Rozkoszny z ważną nagrodą w USA! Michał Korkosz o książce „Nowe Rozkoszne”: „Gotowanie to nie klasówka z matematyki. Ma nam sprawiać przyjemność” [WYWIAD]
Michał Korkosz – znany wszystkim miłośnikom jarzyn i palonego masła jako Rozkoszny – właśnie zdobył prestiżową nagrodę w USA za swoją nową kulinarną książkę. W sieci bez przerwy kusi wysmakowanymi zdjęciami, za które już jako nastolatek otrzymał dwa „kulinarne Oscary”. W murach uczelni o jedzeniu pisał z naukowym zacięciem, opatrując smaki i składniki setkami przypisów. I kiedy po raz drugi poczęstował kulinarną pasją na łamach książki kucharskiej, doceniono to nawet za oceanem. „Nowe Rozkoszne. Polskie przepisy, które ekscytują” czyta się jak list miłosny do rozgrzanego piekarnika, kipiących garnków i radosnych spotkań przy stole.
Michał Korkosz z nagrodą dla najlepszej kulinarnej książki w Stanach Zjednoczonych Michał Korkosz, znany szerokiej publiczności lubującej się w kulinariach, jako Rozkoszny zdobył właśnie prestiżową amerykańską nagrodę Foreword Indies. To konkurs, który rozstrzygany jest w USA od 20 lat. Statuetkę otrzymują książki wydawnictw niezależnych, a pod uwagę brane są ich kreatywność, oryginalność i estetyka. Konkurencja jest wyjątkowo duża – co roku w Foreword Indies bierze udział tysiące publikacji, a ocenia je jury złożone z około setki bibliotekarzy i wydawców. W tym roku złoty medal przyznano właśnie kulinarnej książce o polskiej kuchni sygnowanej nazwiskiem Korkosza. Na amerykańskim rynku została wydana pod tytułem „Polish’d: Modern Vegetarian Cooking from Global Poland”. Znajdziemy tam klasyki Rozkosznego, czyli np. pierogi z wędzonym twarogiem czy pampuchy – parowane bułeczki, które Rozkoszny nadziewa smażonymi boczniakami i bobem, polewane bliskowschodnią tahini. ELLE: Dopiero co przyleciałeś z Nowego Jorku, gdzie promowałeś anglojęzyczną wersję książki „Nowe Rozkoszne”. Stany Zjednoczone zawsze witały Cię z otwartymi ramionami. Tam w 2017 roku zdobyłeś pierwsze laury, jeszcze zanim na dobre rozkręciłeś karierę w Polsce. Michał Korkosz: Rzeczywiście życie potoczyło się tak, że najpierw zostałem zauważony w Stanach Zjednoczonych. Tam też spłynęła pierwsza propozycja napisania książki kucharskiej. Polscy wydawcy odezwali się dopiero dwa lata później, więc Amerykanie zdecydowanie mają nosa. Wtedy była to dość surrealistyczna sytuacja, bo bloga zacząłem prowadzić zaledwie rok wcześniej, jeszcze jako nastolatek. Niedługo robiłem też zdjęcia kulinarne, ale mam w sobie pierwiastek osoby, która cały czas dąży do bycia lepszą, do samodoskonalenia, więc byłem bardzo zapalony i chciałem dzielić się pasją. Po roku działalności dostałem nominacje od amerykańskiego magazynu Saveur. Wokół podróży do Stanów działo się dużo rzeczy: spóźniłem się na samolot, zgubiłem walizkę, która poleciała na drugi koniec świata, ale finalnie wygrałem i napisałem książkę, która najpierw odniosła dość spory sukces w Stanach, a później w Polsce. Trzy lata później wracam z nowym materiałem. Tym razem pojechałem na autorskie tournée. Tak jak wspomniałem – w życiu mam wiele szczęścia i nieszczęścia. Moja pierwsza książka miała premierę tydzień po ogłoszeniu lockdownu w 2020 roku, więc początek był dla niej dość trudny. Spotkania z mediami się nie odbyły, więc o książce zrobiło się głośno po pewnym czasie. Czy powrót do Stanów Zjednoczonych po latach był równie udany? Nie zastał mnie żaden kataklizm i mogłem wyjechać, żeby promować „Nowe Rozkoszne”. Było to bardzo bogate doświadczenie. Miałem wrażenie, że nie tylko powinienem tam być i zobaczyć się z moimi czytelnikami, ale też pokazać jak smakuje współczesna Polska, dlatego zorganizowaliśmy pop-up. Przez tydzień w jednym z nowojorskich przybytków kulinarnych, a dokładniej w Pierogi Boys prowadzonym przez Polaków, Andrzeja i Krzyśka, podawaliśmy dwa przepisy z książki, co spotkało się z ogromnym entuzjazmem. W książce proponuję nowoczesną interpretację polskich przepisów, więc na stole znalazły się pierogi z wędzonym twarogiem, pieczonym selerem i olejem koprowym oraz zupa ogórkowa z kurkumą i śmietanką orzechową. Te przepisy po prostu zachwycały ludzi i doczekały się billboardów w całym mieście. To było niesamowite uczucie, spacerować po Nowym Jorku, widząc swoją twarz i okładkę na plakatach. Napisałeś, że dwa lata oczekiwania, aż książka zostanie opublikowana i trafi w ręce czytelników, były torturą. Teraz, kiedy ta tortura dobiega końca, czujesz stres, ulgę, ekscytację? W Nowym Jorku zostałem bardzo ciepło przyjęty przez środowisko medialno-kulinarne, słyszałem bardzo miłe słowa, więc powiem szczerze, że wróciłem uskrzydlony. Z nową siłą i motywacją, aby mówić o książce w Polsce. Przez długi czas czułem stres i ciężar odpowiedzialności. Szczególnie że na dzisiejszym rynku mało książek kucharskich odnosi sukcesy. Chciałem, żeby „Nowe Rozkoszne” sprostały oczekiwaniom moich czytelników i wydawców. W Nowym Jorku zobaczyłem, że książka zaczęła żyć swoim życiem, dlatego w Polsce towarzyszy mi już mniejszy stres. Mam nadzieję, że tutaj spodoba się tak samo jak tam. Jestem pełen radości i ekscytacji, która przeszywa moje ciało. Czuję się tak, jakbym zaraz miał zjeść apetyczne, wyczekiwane ciastko. I to już jest zaraz przede mną. Czy podczas spotkań autorskich za oceanem zetknąłeś się z fałszywymi stereotypami na temat polskiej kuchni? Ze stereotypami zderzyłem się podczas pierwszego wyjazdu do Stanów Zjednoczonych. Obracałem się w środowisku kulinarnym, po którym można spodziewać się większej świadomości, szczególnie że magazyn Saveur słynie z dogłębnej analizy światowej kultury kulinarnej – nie są skoncentrowani tylko na własnym kraju, ale opisują kultury kulinarne z różnych zakątków świata. A mimo to spotkałem się tam z opinią, że kuchnia polska jest bardzo mięsna i szara. Niemalże każdy mi to powtarzał, co było dużym zaskoczeniem, z którego narodził się pomysł na książkę o wegetariańskiej kuchni polskiej. Po pierwsze chciałem pokazać, że tradycyjnie mamy mnóstwo dań, których nie trzeba nawet weganizować, bo one po prostu z natury są wegetariańskie, zupełnie jak najpopularniejsze polskie danie, czyli pierogi ruskie. Jeżeli chodzi o tę wizytę, większość osób, które przyszły na spotkania w Nowym Jorku, miała już moją pierwszą książkę, więc byli obeznani z ideą wegetarianizmu i jarskimi posiłkami w polskiej kulturze. W związku z tym stereotypy nie były powielane. Mówiłbym raczej o pozytywnym zaskoczeniu ideą nowej książki, która pokazuje, że polskie gotowanie zawsze było wielokulturowe i ulegało przekształceniom. Wydaje mi się, że nawet w Polsce do końca tak o tym nie myślimy. Nowojorczycy byli zachwyceni, a jak Twoją wizję polskiego gotowania postrzegają sami Polacy? Czy poza twoją bańką zdarzają się oskarżenia o zamach na tradycję? Kiedy przepis stanie się viralem i dotrze do setek tysięcy osób, oczywiście zdarzą się tacy, którzy utknęli w średniowieczu i myślą, że mięsa nie można zastąpić wędzonym tofu czy selerem. Pojawiają się komentarze kwestionujące ideę zmiany, ale są w mniejszości. Wydaje mi się, że wbrew pozorom jest w nas, Polakach, chęć próbowania czegoś nowego i kosztowania nieznanych rozwiązań, czego świetnym przykładem jest to, jak wygląda – przede wszystkim w dużych miastach – kultura gastronomiczna. Deklarujemy, że polska kuchnia jest naszą ulubioną, ale na ulicach znajdziemy restauracje z różnych zakątków świata. Kiedy wychodzimy zjeść na mieście, chcemy doznać czegoś nieznanego. Myślę, że jest w nas ta potrzeba, a ewolucja zachodzi dość szybko. Warszawa od wielu lat znajduje się w pierwszej dziesiątce miejsc najbardziej przyjaznych weganom, nie mówiąc już nawet o wegetarianach. Nowy Jork nawet się do niej nie zbliża. Nie mamy się czegoś wstydzić. Czasem nadal krąży stereotyp, że Polska jest zabita dechami. A jesteśmy nowoczesnym krajem, który śmiało patrzy w przyszłość, nie tylko w temacie kulinariów. Których lokali Nowy Jork może szczególnie zazdrościć Warszawie? Lista jest długa, ale najczęściej wracam do jednego z nich. Zawsze przyjmują gości bardzo ciepło. Kiedy robisz rezerwację, piszą na stole twoje imię kredą. Gdy dzwonię, pada pytanie, czy chcę ten sam stolik, co zawsze. Jest to Źródło na warszawskiej Pradze, oferujące troszkę uwspółcześnioną kuchnię polską, ale mocno nawiązującą do tradycji. Podobnie jak zrobiliśmy to w Nowym Jorku, chciałem też zaprezentować dania z „Nowych