Polska świąteczna komedia lekka i poruszająca jak „listy do M.”. To kontynuacja świątecznego hitu Netflixa
To jedna z tych świątecznych historii, które ogląda się dla emocji, nie dla zaskoczeń. Nowa polska komedia wyświetlana obecnie w kinach łączy lekkość i wzruszenie w stylu „Listów do M.”, ponownie splatając losy bohaterów w czasie, gdy wszystko powinno zakończyć się happy endem. To kontynuacja świątecznego hitu Netflixa, która stawia na ciepło, sentyment i dobrze znane schematy.
Od lat niepodzielnym królem polskich komedii świątecznych pozostają „Listy do M.”, których doczekaliśmy się aż sześciu części. Jednak w tym roku na ekranach kin pojawiła się alternatywa, która potrafi równie mocno poruszyć serce. Mowa o filmie „Uwierz w Mikołaja 2” - kontynuacji hitu z 2023 roku, który zgromadził w kinach ponad 690 tysięcy widzów, a obecnie gości w TOP 10 Netflixa. Nowa część to propozycja, która wnosi do świąt ciepło, wzruszenie i odrobinę śmiechu - dokładnie to, czego oczekujemy od świątecznego seansu. „Uwierz w Mikołaja” poruszył widzów. Oto historia pierwszej części Pierwsza część filmu, zrealizowana na podstawie bestsellerowej powieści Magdaleny Witkiewicz, podbiła serca widzów swoją szczerością, humorem i ciepłem. Zosia - samotna dziewczynka - dzięki serii świątecznych zbiegów okoliczności trafia pod opiekę starszej pani z domu spokojnej starości - babci Sabiny. Historia wypełniona była prostymi gestami, które urzekały autentycznością i dawały nadzieję na lepsze jutro. Film zyskał ogromną popularność, nie tylko w kinach, ale również na platformie Netflix, gdzie przez ponad 20 dni utrzymywał się wśród najchętniej oglądanych tytułów. Prawdziwym sercem „Uwierz w Mikołaja” okazuje się jednak dom spokojnej starości - miejsce, które bez wysiłku kradnie ten film wszystkim pozostałym wątkom. To tutaj spotykają się bohaterowie z bagażem przeżytych miłości, niespełnień i tęsknot, a ich historie mają w sobie więcej ciepła, ironii i prawdy niż reszta tej świątecznej układanki. Seniorzy, grani przez legendy polskiego kina (Bohdan Łazuka, Elżbieta Starostecka), wnoszą do opowieści melancholię, humor i godność, których próżno szukać w młodszych, bardziej schematycznych wątkach. Dom starości staje się nie tylko scenografią dla finału, ale symbolicznym miejscem pojednania z przeszłością - przestrzenią, w której czas zwalnia, emocje są prawdziwe, a świąteczna bajka na moment przestaje być tylko dekoracją. Co czeka Zosię i widzów w kontynuacji? Fabuła filmu „Uwierz w Mikołaja 2” W drugiej części widzowie ponownie spotykają Zosię oraz jej ukochaną babcię Sabinę. Tym razem spokojne święta zostają nagle przerwane, gdy seniorka trafia do szpitala po wylewie. Mała bohaterka decyduje się wyruszyć na drugi koniec Polski w poszukiwaniu prawdziwego Świętego Mikołaja - jest przekonana, że tylko on może ocalić ukochaną babcię. W tle widzimy również losy Ani i Roberta (bohaterów pierwszej części), którzy właśnie wzięli ślub, a także perypetie Aldony - macochy Zosi, zdeterminowanej, by zdobyć sławę jako gwiazda telewizji. Do Domu Seniora „Happy End” trafia natomiast nowy, tajemniczy pensjonariusz Aleksander, który wywraca życie mieszkańców do góry nogami. View oEmbed on the source website Gwiazdorska obsada w zimowej scenerii Bielska-Białej Film „Uwierz w Mikołaja 2” to nie tylko wzruszająca historia, ale również gwiazdorska obsada, która gwarantuje wysoki poziom aktorski. W filmie występują: Dorota Kolak, Cezary Żak, Agnieszka Więdłocha, Mateusz Janicki, Aleksandra Grabowska, Grzegorz Daukszewicz, Teresa Lipowska, Marta Lipińska, Antoni Pawlicki, Michalina Sosna, Dorota Stalińska, Elżbieta Starostecka, Ewa Szykulska, Izabella Olejnik, Krystyna Tkacz, Olgierd Łukaszewicz, Jadwiga Basińska, Mikołaj Roznerski oraz bracia Golec - których możemy nie tylko zobaczyć, ale też usłyszeć. Za reżyserię odpowiada Anna Wieczur, która znów wprowadza nas w świat pełen magii, miłości i rodzinnych więzi. Akcja filmu rozgrywa się w zimowej, bajecznej scenerii Bielska-Białej. Na ekranie pojawiają się takie miejsca jak Dworzec Bielsko-Biała Główna, Rynek, kolej gondolowa na Szyndzielnię, Schronisko na Szyndzielni, okolice Ratusza, Milówka, Szczyrk oraz Skrzyczne. Reżyserka podkreśla, że powrót do Bielska-Białej był świadomym wyborem, by kontynuować opowieść w mieście pełnym świątecznego klimatu i romantycznego uroku. „Uwierz w Mikołaja 2” - idealna propozycja na przerwę między zakupami Świąteczne przygotowania potrafią być wyczerpujące - godziny spędzone na zakupach, porządkach i gotowaniu odbierają czas na refleksję i wspólny odpoczynek. „Uwierz w Mikołaja 2” to idealna okazja, by na moment przystanąć, usiąść w kinowym fotelu i pozwolić sobie na odrobinę magii. To film, który przypomina o tym, co najważniejsze - o miłości, rodzinie i sile dobrych uczynków. Nie przegap tej opowieści, która porusza serca i przywraca wiarę w świąteczne cuda.
Świąteczne hity i klasyki pełne magii. Co zobaczymy w telewizji w te święta?
Święta to czas spędzany z rodziną, ale też idealny moment na chwilę wytchnienia przed telewizorem. Przejrzeliśmy dokładnie świąteczny program telewizyjny i podpowiadamy, co warto obejrzeć w Wigilię i dwa dni Bożego Narodzenia 2025 roku.
