Ten thriller zdobył 5 najważniejszych Oscarów i do dziś hipnotyzuje mrokiem. Po 35 latach wraca do kin
„Milczenie owiec” wraca na wielki ekran. Film Jonathana Demme’a, który przyniósł Jodie Foster i Anthony’emu Hopkinsowi role życia, zostanie pokazany w odrestaurowanej wersji 4K.
W tym artykule: „Milczenie owiec” wraca do kin po 35 latach Film, który zdobył „Wielką Piątkę” Oscarów Jodie Foster i Anthony Hopkins w rolach, których nie da się zapomnieć „Milczenie owiec” wraca do kin po 35 latach Są filmy, które mimo upływu lat nie tracą nic ze swojej siły. „Milczenie owiec” zdecydowanie należy do tego grona. Thriller Jonathana Demme’a z 1991 roku po 35 latach od premiery wraca do polskich kin w odrestaurowanej wersji 4K. Ogólnopolska re-premiera została zapowiedziana na 12 czerwca 2026 roku, a film będzie można obejrzeć w oryginalnej wersji językowej z polskimi napisami. Powrót „Milczenia owiec” na duży ekran to coś więcej niż nostalgiczny seans. To okazja, by przypomnieć sobie film, który na stałe wszedł do historii kina i popkultury. Historia młodej kadetki FBI, Clarice Starling, która prowadzi śledztwo w sprawie brutalnego mordercy Buffalo Billa, do dziś działa z podobną intensywnością. Zwłaszcza gdy na ekranie pojawia się doktor Hannibal Lecter, genialny psychiatra, morderca i kanibal, z którym Clarice musi podjąć niebezpieczną psychologiczną grę. Film, który zdobył „Wielką Piątkę” Oscarów „Milczenie owiec” to jeden z zaledwie trzech filmów w historii, którym udało się zdobyć tak zwaną „Wielką Piątkę” Oscarów. Produkcja została nagrodzona w najważniejszych kategoriach: najlepszy film, najlepsza reżyseria, najlepszy scenariusz oraz najlepsze pierwszoplanowe role aktorskie dla Jodie Foster i Anthony’ego Hopkinsa. Ten wynik do dziś pozostaje jednym z najbardziej imponujących osiągnięć w historii Akademii. Obok „Milczenia owiec” w tym elitarnym gronie znajdują się tylko „Ich noce” Franka Capry oraz „Lot nad kukułczym gniazdem” Miloša Formana. Nie chodzi jednak wyłącznie o statuetki. Film Demme’a wciąż fascynuje tym, jak precyzyjnie buduje napięcie. Nie potrzebuje nadmiaru efektów ani dosłowności. Wystarczają spojrzenia, cisza, dialogi i wrażenie, że każde słowo może zmienić układ sił między bohaterami. Jodie Foster i Anthony Hopkins w rolach, których nie da się zapomnieć Trudno dziś wyobrazić sobie „Milczenie owiec” bez Jodie Foster i Anthony’ego Hopkinsa, choć oboje nie byli oczywistymi wyborami od samego początku. Do roli Clarice Starling rozważano między innymi Michelle Pfeiffer, Emmę Thompson, Meg Ryan, Andie MacDowell i Melanie Griffith. Hannibala Lectera miał początkowo zagrać Gene Hackman, który był też brany pod uwagę jako reżyser filmu. Ostatecznie to Foster i Hopkins stworzyli duet, który przeszedł do historii kina. Ona jako ambitna, młoda agentka FBI, próbująca odnaleźć się w świecie zdominowanym przez mężczyzn. On jako Lecter, elegancki, lodowato spokojny i absolutnie niepokojący. Ich rozmowy są sercem filmu, bardziej przypominają pojedynek niż klasyczne przesłuchanie. To właśnie dzięki nim „Milczenie owiec” pozostaje thrillerem, który nie tylko straszy, ale też hipnotyzuje. Warto dodać, że film powstał na podstawie powieści Thomasa Harrisa z 1988 roku, a postać Hannibala Lectera była inspirowana prawdziwym lekarzem, którego pisarz poznał w meksykańskim więzieniu. Być może dlatego ekranowy Lecter do dziś wydaje się tak niepokojąco wiarygodny. I właśnie dlatego powrót „Milczenia owiec” do kin może być jednym z najciekawszych wydarzeń dla miłośników klasyki kina w 2026 roku.
Fani grozy długo na to czekali. Nicolas Cage powróci w kontynuacji jednego z najstraszniejszych filmów ostatnich lat
„Kod zła” nie tylko przyciągnął fanów mrocznych historii, ale też udowodnił, że kino grozy wciąż potrafi zaskakiwać. Teraz wiemy już, że świat wykreowany przez Osgooda Perkinsa powróci na wielki ekran.
