Zakopane: gdzie zjeść tanio i dobrze? 10 najlepszych restauracji na Podhalu
Zakopane to jedno z najpopularniejszych góralskich miast w Polsce, które przyciąga turystów przez cały rok – zarówno latem, jak i zimą. W odwiedzających to podhalańskie miasto nie tylko malownicze krajobrazy górskie, ale także wyśmienita regionalna kuchnia.
Zakopiańskie restauracje oferują tradycyjne góralskie specjały, takie jak moskole, baranina, kwaśnica, oscypki czy placki po zbójnicku. Gdzie warto spróbować najlepszych regionalnych dań w Zakopanem? Oto nasza lista 10 najlepszych restauracji w nieoficjalnej stolicy Tatr. Restauracje w Zakopanem: Góralska Tradycja Restauracja Góralska Tradycja znajduje się w samym sercu Zakopanego, czyli na słynnych Krupówkach. Gości zachwyca nie tylko smakiem, ale również swymi wnętrzami, które zostały zainspirowane zakopiańskim stylem, którego popularyzatorem był malarz Stanisław Witkiewicz. Poszczególne elementy wystroju restauracji zostały wykonane przez lokalnych rzemieślników z dbałością o nawet najdrobniejsze detale. Jednak to, co stanowi o świetności tej restauracji to oczywiście kuchnia, która przygotowywana jest pod okiem jednego z najlepszych szefów kuchni na Podhalu. W menu restauracji tuż obok takich „klasyków”, jak: oscypek z żurawiną, kiełbaska jagnięca, moskole, kwaśnica, pstrąg czy też placek po zbójnicku, znajdziemy również dania kuchni regionalnej w nieco bardziej wyrafinowanej odsłonie. Mowa tu o tatarze z jelenia, bigosie na dziczyźnie, pierogach z jagnięciną czy też flakach wołowych. Całość dopełnia zapierający dech w piersiach widok na panoramę Tatr. Restauracje w Zakopanem: Zakopiańska Ten renomowany lokal łączy tradycyjne smaki z nowoczesnymi akcentami. Wszystkie składniki pochodzą od lokalnych dostawców. W ofercie Zakopiańskiej znajdują się także organiczne i biodynamiczne wina. Koniecznie spróbujcie tatara z pstrąga, pierogów z bryndzą i giczy jagnięcej – to prawdziwa uczta dla podniebienia! Restauracje w Zakopanem: Marilor Restauracja Marilor oferuje dania inspirowane polską kuchnią, wzbogacone o światowe trendy kulinarne. Wykorzystuje lokalne, świeże składniki, które spełnią oczekiwania nawet najbardziej wymagających smakoszy. Menu tej restauracji, mieszczącej się w Hotel&Spa Nosalowy Park, odnosi się do tradycyjnych smaków Zakopanego. Marilor szanuje dziedzictwo swojego regionu i z pasją tworzy nie tylko dania ale i przestrzeń restauracji. Restauracja w Zakopanem: Gazdowo Kuźnia Restaurację Gazdowo Kuźnia bez trudu odnajdziemy na Krupówkach. Mieści się ona w zabytkowym, XIX-wiecznym budynku, w którym niegdyś działał pierwszy w Zakopanem hotel „Pod Giewontem”. Słynny drewniany budynek to prawdziwa wizytówka lokalnego folkloru. Kuchnia tej restauracji bazuje na tym, co najlepsze z kuchni regionalnej i staropolskiej. To, co ją wyróżnia to oferta śniadaniowa, która serwowana jest do godziny 13.00, a także bardzo bogata i różnorodna karta dań, która spełni oczekiwania nawet najbardziej wybrednych gości. Znajdziemy tu niemal wszystko…dania z wieprzowiny, wołowiny, z jagnięciny, dziczyzny, a także smacznego pstrąga. Z wizyty w Gazdowo Kuźnia powinny być usatysfakcjonowane także wszystkie łasuchy, na których czeka m.in. domowy sernik i jabłecznik. Restauracja w Zakopanem: Bąkowo Zohylina Wyźnio Restauracja Bąkowo Zohylina Wyźnio położona jest na granicy otuliny Parku Tatrzańskiego i swoim gościom, oprócz znakomitej kuchni, oferuje również niezwykłą okolicę. Polana z grillami i paleniskami sprawia, że jest ona idealnym miejscem do biesiad plenerowych w sezonie letnim. Jak przystało na jedną z najlepszych restauracji w Zakopanem w jej menu znajdziemy w głównej mierze dania regionalne. Na szczególną uwagę zasługują pierogi w dwóch odsłonach – na słodko (z jagodami) i na słono (z mięsem jelenia). Chcąc zaznajomić się z regionalną kuchnią w najlepszym możliwym wydaniu, warto też zamówić: grule, moskole i hałuski. Z kolei nieco większy apetyt z całą pewnością zaspokoją dania z dziczyzny i wołowiny. Amatorom regionalnych potraw powinien zasmakować również burger z jagnięciną, który stanowi nowoczesną wariację na temat kuchni podhalańskiej. Restauracja w Zakopanem: Karczma u Fiakra Karczma u Fiakra, podobnie jak znakomita większość najlepszych restauracji w Zakopanem, znajduje się na Krupówkach. Stanowi ona połączenie tradycji ze współczesnością i bazuje na kuchni regionalnej. Oprócz stałego menu swoim gościom oferuje również menu sezonowe, w którym można znaleźć dania przygotowane z najwyższej jakości składników od lokalnych dostawców. Co ciekawe, nazwa karczmy została zainspirowana fikarami, czyli dorożkarzami, którzy stacjonują naprzeciwko niej. Wnętrza restauracji zostały udekorowane z najwyższą starannością – znajdują się w nich autentyczne góralskie elementy dekoracyjne. W ten lokalny koloryt idealnie wpisuje się kapela góralska, która umila gościom czas każdego wieczoru, a „kropkę nad i” stanowi znakomita kuchnia. W menu restauracji znajdziemy tradycyjne góralskie potrawy, a także nieco bardziej nowoczesne dania, w tym m.in. burgery, golonkę w piwie czy też tagliatelle w dwóch odsłonach. Restauracja w Zakopanem: Karczma Żabi Dwór Karczma Żabi Dwór o dość osobliwej nazwie mieści się przy drodze do Doliny Strążyskiej, zatem stanowi świetną alternatywę dla restauracji zlokalizowanych na Krupówkach. Co ciekawe, pomysłodawcą nazwy tej karczmy jest... Józef Piłsudski, który z kolei zainspirował się nieustannym rechotem żab, przebywających na otaczających dom mokradłach. Miejsce to może pochwalić się niesamowitą historią – niegdyś znajdował się tu punkt przerzutowy żołnierzy polskich, sklep spożywczy samopomocy chłopskiej i w końcu – restauracja. Jej menu jest niezwykle bogate i różnorodne – znajdziemy w nim dania z drobiu, wołowiny, wieprzowiny i dziczyzny. Na szczególną uwagę zasługują takie rarytasy jak np. żabie udka, polędwica po królewsku, pstrąg po niebiesku czy też pierogi z bryndzą. Restauracja w Zakopanem: Leśniczówka Resto Bar Tuż obok kolejki linowej w Kużnicach znajduje się niezwykłe miejsce, które przyciąga turystów, jak i mieszkańców Zakopanego. Leśniczówka znajduje się w chacie, której historia sięga XIX wieku, a codziennie przechodzą obok niej fani sportów zimowych, trekkingu, czy ratownicy TOPR. Warto zajrzeć do tej małej restauracji, bo wszystko smakuje wspaniale. Hitem jest placek ziemniaczany z marynowanym pstrągiem i wędzonym twarogiem, tak samo zakopiański pstrąg potokowy, jak i grillowany bakłażan, chrupiące pierogi z serem i ziemniakami czy żurek na maślance. Restauracja w Zakopanem: Mała Szwajcaria Restauracja Mała Szwajcaria to znakomita propozycja dla osób, które nie przepadają za zakopiańską kuchnią lub po prostu chcą spróbować nieco innych dań. Restauracja ta oferuje dania z kuchni francuskiej, niemieckiej i włoskiej, co zawiera się już w jej nazwie. W jej menu znajdziemy kilka różnych zestawów śniadaniowych, w głównej mierze w bardzo klasycznej odsłonie (na czele z jajecznicą i twarożkiem). Oprócz tego w karcie dań znajdują się przystawki, zupy, sałatki, niezwykle bogata oferta dań głównych i deserów. Na szczególną uwagę zasługują dania z serem, w tym raclette, czyli potrawa pasterzy alpejskich, przygotowana z podgrzewanego nad żarem sera. Warto też spróbować aksamitnego i rozpływającego się w ustach founde serowego i mięs z gór wysokich. Restauracja w Zakopanem: La Prima W Zakopanem bez większego trudu znajdziemy znakomite restauracje serwujące dania kuchni regionalnej. Jednak chcąc spróbować nieco innej kuchni, musimy się już sporo naszukać. Jedną z najlepiej ocenianych restauracji w stolicy Tatr jest – La Prima, która specjalizuje się w kuchni włoskiej w eleganckiej odsłonie. Co ciekawe, serwowane tam dania nie są zupełnie pozbawione góralskiej duszy – wybitni kucharze łączą to, co najlepsze z kuchni góralskiej z tym, co wszyscy kochamy w kuchni włoskiej. W menu restauracji La Prima znajdziemy m.in. tradycyjny bigos staropolski, ragu jagnięce, kwaśnicę, carpaccio wołowe, polędwice wołową, a nawet, w każdy weekend, - świeże mule. W karcie dań, jak przystało na restaurację włoską, nie zabrakło również pizzy i znakomitych deserów na czele z tiramisu i cannoli. Restauracja La Prima znajduje się w willowej części Zakopanego – pomiędzy centrum miasta a tatrzańskimi dolinkami. Całość dopełniają przytulne i eleganckie wnętrza, w których nie brakuje lokalnego kolorytu.
8 najlepszych azjatyckich restauracji w Warszawie. Koreański kurczak, wegański ramen i wietnamska kuchnia w kultowym miejscu
Pyszności w menu i klimatyczne wnętrza. Oto najlepsze azjatyckie restauracje w Warszawie, w których warto spróbować tajskich makaronów, ramenu czy sushi. Sprawdź, które z nich trafiły na naszą subiektywną listę.