W święta, gdy każdy szuka na kanapie chwili wytchnienia nasze telewizory wypełniają się świątecznymi hitami. To idealny moment na nadrobienie zaległości filmowych i zanurzenie się w magiczny świat świąt. W polskich domach od lat królują takie klasyki, jak seria „Listy do M.”, a także romantyczne opowieści typu „To właśnie miłość” czy ponadczasowa „Opowieść wigilijna”. Nic więc dziwnego, że widzowie z utęsknieniem wyczekują swoich ulubionych tytułów, które tworzą świąteczny rytuał. Dlatego prześledziłyśmy świąteczny program i wiemy, co i gdzie zobaczyć w te święta. Świąteczne filmy - co w tym roku zobaczymy w telewizji? Świąteczna ramówka bez filmu „Kevin sam w domu”? Dla wielu Polaków to wręcz nie do pomyślenia. Na szczęście Polsat po raz kolejny podtrzymał tradycję. W Wigilię, 24 grudnia 2025 roku, o godzinie 20:00 widzowie ponownie zobaczą przygody małego Kevina pozostawionego samego w domu. Dla tych, którzy przegapią emisję, będzie jeszcze jedna okazja - Polsat wyemituje film także 25 grudnia o godzinie 16:30. To nie jedyna propozycja Polsatu. W świąteczne dni zobaczymy także inne hity takie jak: „Opowieści z Narnii: Lew, czarownica i stara szafa”, „Holiday”, „Kraina lodu II” czy animacje z serii „Epoka lodowcowa” i „Król Lew”. „Cud na 34. ulicy” i inne klasyki - gdzie i kiedy oglądać? Dla fanów klasycznego kina świątecznego stacje przygotowały także wyjątkowe propozycje. „Cud na 34. ulicy” zostanie wyemitowany dwukrotnie: w Wigilię o godzinie 10:25 na kanale Polsat, oraz 26 grudnia o godzinie 09:40 na Polsat Film. Ten kultowy film z 1994 roku opowiada historię Krisa Kringle’a, starszego pana, który twierdzi, że jest prawdziwym Świętym Mikołajem. Produkcja porusza temat wiary w magię świąt i jest doskonałą propozycją dla całej rodziny. TV Puls również nie pozostaje w tyle - emisję absolutnego świątecznego must-see - „To właśnie miłość” zaplanował na 24 grudnia o 22:10. W pierwszy dzień świąt warto również zobaczyć na kanale TVN „Fred Claus, brat świętego Mikołaja” oraz filmowy klasyk „Śniadanie u Tiffany’ego”. Świąteczna ramówka pełna koncertów i teleturniejów Jednak nie samymi filmami w święta człowiek żyje. Telewizja jak zwykle postawiła również na mocną ofertę muzyczną i rozrywkową. W programie znalazły się m.in.: „Kolędy pod Tatrami” (TVP1 i TVP2) „Każdy ma swoje Betlejem” – koncert kolęd z kaplicy Św. Kingi w Wieliczce - 24.12. TVP 1, godz. 17:50 „Wielkie kolędowanie z Polsatem” z Rzeszowa - 24.12. Polsat, godz. 16:50 jubileuszowy koncert „Żyć się chce” Alicji Majewskiej i Włodzimierza Korcza - 25.12. TVP 1, godz. 20:00 Nie zabraknie też specjalnych odcinków popularnych teleturniejów: Jaka to melodia?, Familiada i Koło fortuny. Ich świąteczne wersje zapowiadają się wyjątkowo. Filmy familijne i animacje - idealne na rodzinne seanse <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/64/2025/12/2025-12-23-134717-JRSk9lLaHR0cDovL29jZG4uZXUvaW1hZ2VzL3B1bHNjbXMvWldNN01EQV8vMzI4ZGIxMTZhNzUxMmVjZ-c5d205c.png" width="1540" height="810" alt="2025-12-23 13_47_17-JRSk9lLaHR0cDovL29jZG4uZXUvaW1hZ2VzL3B1bHNjbXMvWldNN01EQV8vMzI4ZGIxMTZhNzUxMmVjZ" title="2025-12-23 13_47_17-JRSk9lLaHR0cDovL29jZG4uZXUvaW1hZ2VzL3B1bHNjbXMvWldNN01EQV8vMzI4ZGIxMTZhNzUxMmVjZ" /> Dla najmłodszych i całych rodzin przygotowano bogaty wybór filmów familijnych i animowanych. Na ekranach zagoszczą: „Shrek Trzeci” (TVN), „Pierwsza gwiazdka” (Polsat), „Kraina lodu: Przygoda Olafa" i "Kraina lodu II” (Polsat), „Happy Feet: Tupot małych stóp 2” (TVN7), „Charlie i fabryka czekolady” (TVN7), „Akademia Pana Kleksa” (TVN). Te produkcje zachwycą zarówno dzieci, jak i dorosłych, którzy będą mogli wrócić do ulubionych opowieści z dzieciństwa. Świąteczne hity dnia po dniu - przewodnik na 24–26 grudnia 24 grudnia (Wigilia): „Pierwsza Gwiazdka” - Polsat, godz. 8:30 „Cud na 34. ulicy” - Polsat, godz. 10:25 „Listy do M.” - TVN godz. 16:40 „Ekspres polarny” - TVN7, godz. 18:05 „Uwierz w magię świąt” - TVP2, godz. 18:30 „Shrek Trzeci” - TVN, godz. 19:45 „Kevin sam w domu” - Polsat, godz. 20:00 „To właśnie miłość” - TV Puls, godz. 22:10 25 grudnia (Boże Narodzenie): „Śniadanie u Tiffany’ego” - TVP2, godz. 11:55 „Fred Claus, brat świętego Mikołaja” - TVN, godz. 12:15 „Opowieści z Narnii” - Polsat, godz. 13:30 „Kogel-mogel” - TVN, godz. 14:40 „Kevin sam w domu” - Polsat, godz. 16:30 „Listy do M.2” - TVN, godz. 16:50 „Kraina lodu II” - Polsat, godz. 19:55 „Holiday” - Polsat, godz. 22:10 „Mroczny rycerz powstaje” - TVN, godz. 23:50 26 grudnia: „Cud na 34. ulicy” - Polsat Film, godz. 09:40 „Jak uratować święta” - TVP2, godz. 10:25 „Święta Last Minute” - Polsat, godz. 13:55 „Listy do M.3” - TVN, godz. 16:50 „Akademia Pana Kleksa” - TVN, godz. 19:45 „Król Lew” - Polsat, godz. 19:55 „Mission: Impossible” - TVN, godz. 22:20 „Masz wiadomość” - TVN7, godz. 22:35 Świąteczny program TV w 2025 roku zadowoli każdego widza - od miłośników klasycznych filmów, przez fanów animacji, aż po entuzjastów muzyki i rozrywki. Niech te święta będą pełne magii, uśmiechu i wspólnych seansów przed telewizorem.
