Elle.pl
type: channel
link: https://www.elle.pl
date: 2025-12-16T14:57:33.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Już nie „Listy do M.”. Na szczęście, ten ciepły, polski film wypełnia świąteczną lukę w kinach (i w sercach widzów)
items: „Eleanor Wspaniała” to film, który milion razy łamie serce, a potem składa je na nowo
items: 280 dowcipów w 97 minutach? „Wujowy dwór” to brytyjska komedia, która nie zna świętości i właśnie rozbraja kina
items: Brutalna, piękna i hipnotyczna legenda z Karpat. „Dziki” to film, który trzeba zobaczyć - „wbija w fotel jak wilczy zew” [RECENZJA]
items: Ten norweski film, to emocjonalna podróż, której potrzebujesz po obejrzeniu „Domu dobrego”
items: To będzie najdłuższy Avatar w historii kina. „Ogień i popiół” wprowadzi nas w nową erę Pandory
items: Najbardziej znana seria o iluzjonistach po 10 latach wraca do kin. Czy pobije fenomen poprzednich części?
items: Najnowszy film Safdie trzyma w napięciu i nie daje o sobie zapomnieć. Dwayne Johnson stworzył rolę, która wymyka się schematom
items: Gdyby nie oni, te kultowe dzieła nie odniosłyby takiego sukcesu. Zestawienie 6 najpiękniejszych duetów filmowych wszech czasów
items: Melancholijny nastrój, oniryczne opowieści i gesty silniejsze od słów. TOP 5 najważniejszych filmów francuskich. Numer 2. to perełka Nouvelle Vague

Już nie „Listy do M.”. Na szczęście, ten ciepły, polski film wypełnia świąteczną lukę w kinach (i w sercach widzów)
type: item
date: 2025-12-16T13:16:19.000Z
creator: Antonina Zborowska
subject: Kultura
subject: filmy świąteczne
subject: kino
subject: premiery filmowe
description: Od kilku lat grudzień w kinach miał swój rytuał - tuż przed świętami pojawiały się kolejne „Listy do M.”. Nowe historie, powroty bohaterów i mieszanka humoru z emocjami co roku wyciskały łzy i wprowadzały w świąteczny nastrój. Teraz zniknęły, ale na szczęście pojawiła się nowa polska komedia, która w tym samym ciepłym klimacie idealnie wypełnia grudniową lukę.
encoded: Sześć części później „Listy do M.” stały się pełnoprawnym bożonarodzeniowym klasykiem. Filmem, który ogląda się rodzinnie, z przyjaciółkami albo „tak po prostu”, żeby poczuć święta. Dlatego w tym roku ich brak na dużym ekranie jest zaskakująco dotkliwy. W repertuarze kinowym zostaje luka - i potrzeba czegoś, co wypełni ją choć trochę tym samym ciepłem. I właśnie w to miejsce bardzo niepozornie wchodzi nowa polska świąteczna komedia „Piernikowe serce”. „Piernikowe serce” - ciepła alternatywa dla świątecznego klasyka Ten film nie krzyczy do widza plakatami ani agresywną promocją. Wręcz przeciwnie - łatwo go przeoczyć, przeglądając repertuar. A szkoda, bo „Piernikowe serce” to dokładnie ten typ produkcji, który idealnie wpisuje się w grudniowy nastrój. Bez ambicji bycia „drugimi Listami do M”, ale z sercem na właściwym miejscu. To lekka, świąteczna komedia romantyczna, której akcja rozgrywa się w zimowym Toruniu - mieście pokazanym jak z pocztówki. Ośnieżona starówka, świąteczne światełka, zapach pierników niemal wychodzący z ekranu. Już sam klimat wizualny sprawia, że łatwo się w tej historii zanurzyć. W centrum opowieści jest Dagmara (w tej roli dawno nie widziana na dużym ekranie Małgorzata Socha), która po śmierci ojca próbuje spełnić daną mu obietnicę i uruchomić kawiarnię. Równolegle do miasta wraca para z przeszłości - Justyna i Cezary z synem - a ten powrót wymusza konfrontację z emocjami, które od dawna czekały na uporządkowanie. Jest też bardzo udany wątek młodzieżowy: 16-letni Janek i Zuza, których relacja opowiada o pierwszym zauroczeniu w sposób zaskakująco naturalny i świeży. Całość dopełnia duet influencerów - Samanta i Paweł - którzy wprowadzają współczesny humor i energię, momentami balansując na granicy świątecznej przesady, ale skutecznie ożywiają narrację. View oEmbed on the source website Znane twarze i emocje, które działają Obsada to jeden z największych atutów filmu. Małgorzata Socha i Katarzyna Żak tworzą bardzo ciepły, wiarygodny duet, oparty …

