Elle.pl
type: channel
link: https://www.elle.pl
date: 2025-11-20T13:52:32.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Ten norweski film, to emocjonalna podróż, której potrzebujesz po obejrzeniu „Domu dobrego”
items: To będzie najdłuższy Avatar w historii kina. „Ogień i popiół” wprowadzi nas w nową erę Pandory
items: Najbardziej znana seria o iluzjonistach po 10 latach wraca do kin. Czy pobije fenomen poprzednich części?
items: Najnowszy film Safdie trzyma w napięciu i nie daje o sobie zapomnieć. Dwayne Johnson stworzył rolę, która wymyka się schematom
items: Gdyby nie oni, te kultowe dzieła nie odniosłyby takiego sukcesu. Zestawienie 6 najpiękniejszych duetów filmowych wszech czasów
items: Melancholijny nastrój, oniryczne opowieści i gesty silniejsze od słów. TOP 5 najważniejszych filmów francuskich. Numer 2. to perełka Nouvelle Vague
items: Wizjoner, który na zawsze zmienił historię kinematografii. Ten brawurowy serial dokumentalny na Apple TV zdradza kulisy życia Martina Scorsese
items: Bella vita na wielkim ekranie. TOP 6 najpiękniejszych włoskich filmów. Numer drugi zawsze mnie wzrusza
items: Mało kto o nim słyszał, a to jeden z najpiękniejszych filmów ostatnich lat. Prawdziwa perła, którą trzeba zobaczyć
items: Gdyby Bond był kobietą, nazywałby się Skarbek. Jej historia wreszcie doczekała się ekranizacji

Ten norweski film, to emocjonalna podróż, której potrzebujesz po obejrzeniu „Domu dobrego”
type: item
date: 2025-11-20T13:52:32.000Z
creator: Antonina Zborowska
subject: Kultura
subject: filmy
subject: kino
subject: premiery filmowe
description: To prawdziwa autoterapia na ekranie, która uczy czułości wobec siebie i pokazuje, jak wyjść z destrukcyjnych schematów.
encoded: „Dom dobry” Smarzowskiego to film, który każdy powinien zobaczyć - kino mocne, wywołujące emocje potrzebne, choć ciężkie. Po takim seansie przychodzi czas na „Być kochaną” w reżyserii Lilji Ingolfsdottir - na obraz, który nie szokuje spektakularnymi zwrotami akcji, lecz pozwala przepracować własne emocje. Skandynawskie kino od lat przyzwyczaja nas do emocjonalnej brutalności i prawdy opowiadanej bez upiększeń. „Być kochaną” nie jest wyjątkiem. Film Lilji Ingolfsdottir wyświetlany obecnie w polskich kinach - obserwuje Marię, kobietę w momencie rozpadu związku - w jej codziennym świecie: w domu, w gabinecie terapeutycznym, przy córce. Kamera z ręki, naturalne światło, proste kadry - wszystko to zbliża widza do bohaterki, jej lęków i frustracji. Brak dramatycznych fajerwerków sprawia, że każdy moment wydaje się autentyczny, a emocje Marii - namacalne. „Być kochaną”. Idealny film po zobaczeniu „Domu dobrego” Smarzowskiego Film rozpoczyna się jak lekka komedia romantyczna. Sentymentalny montaż pokazuje początki związku Marii: od pierwszego spotkania, przez namiętny początek, aż po zaręczyny i ciążę. Wejście w nowy związek daje bohaterce nadzieję na świeży start. A potem - nagły krach. Głos z offu konstatuje, że piękne chwile są już przeszłością, a rzeczywistość wygląda zupełnie inaczej. Podobnie jak w „Domu dobrym”, w „Być kochaną” pojawia się przemoc - ale inna. Trudniejsza do uchwycenia, psychologiczna, subtelna, wykańczająca emocjonalnie. Sigmund, drugi mąż Marii, manipuluje nią, gaslightuje i podważa jej emocje, nie ponosząc żadnych konsekwencji, a w procesie rozstania obwinia wyłącznie ją. Film uczy, że prawdziwa przemiana nie polega na wskazywaniu winnego, lecz na przepracowaniu własnych traum i schematów. View oEmbed on the source website Ekranowa terapia - potrzebny krok w stronę samoakceptacji Centralnym punktem filmu jest proces terapii Marii - wejście w swoje emocje, zrozumienie destrukcyjnych wzorców i nauka samoakceptacji. „Być kochaną” jest niemal one woman…

