu z Gwiazdami” Oprócz Kryształowej Kuli, 24-latek w tanecznym show „wygrał” coś jeszcze: bezcenną przyjaźń. „Bagi” i jego taneczna partnerka, Magda Tarnowska, już po pierwszych odcinkach zauważyli, że nadają na tych samych falach i przygotowania do kolejnych odcinków, choć wymagające, sprawiały im ogromną przyjemność. Co więcej, w jednym z odcinków show para... wzięła „ślub” na parkiecie. Nic dziwnego, że fani zastanawiali się, czy tę dwójkę łączy coś więcej, niż tylko taneczne przedsięwzięcie. „Ludzi ujął postęp Mikołaja, progres, pokazanie trudnych chwil. Dzielnie przez to przebrnął i pokazał, że naprawdę każdy może tańczyć. Ludzie chcą takie rzeczy widzieć. To jest cudowne” – komentowała Magda Tarnowska w finale „Tańca z Gwiazdami”.
JOMO, czyli analogowy dobrostan na wagę złota. Jak być offline i czerpać z tego radość?
W rzeczywistości, w której same narzucamy sobie presję bycia online, JOMO, czyli radość z bycia daleko od świata digitalu, to prawdziwy luksus. Jak kobiety czerpią z analogowego życia – i czy w obecnych czasach jest ono w ogóle możliwe?
Im bardziej zbliżam się do trzydziestki, tym częściej dookoła słyszę głosy przekonujące, że luksusem wcale nie jest pójście na kolejną kawę, wernisaż czy koncert. Przeciwnie: nieocenioną wartość ma spokój, rozumiany także jako bycie poza zasięgiem. W świecie, który nieustannie domaga się naszej uwagi, coraz więcej moich koleżanek (i kolegów!) wybiera JOMO – z ang. joy of missing out – czyli radość z nieuczestniczenia. To stosunkowo nowa, bardzo potrzebna odpowiedź na przeciążenie cyfrowe i globalną epidemię samotności. Jak ją praktykować i jak my, kobiety, podchodzimy do świadomego bycia „tu i teraz”? W tym artykule: Od FOMO do JOMO – zmiana, której potrzebowałyśmy? Analogowy dobrostan – kierunek kobiecego samorozwoju Dlaczego to kobiety najczęściej wybierają JOMO? JOMO w praktyce: jak wprowadzić je do codzienności? Od FOMO do JOMO – zmiana, której potrzebowałyśmy? Przez ostatnią dekadę to FOMO – z ang. fear of missing out – definiowało nasze relacje z technologią. Lęk przed byciem pominiętą czy pominiętym, kompulsywne scrollowanie mediów społecznościowych, presja bycia „na bieżąco” i równoległe uczestniczenie w tysiącu wirtualnych wątków. Social media podkręcały to tempo, dając nam pozór bliskości, który w rzeczywistości pogłębiał poczucie izolacji. Dziś dane malują zupełnie inny obraz: 23% dorosłych na świecie deklaruje, że odczuwa samotność (Gallup 2024), tylko 15,3% osób uznało swoje najprzyjemniejsze doświadczenie za cyfrowe, a 41% – za fizyczne (Accenture 2025), niemal 38% świadomie docenia JOMO. Z (czasem bolesnego) zderzenia cyfrowego szumu z realnymi emocjami rodzi się nowe zjawisko: radość z wylogowania. JOMO to nie rezygnacja, ale wybór: nowa forma obecności, w której to my decydujemy, co wpuszczamy do naszej codzienności. Analogowy dobrostan – kierunek kobiecego samorozwoju Raport Studia 225 jasno pokazuje: kobiety coraz częściej redefiniują relację z technologią. Żyjemy w świecie „pomiędzy” – hybrydowa codzienność stała się normą, a praca, relacje i odpoczynek mieszczą się na jednym ekranie. Ten nieustanny stan cyfrowego podłączenia prowadzi do przeciążenia systemu nerwowego, rozproszenia i emocjonalnego wypalenia. Zmęczenie cyfrowe to nie metafora – to zjawisko o realnych skutkach somatycznych. Nadmiar informacji, światła, bodźców i powiadomień jest dziś jednym z największych zagrożeń dla dobrostanu psychicznego i fizycznego. W odpowiedzi kobiety poszukują przestrzeni fizycznej obecności: warsztatów, spotkań w małych grupach, wspólnego tworzenia, rozmów bez ekranów pomiędzy nami. Tęsknota za światem analogowym może być silnym impulsem do zmiany stylu życia. Co więcej, popularność zyskuje nurt slow tech – podejście do technologii oparte na umiarze i uważności. Technologia ma przecież wspierać, a nie determinować naszą codzienność. Studio 225 powstało jako odpowiedź na cyfrowe przeciążenie i tęsknotę za światem „dotykalnym”. To przestrzeń, która uczy świadomego „odłączenia” – nie po to, by uciekać od technologii, ale by na nowo zbudować z nią zdrową relację. Program łączy warsztaty o zmęczeniu cyfrowym z zajęciami manualnymi, które wymagają odłożenia telefonu i skupienia wszystkich zmysłów. Jak mówią Julia Turewicz i Marta Teodorowska, założycielki studia: „Odzyskanie balansu wymaga powrotu do fizycznego doświadczania świata.” Dlaczego to kobiety najczęściej wybierają JOMO? Kobiety przez lata funkcjonują w przeciążeniu wielozadaniowością – także cyfrową. To one najczęściej koordynują relacje, komunikację, organizację życia rodzinnego i zawodowego. Hybrydowa codzienność sprawiła, że cyfrowe przeciążenie stało się jeszcze większe. Dlaczego to właśnie kobiety doceniają JOMO? Chcą kontaktów opartych na uważności, szukają głębokich relacji, gdzie liczy się „jakość”, traktują bycie offline jako formę troski o siebie, odzyskują przestrzeń dla własnych emocji i potrzeb. JOMO staje się narzędziem, które nie tylko podnosi jakość życia, ale też przywraca poczucie sprawczości w świecie, który domaga się nieustannej obecności. JOMO w praktyce: jak wprowadzić je do codzienności? Wprowadzenie JOMO do codzienności nie wymaga radykalnych zmian – zaczyna się od niewielkich, powtarzalnych rytuałów, które stopniowo przywracają uważność i równowagę. Pomocne może być rozpoczęcie dnia bez telefonu, choćby przez pierwsze pół godziny po przebudzeniu, kiedy ciało i umysł najbardziej potrzebują ciszy, światła i spokojnego wejścia w rytm dnia. Dobrym sposobem na praktykowanie radości z offline’u jest także zaplanowanie w tygodniu (albo codziennie!) jednej, stałej godziny bez ekranów, która z czasem staje się naturalnym momentem oddechu. Wiele osób odzyskuje poczucie sprawczości dzięki analogowemu notatnikowi – miejscu, do którego można wracać z myślami, planami i emocjami, bez rozpraszającego błysku powiadomień. JOMO można doświadczyć również w relacjach: wystarczy umówić się na spotkanie i świadomie schować telefon, pozwalając sobie na pełną obecność. Pomagają też zajęcia manualne – ceramika, gotowanie, malowanie czy pielęgnacja roślin – bo wymagają skupienia na tym, co fizyczne i namacalne. To właśnie takie drobne, powtarzalne gesty stopniowo uczą nas wyciszenia i przypominają, jaką przyjemność daje życie poza ekranem.