Rozkosznych” tutaj w Polsce. Od połowy listopada, przez trzy tygodnie, w Źródle dostępne będą kluski śląskie na kremie z pieczonego kalafiora z pomarańczą, kiszoną kapustą i olejem koprowym, karmelizowana dynia z aromatycznymi pestkami z majerankiem na jogurcie cytrynowym i twarogowy sernik baskijski z sosem pralinowym, więc same rozkosze. Masz już na koncie dwie książki poświęcone kulinarnej Polsce. Czy czujesz, że wyczerpałeś temat, czy jest to studnia bez dna, z której możesz bez końca czerpać inspiracje na kolejne tytuły? Wydaje mi się, że polskość to temat rzeka i na pewno mógłbym dodać jeszcze swoje trzy grosze. Zastanawiałem się niedawno, czy kolejna książka będzie kontynuowała ten motyw. Nie jestem co do tego przekonany, bo jednak wolałbym nie być autorem jednego tematu. Nie wiem, czy chcę, żeby wyszła z tego trylogia. Może tak się kiedyś stanie, a może nie. Mam mnóstwo pomysłów na różne książki, które byłyby czymś więcej niż zbiorem przepisów. Myślę, że książki kucharskie powinny kryć pewną myśl i historię. Jest tyle przepisów w internecie, sam dzielę się nimi na co dzień, dlatego chciałbym zaoferować czytelnikom coś więcej, głębsze doświadczenie. Czym „Nowe Rozkoszne” różnią się od swojego poprzednika? Pisząc „Rozkoszne”, powiedziałem A. W trakcie pisania nie wiedziałam, że ukażą się po polsku. Chciałem zaprezentować tradycyjne wegetariańskie przepisy, na których się wychowałem. Sięgałem do kuchni babci i odkrywałem moje kulinarne DNA – uwspółcześnione, ale jednak mocno osadzone w tradycji. Na studiach z socjologii pisałem pracę o książkach kucharskich jako nośniku tożsamości, o tym, że są one materiałem badawczym dla historyków, pokazują, co się gotuje w danym okresie czasu. I uświadomiłem sobie, że moja książka, pomimo że jest rodzajem kolektywnego wspomnienia i zawiera przepisy, które lubimy przygotowywać od czasu do czasu, to nie do końca odzwierciedla, czym gotowanie jest dziś. Na co dzień nie robię gołąbków, fuczków czy leniwych. Sięgam po ekscytujące smaki, zestawiam typowo polskie produkty z tymi, które dotarły do Polski stosunkowo niedawno wraz z globalizacją i światową migracją. Chciałem dopowiedzieć to B. Zaprezentować, jak moim zdaniem wygląda dzisiejsze gotowanie. Podtytuł „polskie przepisy, które ekscytują” oddaje sedno tych receptur. Są zrobione ze składników, które mamy pod ręką, ale jest w nich element świeżości, jarania się z gotowania. Serwujesz czytelnikom polskie jedzenie w wielokulturowym sosie. Które strony świata eksplorowałeś w kuchni? Bardzo mocno wybrzmiewa kuchnia bliskowschodnia, która dla polskiego gotowania nie jest niczym nowym, dało się ją wyczuć już w XVI wieku. W tamtym czasie kuchnia magnacka, najlepiej nam znana, miała w sobie dużo cynamonu i kminu. Była słodka, bardzo wyrazista. Podejrzewam, że gdyby Polacy dziś jej skosztowali, byliby w szoku, że smakuje wręcz indyjsko. Ja sam kiedy urządzam kolację, lubię przyrządzać cztery mniejsze dania i dzielić się nimi ze znajomymi czy rodziną przy stole, co wywodzi się z idei biesiadowania bliskowschodniego, czyli mezze. W książce „Nowe Rozkoszne” dużo jest też smaków szeroko pojętej kuchni azjatyckiej, które mocno się w Polsce zaaklimatyzowały. Bardzo często sięgam po sos sojowy. Zastępuje mi on wywar Maggi, kiedyś nierozerwalnie kojarzony z polskim stołem. W książce jest przepis na kopytka z grzybami w sosie na bazie sosu sojowego i lubczyku. Jest on nośnikiem umami i nostalgiczną odą do charakterystycznego smaku Maggi, którym przyprawiało się rosół, kiedy miałem kilka lat. Nie zabrakło też miso, bo warto pamiętać, że w gotowaniu wegetariańskim czasem trzeba wykorzystać techniki, które wydobywają z warzyw to, co najlepsze. W książce opisujesz stoiska na hali targowej z dużą dozą podziwu i czułości, ale przyznajesz też, że np. brokuły długo kojarzyłeś z mdłym posiłkiem ze szkolnej stołówki. Polubiłeś je dopiero jedzone na surowo. Czy jest warzywo lub owoc, którego nie udało Ci się jeszcze ograć w kuchni? Pewnie jest coś takiego. Z repertuaru warzyw i owoców, które wszyscy znamy, wszystko już chyba oswoiłem. Stosunkowo niedawno odczarowałem brukselkę. Obecnie moją misją jest, aby ludzie ją polubili, bo jest to jedno najbardziej znienawidzonych warzyw. W książce umieściłem przepis „O mój Boże, ta brukselka”. Nazwałem go tak, bo zrobiłem go na przyjęcie i każdy z gości mówił, że ta brukselka odmieniła jego życie. Mogę się założyć, postawię nawet 100 zł, że jeśli ktoś go przyrządzi, to też ją polubi. Z rzeczy, które mogą zaskoczyć, do niedawna nie lubiłem śliwek i truskawek na ciepło. Smakowały mi tylko na surowo, ale konsystencja upieczonych czy ugotowanych owoców nie do końca do mnie przemawiała. A w „Nowych Rozkosznych” śliwki na ciepło pojawiają się aż dwa razy. Nasze preferencje się zmieniają, a moim celem życiowym jest szukanie nowych rozwiązań, sprawianie, że warzywa i owoce stają się po prostu przepyszne, takie, że nie da się odmówić dokładki. Czy to właśnie przełomowy przepis na brukselkę zasługuje na miano Twojego ulubionego? A może masz innego faworyta? Jest wiele takich przepisów. Pracowałem nad nimi ponad rok, a więc przez cztery pory roku. Każdy sezon ma receptury, przy których pojawiły się fajerwerki, pomyślałem: Michał, wow! Zawsze kieruję się trzema złotymi zasadami: ma być w miarę prosto, szybko, ale też innowacyjnie, z elementem zaskoczenia. Dzięki temu przepis może zostać podchwycony w internecie i zagościć w wielu domach. Moim celem jest, aby ludzie odtwarzali te dania u siebie w kuchni. Teraz, kiedy jest zimno, bardzo lubię makaron z karmelizowaną czerwoną cebulą, suszonymi pomidorami i wędzonym twarogiem – absolutna bajka. Albo kopytka, które nazwałem kopytami przenoszącymi w inny wymiar, z sosem ze zredukowanego buliony grzybowego, podkręconego miso ze szpinakiem, magiczną i aromatyczną posypką inspirowaną japońską przyprawą furikake. Są wbrew pozorom łatwe, ale na poziomie restauracyjnym, tylko że bez wychodzenia do restauracji. Nie sztuką jest zrobić wieloetapowy przepis z trudno dostępnych składników. Moje przepisy mają służyć ludziom i być drogowskazem. Jeżeli stwierdzą, że coś im nie odpowiada, zachęcam ich do eksperymentowania. Gotowanie to nie klasówka z matematyki, a zabawa, która ma nam sprawiać przyjemność i przynosić rozkosz. Nie ma co się stresować i biegać do sklepu, bo czegoś zabrakło. Właśnie dlatego podzieliłem książkę według technik gotowania, żeby wzbudzić świadomość procesów zachodzących w poszczególnych technikach i dać narzędzie przydatne do modyfikowania receptur. „Nowe Rozkoszne” już plasują się w czołówce bestsellerów. Potrafisz cieszyć się sukcesem i żyć chwilą, czy już rozmyślasz o planach na przyszłość? Jestem w bardzo dobrym miejscu w życiu. Chcę się skupić na dzieleniu się przepisami. Myślę, że to najlepsze, co mogę robić. Sprawia mi to frajdę i daje satysfakcję. Kiełkują mi w głowie pomysły na nowe projekty, ale znam siebie i wiem, że lubię łapać wiele srok za jeden ogon. Dla mojego dobra lepiej jest skupić się na jednym projekcie, żeby się nie wykoleić. Kiedy jest się twórcą internetowym, praca trwa niemalże 24/7. W planach mam więcej odpoczynku, co dobrze wpłynie też na jakość mojej pracy. Życzyłbym tego każdemu, żeby odpoczywać, nie wykańczać się i po prostu rozkoszować życiem. Kiedy zakończysz trasę autorską po Polsce, gdzie najchętniej udałbyś się na wypoczynek? Tak, aby przy okazji rozpieścić kubki smakowe. Znowu ciągnie mnie do Paryża, byłem tam wiele razy, ale to miasto działa na mnie jak magnes. Zimą pojechałbym oczywiście gdzieś, gdzie jest ciepło. Nigdy nie byłem w Azji i w styczniu, kiedy opadnie już kurz po promocji książki, planuję wybrać się tam po raz pierwszy – do Tajlandii lub Wietnamu. Bardzo ciągnie mnie do Meksyku, a podczas pobytu w Nowym Jorku zamarzyło mi się Los Angeles, więc plany podróżnicze są bogate. Książka „Nowe Rozkoszne. Polskie przepisy, które ekscytują” jest już dostępna w księgarniach. A w najbliższych dniach macie szansę zdobyć egzemplarz z dedykacją: View oEmbed on the source website
4 pyszne przepisy na kolację z najnowszej książki "Kolacje" Małgosi Minty
Na rynku znajdziemy sporo publikacji z pomysłami na śniadania czy obiady, ale co z kolacjami? Na to pytanie odpowiada Małgosia Minta w swojej najnowszej książce. Przejrzeliśmy "Kolacje" słynnej dziennikarki i wybraliśmy cztery przepisy na wieczorny posiłek. Smacznego!