Byc-kochana-d279bc4.jpg
width: 1400
height: 900

To będzie najdłuższy Avatar w historii kina. „Ogień i popiół” wprowadzi nas w nową erę Pandory
type: item
date: 2025-11-16T16:18:13.000Z
creator: Antonina Zborowska
subject: Kultura
subject: james cameron
subject: kino
subject: premiery filmowe
description: Była ziemia, była woda, teraz przychodzi czas na ogień. „Avatar: Ogień i popiół” Jamesa Camerona ma dać widzom jeszcze więcej niż dwie poprzednie części - emocji, wizualnych cudów i dramatów rodziny Sullych. To nie tylko kolejny rozdział kultowej sagi - to najdłuższa część całej serii, która wciągnie widzów w świat Pandory na niespotykaną dotąd skalę.
encoded: Od premiery pierwszego „Avatara” w 2009 roku minęło już 16 lat. Film z Samem Worthingtonem i Zoe Saldaną okazał się światowym fenomenem, zdobywając trzy Oscary, w tym za najlepsze zdjęcia, i bijąc rekordy z przychodami na poziomie 2,9 miliarda dolarów. Jego kontynuacja, „Avatar: Istota wody” (2022), choć wprowadziła nas w wodne królestwa Pandory, nie tylko podtrzymała legendę serii, ale i przyniosła kolejne miliardy na kontach producentów - ponad 2,3 mld dolarów - przy budżecie sięgającym 460 mln USD. W tym artykule znajdziesz: „Avatar: Ogień i popiół” najdłuższą częścią sagi Jamesa Camerona „Ogień i popiół” już w grudniu w kinach. O czym jest 3 część Avatara? Gwiazdy, które wracają i nowe twarze w Avatarze 3 Avatar to technologiczny majstersztyk Camerona Co dalej z Pandorą? Czwarta część już w produkcji „Avatar: Ogień i popiół” najdłuższą częścią sagi Jamesa Camerona Teraz Cameron przygotowuje nas na jeszcze więcej. „Avatar: Ogień i popiół”, trzecia część cyklu, jest najdłuższym filmem serii, trwającym aż 195 minut, co czyni go również najdłuższym premierowym tytułem dużej wytwórni w tym roku. Decyzja o wydłużeniu metrażu wynikała z potrzeby dokładnego poznania bohaterów i zgłębienia kultury Pandory. Jak zdradził sam reżyser w rozmowie z Empire: „Krótko mówiąc, mieliśmy zbyt wiele świetnych pomysłów w pierwszym akcie drugiego filmu. Musieliśmy je rozwinąć, by postacie naprawdę mogły oddychać. [...] Nie chcę, żeby ktoś narzekał na długość filmu, skoro potrafi bez mrugnięcia okiem oglądać seriale przez osiem godzin z rzędu.”. Premiera światowa odbędzie się 17 grudnia, w Polsce zaś, 3 część Avatara na ekranach wyświetlona zostanie jeszcze przed Wigilią - 19 grudnia. View oEmbed on the source website „Ogień i popiół” już w grudniu w kinach. O czym jest 3 część Avatara? W „Ognie i popiele” śledzimy losy Jake’a Sully’ego (Sam Worthington, znany z „Starcia tytanów”) i Neytiri (Zoe Saldana, nagrodzona m.in. za „Strażników Galaktyki”), którzy po tragedii rodzinnej - śmierci…