To Polskie uzdrowisko zachwyciło zagranicznych turystów. Jest jednym z najładniejszych w Europie
Uzdrowisko położone w górach Izerskich zaskakuje wyjątkowym klimatem i zachwyca zagranicznych turystów. Oto, dlaczego warto dopisać je do listy wakacyjnych miejsc wartych odwiedzenia.
Polska może pochwalić się wieloma urokliwymi miejscami, a jednym z nich jest Świeradów-Zdrój. Ta malownicza miejscowość położone w sercu Sudetów Zachodnich jest coraz częściej wymieniane w rankingach najpiękniejszych miejsc uzdrowiskowych w Europie. Otoczone górami, lasami oraz licznymi atrakcjami, stanowi idealne miejsce na wypoczynek o każdej porze roku. Dolnośląska perełka doceniona w Europie Świeradów-Zdrój to urocza miejscowość w sercu Gór Izerskich (nie tak popularnych jak Tatry, a bardzo przystępnych dla lubiących spacery turystów). Uzdrowisko opiera się na lokalnych wodach zdrojowych, w których można się wykąpać, napić ze źródła i zażyć inhalacji. Samo uzdrowisko ma prawie 250 lat, a jego działalność rozpoczęła się jeszcze w XIX wieku. Do 1973 roku było to samodzielne uzdrowisko, które powstało z osady założonej przez czeskich uchodźców religijnych w XVII wieku. W latach 60. doceniono pochodzącą stamtąd wodę zdrojową „Czerniawiankę”, która według badań oczyszcza organizm z metali ciężkich i obniża poziom cukru we krwi. Mimo upływu lat, zachowało dawny klimat. Drewniane stropy spacerowej hali, doskonale zachowane kafelki, wyjątkowa architektura sąsiadujących ze sobą budynków. Brak tu jarczmarnego klimatu, sklepów z wątpliwej jakości pamiątkami i billboardów przykrywających elewacje. Samo uzdrowisko, do którego przyjeżdża coraz więcej turystów spoza Polski, to kompleks zabytkowych budynków z Domem Zdrojowym w samym centrum. Drewniana Hala Spacerowa wykonana jest z drewna modrzewiowego i można w niej kupić lokalne rzemiosło. Uzdrowisko Świeradów-Zdrój - co oferuje? Świeradów-Zdrój słynie ze swoich leczniczych wód mineralnych, radonowych i borowinowych, które od lat przyciągają osoby szukające zdrowotnych kuracji. Bogata oferta uzdrowiskowa to jednak tylko część atrakcji tego miejsca. W Świeradowie można skorzystać z profesjonalnych zabiegów rehabilitacyjnych, spa, a także z relaksujących masaży i innych form pielęgnacji. Dla miłośników aktywnego wypoczynku czekają liczne trasy spacerowe, rowerowe i narciarskie, a górska kolejka gondolowa na Stóg Izerski umożliwia wygodny dostęp do niesamowitych widoków. Jeśli cenisz mniej popularne miejsca na krótki wypoczynek, warto rozważyć podróże po Polsce, a uzdrowisko w Świeradowie-Zdroju wpisać na listę trzech najlepszych destynacji. Cisza, spokój i pięknie zachowana, oryginalna architektura tworzą tu wyjątkowy klimat. To nowe polskie uzdrowisko zachwyci miłośników włoskich miast. Nazywane jest "polską Wenecją"
Co po „sigmie”? Rusza jubileuszowa edycja Młodzieżowego Słowa Roku 2025!
Twój język, twoje słowo, twoja historia – już po raz dziesiąty PWN zaprasza do wspólnej zabawy z polszczyzną młodego pokolenia.
Czy „sigma” ustąpi miejsca nowemu językowemu hitowi? A może młodzież zaskoczy nas zupełnie nowym neologizmem, który za kilka miesięcy zaczniemy słyszeć wszędzie – od TikToka po rodzinny obiad? Młodzieżowe Słowo Roku 2025 właśnie rusza, a wraz z nim – cała fala kreatywności, humoru i językowych obserwacji! 10 lat młodej polszczyzny – jubileuszowy czas zabawy i refleksji To już dziesiąta edycja plebiscytu, który przez ostatnią dekadę stał się nie tylko internetowym fenomenem, ale również cennym narzędziem do analizy językowych trendów wśród młodzieży. Organizowany przez Wydawnictwo Naukowe PWN, we współpracy z serwisem sjp.pwn.pl oraz gronem językoznawców i ekspertów od „młodomowy”, konkurs co roku przyciąga tysiące uczestników. – To nie tylko zabawa, ale także cenny materiał do obserwacji trendów kulturowych i komunikacyjnych – mówi Natalia Wojciechowska, Prezes Wydawnictwa Naukowego PWN. – Cieszymy się, że co roku wspólnie z młodzieżą odkrywamy słowa, które trafiają do codziennego języka i stają się symbolami swoich czasów. Zaproponuj swoje słowo – masz głos! Zgłoszenia do Młodzieżowego Słowa Roku 2025 wystartowały 8 października i potrwają do 5 listopada. Każdy uczestnik może przesłać swoją propozycję słowa (lub kilku!) – wystarczy podać jego znaczenie i przykład użycia. Jury wybierze z nich najczęściej zgłaszane i najciekawsze, tworząc finałową listę. 13 listopada ruszy etap głosowania internetowego, w którym to użytkownicy zadecydują, które słowo zasłuży na tytuł Młodzieżowego Słowa Roku 2025. Finałowe ogłoszenie zwycięzcy odbędzie się podczas uroczystej gali na początku grudnia. Plebiscyt PWN to znacznie więcej niż językowy konkurs. To kulturowe zwierciadło, w którym odbija się codzienność młodych ludzi – ich poczucie humoru, sposoby komunikacji, obserwacje świata i… dystans do rzeczywistości. Zwycięskie słowa – jak „sztos”, „XD”, „essa” czy „sigma” – nierzadko stają się częścią ogólnopolskiego słownika i przedostają się do mediów, popkultury, a nawet reklam. Masz pomysł? Nie czekaj! Jeśli w twoim słowniku pojawiło się słowo, którego nikt jeszcze nie zgłosił – teraz jest idealny moment, by podzielić się nim z całą Polską. Jubileuszowa edycja plebiscytu to wyjątkowa okazja, by wejść do językowej historii. Może to właśnie twoje słowo zastąpi „sigmę”?