W tym artykule: Paramount przejmuje stery, a ekipa kreatywna zostaje na pokładzie Longlegs wraca, ale to ma być nowa historia Dlaczego akurat ten horror dostał drugie życie Data już jest, cierpliwość staje się częścią doświadczenia Paramount przejmuje stery, a ekipa kreatywna zostaje na pokładzie Za kontynuację w tym świecie odpowiada teraz Paramount Pictures, które przejęło prawa do marki. To przesunięcie ciężaru gatunkowego z niezależnego fenomenu w stronę dużego studia ma też swój bardzo konkretny, produkcyjny kontekst: w obiegu pojawiła się informacja, że planowany budżet kolejnego filmu ma wynosić 40–50 mln dolarów. Przy takich liczbach zmienia się skala przedsięwzięcia: więcej dni zdjęciowych, większa logistyka, większe oczekiwania. Równocześnie rdzeń twórczy ma pozostać nienaruszony. Osgood Perkins ponownie ma odpowiadać za reżyserię i scenariusz, a także za produkcję. Producentem ma być również Nicolas Cage. W świecie kina, w którym głośne tytuły często wędrują z rąk do rąk, ta konsekwencja personalna jest sygnałem, że projekt ma zachować tożsamość, która w 2024 roku przyciągnęła do „Kodu zła” widownię spragnioną inteligentnego dreszczu. Longlegs wraca, ale to ma być nowa historia Wiadomo, że Cage ma wrócić do roli Longlegs, opisywanego jako obłąkany seryjny zabójca satanista. Twórcy zapowiadają jednak, że „Kod zła 2” nie będzie opowiadał historii „po” w prostym, sequelowym sensie. Zamiast tego dostaniemy film osadzony w tym samym świecie, z powiązaniami z oryginałem. To istotne przesunięcie akcentu, bo sugeruje bardziej świadome budowanie uniwersum niż odhaczanie kolejnych etapów fabuły. Na razie nie podano szczegółów scenariuszowych. Padają natomiast przypuszczenia, że nowa odsłona może przybrać formę prequela lub historii genezy postaci. Taki kierunek pasuje do obecnej w popkulturze potrzeby dopowiadania tego, co „przed” — znanej zarówno z serialowych franczyz, jak i kina grozy, które coraz częściej stawia na psychologię i konsekwentnie budowany świat przedstawiony. Dlaczego akurat ten horror dostał drugie życie „Kod zła” był jednym z tych tytułów 2024 roku, które potrafią zmienić rozmowę o kinie gatunkowym: nie tylko straszyć, ale też uwodzić formą i atmosferą. Produkcja miała budżet 10 mln dolarów, a jej wynik box office’u na świecie podawany jest na poziomie około 127–128 mln dolarów. To połączenie skromnych kosztów i wysokiego zainteresowania publiczności należy do najbardziej pożądanych scenariuszy w branży. Film zdobył też solidny kapitał wizerunkowy. W serwisie Rotten Tomatoes ma 85% pozytywnych opinii od krytyków i 61% pozytywnych ocen od widzów. W obsadzie, obok Cage’a, znaleźli się Maika Monroe, Blair Underwood i Alicia Witt. W centrum opowieści była młoda agentka FBI Lee Harker: przydzielona do nierozwiązanej od lat sprawy seryjnego mordercy, trafiała na trop okultyzmu i zaszyfrowanych wiadomości, a z czasem odkrywała, że sprawa dotyka jej osobiście. Data już jest, cierpliwość staje się częścią doświadczenia Premiera 14 stycznia 2028 roku oznacza jedno: na powrót do tego świata trzeba będzie poczekać. Dla widzów to długi dystans, dla studia i twórców — czas na dopracowanie tonu, obsady i kierunku, który odróżni kolejną odsłonę od prostego „więcej tego samego”. Jeśli „Kod zła 2” ma być nową historią w tym samym uniwersum, decyzje podjęte teraz będą równie ważne jak sama data w kalendarzu: to one zdecydują, czy widownia dostanie kolejną głośną premierę, czy dopracowany rozdział świata, który już raz zaskoczył rozmachem i dyscypliną.
Krytycy są jednomyślni - Ten serial Apple TV+ to największe zaskoczenie 2026 roku
Nowy serial Apple TV+ już teraz wywołuje ogromne emocje i wszystko wskazuje na to, że będzie jednym z najgłośniejszych tytułów tego roku. „Wdowia Zatoka” przyciąga uwagę nie tylko intrygującą fabułą, ale też rzadko spotykaną zgodnością opinii krytyków, którzy niemal jednogłośnie okrzyknęli go jednym z najlepszych seriali ostatnich miesięcy.
Produkcja balansuje na granicy horroru, czarnej komedii i thrillera i robi to w sposób, który trudno porównać z czymkolwiek innym w streamingu. W tym artykule: Wyspa bez zasięgu, za to z legendą, która nie daje o sobie zapomnieć Horror i komedia w jednym kadrze, czyli ryzyko, które się opłaca Kiedy premiera serialu? Wyspa bez zasięgu, za to z legendą, która nie daje o sobie zapomnieć Nowa Anglia ma w popkulturze wyjątkowy magnetyzm: surowe pejzaże, sól na skórze i cisza, w której aż za łatwo usłyszeć własne lęki. Właśnie w takiej scenerii rozgrywa się „Wdowia zatoka”. W centrum tej niepokojącej pocztówki stoi burmistrz Tom Loftis, grany przez Matthew Rhysa. To bohater skrojony na czasy, w których oczekuje się od liderów jednocześnie pragmatyzmu i emocjonalnej odporności: ma ambicję ożywić podupadającą społeczność, odzyskać szacunek i przestać być postrzegany jako tchórz. Gra idzie jednak o coś bardziej osobistego niż polityczny wizerunek. Loftis chce dla swojego nastoletniego syna lepszej przyszłości, a to pragnienie staje się napędem całej historii. Plan wydaje się prosty: wyciszyć plotki, rozbroić legendy, ściągnąć turystów. I rzeczywiście, sukces przychodzi. Tyle że wraz z