W tym artykule: Zielona frittata Cytrynowe pappardelle z pistacjowym pangrattato Burrata z rabarbarowym relishem Grilled cheese z mascarpone, musztardą i gruszką Zielona frittata Lubię ją na ciepło, jako alternatywę dla klasycznego omletu, ale też na zimno, na kromce chleba posmarowanej masłem czy czosnkowym aioli. Składniki: 2 jajka po 2 łyżki: pietruszki, szczypiorku, bazylii, koperku 2 łyżki jogurtu greckiego 2 łyżki startego parmezanu sól świeżo mielony czarny pieprz 2 łyżki masła 1. Za pomocą blendera ręcznego zmiksuj jajka z ziołami, jogurtem i serem. 2. Dopraw do smaku solą i pieprzem. 3. Na patelni rozpuść masło, wylej masę, smaż na małym ogniu. 4. Gdy brzegi frittaty zaczną się ścinać, ostrożnie, pomagając sobie talerzem, przewróć ją na drugą stronę i dosmaż. 5. Podawaj natychmiast lub zjedz na zimno, jako dodatek do kanapek czy antipasti. Cytrynowe pappardelle z pistacjowym pangrattato Pangrattato to nic innego jak bułka tarta. Ale właśnie w ten sposób na dalekim włoskim południu zastępowano niedostępny tam parmezan. Pangrattato nie tylko nadaje słoność oraz podbija umami, lecz także wnosi do dania przyjemną chrupkość, mile kontrastującą ze sprężystym makaronem. Składniki: 200 g makaronu pappardelle 1 łyżka oleju z pestek winogron 1 mała szalotka, obrana i drobno posiekana sól 50 ml białego wytrawnego wina sok z 1 cytryny 75 g masła skórka otarta z 1 cytryny świeżo mielony czarny pieprz Pangrattato: 2 łyżki oliwy extra vergine 2 łyżki bułki tartej 50 g pistacji, obranych i pokruszonych skórka starta z ½ cytryny 1. Na patelni rozgrzej oliwę, dodaj bułkę tartą, pistacje i skórkę z cytryny. Podsmażaj, ciągle mieszając, aż bułka się zrumieni. Zestaw patelnię z ognia, przesyp pangrattato na talerzyk. 2. Makaron ugotuj zgodnie z instrukcją na opakowaniu (powinien być al dente). Zachowaj odrobinę wody z gotowania makaronu. 3. Na patelni rozgrzej olej, dodaj posiekaną szalotkę i posól. Smaż, ciągle mieszając, aż cebulka się zeszkli. 4. Dodaj wino, sok z cytryny oraz masło. Gotuj, aż płyn się zagęści. Na patelnię dodaj odcedzony makaron z 1–2 łyżkami wody z gotowania, wymieszaj z sosem. Dopraw skórką z cytryny i pieprzem. Posyp pistacjowym pangrattato. Burrata z rabarbarowym relishem W burracie chodzi o jej śmietankowe, kremowe wnętrze. Dlatego pamiętaj, by wyjąć ser z lodówki przynajmniej pół godziny przed podaniem go na stół. Składniki (na 4 porcje): 1 burrata Relish: 3 łodygi różowego rabarbaru 2 łyżki oleju z pestek winogron 1 laska cynamonu 1 łodyżka rozmarynu 2 łyżki brązowego cukru 1 łyżka czerwonego octu winnego lub octu malinowego 2 łyżki soku z pomarańczy 3–4 kwiaty hibiskusa sól świeżo mielony czarny pieprz 1. Przygotuj relish: rabarbar umyj, pokrój w kawałki o długości ok. 1 cm. 2. Na patelnię wlej olej. Dodaj rabarbar, cynamon, rozmaryn oraz cukier. Skrop octem i sokiem z pomarańczy. Na koniec dodaj kwiaty hibiskusa oraz 2–3 łyżki wody. 3. Duś na małym ogniu, od czasu do czasu mieszając, aż rabarbar zmięknie, a cały płyn się zagęści (jeśli to konieczne, dodaj nieco więcej wody). 4. Usuń cynamon, rozmaryn i hibiskus. Dopraw solą i pieprzem. Odstaw do wystudzenia. 5. Burratę połóż na półmisku i rozkrój. Na wierzchu ułóż 2–3 łyżki relishu. 6. Podawaj z pieczywem, najlepiej z bagietką lub focaccią. Grilled cheese z mascarpone, musztardą i gruszką Składniki: 1 mała soczysta, ale twardawa gruszka 2 kromki chleba na zakwasie 4 łyżki serka mascarpone 1 łyżka gruboziarnistej musztardy grubo mielony czarny pieprz 1 łyżeczka płynnego miodu masło lub oliwa extra vergine (do smażenia) 1. Gruszkę obierz, usuń gniazda nasienne, pokrój na plasterki. 2. Kromki chleba posmaruj serkiem mascarpone. 3. Jedną kromkę z serem posmaruj musztardą. 4. Ułóż na wierzchu plasterki gruszki, dopraw pieprzem oraz miodem. Przykryj drugą kromką. 5. Na patelni rozgrzej masło lub oliwę, połóż na niej kanapkę i smaż z obu stron, lekko dociskając. Podawaj na ciepło.
Książka przy kawie: Najciekawsze pozycje z naszej kuchennej biblioteczki [ELLE Book Club]
Dzisiejsza część "Książki przy kawie" powinna nazywać się raczej "Książka przy kawie i dobrym deserze", bo bohaterami dzisiejszego odcinka są nasze ulubione książki kulinarne, które już od pierwszej strony pobudzają apetyt. Zapraszamy na kolejny, bardzo osobisty ELLE Book Club, w którym odkrywamy przed Wami nasze kulinarne słabości.
ELLE Book Club x COSTA COFFEE: Choć nasza redakcja dzieli się na tych, którzy wolą gotować i karmić oraz na tych, którzy zdecydowanie wolą degustować, to o książkach kucharskich i kulinarnych autorytetach wszyscy lubimy rozmawiać godzinami. Są wśród nas fani azjatyckiej kuchni i klasycznych włoskich smaków, miłośnicy wege i jedzenia w wersji "clean", wielbiciele prostoty, fusion i food pairingu. W dzisiejszym odcinku ELLE Book Club x COSTA COFFEE swoje ulubione książki kulinarne polecają: redaktor naczelna magazynu ELLE Marta Rudowicz, redaktorka działu "Magazyn" Małgorzata Fiejdasz-Kaczyńska oraz Ewa Stępień - redaktorka ELLE.pl i największa foodie, jaką znamy. View oEmbed on the source website Jak wiecie nowa, specjalna formuła ELLE Book Club jest dla nas pretekstem nie tylko do dzielenia się z Wami jeszcze większą liczbą naszych ulubionych książek, ale także do pokazania tego, jak spędzamy ten wyjątkowy, bardzo intymny czas z książką. Jednym z elementów, który łączy zarówno nasze czytelnicze, jak i kulinarne rytuały, jest kawa. A że każda lektura i, zgodnie z zasadą food pairingu, każda potrawa wymaga innej, odpowiedniej oprawy, to podczas tworzenia dzisiejszego pełnego smaku odcinka towarzyszyła nam COSTA COFFEE z kolekcji kaw do domu, Colombian Roast 100% arabika. Wyczuliśmy w niej aromat karmelu, a także słodkie nuty miodu i pomarańczy. Sprawdziła się zarówno bez żadnych dodatków, jak i ze spienionym mlekiem. Jej intensywność w połączeniu z dobrą, kulinarną lekturą pobudziła nasze zmysły i natchnęła nas do gotowania na planie - w lodówce już chłodzi się tiramisu! Obejrzyj też: Książka przy kawie: Redakcja ELLE poleca swoje ulubione biografie [ELLE Book Club] Z ELLE Book Club wracamy już w przyszłym tygodniu, a w tym czasie czekamy na Wasze kulinarne polecenia - zaparzcie kawę i napiszcie w komentarzu, w jaką pozycję powinniśmy wyposażyć nasze kuchenne biblioteczki.
Przepisy z premierowej książki zwyciężczyni MasterChef, "Po pierwsze tradycja". Poznaj propozycje na dania Aleksandry Juszkiewicz
Aleksandra Juszkiewicz jest ostatnią zwyciężczynią 9. edycji programu MasterChef. Co znajdziemy w jej pierwszej książce kucharskiej zatytułowanej "Po pierwsze tradycja"? Sprawdźcie wybrane przez nas przepisy.
