Nie mogłeś oderwać wzroku od nowego „Frankensteina”? Te gotyckie horrory też cię pochłoną
Netflixowy „Frankenstein” Guillermo del Toro hipnotyzuje mrokiem, zamczyskami i dreszczem, który przebiega po plecach. Jeśli serce biło ci szybciej przy każdym ujęciu, czas sięgnąć po inne gotyckie klasyki i współczesne perełki, które idealnie wypełnią jesienne wieczory.
Od kilku dni „Frankenstein” utrzymuje się na szczycie najchętniej oglądanych filmów na Netflixie w Polsce - i trudno się dziwić. Wizualnie zachwyca, a mroczne scenografie, gotyckie zamczyska i pełne napięcia ujęcia sprawiają, że trudno oderwać wzrok od ekranu. A jeśli tak jak ja zwykle unikacie horrorów, bo po seansie boicie się własnego cienia (a zejście do piwnicy po słoik z ogórkami na obiad staje się niemożliwe przez kolejne dwa tygodnie), to warto zrobić wyjątek dla tych produkcji. Są takie straszne filmy, które oprócz tego, że wywołują gęsią skórkę, zachwycają pięknem kadru, strojami, klimatem i stylem. Gotyk w horrorach to bowiem coś więcej niż strach - to melancholia, osadzenie w starych zamczyskach, w mglistych krajobrazach, słabość do wampirów, ale też fascynacja tajemnicą i dramatem bohaterów, przypominających trochę klimat klasyki z książek Anne Rice, tyle że często w wersji bardziej mrocznej i hipnotyzującej. W tym artykule znajdziesz: Gotyckie horrory idealne na jesień „Dracula” (1992) „Wywiad z wampirem” (1994) „Crimson Peak” - „Wzgórze krwi” (2015) „Kobieta w czerni” (2012) „Jeździec bez głowy” (1999) Gotyckie horrory idealne na jesień Gotycki horror od lat czerpie inspiracje z literatury XVIII i XIX wieku. Tytuły takie jak „Frankenstein” Mary Shelley, „Drakula” Brama Stokera czy „Zamczysko w Otranto” Horace’a Walpole’a stały się podstawą tego gatunku. Kino szybko podchwyciło te motywy, a dzięki filmom, takim jak „Nosferatu” Murnaua czy klasyki Jamesa Whale’a z 1930 i 1935 roku powstał wizualny język grozy: ciężkie kotary, migotanie świec, nawiedzone posiadłości, mgła za oknem i bohaterowie pełni lęku i tajemnicy. Dziś twórcy chętnie sięgają po klasyczne inspiracje, nadając im nowoczesny wymiar. Uwielbiają mroczne rezydencje, skrywane rodzinne tajemnice, nieszczęśliwe miłości oraz skomplikowane portrety bohaterów. Współczesne gotyckie horrory takie jak „Nosferatu” z 2024 roku łączą piękno z grozą, emocje z klimatem i nieodparty styl wizualny, tworząc historie, które hipnotyzują i wciągają od pierwszej sceny. Dlatego są idealnym wyborem na jesienne wieczory z kubkiem herbaty, gdy deszcz pada za oknem, a wiatr wciska się w szczeliny domu szumiąc złowieszczo. „Dracula” (1992) View oEmbed on the source website Francis Ford Coppola wziął na warsztat klasycznego wampira, tworząc film, który jest prawdziwym festiwalem gotyku, zmysłowości ale też młodych gwiazd Holywood, które królują na ekranach po dziś dzień. Gary Oldman w roli tytułowego Draculi hipnotyzuje widza, a Winona Ryder jako Mina dodaje filmowi melancholii i tragizmu miłości. Anthony Hopkins wciela się w Van Helsinga, łącząc intelekt z dramatyzmem, a Keanu Reeves jako Jonathan Harker wprowadza widza w świat ludzkiej bezradności wobec nadprzyrodzonej siły. Każdy kadr to malarski obraz: mroczne zamczyska, krwawe wschody słońca, deszcz smagający witraże - to gotyk pełen przepychu i grozy jednocześnie. Do tego muzyka, pełna napięcia, przyprawiająca o dreszcze. Klasyk, którego nie można pominąć jeśli jest się fanem hrabiego Draculi - dostępny na platformie Netflix. „Wywiad z wampirem” (1994) View oEmbed on the source website To film od którego rozpoczęłam moją „przygodę” z