Skończyłam 40 lat. Dermatolożka wskazała mi jeden kosmetyk, który naprawdę warto kupić
W tym roku skończyłam 40 lat i zaczęłam zauważać pierwsze oznaki starzenia. Na szczęście okazało się, że wystarczy zainwestować w jeden przebadany produkt.
W tym artykule: Jaki składnik wdrożyłam w okolicach czterdziestki? Retinol — dlaczego jest taki skuteczny? Jestem kosmetyczną minimalistką, wolę trzymać się kilku sprawdzonych produktów niż testować nowości. Niestety, w okolicach czterdziestki okazało się, że moje ukochane kosmetyki przestają dawać radę. Dlatego zapytałam ekspertki, co koniecznie wprowadzić do codziennej pielęgnacji. Byłam naprawdę zdziwiona, że wskazała tylko jeden kosmetyk. Jaki składnik wdrożyłam w okolicach czterdziestki? Pewnie nie będzie to dla Was zaskoczenie, ale chodzi o retinol. Ten, który wskazała mi dermatolożka, to A-Passioni™ Retinol Cream od marki Drunk Elephant, który łączy 1,0% wegańskiego retinolu ze składnikami odżywczymi typu superfood. Zazwyczaj nie wierzę w zapewnienia producentów, ale w tym produkcie trudno mi znaleźć słaby punkt (może poza ceną). Skóra w kilka tygodni dosłownie odmłodniała, stała się bardziej promienna, a zmarszczki wokół oczu niemal całkowicie zniknęły. Kocham ten produkt również za łatwość stosowania. Jest lekki, nie zapycha porów i można go dowolnie łączyć z innymi kosmetykami marki. Zauważyłam też, że nawet nakładany solo „robi robotę” — skóra wygląda po nim jak po nałożeniu serum. Zresztą, nie musicie mi wierzyć na słowo. Warto sprawdzić skuteczność tego składnika samodzielnie. View Burdaffi on the source website Oto 5 składników, których twoja skóra desperacko potrzebuje po zimie. To nie tylko retinol i witamina C Retinol — dlaczego jest taki skuteczny? Teraz zatem trochę teorii: retinol to pochodna witaminy A, która stymuluje produkcję kolagenu i elastyny, tym samym poprawiając jędrność skóry i redukując zmarszczki. Przyspiesza odnowę komórkową, wygładza teksturę skóry i wyrównuje koloryt, pomagając w walce z przebarwieniami. Reguluje wydzielanie sebum, zmniejszając trądzik i odblokowując pory. Jeśli nie chcecie od razu zaczynać od drogiego produktu, możecie sprawdzić coś z niższej półki cenowej. Najważniejsze jest, by zacząć od małego stężenia i stopniowo próbować kosmetyków z silniejszym składem. No i uwaga na słońce, w przypadku retinolu należy bezwzględnie stosować filtr przeciwsłoneczny (tak, zimą też). Ale nie martwcie się, jeśli takiej laiczce udało się wprowadzić ten składnik do pielęgnacji, to wam tez się uda. Nowe zasady gry po 40. Po pierwsze, po 40. nadal jesteś młoda i możesz realizować wszystkie swoje plany i marzenia. Warto jednak, żebyś więcej uważności skierowała na swoje ciało i zdrowie. Nasz wygląd to w wielkim stopniu konsekwencja stylu życia i właśnie w czwartej dekadzie różne grzeszki zaczynają odznaczać się na skórze. Zacznijmy jednak od początku: czyli od badań: warto zrobić porządną morfologię, sprawdzić krzywą cukrową, pójść do zaufanego ginekologa-endokrynologa. Wiem, że to banał, ale warto pilnować nawodnienia i chodzić grzecznie spać przed północą. Największym wrogiem młodego wyglądu jest alkohol i papierosy, więc warto się zastanowić, czy urodziny to nie dobry czas na porzucenie tych nałogów. Kobiety, które wyglądają obłędnie po 40., zazwyczaj rezygnują także z cukru i konsekwentnie pilnują sportowej rutyny. Ćwicz kilka razy w tygodniu i staraj się jak najwięcej spacerować. Te zwyczaje pomogą ci nie tylko wyglądać, ale także czuć się młodo. View Burdaffi on the source website
Jak działają feromony, czyli „hormony atrakcyjności”? Ich mechanizm nadal jest owiany tajemnicą
Feromony to tajemnicze związki, które mogą wpływać na sposób, w jaki postrzegamy osoby płci przeciwnej. Ludzki organizm uwalnia je w określonych sytuacjach – na przykład podczas odczuwania przyjemności, silnych emocji lub podniecenia. Uważa się, że stanowią one formę niewerbalnej komunikacji, która może zwiększać pożądanie i sprzyjać przyciąganiu potencjalnych partnerów.