Najlepsze azjatyckie restauracje w Warszawie? Stolica może pochwalić się kilkoma świetnymi adresami z autentyczną kuchnią rodem z Tajlandii, Japonii i Wietnamu. Często to małe lokale z kilkoma stolikami prowadzone przez obcokrajowców lub rodzimych pasjonatów. Dowiadujemy się o ich istnieniu od znajomych albo kulinarnych blogerów, którzy poszukują nowych smaków. Kiedy fama pójdzie w miasto, trzeba przygotować się na kolejkę... na zewnątrz! Chętni zwyczajnie nie mieszczą się w środku. Uki Uki Adres: Krucza 23/31 Co zamówić? Tantan udon, ramen Miso Tonkotsu, na deser lody o smaku matchy Środek tygodnia, godziny popołudniowe, ogonek na ulicy Kruczej. Taki obrazek spotyka wszystkich, którzy chcą wybrać się na ramen w Uki Uki. To miejsce prowadzi pan Matsuki, z pochodzenia Japończyk. Większość klienteli to Azjaci, którzy są certyfikatem autentyczności kuchni i najlepszą wizytówką Uki Uki. Zjecie tu przepyszny ramen, smażone pierożki gyoza i tatar z łososia. Korea Town i Miss Kimchi Adres: Puławska 24b Co zamówić? KFC (Korean Fried Chicken) i krewetki w tempurze w słodko-kwaśnym sosie Korea Town to droższa wersja Miss Kimchi - jednej z najpopularniejszych knajp z kuchnią koreańską w Warszawie. Klienci uwielbiają ją za to, że do każdego głównego dania obsługa podaje banchany, czyli koreańskie przystawki. Wśród nich m.in. marynowana rzodkiew, kimchi, ciasto rybne i sałatka z glonów wakame. Karta jest mała, ale za to smakowita. Przebojem Korea Town jest KFC, czyli Korean Fried Chicken. SATO gotuje Adres: Pawińskiego 24 Co zamówić: Kitsune to Wakame i misę ryżu z dodatkami, czyli donburi. Kolejne miejsce z autentyczną kuchnią japońską, która jest czymś innym niż sushi. Ciasną, ale przytulną knajpę na warszawskim Rakowcu prowadzi Sato. Właściciel stworzył kartę, w której znajdziecie mnóstwo przystawek i dań opartych na oryginalnych półproduktach. Ceny są przystępne i nie przekraczają 30 złotych. Warto spróbować kitsune, czyli "lisiego makaronu" ze smażonym tofu i glonami wakame i różnych wersji donburi. Naam Thai Adres: Saska 16 Co zamówić: Pad thai, z resztą wszystko jest tam pyszne! Restauracja Naam Thai na warszawskiej mapie obecna jest od lat. Niedawno doczekała się drugiego lokalu na warszawskim Żoliborzu. Miejsce specjalizuje się w kuchni tajskiej - zjecie tu tradycyjnego pad thaia i aromatyczne zupy tom kha oraz tom yum. Klientów w Naam Thai nie brakuje, a wolne stoliki w niedzielne popołudnie należą do rzadkości. Viet Street Food Adres: Królowej Aldony 5 Co zjeść: Bun cha, kanapki banh mi i zupa pho Najprawdziwszy, wietnamski street food znajdziecie na...Saskiej Kępie! W Viet Street Food zjecie klasyki tej kuchni. Hitem jest bun cha, czyli cienki makaron ryżowy, świeże zioła, sałata i grillowane na węglach drzewnych mięso zanurzone w aromatycznym bulionie. Po imprezie warto tu wpaść na pożywną zupę pho oraz spróbować wietnamskich kanapek, czyli banh mi. The Cool Cat Adres: Są dwa, ale my polecamy ten na ul. Solec 38 Co zamówić: K-fries i śniadanie (podawane cały dzień) Karta w The Cool Cat nie jest azjatycka w 100% . Oprócz orientalnych koreańskich frytek, ramenu i bułeczek bao z wkładką, zjecie tu dania, które są wariacjami kuchni z całego świata. My polecamy congee na śniadanie Koniecznie wpadnijcie tu na lunch - japońska wersja schabowego (tonkatsu) to przebój szefa kuchni. Cool Cata uwielbiamy za bezpretensjonalną atmosferę i szybką obsługę. Arigator Ramen Co zamówić? Ostry Tantanmen z wieprzowiną, a na przystawkę okonomiyaki Adres: Piękna 54, Warszawa Chętnych na skosztowanie aromatycznego bulionu z Arigator Ramen zawsze jest więcej niż miejsc siedzących. Warto jednak poczekać w kolejce, żeby rozkoszować się aksamitnym ramenem. Knajpa specjalizuje się w japońskiej zupie, więc zjemy tu dwie wersje bulionu lekki chintan i gęsty paitan. W ofercie Arigatora znajdziecie też przystawki takie jak bao lub kimchi. Vegan Ramen Shop Co zamówić? Wegańską wariację na temat Tantanmena lub ramen sezonowy Adres: są trzy, my polecamy ten Narbutta 83 Przy okazji spaceru po Starym Mokotowie, warto zajrzeć do tutejszej lokalizacji Vegan Ramen Shop. Niewielki lokal z długim blatem wzdłuż okien zaprasza do złożenia zamówienia w pojedynkę i pochłonięcia ciepłego wywaru nawet w samotności. Nic tak nie poprawia humoru jak miska pełna rozgrzewającego bulionu i idealnie skomponowanych dodatków na górze. Oprócz klasycznego Tantanmena warto spróbować sezonowych pozycji w menu. Nas urzekła jesienna opcja, czyli pumpkin spicy miso ramen lub garlic bread ramen. Jeśli szukacie czegoś komfortowego na szybki lunch, to najlepszy wybór. Warto też zajrzeć do kilku innych azjatyckich restauracji w Warszawie. Pysznie jest w malutkim Yache Korea, serwuje się tu uzależniającego kurczaka w kleistym sosie i wołowinę bulgogi. Szukacie miejsca, w którym podają najlepsze sushi w Warszawie? Tutaj nasza decyzja jest jednogłośna - to Japonki.
Co masz zmyć dzisiaj, zmyj… za dwa dni. A w tym czasie zrób coś dla siebie [TEST REDAKCJI]
Życie nieubłaganie pędzi do przodu i nie pozwala na wciśnięcie przycisku „stop”. Niektóre rzeczy można jednak odłożyć na później, na przykład… zmywanie. Taką możliwość daje nam marka Somat. Skorzystałam z niej i przetestowałam kapsułki Somat Excellence 5w1, które mają usuwać zabrudzenia nawet po 72 godzinach.
W tym artykule: Zmywarkowe wyzwanie Bez zabrudzeń i zacieków Naczynia poczekają, nasze zdrowie nie powinno W domu zawsze jest coś do zrobienia. A to kurze do starcia, a to podłoga do zmycia, a to pranie do wstawienia, a to śmieci do wyniesienia… To niekończąca się historia. Trudno mi się zrelaksować, gdy piętrzą się obowiązki domowe – od razu zaczynam tworzyć sobie w głowie listę rzeczy do zrobienia. Po prostu wiem, że potem będę miała przy nich dwa razy więcej pracy, więc wolę wziąć się za nie od razu. Często dzieje się to kosztem mojego dobrego samopoczucia i zdrowia psychicznego. Uczę się odpuszczać i godzić się z myślą, że świat się nie zawali, jeśli coś odłożę na później. Kto by pomyślał, że pomogą mi w tym… kapsułki do zmywania? Jak to możliwe? Już tłumaczę. Zmywarkowe wyzwanie Gdy marka Somat zaproponowała mojej redakcji przetestowanie innowacyjnych kapsułek, które miały usuwać zaschnięte zabrudzenia nawet po 72 godzinach, zgłosiłam się bez wahania. Zmywarka jest moim absolutnie ulubionym sprzętem AGD, bo niewielu rzeczy na tym świecie nienawidzę bardziej niż zmywania ręcznego, ale i ona czasem zawodzi. Coraz częściej znajduję niedomyte talerze lub sztućce z zaschniętymi resztkami jedzenia i smugi na kieliszkach czy szklankach, co jest wyjątkowo irytujące. Kapsułki Somat Excellence 5w1 wydawały się więc być dla mnie wybawieniem. Pokładałam w nich duże nadzieje. Są to w końcu, jak deklaruje producent, pierwsze na świecie pięciokomorowe kapsułki z EXTRA MOCĄ, które usuwają zabrudzenia zaschnięte nawet do 72h. Raczej mi się to nie zdarza, ale na potrzeby testu postanowiłam dwa razy przeprowadzić eksperyment i zostawiłam brudne naczynia w zmywarce na te trzy dni. Nie płukałam ich wcześniej, a czasami to robię, gdy podejrzewam, że stosowane przeze mnie na co dzień produkty ich nie doczyszczą. Co więcej, raz włożyłam tam rondel z lekko przypalonym dnem po robieniu owsianki. Kapsułki Somat miały więc przed sobą trudne zadanie. Jak sobie z nim poradziły? Bez zabrudzeń i zacieków Ku mojemu wielkiemu zdziwieniu, wszystko – od talerzy przez sztućce aż po garnek – było perfekcyjnie domyte. Nie znalazłam na nich ani jednej zaschniętej drobinki, a na szklankach i kieliszkach – ani jednej smugi. Jakby tego było mało, wszystko pięknie lśniło. Nie musiałam ich wycierać na błysk, co czasami mi się zdarza, szczególnie przed przyjściem gości. Rezultaty były spektakularne niezależnie od programu zmywania, jaki wybrałam. Kapsułki Somat Excellence 5w1 radzą sobie świetnie zarówno w niskich temperaturach, jak i w krótkim trybie eco. Ich skuteczność to – jak czytamy na stronie www.somat.com – zasługa połączenia skutecznego proszku i czterech żeli w biodegradowalnej, wodorozpuszczalnej folii oraz silnej formuły z dodatkową funkcją Extra Boost. Nie tylko czyszczą naczynia, ale też chronią je przed korozją. Neutralizują również nieprzyjemne zapachy, które czasami wydobywają się ze zmywarki. Naczynia poczekają, nasze zdrowie nie powinno Kapsułki Somat Excellence 5w1 zdały więc test na 100 procent. A ja przekonałam się, że czasami warto pewne rzeczy w domu odłożyć na później i w tym czasie zająć się... błogim nicnierobieniem, które jest przecież tak korzystne dla naszego zdrowia. Bez wyrzutów sumienia i ciągłego natłoku myśli. Oczywiście ten wygospodarowany czas można też wykorzystać inaczej – na lekturę książki, seans filmowy lub sesję jogi. Decyzja należy tylko do nas. Zmywanie może poczekać. A w odpowiednim momencie zrobi się właściwie samo. Materiał promocyjny marki Somat
6 przepisów na jesienny comfort food według Rozkosznego, Jagny Niedzieskiej, Darii Ładochy i innych kulinarnych influencerów
Czy moda i kuchnia mają ze sobą coś wspólnego? Okazuje się, że wiele. Nie tylko dlatego, że szefowie kuchni i influencerzy je kochają - spójrzcie na codzienne stylizacje Jagny Niedzielskiej, Lary Gessler, Darii Ładochy, Michała Korkosza, Matteo Brunettiego, Mariusza Maca czy Volodymyra Testardiego. W ich kuchniach nie tylko jedzenie wygląda obłędnie (wszystkie przepisy na dania, o których piszemy, znajdziecie na ELLE.pl).