Ta świąteczna komedia rozbraja święta. Mówi na głos to, co myślą wszystkie mamy
„Złe mamuśki 2: Jak przetrwać święta” to świąteczna bomba emocji i humoru, która pokazuje, że za perfekcyjnym stołem wigilijnym kryje się frustracja, bunt i tęsknota za wolnością. To film, który powinien zobaczyć każdy - zwłaszcza mamy, które z jednej strony mają dość świątecznej tyranii, a z drugiej nie potrafią bez niej żyć.
Święta zaczynają się na długo przed Wigilią. Od list w telefonie, które nigdy się nie kończą, przez nerwowe „jeszcze trzeba…”, aż po zegarek sprawdzany co pięć minut. Bo przecież bez matek nie ma świąt - to one trzymają ten chaos w ryzach, nawet jeśli robią to w atmosferze lekkiej (albo całkiem solidnej) frustracji. I nie oszukujmy się: nikt nie potrafi nas przed świętami doprowadzić do szału tak skutecznie jak mama. „Boże drogi, już 12:00, a jeszcze nic nie ruszone”, „to nie tak się kroi”, „daj - ja to zrobię szybciej” - znamy to na pamięć. Paradoks polega na tym, że ta świąteczna nerwowość jest… dziedziczna. Bo nikt nie wkurza matek bardziej niż ich własne matki. I właśnie w ten punkt celnie trafiają „Złe mamuśki 2: Jak przetrwać święta”, rozbrajając święta z perfekcji i pokazując, jak bardzo wszystkie jesteśmy do siebie podobne - nawet jeśli bardzo nie chcemy. W tym artykule: „Złe mamuśki 2: Jak przetrwać święta” to komedia o świątecznych przygotowaniach w cieniu frustracji Relacje matka-córka w wersji ekstremalnej - kto rządzi w domu? Komedia pełna emocji, krzyku i… miłości - co naprawdę oferują „Złe mamuśki 2: Jak przetrwać święta” Aktorki, które kradną show - Baranski i Sarandon na pierwszym planie Święta nie muszą być perfekcyjne „Złe mamuśki 2: Jak przetrwać święta” to komedia o świątecznych przygotowaniach w cieniu frustracji W filmie „Złe mamuśki 2: Jak przetrwać święta” ponownie spotykamy Amy, Carlę i Kiki - trzy kobiety, które w pierwszej części postanowiły zerwać z wizerunkiem perfekcyjnych matek. Tym razem świąteczny czas staje się dla nich jeszcze większym wyzwaniem. Święta Bożego Narodzenia okazują się być nie tyle czasem radości, co napięcia, presji i przepracowania - zwłaszcza dla mam. Zamiast odpoczynku - gotowanie, sprzątanie, dekorowanie i planowanie prezentów. I choć bohaterki marzą o spokojnych, luźnych świętach, w ich domach pojawiają się niespodziewane goście - ich własne matki. Wraz z ich przyjazdem świąteczny chaos nabiera nowego wymiaru. View oEmbed on the source website Ten świąteczny hit można obejrzeć na platformie Amazon Prime Video. Relacje matka-córka w wersji ekstremalnej - kto rządzi w domu? Bohaterki muszą zmierzyć się nie tylko z oczekiwaniami społecznymi, ale również z dominującymi matkami. Amy (grana przez Milę Kunis) zmaga się z Ruth (Christine Baranski), która chce uczynić z Wigilii prawdziwe widowisko, przejmując kontrolę nad wszystkim. Kiki (Kristen Bell) nie może zaznać spokoju przez matkę Sandy (Cheryl Hines), która swoją obsesyjną miłością wprowadza niepokój, a Carla (Kathryn Hahn) stara się przetrwać przy matce Isis (Susan Sarandon), nieodpowiedzialnej, znikającej na lata imprezowiczce. Ten obraz konfliktu pokoleń to istne pole minowe emocji. Widzowie są świadkami sprzeczek, bolesnych wyznań i ścierających się osobowości, co potrafi zaskoczyć nawet w komedii. Komedia pełna emocji, krzyku i… miłości - co naprawdę oferują „Złe mamuśki 2: Jak przetrwać święta” Film w reżyserii Jona Lucasa i Scotta Moore'a nie ogranicza się do lekkiego humoru. Choć śmiechu jest tu sporo, nie brakuje też momentów pełnych napięcia. Świąteczne konflikty między matkami i córkami powodują, że widzowie na chwilę milkną, przestając śmiać się z żartów. To właśnie w tych chwilach produkcja ukazuje swoją głębię - pokazując jak trudne, lecz ważne mogą być relacje rodzinne. Nie brakuje tu też ciepła i pojednania, które pojawia się po kłótniach. Właśnie dzięki tym emocjonalnym zwrotom „Złe mamuśki 2: Jak przetrwać święta” to coś więcej niż tylko świąteczna komedia. Aktorki, które kradną show - Baranski i Sarandon na pierwszym planie Obsada filmu to prawdziwa galeria silnych osobowości. Christine Baranski w roli Ruth hipnotyzuje snobistycznym chłodem i dystansem. Jej postać jest dokładnie tak apodyktyczna, jak wiele mam, które chcą kontrolować każdą minutę świąt. Susan Sarandon, wcielając się w Isis, wnosi do filmu buntowniczą energię – jej luz i brak granic zderzają się z potrzebą córki do stabilności. Choć Mila Kunis i Kathryn Hahn otrzymały dobrze napisane role, Kristen Bell nieco blednie na tle pozostałych. Niemniej wszystkie aktorki tworzą razem mieszankę wybuchową, która prowadzi widzów przez święta pełne wybuchów emocji i salw śmiechu. Święta nie muszą być perfekcyjne „Złe mamuśki 2: Jak przetrwać święta” to film stworzony z myślą o kobietach - szczególnie tych, które czują presję, by stworzyć „idealne” święta. To obraz, który pozwala na chwilę odetchnąć, złapać dystans i… po prostu się pośmiać. Choć mężczyźni również znajdą tu coś dla siebie, świąteczny przekaz filmu celuje przede wszystkim w... mamy. To opowieść o tym, że nie trzeba być doskonałą, by być kochającą matką. I że święta mogą być radosne, nawet jeśli nie wszystko pójdzie zgodnie z planem. Ten film to lustro emocji wielu kobiet - czasem śmieszne, czasem gorzkie, ale przede wszystkim prawdziwe. „Złe mamuśki 2” przypominają, że najważniejsze w świętach jest bycie razem, a nie perfekcyjna choinka czy pięć rodzajów ciast. Dla wszystkich mam, które chcą w tym roku poczuć się trochę bardziej sobą - to obowiązkowa pozycja.