Zastanawiałaś się kiedyś, dlaczego niektóre osoby przyciągają uwagę, zanim jeszcze wypowiedzą choćby jedno słowo? Albo dlaczego z niektórymi ludźmi od razu „czujesz chemię”, mimo że nie potrafisz tego logicznie wytłumaczyć? Odpowiedź może kryć się w feromonach – niewidzialnych, bezwonnych substancjach, które subtelnie, ale skutecznie wpływają na emocje i relacje międzyludzkie. Choć nie jesteśmy ich świadome, feromony mogą zwiększać naszą atrakcyjność, budzić zaufanie, a nawet pomóc w budowaniu pozycji w towarzystwie. Naukowcy wciąż odkrywają ich działanie, a my możemy z tej wiedzy skorzystać – niezależnie od tego, czy zależy nam na przyciągnięciu uwagi, zbudowaniu pewności siebie czy po prostu lepszym zrozumieniu mechanizmów działających „w tle”. W tym artykule: Czym są feromony? Rodzaje feromonów Jak działają feromony? Jak zwiększyć wydzielanie feromonów? Perfumy z feromonami: czy podnoszą atrakcyjność? Czym są feromony? Feromony to złożone, lotne substancje chemiczne, w których składzie dominuje jedna kluczowa cząsteczka. Ich główną funkcją jest wywoływanie określonych reakcji emocjonalnych u przedstawicieli tego samego gatunku, także w kontekście seksualnym i przyciągania partnera. Wbrew powszechnym przekonaniom, feromony same w sobie nie mają zapachu. Ich woń może być wyczuwalna jedynie w przypadku wyjątkowo wysokiego stężenia, a i wtedy jest niezwykle subtelna – do tego stopnia, że zazwyczaj nie jesteśmy jej świadomi. Wychwytywaniem feromonów w otoczeniu zajmuje się tzw. narząd lemieszowo-nosowy: jego istnienie po raz pierwszy opisał Frederick Ruysch – holenderski lekarz. Początkowo sądzono, że występuje on jedynie u zwierząt, a u ludzi obecny jest wyłącznie w życiu płodowym. Późniejsze badania naukowe jednak zweryfikowały te założenia. Obecnie wiadomo, że narząd ten może występować również u ludzi, choć nie u wszystkich. Badania przeprowadzone w 2007 roku przez naukowców z Wojskowego Instytutu Medycznego w Warszawie, którzy przebadali 634 pacjentów Kliniki Otolaryngologii, wykazały, że obecność narządu lemieszowo-nosowego stwierdzono u 49,12% osób – w większości u mężczyzn. Co ciekawe, ponad 27% uczestników badania zgłosiło, że w chwilach pobudzenia seksualnego odczuwało trudne do sprecyzowania wrażenia w okolicach nosa, co może sugerować działanie wspomnianego narządu i jego udział w odbieraniu bodźców feromonowych. Rodzaje feromonów Feromony dzielą się na dwie główne kategorie: naturalne oraz syntetyczne. Te pierwsze, wytwarzane przez organizm człowieka, nadal są przedmiotem wielu pytań. Choć mechanizm ich działania nie został do końca poznany, wiadomo, że pełnią rolę nośników niewerbalnych sygnałów między osobnikami tego samego gatunku. Feromony syntetyczne powstają w laboratoriach – najpierw są wyodrębniane poprzez destylację z innych substancji, a następnie poddawane procesom krystalizacji i filtracji. Do najbardziej znanych feromonów należą: Androstadienon – wytwarzany głównie przez mężczyzn, a w mniejszych ilościach także przez kobiety. Obecny m.in. w pocie, ślinie, moczu, nasieniu i owłosieniu pachowym. Może powodować przyspieszenie tętna i oddechu oraz poprawę nastroju, jednak jego wpływ nie dotyczy osób tej samej płci. Androstenon – składnik feromonów męskich, obecny w pocie, moczu i ślinie, używany również przez kobiety. Kojarzony z męską dominacją i agresją – jego wysokie stężenia obserwowano np. u agresywnych więźniów. W badaniach sugeruje się, że może przyciągać kobiety, przy czym ich wrażliwość zależy od fazy cyklu menstruacyjnego oraz stosowania antykoncepcji hormonalnej. Istnieją również teorie, że mężczyźni również mogą reagować pozytywnie na ten związek, wykazując większą otwartość wobec jego nosiciela. Androsteron – kolejny składnik męskich feromonów. Działa jako przeciwwaga dla agresywnego działania androstenonu, łagodząc jego wpływ. Zwiększona produkcja tej substancji następuje pod wpływem adrenaliny, jednak jej ilość w organizmie zmniejsza się wraz z wiekiem. Androstenol – obecny głównie w pocie i moczu mężczyzn, natomiast u kobiet produkowany jest w mniejszym stężeniu w fazie folikularnej cyklu. Odpowiada za zwiększenie atrakcyjności w oczach płci przeciwnej. Wytwarzany naturalnie jedynie w okresie dojrzewania. Kopuliny – feromony kobiece występujące w wydzielinie pochwowej. Ich działanie polega na zwiększaniu atrakcyjności kobiety, co potwierdza fakt, że pod ich wpływem poziom testosteronu u mężczyzn może wzrosnąć aż o 150%. Estratetraenol – kobiecy feromon o strukturze zbliżonej do estrogenu obecnego w trzecim trymestrze ciąży. Zwiększa pobudzenie seksualne u obu płci, wpływa na lepszy nastrój mężczyzn i potęguje poczucie kobiecej atrakcyjności. Zestawienie pokazuje, że feromony kobiece są mniej liczne, co może mieć podłoże ewolucyjne – zgodnie z teorią, to mężczyzna pełni rolę aktywnego "zdobywcy", dlatego jego organizm wytwarza więcej związków mających za zadanie przyciągnąć uwagę partnerki. Jak działają feromony? Choć nikt nie kwestionuje znaczenia feromonów w komunikacji międzyludzkiej, dokładny sposób ich działania nadal pozostaje zagadką. Wiadomo już, że za wykrywanie tych związków w powietrzu odpowiada narząd lemieszowo-nosowy. Feromony, mimo że w naturalnych ilościach są pozbawione zapachu, po zarejestrowaniu ich obecności uruchamiają