Piernikowe-serce-ce05d8d.jpg
width: 1400
height: 900

„Eleanor Wspaniała” to film, który milion razy łamie serce, a potem składa je na nowo
type: item
date: 2025-12-09T13:01:14.000Z
creator: Antonina Zborowska
subject: Kultura
subject: kino
subject: premiery filmowe
description: „Eleanor Wspaniała” to jeden z tych filmów, które zaczynają się jak ciepła komedia, a kończą w miejscu, gdzie widz musi zebrać emocje z podłogi. Scarlett Johansson, debiutując po drugiej stronie kamery, opowiada o starości, pamięci i samotności z niezwykłą empatią, ale też odwagą.
encoded: Mówi się, że starych drzew się nie przesadza - ale życie nie zawsze pyta o zgodę. Czasem zmiana przychodzi jak nieproszony gość: za szybko, zbyt boleśnie, z emocjami, na które nie jesteśmy przygotowani. Starość bywa cicha, ale jej ciężar często przygniata - zwłaszcza niosącego. Wspomnienia z życia potrafią wracać w najmniej odpowiednich momentach, wwiercają się pod powieki, nawet jeśli człowiek chciałby je wreszcie uśpić. To właśnie o tym - o godzeniu się z przeszłością, która nie chce odejść - opowiada film „Eleanor Wspaniała”. W tym artykule: Film „Eleanor Wspaniała” to poruszająca opowieść o starości i samotności Starych drzew się nie przesadza... Międzypokoleniowa przyjaźń, która zmienia wszystko Debiut reżyserski Scarlett Johansson o pamięci, kłamstwie i żałobie Kilka niedociągnięć - i magia, która mimo to działa Film „Eleanor Wspaniała” to poruszająca opowieść o starości i samotności W centrum tej historii stoi 94-letnia Eleanor Morgenstein, grana przez fenomenalną June Squibb. To jedna z jej najpełniejszych ról - dowcipna, ironiczna, trochę krucha, trochę uparta. Eleanor żyje na Florydzie z przyjaciółką Bessie, celebrując rytm codzienności tak stabilny, że aż bajkowy: wspólne śniadania, zakupy, telewizja, plotki. Johansson zaczyna film jak lekką komedię - jakby chciała dać widzom chwilę złudzenia, że nic tu nie zaboli. Ale życie, jak wiemy, nie jest filmem. Idylla pęka. View oEmbed on the source website Starych drzew się nie przesadza... Po dotkliwej stracie Eleanor przeprowadza się do Nowego Jorku, by zamieszkać z córką i wnukiem. To sekwencje, w których film najpełniej pokazuje swoje serce: samotność bohaterki nie jest ani przerysowana, ani sentymentalna. Jest codzienna. Rozpływa się między ścianami mieszkania, w drobnych nieporozumieniach, w zagubieniu, które wcale nie wygląda dramatycznie - wygląda zwyczajnie. Eleanor czuje się niepotrzebna. A najgorsze: czuje się niewidzialna. Międzypokoleniowa przyjaźń, która zmienia wszystko Wszystko zmienia przypadkow…