Dlatego postanowiliśmy ten mariaż stylu i smaków wykorzystać w trendach. Zaskoczeni? Niepotrzebnie. Bo jesienią i zimowa nosimy kardigany, kaszkiety, kurtki w jeździeckim stylu właśnie w kolorach lasu. I zajadamy się tym, co natura szykuje nam na długie, zimne wieczory. Dynia, miód, grzyby - te ostatnie stały się tegorocznym hitem Instagrama. Przepis Darii Ładochy na placuszki twarogowe z owocami Przepis: Składniki 250g twarogu 3 jajka 1 łyżka cukru waniliowego 3 łyżki mąki 1 łyżeczka cynamonu 1 łyżeczka kardamonu Masło klarowane do smażenia Mus owocowy: 500g dowolnych owoców 1 łyżka miodu szczypta cynamonu 1 łyżka soku z cytryny 2 łyżki orzeszków piniowych 1 pomarańcza Przygotowanie: Żółtka oddziel od białek. Żółtka połącz z twarogiem, cukrem waniliowym i przyprawami. Dodaj mąkę. Następnie dodaj ubite białka i delikatnie wymieszaj łyżką. Na rozgrzaną patelnię dodaj masło klarowane. Smaż placki partiami na małym ogniu, by dokładnie usmażyły się w środku. W rondelku obok podgrzej owoce z miodem i cynamonem. Podawaj placki z musem z dodatkiem plasterka pomarańczy i orzeszków piniowych. Na koniec dodaj świeżą miętę. Przepis Michała Korkosza na chrupiące kopytka Przepis Składniki ¼ szklanki (60 ml) oliwy extra virgin + trochę do smażenia 220 g grzybów (np. małe pieczarki, boczniaki, borowiki lub rydze) ¼ łyżeczki soli morskiej + trochę do smaku świeżo zmielony czarny pieprz 1 duży por, tylko biała część, w cienkich plasterkach 2 ząbki czosnku, cienko pokrojone 1 łyżka musztardy diżońskiej 3 łyżki sosu sojowego 2 łyżki soku z cytryny 1 łyżka cukru pudru 500 g gotowych kopytek 3 łyżki świeżych liści lubczyku Przygotowanie: 1. Na dużej nieprzywierającej patelni rozgrzej oliwę na średnim ogniu. Smaż grzyby przez 6 minut, aż się zrumienią, mieszając tylko kilka razy. Dopraw solą i pieprzem. Przełóż je z patelni łyżką cedzakową do średniej miski i odstaw na bok. 2. Na tej samej patelni umieść pora, czosnek i sól. Smaż około 5 minut, często mieszając, aż por i czosnek zmiękną. Łyżką cedzakową przełóż wszystko z patelni do miski z grzybami. 3. W drugiej misce połącz musztardę, sos sojowy, sok z cytryny, cukier puder i ¼ szklanki (60 ml) wody. 4. W razie potrzeby dolej na patelnię więcej oliwy. Dołóż kopytka i smaż 5 minut, aż się zrumienią. Dodaj mieszankę grzybów z porem i wymieszaj z sosem musztardowym. Podgrzewaj, a gdy wszystko będzie gorące, zdejmij z ognia. 5. Nałóż porcje do misek. Przybierz każdą lubczykiem. Dopraw pieprzem. Przepis Mariusza Maca na makaron z anchovies Przepis Składniki: 200 g makaronu 2 małe cukinie 1 średni bakłażan 6 filecików anchovies 2 ząbki czosnku 1/2 puszki pomidorów San Marzano garść świeżej bazylii 50 g Pecorino Romano 2 łyżki masła sok z 1/2 cytryny skórka z 1 cytryny szczypta Aleppo pepper kwiaty cukinii (opcjonalnie) oliwa extra vergine płatki soli Maldon Przygotowanie: 1. Cukinię pokrój cienko na mandolinie i smaż na oliwie, aż będzie chrupiąca i złocista. Odłóż na bok. 2. Na tej samej oliwie podsmaż anchovies z posiekanym czosnkiem. Dodaj passatę pomidorową i bazylię, gotuj przez kilka minut. 3. Bakłażana pokrój na plastry, posól, a następnie piecz w 180°C przez 20 minut, aż będzie miękki i złocisty. 4. Ugotuj makaron al dente, zachowując trochę wody z gotowania. 5. Połącz wszystkie składniki: makaron, cukinię, bakłażana i sos anchovies. Dodaj zimne masło, sok z cytryny, Aleppo pepper, kwiaty cukinii i Pecorino. Mieszaj, tworząc emulsję z odrobiną wody z makaronu. 6. Na koniec dodaj skórkę z cytryny, polej świeżą oliwą i posyp płatkami soli Maldon Przepis Jagny Niedzielskiej na dyniowe spaghetti Przepis Składniki: 300g spaghetti mała dynia piżmowa lub 1/2 większej piżmowej cebula 2 ząbki czosnku 250ml mleka lub napoju roślinnego, u mnie to: napój owsiany 50g masła 3 łyżki pestek dyni oliwa sól Przygotowanie: 1. Dynie obierz i pokrój na mniejsze kawałki, następnie włóż do brytfanki. Dodaj również cebulę i czosnek bez łupin. Wszystko podlej oliwą, oprósz solą i wstaw do piekarnika nagrzanego do 200 stopni na około 35 min. Tak żeby dynia była całkowicie miękka 2. W międzyczasie w rondelku rozpuść masło na małej mocy kuchenki, ale tak żeby stało się złote, właściwie brązowe. Następnie przelej przez sito i dodaj pestki dyni do jeszcze ciepłego masła. 3. Ugotuj makaron 4. Upieczoną dynie zblenduj wraz mlekiem lub napojem roślinnym oraz z chochlą wody z gotowanego makaronu. Dopraw solą jeśli jest taka potrzeba 5. Gotowy makaron połącz z sosem, a całość podlej brązowym masłem Przepis Volodymyra Testardiego na risotto z krewetkami i pieczonymi pomidorami Przepis Składniki: 150 g ryżu arborio 100 ml białego wytrawnego wina 50 g startego grana padano 1 łyżka masła 1 łyżka oliwy do risotto 2 łyżki do pieczenia pomidorów 10-15 pomidorków koktajlowych 1 pomidor rzymski 1 gałązka rozmarynu 2 ząbki rozgniecionego czosnku 10 większych krewetek szczypior pokrojony wzdłuż w cienkie paseczki garść lodu z wodą garść pokrojonych prażonych migdałów sól i pieprz Przygotowanie: W naczyniu żaroodpornym ułóż pomidorki, czosnek i rozmaryn. Polej oliwą, dopraw solą, pieprzem i wstaw do rozgrzanego do 200 C piekarnika na 20 min. Posiekany szczypior włóż do miski z lodem. Na lekko rozgrzanej patelni podsmaż ryż. Następnie dodaj wino i gotuj, aż wyparuje alkohol cały czas mieszając. Zmniejsz ogień i gotuj ryż do stopnia all dente dolewając wodę. Bardzo często mieszaj risotto. Gdy ryż będzie gotowy dodaj krewetki starte grana padano i masło. Wyłącz ogień i intensywnie mieszaj, żeby uzyskać kremową konsystencję. Upieczone pomidory zblenduj na aksamitny sos. Wyłóż risotto na talerzu polej sosem i udekoruj szczypiorem i migdałami. Smacznego. Przepis Matteo Brunettiego na pappardelle al funghi Przepis Składniki: 320 g świeżego pappardelle 350 g grzybów (np. pieczarki, prawdziwki lub mix grzybów) 2 ząbki czosnku 150 g białego, wytrawnego wina natka pietruszki 2 łyżki masła 2 jajka 200 g mąki sól, pieprz, oliwa opcjonalnie 30 g posiekanych orzechów laskowych Przygotowanie: Zaczynamy od przygotowania świeżego makaronu o kształcie pappaderdelle, czyli coś jak fettuccine, ale o szerokości 2 cm. Na blat rozsyp mąkę, zrób na środku głęboki, szeroki dołek i rozbij jajka. Widelcem zacznij mieszać jajka, stopniowo dosypując mąkę z brzegów. Gdy jajka wchłoną mąkę, możesz mieszać coraz bardziej intensywnie, a gdy już ciasto nie będzie się lepić, zacznij wyrabiać je rękoma bardzo energicznie. Zajmie Ci to około 10-15 minut. Gdy ciasto będzie gładkie, jak łysa głowa, zawiń w folie i daj je do lodówki na 30 minut. W międzyczasie potnij w plastry grzyby i na dużej patelni wlej bogatą ilość oliwy z oliwek. Dodaj do niej drobno posiekane i obrane ząbki czosnku i smaż przez parę minut na średnim ogniu. Dorzuć jeszcze pokrojone grzyby i smaż je na dużym ogniu przez 4-5 minut. Dolej białe wino, zmniejsz ogień na średni i dalej smaż grzyby przez 10 minut. Przypraw do smaku solą i pieprzem. Posiekaj drobno natkę pietruszki. Wyciągnij ciasto do makaronu, posyp blat mąką i cienko rozwałkuj. Posyp ciasto mąką, zawiń w płaski rulon i pokrój go w plastry o grubości 2 cm. Rozłóż plastry i boom, macie świeże, domowe, przepyszne pappardelle! W międzyczasie wstaw duży garnek z wodą. Gdy zacznie się gotować, posól jedną łyżką soli, wymieszaj i wrzuć do niej makaron. Świeży makaron gotuje się bardzo szybko, czyli po zaledwie półtorej minuty (maksymalnie 2). Następnie wyciągnij pappardelle i dodaj do patelni z grzybami razem z połową natki pietruszki oraz 2 łyżkami masła. Smaż i mieszaj, aby wszystkie składniki się dobrze połączyły i podaj na talerze. Całość posyp pozostałą natką pietruszki, opcjonalnie też siekanymi orzechami laskowymi i…Buon appetito! Przepis Lary Gessler na cytrusowy keks Przepis Składniki: Do kandyzowania 450-500 g bakalii 4 limonki 2 cytryny 2 pomarańcze 200 g cukru 200 ml wody 150 g orzeszków pinii Na ciasto 350 g mąki pszennej 4 jajka "0" 140 g cukru pudru 200 g masła 82% 1 łyżeczka proszku do pieczenia 2 kieliszki rumu skórka otarta z 1 cytryny 2 łyżki kwaśnej śmietany laska wanilii 1 łyżka masła do wysmarowania formy Przygotowanie: Wszystkie cytrusy sparz gorącą wodą i wyczyść dokładnie szczoteczką lub nowa gąbką pod bieżącą wodą. Odłóż 1 cytrynę do ciasta. Resztę owoców obierz ze skórki przy pomocy obieraczki. W miarę możliwości bez białek wewnętrznej warstwy. Dzięki temu nie będzie goryczki, a skórki będą szybciej gotowe. Do rondelka wsyp cukier i wlej wodę. Ustaw na średnim ogniu i gotuj do momentu rozpuszczenia się cukru, aż powstanie syrop. Wrzuć skórki i gotuj je na małym ogniu przez 5 minut, a następnie pozostaw do całkowitego wystygnięcia. Odseparuj białka od żółtek. Ubij białka na sztywno przy pomocy rózgi i odstaw je na chwilę. Do miski miksera włóż masło, cukier, ziarenka wanilii i otartą skórkę z cytryny, utrzyj do uzyskania puszystej, białej masy. Najłatwiej będzie to uzyskać końcówką z rózgą/trzepaczką. Teraz na włączonym mikserze dodawaj po jednym żółtku, czekaj aż masa się ujednolici przed dodaniem następnego. Nastaw piekarnik na 180°C , wysmaruj brytfankę masłem. Możesz też dodatkowo wyłożyć ją papierem do pieczenia. Odsącz skórki i wymieszaj z 1 łyżką mąki. W misce połącz resztę mąki z proszkiem do pieczenia. Zamień w mikserze rózgę na łopatkę. Cały czas mieszając, dodawaj po 1 łyżce mieszanki mąki z proszkiem. Na koniec całość będzie dość gęsta. Dodaj alkohol i śmietanę. Wymieszaj dokładnie. Ustaw wolne obroty i dodaj 1/2 białek. Gdy całość się połączy, dodaj skórki i orzeszki pinii oraz resztę białek. Połącz wszystko przy pomocy łyżki lub silikonowej łopatki. Przełóż do formy i włóż do piekarnika.