horrorami. Reżyser Neil Jordan zaadaptował powieść Anne Rice, przenosząc nas w świat wampirów pełen melancholii, pożądania i samotności. Brad Pitt i Tom Cruise tworzą duet, którego relacja balansuje między przyjaźnią a dramatem nieśmiertelności. Film opowiada historię rozciągniętą przez wieki, od XVIII-wiecznego Nowego Orleanu po współczesność, a Kirsten Dunst, Antonio Banderas i Stephen Rea dodają fabule głębi i złożoności. Gotycki klimat łączy w tej produkcji elegancję z mrokiem, a każda scena wciąga i hipnotyzuje, pozostawiając uczucie chłodnego dreszczu i fascynacji. To film po obejrzeniu którego człowiek ma ochotę sięgnąć po książki Anne Rice, aby dowiedzieć się co dalej. Ten jeden z najbardziej popularnych horrorów lat 90. kiedyś dostępny wyłącznie na kasetach VHS, dziś zamieszczony jest na popularnych platformach streamingowych: Apple TV oraz Amazon Prime Video. „Crimson Peak” - „Wzgórze krwi” (2015) View oEmbed on the source website Guillermo del Toro - reżyser obecnego numeru jeden na Netlifx - w 2015 roku w „Crimson Peak” podniósł poprzeczkę ekranowego gotyku, tworząc film, w którym każda rezydencja, każdy pokój i każdy detal kostiumu opowiada własną historię. Mia Wasikowska wciela się w Edith, młodą pisarkę wciągniętą w świat tajemnic i zdrad, Tom Hiddleston jako Thomas Sharpe dodaje romantyzmu i niepokoju, a Jessica Chastain jako Lucille wprowadza elementy manipulacji i grozy. Film łączy przepiękną, przesadną estetykę z mrokiem i dramatem bohaterów, gdzie miłość, zdrada i historia splatają się w hipnotyzujący taniec emocji. To prawdziwa uczta dla oczu i duszy w gotyckim stylu. Dzieło reżysera „Frankensteina” można wypożyczyć na Apple TV lub Amazon Prime Video. „Kobieta w czerni” (2012) View oEmbed on the source website Fani „Harrego Pottera” będą zachwyceni. Główną rolę w tym dziele gra bowiem Daniel Radcliffe, który w roli młodego prawnika Arthura Kippsa wchodzi do opuszczonego domu nad brzegiem morza, gdzie przeszłość nigdy nie odpuszcza. „Kobieta w czerni” nie polega na tanich straszakach, lecz na napięciu, atmosferze i szczegółach: skrzypiące podłogi, mgła za oknem, dziecięce zabawki i duchy przeszłości. To gotyk w klasycznej formie - cisza, izolacja i niepokój łączą się w nastrojową opowieść o żałobie, zemście i tajemnicy, która przyciąga i nie pozwala odwrócić wzroku. Produkcja dostępna jest na Amazon Prime Video. „Jeździec bez głowy” (1999) Jeśli mowa o gotyckich horrorach to nie mogło w zestawieniu zabraknąć tego reżysera. Tim Burton wprowadza widza w mroczną baśń pt. „Sleepy Hollow” o legendarnym „Jeźdźcu bez głowy”, gdzie groteska i gotyk splatają się w jedną, hipnotyzującą całość. Johnny Depp jako Ichabod Crane to detektyw zmagający się nie tylko z przestępstwami, ale i z własnymi lękami w zamglonym miasteczku, w którym każdy skrywa tajemnicę. Christina Ricci i Christopher Walken wprowadzają elementy czarnego humoru i napięcia, a Burton łączy klasyczną estetykę gotycką z fantastycznymi, groteskowymi detalami. To film, w którym miłość, śmierć i przesądy tworzą obraz hipnotyzującej, mrocznej baśni idealnej na jesienny wieczór - dostępny na platformie Disney+.
Kino w stylu vintage: wybrałyśmy 5 najpiękniejszych filmów kostiumowych. Numer trzeci to absolutne arcydzieło
Kino kostiumowe zachwyca przepychem, monumentalną scenografią i niejednoznacznymi bohaterami z epoki. To gatunek, który pozwala zanurzyć się w historyczną przeszłość – pełną intryg, miłosnych zawirowań i rywalizacji. Oto zestawienie pięciu najpiękniejszych filmów kostiumowych w historii kinematografii.