Avatar-Ogien-i-popiol-14766a6.jpg
width: 1400
height: 900

Najbardziej znana seria o iluzjonistach po 10 latach wraca do kin. Czy pobije fenomen poprzednich części?
type: item
date: 2025-11-14T16:14:11.000Z
creator: Antonina Zborowska
subject: Lifestyle
subject: iluzja
subject: kino
subject: morgan freeman
subject: premiery filmowe
description: Magia, adrenalina i powrót jednej z najbardziej kasowych serii dekady. „Iluzja 3” debiutuje dziś w kinach - a widzowie już zacierają ręce. Po dekadzie przerwy Czterej Jeźdźcy wracają w nowej odsłonie, z nowymi twarzami i nowym reżyserem. Pytanie brzmi: czy kolejny pokaz filmowej sztuki iluzji znów zahipnotyzuje widzów w Polsce?
encoded: Iluzjoniści od zawsze fascynowali widzów. Od średniowiecznych sztukmistrzów i jarmarcznych kuglarzy, przez słynnego Jeana-Eugène’a Robert-Houdina, aż po największą ikonę XX wieku - Davida Copperfielda, który w latach 90. sprawił, że magia na nowo stała się popkulturowym fenomenem. Seria „Iluzja” ucieleśnia tę wielowiekową tradycję. Każdy film działa jak misternie przygotowany pokaz magii: odwraca uwagę, rozprasza, kusi widowiskowością, a potem - gdy najmniej się tego spodziewamy - wykonuje ruch, który zmienia wszystko. To kino, na którym nie wolno nawet mrugnąć, bo można przegapić kluczowy element układanki. „Iluzja 3” wchodzi do kin. Co tym razem zobaczymy na ekranie? Trzecia część kultowej serii otwiera zupełnie nowy etap w historii Czterech Jeźdźców. Tym razem bohaterowie łączą siły z młodym pokoleniem iluzjonistów, by dokonać śmiałego skoku na diament o bezcennej wartości. Na ich drodze staje międzynarodowa organizacja przestępcza, a jedynym sposobem na jej rozbicie jest seria trików, które wymykają się wszelkiej logice. Serię zawsze napędzała charyzma aktorów. W trzeciej odsłonie znów zobaczymy Jesse’ego Eisenberga, Woody’ego Harrelsona, Islę Fisher, Dave’a Franco i niezastąpionego Morgana Freemana. Do ekipy dołączają także świeże, imponujące nazwiska: Rosamund Pike, Justice Smith, Dominic Sessa oraz Ariana Greenblatt. To połączenie doświadczenia z nową energią, które ma dać serii nowe życie. Za kamerą stanął Ruben Fleischer - specjalista od energicznego, pełnego humoru kina akcji („Venom”, „Zombieland”). Zwiastun nie pozostawia złudzeń: będzie szybko, efektownie i z twistami, które potrafią zaskoczyć nawet największych sceptyków filmowej magii. A co najważniejsze: „Iluzja 3” po 10 latach wchodzi do polskich kin właśnie dziś. I choć pierwsi recenzenci są podzieleni, jedno jest pewne - „Iluzja 3” ponownie budzi emocje. Film ma najwyższy wynik „świeżości” w historii serii na Rotten Tomatoes (60%), a krytycy filmowi podkreślają, że produkcja łączy absurdalną zabaw…