Gdzie zjeść na Powiślu? Jesienne smaki Kulinarnej Stolicy Warszawy
Choć letnie wyprawy dobiegły końca, jesień to idealna pora na podróż… kulinarną. Dziś obieramy kierunek do serca warszawskiego Powiśla. Restauracje w Elektrowni Powiśle kuszą aromatami i smakami ze wszystkich zakątków świata. Od pożywnych śniadań, przez smaczne lunche, aż po obfite kolacje. Od relaksu w pojedynkę, przez posiadówki ze znajomymi czy biznesowe spotkania, po cocktail party. Oto kulinarny przewodnik po jesiennych smakach Powiśla.
Bakery Elektrownia Powiśle Bakery Elektrownia Powiśle to rzemieślnicza piekarnia i bistro w stylu włoskim. W menu znaleźć można m.in. Panettone (Mediolan), Bomboloni (Toskania), Pizzę (Rzym), Cornetto (Veneto) czy Ciabattę, (Veneto). Wszystkie wypieki powstają na naturalnym zakwasie, w przypadku Panettone – na lievito madre (którego sporządzenie trwa kilka miesięcy). Produkty przygotowywane są na miejscu na bazie pieczołowicie wyselekcjonowanych składników najwyższej jakości. Śniadania serwowane są przez cały tydzień od 8.00 do 18.00. W jesiennym menu znajdziemy klasyki taki jak jajecznica z dodatkami, śniadanie we włoskim stylu, szakszuka czy tost brioche, ale też dania z sezonowych składników: gnudi z grzybami, truflą i sosem dyniowym czy panettone z macerowanymi śliwkami w towarzystwie cynamonu. Na deser warto wybrać przysmak z lady pełnej słodkości, na przykład danish z jabłkami i cynamonem, kardamonkę, ślimaka z kremem korzennym i figami czy cornetto z nadzieniem śliwki w czekoladzie. Blue Cactus Cocktails & Tapas Blue Cactus to legendarna na warszawskiej mapie restauracja z kuchnią Tex-Mex. Swoją działalność rozpoczęła w 1996 roku i przez ponad 20 lat obsłużyła ponad milion gości. Menu jest bogate w kultowe meksykańskie potrawy, takie jak kolorowe tacosy, zielone sałatki, pożywne burrito czy klasyczne nachosy. Szeroka oferta popularnych dań do podziału idealnie sprawdzi się podczas towarzyskich spotkań. Nawiązania do kultury wybrzeża Pacyfiku widać nie tylko w ofercie kulinarnej, ale też w wystroju. W kolorowym wnętrzu restauracji uwagę przykuwają detale, które były częścią restauracji otwartej w 1996 roku: dawne krzesła, stoły, lampy, a także pełne kolorów obrazy Darka Pali. Oprócz Tacos Tuesday, jesienią w Blue Cactus czeka rozgrzewające menu we współpracy z Doritosem. W ramach współpracy od połowy października goście mogą spróbować zestawu trzech tacosów o trzech bestsellerowych smakach Doritos. Chrupiące tortille wypełnione soczystym mięsem, roztopionym serem i świeżymi dodatkami rozgrzeją każdą jesieniarę! Dym Restauracja Dym to mekka dla miłośników dań grillowych, powstała z połączenia dwóch żywiołów: ognia i wody. To miejsce, w którym klasyka łączy się z nowoczesnością, a francuska elegancja funkcjonuje w symbiozie ze współczesnym street artem. Sercem Dymu jest autorska kuchnia, łącząca kulinarne klasyki z najbardziej wyszukanymi smakami Bliskiego Wschodu. Ofertę dopełniają tradycyjne fajki wodne w różnych smakach. Wnętrze restauracji to prawdziwe arcydzieło. Każda ze ścian jest płótnem pełnym malowanych ręcznie rysunków i tryskających barwami graffiti. Każdy kąt tego miejsca opowiada swoją wyjątkową historię, która wtapia się w atmosferę i wzmacnia doznania podczas degustacji dań, autorskich koktajli czy różnych smaków shishy oraz tworzy idealną mieszankę dla miłego wieczoru w gronie przyjaciół. W jesiennym menu restauracji Dym rządzą dynia i śliwki. Warto spróbować kremu z pieczonej dyni, dyniowych knedli faszerowanych kaczką, pierogów z dynią, parmezanem i orzechami włoskimi czy dyniowego risotto. Smakosze dań słodkich znajdą tu knedle ze śliwkami podane na crème anglaise. Wszystkich natomiast ogrzeje napar z rokitnika z miodem, pomarańczą o rozmarynem. PaTaThai PaTaThai to koncept restauracyjny, oferujący najwyższej jakości autorską kuchnię tajską. Restauracja serwuje dania, bazujące na recepturach stworzonych przez wybitnych szefów kuchni z Tajlandii. Menu tutaj jest przewodnikiem po smakach ich kraju. Klasyczne tajskie dania z nowoczesnym twistem podkreśla styl ich podania. Eleganckie, a jednocześnie przytulne wnętrze restauracji wzbogacone roślinnością oraz klimatyczny ogródek otoczony bambusami przenoszą gości Powiśla w kulinarną podróż po smakach gorącej Azji. Równie gorąca jak atmosfera jest jesienna propozycja menu. Znajdziemy w nim dania sezonowe jak Udon Pad Thai, Moo Wan czy polecany przez szefa kuchni Gaeng Massaman Nue – potrawa wzbogacona aromatami korzennymi. Dopełniają je napoje takie jak herbata zimowa, moktajl o smaku szarlotki na ciepło czy jesienny szpryc. Dock19 by Mateusz Gessler Koncept stworzony przez kucharza, restauratora i smakosza – Mateusza Gesslera, łączy kulinarne smaki Europy i Azji. Pobudzająco na zmysły działa już sama przestrzeń restauracji, która – dzięki projektowi Borisa Kudlička – zachowała industrialny styl. Historycznie bowiem znajdował się tu keson, który przez ponad 100 lat chłodził turbiny maszynowni wodą z Wisły. Klimat miejsca tworzą działające niegdyś suwnice i instalacja elektryczna, która zyskała drugie życie. Tak jak styl industrialny miesza się z nowoczesnością, tak menu jest pełne zaskakujących połączeń smakowych. Szefowie kuchni karmią tu niemal przez cały dzień: od południa serwują lunch w klasie biznes lub rodzinny obiad, a wieczorem – nastrojową kolację, którą dopełniają autorskie drinki od bartenderów. W tym sezonie w Dock19 czekają klasyki polskiej kuchni w jesiennym wydaniu. Nie zabraknie takich dań jak rozgrzewająca zupa dyniowa czy cebulowa zapiekana z serem, mięsa w sosie grzybowym, paté z konfiturą śliwkową czy smakołyki z borowików i rydzów. Listopad natomiast będzie miesiącem truflowym - już dziś warto pomyśleć o rezerwacji stolika! Pełną Parą Oferta restauracji Pełną Parą jest mocno osadzona w tradycyjnych azjatyckich smakach, ale zaskakuje oryginalnymi akcentami z nutą fantazji. Goście mogą tu obserwować pracę kucharzy z Azji, którzy gotują na ich oczach w otwartej kuchni. Azjatycka restauracja słynie z ręcznie lepionych pierożków na parze, ale w menu oferuje także tajskie curry, makarony, chrupiące mięso, aromatyczne tom kha i dania dim sum, którymi śmiało można dzielić się przy jednym stole. Idea dzielenia się i smakowania rozmaitych potraw pozwala zapoznać się z szeroką ofertą smaków. Elegancką przestrzeń lokalu w Elektrowni Powiśle wypełniają industrialne elementy z motywami roślinnymi i barwami ziemi. Przebywając we wnętrzu restauracji można poczuć klimat krajów Południowo-Wschodniej Azji. A jeśli dodać do tego rozgrzewające napoje z jesiennego menu, można przenieść się myślami na orientalne szlaki bez wychodzenia z serca Warszawy. W jesienne dni warto spróbować pumpkin spice latte, naparu imbirowego, zimowej herbaty czy grzańca z różnymi dodatkami. Tres Toros Tres Toros to hiszpańska restauracja, która już w wejściu rozgrzewa klimatem półwyspu iberyjskiego. Autorskie hiszpańskie tapas, które oferuje ta restauracja oraz steki i owoce morza z grilla przywracają wspomnienia letnich podróży. Przyjazny personel witający gości w progu pięknych wnętrz tego miejsca z ogromna pasją opowiada o daniach kuchni hiszpańskiej, dzięki czemu można cieszyć się smakiem w każdym detalu. Restauracja oferuje ponad 30 rodzajów win hiszpańskich, wyśmienite autorskie koktajle oraz alkohole z całego świata, a personel doskonale wie jak połączyć wszystkie smaki, aby zapewnić najprzyjemniejsze chwile swoim gościom z hiszpańską muzyką w tle. Wśród jesiennych propozycji tej restauracji znajduje się Fabada prosto z Asturii, która dzięki swoim rozgrzewającym właściwościom w towarzystwie kieliszka czerwonego wina sprawi, że jesień będzie miłym doznaniem. Obsługa zachęca do rezerwacji stolika, bo w jesienne wieczory gorąca atmosfera hiszpańskiej fiesty z widokiem na piękny plac Elektrowni Powiśle cieszy się dużym zainteresowaniem. Prime Cut Restauracja Prime Cut to nowatorski steak house, łączący w sobie nowojorską klasykę z elementami kuchni europejskiej. Koncept powstał z pasji do prostych, ale przyrządzanych z najlepszej jakości produktów dań, które są gwarancją dobrego smaku. Najlepsze steki, świeże owoce morza i sezonowe warzywa przygotowywane są pod czujnym