Elle.pl
type: channel
link: https://www.elle.pl
date: 2025-08-20T08:42:02.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Antonina Tosiek: „Pamiętników nie piszą kobiety szczęśliwe” [WYWIAD]
items: Latynoski manifest. Jak Ameryka Łacińska inspiruje i rewolucjonizuje popkulturę?
items: Rekordowa cena wywoławcza za zdjęcie. „Skrzypce Ingresa” Man Raya mają szansę stać się najdroższą fotografią w historii
items: Pół damsko pół męsko – burzliwa historia ubrań androgynicznych
items: Akcja Żonkile 2020, upamiętniająca powstanie w getcie warszawskim, przeniosła się do sieci. Tysiące osób przypinają dziś wirtualne kwiaty
items: Powstał projekt o niezwykłych Polkach, które nie bały się być sobą. Posłuchajcie ich portretów audio
items: "Brakująca połowa dziejów". Powstała książka o zapomnianych kobietach w polskiej historii
items: "Solidarność - pomyśl o tym"

Antonina Tosiek: „Pamiętników nie piszą kobiety szczęśliwe” [WYWIAD]
type: item
date: 2025-08-20T08:42:02.000Z
creator: Gabriela Trojanowska
subject: Kultura
subject: historia
subject: kobiety
subject: książki
subject: reportaż
subject: wywiady
description: Pełne wstydu, trudnych doświadczeń, ale i humoru czy dystansu — o czym i jak kobiety pisały pamiętniki w XX wieku? Z Antoniną Tosiek rozmawiamy o potrzebie pisania, wspólnotach kobiet i tradycji pamiętnikarstwa poprzedniego stulecia ukazanej w jej nowej książce.
encoded: Gabriela Cąber, redaktorka ELLE.pl: Skąd pomysł na sięgnięcie po takie źródła historyczne jak pamiętniki? Z jednej strony są one intymne, a z drugiej — bardzo „namacalne”. Antonina Tosiek: Zarówno w latach 30., jak i w PRL-u monografie pamiętników konkursowych były publikowane, choć pamiętniki autorstwa kobiet stanowiły w nich mniejszość. Te częściej były redagowane i w większym stopniu, niestety, ocenzurowane. Ja na pamiętniki wpadłam absolutnie przez przypadek — na pierwszym roku studiów polonistycznych znalazłam w antykwariacie wybór pamiętników z lat 30., wydany w latach 50., czyli również bardzo specyficzny i dostosowany do ówczesnych wymogów politycznej cenzury. A mimo to pamiętniki mnie zachwyciły: zarówno poruszającą treścią, jak i niepowtarzalnym językiem, poetyką. Wtedy jeszcze nie wiedziałam, że istniała cała, kilkudziesięcioletnia tradycja pamiętnikarstwa konkursowego. Zaczęłam szukać informacji na ten temat i okazało się, że był to gigantyczny i masowy zryw piśmienniczy polskiego społeczeństwa. Z dzisiejszej perspektywy uważam, że konkursy pamiętnikarskie to jedno z najważniejszych zjawisk w historii literatury XX wieku. Jeśli pomyślimy, że do końca lat 90. zorganizowano ponad 1500 takich konkursów, a w archiwum Towarzystwa Przyjaciół Pamiętnikarstwa u progu lat 90. było 900 tysięcy rękopisów... To są ogromne liczby… Dokładnie. To skala zupełnie nieporównywalna z żadną inną praktyką pisarską czy piśmienniczą. Niestety – na skutek decyzji prywatnych właścicieli, którzy w latach 90. przejęli budynek archiwum TPP w Rudnie, zdecydowana większość kolekcji uległa zniszczeniu, zachowało się około 10% wszystkich rękopisów z ponad siedmiu dekad tradycji konkursowej. Ja pracuję niemal wyłącznie na oryginalnych rękopisach, także tych z lat 30. Pamiętnikom konkursowym z kolejnych dekad poświęciłam pracę licencjacką, magisterską, obecnie kończę doktorat. Ale to w 2022 roku, podczas pierwszej kwerendy do książki, spędziłam w archiwum trzy miesiące. Codziennie przez k…