przekaz impulsów nerwowych do mózgu – a konkretnie do podwzgórza, które odgrywa istotną rolę w regulacji hormonalnej. Co dzieje się dalej? Tego nauka jeszcze nie potrafi jednoznacznie wyjaśnić. Chociaż mechanizm działania feromonów nie jest do końca poznany, zaobserwowano ich wpływ na zachowania interpersonalne. Najczęstszą reakcją jest zmiana w odbiorze danej osoby – staje się ona bardziej atrakcyjna, pojawia się zjawisko potocznie określane jako „chemia”. Nie oznacza to jednak, że feromony gwarantują seksualne pożądanie. U ludzi wybór partnera opiera się na wielu aspektach – od osobowości i inteligencji, po emocjonalną wrażliwość, co czyni ten proces o wiele bardziej złożonym niż u zwierząt. Badania wykazały również, że niektóre feromony mogą oddziaływać na osoby tej samej płci, szczególnie w grupach mężczyzn. Osoby emitujące te związki bywają odbierane jako sympatyczne, charyzmatyczne lub nawet dominujące. Zdarza się, że ich obecność wywołuje naturalny respekt – inni instynktownie ustępują im miejsca. Można więc uznać, że wysokie stężenie feromonów to cecha charakterystyczna tzw. samca alfa. Jak zwiększyć wydzielanie feromonów? Wzrost zainteresowania feromonami w ostatnich latach to efekt licznych teorii naukowych dotyczących ich działania. Perspektywa łatwiejszego przyciągania płci przeciwnej czy budowania autorytetu i pewności siebie sprawia, że coraz więcej osób zgłębia ten temat. Czy można jednak w jakiś sposób zwiększyć ilość wydzielanych feromonów? Niestety, nauka nie zna jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie. Wiadomo jedynie, że pewne nawyki mogą hamować ich emisję, podczas gdy inne mogą ją wspierać. Niektórzy badacze sugerują, że głównym nośnikiem feromonów są włosy, zwłaszcza te na głowie i w okolicach intymnych. Z tego względu krótkie fryzury mogą ograniczać ich rozprzestrzenianie się w powietrzu. Podobny efekt mają dezodoranty i antyperspiranty, które blokując pot – główne medium transportujące feromony – znacząco ograniczają ich wydzielanie. Jeśli nie cierpimy na nadmierną potliwość, a pot nie ma nieprzyjemnego zapachu, warto rozważyć ograniczenie stosowania takich środków higienicznych. Perfumy z feromonami: czy podnoszą atrakcyjność? Atrakcyjność można wzmocnić poprzez stosowanie perfum zawierających feromony. Ale czy takie produkty rzeczywiście działają? Okazuje się, że tak – pod warunkiem, że osoba będąca ich odbiorcą posiada aktywny narząd lemieszowo-nosowy, który umożliwia odbieranie tych związków. Takie zależności potwierdzają niektóre badania. Jedno z nich przeprowadziła dr Yael Adler, niemiecka specjalistka dermatologii. W ramach eksperymentu rozpylono męskie i żeńskie feromony na krzesłach, a następnie zaproszono do sali uczestników badania. Wyniki pokazały, że kobiety częściej siadały na miejscach spryskanych męskimi feromonami, a mężczyźni wybierali te z żeńskimi. Co istotne, nie trzeba koniecznie sięgać po specjalistyczne środki z dodatkiem feromonów. Wiele popularnych perfum zawiera składniki działające w bardzo podobny sposób. Przykładem są nuty o pochodzeniu zwierzęcym, takie jak piżmo, ambra czy cywet, od dawna stosowane w recepturach mających wywoływać pożądanie. Podobne działanie wykazują także akordy kwiatowe i przyprawowe, np. tuberoza, jaśmin, wanilia, cynamon, imbir czy drzewo sandałowe. W licznych przypadkach badania potwierdziły ich wpływ na libido. Na przykład stwierdzono, że wanilia może zwiększyć pożądanie u mężczyzn nawet o 9 procent, natomiast jaśmin pozytywnie wpływa na popęd seksualny kobiet.
Fexting, czyli kłótnia na odległość. Nowa norma czy pułapka, w którą millenialsi i „zetki” wpadają w relacjach?
Kłótnia przez SMS? Choć jeszcze niedawno brzmiało to absurdalnie, dziś dla wielu osób to codzienność. „Fexting” – czyli wymiana ostrych zdań za pomocą wiadomości tekstowych – stał się nowym językiem konfliktu w erze smartfonów. Tylko czy to na pewno bezpieczny sposób rozwiązywania sporów?
W dobie nieustannej obecności online coraz więcej aspektów naszego życia przenosi się do przestrzeni cyfrowej – także kłótnie. Termin „fexting”, łączący angielskie słowa fight (kłótnia) i texting (pisanie wiadomości), zyskał rozgłos w 2022 roku, kiedy Jill Biden zdradziła, że wraz z mężem prezydentem USA, zamiast przerzucać się słowami na głos, woli rozwiązywać spory za pomocą SMS-ów. I choć brzmi to zaskakująco, wiele osób może się z tym stylem komunikacji utożsamić – zwłaszcza gdy okoliczności nie sprzyjają bezpośrednim rozmowom. Czy jednak fexting to wygodne rozwiązanie czy raczej droga na skróty, która może więcej zniszczyć niż zbudować? Warto przyjrzeć się temu zjawisku bliżej. W tym artykule: Co to jest fexting? Kłótnia online: potencjalne ryzyko Fextować czy nie fextować? Oto jest pytanie Co to jest fexting? Hasło „fexting” – czyli kłótnia prowadzona za pośrednictwem wiadomości tekstowych – zyskało rozgłos w 2022 roku, kiedy Jill Biden ujawniła w luksusowym magazynie, że z mężem, ówczesnym prezydentem USA Joe Bidenem, w ten właśnie sposób rozstrzygają spory. Powód? Dyskrecja – para prezydencka nie chciała, by ochroniarze z Secret Service byli świadkami ich nieporozumień. Choć sytuacja dotyczy osób publicznych, wiele par może się z tym utożsamić – niejednokrotnie zdarza się nam wymieniać napięte wiadomości z