okiem szefa kuchni. Restauracja posiada też własną piekarnię, gdzie na miejscu wypiekane jest pieczywo, a o słodką stronę menu dba wielokrotnie nagradzany cukiernik. Elegancka przestrzeń restauracji Prime Cut wraz z trzema salami VIP tworzą idealną atmosferę do spotkań biznesowych. Ich dopełnieniem jest sala dla miłośników cygar, w której wygodnie można delektować się najlepszymi cygarami z całego świata o różnym smaku oraz stylu. Surowe i kameralne wnętrza eleganckiej sali, wypełnionej fotelami i sofą ze skórzanym obiciem, szafą z cygarami i stołem do szachów pozwala przenieść się w świat historii tytoniu. Cigar Room w restauracji Prime Cut to oryginalne miejsce na wyjątkowe spotkania biznesowe, męską integrację czy wieczory kawalerskie w ponadczasowym stylu. Madre Madre to po włosku matka i takie właśnie jest tutaj jedzenie – domowe z lekką nutą innowacji dodanej przez włoskiego szefa kuchni. Wyróżnikiem restauracji jest pizza przygotowywana na 18-letnim zakwasie. Serwowane w lokalu pizza i makarony domowej roboty są przygotowywane ze świeżych produktów importowanych bezpośrednio ze słonecznych Włoch. Właścicielami restauracji są włoscy szefowie kuchni: Pablo Martin Delgado i Giacomo Carreca. W menu znajdziemy antipasti z twistem, makarony, klasyczne pizze, a także pizze gourmet z ciastem na 18-letnim zakwasie. W nowym jesiennym menu znajdziemy między innymi takie pozycje jak risotto z dynią czy pizza z kurkami. Dopełnieniem oferty jest szeroki wybór win i autorskich koktajli. Ivy Lounge & Shisha Bar Ivy Lounge & Shisha Bar to miejsce, w którym można poczuć nutę orientu i dać się porwać bajkowej atmosferze. Ivy Lounge & Shisha Bar odpowiada na potrzeby miejskich marzycieli, którzy lubią podróżować po świecie – nie tylko tym kulinarnym. Serwowana jest tu najlepsza turecka wołowina, a potrawy można smakować przy shishy. Plan na jesienny wieczór gotowy! Milk Bar Milk Bar to restauracja w amerykańskim stylu, oferująca desery oraz własne wypieki. Powstała w Kijowie, gdzie cieszy się ogromną popularnością. Ich flagowe produkty, takie jak zamknięte w słoikach „tres leches”, syrniki w tym samym smaku czy tort Victoria's Secret zyskały popularność w innych krajach i są dostępne również w Warszawie. Dużą częścią biznesu Milk Bar jest piekarnia i brunch. Lokal jest otwarty każdego dnia na poranną kawę, wszystkie rodzaje dań z jajek, gofry, naleśniki oraz autorskie croissanty. W ofercie znajduje się też lunch do zjedzenia na miejscu lub na wynos. Wieczorem lokal zmienia się w przytulne miejsce na kolację z kartą win i koktajli. Trzonem koncepcji są wszystkie znane amerykańskie klasyki: popularne desery, puddingi, ciasta, muffinki, serniki oraz wypieki – codziennie wykonywane są chleby, rogaliki, ciastka i inne. Poszukiwacze jesiennych smaków znajdą to na przykład zupę curry z dynią, a na deser – cynamonkę i kardamonkę. …i wiele więcej Wszystkie kulinarne koncepty znajdują się w zlokalizowanej w sercu Warszawy Elektrowni Powiśle, która łączy ponad 100-letnią historię i zabytkową architekturę z nowoczesnością, tworząc niezwykły charakter tego miejsca. Warto odbyć podróż do tej Kulinarnej Stolicy Warszawy, w której znajduje się 41 restauracji, barów i kawiarni. Materiał promocyjny Elektrowni Powiśle.
Electrolux partnerem strategicznym DesignNature Gosi i Tomka Rygalików
Electrolux nawiązał współpracę z DesignNature, stając się strategicznym partnerem przedsięwzięcia. Szwedzkiego producenta AGD z kreatywnym kampusem Gosi i Tomka Rygalików, uznanych designerów, łączą wspólne wartości związane z szacunkiem do natury i człowieka. W ramach współpracy kuchnia w starym dworku w Sobolach, stanowiąca serce kampusu, została poddana przebudowie i wyposażona w sprzęty Electrolux z kolekcji Matt Black, łączącej w sobie minimalistyczny design i innowacyjne rozwiązania.
Od ponad 100 lat Electrolux tworzy sprzęty gospodarstwa domowego, pielęgnując przy tym szwedzkie wartości oraz ich integralny związek z naturą. Firma zachęca do stosowania bardziej zrównoważonych praktyk, poprzez m.in. wprowadzanie na rynek innowacyjnych produktów, dzięki którym przygotowujemy zdrowe dania i ograniczamy marnowanie żywności, a także nawiązywanie współpracy z partnerami, którzy myślą i działają podobnie jak Electrolux. Tak właśnie było w przypadku DesignNature, kreatywnego kampusu Gosi i Tomka Rygalików. – Samo miejsce, a także powstająca wokół niego społeczność, budowane są według tych samych wartości, co nasze – szacunku do natury i drugiego człowieka, a także chęci stworzenia lepszej przyszłości na bazie interdyscyplinarnej edukacji i innowacji – komentuje partnerstwo Olga Głębicka, Retail Activation Manager w Electrolux Poland. Electrolux wyposażył nową przestrzeń kuchenną kampusu w Sobolach, zaprojektowaną przez Studio Rygalik, w modele z linii Matt Black. – Główne założenia projektu nowej kuchni opierały się na tym, aby harmonijnie wpisać nowoczesne wnętrze i wyposażenie w historyczny kontekst. Istotne było także ujęcie wartości związanych ze zrównoważonym rozwojem i dbałością o środowisko, które reprezentują urządzenia marki Electrolux i które leżą u podstaw idei DesignNature – tłumaczą Gosia i Tomek Rygalikowie. Matt Black to stylowe sprzęty o czarnej i matowej powierzchni, posiadającej powłokę anty-finger, które świetnie wyglądają w nowoczesnej kuchni. Na wyposażeniu kampusu w Sobolach znalazły się m.in. piekarnik parowy, piekarnik kompaktowy z funkcją mikrofali, płyta indukcyjna, zmywarka, lodówka, okap, ekspres do kawy, czajnik i chłodziarka do wina. Piekarnik SteamPro to wielofunkcyjny piekarnik umożliwiający poza tradycyjnym pieczeniem również gotowanie i pieczenie na parze. Dzięki parze potrawy są soczyste w środku i chrupiące na zewnątrz, a chleby i ciasta stają się wyjątkowo puszyste. Piekarnik posiada również funkcję Sous Vide, używaną w najlepszych restauracjach, teraz dostępną w domu. Płyta indukcyjna wyposażona jest w dwie inteligentne funkcje – SenseBoil®, która zapobiega wykipieniu wody, i SenseFry®, dzięki której precyzyjnie regulujemy temperaturę smażenia. Z kolei zmywarka posiada wygodne rozwiązanie ComfortLift®, które umożliwia podniesienie dolnego kosza na ergonomiczną wysokość, dzięki czemu nie trzeba się już schylać. Lodówka z systemem chłodzenia Cooling 360° zapewnia w każdym miejscu chłodziarki stabilną temperaturę i wilgotność, dzięki czemu ograniczamy marnowanie żywności, przedłużając jej trwałość. Sprzęty Electrolux świetnie wpisały się w projekt Studio Rygalik oraz w historyczny kontekst miejsca. Szafki, których fronty wyglądem przypominają terazzo, wykonano z materiału powstałego w procesie recyklingu opakowań konsumenckich – podobnie jak blat wspólnego stołu, który stanowił centralny element połączonej z kuchnią jadalni. Funkcjonalna, ponadczasowa zabudowa z litego drewna, w ażurowy sposób łącząca część kuchni z jadalnią, subtelnie, lecz jednoznacznie nawiązuje do zabytkowych mebli, które stanowiły wyposażenie dworku. Wspólne działania zainspirowały także Gosię i Tomka Rygalików do stworzenia programu tegorocznych warsztatów Design Summer School organizowanych w kampusie pod hasłem FoodLab. Temat miał zachęcać uczestników warsztatów, na co dzień zajmujących się architekturą i projektowaniem, do eksplorowania tematyki żywności i kuchni. Warsztaty miały na celu inspirowanie kreatywnego myślenia, zachęcając do traktowania jedzenia jako medium artystycznej ekspresji, podkreślając jego kluczową rolę w kształtowaniu ludzkich doświadczeń. Współpraca DesignNature i Electrolux komunikowana jest w kanałach social mediowych oraz w kampusie DesignNature. Na potrzeby promocji powstała sesja zdjęciowa prezentująca nową przestrzeń kuchenną. Autorką zdjęć jest Celestyna Król. Materiał promocyjny marki Electrolux
5 przepisów na comfort food na lato. Dania, które podnoszą poziom szczęścia i są idealne na upały
Latem żyjemy szybciej i intensywniej. Dni są długie, a gorące wieczory zachęcają do spotkań, garden party i uczt z najbliższymi. Sprawdź tych 5 sprawdzonych przepisów na zdrowe jedzenie w stylu comfort food, które doda ci energii podczas upałów, bez poczucia wyrzutów sumienia i straty czasu na jego przygotowanie. A do tego jak wygląda na stole!