Iluzja-3-ef6a057.jpg
width: 1400
height: 900

Najnowszy film Safdie trzyma w napięciu i nie daje o sobie zapomnieć. Dwayne Johnson stworzył rolę, która wymyka się schematom
type: item
date: 2025-11-08T16:00:04.000Z
creator: Weronika Zontek
subject: Kultura
subject: emily blunt
subject: filmy
subject: kino
subject: premiery filmowe
description: W swoim najnowszym filmie, specjalizujący się w bezbłędnych thrillerach psychologicznych, Benny Safdie rekonstruuje gatunek kina sportowego. „Smashing Machine” to nie opowieść o słynnym herosie, a człowieku w kryzysie. To też najlepsza rola Dwayna Johnsona w jego karierze, ale czy przyniesie mu Oscara?
encoded: Spis treści: Kulisy produkcji filmu „Smashing Machine” Maszyna do miażdżenia – o czym opowiada film „Smashing Machine”? Estetyka filmu „Smashing Machine” Gdzie oglądać film „Smashing Machine”? Dwayne Johnson w roli zapaśnika? Brzmi jak kino akcji z obowiązkowym nokautem w trzecim akcie. Ale „Smashing Machine” idzie pod prąd i zamiast siłowej narracji serwuje opowieść o kruchej męskości, samotności i cenie sukcesu. Benny Safdie w swoim solowym reżyserskim debiucie nie tworzy sportowego widowiska, lecz intymny portret człowieka, który nie potrafi znieść przegranej, ani na ringu, ani w życiu. Kulisy produkcji filmu „Smashing Machine” Benny Safdie, do tej pory kojarzony był z wizualnym chaosem i neurotyczną intensywnością tym razem obiera zupełnie inny kierunek. W swoim pierwszym samodzielnym projekcie fabularnym zatytułowanym „Smashing Machine”, reżyser proponuje portret zawodnika mieszanych sztuk walki, Marka Kerra, który daleki jest od hollywoodzkich schematów. Nie celebruje tryumfu, nie gloryfikuje upadku, a zamiast wielkich momentów, mamy tu ciszę szatni, drżenie dłoni po walce i powolne oddalanie się od bliskich. Kerr to postać autentyczna, zapaśnik, dwukrotny mistrz UFC, który w drugiej połowie lat 90. był uważany za jednego z najbardziej niepokonanych zawodników w historii MMA. Safdie nie sięga jednak po biograficzny przegląd całej kariery. Jego obraz obejmuje zaledwie trzy lata z jego życia, od momentu szczytu w 1997 roku do bolesnego upadku na początku nowego milenium. Główne akcenty nie padają na kolejne zwycięstwa na ringu, ale na złożone relacje rodzinne, kryzys psychiczny, uzależnienie od opioidów i walkę z własnym ego. Kamera Maceo Bishopa unika celebracji walk, zamiast tego często filmuje je zza lin, z dystansu dalekich planów, które odbierają brutalnym scenom dynamikę, zamieniając je w statyczne obrazy fizycznego trudu. Maszyna do miażdżenia – o czym opowiada film „Smashing Machine”? Tytułowa „maszyna do miażdżenia” to nie tylko sportowe alter ego Kerra…

Smashing-Machine-film-54f4ddd.jpg
width: 1400
height: 900

Gdyby nie oni, te kultowe dzieła nie odniosłyby takiego sukcesu. Zestawienie 6 najpiękniejszych duetów filmowych wszech czasów
type: item
date: 2025-11-02T10:00:15.000Z
creator: Weronika Zontek
subject: Kultura
subject: filmy
subject: kino
subject: rankingi
description: O statusie arcydzieła świadczy nie tylko wrażliwość reżysera, kreatywność scenarzysty czy umiejętności operatora. Niektóre z filmowych sukcesów, twórcy zawdzięczają przede wszystkim... doskonałym kreacjom aktorskim! Od legendarnego „Bonnie i Clyde" po kontrowersyjną „Tajemnicę Brokeback Mountain”, to zestawienie podsumowuje najpiękniejsze duety w historii kinematografii.
encoded: Te obrazy, z ich niezapomnianymi duetami, ukazują siłę i piękno relacji międzyludzkich, które, choć często pełne przeszkód, stają się fundamentem filmowych opowieści. Każdy z tych duetów pokazuje, jak różne mogą być formy miłości i przyjaźni, od przygód pełnych buntu po subtelne rozmowy o życiu i uczuciach. To zestawienie ukazuje sześć najpiękniejszych duetów ekranowych, które udowadniają prawdziwość frazeologizmu „co dwie głowy to nie jedna”. 1. „Bonnie i Clyde”, reż. Arthur Penn (1967) W „Bonnie i Clyde” Arthur Penn stworzył niezapomniany duet, który na zawsze zapisał się w historii kina. Warren Beatty i Faye Dunaway w rolach tytułowych bohaterów, Bonnie Parker i Clyde’a Barrowa, wykreowali postacie pełne sprzeczności, pioniersko łącząc romantyzm z brutalnością. Ich historia to opowieść o miłości i przestępczości, której nie da się zapomnieć. Ich dynamika jest elektryzująca, Bonnie i Clyde to para, która w swojej brawurze, pasji i młodzieńczej naiwności nie boi się łamać zasad, nawet jeśli oznacza to konfrontację z wymiarem sprawiedliwości. Ich historia miała ogromny wpływ na kinematografię, wprowadzając zupełnie nową jakość do kina sensacyjnego. 2. „Thelma i Louise”, reż. Ridley Scott (1991) „Thelma i Louise” to film, który nie tylko zrewolucjonizował sposób patrzenia na kobiece postacie w kinie, ale również stworzył jeden z najbardziej ikonicznych duetów filmowych w historii. Geena Davis i Susan Sarandon w rolach tytułowych bohaterek towarzyszą sobie w podróży, która zaczyna się jako niewinna, escapistyczna przygoda, a kończy w konfrontacji z brutalną rzeczywistością. Ich siostrzeńska przyjaźń, pełna zaufania, buntu i odwagi, inspiruje do dziś. To film o wolności, przekraczaniu granic i walce o własną tożsamość, który jest jednocześnie pełen humoru, emocji i refleksji na temat roli kobiet we współczesnym społeczeństwie. 3. „Leon zawodowiec”, reż. Luc Besson (1994) W „Leonie zawodowcu” Jean Reno i Natalie Portman stworzyli duet, który wciągnął widzów w pełen emoc…