Ravioli z kalarepy, koziego sera i zielonego jabłka. Przepis z książki Aleksandry Juszkiewicz, zwyciężczyni MasterChef 9 Moja finałowa przystawka, która jest chyba najnowocześniejszym daniem w tej książce. Potrawa ta imponuje smakiem, zachwyca świeżością i zaskakuje prostotą wykonania. Kto by pomyślał, że w tak niepozornej i zapomnianej kalarepie można zamknąć tyle smaków. Moja miłość do sera koziego przejawia się w wielu daniach. Jeżeli jej nie podzielacie, to sami możecie skomponować wypełnienie do kalarepy z waszych ulubionych składników. Tylko pamiętajcie: ma być lekko kwaśno, kremowo, no i ma chrupać! Składniki: 1 kalarepa 100 g sera koziego (lub innego regionalnego) 1 jabłko zielone 3 łyżki prażonych orzeszków pinii (lub migdały, orzechy laskowe czy włoskie) 1 limonka 2 garście świeżej mięty szklanka oleju rzepakowego 2 łyżki pesto (przepis s. 69) 1/2 szklanki maślanki Sposób przygotowania: Farsz do ravioli: Ser kozi i jabłko pokrój w drobną kostkę i wymieszaj z orzechami pinii. Całość skrop odrobiną soku z limonki. Oliwa miętowa: Miętę zblanszuj, zahartuj w zimnej wodzie i przełóż do blendera kielichowego. Olej rzepakowy podgrzej do temperatury około 55C i zalej nim miętę. Blenduj 6–8 minut, tak by olej idealnie połączył się z miętą. Gotową oliwę przecedź przez sitko z gazą, by otrzymać klarowny zielony kolor. Kalarepę obierz i pokrój w bardzo cienkie plastry. Zblanszuj w osolonym wrzątku, następnie plastry wyłóż na płaski talerz i zalej oliwą miętową. Pozostaw na co najmniej 20 minut, by kalarepa się zamarynowała i uzyskała zielonkawy kolor. Zamarynowaną kalarepę wyłóż na płaski talerz, następnie na każdy plaster połóż po łyżeczce farszu i przykryj nowym plastrem. Gotowe ravioli podaj z pesto ziołowym, odrobiną oliwy i maślanką. Pieczona pierś z kaczki w sosie barbecue Karoliny Źródłowskiej. Przepis z książki Aleksandry Juszkiewicz, zwyciężczyni MasterChef 9 Składniki: Na Marynatę: 5 goździków 4 ziarna ziela angielskiego 1/2 łyżeczki imbiru 2 ząbki czosnku 2 łyżki brązowego cukru 2 czubate łyżki powideł śliwkowych 1/2 łyżeczki papryki słodkiej 1/2 łyżeczki papryki wędzonej 5 łyżek sosu sojowego 5 łyżek ciemnego octu winnego puszka pomidorów pelati bez przypraw świeży tymianek Pierś z kaczki: 2 piersi z kaczki Pieczone warzywa korzenne: 1 marchew 1 korzeń pietruszki 1 szalotka 3 paski cukinii •2 łyżki oliwy z oliwek świeży tymianek 1/2 łyżeczki papryki słodkiej 1/2 łyżeczki papryki wędzonej świeżo mielona sól i pieprz 1 łyżka miodu na Puree z batatów: 1 duży batat 2 łyżki masła świeżo mielona sól 500 ml śmietanki 30% Sposób przygotowania: Marynata: Do moździerza wrzuć goździki, ziele angielskie i imbir. Całość rozdrobnij. Do garnka wsyp cukier i na małym ogniu skarmelizuj go, następnie dodaj czosnek, tymianek, powidła śliwkowe, ocet, sos sojowy oraz obie papryki. Całość zamieszaj. Dorzuć pomidory pelati oraz mieszankę przypraw z moździerza. Wszystko gotuj na małym ogniu, dodając wody. Im więcej wody dodasz, tym sos będzie delikatniejszy. Pierś z kaczki: Pierś z kaczki wyczyść i włóż do naczynia żaroodpornego, a następnie zalej Karoliny Źródłowskiej marynatą. (Najlepiej, żeby mięso poleżało całą noc w marynacie). Przygotowaną wcześniej pierś ułóż na zimnej patelni i smaż 10 minut: po 5 minut z obu stron. Teraz włóż mięso do wcześniej nagrzanego piekarnika (200C) i piecz około 5 minut (ale możesz zmodyfikować czas). Wyjmij pierś z piekarnika i daj jej odpocząć przez jakieś 6 minut przed pokrojeniem. Pieczone Warzywa korzenne: Marchew i pietruszkę obierz i pokrój w słupki. Szalotkę po obraniu przekrój na pół i rozbierz warstwa po warstwie. Z cukinii wytnij cienkie paski za pomocą obieraczki. Wszystkie warzywa włóż do miski, zalej oliwą, dodaj paprykę, sól, pieprz oraz świeży tymianek. Warzywa smaż na patelni, zaczynając od marchwi, pietruszki i tymianku, po 5 minutach dodaj pozostałe składniki. Na koniec polej warzywa łyżką miodu. Puree z batatów: Bataty obierz ze skóry, umyj i pokrój na mniejsze kawałki. Śmietankę w garnku doprowadź do wrzenia, dodaj bataty i szczyptę soli. Bataty gotuj 15–20 minut. Ugotowane warzywa odcedź i dodaj do nich masło i świeżo zmieloną sól. Całość zblenduj na kremową masę (można też użyć widelca). Tak przygotowane danie wyłóż na talerz. Smacznego! Kresowe syrniczki ze śliwkami na musie różanym. Przepis z książki Aleksandry Juszkiewicz, zwyciężczyni MasterChef 9 Syrniczki mają swoje korzenie na Wschodzie. Po raz pierwszy przygotowała mi je moja babcia, która pochodziła z teren.w obecnej Białorusi. Produktem, który zawsze był na wsiach, jest mleko i jego przetwory, w tym twaróg – podstawa deserów. Syrniczki to prosty, lekki i zdrowy zastępnik tradycyjnego sernika. Deser ten potrzebuje tylko waszej kreatywności w kwestii dodatków. Ja poszłam o krok dalej we wspomnienia i wyczarowałam cudowny różany mus, który razem z syrniczkami zabierze nas w kulinarną podróż po smakach wsi. Składniki: 300 g twarogu pótłustego 1 jajko 1 i 1/2 łyżki mąki pszennej 2 łyżki drobno zmielonego cukru lub cukru pudru 10 śliwek węgierek 500 ml wody brzozowej niesłodzonej 5 łyżeczek wody różanej 2 łyżki masła 1/2 łyżeczki mąki ziemniaczanej olej rzepakowy do smażenia Sposób przygotowania: Syrniczki: Twaróg dokładnie połącz z 1 jajkiem (można rozgnieść widelcem), następnie dodaj cukier i mąkę i ponownie wymieszaj. Z gotowej masy uformuj placuszki o średnicy około 5 cm i obtocz je w mące. Syrniczki smaż na patelni z olejem na średnim ogniu z obu stron do uzyskania złotego koloru. Konfitura ze śliwek: Śliwki pokrój na cząstki, następnie przeł.ż do rondelka i zalej wodą brzozową. Gotuj przez 5 minut, aż owoce zmiękną, ale się nie rozgotują. Gotowe śliwki przełóż do innego naczynia, ale tak, by woda brzozowa z sokiem śliwkowym została w rondelku. Mus różany: Rondelek z sokiem śliwkowym postaw ponownie na gaz. Dolej wodę różaną i podgrzej, ale nie dopuść, by płyn się zagotował. Dodaj masło i wymieszaj do uzyskania klarownego różowego płynu. Teraz dołóż mniej więcej . łyżeczki mąki ziemniaczanej i energicznie mieszaj (najlepiej trzepaczką), cały czas trzymając płyn na gazie do momentu, aż zacznie gęstnieć i uzyska konsystencję musu. Różany mus wylej na głęboki talerz, następnie ułóż na nim syrniczki. Na wierzch wyłóż gotowane w wodzie brzozowej śliwki i posyp pokruszonym twarogiem.
4 przepisy na fit słodycze od Anny Lewandowskiej. Poznaj pomysły na pyszne słodkości z nowej książki trenerki
"Healthy sweets by Ann" to najnowsza książka sygnowana przez Annę Lewandowską, która tym razem promuje zdrowe (i pyszne!) słodycze. Okazuje się, że nie trzeba rezygnować z lodów, brownie, pączków, czy ciast nawet jeśli jesteśmy na diecie lub zdrowie odżywianie to nasza życiowa misja. Zajrzeliśmy do książki od polskiej trenerki i znaleźliśmy cztery świetne przepisy, m.in. na nową wersję kultowych kulek mocy!
Przepisy na zdrowe słodycze od Anny Lewandowskiej: truskawkowe kulki mocy ok. 25 sztuk (1 sztuka – ok. 30 kcal) Składniki: • 100 g daktyli medjool • 50 g kaszy jaglanej • 100 ml napoju kokosowego • 50 ml wody • 4 łyżki wiórków kokosowych • 3 łyżki LIO Shake Truskawka do obtoczenia (opcjonalnie) • 1 łyżka miodu Kaszę jaglaną ugotuj w napoju kokosowym i wodzie. Daktyle namocz w gorącej wodzie. Następnie pozbaw je pestek. Dodaj wszystkie składniki, zblenduj, uformuj kulki i obtocz w LIO Shake Truskawka. Przepisy na zdrowe słodycze od Anny Lewandowskiej: lody z kiwi ok. 6 porcji (1 porcja – ok. 130 kcal) Składniki: • 10 kiwi • 4 łyżki płynnego miodu Kiwi obierz i wrzuć do miski lub blendera. Dodaj miód i wszystko zmiksuj. Przelej do foremek na lody, włóż do nich patyczki i wstaw do zamrażalnika. Możesz wykorzystać też pojemniki po jogurtach. Przepisy na zdrowe słodycze od Anny Lewandowskiej: placuszki bananowe z płatkami owsianymi ok. 8 sztuk (1 sztuka – ok. 100 kcal) Składniki: • 80 g płatków owsianych (ok. 3⁄4 szklanki) • 3 jajka • 2 duże banany • 1 szczypta cynamonu • 1 szczypta wanilii • 1 łyżeczka masła klarowanego ghee do smażenia Płatki owsiane, jajka, banany, cynamon oraz wanilię zblenduj i odstaw na 15 minut. Jeśli ciasto jest za gęste, możesz dodać odrobinę napoju roślinnego lub jogurtu roślinnego. Na patelni rozgrzej masło klarowane ghee i nakładaj ciasto, formując placuszki (najlepiej na środku patelni). Smaż je, aż nabiorą złocistego koloru. Uważaj, żeby nie podsmażyć ich zbyt mocno, bo nie będą pulchne. Placuszki podawaj z dowolnymi ulubionymi owocami. Przepisy na zdrowe słodycze od Anny Lewandowskiej: leśna tarta bez pieczenia 12 porcji (1 porcja – ok. 220 kcal) Składniki: spód • 200 g wiórków kokosowych • 80 g pestek dyni • 5 daktyli bez pestek • 5 śliwek suszonych • 2 łyżki oleju kokosowego „leśna” galaretka • 250 g owoców leśnych (mogą być mrożone) • 200 ml wody • 1 łyżka żelatyny lub agar-agar • 3 łyżki syropu klonowego • lawenda do posypania • borówki do dekoracji W blenderze zmiksuj wiórki kokosowe, daktyle, pestki dyni i olej kokosowy. Z przygotowanej masy uformuj spód w formie do tarty lub w tortownicy (śr. 22–24 cm) i wstaw do lodówki na minimum 1 godzinę. W tym czasie w ciepłej wodzie rozpuść żelatynę, dodaj owoce leśne, zblenduj, dodaj syrop klonowy, dokładnie wymieszaj i pozostaw do wystudzenia. Przelej chłodną galaretkę na przygotowany wcześniej spód tarty, udekoruj borówkami i posyp lawendą. Wstaw do lodówki na 1–2 godziny.
Kwarantanna to u Was czas na wypróbowanie nowych przepisów kulinarnych i wypieki? Koniecznie sprawdźcie tort brownie z malinami, który świetnie sprawdzi się na przykład jako ciasto na chrzciny planowane za kilka miesięcy. Po wskazówki piekarnicze zaglądamy do książki "Dziewczyny z wypiekami" autorstwa Małgorzaty Nagat oraz Agaty Stankiewicz.