Nie tylko barszcz i karp. Prawie 5 milionów Polaków robi to w każde święta
To już ostatnia prosta przed Wigilią. W polskich domach świąteczne tradycje są świętością - i wcale nie kończą się na barszczu, karpiu i dwunastu potrawach. Do tego zestawu od lat obowiązkowo dochodzi jeszcze jedno: „Kevin sam w domu”.
Nie ma Wigilii bez Kevina - to hasło, które od lat łączy pokolenia Polaków. Oglądanie „Kevina samego w domu” to już nie tylko świąteczna rozrywka, ale prawdziwa tradycja. Film, który w 2025 roku obchodzi 35-lecie premiery, wciąż cieszy się ogromną popularnością. Z danych wynika, że niemal 5 milionów Polaków co roku zasiada przed ekranami, by wspólnie śledzić przygody Kevina McCallistera, chłopca, który przypadkiem zostaje sam w domu i stawia czoła dwóm niezdarnym włamywaczom. W rekordowym roku 2000 liczba widzów sięgnęła aż 9 milionów. To imponujący wynik, który podkreśla, jak silnie „Kevin sam w domu” wpisał się w świąteczny pejzaż Polski. Disney+ i Polsat - gdzie obejrzeć Kevina w 2025 roku? W tym roku miłośnicy filmu mają do wyboru dwie opcje. Tradycyjnie „Kevin sam w domu” zostanie wyemitowany przez Polsat w Wigilię o godzinie 20:00. To właśnie na tę godzinę wielu widzów ustawia sobie przypomnienia, rezygnując z wspólnego kolędowania z rodziną na kolacji wigilijnej czy spaceru po, by znów zobaczyć znane sceny. Alternatywą jest Disney+, gdzie film dostępny jest na życzenie. Użytkownicy platformy nie muszą czekać do 24 grudnia - seans mogą rozpocząć w dowolnym momencie. I rzeczywiście to robią. Na dwa dni przed Wigilią „Kevin sam w domu” niespodziewanie, niczym feniks z popiołów wskoczył na drugie miejsce najczęściej oglądanych tytułów w Polsce na Disney+, tuż za „Zwierzogrodem”. View oEmbed on the source website Kultowy film ma już 35 lat i miliony widzów „Kevin sam w domu” zadebiutował 10 listopada 1990 roku. Film w reżyserii Chrisa Columbusa z miejsca zdobył serca widzów i od tamtej pory nieprzerwanie towarzyszy świątecznym wieczorom w Polsce. Historia ośmioletniego chłopca, który broni rodzinnego domu przed włamywaczami, zyskała status kultowego dzieła. To właśnie ten film łączy pokolenia. Dzieci śmieją się z pomysłowych pułapek, dorośli wspominają święta z lat młodości. Uniwersalne wartości takie jak rodzina, miłość i odwaga czynią go idealnym wyborem na grudniowe wieczory. Nic dziwnego, że miliony Polaków co roku wracają do tego tytułu, czyniąc z niego niemalże narodowy rytuał. Kevin sam w Nowym Jorku też w topce Popularność pierwszej części to nie wszystko. Na Disney+ wysokie miejsce wśród najchętniej oglądanych tytułów zajmuje również sequel - „Kevin sam w Nowym Jorku”. W grudniowym rankingu zajął czwarte miejsce, ustępując jedynie „Zwierzogrodowi”, „Kevinowi samemu w domu” i „Grinchowi: Świąt nie będzie”. Nowojorska odsłona przygód Kevina, choć powiela schemat oryginału, przyciąga uwagę klimatem Manhattanu, Rockefeller Center i Central Parku w świątecznym anturażu. To doskonała mieszanka nostalgii i wielkomiejskiej magii, która sprawia, że Polacy równie chętnie sięgają po drugą część klasyka. View oEmbed on the source website Macaulay Culkin i historia rekordowej oglądalności Główną rolę w obu częściach zagrał Macaulay Culkin, który w chwili premiery miał zaledwie 10 lat. Występ przyniósł mu światową sławę, a jego wizerunek w czerwonym swetrze i z charakterystycznym grymasem na twarzy stał się ikoną świąt. Na pierwszej części filmu Culkin zarobił około 110 tysięcy dolarów, ale prawdziwa finansowa eksplozja nastąpiła przy sequelu - za rolę w „Kevin sam w Nowym Jorku” otrzymał aż 4,5 miliona dolarów. Do tego dochodził procent ze sprzedaży gadżetów, dzięki czemu młody aktor stał się jednym z najlepiej opłacanych dziecięcych gwiazd tamtych czasów. Choć późniejsze lata przyniosły Culkinowi wiele wyzwań, w tym problemy z mediami i uzależnieniami, jego rola w „Kevinie” na zawsze zapisała się w historii kina. Wciąż przyciąga miliony widzów i przypomina o tym, co w święta najważniejsze - rodzinie, bliskości i wspólnych chwilach.