Antonina-Tosiek-99e9508.jpg
width: 1200
height: 900

Latynoski manifest. Jak Ameryka Łacińska inspiruje i rewolucjonizuje popkulturę?
type: item
date: 2025-05-27T10:02:21.000Z
subject: Kultura
subject: Lifestyle
subject: historia
subject: moda
description: Od kuchni, przez muzykę i kino, po modę. Energiczny koloryt Ameryki Łacińskiej inspiruje dziś każdą dziedzinę popkultury, udowadniając, że rewolucja jest latynoską.
encoded: Spis treści: Tango, flamenco i Dior Gorączka latynoskiej nocy w muzyce Z ulic Buenos Aires na paryskie wybiegi Lokalne rzemiosło Kiedy redaktor Marcin Świderek zamawia u mnie ten artykuł, wychodzę z wystawy kolumbijskiej artystki Olgi de Amaral w paryskiej Fondation Cartier, na którą ledwo udaje mi się zdobyć bilet. W tłumie podziwiam instalacje z cieniutkich niteczek, sztukę spoza Europy – abstrakcyjne, wielkoformatowe prace, bardzo haptyczne, zmieniające się w zależności od punktu patrzenia. Bardzo rzemieślnicze, tekstylne, a jednocześnie monumentalne, niesamowicie pracujące ze światłem. Dzieje się to chwilę po tym, jak pierwsza latynoska aktorka Zoe Saldaña odbiera Oscara za „Emilię Pérez” (co prawda za rolę drugoplanową, ale za film z Meksykiem w tle, nominowany w 13 katego - riach). Tydzień wcześniej na eksperckich spotkaniach debatuje - my, dlaczego Willy Chavarria i Grace Wales Bonner to obecnie najgorętsze nazwiska w męskiej modzie… Wieczorami moją uwagę przykuwa serial Netfliksa nawiązujący do wielkiej literatury i osadzony w Ameryce Łacińskiej. „Sto lat samotności” to ekranizacja powieści Gabriela Garcíi Márqueza – swoją drogą kultowej w Polsce już w momencie wydania w latach 70. XX wieku. To zupełnie inna narracja o Ameryce Łacińskiej niż równie chętnie oglądany przeze mnie „Narcos” – łączący w po - pularnej wyobraźni świat kultury latynoskiej z kartelami i prze - stępczością. Ten pierwszy, choć podzielił krytyków, wpisuje się w aktualne fascynacje świata zachodniego – poszukiwanie duchowości, magii życia, tęsknotę za naturą. View Gallery on the source website Tango, flamenco i Dior W maju ubiegłego roku podobne zachwyty doprowadziły do powstania kolekcji cruise marki Dior. Maria Grazia Chiuri tłumaczyła, że Meksyk, w którym również zrealizowano pokaz, to kraj z duszą, bo jest konstelacją miejsc, które wywołują emocje. Dom mody nie pierwszy raz się nim inspirował – sam Christian Dior w 1947 roku stworzył model sukni Meksyk, a kilka lat później sprzedawał …

glowna-396214a.jpg
width: 2574
height: 3861

Rekordowa cena wywoławcza za zdjęcie. „Skrzypce Ingresa” Man Raya mają szansę stać się najdroższą fotografią w historii
type: item
date: 2022-02-17T16:00:42.000Z
creator: tolarybicka
subject: Kultura
subject: fotografia
subject: historia
subject: sztuka
description: Ceny dzieł sztuki zawsze budzą kontrowersje. Najdrożej sprzedany obraz to aktualnie “Salvator Mundi” (“Zbawiciel Świata”) autorstwa Leonardo da Vinci wyceniony na 450.3 mln dolarów. Płótno wylicytował książę, biznesmen i minister kultury Badr bin Abdullaha Al Sauda pochodzący z Arabii Saudyjskiej.
encoded: Rekordy na rynku sztuki Każda kolejna pozycja na liście najdroższych obrazów świata budzi nie mniejsze emocje “Interchange” Willema de Kooninga (300 milionów dolarów), “Gracze w karty” Paula Cézanne'a (250 milionów dolarów) oraz “When Will You Marry?” Paula Gaugina (210 milionów dolarów). Kwoty, na które wyceniano dotychczas fotografię były zdecydowanie niższe. Powoli jednak sumy, jakie kolekcjonerzy sztuki są w stanie zapłacić za to medium, rosną. Aktualnie najdroższym sprzedanym zdjęciem jest pseudonaturalistyczny krajobraz rzeki Ren wykonany przez Andreasa Gursky’ego. Uchwycony kadr zachowany jest w konwencji ściśle minimalistycznej, dzięki usuniętym cyfrowo przez artystę zbędnym elementom. Został on kupiony za 4 miliony dolarów. „Skrzypce Ingresa” Man Raya Dzieło to już niebawem może stracić miano najdroższego na rzecz symbolicznego już dla XX wieku surrealistycznego aktu Mana Raya “Skrzypce Ingresa”. Cena wywoławcza dzieła ustawiona przez dom aukcyjny Christie's to 5 mln USD. Estymacje sięgają nawet 7 milionów dolarów. Za dwa lata zdjęcie będzie obchodziło swoją 100 rocznicę powstania. Stworzone zostało z udziałem jego muzy i jednocześnie kochanki Kiki de Montparnasse. Fotografia jest nawiązaniem do obrazu “Kąpiąca się” Jean-Auguste-Dominique Ingresa, którego pasją była gra na skrzypcach. Man Ray, wzbogacił plecy modelki malując na nich kształty przywodzące na myśl skrzypce. W ten nieoczywisty sposób nawiązuje do fascynacji jaką malarz darzył instrument, a on sam swoją muzę. „Skrzypce Ingresa” znajdą się na aukcji w Nowym Jorku już w maju tego roku.