okladk-d26d430.png
width: 1210
height: 542

Melancholijny nastrój, oniryczne opowieści i gesty silniejsze od słów. TOP 5 najważniejszych filmów francuskich. Numer 2. to perełka Nouvelle Vague
type: item
date: 2025-11-02T10:00:06.000Z
creator: Weronika Zontek
subject: Kultura
subject: filmy
subject: francja
subject: kino
subject: rankingi
description: To kino, w którym sen przenika się z rzeczywistością, a melancholia staje się formą miłości. Francuskie filmu udowadniają, że gest, spojrzenie czy cisza potrafią być równie wymowne co słowa. Oto zestawienie pięciu najważniejszych francuskich filmów, które uczyniły z emocji sztukę i zmieniły oblicze światowej kinematografii.
encoded: Te dzieła nie tylko inspirują największych współczesnych twórców, ale przede wszystkim ukształtowały obecną branżę filmową i nauczyły nas wrażliwości. Od przełomowych dzieł artystów Nowej Fali, po oniryczne opowieści o ponadczasowym przekazie. To zestawienie to przewodnik po najważniejszych francuskich dziełach, które na zawsze zapisały się w historii kinematografii. 1. „400 batów”, reż. François Truffaut (1959) „400 batów” to film, który zapoczątkował słynną, francuską Nową Falę oraz erę kina autorskiego. To także debiut reżyserski François Truffaut i prawdopodobnie najbardziej osobiste dzieło w jego karierze. To wnikliwa opowieść o Anoine Doinel'u, chłopcu dorastającym w Paryżu, który stopniowo oddala się od świata dorosłych. Zaniedbywany przez rodziców, źle traktowany w szkole i nierozumiany przez otoczenie, rozpoczyna okres buntu, który nie rodzi się z nienawiści, a z potrzeby wolności. Reżyser za sprawą postaci Antoine (będącej jego dziecięcym alterego) rewolucjonizuje postrzeganie dziecka w kinematografii. Ukazując jego pełnowymiarowy i złożony charakter, unika sentymentalizmu i upiększeń, za to opowiada z humanistyczną wrażliwością. W „400 batów” Truffaut umieścił wszystkie elementy Nowej Fali, a w tym nieprofesjonalnych aktorów, liczne improwizacje, zdjęcia w plenerach, a także subiektywny punkt widzenia. Twórca mistrzowsko połączył realizm obyczajowy z poetyckim nastrojem wolności, tworząc ponadczasową opowieść o trudnościach dojrzewania w świecie skrojonym pod dorosłych. 2. „Do utraty tchu”, reż. Jean-Luc Godard (1960) To arcydzieło, które ukształtowało współczesną kinematografię. Legenda francuskiej Nowej Fali, Jean-Luc Godard w „Do utraty tchu” opowiada historię, zafascynowanego gangsterskim kinem amerykańskim, Michela, który sam ucieka przed wymiarem sprawiedliwości. Jako azyl wybiera Paryż, gdzie ukrywa się w domu swojej dziewczyny Patricii. To film pełen błyskotliwych dialogów, będący oknem na świat francuskiej stolicy lat 60. Lecz to nie fabuła przyn…