partnerem lub partnerką podczas rodzinnych spotkań czy w miejscach publicznych, gdzie emocjonalna rozmowa byłaby niestosowna. Fexting, choć nie zawsze konstruktywny, stał się jednym ze znaków czasów – efektem digitalizacji relacji, w której smartfon często zastępuje bezpośrednią konfrontację. Niezależnie od tego, czy mamy do czynienia z relacjami romantycznymi, przyjacielskimi czy zawodowymi, pokusa, by wyładować emocje w wiadomości tekstowej, nierzadko przeważa nad potrzebą bezpośredniej rozmowy. Była pierwsza dama Stanów Zjednoczonych – wskazała na jeden z głównych powodów sięgania po fexting: chęć zachowania prywatności. W sytuacji, gdy każda rozmowa może być podsłuchana przez agentów Secret Service, cicha wymiana zdań przez telefon staje się najbardziej dyskretnym rozwiązaniem. Kłótnia online: potencjalne ryzyko Z drugiej strony, fexting niesie ze sobą istotne ryzyko nieporozumień. Ile razy zdarzyło się nam impulsywnie napisać i wysłać wiadomość, by chwilę później zorientować się, że została ona całkowicie źle zinterpretowana? Komunikacja tekstowa pozbawiona jest tych subtelnych sygnałów, które towarzyszą rozmowie twarzą w twarz – tonu głosu, gestów, mimiki – co znacząco zwiększa ryzyko błędnej interpretacji. Dodatkowo, autokorekta potrafi wprowadzić niezamierzone zmiany, a opóźnienia w odpowiedziach mogą wzmacniać napięcie. Niewinna wymiana opinii potrafi w mgnieniu oka przerodzić się w konflikt, gdy tekst – pozbawiony emocjonalnego kontekstu – nabiera ostrzejszego znaczenia. Nasze preferencje dotyczące tego typu konfrontacji często mają źródło w osobistych doświadczeniach i sposobach komunikacji wyniesionych z domu. Osoby, które wychowały się w środowisku unikającym otwartych sporów, mogą postrzegać komunikację przez wiadomości jako bezpieczniejszą i mniej stresującą. Z kolei ci, którzy są przyzwyczajeni do bezpośrednich rozmów, mogą czuć się zagubieni w świecie pozbawionym emocjonalnych podpowiedzi. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe, jeśli chcemy poruszać się po emocjonalnie zaminowanym gruncie cyfrowych kłótni. Choć pisanie wiadomości może wydawać się bardziej przemyślane i odpowiedzialne – słowa zostają przecież zapisane na ekranie – ta trwałość może stać się źródłem problemów. W przeciwieństwie do rozmów na żywo, gdzie emocje można szybko załagodzić gestem czy uśmiechem, fexting zostawia ślad. Każde ostre słowo zapisane w historii czatu może wrócić jak bumerang przy okazji kolejnego przeglądania rozmów, rozdrapując rany, które zdawały się już zabliźnione. Fextować czy nie fextować? Oto jest pytanie Kluczowe znaczenie ma umiejętne wyważenie między komfortem, jaki daje komunikacja za pomocą wiadomości, a wartością bezpośredniego kontaktu. Świadomość momentu, w którym dana rozmowa powinna przenieść się z ekranu do realnej interakcji, może pomóc uniknąć nieporozumień i wzmocnić relacje. Ostatecznie to, czy fexting okaże się pomocnym narzędziem czy źródłem komplikacji, zależy od naszej zdolności do poruszania się po jego subtelnościach i potencjalnych pułapkach.
Czujesz przytłoczenie jesienią? To nie musi być „zwykły” smutek. Czym jest syndrom SAD?
Jesień jednym kojarzy się z kubkiem ciepłej herbaty w dłoniach i szelestem liści, innym z krótszymi dniami i poczuciem przygnębienia. Tych objawów nie warto lekceważyć – zgłębiamy zatem temat syndromu SAD, czyli choroby afektywnej sezonowej.
Jesienna chandra może dotknąć każdego – krótsze dni, brak słońca, więcej czasu spędzanego w domu. Jednak nie zawsze jest to tylko tymczasowe pogorszenie nastroju. W wielu przypadkach za uporczywym smutkiem kryje się stan, który ma swoją nazwę i konkretne objawy – to choroba afektywna sezonowa (SAD). Jak rozpoznać, że to coś więcej niż jesienna melancholia? Czym jest choroba afektywna sezonowa (SAD)? Choroba afektywna sezonowa (SAD, ang. seasonal affective disorder) to rodzaj depresji, która pojawia się cyklicznie – zazwyczaj w miesiącach jesienno-zimowych, kiedy dni stają się krótsze, a ilość światła słonecznego drastycznie spada. Nie jest to chwilowe pogorszenie nastroju, lecz stan, który może trwać tygodniami, a nawet miesiącami, znacząco wpływając na codzienne życie. SAD nie jest odrębną jednostką chorobową – to forma nieokreślonego epizodu depresyjnego. Po raz pierwszy została opisana w 1984 roku przez psychiatrę Normana E. Rosenthala. SAD okiem psycholożki Zapytałyśmy specjalistkę o najczęstsze objawy i przyczyny SAD. Julitta Dębska jasno zaznacza, że to coś więcej niż jedynie przejściowa jesienna chandra: „SAD, czyli sezonowe zaburzenie afektywne, to coś więcej niż jesienna chandra. To forma depresji, która pojawia się cyklicznie – najczęściej w miesiącach jesienno-zimowych, gdy dni są krótsze, a światła słonecznego zaczyna brakować. Objawy nie mijają po kilku dniach czy po dobrze spędzonym weekendzie. To stan, który trwa tygodniami i znacząco utrudnia codzienne funkcjonowanie.” Ekspertka wskazuje również na główne przyczyny tego stanu: „Głównym winowajcą jest niedobór światła naturalnego. Kiedy spędzamy większą część dnia w półmroku, nasz zegar biologiczny zaczyna się rozregulowywać. Organizm produkuje więcej melatoniny – hormonu snu, przez co jesteśmy bardziej ospali. Jednocześnie spada poziom serotoniny – neuroprzekaźnika odpowiedzialnego za dobre samopoczucie