Według AI to najlepszy świąteczny film wszechczasów. Produkcja z 1946 roku przebiła „Love Actually” i „Kevina samego w domu”
Wyniki rankingów, głosy widzów i opinie autorytetów prowadzą do jednego wniosku: jest film, bez którego trudno wyobrazić sobie Boże Narodzenie. „To wspaniałe życie” od lat wygrywa z konkurencją, poruszając uniwersalną opowieścią o sensie, wspólnocie i nadziei.
Analizując dane zebrane z rankingów, opinii publicznych i ekspertów, sztuczna inteligencja nie ma wątpliwości – „To wspaniałe życie” z 1946 roku to najlepszy film świąteczny wszech czasów. Potwierdza to m.in. sondaż Radio Times, w którym film Franka Capry pokonał konkurencję taką jak „Love Actually”, „Elf” czy „Kevin sam w domu”, zdobywając największą liczbę głosów wśród ponad 2000 respondentów. George Bailey i magia świąt w Bedford Falls Historia George’a Baileya rozgrywa się w urokliwym, fikcyjnym miasteczku Bedford Falls. To miejsce pełne ciepła, sąsiedzkiej pomocy i nadziei. George od młodych lat marzył o podróżach i wielkich planach, ale życie ułożyło mu się inaczej – poświęcił własne ambicje, by ratować rodzinny biznes i pomagać mieszkańcom. Kiedy w Wigilię wszystko zdaje się walić, George traci nadzieję. Wtedy pojawia się anioł Clarence, który pokazuje mu alternatywną rzeczywistość – bez jego obecności świat byłby znacznie gorszy. To moment przełomowy, który sprawia, że bohater wraca do rodziny z nową energią i wdzięcznością. Film, który przetrwał próbę czasu „To wspaniałe życie” nie było od razu wielkim sukcesem. Po premierze w 1946 roku film nie odniósł spektakularnego sukcesu kasowego. Z biegiem lat, dzięki emisjom telewizyjnym i entuzjazmowi widzów, zyskał status kultowego. Dziś trudno wyobrazić sobie święta bez tej historii. Doceniany przez krytyków i pokolenia widzów, film został uznany przez American Film Institute za jeden z najbardziej inspirujących obrazów w historii kina. Recenzje z „The New York Times” i „TIME” podkreślają jego wyjątkową atmosferę i emocjonalny przekaz. Gdzie obejrzeć „To wspaniałe życie”? Dobra wiadomość dla tych, którzy chcą zobaczyć ten świąteczny klasyk! Film można obejrzeć online – jest dostępny na platformie CDA oraz do wypożyczenia w Rakuten TV. To idealna propozycja na rodzinny wieczór z gorącą herbatą i świątecznym klimatem. „To wspaniałe życie” łączy wszystko, czego szukamy w świątecznym filmie – wzruszenie, nadzieję, rodzinne wartości i przesłanie, które zostaje z nami na długo po seansie. Dla sztucznej inteligencji, która analizuje nie tylko liczby, ale i emocjonalny wpływ dzieła, wybór był jasny. To nie tylko najlepszy film świąteczny – to po prostu film, który daje nadzieję i przypomina, że każdy z nas ma znaczenie.
Filmowa odtrutka dla ckliwych świątecznych klisz. To podróż do prawdziwych emocji, które siedzą głęboko w nas
Nie każdy film, w którym pojawia się choinka zasługuje na zaszczytne miano "filmu świątecznego". Czasami zwykłe historie pasują lepiej do Bożego Narodzenia niż taśmowe produkcje z kategorii "świąteczne". "Mała miss" należy do tej pierwszej opcji.
Święta Bożego Narodzenia to dobry moment na inteligentne kino rodzinne, a taki właśnie jest film "Mała miss" z 2006 roku. Doskonale sprawdzi się podczas świątecznego seansu, mimo że nie znajdziemy w nim typowych motywów takich jak choinka czy śnieg. Produkcja zachwyca autentycznością relacji rodzinnych i subtelnym poczuciem humoru. Opowiada historię Hooverów, których wspólna podróż na konkurs piękności dla dzieci staje się pretekstem do odkrywania prawdziwych wartości – wsparcia, akceptacji i rodzinnego ciepła. "Mała miss" - dlaczego to idealny film na święta? Akcja filmu "Mała miss" koncentruje się wokół rodziny Hooverów, którzy wspólnie wyruszają w podróż starym, żółtym vanem przez Kalifornię. Celem jest udział najmłodszej członkini rodziny, Olive, w konkursie piękności dla dzieci. Droga okazuje się nie tylko geograficzną trasą, ale też metaforyczną podróżą przez wyzwania, lęki i marzenia każdego z bohaterów. Twórcy filmu podkreślają, że prawdziwe zwycięstwo nie polega na wygranej w konkursie, ale na pozostaniu wiernym sobie i wspieraniu się nawzajem. Przesłanie "Małej miss" doskonale wpisuje się w świąteczną atmosferę, przypominając, że rodzina i bliscy są ważniejsi niż zewnętrzne sukcesy. Hooverowie, mimo konfliktów i porażek, potrafią być razem, co koresponduje z duchem świąt. Zamiast świątecznych dekoracji film oferuje humor – często czarny, wynikający z codziennych sytuacji – oraz autentyczność, które zbliżają widza do bohaterów i tworzą ciepły, szczery klimat. Dzięki temu „Mała miss” staje się znakomitą propozycją na świąteczny film dla tych, którzy zamiast ozdób szukają prawdziwych emocji. Aktorzy, którzy stworzyli wyjątkowe postaci Wysoki poziom emocjonalny i wiarygodność postaci w "Małej miss" to zasługa nie tylko scenariusza, lecz przede wszystkim znakomitej obsady. W roli Olive wystąpiła Abigail Breslin, która za tę kreację była nominowana do Oscara jako jedna z najmłodszych aktorek w historii. Jej ojca, Richarda, zagrał Greg Kinnear, nadając postaci mieszankę idealizmu i bezradności. Ogromne uznanie zyskał Steve Carell jako wujek Frank – jego dramatyczna, ale niepozbawiona ironii rola to jedno z najbardziej zaskakujących wcieleń w karierze aktora znanego dotąd głównie z komedii. Równie wyrazisty jest Paul Dano, wcielający się w Dwayne’a. Jego milczenie przez większą część filmu buduje wyjątkową głębię psychologiczną postaci, a scena wybuchu emocji należy do najbardziej poruszających momentów całego filmu. W roli ekscentrycznego dziadka wystąpił Alan Arkin, który za swój występ zdobył Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego. Toni Collette, odgrywająca matkę, z wielką wrażliwością portretuje kobietę zmęczoną, ale gotową dla bliskich na każde poświęcenie. Film "Mała miss" można obejrzeć na platformie streamingowej Disney Plus.