W tym artykule: 1. Kopytka z batatów w azjatyckim stylu cięte nożyczkami 2. Pasta z pieczonej fety z pistacjami i figami 3. Mizeria po koreańsku 4. Chłodnik z awokado 5. Panzanella – toskańska sałatka z pomidorami, brzoskwiniami i grzankami 1. Kopytka z batatów w azjatyckim stylu cięte nożyczkami SKŁADNIKI: Kopytka: - 1 duży batat (ok. 350-400 g) - mąka pszenna (ok. 350 g) - szczypta soli Sos: - 3 łyżki sosu sojowego - 1 łyżka pasty gochujang - 1 łyżka octu ryżowego - 1 łyżka oleju sezamowego - 2 łyżki cukru kokosowgo - pół szalotki - ząbek czosnku - olej do smażenia (do wyboru) Do posypania: - sezam, dymka Gotuj batata przez ok. godzinę. Dopiero wtedy obierz go i potłucz tak, jak do puree. Dodaj ok. 165 g mąki (czyli połowę przewidzianej w przepisie ilości) oraz sól. Ugnieć ciasto (dokładnie jak na klasyczne kopytka). Stopniowo dodawaj resztę mąki i ugniataj, aż masa będzie miękka, sprężysta i jednolita. Następnie zagotuj wodę w garnku i posól ją. Kuchennymi nożyczkami ucinaj nierówne kluski bezpośrednio do wody. Gotuj przez 2-3 minuty. Po tym czasie wyławiaj kopytka na sitko i odcedź. W międzyczasie na patelni rozgrzej olej i podsmaż na nim szalotkę i czosnek. Wymieszaj wszystkie składniku sosu i wylej na patelnię. Po chwili dorzuć odcedzone kopytka i wymieszaj tak, by sos apetycznie oblepił je dokładnie z każdej strony. Wyłóż porcję na talerz i posyp ją sezamem oraz posiekaną dymką. Gotowe! 2. Pasta z pieczonej fety z pistacjami i figami SKŁADNIKI: - 1 kostka sera feta - 3 świeże figi ( ewentualnie więcej do dekoracji) - 1 garść pistacji - 1 jajko - 1 garść świeżej mięty - 1 łyżka oliwy - 1 łyżka miodu - 1 łyżeczka chilli lub kolorowego pieprzu Do miski wlej jajko i roztrzep je. Pistacje pokrusz w blenderze lub w moździerzu. Potraktuj je jak panierkę, w której obtoczysz blok fety. Wyłóż wszystko do żaroodpornego naczynia. Polej oliwą, a po bokach ułóż ćwiartki fig. Piecz ser ok. 10-15 min. w piekarniku rozgrzanym do 220 stopni. Idealnie upieczona feta ma być crunchy z góry, a w środku miękka. Posyp ją dowolnie: miętą, rozmarynem, a całość tego królewskiego dania oblej płynnym złotem, czyli miodem. Na górze, do dekoracji możesz ją jeszcze przybrać plastrami świeżych fig. Jeśli chcesz, by pasta nabrała bardziej wytrawnego i pikantnego smaku, posyp ją papryczką chilli lub kolorowym pieprzem. Tak przygotowany ser najlepiej smakuje ze świeżą bagietką maczaną w masełku z fig, w którym skąpana jest cała przekąska. Przysmak bogów!. 3. Mizeria po koreańsku SKŁADNIKI: - 2-3 zielone ogórki - cebula dymka - 2 łyżki prażonego sezamu (czarnego i klasycznego) Marynata: - 3 łyżki sosu sojowego - 1,5 łyżki papryczki gochugaru - 2 łyżki oleju sezamowgo - 2 łyżeczki cukru trzcinowego - szczypta soli Ogórki posiekaj w cienkie plastry i zanurz wszystko w przygotowanej wcześniej marynacie. Ta sałatka idealnie smakuje w gorące dni, podana schłodzona i orzeźwiająca, zarówno solo, jako przekąska do pracy czy w podróży, ale też jako przystawka lub dodatek do dań z grilla, który dzięki niej nie będzie już nudny i przewidywalny. Mezalians smaków może wzbudzać kontrowersje wśród największych fanów mizerii, ale azjatycki twist przekona do siebie nawet największych obrońców tradycyjnej polskiej kuchni. 4. Chłodnik z awokado SKŁADNIKI: - Pół litra maślanki - 1 dojrzałe awokado - 3 ząbki czosnku - 50 ml oliwy z oliwek - płatki chilli - szczypta kuminu - sól - pieprz - sok z połówki limonki - koperek - rzodkiewka - ogórek - szczypiorek - olej dyniowy i czerwony pieprz (do dekoracji) Przygotowanie tego dania jest dziecinnie proste. Maślankę, awokado, czosnek, oliwę i kumin wyłóż do miski i zblenduj. Masę dopraw do smaku solą i pieprzem. Wstaw do lodówki na kilka godzin (min. 2-3 h). Schłodzoną zupę wylej do misek. Udekoruj ją posiekanym koperkiem lub/i szczypiorkiem oraz cienkimi plasterkami rzodkiewki i ogórka. Całość hojnie skrop dyniowym olejem (z awokado świetnie komponuje się też olej sezamowy) i posyp czerwonym pieprzem. To danie działa jak poranna matcha - dodaje energii, orzeźwia i jest skarbnicą dobroczynnych składników. 5. Panzanella – toskańska sałatka z pomidorami, brzoskwiniami i grzankami SKŁADNIKI: - 3 pomidory malinowe - 100 g pomidorów koktajlowych - 1 duża brzoskwinia - 1 burrata - 2 morele - ok. 40 g sera grana padano - świeża bazylia (pęczek) - 4 ząbki czosnku - 6 łyżek oliwy z oliwek - 1 łyżka musztardy (najlepiej francuskiej) - 2 łyżki octu balsamicznego - 2 kromki chleba pszennego na zakwasie - starta skórka cytryny - sól, pieprz do smaku Dwa duże pomidory malinowe pokrój na duże nierówne kawałki. Przełóż je na sitko włożone w miskę, lekko posól i odstaw na ok. 30 min. Pomidory puszczą drogocenny sok, który nie może się zmarnować, bo zawiera dużo potasu, karotenu i witaminy C. Na patelni rozgrzej 2 łyżki oliwy z oliwek. Wrzuć posiekane 3 ząbki czosnku, a następnie dodaj pokrojone w kostkę kromki chleba. Te składniki smaż przez kilka minut, aż wszystkie pokryją się złotą patyną. Odstaw patelnię na bok. Całość posyp drobno startą skórką z cytryny. Wymieszaj. Zawartość patelni przełóż na deskę wyłożoną papierowym ręcznikiem. Pozostałe pokrojone na mniejsze kawałki składniki: pomidory, brzoskwinię i morele przełóż do miski z posolonymi pomidorami. Dodaj przeciśnięty przez praskę ząbek czosnku i skrop octem balsamicznym. Jeszcze tylko musztarda francuska, pieprz, sól oraz garść posiekanej bazylii i ser Grana Padano. Jeszcze tylko grzanki. Całość wymieszaj i układaj na dużym półmisku ozdobioną nonszalancko rwaną burratą, skropioną oliwą i siekaną bazylią. Tak smakuje włoskie la dolce vita!
Rozkoszny z ważną nagrodą w USA! Michał Korkosz o książce „Nowe Rozkoszne”: „Gotowanie to nie klasówka z matematyki. Ma nam sprawiać przyjemność” [WYWIAD]
Michał Korkosz – znany wszystkim miłośnikom jarzyn i palonego masła jako Rozkoszny – właśnie zdobył prestiżową nagrodę w USA za swoją nową kulinarną książkę. W sieci bez przerwy kusi wysmakowanymi zdjęciami, za które już jako nastolatek otrzymał dwa „kulinarne Oscary”. W murach uczelni o jedzeniu pisał z naukowym zacięciem, opatrując smaki i składniki setkami przypisów. I kiedy po raz drugi poczęstował kulinarną pasją na łamach książki kucharskiej, doceniono to nawet za oceanem. „Nowe Rozkoszne. Polskie przepisy, które ekscytują” czyta się jak list miłosny do rozgrzanego piekarnika, kipiących garnków i radosnych spotkań przy stole.
Michał Korkosz z nagrodą dla najlepszej kulinarnej książki w Stanach Zjednoczonych Michał Korkosz, znany szerokiej publiczności lubującej się w kulinariach, jako Rozkoszny zdobył właśnie prestiżową amerykańską nagrodę Foreword Indies. To konkurs, który rozstrzygany jest w USA od 20 lat. Statuetkę otrzymują książki wydawnictw niezależnych, a pod uwagę brane są ich kreatywność, oryginalność i estetyka. Konkurencja jest wyjątkowo duża – co roku w Foreword Indies bierze udział tysiące publikacji, a ocenia je jury złożone z około setki bibliotekarzy i wydawców. W tym roku złoty medal przyznano właśnie kulinarnej książce o polskiej kuchni sygnowanej nazwiskiem Korkosza. Na amerykańskim rynku została wydana pod tytułem „Polish’d: Modern Vegetarian Cooking from Global Poland”. Znajdziemy tam klasyki Rozkosznego, czyli np. pierogi z wędzonym twarogiem czy pampuchy – parowane bułeczki, które Rozkoszny nadziewa smażonymi boczniakami i bobem, polewane bliskowschodnią tahini. ELLE: Dopiero co przyleciałeś z Nowego Jorku, gdzie promowałeś anglojęzyczną wersję książki „Nowe Rozkoszne”. Stany Zjednoczone zawsze witały Cię z otwartymi ramionami. Tam w 2017 roku zdobyłeś pierwsze laury, jeszcze zanim na dobre rozkręciłeś karierę w Polsce. Michał Korkosz: Rzeczywiście życie potoczyło się tak, że najpierw zostałem zauważony w Stanach Zjednoczonych. Tam też spłynęła pierwsza propozycja napisania książki kucharskiej. Polscy wydawcy odezwali się dopiero dwa lata później, więc Amerykanie zdecydowanie mają nosa. Wtedy była to dość surrealistyczna sytuacja, bo bloga zacząłem prowadzić zaledwie rok wcześniej, jeszcze jako nastolatek. Niedługo robiłem też zdjęcia kulinarne, ale mam w sobie pierwiastek osoby, która cały czas dąży do bycia lepszą, do samodoskonalenia, więc byłem bardzo zapalony i chciałem dzielić się pasją. Po roku działalności dostałem nominacje od amerykańskiego magazynu Saveur. Wokół podróży do Stanów działo się dużo rzeczy: spóźniłem się na samolot, zgubiłem walizkę, która poleciała na drugi koniec świata, ale finalnie wygrałem i napisałem książkę, która najpierw odniosła dość spory sukces w Stanach, a później w Polsce. Trzy lata później wracam z nowym materiałem. Tym razem pojechałem na autorskie tournée. Tak jak wspomniałem – w życiu mam wiele szczęścia i nieszczęścia. Moja pierwsza książka miała premierę tydzień po ogłoszeniu lockdownu w 2020 roku, więc początek był dla niej dość trudny. Spotkania z mediami się nie odbyły, więc o książce zrobiło się głośno po pewnym czasie. Czy powrót do Stanów Zjednoczonych po latach był równie udany? Nie zastał mnie żaden kataklizm i mogłem wyjechać, żeby promować „Nowe Rozkoszne”. Było to bardzo bogate doświadczenie. Miałem wrażenie, że nie tylko powinienem tam być i zobaczyć się z moimi czytelnikami, ale też pokazać jak smakuje współczesna Polska, dlatego zorganizowaliśmy pop-up. Przez tydzień w jednym z nowojorskich przybytków kulinarnych, a dokładniej w Pierogi Boys prowadzonym przez Polaków, Andrzeja i Krzyśka, podawaliśmy dwa przepisy z książki, co spotkało