le-violon-d-ingres-man-ray2-bd0a663.jpeg
width: 3000
height: 2000

Pół damsko pół męsko – burzliwa historia ubrań androgynicznych
type: item
date: 2021-08-01T14:10:32.000Z
subject: Moda
subject: high fashion
subject: historia
subject: historia mody
subject: moda
description: W 1431 roku Joanna D’Arc została spalona na stosie, między innymi za noszenie męskich ubrań. Jej tuniki, koszule, nogawice, broń oraz włosy ścięte „na chłopaka” były uznane za niemoralne i sprzeczne z kobiecą przyzwoitością. Dziś na szczęście już nikt nikogo na stosie nie pali (przynajmniej nie dosłownie), a za sprawą jeszcze kilku skandalistek wiele elementów męskiej garderoby na stałe zagościło w damskiej szafie.
encoded: Kobieta pod krawatem już nas nie dziwi, natomiast mężczyźni w spódnicach wciąż jeszcze są kuriozum. Billy Porter czy Harry Styles udowadniają wprawdzie, że sztywne ramy “męskości” są tylko złudzeniem. Ale chyba minie jeszcze trochę czasu zanim w sklepach zniosą podział na dział damski i męski. Gdyby jednak nasza pamięć nie była tak dziurawa, pamiętaliśmy, że jeszcze całkiem niedawno spodnie były ostatnią rzeczą, jaką założyłaby kobieta, a szpilki stanowiły właściwie atrybut męski. Moda nie zna prostego, binarnego podziału i historia niektórych elementów ubioru dobitnie to potwierdza. Które ubrania zmieniły lub zatraciły swoją pierwotną przynależność płciową? Demoralizacja ma dwie nogawki Wyobrażacie sobie, że w upalny dzień nie możecie wskoczyć w swoje ukochane shorty. Albo, że wyjście w waszym ulubionym garniturze do pracy mogłoby przyciągnąć gapiów i wywołać skandal. No cóż gdyby nie pewne cztery kobiety, to byłaby nasza dzisiejsza rzeczywistość, a frazeologizm „kto nosi w domu spodnie” niestety wciąż miałby rację bytu. Jako pierwsza o wpisanie spodni w kanon damskiej garderoby zaciekle walczyła w drugiej połowie XIX wieku Amelia Bloomer. Wcześniej ten element stroju był akceptowany u kobiet tylko pod postacią bieliźnianych pantaletów złożonych z dwóch osobnych nogawek i zakładanych pod nieco krótsze suknie. Bloomer – działaczka ruchu kobiecego i wydawczyni pisma „The Lily” – pragnęła, uwolnić kobiety z modnego wówczas stroju, składającego się z wielu warstw ciężkich halek i niezwykle ciasnych staników. Zaczęła więc nosić się na modłę turecką, pod krótką tunikę z baskinką wkładała spodnie o baloniastych nogawkach. I nie zawahała się tym strojem pochwalić wszem i wobec w swojej gazecie. Nakład gwałtownie wzrósł, a w prasie zaczęły pojawiać się karykatury wyśmiewające nową modę. Wkrótce Bloomer uznano za synonim kobiety zdemoralizowanej i została potępiona przez opinię publiczną. Jednak mimo to praktyczny strój znalazł wiele wielbicielek i kobiece spodnie zaczęły wp…

pol-damsko-pol-mesko-burzliwa-historia-ubran-androgynicznych-c6684e9.jpeg
width: 683
height: 1024