ok-53e6d6b.png
width: 1317
height: 740

Wizjoner, który na zawsze zmienił historię kinematografii. Ten brawurowy serial dokumentalny na Apple TV zdradza kulisy życia Martina Scorsese
type: item
date: 2025-10-31T11:09:44.000Z
creator: Weronika Zontek
subject: Kultura
subject: Apple TV
subject: filmy
subject: kino
subject: martin scorsese
subject: serial dokumentalny
description: To jeden z najbardziej rozpoznawalnych reżyserów w historii. Jego dzieła do dziś przyciągają do kin rzesze widzów i pobijają rekordy oglądalności. Martin Scorsese to niewątpliwie legenda współczesnej kinematografii, a kim jest tak na prawdę? Odpowiedź znajdziesz oglądając najnowszą produkcję Apple TV – serial dokumentalny „Pan Scorsese”.
encoded: Spis treści: Kulisy serialu „Pan Scorsese” Legenda, wizjoner, marzyciel – o czym opowiada serial „Pan Scorsese”? Gdzie oglądać serial „Pan Scorsese”? Jeden z najbardziej wyczekiwanych dokumentów tego sezonu już dostępny na platformie Apple TV. Prywatne archiwum, osobiste anegdoty i szereg komentarzy od największych twórców branży filmowej. Poznaj prawdziwe kulisy sławy wizjonera współczesnej kinematografii – Martina Scorsese. Kulisy serialu „Pan Scorsese” Rebecca Miller doskonale wie jakimi zasadami rządzi się branża filmowa. Jako aktorka zadebiutowała w 1988 roku, jednakże szybko zrozumiała, że swoją miłość do kina musi eksplorować jeszcze silniej. Tak więc, w 1995 roku na świat wyszła „Angela”, pierwsze dzieło Miller w roli reżyserki. Doskonały debiut podbił najważniejsze festiwale filmów niezależnych, a w tym Sundance oraz Gotham, zdobywając cztery statuetki, z czego trzy wylądowały w dłoniach samej twórczyni. Niespełna 2 lata temu mieliśmy szansę podziwiać jej kunszt w kinowym hicie „Miłość bez ostrzeżenia”, który w Polsce był głośno dyskutowany za sprawą angażu Joanny Kulig. Miller powróciła w tym roku, kontynuując passę dokumentu o życiu słynnego ojca, w brawurowym serialu dla Apple TV, który jest najambitniejszym dotychczas powstałym portretem legendy kina – Martina Scorsese. Niezależnie od tego czy jest się zagorzałym fanem kinematografii, czy też filmy traktuje się jako formę źródło rozrywki, nazwisko tego reżysera znają wszyscy. Martin Scorsese to człowiek legenda, którego kariera rozpoczęła się… 7 dekad temu, co na stan obecny daje mu status jednego z najaktywniejszych twórców w historii. W skład jego bogatej filmografii, choć trudnej do oszacowania, wchodzi około 70 produkcji, a w tym tak nieoczywiste pozycje jak teledysk do piosenki „Bad” Michaela Jacksona czy czterogodzinny dokument „Bez stałego adresu: Bob Dylan”, w którym wypowiada się sam muzyk. Pełnometrażowych filmów fabularnych wyreżyserował 27, obsypując statuetkami Oscara około 18 współpracowni…