Kino kostiumowe to jeden z najpiękniejszych i najbardziej fascynujących gatunków filmowych, który zabiera widza w podróż przez minione epoki, pełne przepychu, tajemnic i niezapomnianych historii. To nie tylko uczta dla oczu, ale również dla wyobraźni, za sprawą spektakularnych strojów, eleganckich przestrzeni, monumentalnych wydarzeń historycznych i namiętności, które przekraczają granice czasu. Od przedwojennego „Przeminęło z wiatrem” po nowatorską „Faworytę”. Oto pięć najlepszych produkcji kostiumowych, które ukształtowały ten gatunek i na zawsze zapisały się w historii kinematografii. 1. „Przeminęło z wiatrem”, reż. George Cukor, Sam Wood (1939) „Przeminęło z wiatrem” z 1939 roku to legendarna adaptacja powieści Margaret Mitchell, której akcja toczy się podczas amerykańskiej wojny secesyjnej. Film opowiada historię Scarlett O'Hary (Vivien Leigh), dziewczyny z południowego stanu Georgia, która stara się przetrwać burzliwe czasy i odnaleźć miłość w centrum zniszczonego świata. Dzięki kultowym kostiumom i scenografii, film przenosi widza do czasów, gdy elegancja spotykała brutalność wojny. Oprócz ogromnego sukcesu komercyjnego, „Przeminęło z wiatrem” zdobyło 10 Oscarów, w tym za najlepszy film i najlepszą aktorkę pierwszoplanową. To prawdziwa klasyka, której wpływ na kinematografię jest nieoceniony. 2. „Niebezpieczne związki”, reż. Stephen Frears (1988) „Niebezpieczne związki” to film oparty na powieści Pierre'a Choderlosa de Laclos, który ukazuje niebezpieczną grę miłosną i manipulacje w XVIII-wiecznej Francji. W głównych rolach występują Glenn Close, John Malkovich i Michelle Pfeiffer, którzy mistrzowsko oddają złożoność swoich postaci. W tym dziele kostiumy to prawdziwy majstersztyk, z wyrafinowanymi sukniami, koronkami i perukami, które idealnie wpisują się w klimat dekadenckiego, arystokratycznego społeczeństwa. Film zdobył trzy statuetki Oscara, a w tym za najlepszą adaptację scenariusza, scenografię oraz kostiumy. To dzieło, które intryguje zarówno opowieścią, jak i doskonałą oprawą audiowizualną. 3. „Wiek niewinności”, reż. Martin Scorsese (1993) W „Wieku niewinności” Martin Scorsese przenosi nas do Nowego Jorku lat 70. XIX wieku, gdzie arystokracja boryka się z wątpliwościami dotyczącymi honoru, miłości i obowiązku. Daniel Day-Lewis, Winona Ryder i Michelle Pfeiffer wcielają się w postacie z wyższych sfer, których losy rozgrywają się na tle skomplikowanych konwenansów społecznych. Kostiumy Edith Head to uczta dla oczu, delikatne koronki, eleganckie suknie i męskie garnitury pełne detali oddają atmosferę epoki. Film zdobył Oscara za najlepsze kostiumy oraz liczne nominacje, stając się jednym z najlepszych przykładów kina kostiumowego lat 90. To też nie lada gratka dla fanów reżysera, który słynnie z gangsterskich opowieści. 4. „Maria Antonina”, reż. Sofia Coppola (2006) Sofia Coppola w „Marii Antoninie” ukazuje życie tytułowej królowej Francji w nowatorski sposób, łącząc historyczne tło z nowoczesną estetyką. Kirsten Dunst wciela się w postać młodej Marii Antoniny, której życie toczy się między przepychem a dramatem. Kostiumy autorstwa Mileny Canonero, pełne pastelowych kolorów, koronek i jedwabnych tkanin, kontrastują z rockową ścieżką dźwiękową, tworząc przełomową mieszankę klasyki i współczesności. Film zdobył Oscara za najlepsze kostiumy, a jego świeże podejście do historycznej biografii czyni go jedną z najbardziej wyróżniających się produkcji tego gatunku. 5. „Faworyta”, reż. Yórgos Lánthimos (2018) „Faworyta” Yorgosa Lanthimosa to film, który przekracza granice tradycyjnego kina kostiumowego. Jego akcja rozgrywa się na angielskim dworze za czasów królowej Anny, której życie osobiste i polityczne staje się polem bitwy dwóch kobiet, Sarahy Churchill (Rachel Weisz) i Abigail Hill (Emma Stone). Reżyser wykorzystuje elementy humoru i absurdu, jednocześnie nie pozbawiając historii powagi, co sprawia, że film wyróżnia się wśród klasycznych dzieł kostiumowych. „Faworyta” zdobyła kilka nominacji do Oscara, w tym za najlepszą aktorkę drugoplanową dla Olivii Colman, i tym samym stała się jednym z najważniejszych filmów kostiumowych ostatnich lat.