się z ogromnym entuzjazmem. W książce proponuję nowoczesną interpretację polskich przepisów, więc na stole znalazły się pierogi z wędzonym twarogiem, pieczonym selerem i olejem koprowym oraz zupa ogórkowa z kurkumą i śmietanką orzechową. Te przepisy po prostu zachwycały ludzi i doczekały się billboardów w całym mieście. To było niesamowite uczucie, spacerować po Nowym Jorku, widząc swoją twarz i okładkę na plakatach. Napisałeś, że dwa lata oczekiwania, aż książka zostanie opublikowana i trafi w ręce czytelników, były torturą. Teraz, kiedy ta tortura dobiega końca, czujesz stres, ulgę, ekscytację? W Nowym Jorku zostałem bardzo ciepło przyjęty przez środowisko medialno-kulinarne, słyszałem bardzo miłe słowa, więc powiem szczerze, że wróciłem uskrzydlony. Z nową siłą i motywacją, aby mówić o książce w Polsce. Przez długi czas czułem stres i ciężar odpowiedzialności. Szczególnie że na dzisiejszym rynku mało książek kucharskich odnosi sukcesy. Chciałem, żeby „Nowe Rozkoszne” sprostały oczekiwaniom moich czytelników i wydawców. W Nowym Jorku zobaczyłem, że książka zaczęła żyć swoim życiem, dlatego w Polsce towarzyszy mi już mniejszy stres. Mam nadzieję, że tutaj spodoba się tak samo jak tam. Jestem pełen radości i ekscytacji, która przeszywa moje ciało. Czuję się tak, jakbym zaraz miał zjeść apetyczne, wyczekiwane ciastko. I to już jest zaraz przede mną. Czy podczas spotkań autorskich za oceanem zetknąłeś się z fałszywymi stereotypami na temat polskiej kuchni? Ze stereotypami zderzyłem się podczas pierwszego wyjazdu do Stanów Zjednoczonych. Obracałem się w środowisku kulinarnym, po którym można spodziewać się większej świadomości, szczególnie że magazyn Saveur słynie z dogłębnej analizy światowej kultury kulinarnej – nie są skoncentrowani tylko na własnym kraju, ale opisują kultury kulinarne z różnych zakątków świata. A mimo to spotkałem się tam z opinią, że kuchnia polska jest bardzo mięsna i szara. Niemalże każdy mi to powtarzał, co było dużym zaskoczeniem, z którego narodził się pomysł na książkę o wegetariańskiej kuchni polskiej. Po pierwsze chciałem pokazać, że tradycyjnie mamy mnóstwo dań, których nie trzeba nawet weganizować, bo one po prostu z natury są wegetariańskie, zupełnie jak najpopularniejsze polskie danie, czyli pierogi ruskie. Jeżeli chodzi o tę wizytę, większość osób, które przyszły na spotkania w Nowym Jorku, miała już moją pierwszą książkę, więc byli obeznani z ideą wegetarianizmu i jarskimi posiłkami w polskiej kulturze. W związku z tym stereotypy nie były powielane. Mówiłbym raczej o pozytywnym zaskoczeniu ideą nowej książki, która pokazuje, że polskie gotowanie zawsze było wielokulturowe i ulegało przekształceniom. Wydaje mi się, że nawet w Polsce do końca tak o tym nie myślimy. Nowojorczycy byli zachwyceni, a jak Twoją wizję polskiego gotowania postrzegają sami Polacy? Czy poza twoją bańką zdarzają się oskarżenia o zamach na tradycję? Kiedy przepis stanie się viralem i dotrze do setek tysięcy osób, oczywiście zdarzą się tacy, którzy utknęli w średniowieczu i myślą, że mięsa nie można zastąpić wędzonym tofu czy selerem. Pojawiają się komentarze kwestionujące ideę zmiany, ale są w mniejszości. Wydaje mi się, że wbrew pozorom jest w nas, Polakach, chęć próbowania czegoś nowego i kosztowania nieznanych rozwiązań, czego świetnym przykładem jest to, jak wygląda – przede wszystkim w dużych miastach – kultura gastronomiczna. Deklarujemy, że polska kuchnia jest naszą ulubioną, ale na ulicach znajdziemy restauracje z różnych zakątków świata. Kiedy wychodzimy zjeść na mieście, chcemy doznać czegoś nieznanego. Myślę, że jest w nas ta potrzeba, a ewolucja zachodzi dość szybko. Warszawa od wielu lat znajduje się w pierwszej dziesiątce miejsc najbardziej przyjaznych weganom, nie mówiąc już nawet o wegetarianach. Nowy Jork nawet się do niej nie zbliża. Nie mamy się czegoś wstydzić. Czasem nadal krąży stereotyp, że Polska jest zabita dechami. A jesteśmy nowoczesnym krajem, który śmiało patrzy w przyszłość, nie tylko w temacie kulinariów. Których lokali Nowy Jork może szczególnie zazdrościć Warszawie? Lista jest długa, ale najczęściej wracam do jednego z nich. Zawsze przyjmują gości bardzo ciepło. Kiedy robisz rezerwację, piszą na stole twoje imię kredą. Gdy dzwonię, pada pytanie, czy chcę ten sam stolik, co zawsze. Jest to Źródło na warszawskiej Pradze, oferujące troszkę uwspółcześnioną kuchnię polską, ale mocno nawiązującą do tradycji. Podobnie jak zrobiliśmy to w Nowym Jorku, chciałem też zaprezentować dania z „Nowych Rozkosznych” tutaj w Polsce. Od połowy listopada, przez trzy tygodnie, w Źródle dostępne będą kluski śląskie na kremie z pieczonego kalafiora z pomarańczą, kiszoną kapustą i olejem koprowym, karmelizowana dynia z aromatycznymi pestkami z majerankiem na jogurcie cytrynowym i twarogowy sernik baskijski z sosem pralinowym, więc same rozkosze. Masz już na koncie dwie książki poświęcone kulinarnej Polsce. Czy czujesz, że wyczerpałeś temat, czy jest to studnia bez dna, z której możesz bez końca czerpać inspiracje na kolejne tytuły? Wydaje mi się, że polskość to temat rzeka i na pewno mógłbym dodać jeszcze swoje trzy grosze. Zastanawiałem się niedawno, czy kolejna książka będzie kontynuowała ten motyw. Nie jestem co do tego przekonany, bo jednak wolałbym nie być autorem jednego tematu. Nie wiem, czy chcę, żeby wyszła z tego trylogia. Może tak się kiedyś stanie, a może nie. Mam mnóstwo pomysłów na różne książki, które byłyby czymś więcej niż zbiorem przepisów. Myślę, że książki kucharskie powinny kryć pewną myśl i historię. Jest tyle przepisów w internecie, sam dzielę się nimi na co dzień, dlatego chciałbym zaoferować czytelnikom coś więcej, głębsze doświadczenie. Czym „Nowe Rozkoszne” różnią się od swojego poprzednika? Pisząc „Rozkoszne”, powiedziałem A. W trakcie pisania nie wiedziałam, że ukażą się po polsku. Chciałem zaprezentować tradycyjne wegetariańskie przepisy, na których się wychowałem. Sięgałem do kuchni babci i odkrywałem moje kulinarne DNA – uwspółcześnione, ale jednak mocno osadzone w tradycji. Na studiach z socjologii pisałem pracę o książkach kucharskich jako nośniku tożsamości, o tym, że są one materiałem badawczym dla historyków, pokazują, co się gotuje w danym okresie czasu. I uświadomiłem sobie, że moja książka, pomimo że jest rodzajem kolektywnego wspomnienia i zawiera przepisy, które lubimy przygotowywać od czasu do czasu, to nie do końca odzwierciedla, czym gotowanie jest dziś. Na co dzień nie robię gołąbków, fuczków czy leniwych. Sięgam po ekscytujące smaki, zestawiam typowo polskie produkty z tymi, które dotarły do Polski stosunkowo niedawno wraz z globalizacją i światową migracją. Chciałem dopowiedzieć to B. Zaprezentować, jak moim zdaniem wygląda dzisiejsze gotowanie. Podtytuł „polskie przepisy, które ekscytują” oddaje sedno tych receptur. Są zrobione ze składników, które mamy pod ręką, ale jest w nich element świeżości, jarania się z gotowania. Serwujesz czytelnikom polskie jedzenie w wielokulturowym sosie. Które strony świata eksplorowałeś w kuchni? Bardzo mocno wybrzmiewa kuchnia bliskowschodnia, która dla polskiego gotowania nie jest niczym nowym, dało się ją wyczuć już w XVI wieku. W tamtym czasie kuchnia magnacka, najlepiej nam znana, miała w sobie dużo cynamonu i kminu. Była słodka, bardzo wyrazista. Podejrzewam, że gdyby Polacy dziś jej skosztowali, byliby w szoku, że smakuje wręcz indyjsko. Ja sam kiedy urządzam kolację, lubię przyrządzać cztery mniejsze dania i dzielić się nimi ze znajomymi czy rodziną przy stole, co wywodzi się z idei biesiadowania bliskowschodniego, czyli mezze. W książce „Nowe Rozkoszne” dużo jest też smaków szeroko pojętej kuchni azjatyckiej, które mocno się w Polsce zaaklimatyzowały. Bardzo często sięgam po sos sojowy. Zastępuje mi on wywar Maggi, kiedyś nierozerwalnie kojarzony z polskim stołem. W książce jest przepis na kopytka z grzybami w sosie na bazie sosu sojowego i lubczyku. Jest on nośnikiem umami i nostalgiczną odą do charakterystycznego smaku Maggi, którym przyprawiało się rosół, kiedy miałem kilka lat. Nie zabrakło też miso, bo warto pamiętać, że w gotowaniu wegetariańskim czasem trzeba wykorzystać techniki, które wydobywają z warzyw to, co najlepsze. W książce opisujesz stoiska na hali targowej z dużą dozą podziwu i czułości, ale przyznajesz też, że np. brokuły długo kojarzyłeś z mdłym posiłkiem ze szkolnej stołówki. Polubiłeś je dopiero jedzone na surowo. Czy jest warzywo lub owoc, którego nie udało Ci się jeszcze ograć w kuchni? Pewnie jest coś takiego. Z repertuaru warzyw i owoców, które wszyscy znamy, wszystko już chyba oswoiłem. Stosunkowo niedawno odczarowałem brukselkę. Obecnie moją misją jest, aby ludzie ją polubili, bo jest to jedno najbardziej znienawidzonych warzyw. W książce umieściłem przepis „O mój Boże, ta brukselka”. Nazwałem go tak, bo zrobiłem go na przyjęcie i każdy z gości mówił, że ta brukselka odmieniła jego życie. Mogę się założyć, postawię nawet 100 zł, że jeśli ktoś go przyrządzi, to też ją polubi. Z rzeczy, które mogą zaskoczyć, do niedawna nie lubiłem śliwek i truskawek na ciepło. Smakowały mi tylko na surowo, ale konsystencja upieczonych czy ugotowanych owoców nie do końca do mnie przemawiała. A w „Nowych Rozkosznych” śliwki na ciepło pojawiają się aż dwa razy. Nasze preferencje się zmieniają, a moim celem życiowym jest szukanie nowych rozwiązań, sprawianie, że warzywa i owoce stają się po prostu przepyszne, takie, że nie da się odmówić