GettyImages-78683908-420c60d.jpg
width: 3000
height: 1974

Bella vita na wielkim ekranie. TOP 6 najpiękniejszych włoskich filmów. Numer drugi zawsze mnie wzrusza
type: item
date: 2025-10-26T08:15:02.000Z
creator: Weronika Zontek
subject: Kultura
subject: kino
subject: paolo sorrentino
subject: rankingi
subject: włochy
description: To zestawienie jest miłosnym listem skierowanym do włoskiej kinematografii, która od zawsze uważana była za jedną z czołowych na arenie międzynarodowej. Zapierające dech w piersi krajobrazy, niepowtarzalny klimat la dolce vita i legendarni reżyserzy. Te sześć filmów to okno na świat słonecznej Italii.
encoded: 1. „Osiem i pół”, reż. Federico Fellini (1963) To film, który zdefiniował pojęcie kina jako sztuki osobistej. Fellini opowiada historię reżysera Guido (Marcello Mastroianni), uwięzionego między twórczym kryzysem a własnymi wspomnieniami. Narracja „Osiem i pół” jest jak sen – płynna, oniryczna i pełna symboli. Kamera sunie przez świat marzeń, wspomnień, kobiecych twarzy i dziecięcych fantazji, tworząc obraz człowieka poszukującego sensu w chaosie. Dzięki temu dziełu mamy okazję zajrzeć w fascynujące wnętrze legendarnego reżysera, bez którego branża kinematografii nie miałaby swej obecnej formy. 2. „Cinema Paradiso”, reż. Giuseppe Tornatore (1988) Kino jako wspomnienie, dzieciństwo jako magia. Tornatore opowiada historię Salvatore, chłopca dorastającego w małym sycylijskim miasteczku, który zafascynowany jest światłem projektora i ciepłem starego kina. „Cinema Paradiso” to hymn o miłości do filmu, ale też o przemijaniu, które nie odbiera wspomnieniom blasku. To właśnie dzięki temu dziełu zakochałam się w kinie, a gdy tylko zapominam o jego magicznych właściwościach, szybko powtarzam seans. Trudno przejść obojętnie obok monumentalnej ścieżki dźwiękowej autorstwa legendy włoskiej muzyki, Ennio Morricone, która doskonale oddaje nostalgiczną atmosferę historii. 3. „Listonosz”, reż. Michael Radford (1994) „Listonosz” to film o prostocie, która staje się poezją. Zamieszkujący jedną z małych, włoskich wysepek Mario jest lokalnym listonoszem. Pewnego dnia do jego rodzinnego miasteczka przyjeżdża słynny poeta, Pablo Neruda, uciekający przed chilijskim reżimem. Między mężczyznami szybko pojawi się przyjacielska relacja, w której dominują rozmowy o słowach, miłości i pięknie świata. Scenariusz filmu jest niczym wiersz – melancholijny i emocjonalny, a każde wypowiadane zdanie niesie ze sobą magię poezji i siłę słońca Italii. To film o tym, że sztuka potrafi zmienić człowieka, a uczucia, nawet te nieśmiałe i niewypowiedziane, są najczystszą formą życia. 4. „Życie jest piękne”, reż…

Nienas-2cca06b.png
width: 998
height: 665

Mało kto o nim słyszał, a to jeden z najpiękniejszych filmów ostatnich lat. Prawdziwa perła, którą trzeba zobaczyć
type: item
date: 2025-10-24T11:17:49.000Z
creator: Antonina Kaliciak
subject: Wideo
subject: filmy
subject: kino
description: W świecie kina, gdzie głośne premiery i spektakularne produkcje często przyciągają całą uwagę, łatwo przeoczyć filmy, które nie krzyczą, ale szepczą – subtelnie, cicho, a jednak zostawiają trwały ślad w sercu widza. Taką właśnie perełką jest „Perfect Days” w reżyserii Wima Wendersa. Choć wielu o nim nie słyszało, to jeden z najpiękniejszych filmów ostatnich lat. Dlaczego warto go zobaczyć?
encoded: Spis treści: Codzienność, która staje się poezją Piękno prostoty Dlaczego warto zobaczyć „Perfect Days”? Codzienność, która staje się poezją Głównym bohaterem „Perfect Days” jest Hirayama, mężczyzna pracujący jako sprzątacz toalet publicznych w Tokio. Jego życie wydaje się monotonne, wręcz przewidywalne – codziennie te same rytuały, te same ulice, te same czynności. Jednak właśnie w tej powtarzalności kryje się magia filmu. Wenders z niezwykłą wrażliwością pokazuje, jak codzienność może być źródłem piękna i inspiracji, jeśli tylko nauczymy się patrzeć uważnie. „Perfect Days” to film, w którym najważniejsze rzeczy dzieją się między słowami. Obserwujemy bohatera, jego gesty, spojrzenia, drobne rytuały. Każdy kadr jest jak obraz – przemyślany, pełen detali, nastrojowy. Muzyka, dźwięki miasta, szelest liści – wszystko to buduje atmosferę, która otula widza i pozwala zanurzyć się w świecie Hirayamy. Piękno prostoty W dobie, gdy kino często stawia na efekty specjalne, nagłe zwroty akcji i spektakularne emocje, „Perfect Days” zachwyca prostotą. To film o tym, co naprawdę ważne: o uważności, wdzięczności za małe rzeczy, o odnajdywaniu szczęścia w codziennych chwilach. To także opowieść o samotności, ale nie tej bolesnej – raczej o samotności wybranej, która daje przestrzeń do refleksji i bycia w zgodzie ze sobą. Nie sposób nie wspomnieć o poruszającej roli Kōji Yakusho, który wciela się w Hirayamę. Jego gra jest subtelna, wyważona, pełna czułości i autentyczności. Aktor pokazuje, jak wiele można wyrazić bez słów – wystarczy spojrzenie, uśmiech, drobny gest. Za tę rolę Yakusho został doceniony na wielu festiwalach filmowych, a jego kreacja na długo pozostaje w pamięci. Dlaczego warto zobaczyć „Perfect Days”? To film, który pozwala się zatrzymać, odetchnąć, spojrzeć na życie z innej perspektywy. W świecie pełnym pośpiechu i hałasu „Perfect Days” jest jak łyk świeżego powietrza, przypomnienie, że szczęście można znaleźć w najprostszych rzeczach. To prawdziwa perła współczesneg…