Zapomniany polski film z Więckiewiczem i Szycem do dziś budzi emocje. Tę produkcję można kochać albo... nienawidzić
Film „Śluby panieńskie” z 2010 roku w reżyserii Filipa Bajona to ekranizacja sztuki Fredry, która mimo gwiazdorskiej obsady i pięknych plenerów podzieliła widzów. Jedni zachwycają się pomysłowością, inni krytykują nowoczesne elementy. Ta produkcja to przykład, że nawet klasyka może budzić silne emocje.
„Śluby panieńskie” Filipa Bajona to film, który od momentu premiery w 2010 roku wzbudzał skrajne reakcje. Choć oparty jest na znanej sztuce Aleksandra Fredry, twórcy wprowadzili do niego kontrowersyjne współczesne wstawki, które mocno podzieliły publiczność. Jedni uznali go za udaną adaptację, inni – za kompletną pomyłkę. W tym artykule: O czym opowiada film „Śluby panieńskie” z 2010 roku? Gwiazdorska obsada „Ślubów panieńskich” Podzielone opinie widzów nt. „Ślubów panieńskich” O czym opowiada film „Śluby panieńskie” z 2010 roku? Film „Śluby panieńskie” zrealizowany został w 2010 roku jako adaptacja komedii Aleksandra Fredry z 1832 roku. Za reżyserię odpowiada Filip Bajon, a zdjęcia powstały w Kotuniu oraz w skansenie w Nowej Suchej koło Węgrowa między 26 sierpnia a 30 września 2010 roku. Produkcja osadzona została w realiach XIX wieku, jednak twórcy wprowadzili do niej zaskakujące elementy współczesności – na ekranie pojawiają się samochody, telefony komórkowe oraz współczesna prasa. Akcja rozgrywa się w 1825 roku w dworku na południu Polski, gdzie Radost (Robert Więckiewicz) pragnie wyswatać swojego bratanka Gustawa (Maciej Stuhr) z Anielą (Anna Cieślak), córką Dobrójskiej (Edyta Olszówka). Choć małżeństwo wydaje się być przesądzone, zarówno Gustaw, jak i Aniela nie są zainteresowani związkiem. View oEmbed on the source website Gwiazdorska obsada „Ślubów panieńskich” Obsada produkcji to jeden z jej najmocniejszych punktów. Na ekranie pojawiają się m.in. Maciej Stuhr jako Gustaw, Borys Szyc w roli Albina, Marta Żmuda Trzebiatowska jako Klara i Anna Cieślak w roli Anieli. Towarzyszą im także znani aktorzy jak Robert Więckiewicz, Edyta Olszówka, Andrzej Grabowski, Daniel Olbrychski, Marian Opania, Marian Dziędziel i Jan Nowicki. Kostiumy oraz scenografia zostały przygotowane z dużą dbałością o szczegóły, co zauważyło wielu widzów. Piękne plenery, sielskie krajobrazy i stylizacje epoki dodają produkcji klimatu. Niektórzy widzowie przyznają, że właśnie dla tych walorów artystycznych sięgnęli po film, który na pierwszy rzut oka wydaje się klasyczną, spokojną adaptacją literacką. Podzielone opinie widzów nt. „Ślubów panieńskich” Pomimo zalet wizualnych, „Śluby panieńskie” spotkały się z krytyką ze względu na próbę połączenia klasyki z nowoczesnością. Widzowie komentowali, że współczesne elementy – takie jak komórki czy nowoczesne samochody – zostały wprowadzone „na siłę” i wyszły „pokracznie”. Wielu odbiorców poczuło się zdezorientowanych i uważało, że zaburzyły one spójność z epoką. Jeden z widzów podkreślił: „Strasznie mnie zmęczył. Po co te nowoczesne wstawki? Ja zdecydowanie odradzam oglądanie.” Inny zauważył: „Ekranizacja nie oddaje ducha komedii Fredry. Przepojona jest trywialną współczesnością.” „Śluby panieńskie” to obraz, który – jak pokazują opinie – wzbudza skrajne emocje. Część widzów broni tej produkcji, określając ją mianem „genialnej ekranizacji”. Doceniają grę aktorską, pomysłowość i próbę przełamania klasycznego schematu. Z drugiej strony, wielu widzów określa film jako „staroświecki” lub „męczący”. Ich zdaniem wstawki współczesne nie tylko nie pasują, ale wręcz psują odbiór całości. Jedna z opinii podsumowuje: „Fajnie zagrany, pomysłowy, choć jednak trochę staroświecki. I niepotrzebne wstawki współczesne.” To właśnie ta dychotomia – między tradycją a nowoczesnością – sprawia, że „Śluby panieńskie” nie pozostawiają nikogo obojętnym. Oglądający albo pokochają tę produkcję za intrygującą formę, albo skrytykują za naruszenie klasycznych ram.