Akcja Żonkile 2020, upamiętniająca powstanie w getcie warszawskim, przeniosła się do sieci. Tysiące osób przypinają dziś wirtualne kwiaty
type: item
date: 2020-04-19T12:21:35.000Z
creator: Aleksandra Zawadzka
subject: Lifestyle
subject: Ludzie
subject: Edukacja
subject: historia
subject: muzeum
subject: żonkile
description: Dziś mija 77 lat od powstania w getcie warszawskim. Tegoroczne obchody wydarzenia są jednak inne niż zwykle - w całości przeniosły się do internetu.
encoded: Żółty kwiat, który upamiętnia rocznicę powstania w getcie warszawskim, symbolizuje pamięć, szacunek i nadzieję oraz przypomina postać Marka Edelmana, ostatniego przywódcy Żydowskiej Organizacji Bojowej, który w rocznice wydarzenia dostawał właśnie takie kwiaty od anonimowej osoby. Kilka lat temu Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN uruchomiło akcję "Żółte Żonkile" i przyłączyły się do niej tysiące szkól, bibliotek oraz instytucji kultury z wielu polskich i zagranicznych miast (między innymi Warszawy, Katowic, Płocka oraz krajów takich jak USA, Izarel, Dania, Niemcy). Co roku wolontariusze rozdawali na ulicach ponad sto tysięcy symbolicznych żonkili, które przypinane do odzieży miały pomóc uczcić pamięć o powstaniu. W tym roku, ze względu na pandemię koronawirusa, cała akcja upamiętniająca przenosi się do sieci. Z okazji 77. rocznicy wybuchu powstania w getcie warszawskim tysiące osób przypięło wirtualnego żonkila udostępniając na Facebooku, Instagramie i Twitterze specjalne grafiki, przygotowane przez POLIN oraz pokazało swoje zdjęcia z prawdziwymi lub papierowymi kwiatami (muzeum udostępniło na swojej stronie instrukcję krok po kroku wykonania własnego żonkila z gotowego szablonu). Powstał też specjalny żonkilowy filtr na Instagram Stories. W myśl hasła #ŁączyNasPamięć swoje wsparcie pokazali między innymi Krzysztof Zalewski, Dorota Wellman, Dawid Podsiadło, Andrzej Seweryn i Barbara Kurdej-Szatan. Seria wydarzeń związana z upamiętnieniem 19 kwietnia 1943 roku również przeniosła się do sieci. Bez wychodzenia z domu można dziś obejrzeć na Facebooku muzeum między innymi wykład profesora Jacka Leociaka o doświadczeniach cywilnych podczas powstania w getcie warszawskim, wziąć udział w spacerze Beaty Chomątowskiej "Tu było getto" i posłuchać jak Andrzej Seweryn czyta fragmenty "Zdążyć przed Panem Bogiem".

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/64/2024/11/cdd9efc089f767bfca222393e80d4e270ecdbecc-f73e54c.png
width: 1287
height: 715