nim pojawia się to, czego nie da się wpisać w strategię rozwoju regionu: po dekadach spokoju dawne opowieści zaczynają się urzeczywistniać, a wyspa odsłania mroczne sekrety. Nagle okazuje się, że lokalne historie nie były tylko straszakiem na długie wieczory. Horror i komedia w jednym kadrze, czyli ryzyko, które się opłaca „Wdowia zatoka” gra na kontrastach, zderzając napięcie z humorem i budując komedię na silnie zarysowanych postaciach. To połączenie wymaga precyzji: widz ma jednocześnie chcieć odwrócić wzrok i zostać do końca sceny, jak przy filmach, które fascynują niepokojem. W pierwszych reakcjach krytyków wybrzmiewa właśnie ten paradoks: serial potrafi przestraszyć, a chwilę później rozładować emocje śmiechem. Entuzjazm jest tu wyjątkowo zgodny. „Wdowia zatoka” zebrała 100 proc. pozytywnych opinii na Rotten Tomatoes. Pojawiają się też głosy, że to najmocniejsza propozycja 2026 roku do tej pory. Taki konsensus w świecie seriali, w którym spory o ton, tempo i finały bywają niemal sportem narodowym, działa jak znak jakości i natychmiast podnosi poprzeczkę oczekiwaniom. Twarze i nazwiska, które nadają ton: od Matthew Rhysa po Hiro Muraiego Apple TV+ podgrzewa atmosferę, udostępniając zwiastun premierowych odcinków, a wraz z nim wyraźnie ustawia estetykę opowieści: gatunkowo wymyka się schematom i flirtuje z klimatem kojarzonym z historiami w stylu Jordana Peele’a. Za projektem stoi twórczyni Katie Dippold, a reżyserem i producentem wykonawczym jest Hiro Murai. Producentem wykonawczym jest także Matthew Rhys. Nie bez znaczenia jest też obsada. Obok Rhysa pojawiają się Kate O’Flynn, Stephen Root, Kingston Rumi Southwick, Kevin Carroll, Dale Dickey, K Callan oraz Jeff Hiller. Wśród producentów wykonawczych wymieniani są również Carver Karaszewski i Claudia Shin. To zestaw nazwisk, który sugeruje, że „Wdowia zatoka” będzie opowieścią zespołową: o wyspie, gdzie każda osoba coś ukrywa, a każdy sekret ma swój cień. Kiedy premiera serialu? „Wdowia zatoka” zapowiada się jak elegancki eksperyment z emocjami: z jednej strony obietnica rozrywki, z drugiej pytanie o to, co robimy jako społeczność, kiedy strach staje się walutą, a legenda zaczyna dyktować warunki. Na wyspie, gdzie nie działa internet, najszybciej rozchodzą się historie. I właśnie one, zamiast zniknąć, wracają po swoje. Premiera serialu została zaplanowana na środę, 29 kwietnia 2026 roku.
O tym serialu na Netflix myślałam jeszcze miesiącami po napisach końcowych. To „Sukcesja” zanurzona w gotyckim koszmarze
„Zagłada domu Usherów” to jeden z tych seriali, które wchodzą pod skórę już od pierwszego odcinka i długo nie pozwalają o sobie zapomnieć.
Mike Flanagan zamienia historię o rodzinnej fortunie, władzy i moralnym rozkładzie w mroczną, stylową opowieść, która momentami przypomina „Sukcesję” - tylko z dużo bardziej niepokojącym twistem. „Zagłada domu Usherów” – co to za serial? „Zagłada domu Usherów” to opowieść o rodzinie, która stworzyła ogromne imperium farmaceutyczne. Inspiracją do tej produkcji były dzieła Edgara Allana Poe, ale serial Mike’a Flanagana zyskał nowoczesną formę, aktualizując tematykę do współczesności. Ośmioodcinkowa produkcja Netfliksa, która premierę miała w 2023 roku, zabiera nas do świata rodzeństwa Usherów – Rodericka i Madeline – którzy stworzyli jedną z największych firm farmaceutycznych na świecie Fortunato Pharmaceuticals. Imperium to obiecuje uwolnienie od bólu, ale jego sukces i bogactwo mają swoją cenę. Czas ich zapłaty nadchodzi, kiedy zaczynają ginąć ich najbliżsi. Flanagan nie tylko skutecznie buduje atmosferę grozy, ale także umiejętnie komentuje współczesny świat – społeczeństwo rządzone przez korporacje, konsumpcjonizm i moralny upadek elit. View oEmbed on the source website Kto wchodzi w skład rodziny Usherów? W centrum tej mrocznej opowieści znajduje się rodzina Usherów, która pomimo swojej potęgi, staje przed tragicznymi wyborami. Na początku serialu dowiadujemy się, że niemal wszyscy członkowie rodziny już nie żyją. Wśród nich znajdują się: Roderick Usher (grany przez Bruce’a Greenwooda), który prowadzi biznes farmaceutyczny razem z siostrą, Madeline Usher (Mary McDonnell), bezwzględna i ambitna, będąca sercem imperium, Frederick (Froderick) (Henry Thomas), naturalny następca ojca, ale pozbawiony talentu do zarządzania, Tamerlane (Samantha Sloyan), próbująca kariery w branży wellness, Leo Usher (Rahul Kohli), starzejący się playboy, Victorine Usher (T'Nia Miller), właścicielka kliniki, Camille Usher (Kate Siegel), sprawna PR-ówka dbająca o wizerunek rodziny. Wszystko to zaczyna się kilkanaście lat wcześniej od paktu z tajemniczą kobietą. Z czasem odkrywamy, że rodzina zapłaci za swoje grzechy, za zło, które stworzyła i kłamstwa, które zbudowały jej potęgę. Główne wątki serialu: zbrodnia, kara i sprawiedliwość Fabuła serialu jest pełna zaskoczeń i mrocznych tajemnic. Centralnym motywem jest zbrodnia, jaką popełnili członkowie rodziny Usherów, oraz kara, którą ponoszą ich potomkowie. Historia opowiada o moralnym upadku, pokazując, jak chciwość i brak zasad prowadzą do zniszczenia. Flanagan w mistrzowski sposób rozwija wątek sprawiedliwości, która