Tort brownie z malinami: przepis Składniki Brownie: • 100 g masła • 140 g gorzkiej czekolady • 2 jajka M • 120 g cukru • 70 g mąki pszennej • szczypta soli • 1 łyżeczka ekstraktu waniliowego Krem malinowy: • 100 g purée malinowego (uzyskanego z ok. 120 g malin zagotowanych i przetartych przez sito) • 20 g śmietanki 36% • 20 g cukru • 1 żółtko • 5 g mąki ziemniaczanej • 5 g żelatyny • 150 g śmietanki 30‒36%, schłodzonej • 150 g mascarpone, schłodzonego Biszkopt: • 4 jajka L • 130 g cukru • 100 g mąki pszennej typ 450 • 30 g mąki ziemniaczanej • szczypta soli Krem śmietankowo-waniliowy: • 150 g śmietanki 30‒36%, schłodzonej • 100 g mascarpone, schłodzonego • 15 ml ekstraktu waniliowego • 1,5 łyżki cukru pudru Nasączenie: • 125 ml soku malinowego Dodatkowo: • krem maślany na bezie szwajcarskiej ze strony 121 • 100 g malin Najmodniejsze torty weselne: 3 proste przepisy na piękne ciasta, które możesz upiec na ślub swojej przyjaciółki>> Przygotowanie: Rozgrzej piekarnik do 160ºC. W garnuszku rozptop masło, dodaj czekoladę i mieszaj, aż się rozpuści. Przestudź. W misce roztrzep jajka z cukrem za pomocą rózgi. Połącz z czekoladą, następnie dodaj przesianą mąkę, ekstrakt waniliowy oraz szczyptę soli. Wymieszaj. Przelej do formy wyłożonej papierem do pieczenia. Piecz przez 25 minut, wyjmij z formy i wystudź. Żelatynę zalej zimną wodą, tylko do jej przykrycia. Odstaw na 10 minut. Do garnuszka włóż purée malinowe, wsyp cukier, dodaj żółtko, mąkę ziemniaczaną i 20 g śmietanki. Zblenduj i podgrzewaj na małym ogniu, ciągle mieszając, do uzyskania gęstego budyniu. Do gorącego budyniu dodaj namoczoną żelatynę i wymieszaj do rozpuszczenia. Budyń z żelatyną przykryj folią spożywczą tak, aby folia dotykała bezpośrednio budyniu – wówczas nie utworzy się kożuch, i wystudź. W misie miksera ubij zimną śmietankę i mascarpone na sztywny krem. Na koniec dodaj wystudzony budyń. Nagrzej piekarnik do 170ºC. Oddziel białka od żółtek. Białka ze szczyptą soli umieść w misie miksera. Ubijaj do uzyskania gęstej piany, uważaj, aby ich nie „przebić”. Zacznij dodawać cukier, łyżka po łyżce. Miksuj około 10 minut na najwyższych obrotach do momentu, aż cukier całkowicie się rozpuści. Aby to sprawdzić, przetrzyj pianę pomiędzy palcami. Jeśli nie ma w niej grudek, białka są gotowe. Zmniejsz obroty miksera i zacznij dodawać żółtka, stopniowo i powoli, po każdym chwilę miksując. Mąki przesiej przez sito. Dodawaj do masy jajecznej w 3 turach, po każdej powoli i delikatnie mieszając szpatułką. Piecz przez 35 minut. Wystudź i przekrój na 2 blaty. Bezglutenowy chlebek bananowy. Prosty przepis na amerykańskie ciasto z bananów>> Ubij mascarpone ze śmietanką na sztywny krem. Pod koniec dodaj cukier puder i ekstrakt waniliowy. Na podkładzie tortowym/paterze/talerzu ostrożnie ułóż blat brownie. Wyłóż krem śmietankowo-waniliowy, bezpośrednio na kremie poukładaj maliny. Ułóż pierwszy blat biszkoptu i nasącz połową soku malinowego. Wyłóż krem malinowy. Przykryj drugim blatem biszkoptu i nasącz pozostałym sokiem malinowym. Tort chłodź w lodówce przez kilka godzin, a najlepiej przez całą noc. Za pomocą szpatułki cukierniczej lub noża obłóż tort połową kremu maślanego, wyrównaj i schłodź. Nałóż drugą warstwę kremu, wyrównaj i schłodź. Dowolnie udekoruj.
Książkowe nowości, czyli premiery wydawnicze na wiosnę 2020. Co warto przeczytać?
Gdy już minie szał na serwisy VOD, czy oglądanie kolejnych serwisów informacyjnych, warto sięgnąć po dobrą książkę. Przedstawiamy wam nowości, książki od których nie oderwiecie się przez wiele godzin.
Dobre książki powodują, że zapominamy o całym świecie, co więcej, od kilku lat wzrasta zainteresowanie kryminałami, literaturą faktu oraz poradnikami. Co kilka tygodni mamy wręcz wysyp nowości książkowych. Na wiosnę 2020 polecamy wam zdrową kuchnię (wege, ale także przy schodzeniach typu: PCOS, Hashimoto lub endometrioza), nowe powieści bestsellerowych autorek, sensacje, które sprawią, że zaczniesz się bać, wspomniane książki poradnicze - na uspokojenia myśli. Wybrane przez nas książki już kupisz, również online. Nowości, książki z gatunku powieść obyczajowa, literatura piękna "Testamenty", Margaret Atwood, Wielka Litera Edycja specjalna najgłośniejszej powieści 2019 roku. Od wydarzeń przedstawionych w "Opowieści Podręcznej" minęło piętnaście lat. Sytuacja Republiki jest dramatyczna. Brakuje jedzenia, na świat przychodzą zdeformowane, słabe dzieci, umierają też Podręczne, czyli niewolnice, których zadaniem jest rodzić. W tym kraju przemocy żyją obok siebie Ciotka Lidia, surowa i okrutna funkcjonariuszka Gileadu oraz młodziutka Agnes, przygotowywana do roli Podręcznej. Ich losy obserwuje z jak dotąd bezpiecznego dystansu Daisy, nastolatka mieszkająca w Kanadzie. Jaki los spotka mieszkańców Gileadu? A raczej jaki los czeka świat, w którym powstał Gilead? "Zapomnieć o przeszłości", Samantha Young, Burda Media Polska Dla Alexy ojciec był ideałem mężczyzny. Jej świat się zawalił, gdy odkryła, że nie jest jego jedyną rodziną. Nie mogąc wybaczyć zdrady, zrywa z nim wszelkie kontakty. Teraz stara się poskładać swoje życie i określić tożsamość, zniszczoną ponurymi sekretami z przeszłości. Caine Carraway to mężczyzna, który ma szansę wypełnić jej przyszłość. Fascynuje i pociąga Alexę. Czy pozwoli jej zbliżyć się do siebie? "Ktoś, kto będzie cię kochał w całej twej nędznej glorii", Raphael Bob-Waksberg, Wydawnictwo Insignis Napisane z ciętym czarnym humorem opowiadania doprowadzą cię do śmiechu, płaczu i emocjonalnego rozedrgania, pozostawiając w niewygodnie rozkosznym uznaniu dla twórcy. W "Przenajświętszej i najpomyślniejszej uroczystości" zaręczona para młodych ludzi zmuszona jest uporać się z wsadzającymi nosa w nie swoje sprawy krewnymi, którzy dyktują stosowną liczbę kozłów do ofiarowania podczas ślubu. "Przegapione połączenie – m4w: mężczyźni szukają kobiet" to tragikomiczna opowieść o dwójce singli dojeżdżających metrem do pracy, wciąż nie potrafiących nawiązać upragnionego kontaktu. A w "Więcej ciebie, którym już jesteś" zmagający się z trudnościami pracownik parku rozrywki utrzymanego w tematyce zmarłych prezydentów dowiaduje się, że miłość może być genetycznie modyfikowana. "Żółty ptak śpiewa", Jennifer Rosner, Wydawnictwo Otwarte Lato 1941 roku, trwa druga wojna światowa. Gdy w jednej z polskich wsi nazistowscy żołnierze organizują obławę na Żydów, Róża i jej pięcioletnia córka Szira ukrywają się w stodole. Nie mogą stamtąd wychodzić i cały czas muszą być bardzo cicho, by nie zdradzić swojej kryjówki. Zafascynowana muzyką dziewczynka nie rozumie, dlaczego nie może jak inne dzieci bawić się, tańczyć, śpiewać. Wtedy Róża opowiada córce o zaczarowanym ogrodzie, w którym żółty ptak wyśpiewuje wszystkie melodie, jakie dziewczynka sobie wymarzy. W wymyślonym przez matkę świecie Szira czuje się bezpieczna i na chwilę zapomina o otaczających ją okropnościach. Nadchodzi jednak dzień, gdy muszą opuścić kryjówkę w stodole. Róża staje wówczas przed najgorszym dla matki wyborem: aby chronić córeczkę, musi ją opuścić… Poruszająca do głębi i przejmująca do bólu opowieść o miłości matki do córki, której nie jest w stanie zniszczyć nawet największe okrucieństwo. Nowości, książki z gatunku kryminał/sensacja "Intruz", Marek Stelar, Wydawnictwo Filia Brat przeciw bratu. Zamknięty w sobie cichy urzędnik kontra