Fani kina kostiumowego przepadną, gdy ten film trafi na Netflix. Duet Saoirse Ronan i Margot Robbie to 10/10
„Maria, królowa Szkotów” z Saoirse Ronan i Margot Robbie trafi na Netflix już za kilka tygodni. Dramat historyczny przenosi widzów w sam środek brutalnej walki o władzę między Szkocją a Anglią i zachwyca kostiumami oraz gwiazdorską obsadą.
Miłośnicy kina historycznego i pasjonaci królewskich dramatów mogą odliczać dni– już we wrześniu na Netflix Polska trafi jedna z najbardziej wyczekiwanych produkcji dla fanów epoki Tudorów i Stuartów. „Maria, królowa Szkotów” (Mary Queen of Scots) łączy w sobie spektakularne kostiumy, królewską rywalizację i polityczne intrygi z XVI wieku. Na ekranie spotykają się dwie charyzmatyczne aktorki: Saoirse Ronan i Margot Robbie, wcielając się w role Marii Stuart i Elżbiety I. Oto wszystko, co wiadomo o premierze. W tym artykule: „Maria, królowa Szkotów”: fabuła Obsada i produkcja filmu „Maria, królowa Szkotów” Premiera „Marii, królowej Szkotów” na Netflix „Maria, królowa Szkotów”: fabuła „Maria, królowa Szkotów” to brytyjsko–amerykański dramat historyczny z 2018 roku w reżyserii Josie Rourke. Film powstał na podstawie biografii autorstwa Johna Guya Queen of Scots: The True Life of Mary Stuart. W głównych rolach występują Saoirse Ronan jako Maria I Stuart oraz Margot Robbie jako Elżbieta I Tudor. To ekranizacja jednej z najbardziej napiętych relacji królewskich w historii – konfliktu między kuzynkami, który rozegrał się w roku 1569, w czasie napięć między Anglią a Szkocją. To, co przyciąga uwagę fanów kina kostiumowego, to nie tylko wyraziste postacie, ale również szczegółowo dopracowane kostiumy, historyczna wierność oraz intensywna gra emocji między dwiema głównymi bohaterkami. Nic dziwnego, że film zdobył Oscara za najlepszą charakteryzację i fryzury oraz za najlepsze kostiumy. View oEmbed on the source website Obsada i produkcja filmu „Maria, królowa Szkotów” Oprócz Saoirse Ronan i Margot Robbie, w filmie pojawia się wiele znanych nazwisk brytyjskiego i amerykańskiego kina. Jack Lowden wciela się w Henry'ego Darnleya – drugiego męża Marii. Joe Alwyn gra Roberta Dudleya, doradcę i kochanka Elżbiety. David Tennant portretuje Johna Knoxa – założyciela Kościoła Szkocji. Guy Pearce pojawia się jako William Cecil – doradca królowej Anglii. Wśród pozostałych postaci warto wymienić: Gemmę Chan jako Bess z Hardwick, Martina Compstona jako hrabiego Bothwella – trzeciego męża Marii, Ismaela Cruz Córdovę jako Davida Rizzio – przyjaciela i powiernika Marii, a także Brendana Coyle'a jako Earla z Lennox, Iana Harta jako Lorda Maitlanda, Adriana Lestera jako Lorda Randolpha oraz Jamesa McArdle’a jako Jamesa, Earla z Moray, regenta Szkocji. Premiera „Marii, królowej Szkotów” na Netflix „Maria, królowa Szkotów” zadebiutuje na Netflix w Polsce 18 września 2025 roku. To doskonała wiadomość dla fanów kina historycznego, kostiumowego oraz wszystkich, którzy interesują się losami dynastii Tudorów i Stuartów. Premiera na jednej z najpopularniejszych platform streamingowych sprawia, że ten głośny dramat z 2018 roku zyska nową publiczność. Zwłaszcza że duet Saoirse Ronan – Margot Robbie gwarancja emocjonalnej głębi i aktorskiego kunsztu.