Elenor-wspaniala-175c4c6.jpg
width: 1400
height: 900

280 dowcipów w 97 minutach? „Wujowy dwór” to brytyjska komedia, która nie zna świętości i właśnie rozbraja kina
type: item
date: 2025-12-08T18:08:46.000Z
creator: Antonina Zborowska
subject: Kultura
subject: filmy
subject: kino
subject: premiery filmowe
description: Brytyjczycy znowu robią to, w czym są absolutnymi mistrzami - żartują ze wszystkiego i z wszystkich. „Wujowy dwór”, najnowsza komedia Jima O’Hanlona z imponującą obsadą i scenariuszem pełnym „no mercy humour”, wjeżdża do polskich kin z impetem. I udowadnia, że arystokracja też może stać się materiałem na rozbrajającą farsę.
encoded: Brytyjski humor to osobna kategoria śmiechu. Czasem elegancki, czasem totalnie nieprzystojny, często kompletnie absurdalny - ale zawsze celny. W „Wujowym dworze” (oryg. „Fackham Hall”) ten wachlarz żartów rozciąga się jak nigdy dotąd. Na ekranie ląduje wszystko: humor sytuacyjny, slapstick, gagi językowe, sprośności, klasowe docinki i parodie tak dosadne, że trudno zdecydować, czy to bardziej żart z arystokracji, czy z widza. Krytycy zgodnie podkreślają, że tempo dowcipów jest tu „jak karabin maszynowy”. Elaine Patton z IndieWire zachwycała się dynamiką filmu: „Ledwo zdążyłam przetrawić jeden żart, a już pojawiał się kolejny” - napisała, zwracając uwagę na imponującą liczbę gagów. Maggie Lovitt z Collidera podkreślała teatralną energię produkcji: „'Wujowy dwór' łączy humor sytuacyjny, gagi i riposty pod płaszczykiem farsy w stylu Molièra!” A Pete Hammond z Deadline stwierdził wprost: „Ten film powinien być wyczekiwany przez wszystkich! Komedia najbardziej prosi się o wspólne oglądanie w kinie”. Można więc śmiało powiedzieć, że O’Hanlon nie idzie w półśrodki - serwuje klasyczne angielskie „go big or go home”. „Wujowy dwór” brytyjski humor w polskich kinach „Wujowy dwór” to satyra na brytyjską klasę wyższą, która w filmie… nie ma za grosz klasy. W rezydencji Davenportów problem goni problem: brak męskiego dziedzica, aranżowane małżeństwo, narastające konflikty i dramaty, które - jak to bywa w komedii - szybko zamieniają się w serię niedorzecznych pomyłek. A potem na scenę wchodzi on: Eric Noone - kieszonkowiec, który powinien tylko dostarczyć list, a zamiast tego zostaje… pracownikiem dworu. To z jego perspektywy obserwujemy świat, który wygląda jak „Downton Abbey” wrzucone do pralki na najwyższe obroty. Kiedy dodamy do tego zakazany romans, rodzinne knowania i tajemnicze morderstwo podczas arystokratycznego wesela, wychodzi z tego mieszanka, która brzmi jak „posh chaos” - czyli dokładnie ten rodzaj absurdalnej komedii, który Brytyjczycy kochają najbardziej. View oEmb…