Powstał projekt o niezwykłych Polkach, które nie bały się być sobą. Posłuchajcie ich portretów audio
type: item
date: 2019-03-06T09:55:45.000Z
subject: Lifestyle
subject: Współpraca reklamowa
subject: audiobook
subject: dzień kobiet
subject: Edukacja
subject: feminizm
subject: historia
subject: kobiety
subject: storytel
description: Narcyza Żmichowska, Izabela Czartoryska i Zofia Stryjeńska. Znacie te nazwiska? To tylko kilka z wyjątkowych kobiet związanych z Polską, o których opowiedziały m.in. Magda Mołek, Gosia Baczyńska i Marta Dyks w wyjątkowym projekcie Storytel "Jej historia. Portret audio".
encoded: Nie szukajcie idealnego prezentu na Dzień Kobiet - w obliczu tych opowieści wszystkie wydają się miałkie. W marcu i w kwietniu, dzięki Storytel, poznamy postaci, które ukształtowały współczesne kobiety, a o których wcale nie jest tak głośno. Bohaterki szokujące, wzbudzające podziw i niezwykle silne. O siedmiu Polkach, które nie bały się być sobą w trudnych dla kobiet czasach, opowiedziało ELLE i Storytel siedem współczesnych kobiecych wzorów. Audio portret niezwykłych Polek Siedmioodcinkowa seria "Jej historia. Portret audio" wystartuje 6 marca - co tydzień w aplikacji Storytel będzie można znaleźć nową opowieść o kobiecie, która zmieniała polską rzeczywistość. Spis treści jest naprawdę imponujący. Otwiera go Narcyza Żmichowska – powieściopisarka i prekursorka feminizmu w Polsce, a dalej jest jeszcze ciekawiej: mecenaska sztuki i założycielka pierwszego muzeum w Polsce – Izabela Czartoryska, Maria Kwaśniewska, czyli medalistka olimpijska, która brała czynny udział w ruchu oporu podczas II wojny światowej, Zofia Kielan-Jaworowska – paleontolożka, odkrywczyni nowego gatunku dinozaurów, gwiazda filmowa lat 60. Elżbieta Czyżewska, Zofia Stryjeńska – najsłynniejsza artystka polskiego międzywojnia i Jadwiga Piłsudska, czyli polska pilotka i córka Józefa Piłsudskiego. Dodajmy do tego, że projekt narodził się z zamiłowania do dawnych historii i kobiecych sylwetek pisarki Weroniki Wierzchowskiej oraz pomysłu uczczenia rocznicy przyznania praw wyborczych kobietom, na który wpadła dziennikarka Monika Frenkiel. Wierzchowska, która ma już na koncie m.in. serial audio "Pani doktor" o pierwszej polskiej lekarce Annie Tomaszewicz-Dobrskiej, wybierała bohaterkę do nowego projektu i wtedy odpowiedzialny za Storytel Original Marcin Zwierzchowski zaproponował jej opracowanie serialu non-fiction, który w każdym odcinku opowiadałby o innej historycznej postaci. Gdy do inicjatywy dołączyła Frenkiel, która opracowała sto biogramów wyjątkowych Polek, "Jej historia. Portret audio" nabrała os…

portrety-audio-niezwyklych-polek-w-storytel-10dd993.jpeg
width: 1200
height: 720

"Brakująca połowa dziejów". Powstała książka o zapomnianych kobietach w polskiej historii
type: item
date: 2018-11-15T16:30:41.000Z
creator: Aleksandra Zawadzka
subject: Kultura
subject: feminizm
subject: historia
subject: kobiety
subject: książki
description: "Maria Skłodowska-Curie". To prawdopodobnie najczęstsza i niestety zwykle jedyna odpowiedź, jaka pada na pytanie o wybitne Polki. Ewentualnie jeszcze: "królową Jadwiga", "królowa Bona" i "Irena Sendlerowa". Dlaczego nie znamy innych? Co z całą resztą? Rozwiązania przez ostatnie miesiące szukała intensywnie Anna Kowalczyk i tak powstała jej książka "Brakująca połowa dziejów. Krótka historia kobiet na ziemiach polskich".
encoded: "Jak to możliwe, że spytani o ważne w dziejach naszego kraju wydarzenia czy procesy, opowiadamy o nich, jakby ich uczestnikami byli jedynie mężczyźni?" pyta odważnie autorka, a ta myśl towarzyszy przez wszystkie rozdziały jej książki. Czy to zdziwienie ma rzeczywiście sens? Gdzie się podziały tamte kobiety? Spróbujmy sobie przypomnieć lekcje historii, nazwy ulic albo wizerunki na banknotach. Są to, owszem, zasłużeni mężczyźni, ale każde pytanie o powód braku kobiet w tych kategoriach historycznych kończy się prawie zawsze zdziwieniem i argumentami (jak to nazwała na podstawie własnych doświadczeń Anna Kowalczyk) "przepisywania historii na siłę". Z takich właśnie niejasności zrodził się pomysł napisania "Brakującej połowy dziejów", lektury, w której dziennikarka poszukiwała odpowiedzi na nurtujące ją pytania: Czy rzeczywiście kobiety w ogóle nie przyczyniły się do polskiej historii i nie dokonały niczego ważnego? A jeśli rzeczywistość jest inna niż znamy - gdzie one się wszystkie podziały? "Długo szukałam książki, która odpowie mi na wszystkie te pytania. Nie znalazłam jednej takiej, a że sporo po drodze przeczytałam i dla siebie odkryłam, postanowiłam sama taką książkę napisać" przyznaje autorka w rozmowie z ELLE.pl. Anna Kowalczyk przepytała więc historyków, badaczy i ekspertów, przewertowała tysiące stron w książkach i tropiła najmniejsze wzmianki. "Historią kobiet interesuję się od lat, czytam, gromadzę materiały, oglądam filmy i wystawy, robię notatki. Ale samo pisanie to ponad rok intensywnej, codziennej pracy, tysiące stron przeczytanych artykułów naukowych i książek, dziesiątki konsultacji z badaczami, około dwudziestu długich wywiadów z nimi. I nieustanne próby zagęszczania tej wiedzy w jakąś lekkostrawną esencję" opowiada. Kowalczyk, która jest dziennikarką i blogerką, wsparli nie tylko historycy i badacze, ale też ilustratorka i artystka wizualna Marta Frej. "Brakująca połowa dziejów. Krótka historia kobiet na ziemiach polskich". O czym jest książka? O kob…