Brzydka siostra – baśń, body horror i feministyczna odyseja
To nie jest klasyczna opowieść łagodnych księżniczek ani cukierkowych rewolucji. To beauty horror, czyli kino, które pulsuje w rytmie ciała. W świecie, w którym uroda staje się walutą, a bal królewski - brutalnym spektaklem próżności, życie Elwiry to desperacka próba wyrwania się "po trupach do księcia", a ból jej ciała staje się językiem przekazu.
Reżyserka i scenarzystka Emilie Blichfeldt przedstawia tu reinterpretację baśni braci Grimm, inspirowaną zarówno klasyczną historią Kopciuszka, jak i surowymi, cielesnymi przeobrażeniami w stylu Davida Cronenberga. Zamiast cukru – ból, zamiast magii – mikrotrauma, zamiast bezpieczeństwa – surowa prawda o cielesności i społecznej presji. W motywach reżyserka odwołuje się do pierwotnych wersji baśni, gdzie siostry nie tylko były zazdrosne – one się okaleczają, by wcisnąć się w pantofelek. W Brzydkiej siostrze metamorfozę Elwiry oglądamy w ostrej narracji — operacje chirurgiczne, przyszywane rzęsy, pasożytnicze diety – te momenty to nie tylko makabra, ale wyraźny i feministyczny komentarz na temat tyranii ciała. Film miał światową premierę podczas Sundance 23 stycznia 2025 r., a już w lutym znalazł się w Panoramie Berlinale – głośno mówiło się o nim jako o body horrorze z przesłaniem. Krytycy podkreślali – to kino, które fascynuje i przyciąga, ale jeszcze bardziej – niepokoi. Otoczony był porównaniami do takich produkcji jak Titane czy Substancja – ale on idzie dalej, sięgając ku pierwotnym lękom w stylu reżyserów grozy: Cronenberg, Argento, Fulci... Za filmem Brzydka siostra stoją twórcy, których indywidualne wrażliwości i estetyki składają się na dzieło nieoczywiste, odważne i głęboko poruszające. Reżyserką i autorką scenariusza jest Emilie Blichfeldt – absolwentka Norweskiej Szkoły Filmowej, znana już z krótkich form, w których śmiało eksplorowała cielesność i intymność (m.in. Sara’s Intimate Confessions, pokazywana na festiwalach w Locarno i Clermont-Ferrand). Brzydka siostra to jej pełnometrażowy debiut fabularny – i zarazem manifest osobistego, bezkompromisowego głosu, który bez lęku mierzy się z tematami tabu, łącząc feminizm, horror i baśń. View oEmbed on the source website Autorką zdjęć jest ceniona w świecie arthouse’u postać – Marcel Zyskind. Operator słynie z umiejętności budowania intymnej atmosfery przy użyciu naturalnego światła. W Brzydkiej siostrze tworzy obraz jednocześnie surowy i zmysłowy - organiczny, jakby zarejestrowany na taśmie filmowej, choć powstały w pełni cyfrowo. Jego wizualna wrażliwość idealnie oddaje emocjonalną intensywność i cielesność opowieści. Za montaż odpowiada Olivia Neergaard-Holm, której doskonałe wyczucie tempa i napięcia pozwoliło stworzyć rytm złożony z bólu, ciszy i transu. Montaż staje się tu nie tylko technicznym