Wujkowy-dwor-40a09c0.jpg
width: 1400
height: 900

Brutalna, piękna i hipnotyczna legenda z Karpat. „Dziki” to film, który trzeba zobaczyć - „wbija w fotel jak wilczy zew” [RECENZJA]
type: item
date: 2025-12-05T19:02:30.000Z
creator: Antonina Zborowska
subject: Kultura
subject: kino
subject: polskie filmy
subject: premiery filmowe
description: Jaka jest cena wolności? Na to pytanie próbuje odpowiedzieć Maciej Kawulski w swoim najnowszym filmie „Dziki”. W XVII-wiecznych Karpatach, między naturą a cywilizacją, instynktem a władzą, poznajemy półdzikiego wojownika, którego losy wciągają widza w brutalny i przepiękny świat legend, zemsty i siły charakteru.
encoded: Wczoraj, 4 grudnia, podczas przedpremiery w kinie IMAX miałam wyjątkową okazję zobaczyć polski film, kręcony tą samą kamerą co „Diuna” pt. „Dziki”. Na sali oprócz zaproszony dziennikarzy pojawiła się plejada gwiazd: Julia Wieniawa, Aleksander Milwiw-Baron z zespołu Afromental, Anita Sokołowska, Olga Bołądź, Maria Sadowska - reżyserka i piosenkarka, Natasza Urbańska oraz cała obsada filmu: zarówno doświadczeni aktorzy, jak i debiutanci. Oczekiwania wobec tej produkcji były ogromne - w końcu to pierwsza polska produkcja zrealizowana tak, aby mogła zostać wyświetlona w IMAX. Dotychczas żaden polski film nie dostąpił tego zaszczytu lub po prostu nie spełnił warunków, aby skorzystać z dobrodziejstwa IMAX-u. „Dziki” - pierwszy polski film wyświetlany w IMAX Po pierwszych minutach seansu wiedziałam, że… przepadłam. Dawno nie poczułam się tak otulona nie tyle historią, co… legendą. „Dziki” ma w sobie coś z „Wiedźmina” - tego z Michałem Żebrowskim w roli głównej - oraz ze „Starej Baśni” . Przez cały film prowadzi nas narratorka, która niczym szamanka wprowadza widza w świat górskich mitów i tajemnic - tych opowiadanych szeptem, po zmroku przy ognisku. Reżyser Maciej Kawulski sięgnął po polską historię gór - Karpat. Historię, choć w dużej mierze zmyśloną, to wciąż mocno osadzoną w wątkach, o których wolelibyśmy zapomnieć. XVII-wieczne Karpaty to czasy panów i chłopów. Czasy, gdy zwykli ludzie musieli oddawać swoje plony na pańszczyznę, a za kradzież odcinano rękę. To również czasy, gdy wierzenia ludowe mieszały się z chrześcijaństwem i w wielu regionach wygrywały z nim. Oczywiście nie było by tego dzieła - gdyby nie scenarzysta Rafał Lipski (odpowiedzialny również za genialny film „Kulej. Dwie strony medalu”), który wraz z reżyserem stworzył przepiękną historię. Film jest mocny, brutalny, ale także przepiękny scenograficzne i kostiumowo. Ujęcia gór i polskich lasów sprawiają, że widz czuje się „jak u siebie”, a jednocześnie odczuwa potęgę i mrok miejsc, które skrywają niejedn…

Dziki-fefa6de.jpg
width: 1400
height: 900

Ten norweski film, to emocjonalna podróż, której potrzebujesz po obejrzeniu „Domu dobrego”
type: item
date: 2025-11-20T13:52:32.000Z
creator: Antonina Zborowska
subject: Kultura
subject: filmy
subject: kino
subject: premiery filmowe
description: To prawdziwa autoterapia na ekranie, która uczy czułości wobec siebie i pokazuje, jak wyjść z destrukcyjnych schematów.
encoded: „Dom dobry” Smarzowskiego to film, który każdy powinien zobaczyć - kino mocne, wywołujące emocje potrzebne, choć ciężkie. Po takim seansie przychodzi czas na „Być kochaną” w reżyserii Lilji Ingolfsdottir - na obraz, który nie szokuje spektakularnymi zwrotami akcji, lecz pozwala przepracować własne emocje. Skandynawskie kino od lat przyzwyczaja nas do emocjonalnej brutalności i prawdy opowiadanej bez upiększeń. „Być kochaną” nie jest wyjątkiem. Film Lilji Ingolfsdottir wyświetlany obecnie w polskich kinach - obserwuje Marię, kobietę w momencie rozpadu związku - w jej codziennym świecie: w domu, w gabinecie terapeutycznym, przy córce. Kamera z ręki, naturalne światło, proste kadry - wszystko to zbliża widza do bohaterki, jej lęków i frustracji. Brak dramatycznych fajerwerków sprawia, że każdy moment wydaje się autentyczny, a emocje Marii - namacalne. „Być kochaną”. Idealny film po zobaczeniu „Domu dobrego” Smarzowskiego Film rozpoczyna się jak lekka komedia romantyczna. Sentymentalny montaż pokazuje początki związku Marii: od pierwszego spotkania, przez namiętny początek, aż po zaręczyny i ciążę. Wejście w nowy związek daje bohaterce nadzieję na świeży start. A potem - nagły krach. Głos z offu konstatuje, że piękne chwile są już przeszłością, a rzeczywistość wygląda zupełnie inaczej. Podobnie jak w „Domu dobrym”, w „Być kochaną” pojawia się przemoc - ale inna. Trudniejsza do uchwycenia, psychologiczna, subtelna, wykańczająca emocjonalnie. Sigmund, drugi mąż Marii, manipuluje nią, gaslightuje i podważa jej emocje, nie ponosząc żadnych konsekwencji, a w procesie rozstania obwinia wyłącznie ją. Film uczy, że prawdziwa przemiana nie polega na wskazywaniu winnego, lecz na przepracowaniu własnych traum i schematów. View oEmbed on the source website Ekranowa terapia - potrzebny krok w stronę samoakceptacji Centralnym punktem filmu jest proces terapii Marii - wejście w swoje emocje, zrozumienie destrukcyjnych wzorców i nauka samoakceptacji. „Być kochaną” jest niemal one woman…