Kiedy na randkę umówi cię... mama. Ten świąteczny film Netflixa przełamuje wszystkie utarte schematy
Boże Narodzenie to idealny moment na miłość - przynajmniej według filmów i rodzin przy świątecznym stole. „Wieczny singiel” pokazuje, co dzieje się wtedy, gdy dobre intencje matek zamieniają się w presję, a wszyscy dookoła wiedzą lepiej, z kim powinniśmy być.
Świąteczne filmy mają swoje żelazne reguły: powrót do rodzinnego domu, zasypane śniegiem miasteczko, zapach pierników i pytania, przed którymi nie da się uciec. „Kiedy sobie kogoś znajdziesz?”. „A może już czas?”. „My wiemy lepiej”. „Wieczny singiel” (czyli Single All the Way) idealnie wpisuje się w ten schemat - ale jednocześnie próbuje go lekko przesunąć, dopasować do współczesnych realiów i queerowej perspektywy. To nie jest pierwsza taka próba. Trudno nie wrócić myślami do „The Christmas Setup” - produkcji Lifetime z 2020 roku, która przeszła do historii jako pierwszy świąteczny film stacji z głównym wątkiem LGBT. Tam również mieliśmy powrót do domu, matkę-swatkę (w tej roli Fran Drescher, czyli ikoniczna Niania) i miłość z przeszłości. Oglądając „Wiecznego singla”, trudno oprzeć się wrażeniu, że twórcy - świadomie lub nie - idą bardzo podobną ścieżką. „Wieczny singiel” świąteczna queerowa komedia na Netflix To pierwszy gejowski "Christmas movie" Netflixa, który regularnie - od dobrych kilku lat - w swoich produkcjach przemyca queerowe wątki. Peter (Michael Urie) mieszka w dużym mieście, pracuje w mediach społecznościowych i - jak sugeruje tytuł - od dłuższego czasu jest singlem. Na święta wraca do rodzinnego domu w małej, zaśnieżonej miejscowości. Już sam ten punkt wyjścia wystarczy, by uruchomić lawinę zdarzeń, które każdy widz komedii romantycznych zna aż za dobrze. Matka Petera, Carol , nie tylko martwi się szczęściem syna, ale też postanawia wziąć sprawy w swoje ręce. Efekt? Randka w ciemno z Jamesem - przystojnym, serdecznym instruktorem narciarstwa (Luke Macfarlane), który wydaje się chodzącą definicją „dobrego wyboru”. Na uwagę zasługuje także ciotka Sandy - w którą wciela się Jennifer Coolidge znana wszystkim z kultowego serialu „Biały Lotos” - która nad wyraz stara się wesprzeć we wszystkim swojego siostrzeńca - geja. Jest jeszcze Nick (Philemon Chambers) - wieloletni współlokator i najlepszy przyjaciel Petera, cichy bohater drugiego planu, który - jak to zwykle w komediach romantycznych bywa - stopniowo uświadamia sobie, że jego uczucia wykraczają daleko poza przyjaźń. Brzmi znajomo? Oczywiście. I dokładnie tak ma być. „Wieczny singiel” nie udaje, że wymyśla kino na nowo. Gra znanymi kartami, oferując widzom komfort, przewidywalność i poczucie bezpieczeństwa - coś, czego w świątecznym kinie często szukamy najbardziej. View oEmbed on the source website Święta to festiwal „niewygodnych” pytań Największą siłą filmu jest obsada. Michael Urie ma w sobie naturalny urok i lekkość, dzięki którym nawet najbardziej schematyczne dialogi nie rażą sztucznością. Philemon Chambers jako Nick jest ciepły, nieprzerysowany i bardzo ludzki - nic dziwnego, że w filmie kochają go wszyscy: rodzina, sąsiedzi a także - pies. Luke Macfarlane sprawia natomiast, że „ten trzeci” nie staje się czarnym charakterem. James jest sympatyczny, uroczy i naprawdę łatwo go polubić - co tylko komplikuje emocjonalny trójkąt. Problem pojawia się gdzie indziej. Rodzina Petera - choć przedstawiana jako wspierająca i otwarta – bardzo szybko przekracza granicę. Z troski robi się ingerencja, z ciekawości presja, a z dobrych intencji manipulacja. Wszyscy „wiedzą lepiej”, z kim Peter powinien być, i nie wahają się popychać bohaterów w stronę „właściwego” rozwiązania. To motyw aż nazbyt znajomy, niezależnie od orientacji. Święta potrafią zamienić dorosłych ludzi w dzieci wiercące się przy rodzinnym stole - takie, które wciąż muszą tłumaczyć się ze swoich wyborów. „Wieczny singiel” dotyka tego tematu celnie, choć nie zawsze ma odwagę go naprawdę pogłębić. Kiedy świąteczna przesada męczy Oczywiście, nie wszystko w tym filmie działa równie dobrze. Część postaci jest zbyt przerysowana, a niektóre pomysły - jak wyjątkowo karykaturalna rola Jennifer Coolidge - sprawiają wrażenie, jakby pochodziły z zupełnie innej produkcji. Momentami „Wieczny singiel” cierpi na nadmiar wątków i backstory, które niewiele wnoszą do głównej historii, a tylko ją rozpraszają. A jednak, mimo tych potknięć, film ogląda się z przyjemnością. Być może dlatego, że wciąż jest w nim coś ważnego: próba normalizacji historii miłosnych osób queerowych w przestrzeni, która do tej pory była niemal zarezerwowana dla heteronormatywnych opowieści. Świąteczna bajka - wciąż do dopisania „Wieczny singiel” nie jest filmem idealnym i nie zmieni historii kina. Jest jednak krokiem w stronę większej różnorodności - nawet jeśli wciąż ubranym w bardzo klasyczny, momentami wręcz archaiczny kostium. To ciepła, momentami irytująca, ale jednak potrzebna opowieść o miłości, wyborach i presji bycia „na czas”. Pozostaje tylko jedno pytanie: kiedy w końcu doczekamy się świątecznej komedii romantycznej, w której queerowi bohaterowie po prostu się zakochują - bez swatania, bez rodzinnych intryg i bez konieczności udowadniania czegokolwiek komukolwiek? Na razie „Wieczny singiel” musi nam wystarczyć. I być może właśnie w te święta - z kubkiem herbaty i kocem - to naprawdę nie jest zły wybór.