zabiegiem, ale formą narracyjnej intymności – takiej, która przyciąga i niepokoi jednocześnie. Warstwę muzyczną współtworzy duet: norweski kompozytor Kaada oraz artystka Vilde Tuv. Ich współpraca przyniosła ścieżkę dźwiękową balansującą między klasycznymi, harfowymi frazami a nowoczesnością – minimalistycznym synth-popem, który wnika w emocjonalny pejzaż filmu. To dźwięki, które jednocześnie uwodzą i ostrzegają – tak jak cała Brzydka siostra. W obsadzie konstelacja aktorek, które niosą film ciałem - jego przemianą, napięciem, milczeniem i pożądaniem. W roli Elwiry hipnotyzuje Lea Myren - jej bohaterka przechodzi bolesną transformację: od nieatrakcyjnej, tłumionej przez otoczenie „brzydkiej siostry” do istoty, której przemiana - choć daleka od baśniowego happy endu - porusza do głębi. Ane Dahl Torp wciela się w postać Rebekki - matki zastępczej, której chłód i dyscyplina nie są oznaką siły, lecz wewnętrznego uwięzienia. Thea Sofie Loch Næss jako Agnes jest jak wycięta z katalogu doskonałości - piękna, zorganizowana, lubiana. Ale pod perfekcyjną powierzchnią czai się pustka, którą film subtelnie obnaża. Na drugim planie pojawiają się także polskie aktorki - Katarzyna Herman i Agnieszka Żulewska. Film jest produkcją pięciu krajów: Norwegii, Danii, Rumunii, Szwecji i Polski. Zdjęcia powstawały w pięknych, surowych realiach polskich zamków Gołuchów i Lubiąż, a ich gotyckie wnętrza idealnie wpisały się w estetykę wschodnioeuropejskich baśni lat 60. i 70. Elwira to „przyrodnia siostra” Kopciuszka, ale przede wszystkim to opowieść o nas. To my z kompleksami. To my z przekleństwem nieidealnego ciała. To historia o kompleksach, o tym, jak kobieta może targować się między akceptacją a destrukcją. To film o empatii: każdy dramat - niezależnie od intensywności - rezonuje w nas, odbija się echem w naszych ciałach i duszach. Brzydka siostra to wizualna i psychiczna burza. To debiut, który odważnie mówi – kobiecość to nie porcelana. To ciało. To coś, co można kształtować, okaleczać, ale też uwalniać. Elwira to opowieść o każdym z nas, o każdym ciele, które chce zostać zaakceptowane – choć czasem walczymy o to, zadając ból sobie. Blichfeldt sięga głęboko – w krew, w ból, w kulturę. A to, co z tego wynika, zostaje na długo po wyjściu z kina. Film do obejrzenia w kinach w całej Polsce od 4 lipca. Dystrybucja w Polsce: Best Film.
Najlepsze filmy kostiumowe, które na zawsze zapisały się w historii kina
Piękne stroje, niezwykła scenografia, najlepsi aktorzy i historie, które nadal wspominają widzowie na całym świecie. Filmy kostiumowe przenoszą nas do innego świata, zapomnianego świata, często oferując eskapizm od trudów codzienności. Które są jednak te najlepsze? Oto nasz subiektywny przegląd najpiękniejszych filmów kostiumowych, które warto obejrzeć chociaż raz w życiu.