funkcjonariusz ABW, który zdradził. Gdzieś wysoko w strukturach władzy jest „kret”, którego działania mogą pozbawić państwo polskie potencjalnej przewagi i światowego prymatu na jednym z niewielu pól, na którym jest to jeszcze możliwe – produkcji grafenu, materiału przyszłości. Co wspólnego miała tajemnicza, choć z pozoru naturalna śmierć ojca braci ćwierć wieku wcześniej? Dokąd prowadzą pozostawione znaki? A w tle rozgrywka polskich służb specjalnych i Guoija Anquan Bu, wywiadu Chińskiej Republiki Ludowej. "Dziewczyna, którą znałaś", Nicola Rayner, Wydawnictwo W.A.B. Nazywają ich „zauważaczami". Tych, którzy mówią, że ją widzieli. Jest ich więcej, niż można by sobie wyobrazić. Któregoś dnia Alice wpada na dziewczynę, która do złudzenia przypomina jej znajomą z przeszłości. Ruth była nieziemsko piękna – kochali się w niej wszyscy chłopcy na uniwersytecie. Ale to przecież niemożliwe, żeby ją spotkała. Ona utonęła 15 lat temu. Nowości książkowe, poradniki "Jak się nie zabić i nie zwariować", Justyna Suchanek, Burda Media Polska Masz prawo do szczęścia – zapewnia Sukanek - więc odważ się z niego skorzystać. Czujesz czasami, że nikt Cię nie rozumie? Że jesteś tylko problemem i byłoby lepiej, gdyby Cię nie było? Nie wiesz jak wypełnić pustkę, którą nosisz w środku? Wydaje Ci się, że czujesz się tak tylko ty? Sukanek świetnie zna te myśli – towarzyszyły jej, od kiedy tylko pamięta. Szczerze opowiada o dorastaniu w rodzinie z problemem alkoholowym, o swoich nastoletnich zmaganiach z depresją, próbach samobójczych, pobytach w szpitalach psychiatrycznych, autodestrukcyjnych myślach i uzależnieniu od miłości. Nie zawsze było jej łatwo. Ale jednego jest pewna - życie może jeszcze Cię pozytywnie zaskoczyć. Pozwól sobie pomóc. "Pieprzyć to! Jak przestać spełniać cudze oczekiwania, a zacząć własne", Alexandra Reinwarth, Wydawnictwo Otwarte Jak długo jeszcze masz zamiar spełniać oczekiwania innych? Jak długo jeszcze będziesz spychać na dalszy plan to, co dla ciebie ważne i czego naprawdę chcesz? Jak długo jeszcze to, co robisz, będzie zadowalać wszystkich poza tobą? Wiemy, jak długo. Aż poznasz Alexandrę Reinwarth – niemiecką dziennikarkę, która postanowiła powiedzieć: pieprzyć to! I takiej samej odwagi chce nauczyć ciebie. To nie jest kolejny nudny poradnik. To książka, w której autorka opisuje swoje życie. Dzięki niej dowiesz się, jak inaczej można obchodzić się z ludźmi i rzeczami, jak reagować na okoliczności. Nauczysz się, jak z dystansem podchodzić do życia, nie będąc przy tym suką. "Jak uspokoić swoje myśli", Sarah Knight, Wydawnictwo MUZA S.A. Czy zdarza Wam się martwić rzeczami, które jeszcze nie nastąpiły? Albo takimi, które nie tylko jeszcze się nie wydarzyły, ale zapewne nigdy się nie wydarzą? Mózg podsuwa nam milion różnych scenariuszy, z których każdy następny jest coraz bardziej niepokojący. Zaczynamy się stresować i coraz trudniej nam zatrzymać gonitwę myśli. Autorka bestsellerowej i uznanej serii poradników, "antyguru" Sarah Knight uczy nas rozwiązywać problemy, zamiast pogarszać sytuację. Dostarcza wskazówek, sztuczek i technik, które pomogą zapanować nad stresem oraz przejść do likwidowania przyczyn, które go wywołały. Nowości, książki kucharskie "Wiosna wege. Zdrowa, smaczna i na czasie", opracowanie zbiorowe, Wydawnictwo Buchmann Około 400 przepisów wege (również na Wielkanoc!), które odczarowują kuchnię bezmięsną, co więcej, niejeden mięsożerca będzie chciał spróbować żurku czy pasztetu w wersji wegetariańskiej. Znajdziecie w niej propozycje na przystawki, zupy, dania główne, dodatki, sałatki, przekąski i dania bufetowe, a także na smaczne desery i ciasta. "Hormony. Jak odzyskać równowagę w 14 dni?", Magdalena Wszelaki, Społeczny Instytut Wydawniczy Znak Cierpisz na PCOS, Hashimoto lub endometriozę? Zmagasz się z kandydozą, menopauzą czy PMS? A może masz problem z utrzymaniem wagi, wahaniami nastroju i zmęczeniem? W Twoim ciele zachodzą nieustanne zmiany, którym często towarzyszą dolegliwości i złe samopoczucie. Ogromny wpływ na funkcjonowanie organizmu i zachowanie równowagi hormonalnej ma sposób życia i odpowiednie żywienie. Dbanie o zdrowie jelit, wątroby czy trzustki rzeczywiście przekłada się na jakość życia i funkcjonowanie mózgu. Magdalena Wszelaki po latach pracy z pacjentkami borykającymi się z różnymi schorzeniami, opracowała autorski plan pomagający odzyskać równowagę hormonalną. Oprócz porad w tej książce znajdziesz również wiele przepisów na codzienne posiłki. Nowości, książki o designie "Poczuj się jak w domu", Frida Ramstedt, Społeczny Instytut Wydawniczy Znak Frida Ramstedt, szwedzka guru designu, pokazuje, co tak naprawdę sprawia, że wnętrze jest przytulne, urządzone z gustem i oddaje twoją osobowość. Z genialną prostotą wyjaśnia podstawowe reguły projektowania i stylizacji, dzięki którym samodzielnie zaaranżujesz mieszkanie, nie inwestując w remont. Bo najlepiej zaprojektowane wnętrze to takie, w którym… czujesz się jak w domu. Nowości, książki z gatunku reportaż/literatura faktu "O tym się nie mówi", Emilie Pine, Wydawnictwo Cyranka Wielokrotnie nagradzane eseje (najważniejsze Irlandzkie nagrody książkowe), a właściwie pamiętnik czy też autoreportaż. Pine opowiada o sprawach, o których kobiety rzekomo powinny milczeć. Świadomie i bezkompromisowo narusza tabu. Rzuca wyzwanie przesądom o kobiecości, a jej bronią jest bezwarunkowa i rozbrajająca szczerość, z jaką opowiada o swoim życiu: o alkoholizmie ojca, dojrzewaniu, gwałcie, fizyczności, swoich niedoskonałościach, pragnieniach, seksie, bezpłodności, przemocy wobec kobiet i przemocy wobec siebie. To jest intymna historia Emilie Pine. I to jest historia wszystkich kobiet. "Lekarze w górach. Bohaterowie drugiego planu", Wojciech Fusek, Jerzy Porębski, Agora To opowieść o granicach ludzkich możliwości, o człowieczeństwie, które przechodzi egzamin ponad chmurami. Historia ludzi, bez których nie byłoby wśród żywych wielu z dzisiejszych herosów wysokogórskiego wspinania. Lekarze wypraw himalajskich, to bohaterowie drugiego planu. Ale często też kluczowe postaci ekspedycji, i to nie tylko wtedy gdy w ścianie wydarza się wypadek.
Pomysł na szybki obiad fit? Rozgrzewająca zupa krem, zdrowa sałatka, hummus, wrap albo domowy makaron.
Pomysłów na szybkie obiady w wersji fit szukałyśmy dla was w książkach kucharskich: "Uczta" Roberta Sowy, "Naturalnie 2" Agnieszki Cegielskiej i "Szybko i zdrowo. Fast food w wersji FIT" Michała Wrzoska. Na naszej liście sprawdzonych przepisów znalazły się zarówno zupy krem, jak i sałatki, makarony i wrapy. Nawet fani fast foodu znajdą w naszym zestawieniu, coś dla siebie - koniecznie przetestujcie cytrynowe skrzydełka! Szybkim sposobem na zdrowy lunch jest zrobienie domowego hummusu (możecie przyrządzić go klasycznie - z soczewicy albo przetestować sposób Roberta Sowy i zrobić hummus z awokado i bobu). Hummus serwujcie z warzywami albo żytnim pieczywem. Do zupy krem zamiast pieczywa, podajcie kaszę, a sałatkę posypcie orzechami. Pomysł na szybki obiad fit: zupa krem Krem z kalafiora z kuminem, suszonymi pomidorami i świeżą pietruszką Składniki: kalafior kumin w ziarnach suszone pomidory prażony słonecznik masło klarowane świeży imbir goździki świeża pietruszka sól himalajska pieprz czarny W garnku rozgrzewamy łyżkę masła klarowanego, dodajemy łyżeczkę kuminu w ziarnach, 3–4 