przychodzi w najmniej oczekiwany sposób, a karą za zło staje się sama śmierć członków rodziny. To nie tylko horror. To także opowieść o władzy i bezkarności Najmocniej działa tu jednak to, że serial nie jest wyłącznie historią o klątwie, śmierci i rodzinnych sekretach. „Zagłada domu Usherów” bardzo celnie pokazuje też mechanizmy władzy, luksusu i bezkarności budowanego na cudzym cierpieniu. To właśnie dlatego tak łatwo porównać ją do „Sukcesji” - tyle że zamiast chłodnej satyry na bogatych dostajemy opowieść, w której każde kłamstwo, każda decyzja i każdy grzech wracają z dużo mroczniejszą siłą. Flanagan nie ukrywa, że interesuje go coś więcej niż sama groza. W serialu wyraźnie pobrzmiewa krytyka świata zdominowanego przez wielkie korporacje, konsumpcjonizm i elity przekonane, że konsekwencje zawsze spotykają kogoś innego. „Zagłada domu Usherów” pokazuje moment, w którym ten porządek zaczyna się rozpadać - i robi to w sposób jednocześnie widowiskowy i bardzo satysfakcjonujący. Co wyróżnia „Zagładę domu Usherów” na tle innych seriali? Przede wszystkim ton. To serial, który jest jednocześnie elegancki, groteskowy, brutalny i bardzo świadomy własnej formy. Gotycka atmosfera nie służy tu wyłącznie budowaniu klimatu - ona wzmacnia wszystko, co najważniejsze: lęk, winę, obsesję i poczucie, że ta historia od początku zmierza ku katastrofie. Bardzo mocnym punktem jest też obsada. Bruce Greenwood, Mary McDonnell, Carla Gugino, Rahul Kohli, Kate Siegel czy Mark Hamill tworzą świat, który jest przerysowany, ale nigdy pusty. Każda z tych postaci wnosi do serialu coś własnego, a dzięki temu „Zagłada domu Usherów” nie zamienia się w efektowną wydmuszkę, tylko naprawdę trzyma emocjonalnie. „Zagłada domu Usherów” nie jest kolejnym serialem, który ogląda się tylko dla fabularnych zwrotów. Oczywiście, jest tu napięcie, są mocne sceny i jest klimat, który momentami naprawdę potrafi przytłoczyć. Ale pod tym wszystkim kryje się też historia o świecie, w którym chciwość, pycha i brak granic prowadzą prosto do katastrofy.
Powstał po to, by straszyć. Widzowie Netflixa rzucili się na tę nowość
Niektóre filmy ogląda się dla przyjemności. Inne - zostają z nami na długo po seansie. „Przeklęta woda”, nowy hit Netflixa, robi jedno i drugie. To horror, który powoli wciąga pod powierzchnię i sprawia, że jeszcze długo po wyłączeniu ekranu zastanawiasz się, co właściwie czai się w ciemności.
Są filmy, które mają nas rozśmieszyć. Są takie, które wzruszają do łez. I są też te, które powstały tylko po to, by wywołać w nas czysty, pierwotny lęk. Horrory od zawsze grają na emocjach, które najchętniej trzymamy pod kontrolą - strachu przed tym, czego nie widać, co czai się gdzieś obok, tuż poza zasięgiem wzroku. I choć przyznaję to bez bicia - to nie jest mój pierwszy wybór na wieczór. Zwykle oglądam je przez palce, zza kołdry albo z pilotem w ręku, gotowa w każdej chwili zrobić pauzę. A jednak coś sprawia, że od czasu do czasu daję się wciągnąć. Zwłaszcza kiedy cały Internet zaczyna mówić jednym głosem. Bo jeśli horror trafia na pierwsze miejsce Netflixa, to znak, że coś jest na rzeczy. I wygląda na to, że my - widzowie - naprawdę lubimy czasem podnieść sobie ciśnienie. Nawet jeśli potem żałujemy, gasząc światło w sypialni. O czym jest „Przeklęta woda”? Zwykły dom, niezwykły koszmar Na pierwszy rzut oka wszystko wygląda znajomo. Rodzina przeprowadza się do nowego domu, próbując zacząć od nowa. Ray - były sportowiec - chce wrócić do formy po chorobie, a przydomowy basen wydaje się idealnym rozwiązaniem. Ma być spokojnie, bezpiecznie, normalnie. Tyle że bardzo szybko okazuje się, że to właśnie woda staje się źródłem niepokoju. Najpierw subtelnie - drobne sygnały, których nie da się do końca wyjaśnić. Potem coraz intensywniej. Nocne kąpiele, dziwne zachowania, uczucie, że ktoś… albo coś, patrzy spod powierzchni. Granica między tym, co realne, a tym, co nadprzyrodzone zaczyna się zacierać. A basen - zamiast być miejscem ukojenia - zamienia się w przestrzeń, której zaczynasz się bać nawet jako widz. View oEmbed on the source website Obsada, która buduje napięcie od pierwszej sceny W centrum tej historii stoi Wyatt Russell, który gra Raya z wyczuwalnym napięciem - jego bohater balansuje między nadzieją a czymś znacznie mroczniejszym. To jedna z tych ról, gdzie wszystko dzieje się trochę „pod skórą”. Partneruje mu Kerry Condon jako Eve - uważna, czujna i coraz bardziej przerażona. To właśnie jej spojrzenie prowadzi nas przez najbardziej niepokojące momenty filmu. Kiedy ona zaczyna się bać, my boimy się razem z nią. Na drugim planie pojawiają się też dzieci, które - jak to często bywa w horrorach - widzą i czują więcej, niż dorośli chcieliby przyznać. I to właśnie ich obecność dodaje tej historii jeszcze większego ciężaru emocjonalnego. Horror, który nie krzyczy - tylko powoli wciąga „Przeklęta woda” nie idzie w tanie straszenie. To nie jest film, który co chwilę podbija dźwięk i liczy na jump scare’y. Tu napięcie buduje się inaczej - ciszą, ciemnością i tym niepokojącym uczuciem, że coś jest nie tak. Motyw wody działa tu wyjątkowo mocno. Z jednej strony przyciąga, uspokaja, daje poczucie