Byc-kochana-d279bc4.jpg
width: 1400
height: 900

To będzie najdłuższy Avatar w historii kina. „Ogień i popiół” wprowadzi nas w nową erę Pandory
type: item
date: 2025-11-16T16:18:13.000Z
creator: Antonina Zborowska
subject: Kultura
subject: james cameron
subject: kino
subject: premiery filmowe
description: Była ziemia, była woda, teraz przychodzi czas na ogień. „Avatar: Ogień i popiół” Jamesa Camerona ma dać widzom jeszcze więcej niż dwie poprzednie części - emocji, wizualnych cudów i dramatów rodziny Sullych. To nie tylko kolejny rozdział kultowej sagi - to najdłuższa część całej serii, która wciągnie widzów w świat Pandory na niespotykaną dotąd skalę.
encoded: Od premiery pierwszego „Avatara” w 2009 roku minęło już 16 lat. Film z Samem Worthingtonem i Zoe Saldaną okazał się światowym fenomenem, zdobywając trzy Oscary, w tym za najlepsze zdjęcia, i bijąc rekordy z przychodami na poziomie 2,9 miliarda dolarów. Jego kontynuacja, „Avatar: Istota wody” (2022), choć wprowadziła nas w wodne królestwa Pandory, nie tylko podtrzymała legendę serii, ale i przyniosła kolejne miliardy na kontach producentów - ponad 2,3 mld dolarów - przy budżecie sięgającym 460 mln USD. W tym artykule znajdziesz: „Avatar: Ogień i popiół” najdłuższą częścią sagi Jamesa Camerona „Ogień i popiół” już w grudniu w kinach. O czym jest 3 część Avatara? Gwiazdy, które wracają i nowe twarze w Avatarze 3 Avatar to technologiczny majstersztyk Camerona Co dalej z Pandorą? Czwarta część już w produkcji „Avatar: Ogień i popiół” najdłuższą częścią sagi Jamesa Camerona Teraz Cameron przygotowuje nas na jeszcze więcej. „Avatar: Ogień i popiół”, trzecia część cyklu, jest najdłuższym filmem serii, trwającym aż 195 minut, co czyni go również najdłuższym premierowym tytułem dużej wytwórni w tym roku. Decyzja o wydłużeniu metrażu wynikała z potrzeby dokładnego poznania bohaterów i zgłębienia kultury Pandory. Jak zdradził sam reżyser w rozmowie z Empire: „Krótko mówiąc, mieliśmy zbyt wiele świetnych pomysłów w pierwszym akcie drugiego filmu. Musieliśmy je rozwinąć, by postacie naprawdę mogły oddychać. [...] Nie chcę, żeby ktoś narzekał na długość filmu, skoro potrafi bez mrugnięcia okiem oglądać seriale przez osiem godzin z rzędu.”. Premiera światowa odbędzie się 17 grudnia, w Polsce zaś, 3 część Avatara na ekranach wyświetlona zostanie jeszcze przed Wigilią - 19 grudnia. View oEmbed on the source website „Ogień i popiół” już w grudniu w kinach. O czym jest 3 część Avatara? W „Ognie i popiele” śledzimy losy Jake’a Sully’ego (Sam Worthington, znany z „Starcia tytanów”) i Neytiri (Zoe Saldana, nagrodzona m.in. za „Strażników Galaktyki”), którzy po tragedii rodzinnej - śmierci…