Zrzut-ekranu-2025-10-24-122322-8579ee1.png
width: 788
height: 775

Gdyby Bond był kobietą, nazywałby się Skarbek. Jej historia wreszcie doczekała się ekranizacji
type: item
creator: Hanna Zakrzewska
subject: Kultura
subject: Współpraca reklamowa
subject: film biograficzny
subject: kino
description: Choć Krystyna Skarbek była inspiracją dla Iana Fleminga i ulubioną agentką Churchilla, przez lata pozostawała w cieniu. Film „Skarbek”, który wejdzie do kin 3 października, przedstawia niezwykłe życie kobiety, która rzuciła wyzwanie historii. W roli głównej Morgane Polański, a na drugim planie pojawiają się m.in. Agata Kulesza i Piotr Adamczyk.
encoded: James Bond został wymyślony. Krystyna Skarbek istniała naprawdę. Dla wielu to wciąż nieznane nazwisko, choć jej dokonania miały wpływ na losy II wojny światowej. Była pierwszą kobietą-agentką, której powierzono operacyjne zadania terenowe w ramach brytyjskiego wywiadu. Przed wojną została wybrana Miss Polonia, była też mistrzynią jeździectwa. Później, w realiach wojennego chaosu, przyjęła wiele tożsamości – udawała prostytutkę, sprzątaczkę, nauczycielkę. Skarbek działała samotnie, za linią wroga. Przenosiła przez góry propagandowe materiały, nawiązywała kontakt z ruchem oporu, przekazywała aliantom informacje z okupowanej Polski. Była „ulubionym szpiegiem Winstona Churchilla” i – co może zaskakiwać – inspiracją dla postaci Jamesa Bonda. Za każdą z tych masek kryła się jednak ta sama osoba: sprytna, nieustraszona i piekielnie inteligentna polska szpiegini. I choć za życia stała się legendą, przez dziesięciolecia pozostawała w cieniu historii. Aż do teraz. Film „Skarbek” w reżyserii Jamesa Marquanda to próba oddania sprawiedliwości tej niezwykłej postaci. To nie tylko kino gatunkowe, ale też wyraz hołdu dla kobiety, która – jak mówi odtwórczyni głównej roli Morgane Polański – „jest absolutnie fascynująca”. Czas na kobiety na pierwszym planie „Ile jeszcze kobiet zostało przemilczanych przez historię?” – to pytanie powraca w kontekście filmu „Skarbek”. Przez lata w filmach szpiegowskich kobiety były jedynie tłem dla męskich bohaterów – femmes fatales, pomocniczkami i kochankami. Krystyna Skarbek łamała schematy w życiu, a teraz również w kinie. Jak mówi reżyser James Marquand, jego zamiarem było spojrzenie na wszystko w trochę głębszy sposób i zadanie pytań o to, co kryje się pod powierzchnią heroizmu. Krystyna nie odnajdywała się bowiem w czasach pokoju i to wojna dawała jej poczucie życiowego sensu. W filmie staje się archetypem tragicznej bohaterki – silnej, lecz naznaczonej wewnętrzną pustką. Gwiazdorska obsada i europejski rozmach W roli tytułowej wystąpiła Morgane…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/64/2025/09/ThePartisanScreenerProRes422HQ23102024.mov12000750091-d617411.jpg
width: 1200
height: 795