bezpieczeństwa. Z drugiej - skrywa coś, czego nie da się zobaczyć. I właśnie na tym kontraście film gra najlepiej. Są momenty, kiedy naprawdę trudno oderwać wzrok. I takie, kiedy masz ochotę go odwrócić - ale i tak patrzysz dalej. Dla kogo jest „Przeklęta woda”? To idealna propozycja dla fanów klimatycznych horrorów, które bardziej „wchodzą w głowę” niż atakują wprost. Jeśli lubisz filmy w stylu „The Ring” czy „It Follows”, ten tytuł bardzo szybko wciągnie cię w swój świat. To też trochę guilty pleasure - seans na wieczór, kiedy chcesz się bać, ale w ten „dobry” sposób. Taki, po którym sprawdzasz jeszcze raz, czy światło w łazience na pewno jest zgaszone. Netflix ma nowy hit. I widzowie już to wiedzą „Przeklęta woda” błyskawicznie trafiła na pierwsze miejsce w TOP 10 Netflixa i trudno się dziwić. To film, który nie potrzebuje wielkich efektów, żeby przyciągnąć uwagę. Wystarczy pomysł, klimat i to jedno pytanie, które zostaje z tobą na długo: co tak naprawdę kryje się pod powierzchnią? Film jest już dostępny na Netflixie i właśnie tam robi największe zamieszanie. Jeśli szukasz czegoś na wieczór, co wywoła dreszcze i nie pozwoli od razu zasnąć - to zdecydowanie jeden z tych tytułów, które warto dodać do swojej listy.
Stephen King był zachwycony. Ten "found footage horror" już wkrótce trafi na Netfliksa i zelektryzuje fanów grozy
Lubię się bać podczas seansu, ale jeszcze bardziej cenię momenty, gdy horror zaskakuje pomysłem. „Późna noc z diabłem” robi właśnie to – bawi się konwencją, klimatem retro i telewizyjną estetyką, tworząc film, który straszy nie tylko historią, ale też swoją formą.
Niektóre horrory straszą potworami, inne atmosferą. „Późna noc z diabłem” („Late Night with the Devil”) robi jedno i drugie – i robi to w sposób, który trudno pomylić z jakimkolwiek innym filmem ostatnich lat. Niskobudżetowa produkcja braci Cairnes niespodziewanie stała się jednym z najbardziej komentowanych horrorów ostatniego czasu. W Polsce film dotąd funkcjonował głównie w obiegu festiwalowym i VOD, ale już 15 marca trafi na Netfliksa, gdzie ma szansę zdobyć zupełnie nową publiczność. Talk-show, który zamienia się w koszmar Akcja filmu przenosi widzów do Halloween 1977 roku. W studiu telewizyjnym trwa specjalne, transmitowane na żywo wydanie popularnego talk-show „Night Owls”. Prowadzący program Jack Delroy (David Dastmalchian) znajduje się w trudnym momencie swojej kariery – oglądalność spada, a presja stacji rośnie. By przyciągnąć widzów, Delroy decyduje się na odważny krok i zaprasza do studia ekspertów od zjawisk paranormalnych, okultyzmu i parapsychologii. Kulminacją programu ma być rozmowa z dziewczynką, która – jak twierdzą jej opiekunowie – jest opętana. To, co zaczyna się jak sensacyjny telewizyjny eksperyment, szybko zamienia się w niepokojące widowisko, nad którym nikt nie jest w stanie zapanować. A wszystko dzieje się na oczach milionów widzów. View oEmbed on the source website Horror w estetyce lat 70. Jednym z największych atutów filmu jest jego forma. „Późna noc z diabłem” została zrealizowana w konwencji found footage, dzięki czemu widzowie oglądają rzekomo odzyskany zapis kontrowersyjnego odcinka talk-show z lat 70., uzupełniony o materiały zza kulis. Stylizowana scenografia, analogowa estetyka obrazu i charakterystyczna dynamika telewizji tamtych lat sprawiają, że film momentami przypomina autentyczne archiwalne nagranie. Dzięki temu napięcie narasta niemal niezauważalnie, a widz zaczyna mieć wrażenie, że ogląda coś, co nigdy nie powinno zostać pokazane publicznie. W centrum wydarzeń znajduje się Jack Delroy – prowadzący, który z każdym kolejnym segmentem programu coraz bardziej traci kontrolę nad sytuacją. Zachwyt krytyków i… Stephena Kinga Film miał premierę na festiwalu SXSW w marcu 2023 roku, gdzie szybko stał się jednym z najbardziej dyskutowanych tytułów wydarzenia. Krytycy docenili przede wszystkim jego oryginalną formę i umiejętność budowania napięcia. Na Rotten Tomatoes produkcja zdobyła aż 97% pozytywnych recenzji krytyków na ponad dwieście opinii, a wśród widzów wynik ten wynosi około 82%. Do grona fanów filmu dołączył także Stephen King, który napisał w mediach społecznościowych: „To jest absolutnie genialne. Nie mogłem oderwać oczu”. Taka rekomendacja w świecie horroru działa jak najlepsza możliwa reklama. Czy to nowy klasyk horroru? W ostatnich latach kino grozy coraz częściej eksperymentuje z formą, ale rzadko robi to tak skutecznie jak film braci Cairnes. „Późna noc z diabłem” łączy retro estetykę lat 70., konwencję telewizyjnego show i narastający, niemal dokumentalny niepokój. To horror, który nie opiera się wyłącznie na jump scare’ach. Zamiast tego stopniowo wciąga widza w sytuację, która z każdą minutą staje się coraz bardziej niepokojąca. Jeśli wierzyć zachwytom krytyków i rekomendacji Stephena Kinga, mamy do czynienia z jednym z najbardziej oryginalnych horrorów ostatnich lat – i filmem, który ma wszystkie cechy przyszłego klasyka gatunku. Już 15 marca produkcja trafi jednak na Netfliksa, co prawdopodobnie znacząco zwiększy jej popularność w Polsce i sprawi, że horror braci Cairnes dotrze do znacznie szerszej publiczności.