goździki i tyle samo plasterków imbiru pokrojonego w drobną kosteczkę. Wszystko razem mieszamy, podprażamy i dodajemy kalafior w kawałkach. Jeszcze chwilkę podprażamy wszystko razem, zalewamy wodą i gotujemy, aż kalafior będzie miękki. Po ugotowaniu wszystko blendujemy na zupę krem i po nałożeniu na talerze dodajemy świeżą pietruszkę, pokrojone suszone pomidory, podprażony wcześniej na maśle klarowanym słonecznik. Przyprawiamy świeżo mieloną solą i świeżo mielonym pieprzem, można zawsze jeszcze skropić wszystko dobrą oliwą, olejem z awokado lub z wiesiołka, tak jak nam w duszy gra i serce podpowiada. Przepis pochodzi z książki "Naturalnie 2" Agnieszki Cegielskiej Pomysł na szybki obiad fit: hummus z warzywami Składniki: 400 g ugotowanego bobu 2 awokado 2 łyżki pasty sezamowej tahini 2 wyciśnięte ząbki czosnku 4 łyżki oliwy sok z ½ cytryny ½ szklanki prażonych orzeszków pinii łyżka Kminu rzymskiego mielonego Do smaku: Czarnuszka nasiona Pieprz kolorowy ziarnisty Sól morska Ugotowany bób obieramy i miksujemy z awokado, pastą tahini, czosnkiem. Doprawiamy do smaku oliwą, sokiem z cytryny, solą, pieprzem, kminem rzymskim. Jeśli humus jest zbyt gęsty, to dodajemy wodę z gotowania bobu. Humus podajemy skropiony oliwą, czarnuszką, orzeszkami pinii oraz ze świeżymi warzywami (marchewka, rzodkiewka, seler naciowy). Przepis pochodzi z książki "Uczta" Roberta Sowy Pomysł na szybki obiad fit: wrapy z kurczakiem Składniki: 1 pierś z kurczaka – 200 g, 2 tortille pełnoziarniste (z przepisu na str. 121) – 140 g, 1 ogórek – 100 g, 1 marchewka – 80 g, 1 papryka – 140 g, 1 sałata – 240 g, 2 łyżki sosu majonezowego lub śmietanowego – 30 g (przepisy na str. 149 i 151), 1 łyżeczka słodkiej papryki – 1 g, ½ łyżeczki papryki wędzonej – 0,5 g, 1 łyżeczka czosnku granulowanego – 1 g, szczypta soli i pieprzu – 0,5 g, 1 łyżeczka oliwy z oliwek – 5 g MIĘSO: Kurczaka spłaszczamy do jednakowej grubości około (0,5 - 1 cm) i posypujemy papryką, papryką wędzoną, czosnkiem solą i pieprzem, następnie polewamy oliwą z oliwek i nacieramy. Zostawiamy na co najmniej 20 minut. Następnie grillujemy go przez około 10 minut, po 2 minuty na każdą stronę. Po wystygnięciu kroimy w paski. WARZYWA: Ogórka, marchewkę i paprykę kroimy w paski. PRZYSTĘPUJEMY DO ZWIJANIA: Podgrzewamy nasze tortille w piekarniku lub na patelni, żeby zrobiły się elastyczne. Smarujemy sosem, następnie nakładamy pokrojonego Przepis pochodzi z książki "Szybko i zdrowo. Fast food w wersji FIT" Michała Wrzoska Pomysł na szybki obiad fit: zupa krem z kaszą Zupa z cukinii z komosą ryżową i olejem z wiesiołka Składniki: cukinia 2 ząbki czosnku cebulka komosa ryżowa imbir 3 goździki kumin masło klarowane świeża bazylia świeży rozmaryn prażony słonecznik suszone pomidory świeżo mielona sól pieprz olej z wiesiołka W garnku rozgrzewamy łyżkę masła klarowanego i podprażamy pół łyżeczki kuminu, goździki, kawałeczek świeżego imbiru pokrojonego w kostkę. Wrzucamy komosę i chwilkę prażymy wszystko razem, potem zalewamy wodą i gotujemy w proporcji 1:2. W garnku obok rozgrzewamy łyżkę masła klarowanego i podsmażamy delikatnie przez chwilkę pokrojoną cukinię, cebulkę, czosnek i łyżeczkę świeżego rozmarynu. Później zalewamy warzywa wodą i gotujemy. Kiedy będą miękkie, wszystko blendujemy, dodajemy ugotowaną komosę i podajemy z suszonymi pomidorami, świeżą bazylią i prażonym słonecznikiem. Doprawiamy solą, pieprzem i łyżką oleju z wiesiołka ku zdrowotności i urodzie. Przepis pochodzi z książki "Naturalnie 2" Agnieszki Cegielskiej Pomysł na szybki obiad fit: sałatka Sałatka z kaszy pęczak z pomidorami, ogórkiem, naturalną miechunką i orzechami arachidowymi Składniki: ½ kg ugotowanej kaszy pęczak 1 posiekany pęczek cebuli dymki ze szczypiorem 1 posiekany pęczek natki pietruszki 2 pokrojone w kostkę obrane ze skóry pomidory malinowe 1 obrany i pokrojony w kostkę bez nasion świeży ogórek 1 łyżka pokrojonych Kaparów 8 pokrojonych Czarnych oliwek 8 pokrojonych Zielonych oliwek 2 łyżki owoców miechunki naturalnie suszonej 100 g smażonych orzechów arachidowych 2 łyżki miodu wielokwiatowego Do smaku: Cynamon mielony Papryka słodka Sól morska Pieprz kolorowy ziarnisty Do dekoracji: natka pietruszki jajka przepiórcze W dużej misce łączymy wszystkie składniki sałatki i doprawiamy do smaku. Na patelni smażymy orzechy z miodem i kolorowym pieprzem. Sałatkę podajemy w głębokich talerzach, dekorując jajkami przepiórczymi, orzechami, miechunką i natką pietruszki. Przepis pochodzi z książki "Uczta" Roberta Sowy Pomysł na szybki obiad fit: zdrowy fast food Lemon pepper wings Składniki: 6 skrzydełek – 360 g, 1 łyżeczka pieprzu cytrynowego – 5 g, 5 łyżeczek sosu sriracha lub innego ostrego sosu – 25 g, 2 łyżki oliwy z oliwek lub masła – 20 g, 1 łyżeczka soli – 2 g, 1 łyżeczka proszku do pieczenia – 1 g, 1 łyżeczka soku z cytryny – 5 g Skrzydełka dzielimy na pałki i skrzydła, następnie osuszamy je i obsypujemy solą i proszkiem do pieczenia. Rozkładamy je na kratkę i zostawiamy na co najmniej 30 minut (najlepiej zostawić na noc). Skrzydełka pieczemy w piekarniku nagrzanym do 210–220 stopni przez 40 minut. Po 20 minutach przekręcamy na drugą stronę. Gorące skrzydełka przekładamy do metalowej miski, posypujemy pieprzem cytrynowym. Opcjonalnie, jeżeli lubimy bardziej cytrynowy smak, możemy zetrzeć trochę skórki cytryny. Dodatkowo mieszamy ze sobą ostry sos, sok z cytryny i rozpuszczone masło (lub oliwę z oliwek). Wlewamy do skrzydełek i wszystko razem mieszamy. Skrzydełka można podać z naszym sosem śmietanowym lub czosnkowym i słupkami selera naciowego. Czytaj też: 5 przepisów na zdrowy fast food >>>> Przepis pochodzi z książki "Szybko i zdrowo. Fast food w wersji FIT" Michała Wrzoska Pomysł na szybki obiad fit: makaron Składniki: 500 g makaronu pappardelle Sos: 1 pokrojona w kostkę cebula 2 pokrojone w plasterki ząbki czosnku olej z Suszonych pomidorów z ziołami Smak 100 g tartego sera pleśniowego 4 pokrojone Suszone pomidory z ziołami Smak 1 łyżka kaparów 200 g różyczek brokułów 1 kieliszek wytrawnego białego wina 200 ml śmietany kremówki Do smaku: Tymianek suszony Gałka muszkatołowa mielona Pieprz biały mielony Chili z solą morską Do dekoracji: płatki parmezanu świeże zioła Pappardelle gotujemy w lekko osolonej wodzie. W garnku na oleju z ziołami smażymy cebulę, czosnek, wlewamy wino, śmietanę i gotujemy kilka minut. Następnie dodajemy ser, suszone pomidory, kapary, małe różyczki brokułu, mieszamy i doprawiamy do smaku. Do tak przygotowanego sosu wkładamy makaron i dokładnie mieszamy, przekładamy na głębokie talerze, posypujemy parmezanem i dekorujemy ziołami. Przepis pochodzi z książki "Uczta" Roberta Sowy
Francesco Maccapani Missoni: na gotowanie musisz mieć czas
Missoni, włoskie imperium modowe znane z wielobarwnych zygzakowatych wzorów i dzianin najlepszej jakości, świętuje 65-lecie swojego istnienia. Marka zawsze podkreślała silne więzy łączące członków familii, w tym różnorodne wspólne zainteresowania. Francesco Maccapani Missoni, wnuk założycieli i syn Angeli Missoni - dyrektor artystycznej firmy, wydał książkę kucharską The Missoni Family Cookbook (wydawnictwo Assouline), w której udostępnił sekrety rodzinnej kuchni. Miałyśmy okazję z nim porozmawiać - nie tylko o publikacji, ale również o tym, jak ukształtowała go rodzina oraz wspólnej miłości jej członków do pasji gotowania.