i stabilny nastrój.” Jesienna melancholia może być mylona z depresją sezonową, jednak różnią się one skalą i czasem trwania objawów. Krótkotrwałe spadki nastroju zwykle nie wpływają na codzienne funkcjonowanie i mijają po kilku dniach. Tymczasem w przypadku SAD obniżenie nastroju to stały wzorzec, który powtarza się każdego roku i utrzymuje przez dłuższy czas. Julitta Dębska podkreśla: „Objawy nie mijają po kilku dniach czy po dobrze spędzonym weekendzie. To stan, który trwa tygodniami i znacząco utrudnia codzienne funkcjonowanie.” Objawy SAD według specjalistów Objawy SAD przypominają klasyczną depresję i mogą obejmować: obniżony nastrój i uporczywe uczucie smutku, zmniejszoną aktywność i nadmierną senność, niechęć do kontaktów społecznych, trudności z koncentracją, utratę radości życia, lęki i poczucie winy, zwiększony apetyt (zwłaszcza na węglowodany) i przyrost masy ciała, lub odwrotnie – brak apetytu i chudnięcie, bóle głowy i napięcie mięśniowe. Dębska zwraca też uwagę na inne, charakterystyczne zachowania: „Wiele pacjentów opisuje też 'społeczną hibernację': unikanie spotkań, wycofanie się z życia towarzyskiego, chęć zaszycia się w domu.” Diagnozę SAD stawia psychiatra na podstawie cyklicznych objawów występujących przez minimum 3 lata z rzędu. Julitta Dębska podsumowuje: „Sezonowe zaburzenie afektywne to realna choroba, a nie 'zwykła jesienna melancholia’. Dobra wiadomość jest taka, że można ją skutecznie leczyć.” Jak radzić sobie z SAD? Sezonowa depresja może utrudniać codzienne funkcjonowanie, ale istnieją skuteczne sposoby na złagodzenie jej objawów. Jednym z kluczowych działań jest codzienny kontakt z naturalnym światłem. Jak zaleca psycholożka: „Nawet krótki spacer w pochmurny dzień potrafi przynieść ulgę – naturalne światło działa jak regulator naszego rytmu biologicznego.” Ruch również ma ogromne znaczenie. Aktywność fizyczna, najlepiej na świeżym powietrzu, poprawia krążenie, dotlenia mózg i stymuluje wydzielanie endorfin – naturalnych substancji poprawiających nastrój. Istotna jest także codzienna rutyna: regularne godziny snu i posiłków, ograniczenie wieczornego kontaktu z ekranami oraz unikanie kofeiny i alkoholu. „Te pozornie proste zasady pomagają ustabilizować nasz wewnętrzny zegar” – dodaje Dębska. W niektórych przypadkach warto sięgnąć po metody terapeutyczne. Fototerapia, psychoterapia poznawczo-behawioralna i – jeśli to konieczne – farmakoterapia mogą znacznie poprawić komfort życia. Nie należy też zapominać o roli witaminy D – jej suplementacja bywa pomocna w walce z objawami SAD. Pamiętaj: w razie występowania objawów związanych z obniżeniem nastroju, spadkiem samooceny i innych niepokojących symptomów niezwłocznie skonsultuj się ze specjalistą. Julitta Dębska jest psycholożką, coachką relacji i badaczką specjalizującą się w psychologii miłości. Wspiera osoby przechodzące przez trudne momenty w relacjach romantycznych, takie jak rozstania, zdrady czy kryzysy. Na swoim kanale YouTube dzieli się praktyczną wiedzą i narzędziami, pomagając odbudować zdrowe podejście do miłości.
Mężczyzna Bliźnięta w łóżku, miłości i na co dzień. Jak go zdobyć i czy warto wierzyć w jego słowa?
Mężczyzna Bliźnięta to pilny uczeń, który poszukuje swojej mistrzyni. Może i zwraca uwagę na wygląd, ale bardziej liczy się dla niego intelekt. Rutyna kojarzy mu się ze starością, dlatego nigdy nie osiądzie w miejscu dla zwykłych rzeczy. Niestety, znak rządzony przez Merkurego jest znany z tego, że ma podwójne oblicze. Czy warto mu zaufać? Przeczytaj nasz przewodnik, zanim facet Bliźniak złamie ci serce.
W tym artykule: Mężczyzna Bliźnięta - charakterystyka Mężczyzna Bliźnięta w miłości Mężczyzna Bliźnięta w łóżku Mężczyzna Bliźnięta w przyjaźni Mężczyzna Bliźnięta - jak go zdobyć? Mężczyzna Bliźnięta - do kogo pasuje? Mężczyzna Bliźnięta - charakterystyka Mężczyzna spod znaku Bliźniąt urodził się pomiędzy 21 maja a 20 czerwca i został obdarzony barwną osobowością. Rządzi nim zmienny znak powietrza, dlatego zawsze musi być w ruchu, a na dodatek jest bardzo rozmowny. Potrzebuje ciągłej stymulacji umysłowej. W jego okolicy nikt nie jest "nieznajomym" - szybko nawiązuje relację z różnymi ludźmi. Bliźniak nie należy do przesadnych romantyków, ale wie jak owinąć sobie kogoś wokół palca. Ten facet przez lata może być singlem. Robi za dwoje i ma wiele pasji, które zajmują cały jego czas. Wiecznie młody, nigdy nie zaznaje nudy. Znani mężczyźni Bliźnięta: Johnny Depp, Lenny Kravitz, Kanye West, Colin Farrell, Clint Eastwood, Kendrick Lamar, Paul McCartney, Macklemore. Bliźnięta fruwają tu i tam, nigdy nie mając dość nowych doświadczeń. Spodziewaj się, że twoje grono znajomych powiększy się trzykrotnie, gdy zaczniesz umawiać się z tym znakiem powietrza. Bliźniak zawsze wpada na "swoich kumpli" nieważne gdzie się pojawi. Szybko powie o tobie swoim przyjaciołom i zdobędzie serca twoich najbliższych. Nawet najbardziej wycofana osoba nawiąże żywą konwersację z tym znakiem. Bliźnięta uwielbiają doświadczać nowych rzeczy, a co za tym idzie stymulować mózg. Możesz prowadzić z nimi długie rozmowy, które sprawiają, że tracisz poczucie czasu. Ten mężczyzna chce poznać twoją opinię na każdy temat i na tej podstawie wywnioskować, czy jesteś "wystarczająco interesująca". Bliźniak woli randkować z