Zdobył 90% pozytywnych recenzji i wywołał konsternację. Głośny "body horror" trafił w końcu do streamingu
Pamiętacie głośny tytuł "Together", który wstrząsnął światem horroru w 2025 roku? Produkcja opowiada o parze, której ciała i relacja ulegają przerażającej przemianie po upiornym incydencie w leśnej jaskini. Film właśnie trafił na popularną platformę streamingową.
Po seansie "Together" ludzie w większości wychodzili z poczuciem: "co to właściwie było?". Ten głośny horror, który zadebiutował na festiwalu Sundance w 2025 roku, od pierwszych minut miesza w konwencjach, łącząc elementy body horroru z dramatem i czarnym humorem. Role główne odgrywają Alison Brie i Dave Franco, prywatnie para z długoletnim stażem. "Together" równie mocno bawi, co przyprawia o dreszcze, a jego dosłowna wizja bliskości zapada na długo w pamięci. Jeśli spodobała wam się "Substancja" z Demi Moore to "Together" będzie dobrym wyborem. Teraz będzie można obejrzeć "Together" w domowym zaciszu, dzięki Prime Video. Produkcja już zwróciła uwagę użytkowników i wszystko wskazuje na to, że może stać się hitem platformy. "Together": tragiczna wycieczka do lasu zmienia wszystko W centrum szokującego body horroru "Together" znajdują się Millie Wilson i Tim Brassington. Po przeprowadzce do malowniczej, leśnej miejscowości bohaterowie decydują się na wycieczkę, która w jednej chwili przekreśla ich dotychczasowe życie. Upiorna ulewa zmusza ich do schronienia się w jaskini, a nad ranem odkrywają, że ich nogi połączyła lepka, obślizgła substancja. To niepokojące odkrycie staje się początkiem przerażającej serii wydarzeń i groteskowej transformacji ich ciał oraz związku. Główni bohaterowie "Together" razem w życiu i na ekranie W role Millie i Tima wcielają się Alison Brie i Dave Franco, którzy są małżeństwem od 2017 roku. Ich autentyczna relacja i emocje nadają historii wyjątkowego realizmu. To właśnie prawdziwe napięcia i bliskość między aktorami w połączeniu z klaustrofobiczną atmosferą sprawiają, że widz zostaje wciągnięty w spiralę lęku, współuzależnienia i makabrycznej przemiany. "Together" redefiniuje pojęcie body horroru, bo to nie tylko opowieść o fizycznej transformacji, ale też brutalna metafora związkowej współzależności i utraty kontroli nad własnym losem. Tim i Millie, początkowo postrzegani jako idealna para, szybko stają się ofiarami własnych przyzwyczajeń i rutyny. Ich relacja zaczyna się rozpadać, gdy każde z nich próbuje zachować odrębność, a jednocześnie są zmuszeni do wspólnego znoszenia przerażającej przemiany Film zebrał entuzjastyczne recenzje i przez długi czas utrzymywał się na poziomie 100% pozytywnych opinii na Rotten Tomatoes, a obecnie może pochwalić się prawie 90% pozytywnych recenzji. "Together" w streamingu "Together" umiejętnie łączy body horror z elementami thrillera psychologicznego, folk horroru, a nawet romantycznej komedii. Dla wielu widzów może stać się kultowym tytułem, ale z pewnością będą i tacy, którzy nie będą chcieli tego jeszcze raz powtórzyć. Film można obejrzeć na Prime Video.
Takiej roli Hugh Granta się nie spodziewałam. Ten film wywołał u mnie ciarki
Na Canal+ wpadł film, który zaskoczy nawet fanów Hugh Granta - „Heretic” to klaustrofobiczny thriller posiadający cechy psychologicznego horroru, w którym amant z komedii romantycznych pokazuje mroczną stronę siebie, jakiej jeszcze nie widzieliście.