brakujaca-polowa-dziejow-b369aad.jpeg
width: 823
height: 1179

"Solidarność - pomyśl o tym"
type: item
date: 2014-06-04T13:34:20.000Z
creator: ELLE
subject: Kultura
subject: historia
subject: polska
subject: solidarność
subject: Społeczeństwo
subject: wydarzenia
description: Mamy dla Was wyjątkowe wideo poświęcone 25. rocznicy triumfu Solidarności i tym samym demokracji w Polsce.
encoded: O Solidarności się śpiewa, dedykuje jej spektatkle i wiece. Mało kto potrafi o tej przełomowej historycznie idei mówić prosto i bez patosu. Pokazujemy Wam wyjątkowy materiał grupy Film Produkcja, która postanowiła ukoronować 25 lat naszej wolności bardzo oszczędnym w formie, ale bogatym w treść wideo. Posłuchajcie, czym jest i była Solidarność dla pokolenia świadków wielkich zmian. W materiale "Solidarność - pomyśl o tym" 36 znanych Polaków odpowiada na pytanie, o to jakie znaczenie ma dziś dla nich słowo „solidarność”. Czesław Mozil, Anna Mucha, Wojciech Modest Amaro, Jarosław Kuźniar, Jacek Santorski, Janina Ochojska, Beata Pawlikowska, Agnieszka Graff, Michał Rusinek Aga Zaryan czy Jacek Żakowski – to tylko niektórzy z rozmówców, którzy zgodzili się podzielić refleksją na temat rozumienia terminu „solidarność” i kondycji polskiego społeczeństwa w jego kontekście. View oEmbed on the source website W materiale prasowym na temat produkcji czytamy: Słowo „solidarność” od dekad poprzedza polską wolność – to powstanie ruchu związkowego „Solidarność” zapoczątkowało drogę ku III RP, wszyscy pamiętamy hasło „Nie ma wolności, bez solidarności”, a i teraz Nagroda Solidarności zostanie wręczona w przededniu obchodów 25-lecia wolności. Mimo to „solidarność” wydaje się istnieć w cieniu wolności. Z rozmów z bohaterami filmu wyłania się intrygująca społeczna diagnoza. Bohaterowie, choć doświadczeni i świadomi swego miejsca w społeczeństwie, nie dają jednoznaczniej odpowiedzi na pytanie o osobistą i społeczną diagnozę „solidarności”. Zamiast tego stawiają pytania, na które muszą odpowiedzieć ci, którym zależy na Polsce i Polakach. Pierwsza wersja filmu ma 9 minut, a powstała z kilkunastu godzin materiału. „Nasz film to eksperyment. Jesteśmy ciekawi na ile w świecie nowych mediów taka rozmowa na tematy fundametnalne jest możliwa” – mówi pomysłodawca projektu, Mateusz Kirstein, dyrektor zarządzający Film Produkcji. Reżyserką projektu jest Aleksandra Terpińska, wielkorotnie nagradza…

solidarnosc-pomysl-o-tym-1697e89.jpeg
width: 1560
height: 876