kimś, kto nieustannie go intryguje. Rządzi nim Merkury - uwielbia żartować, ale też nie można wierzyć w każde jego słowo. Ta planeta w astrologii to "król komunikacji" oraz "władca oszustów". Co zrobić z tym ostatnim faktem? Mężczyzna Bliźnięta w miłości Będąc znakiem powietrznym, twój mężczyzna może mieć problem z rozumieniem swoich uczuć. Owszem, potrafi kochać, ale woli tego nie analizować. Jest impulsywny w swoich czynach i mowie. Niestety przez to rzuca słowa na wiatr. Pomimo reputacji znaku o dwóch twarzach, to, co widzisz, jest tym, co dostajesz, nawet jeśli całość wydaje się niespójna. Przygotuj się na jego zmienne nastroje lub nieoczekiwaną zmianę zdania. Mężczyzna Bliźnięta w łóżku Zalotny mężczyzna Bliźnięta mógłby odegrać tytułową rolę Pięćdziesięciu Twarzy Greya. Uwierz, że w głowie ma długą listę rzeczy, które chciałby z tobą wypróbować w łóżku. Podziel się z nim gorącą fantazją, a szybko zamieni ją w rzeczywistość. Nic, co razem zrobicie, nie powtórzy się podczas kolejnej randki. Bliźnięta już zadbają o to, żeby w seksie nigdy nie zagościła rutyna. Mężczyzna Bliźnięta w przyjaźni Mężczyzna Bliźnięta w przyjaźni to osoba o niegasnącej energii, ciekawości i otwartości na poszukiwaniu nowych doświadczeń. Szybko przetwarza fakty i jest zręcznym obserwatorem, co sprawia, że szybko wyłapuje niuanse w relacjach międzyludzkich. Bliźnięta, jako znak zodiaku, cenią sobie różnorodność, a ich fundamentami ich przyjaźnie są najczęściej wspólne pasje, intelektualne dyskusje i nieustanne eksplorowanie świata. W relacjach z innymi mężczyzna Bliźnięta potrafi być zabawny i zarażać optymizmem, co w efekcie sprawia, że są dobrymi towarzyszami w każdej sytuacji. Z natury bardzo łatwo nawiązuje kontakty interpersonalne i w ekspresowym tempie buduje więź porozumienia, nawet z pozoru różnymi od siebie osobami. Jednak jego potrzeba zmienności i unikania rutyny może sprawić, że przyjaźń jest wystawiona na próby. Mężczyzna Bliźnięta w przyjacielem, który stale szuka nowych zajęć dla siebie i drugiej osoby. Uwielbia wymyślać pomysły na wspólne popołudnia na mieście, długie weekendy w naturze czy upojne wieczory. Często potrafi zaskoczyć przyjaciół niespodziewanym zwrotem akcji, który wywraca plany do góry nogami. Z drugiej strony, ze względu na swoją zmienność, może czasami sprawiać wrażenie powierzchownego, szczególnie w chwilach, gdy unika głębszych rozmów czy emocjonalnych zaangażowań. Obok mężczyzny Bliźnięta muszą trwać osoby zdolne do zrozumienia jego potrzeby wolności i niezależności, ale jednocześnie takie, które nie zapomną o budowaniu relacji pełnych zaufania i zażyłości. Mimo wszystko, mężczyzna Bliźnięta w przyjaźni jest kimś, kto potrafi wprowadzić do życia innych niepowtarzalną świeżość, wartościowe doświadczenia i pozytywne podejście do życia. Mężczyzna Bliźnięta - jak go zdobyć? Żeby poderwać mężczyznę Bliźnięta, trzeba zaspokoić jego potrzebę rozrywki. Jeśli wasze randki zioną nudą, następnym razem odwoła spotkanie i skłamie, że musi oddać się pracy albo zobaczyć się ze swoim przyjacielem. W rzeczywistości może jednak spróbować swojego szczęścia gdzieś indziej. Pamiętaj, że Bliźniaki mają tendencję do stawiania swoich przyjaźni ponad związek. Przygotuj się na to, że w wielu sytuacjach przegrasz z jego najlepszym kumplem. Beztroskie Bliźnięta rozpływają się w powietrzu, kiedy ich życiu zagraża rutyna. Bliźnięta obawiają się stabilności i są pozytywnie nastawione na zmianę. To może wywołać presję w związku. Będziesz się czuć jakbyś, zamiast odpoczywać, musiała zabawiać tego małego chłopca. Gdy Bliźniak się nudzi, szuka kolejnej przygody, która zaspokoi jego fantazje. Od swojej partnerki tak naprawdę oczekuje ciętego dowcipu, słuchania ze zrozumieniem oraz otwartości na nowe doznania. Dobrze, jeśli docenisz jego poczucie wolności i przestrzeni. Pozwól swojemu wewnętrznemu dziecku wyjść na zewnątrz, by cieszyć się życiem z tym facetem. Mężczyzna Bliźnięta - do kogo pasuje? Dopasowanie zodiakalne z Bliźniętami może się udać w przypadku wielu znaków. Skorpion ma nieskończoną głębię, która wzbudza ciekawość Bliźniąt. Wyniknie z tego namiętny romans, tylko czy Bliźniętom można zaufać? Wodnik to kolejne dopasowanie. Ten znak powietrza ma skomplikowaną osobowość sprawiającą, że Bliźnięta nigdy nie mają dość. Nie do końca się zrozumieją, ale będą sobą żywo zaintrygowani. Bliźniaki odnajdą się też w związku z Wagą, kolejną duszą towarzystwa. Oboje cenią sobie dobrą komunikację i rozumieją potrzebę przebywania z ludźmi. Bliźnięta i Strzelec to połączenie znaków, które wzajemnie się stymulują. Znak ognia Baran może obudzić w Bliźniętach pokłady kreatywności. Ta dwójka kocha nowe doświadczenia i jest entuzjastycznie nastawiona do życia. Bliźnięta oraz Strzelec to z kolei najgorętsza para przeciwieństw. Oba znaki są ciekawskie i kochają podróżować, ale Łucznik skupia się na większym obrazie, podczas gdy Bliźniaki nadmiernie przywiązują wagę do szczegółów. Bliźnięta potrzebują dużo stymulacji, więc tradycyjna randka zanudzi je na śmierć. Lepiej zapewnić im ciekawe doświadczeniu w miejscu, które wzbudza ciekawość, ma coś wspólnego z nauką lub wyzwala chęć rywalizacji. Nieszablonowe myślenie jest wskazane. Bliźniaki uwielbiają próbować nowych rzeczy i dobrze reagują na niespodzianki.