Zazwyczaj unikam horrorów - po seansie boję się zejść do piwnicy po ogórki do obiadu, a jak wiadomo, obiad bez kiszonych ogórków to nie obiad w polskim domu. Jednak tym razem postanowiłam się skusić. Skoro Hugh Grant - mój ukochany amant z „Notting Hill” i „Cztery wesela i pogrzeb” - wziął udział w tym projekcie, pomyślałam, że nie może być aż tak strasznie. Cóż, napiszę wprost - cieszę się, że obejrzałam go w domu, bo po wyjściu z kina bałabym się własnego cienia... Ale nie z powodu strachu jaki wywołują zywkle horrory, a z psychopatycznej gry w jaką wciąga widza scenariusz tego filmu. „Heretic” nie jest horrorem w stylu „Piły” czy słynnego „Rec.”. Tu nie ma strasznych klaunów wyskakujących zza rogu i hektolitrów krwi sączącej się na ekran. To znacznie bardziej skomplikowana, klaustrofobiczna i psychologiczna opowieść, w której Hugh Grant udowadnia, że czarny charakter pasuje do niego znacznie bardziej, niż romantyczny uwodziciel. „Heretic” w końcu dostępny online. Horror czy thriller psychologiczny? Film zaczyna się jak rasowe coming-of-age: poznajemy dwie młode mormonki, siostrę Barnes (Sophie Thatcher) i siostrę Paxton (Chloe East), które wędrują od domu do domu, szerząc słowo Boże. Trafiają do domu pana Reeda (Grant), z pozoru miłego, starszego mężczyzny, który oferuje im gościnę i jagodowy deser. Szybko okazuje się jednak, że dziewczyny trafiły pod zły adres. Reed, z gracją amanta i błyskotliwością intelektualisty, zaczyna prowadzić z nimi grę intelektualną, podważając fundamenty ich wiary i logicznego myślenia. To nie jest typowy horror. Beck i Woods stworzyli dzieło, które balansuje między napięciem, filozoficzną refleksją a klaustrofobicznym strachem. Pan Reed odsłania przed dziewczynami swoje obsesyjne teorie o religii, wplatając w nie odwołania do Spider-Mana, Monopoly czy Jar Jar Binksa, a widz powoli zaczyna czuć, że sam znalazł się w pułapce intelektualnej gry. View oEmbed on the source website Hugh Grant - czarny charakter jakiego nie znacie Hugh Grant w „Heretic” jest absolutnie fascynujący. Jego postać początkowo wydaje się uroczym, niegroźnym gospodarzem, lecz z czasem ukazuje twarz misjonarza własnego, niepokojącego porządku. To rola, która może oznaczać nowy rozdział w jego karierze - po latach komedii romantycznych, starych amantów i kilku kinowych wpadkach, wreszcie pokazuje, że czarny charakter to jest coś w czym czuje się jak ryba w wodzie. Sophie Thatcher („Yellowjackets”) i Chloe East („Pokolenie”) świetnie mu sekundują - nie pozwalają Grantowi zdominować ekranu, a jednocześnie nie ustępują w dynamice gry psychologicznej. Fenomen „Heretic”. Gdzie obejrzeć najnowszy film z Hugh Grantem? „Heretic” działa na kilku poziomach jednocześnie: jest thrillerem, studium psychologicznym i przemyślaną opowieścią o wierze, racjonalności i moralnych wyborach. Zmusza widza do refleksji, zmieniając klasyczne wyobrażenia o kinie grozy. To film, który zapada w pamięć, choć finał może nie każdemu przypaść do gustu - jest mniej dopracowany niż wcześniejsze akty, ale nie odbiera to całościowego wrażenia mocy i niepokoju. Film miał premierę kinową w 2024 roku i szybko stał się jednym z tych tytułów, o których mówiło się więcej, niż można by się spodziewać po „zwykłym horrorze”. Teraz „Heretic” jest już dostępny w ramach abonamentu Canal+ online - idealnie na seans, po którym idąc do kuchni po herbatę i tak sprawdzicie, czy drzwi są na pewno zamknięte.
Polka za kamerą nowego hitu Netflixa! Serial od twórców „Stranger Things” już budzi ogromne emocje
Netflix szykuje nowy horror psychologiczny od twórców „Stranger Things” - i to z polskim akcentem. Weronika Tofilska, reżyserka znana m.in. z pracy przy „Reniferku”, stanęła za kamerą aż czterech odcinków serialu „Something Very Bad Is Going To Happen” („Tu zdarzy się coś strasznego”).
Tym razem klimat serialu ma być wyraźnie inny: zamiast nostalgii i sci-fi - psychologiczny horror, który rozgrywa się w scenerii pozornie bezpiecznej, a jednak pełnej napięcia. Weronika Tofilska dołącza do twórców „Stranger Things” w nowej mrocznej produkcji Netfliksa Weronika Tofilska, polska reżyserka znana m.in. z pracy nad „Reniferkiem” i „Love Lies Bleeding”, została zaangażowana do wyreżyserowania aż czterech odcinków nowego serialu Netflixa „Something Very Bad Is Going To Happen”. Produkcja ta tworzona jest przez Upside Down Pictures, a nadzór producencki pełnią Matt i Ross Dufferowie – znani z hitu „Stranger Things”. Tofilska nie tylko stanęła za kamerą, ale również pełni funkcję producentki wykonawczej. Jej obecność w zespole twórczym to dowód na rosnące zaufanie globalnych platform streamingowych do polskich twórczyń i twórców. Horror na weselu: o czym opowiada „Tu zdarzy się coś strasznego”? To psychologiczny horror, którego akcja rozgrywa się w ciągu siedmiu dni po ślubie młodej pary. Każdy z ośmiu odcinków przedstawia jeden dzień z ich życia w odosobnionej posiadłości należącej do rodziny pana młodego. To właśnie tam zaczynają się dziać niepokojące i coraz bardziej przerażające wydarzenia, które ujawniają mroczne sekrety rodziny. Według zapowiedzi Netfliksa, serial przedstawia dramatyczne następstwa niepokojącego ślubu, a napięcie będzie wzrastać z dnia na dzień. Sceneria odizolowanej posiadłości potęguje uczucie klaustrofobii i niepokoju, co ma znacząco podnieść poziom emocji u widzów. Serial ma być opowieścią o strachu przed poślubieniem niewłaściwej osoby oraz o rodzinnych tajemnicach. Kiedy premiera serialu „Tu zdarzy się coś strasznego”? Premiera serialu „Tu zdarzy się coś strasznego” została zaplanowana na 26 marca 2026 roku. Całość produkcji, obejmująca osiem odcinków, będzie dostępna na platformie Netflix. Oczekiwania wobec produkcji są wysokie, zwłaszcza że jest to pierwsza produkcja serialowa firmowana przez Dufferów po zakończeniu „Stranger Things”. Biorąc pod uwagę zapowiedzi producentów oraz twórców, serial ma szansę przyciągnąć fanów gatunku i stać się kolejnym hitem Netfliksa.