Świąteczny klasyk, który każdy zna i kocha. W tym roku nie ma go na żadnej dużej platformie
Nie mogę uwierzyć, że mojego ulubionego świątecznego filmu nie ma w podstawowych katalogach Netflixa, HBO Max, Canal+ czy Disney+. Trzeba go wypożyczyć na Amazon Prime Video, i to tylko na 48 godzin. To smutne, bo to właśnie ten film od lat wprowadza mnie w grudniowy nastrój jak żaden inny.
Od lat „To właśnie miłość” pojawia się na liście obowiązkowych seansów przy świątecznym stole - obok „Kevina samego w domu” czy „The Holiday”. Gwiazdorska obsada, świetna muzyka i humor, który nie traci mocy mimo upływu lat, sprawiają, że film Richarda Curtisa to klasyk, który niemal w każdym domu w grudniu musi się pojawić. W tym roku jednak klasyka brakuje na głównych platformach streamingowych, co wydaje się niewiarygodne dla wszystkich, którzy kochają tę komedię romantyczną. „To właśnie miłość” to najlepsza komedia świąteczna. Wzrusza widzów od ponad 20 lat „To właśnie miłość” opowiada dziesięć pozornie niezwiązanych ze sobą historii, których bohaterów łączy jedno słowo - miłość. Jedni rozpaczliwie jej poszukują, inni przeżywają kryzys lub ukrywają uczucia w tajemnicy przed najbliższymi. Każda historia wnosi coś wyjątkowego, a bohaterowie uczą nas, że miłość spotkać nas może w najmniej oczekiwanym momencie - nawet w biurowym romansie czy podczas kręcenia scen do filmu porno. Od premiera Wielkiej Brytanii i jego asystentkę po Jamiego i Aurelię - każda para jest inna, każda relacja ma swoje tempo i emocje, które pozostają z widzem długo po napisach końcowych. View oEmbed on the source website Humor, wzruszenie i gwiazdorska obsada Film to prawdziwy festiwal talentów - Hugh Grant jako niezdarny premier, Bill Nighy w roli Billy’ego Macka, Emma Thompson i Alan Rickman (znany większości widzom z roli Snape'a w „Harrym Potterze”) jako para przeżywająca zdradę i rozpad wieloletniego małżeństwa. Curtis z równą lekkością balansuje między komedią a bolesną prawdą o życiu, dając widzowi powody do śmiechu i wzruszeń w każdym ujęciu. Najbardziej rozczulającym widzów wątkiem jest historia Jamiego (granego przez Colina Firtha) i Aurelii, którzy pokazują, że miłość nie zna granic - kultury, języka czy odległości. A cały film mimo upływu ponad 20 lat pozostaje ciepły, zabawny i autentyczny. Świąteczny klasyk, którego w tym roku nie znajdziesz w streamingu Po tym, jak duży sukces na całym świecie odniósł ten świąteczny hit - trudno uwierzyć, że w 2025 roku film „To właśnie miłość” nie jest dostępny w podstawowych wersjach platform streamingowych. Netflix, HBO Max, Disney, Canal+, VOD TVP czy SkyShowtime - brak. Tę świąteczną komedię można jedynie wypożyczyć na Amazon Prime Video za dodatkową opłatą i to tylko 48 godzin. To smutne dla tych, którzy chcieliby w tym grudniu poczuć magię świąt z jednym z największych klasyków komedii romantycznej. A przecież jego uniwersalny przekaz, humor i magia świąt sprawiają, że wciąż powinien być obowiązkowym punktem grudniowego repertuaru.
Już nie „Listy do M.”. Na szczęście, ten ciepły, polski film wypełnia świąteczną lukę w kinach (i w sercach widzów)
Od kilku lat grudzień w kinach miał swój rytuał - tuż przed świętami pojawiały się kolejne „Listy do M.”. Nowe historie, powroty bohaterów i mieszanka humoru z emocjami co roku wyciskały łzy i wprowadzały w świąteczny nastrój. Teraz zniknęły, ale na szczęście pojawiła się nowa polska komedia, która w tym samym ciepłym klimacie idealnie wypełnia grudniową lukę.