Avatar-Ogien-i-popiol-14766a6.jpg
width: 1400
height: 900

Najbardziej znana seria o iluzjonistach po 10 latach wraca do kin. Czy pobije fenomen poprzednich części?
type: item
date: 2025-11-14T16:14:11.000Z
creator: Antonina Zborowska
subject: Lifestyle
subject: iluzja
subject: kino
subject: morgan freeman
subject: premiery filmowe
description: Magia, adrenalina i powrót jednej z najbardziej kasowych serii dekady. „Iluzja 3” debiutuje dziś w kinach - a widzowie już zacierają ręce. Po dekadzie przerwy Czterej Jeźdźcy wracają w nowej odsłonie, z nowymi twarzami i nowym reżyserem. Pytanie brzmi: czy kolejny pokaz filmowej sztuki iluzji znów zahipnotyzuje widzów w Polsce?
encoded: Iluzjoniści od zawsze fascynowali widzów. Od średniowiecznych sztukmistrzów i jarmarcznych kuglarzy, przez słynnego Jeana-Eugène’a Robert-Houdina, aż po największą ikonę XX wieku - Davida Copperfielda, który w latach 90. sprawił, że magia na nowo stała się popkulturowym fenomenem. Seria „Iluzja” ucieleśnia tę wielowiekową tradycję. Każdy film działa jak misternie przygotowany pokaz magii: odwraca uwagę, rozprasza, kusi widowiskowością, a potem - gdy najmniej się tego spodziewamy - wykonuje ruch, który zmienia wszystko. To kino, na którym nie wolno nawet mrugnąć, bo można przegapić kluczowy element układanki. „Iluzja 3” wchodzi do kin. Co tym razem zobaczymy na ekranie? Trzecia część kultowej serii otwiera zupełnie nowy etap w historii Czterech Jeźdźców. Tym razem bohaterowie łączą siły z młodym pokoleniem iluzjonistów, by dokonać śmiałego skoku na diament o bezcennej wartości. Na ich drodze staje międzynarodowa organizacja przestępcza, a jedynym sposobem na jej rozbicie jest seria trików, które wymykają się wszelkiej logice. Serię zawsze napędzała charyzma aktorów. W trzeciej odsłonie znów zobaczymy Jesse’ego Eisenberga, Woody’ego Harrelsona, Islę Fisher, Dave’a Franco i niezastąpionego Morgana Freemana. Do ekipy dołączają także świeże, imponujące nazwiska: Rosamund Pike, Justice Smith, Dominic Sessa oraz Ariana Greenblatt. To połączenie doświadczenia z nową energią, które ma dać serii nowe życie. Za kamerą stanął Ruben Fleischer - specjalista od energicznego, pełnego humoru kina akcji („Venom”, „Zombieland”). Zwiastun nie pozostawia złudzeń: będzie szybko, efektownie i z twistami, które potrafią zaskoczyć nawet największych sceptyków filmowej magii. A co najważniejsze: „Iluzja 3” po 10 latach wchodzi do polskich kin właśnie dziś. I choć pierwsi recenzenci są podzieleni, jedno jest pewne - „Iluzja 3” ponownie budzi emocje. Film ma najwyższy wynik „świeżości” w historii serii na Rotten Tomatoes (60%), a krytycy filmowi podkreślają, że produkcja łączy absurdalną zabaw…