Hollywood już typuje zwycięzcę. Thriller dostępny na HBO Max może przejść do historii Oscarów
„Grzesznicy” to film, który nie schodzi z ust ekspertów i krytyków filmowych od jego premiery w 2025 roku. Już teraz wielu uznaje go za głównego faworyta do zbliżających się Oscarów.
W tym artykule: Film Ryana Cooglera zdominował prognozy przed Oscarami 2026 „Grzesznicy” potwierdzają swoją siłę wynikami w box office „Grzesznicy”– fabuła, która trzyma w napięciu Michael B. Jordan w podwójnej roli – aktorski popis Reżyser Ryan Coogler – jak łączy gatunki w jednym filmie Film Ryana Cooglera zdominował prognozy przed Oscarami 2026 Jak informuje portal „Variety”, film „Sinners” w reżyserii Ryana Cooglera może zdobyć aż 15 nominacji do Oscarów. To oznaczałoby, że produkcja przejdzie do historii jako najbardziej nominowany film wszech czasów. Dotychczasowy rekord to 14 nominacji – osiągnięcie, którego dokonali twórcy filmów takich jak „Titanic”, „Wszystko o Ewie” oraz „La La Land”. „Grzesznicy” mają szansę ich prześcignąć i zapisać się na kartach historii kina. „Grzesznicy” potwierdzają swoją siłę wynikami w box office „Sinners” nie tylko wzbudza entuzjazm wśród krytyków i ekspertów, ale również odnosi ogromny sukces komercyjny. Film zarobił prawie 370 milionów dolarów w box office, co czyni go jednym z największych hitów roku 2025. Ten wynik potwierdza, że produkcja zdobyła serca szerokiej publiczności, co może wpłynąć na jej szanse podczas Oscarów. Sukces kasowy często idzie w parze z uznaniem Akademii, a w tym przypadku może mieć decydujące znaczenie. „Grzesznicy”– fabuła, która trzyma w napięciu "Grzesznicy" to film, który łączy gatunki – od horroru, przez dramat społeczny, po muzyczny film z bluesową duszą. Akcja toczy się na amerykańskim Południu lat 30. XX wieku, w czasach Wielkiego Kryzysu, gdzie bracia bliźniacy, Smoke i Stack, powracają z Chicago do swojego rodzinnego miasteczka w Missisipi. Celem ich powrotu jest otwarcie klubu bluesowego w starym tartaku. Marzą o tym, by dać swojej społeczności kawałek radości w tym trudnym okresie. Jednak nic nie idzie zgodnie z planem. Po zmroku do klubu zaczynają przychodzić tajemniczy goście, którzy twierdzą, że chcą tylko pograć. Z czasem ich prawdziwe intencje wychodzą na jaw, a fabuła staje się coraz mroczniejsza. Kiedy społeczne napięcia i brutalność Południa, w tym rasizm i Ku Klux Klan, wkraczają do ich życia, bracia stają przed wyborem, który może zniszczyć ich marzenia. Michael B. Jordan w podwójnej roli – aktorski popis W filmie „Grzesznicy” Michael B. Jordan daje prawdziwy popis swojego talentu, wcielając się w dwie główne postacie – Smoke’a i Stacka. Jego podwójna rola wciąga od pierwszych minut filmu, a jego obecność na ekranie hipnotyzuje widza. Każda scena z jego udziałem jest pełna emocji i napięcia, które tylko potęguje mroczną atmosferę filmu. Obok niego na ekranie pojawiają się inni świetni aktorzy, tacy jak Jack O’Connell, Wunmi Mosaku oraz nominowana do Oscara Hailee Steinfeld. Ich występy, szczególnie w kontekście napiętej atmosfery i trudnej sytuacji społecznej, tylko wzmacniają wrażenie, że „Grzesznicy” to film, który zmusza do refleksji i zaskakuje na każdym kroku. Reżyser Ryan Coogler – jak łączy gatunki w jednym filmie Reżyser Ryan Coogler, znany z takich hitów jak „Czarna pantera” czy „Creed”, postanowił stworzyć film, który łączy różne gatunki w oryginalny sposób. W „Grzesznikach” płynnie przechodzi od elementów muzycznych i dramatycznych do mrocznych i przerażających scen, które pełne są napięcia i nieoczekiwanych zwrotów akcji. Coogler, który jest również autorem scenariusza, pokazuje swoje mistrzostwo w tworzeniu opowieści, które angażują widza na wielu poziomach. Jego reżyseria sprawia, że film nie tylko bawi, ale i zmusza do przemyśleń o rasizmie, przemocy i społeczeństwie lat 30. XX wieku. Kiedy i gdzie obejrzeć „Grzesznicy”? Premiera na Max „Grzesznicy” zadebiutowali na dużych ekranach w kwietniu 2025 roku, zdobywając 97% pozytywnych recenzji na Rotten Tomatoes. Co więcej, wampiryczny horror w samym tylko weekendzie otwarcia zgromadził globalnie ponad 106 milionów dolarów wpływów – 45 milionów dolarów z kin w USA i 61 milionów dolarów z rynków zagranicznych. Dzięki ogromnemu zainteresowaniu i pozytywnym opiniom film trafił na platformę streamingową Max 4 lipca 2025 roku. To świetna okazja, by obejrzeć jeden z najbardziej intrygujących filmów roku bez wychodzenia z domu. Film jest dostępny dla subskrybentów platformy, a jego mroczny klimat, pełen muzyki, napięcia i niesamowitych zwrotów akcji, z pewnością zadowoli fanów kina, którzy szukają czegoś nowego i oryginalnego. Jeśli jeszcze nie widzieliście „Grzeszników”, nie czekajcie – teraz jest idealny moment, by wciągnąć się w ten hipnotyzujący świat.