dokładki. Czy to właśnie przełomowy przepis na brukselkę zasługuje na miano Twojego ulubionego? A może masz innego faworyta? Jest wiele takich przepisów. Pracowałem nad nimi ponad rok, a więc przez cztery pory roku. Każdy sezon ma receptury, przy których pojawiły się fajerwerki, pomyślałem: Michał, wow! Zawsze kieruję się trzema złotymi zasadami: ma być w miarę prosto, szybko, ale też innowacyjnie, z elementem zaskoczenia. Dzięki temu przepis może zostać podchwycony w internecie i zagościć w wielu domach. Moim celem jest, aby ludzie odtwarzali te dania u siebie w kuchni. Teraz, kiedy jest zimno, bardzo lubię makaron z karmelizowaną czerwoną cebulą, suszonymi pomidorami i wędzonym twarogiem – absolutna bajka. Albo kopytka, które nazwałem kopytami przenoszącymi w inny wymiar, z sosem ze zredukowanego buliony grzybowego, podkręconego miso ze szpinakiem, magiczną i aromatyczną posypką inspirowaną japońską przyprawą furikake. Są wbrew pozorom łatwe, ale na poziomie restauracyjnym, tylko że bez wychodzenia do restauracji. Nie sztuką jest zrobić wieloetapowy przepis z trudno dostępnych składników. Moje przepisy mają służyć ludziom i być drogowskazem. Jeżeli stwierdzą, że coś im nie odpowiada, zachęcam ich do eksperymentowania. Gotowanie to nie klasówka z matematyki, a zabawa, która ma nam sprawiać przyjemność i przynosić rozkosz. Nie ma co się stresować i biegać do sklepu, bo czegoś zabrakło. Właśnie dlatego podzieliłem książkę według technik gotowania, żeby wzbudzić świadomość procesów zachodzących w poszczególnych technikach i dać narzędzie przydatne do modyfikowania receptur. „Nowe Rozkoszne” już plasują się w czołówce bestsellerów. Potrafisz cieszyć się sukcesem i żyć chwilą, czy już rozmyślasz o planach na przyszłość? Jestem w bardzo dobrym miejscu w życiu. Chcę się skupić na dzieleniu się przepisami. Myślę, że to najlepsze, co mogę robić. Sprawia mi to frajdę i daje satysfakcję. Kiełkują mi w głowie pomysły na nowe projekty, ale znam siebie i wiem, że lubię łapać wiele srok za jeden ogon. Dla mojego dobra lepiej jest skupić się na jednym projekcie, żeby się nie wykoleić. Kiedy jest się twórcą internetowym, praca trwa niemalże 24/7. W planach mam więcej odpoczynku, co dobrze wpłynie też na jakość mojej pracy. Życzyłbym tego każdemu, żeby odpoczywać, nie wykańczać się i po prostu rozkoszować życiem. Kiedy zakończysz trasę autorską po Polsce, gdzie najchętniej udałbyś się na wypoczynek? Tak, aby przy okazji rozpieścić kubki smakowe. Znowu ciągnie mnie do Paryża, byłem tam wiele razy, ale to miasto działa na mnie jak magnes. Zimą pojechałbym oczywiście gdzieś, gdzie jest ciepło. Nigdy nie byłem w Azji i w styczniu, kiedy opadnie już kurz po promocji książki, planuję wybrać się tam po raz pierwszy – do Tajlandii lub Wietnamu. Bardzo ciągnie mnie do Meksyku, a podczas pobytu w Nowym Jorku zamarzyło mi się Los Angeles, więc plany podróżnicze są bogate. Książka „Nowe Rozkoszne. Polskie przepisy, które ekscytują” jest już dostępna w księgarniach. A w najbliższych dniach macie szansę zdobyć egzemplarz z dedykacją: View oEmbed on the source website
W dzisiejszych czasach coraz więcej osób decyduje się na zmianę nawyków żywieniowych i eksperymentuje z różnymi rodzajami napojów roślinnych. Ale co to takiego właściwie jest napój roślinny? Napój roślinny coraz bardziej popularny i dostępny na rynku, to nic innego, jak płyn pozyskiwany z różnych roślin. Napoje roślinne stanowią doskonałą alternatywę dla osób poszukujących innych opcji niż tradycyjne mleko pochodzenia zwierzęcego. Wiele osób zadaje sobie pytanie, czy warto sięgać po napoje roślinne? Odpowiedź jest prosta – każdy powinien samodzielnie zdecydować o swoich preferencjach żywieniowych. Jednakże, warto wiedzieć, że napoje roślinne są wzbogacone witaminami, nie zawierają cukru dodanego ani sztucznych dodatków.
Napoje roślinne Lovege to rozkosz dla podniebienia! Roślinne kompozycje naszych napojów zachwycą smakiem i składem nawet najbardziej wymagających konsumentów. W naszym portfolio znajdziesz napój migdałowy, owsiany, owsiany dla baristów. Nie wiesz, które napoje roślinne wybrać? Poznaj pyszne Lovege, w 100% pochodzenia roślinnego, bez sztucznych dodatków. Na pewno urozmaicą niejedno śniadanie. Napoje roślinne Lovege produkujemy w Polsce w pierwszej i jedynej fabryce napojów roślinnych w Europie Środkowo-Wschodniej. Dzięki temu, że produkujemy je lokalnie, udało nam się obniżyć ślad węglowy, ponieważ wiemy jak ważne jest wspólne dbanie o naszą planetę. Dodatkowo opakowania nowych napojów roślinnych wykonane są w 87% z materiałów biodegradowalnych. Napoje nie zawierają cukru dodanego, ani sztucznych dodatków. Jedyny cukier, jaki możesz tu znaleźć to ten w nakrętce, która wyprodukowana została z trzciny cukrowej. Ich pyszny smak gwarantuje to, że wytwarzamy je bezpośrednio z surowców z ziaren i orzechów, a nie z koncentratu. Są pyszną alternatywą mleka dla wegan i osób z nietolerancją laktozy. Wszystkie napoje Lovege są wzbogacone witaminami: witaminą E, która pomaga w ochronie komórek przed stresem oksydacyjnym, witaminą D, ta witamina pomaga w prawidłowym funkcjonowaniu mięśni oraz witaminami B6 i B12 przyczyniającymi się do zmniejszenie uczucia zmęczenia i znużenia oraz do utrzymania prawidłowego metabolizmu energetycznego. Naszym hitem jest napój Lovege Barista Owsiany. Z nim otrzymasz najlepszą kawę. Niezależnie od tego, czy najdzie Cię ochota na aromatyczne latte macchiato, puszyste cappuccino czy białą kawę, dodaj spienione Lovege Barista Owsiane i ciesz się smakiem. Napój jest w 100% pochodzenia roślinnego, a wytwarzany jest bezpośrednio z ziaren owsa, więc teraz nawet weganin może cieszyć się pyszniutką i delikatną latte. Jeśli natomiast masz ochotę na koktajl, deser, czy naleśniki, wypróbuj inny napój Lovege: migdałowy robiony bezpośrednio z prażonych migdałów, sojowy wzbogacamy w wapń, czy owsiany. Napoje roślinne Lovege pij na ciepło lub na zimno lub dodaj do kawy, herbaty. Możesz też przygotować na nim placki albo dolać do płatków śniadaniowych. Jeśli nie wiesz, jak się do tego zabrać, podrzucamy wypróbowany przepis. Dodaj napój roślinny Lovege do ulubionej Granoli Sante, zmiksuj go z owocami i przygotuj pyszny koktajl! Materiał promocyjny marki Lovege
Najprostsze zastosowania napojów roślinnych: TOP 3
Napoje roślinne podbijają serca i kubki smakowe. Nic dziwnego, bo są pyszne i mają mnóstwo zastosowań, a wśród wielu dostępnych smaków każdy znajdzie coś dla siebie. Oto najprostsze i najszybsze pomysły na ich wykorzystanie.
Po pierwsze kawa Uwielbiamy kawy białe. Latte macchiato, cappuccino, flat white… to drobne chwile przyjemności w ciągu dnia. A może by tak spróbować czegoś nowego i dla odmiany przygotować je z dodatkiem napojów roślinnych? Wielbiciele klasyki z pewnością docenią delikatną kawę z napojem owsianym z linii Alpro Barista, który ma kremowy, łagodny i bardzo przyjemny smak, jest źródłem błonnika oraz witamin B2 i D2, nie zawiera dodatku cukrów i co kluczowe – doskonale się pieni. Wypróbuj go do ulubionego cappuccino, a odkryjesz zupełnie nowy wymiar kawowej przyjemności. Do kawy doskonale będzie pasował również napój migdałowy Alpro Barista o subtelnych, orzechowych nutach wzbogacony wapniem. Idealnie sprawdzi się do kaw białych, mrożonych, ale także do letnich kawowych koktajli, delikatnie podkręcając ich smak A skoro o koktajlach mowa… … napoje roślinne są dla nich niezawodną bazą. Z dodatkiem ulubionych owoców, orzechów, ziół stworzą nie tylko prawdziwą bombę witamin, ale także smaków i aromatów. Idealnie, jeśli do owocowego smoothie dodamy element białkowy, czyli np. napój sojowy Alpro, który jest bogaty w białko roślinne, jest również źródłem wapnia, witamin B2, B12 i D2. Wedle uznania możemy wybrać np. Alpro sojowy Original o niskiej zawartości cukru lub wariant „No Sugars”, który nie zawiera cukrów i substancji słodzących. Doskonale sprawdzi się np. w kompozycji o obiecującej nazwie: Smoothie boska zieleń. W takiej formie to nie tylko pyszny napój, ale też pełnowartościowy posiłek, który może być elementem zbilansowanej diety. Smoothie Boska Zieleń Składniki na 2 porcje: • 2 owoce kiwi • 1 banan • 20 g orzechów włoskich • 500 ml napoju sojowego niesłodzonego Alpro • mała garść szpinaku • kilka listków świeżej bazylii Obierz kiwi i banany, a potem pokrój je na kawałki. Włóż wszystkie składniki do blendera i zmiksuj na gładką masę. Nalej do szklanek i udekoruj listkami bazylii. Na śniadanie Alternatywy dla nabiału to nie tylko napoje roślinne, ale też np. zamienniki dla jogurtów, które zawierają szczepy bakterii jogurtowych i zachowują charakterystyczną konsystencję. Produkty te to także fantastyczny sposób na urozmaicenie szybkich i pysznych śniadań. Można dodać je do omletów, wszelkiego rodzaju placków czy przygotować na ich bazie pożywną owsiankę z orzechami. Roślinne alternatywy dla jogurtów z dodatkiem sezonowych owoców i nasion lub orzechów stworzą kolorowe, apetyczne kompozycje, które są idealnym pomysłem na śniadanie na słodko, błyskawiczne w przygotowaniu, w sam raz na dobry początek dnia. Szybki śniadaniowy bowl z owocami Składniki na 2 porcje: • Alpro Skyr Style Mango 400 ml – roślinna alternatywa dla jogurtu • Ulubione owoce sezonowe • Listki melisy lub mięty • Kilka orzechów – włoskich lub laskowych • Płatki migdałów Alpro Skyr Style Mango przełóż do miseczek. Na wierzchu ułóż owoce i orzechy, udekoruj listkami mięty lub melisy. Materiał promocyjny marki Alpro