Sześć części później „Listy do M.” stały się pełnoprawnym bożonarodzeniowym klasykiem. Filmem, który ogląda się rodzinnie, z przyjaciółkami albo „tak po prostu”, żeby poczuć święta. Dlatego w tym roku ich brak na dużym ekranie jest zaskakująco dotkliwy. W repertuarze kinowym zostaje luka - i potrzeba czegoś, co wypełni ją choć trochę tym samym ciepłem. I właśnie w to miejsce bardzo niepozornie wchodzi nowa polska świąteczna komedia „Piernikowe serce”. „Piernikowe serce” - ciepła alternatywa dla świątecznego klasyka Ten film nie krzyczy do widza plakatami ani agresywną promocją. Wręcz przeciwnie - łatwo go przeoczyć, przeglądając repertuar. A szkoda, bo „Piernikowe serce” to dokładnie ten typ produkcji, który idealnie wpisuje się w grudniowy nastrój. Bez ambicji bycia „drugimi Listami do M”, ale z sercem na właściwym miejscu. To lekka, świąteczna komedia romantyczna, której akcja rozgrywa się w zimowym Toruniu - mieście pokazanym jak z pocztówki. Ośnieżona starówka, świąteczne światełka, zapach pierników niemal wychodzący z ekranu. Już sam klimat wizualny sprawia, że łatwo się w tej historii zanurzyć. W centrum opowieści jest Dagmara (w tej roli dawno nie widziana na dużym ekranie Małgorzata Socha), która po śmierci ojca próbuje spełnić daną mu obietnicę i uruchomić kawiarnię. Równolegle do miasta wraca para z przeszłości - Justyna i Cezary z synem - a ten powrót wymusza konfrontację z emocjami, które od dawna czekały na uporządkowanie. Jest też bardzo udany wątek młodzieżowy: 16-letni Janek i Zuza, których relacja opowiada o pierwszym zauroczeniu w sposób zaskakująco naturalny i świeży. Całość dopełnia duet influencerów - Samanta i Paweł - którzy wprowadzają współczesny humor i energię, momentami balansując na granicy świątecznej przesady, ale skutecznie ożywiają narrację. View oEmbed on the source website Znane twarze i emocje, które działają Obsada to jeden z największych atutów filmu. Małgorzata Socha i Katarzyna Żak tworzą bardzo ciepły, wiarygodny duet, oparty bardziej na spojrzeniach niż wielkich deklaracjach. Barbara Kurdej-Szatan, Olga Bołądź, Mikołaj Roznerski i Piotr Głowacki świetnie odnajdują się w komediowym rytmie, a młodzi aktorzy - Jakub Strach i Weronika Mania - wnoszą do historii autentyczność i lekkość, której często brakuje w podobnych produkcjach. „Piernikowe serce” nie próbuje udawać kina wybitnego. To film, który dokładnie wie, czym jest i po co jest: świąteczną opowieścią o rodzinie, drugich szansach i bliskości. Są momenty wzruszenia, są sceny, które wywołują uśmiech, jest też kilka zgrzytów (nachalne lokowanie produktów potrafi na chwilę wybić z rytmu), ale ogólny bilans pozostaje bardzo na plus. Czy „Piernikowe serce” zastąpi „Listy do M.”? Nie. I wcale nie musi. Ale jeśli w tym roku brakuje ci w kinie tego jednego świątecznego seansu, po którym wychodzi się z lekkim sercem i poczuciem, że „to już święta” - „Piernikowe serce” sprawdzi się idealnie. To film, który najlepiej ogląda się bez wielkich oczekiwań. Z kubkiem herbaty po seansie, z myślą, że czasem świąteczne kino nie musi być głośne, żeby działało. W tym roku - zamiast „Listów do M.” - to właśnie on ma szansę ogrzać widzów w kinowych salach.
3 świąteczne filmy, które świąteczne... nie są. To propozycje dla prawdziwych Grinch'ów
Świąteczne kino zwykle ocieka brokatem, szczęściem i pojednaniami przy choince. Ale co, jeśli zamiast tego masz ochotę na melancholię, mrok albo rodzinne napięcia, które są aż nazbyt znajome? Dla wszystkich Grinchów - mamy alternatywę.
Grudzień w kinie i na platformach streamingowych rządzi się swoimi prawami. Co roku wracają te same tytuły: wielkie miłości odnajdywane w śniegu, cudowne przemiany i święta, które zawsze kończą się idealnie. I jasne - to bywa przyjemne. Ale są też filmy, które rozgrywają się zimą, zahaczają o Boże Narodzenie albo tylko muskają je klimatem, a jednak zostają z nami na dłużej. Bez kolęd w tle, bez lukru, za to z emocjami, które trafiają celniej. To propozycje dla tych, którzy nie czują świątecznej euforii - albo potrzebują od niej chwili przerwy. Małe kobietki (1994) Ten film zaczyna się w święta, ale absolutnie nie daje się zamknąć w ramce „typowej gwiazdkowej historii”. „Małe kobietki” w reżyserii Gillian Armstrong to opowieść o rodzinie, dorastaniu i tęsknocie - bardziej nostalgiczna niż radosna, bardziej miękka niż cukierkowa. Jest zimowa sceneria, jest XIX-wieczny dom pełen emocji i drobnych dramatów, które w grudniu rezonują podwójnie. Wersja z 1994 roku to dla wielu emocjonalny powrót do dzieciństwa - Winona Ryder, Susan Sarandon, Christian Bale i Kirsten Dunst tworzą obsadę, która działa jak ciepły, ale nieco sprany sweter. Idealny seans na moment, kiedy święta zamiast ekscytować, wywołują w nas lekką melancholię i potrzebę bycia „u siebie”. View oEmbed on the source website Spencer (2021) Jeśli świąteczne spotkania rodzinne przyprawiają cię raczej o duszność niż o wzruszenie, „Spencer” będzie strzałem w dziesiątkę. Pablo Larraín pokazuje trzy bożonarodzeniowe dni z życia księżnej Diany spędzone w Sandringham - i zamienia je w psychologiczny thriller o samotności, kontroli i próbie ucieczki. To jeden z tych filmów, które ogląda się z niepokojem, ale nie można od nich oderwać wzroku. Kristen Stewart (znana z sagi „Zmierzch”) w roli Diany jest krucha i zbuntowana jednocześnie, a świąteczna scenografia zamiast dawać poczucie ciepła, przytłacza jak gotycki pałac pełen duchów. Idealny film na grudniowy wieczór, kiedy potrzebujesz czegoś intensywnego, nieoczywistego i dalekiego od świątecznego szczęścia na pokaz. View oEmbed on the source website Powrót Batmana (1992) To jeden z moich ulubionych, a zarazem najbardziej mrocznych „świątecznych” filmów w historii kina - choć oficjalnie nikt go takim nie nazywa. Tim Burton w „Powrocie Batmana” zamienia Gotham w zimową, gotycką baśń, w której choinki wybuchają, a śnieg osiada na czarnej pelerynie Mrocznego Rycerza. Ten film ma wszystko, czego Grinch może chcieć od grudniowego seansu: groteskę, anarchię, ikonicznych złoczyńców i Michelle Pfeiffer jako Kobietę-Kot, która kradnie każdą scenę. To święta bez sentymentów - za to z klimatem, który zostaje w głowie na długo. Idealne guilty pleasure dla tych, którzy wolą mrok od migających lampek. View oEmbed on the source website Jeśli więc w tym roku omijasz „Kevina” szerokim łukiem i nie masz ochoty na kolejną idealną miłość pod jemiołą - te trzy filmy mogą uratować twój grudzień. Bez brokatu. Za to z charakterem.