Iluzja-3-ef6a057.jpg
width: 1400
height: 900

Najnowszy film Safdie trzyma w napięciu i nie daje o sobie zapomnieć. Dwayne Johnson stworzył rolę, która wymyka się schematom
type: item
date: 2025-11-08T16:00:04.000Z
creator: Weronika Zontek
subject: Kultura
subject: emily blunt
subject: filmy
subject: kino
subject: premiery filmowe
description: W swoim najnowszym filmie, specjalizujący się w bezbłędnych thrillerach psychologicznych, Benny Safdie rekonstruuje gatunek kina sportowego. „Smashing Machine” to nie opowieść o słynnym herosie, a człowieku w kryzysie. To też najlepsza rola Dwayna Johnsona w jego karierze, ale czy przyniesie mu Oscara?
encoded: Spis treści: Kulisy produkcji filmu „Smashing Machine” Maszyna do miażdżenia – o czym opowiada film „Smashing Machine”? Estetyka filmu „Smashing Machine” Gdzie oglądać film „Smashing Machine”? Dwayne Johnson w roli zapaśnika? Brzmi jak kino akcji z obowiązkowym nokautem w trzecim akcie. Ale „Smashing Machine” idzie pod prąd i zamiast siłowej narracji serwuje opowieść o kruchej męskości, samotności i cenie sukcesu. Benny Safdie w swoim solowym reżyserskim debiucie nie tworzy sportowego widowiska, lecz intymny portret człowieka, który nie potrafi znieść przegranej, ani na ringu, ani w życiu. Kulisy produkcji filmu „Smashing Machine” Benny Safdie, do tej pory kojarzony był z wizualnym chaosem i neurotyczną intensywnością tym razem obiera zupełnie inny kierunek. W swoim pierwszym samodzielnym projekcie fabularnym zatytułowanym „Smashing Machine”, reżyser proponuje portret zawodnika mieszanych sztuk walki, Marka Kerra, który daleki jest od hollywoodzkich schematów. Nie celebruje tryumfu, nie gloryfikuje upadku, a zamiast wielkich momentów, mamy tu ciszę szatni, drżenie dłoni po walce i powolne oddalanie się od bliskich. Kerr to postać autentyczna, zapaśnik, dwukrotny mistrz UFC, który w drugiej połowie lat 90. był uważany za jednego z najbardziej niepokonanych zawodników w historii MMA. Safdie nie sięga jednak po biograficzny przegląd całej kariery. Jego obraz obejmuje zaledwie trzy lata z jego życia, od momentu szczytu w 1997 roku do bolesnego upadku na początku nowego milenium. Główne akcenty nie padają na kolejne zwycięstwa na ringu, ale na złożone relacje rodzinne, kryzys psychiczny, uzależnienie od opioidów i walkę z własnym ego. Kamera Maceo Bishopa unika celebracji walk, zamiast tego często filmuje je zza lin, z dystansu dalekich planów, które odbierają brutalnym scenom dynamikę, zamieniając je w statyczne obrazy fizycznego trudu. Maszyna do miażdżenia – o czym opowiada film „Smashing Machine”? Tytułowa „maszyna do miażdżenia” to nie tylko sportowe alter ego Kerra…

Smashing-Machine-film-54f4ddd.jpg
width: 1400
height: 900

Gdyby nie oni, te kultowe dzieła nie odniosłyby takiego sukcesu. Zestawienie 6 najpiękniejszych duetów filmowych wszech czasów
type: item
date: 2025-11-02T10:00:15.000Z
creator: Weronika Zontek
subject: Kultura
subject: filmy
subject: kino
subject: rankingi
description: O statusie arcydzieła świadczy nie tylko wrażliwość reżysera, kreatywność scenarzysty czy umiejętności operatora. Niektóre z filmowych sukcesów, twórcy zawdzięczają przede wszystkim... doskonałym kreacjom aktorskim! Od legendarnego „Bonnie i Clyde" po kontrowersyjną „Tajemnicę Brokeback Mountain”, to zestawienie podsumowuje najpiękniejsze duety w historii kinematografii.
encoded: Te obrazy, z ich niezapomnianymi duetami, ukazują siłę i piękno relacji międzyludzkich, które, choć często pełne przeszkód, stają się fundamentem filmowych opowieści. Każdy z tych duetów pokazuje, jak różne mogą być formy miłości i przyjaźni, od przygód pełnych buntu po subtelne rozmowy o życiu i uczuciach. To zestawienie ukazuje sześć najpiękniejszych duetów ekranowych, które udowadniają prawdziwość frazeologizmu „co dwie głowy to nie jedna”. 1. „Bonnie i Clyde”, reż. Arthur Penn (1967) W „Bonnie i Clyde” Arthur Penn stworzył niezapomniany duet, który na zawsze zapisał się w historii kina. Warren Beatty i Faye Dunaway w rolach tytułowych bohaterów, Bonnie Parker i Clyde’a Barrowa, wykreowali postacie pełne sprzeczności, pioniersko łącząc romantyzm z brutalnością. Ich historia to opowieść o miłości i przestępczości, której nie da się zapomnieć. Ich dynamika jest elektryzująca, Bonnie i Clyde to para, która w swojej brawurze, pasji i młodzieńczej naiwności nie boi się łamać zasad, nawet jeśli oznacza to konfrontację z wymiarem sprawiedliwości. Ich historia miała ogromny wpływ na kinematografię, wprowadzając zupełnie nową jakość do kina sensacyjnego. 2. „Thelma i Louise”, reż. Ridley Scott (1991) „Thelma i Louise” to film, który nie tylko zrewolucjonizował sposób patrzenia na kobiece postacie w kinie, ale również stworzył jeden z najbardziej ikonicznych duetów filmowych w historii. Geena Davis i Susan Sarandon w rolach tytułowych bohaterek towarzyszą sobie w podróży, która zaczyna się jako niewinna, escapistyczna przygoda, a kończy w konfrontacji z brutalną rzeczywistością. Ich siostrzeńska przyjaźń, pełna zaufania, buntu i odwagi, inspiruje do dziś. To film o wolności, przekraczaniu granic i walce o własną tożsamość, który jest jednocześnie pełen humoru, emocji i refleksji na temat roli kobiet we współczesnym społeczeństwie. 3. „Leon zawodowiec”, reż. Luc Besson (1994) W „Leonie zawodowcu” Jean Reno i Natalie Portman stworzyli duet, który wciągnął widzów w pełen emoc…