Skąd pomysł na książkę kucharską? Myśl o wydaniu książki ze zbiorem przepisów przekazywanych w rodzinie Missoni z pokolenia na pokolenie zrodziła się podczas mojego pobytu w Nowym Jorku w 2011 roku. Wtedy nie podjąłem żadnych rzeczywistych działań. Jednak nieustająco fascynowało mnie, że za każdą znajdowaną, konkretną recepturą kryła się jakaś historia czy wspomnienie. Wszystkie przepisy zapisane były na świstkach papieru, porozrzucanych po domach moich najbliższych. Po pewnym czasie miałem ich już dużą kolekcję. Pomyślałem sobie, że nadszedł czas, aby je uporządkować. A nawet pójść krok dalej i udostępnić je szerszemu gronu. Twoja książka to nie tylko zbiór przepisów, ale cała masa zapisków, zdjęć, anegdot i co niemniej istotne sam aspekt wizualny, który bezpośrednio nawiązuje do stylistyki Missoni. Jak wyglądała praca nad nią, zwłaszcza, że archiwum materiałów było spore? Pod koniec ilość źródeł faktycznie mogła przytłoczyć. Samych przepisów zebrałem 180, więc konieczna była selekcja. Ostatecznie wybrałem 130, które podzieliłem tematycznie, a kluczem były pory roku. Badając historię klanu, bo poniekąd tym są zachowane receptury, natrafiłem na zakurzone pudła pełne rodzinnych pamiątek, w tym fotografii. One przyczyniły się do powstania tak bogato zilustrowanej książki. Ten etap pracy sprawiał mi ogromną przyjemność. Z tego, co wiem Twoja babcia Rosita i mama Angela pomagały przy tym przedsięwzięciu. Tak, na każdym kroku służyły mi wsparciem, wiedzą i doświadczeniem. Jedno w familii Missoni jest pewne – gdy pojawia się temat związany z jedzeniem – cała rodzina w mniejszym czy w większym stopniu się w niego zaangażuje. To też oczywiście dotyczy innych projektów. Tacy jesteśmy, że potrafimy się w tych chwilach zjednoczyć. Zdjęcia zamieszczone w książce to prawdziwa uczta dla oczu. Część z pochodzi z Waszego rodzinnego archiwum, ale niektóre z nich są autorstwa Juergena Tellera czy Gillesa Bensimon. No właśnie, Juergen Teller jest odpowiedzialny za kampanię Missoni wiosna / lato 2010. To piękna, osobista kampania. Modelami bowiem jesteście Wy, trzy generacje rodziny Missoni. Dlaczego zdecydowaliście się uchylić drzwi do swojego prywatnego świata? Missoni nie jest zwykłą, konwencjonalną marką modową. Nasza działalność nie ogranicza się bowiem tylko do projektowania ubrań i akcesoriów. Nienachalnie lansujemy określony styl życia, który najtrafniej można nazwać joie de vivre. Doceniamy ulotne drobne przyjemności, takie jak np. kieliszek białego wina czy oglądanie zachodu słońca. Wizerunek firmy nie jest przemyślanym, marketingowym chwytem za którym stoi sztab PR-owców. Pozwalamy tylko zajrzeć do swojego świata, sztucznie go nie stylizując. Z wykształcenia jesteś architektem i założycielem start–up’u. Myślałeś nad tym, aby umiejętności wyniesione ze studiów przenieść na działalność marki Missoni? Najpierw studiowałem na wydziale wzornictwa. Po roku przeniosłem się na architekturę, bo ukończenie tego kierunku uznałem za bardziej rozwojowe i zgodne z własnymi zainteresowaniami. Fakt, że noszę nazwisko Missoni nigdy nie naznaczało mojej drogi zawodowej. Gdyby umiejętności wyniesione ze studiów miały się przydać rodzinnej firmie to byłoby dla mnie przyjemnością i radością zaproponować coś własnego. Pod warunkiem, że nie stałyby się źródłem stresu oraz jakichkolwiek ograniczeń. Jakość życia i robienie tego, co się kocha jest naprawdę ważne. Słyniecie z wyjątkowych i wyczekiwanych kolacji, organizowanych podczas mediolańskiego fashion week’u. Bycie dobrym gospodarzem to nie lada wyzwanie. W czym tkwi sekret udanych przyjęć? Przede wszystkim sprawić, aby goście czuli się swobodnie, jak u siebie w domu. Nie wolno niczego narzucać zaproszonym, ale i sobie. Trzeba być elastycznym oraz wsłuchiwać się w potrzeby gości, a nie sztywno trzymać się swojego, nawet bardzo dobrego planu. Imprezy, których jestem gospodarzem zazwyczaj urządzane są w formie ogromnego bufetu, nie zaś tradycyjnej biesiady przy stole. Kiedy jesteś głody to jesz. Jeśli masz na coś ochotę to po to sięgasz. A jeśli czegoś nie lubisz nie musisz nawet skosztować. Nie ma miejsc siedzących, więc goście mogą grupować się tak jak chcą. Oczywiście podstawą jest smaczne jedzenie i wino. Czujesz się swobodnie w trakcie takich spotkań? Zdecydowanie tak. Razem z moją dziewczyną uwielbiamy wspólnie gotować. A tego typu imprezy to idealny pretekst do tworzenia nowych dań. Co weekend podejmujemy nawet kilkanaście osób. Wszyscy aktywnie uczestniczą w przygotowaniach: jedni dekorują stół, inny pomagają w kuchni, są i tacy, którzy tylko zabawiają ciekawą rozmową. Nie ukrywam, że fetujemy całą noc. Miłość do gotowania w Waszej rodzinie jest przekazywana od zawsze. Kto Cię wprowadził w tajniki gotowania? W sumie to cała moja rodzina. Dorastałem obserwując, jak gotują moi rodzice. A oni bardzo dużo czasu spędzali w kuchni. W rodzinie Missoni większą smykałkę do gotowania mają kobiety. Z kolei u Maccapani, czyli ze strony taty, prym wiodą mężczyźni. Od dziecka byłem dobrym obserwatorem kuchennych prac i wyłapywałem kulinarne triki innych. A czy Ty masz jakieś triki kuchenne, którymi mógłbyś podzielić się z czytelnikami? Dla mnie najważniejszą sprawą jest brak pośpiechu. Na gotowanie musisz mieć czas, aby nie popełniać błędów i nie iść na skróty. Za każdym razem, gdy byłem w kuchni niecierpliwy, kończyło się to fatalnie. Zatem kluczowy jest czas. No właśnie, czas i cierpliwość. Gotowanie to dla mnie rodzaj medytacji. Kiedy tylko jestem zdenerwowany oddaję się zajęciom kulinarnym. Momentalnie uspokajam się i relaksuję. Nadrzędną zasadą dla mnie w kuchni jest spokój, więc będąc w niej automatycznie nerwowość znika. Skupiam się na oddechu, na składnikach i kolejnych krokach. Jakie jest Twoje popisowe danie? I czy w książce jest przepis Twojego własnego pomysłu? Pasty, każdy ich rodzaj. Zresztą to dobry sposób, aby nakarmić liczne grono znajomych. Najlepiej mi chyba wychodzi makaron z sosem pomidorowym i z guanciale (część wieprzowego policzka). W książce jest jedno – Linguine od Francesco. To letnie, orzeźwiające danie, na które składają się cukinia, ser ricotta, świeże pomidory, bazylia i czosnek. Łatwe do przyrządzenia i smaczne. Wychowałeś się na wsi, czy to dlatego sezonowość produktu jest dla Ciebie tak ważna? Pewnie dlatego. Każda pora roku wnosi coś niepowtarzalnego i dedykowanego tylko jej. Czeka się na zimę, która wprowadza do jadłospisu kapustę. A później przychodzi radość ze smaku aromatycznych pomidorów i słodkich owoców. Tym samym docenia się sezonowe dary natury oraz maksymalnie stara się z nich korzystać, gdy tylko są dostępne. Nie wspominając już o przyjemności płynącej ze zbierania jabłek czy śliwek z drzew. Jaka jest Twoja ulubiona pora roku pod względem możliwości kulinarnych? Wiosna, bo nowe przychodzi i dojrzewa. Po ciężkich, zimowych potrawach nadchodzą te lekkie. Czyli dla Ciebie zdrowe jedzenie jest kluczowe w codziennej diecie? Powinno się jeść to, co powoduje, że czujesz się dobrze. Latami uczyłem się wsłuchiwać w potrzeby ciała i organizmu, które na bieżąco sygnalizowało swoje braki. Niekiedy pewne określone jedzenie obniżało mi nastrój i zabierało energię. W mojej diecie mięso jest niezbędne. A na innych może działać zupełnie odwrotnie. To są kwestie indywidualne. Zdarza Ci się sięgać po fast – foody? Tak, i nie ukrywam, że dość chętnie, choć zachowuje zdrowy rozsądek po amerykańskim doświadczeniu. Mieszkałem w Nowym Jorku 2 lata. Kiedy tam przyjechałem ważyłem 94 kg a po powrocie okazało się, że przytyłem 13 kg. Nie czułem się z tym komfortowo. Wystarczyły jednak stare nawyki jedzeniowe, lokalne produkty i bogactwa warzywnego ogrodu, naszej posiadłości w Sumirago, żeby wrócić do starej wagi. Nie mogę się powstrzymać przed zdaniem tego pytania. Czy znasz kuchnię polską, a jeśli tak to jakie jest Twoje ulubione danie z naszego narodowego repertuaru kulinarnego? Znam tylko polskie kiełbasy. Ich smak poznałem w Nowym Jorku, gdy poszedłem do sklepu mięsnego, a tam był szeroki wybór kiełbas z różnych regionów świata. I pamiętam te polskie, bo mój znajomy je zawsze kupował. Smakowały Ci? Bardzo. Ogólnie, jak mogłaś zauważyć jestem fanem mięs, więc chętnie próbuję nowych wyrobów. A znasz polskie pierogi? Nie, z pierogów oprócz oczywiście ravioli, próbowałem tylko tych chińskich. Słabo znam Waszą kuchnię, ale chętnie poddam się wszelkim nowym doznaniom. Jeśli tylko nadarzy się okazja. Czy wszechobecność portali społecznościowych i coraz częstszy nawyk rejestrowania różnych aspektów życia, oddziałuje na Wasze rodzinne spotkania? Obok sztućców telefony komórkowe czy raczej to czas tylko dla Was? Podczas wspólnych posiłków nie mamy nawet czasu na zaglądanie do telefonów. Jesteśmy raczej zaaferowani rozmowami i delektowaniem się jedzeniem. Dotąd nie byłem aktywnym użytkownikiem mediów społecznościowych. Jednak wraz z wydaniem książki moja obecność na nich silniej się zintensyfikowała. Czasami robię zdjęcia potraw, ale to dla pamiątkowej rejestracji. Z mamą i siostrą wysyłamy sobie wzajemnie zdjęcia z gotowania czy zastawionego stołu. To wychodzi naturalnie, a nie podlega dyktatowi Instagram Stories. Znakiem rozpoznawczym Missoni są doskonałej jakości dzianiny, zygzakowaty wzór i feeria kolorów. Tych ostatnich nie brakuje również w Waszych daniach. To zbieg okoliczności ten kalejdoskop barw? Gra kolorem wpisana w Wasze DNA? Zawsze staramy się dodać, jak tylko można dużo koloru do każdego posiłku. W tym wypadku dla nas kolor to oznaka różnorodności składników. Im bardziej wielobarwny talerz tym zdrowszy i kompletny posiłek. Nieważne czy to ryba, mięso czy pasta, zawsze jeden z produktów pochodzi z naszego warzywnego ogrodu. Twoja mama znana jest z pięknych aranżacji wnętrz, ale też z wyjątkowych dekoracji stołu. Czy ten fakt dodatkowo pobudza apetyt? Również babcia dba o wizualne przyjemności, dzięki spektakularnie nakrytemu stołowi. Jej pomysłowość i kreatywność nie znają granic. Ozdabia stół cudnymi bukietami albo pojedynczymi kwiatami. Potrafi też dekorować warzywami, na przykład karczochami czy różnokolorową kapustą. Wysublimowana prostota – zawsze jest eklektycznie i wspaniale. Z kolei moja mama ma imponującą kolekcję serwisów, które są kolorowe, fantazyjne, często ręcznie zdobione. One również dodają stylu i działają na kupki smakowe. Jak wygląda dorastanie, w bądź co bądź niezwykłej rodzinie, jaką jest Missoni? Wpłynęło to na Twój sposób postrzegania świata i taką a nie inną estetykę? Z całą pewnością. Przede wszystkim nie patrzę w sposób konwencjonalny, nie boję się wychodzić poza schematy. To czego nauczyła mnie rodzina i co w moich oczach czyni ją wyjątkową to umiejętność doceniania tego, co tu i teraz.
Fani jedzenia i gotowania (znani również jako foodies) powinni znać te książki! Odkrywamy najciekawsze nowości wydawnicze.