okladk-d26d430.png
width: 1210
height: 542

Melancholijny nastrój, oniryczne opowieści i gesty silniejsze od słów. TOP 5 najważniejszych filmów francuskich. Numer 2. to perełka Nouvelle Vague
type: item
date: 2025-11-02T10:00:06.000Z
creator: Weronika Zontek
subject: Kultura
subject: filmy
subject: francja
subject: kino
subject: rankingi
description: To kino, w którym sen przenika się z rzeczywistością, a melancholia staje się formą miłości. Francuskie filmu udowadniają, że gest, spojrzenie czy cisza potrafią być równie wymowne co słowa. Oto zestawienie pięciu najważniejszych francuskich filmów, które uczyniły z emocji sztukę i zmieniły oblicze światowej kinematografii.
encoded: Te dzieła nie tylko inspirują największych współczesnych twórców, ale przede wszystkim ukształtowały obecną branżę filmową i nauczyły nas wrażliwości. Od przełomowych dzieł artystów Nowej Fali, po oniryczne opowieści o ponadczasowym przekazie. To zestawienie to przewodnik po najważniejszych francuskich dziełach, które na zawsze zapisały się w historii kinematografii. 1. „400 batów”, reż. François Truffaut (1959) „400 batów” to film, który zapoczątkował słynną, francuską Nową Falę oraz erę kina autorskiego. To także debiut reżyserski François Truffaut i prawdopodobnie najbardziej osobiste dzieło w jego karierze. To wnikliwa opowieść o Anoine Doinel'u, chłopcu dorastającym w Paryżu, który stopniowo oddala się od świata dorosłych. Zaniedbywany przez rodziców, źle traktowany w szkole i nierozumiany przez otoczenie, rozpoczyna okres buntu, który nie rodzi się z nienawiści, a z potrzeby wolności. Reżyser za sprawą postaci Antoine (będącej jego dziecięcym alterego) rewolucjonizuje postrzeganie dziecka w kinematografii. Ukazując jego pełnowymiarowy i złożony charakter, unika sentymentalizmu i upiększeń, za to opowiada z humanistyczną wrażliwością. W „400 batów” Truffaut umieścił wszystkie elementy Nowej Fali, a w tym nieprofesjonalnych aktorów, liczne improwizacje, zdjęcia w plenerach, a także subiektywny punkt widzenia. Twórca mistrzowsko połączył realizm obyczajowy z poetyckim nastrojem wolności, tworząc ponadczasową opowieść o trudnościach dojrzewania w świecie skrojonym pod dorosłych. 2. „Do utraty tchu”, reż. Jean-Luc Godard (1960) To arcydzieło, które ukształtowało współczesną kinematografię. Legenda francuskiej Nowej Fali, Jean-Luc Godard w „Do utraty tchu” opowiada historię, zafascynowanego gangsterskim kinem amerykańskim, Michela, który sam ucieka przed wymiarem sprawiedliwości. Jako azyl wybiera Paryż, gdzie ukrywa się w domu swojej dziewczyny Patricii. To film pełen błyskotliwych dialogów, będący oknem na świat francuskiej stolicy lat 60. Lecz to nie fabuła przyn…

ok-53e6d6b.png
width: 1317
height: 740