W tym artykule: Najsłynniejsze filmy kostiumowe "Przeminęło z wiatrem" (1939) "Fortepian" (1993) "Barry Lyndon"(1975) "Niebezpieczne związki" (1988) "Duma i uprzedzenie" (2005) "Ben Hur" (1959) "Zatrute pióro" (2000) "Rękopis znaleziony w Saragossie" (1964) "Elizabeth" (1998) "Księżna"(2008) "Sissi" (1955) "Wichrowe wzgórza" (1992) "Dom latających sztyletów" (2004) "Pokój z widokiem" (1985) "Hamlet" (1996) "Jane Eyre" (2011) "Gangi Nowego Jorku" (2002) "Czarownice z Salem" (1996) "Wiek niewinności" (1993) "Zakochany Szekspir" (1998) "Kochanica Francuza" (1981) "Anna Karenina" (2012) "Portret damy" (1996) "Amadeusz" (1984) "Rozważna i romantyczna" (1995) "Wyznania gejszy" (2005) "Dziewczyna z portretu" (2015) „Lady M.” (2016) „Portret kobiety w ogniu” (2019) „Madame J” (2018) "Wielki Gatsby" (2013) "Gladiator" (2000) "Obłędny rycerz" (2001) "Kleopatra" (1963) "Maria Antonina" (2006) "Ostatni Mohikanin" (1992) Niektórzy twierdzą, że to nudne i najczęściej damskie kino. Są jednak fani kinematografii, doceniający kunszt kostiumów, scenografii czy charakteryzacji. Filmy kostiumowe od dawna mają tyle samo zwolenników, co przeciwników. Nie da się jednak zaprzeczyć, że te najlepsze trafiają do panteonu wybitnych produkcji w historii kina. Nie ma dekady, w której nie powstałoby chociaż kilka filmów kostiumowych. Doceniają je nie tylko widzowie, ale i krytycy, czy akademie przyznające prestiżowe nagrody filmowe. Filmy kostiumowe najczęściej oparte są na znanych powieściach, np. Jane Austen, Francisa Scotta Fitzgeralda, czy Charlotte lub Emily Brontë. Choć fabuła toczy się w zamierzchłych czasach często przedstawiona historia nadal odnosi się do współczesności i porusza uniwersalne problemy. Miłość, zdrada, relacje międzyludzkie, pieniądze - nic się nie zmieniło! Poznajcie najlepsze filmy kostiumowe. Najsłynniejsze filmy kostiumowe Filmy kostiumowe to jeden z ulubionych gatunków wielu reżyserów czy scenarzystów. Stanley Kubrick, Jane Campion, Joe Wright, Kenneth Branagh, Martin Scorsese, Miloš Forman, Ang Lee, Rob Marshall, Tom Hooper, Baz Luhrmann, Ridley Scott, Sofia Coppola, Michael Mann - oni mają na swoim koncie przynajmniej jeden film kostiumowy. W obsadzie produkcji tego typu często pojawiają się również znane nazwiska, m.in. Winona Ryder, Keira Knightley, Matthew Macfadyen, Geoffrey Rush, Kate Winslet, Joaquin Phoenix, Cate Blanchett, Ralph Fiennes, Gwyneth Paltrow, Zhang Ziyi, Helen a Bonham Carter, Daniel Day-Lewis, Judi Dench, Michael Fassbender, Michelle Pfeiffer, czy Colin Firth. "Przeminęło z wiatrem", "Niebezpieczne związki", "Elizabeth", "Hamlet", "Jane Eyre" czy "Zakochany Szekspir" to tylko kilka tytułów z długiej listy produkcji, gdzie fabuła toczy się w innej epoce. Ten obsypany nagrodami kryminał z wątkiem zemsty pokochają fanki „Wielkich kłamstewek” i „Gotowych na wszystko”. To hołd dla kobiecej siły i solidarności "Przeminęło z wiatrem" (1939) Ekranizacja bestsellerowej powieści Margaret Mitchell o tym samym tytule! Klasyk, który powinien obejrzeć każdy fan filmu. Produkcja otrzymała aż 10 Oscarów (m.in. dla najlepszego filmu, reżysera czy ról kobiecych), niezapomniany duet - Vivien Leigh i Clark Gable, do dziś porywa widzów na całym świecie, a cytat "Frankly my dear, I don't give a damn..." na trwale pozostawił swój ślad w kulturze popularnej. Życie pięknej i beztroskiej Scarlett O'Hara zmienia się, gdy w kraju wybucha wojna. Na dodatek spada na nią wieść o ślubie ukochanego Ashleya z nienawistną jej Melanią. Scarlett, chcąc zrobić mu na złość, przyjmuje oświadczyny pierwszego z brzegu mężczyzny, który bardzo szybko umiera. Jako wdowa Scarlett zostaje pozbawiona wszelkich zabaw i przyjemności. Wtedy w jej życiu zjawia się Rhett Butler. View oEmbed on the source website "Fortepian" (1993) "Fortepian" to kolejny Oscarowy hit. Słynną statuetkę otrzymały: Holly Hunter (najlepsza aktorka pierwszoplanowa), Anna Paquin (najlepsza aktorka drugoplanowa) oraz Jane Campion (najlepszy scenariusz oryginalny). Ada, młoda i niezamożna panna z dzieckiem, opuszcza rodzinną Anglię. Wraz z dziewięcioletnią córeczką Florą wyrusza do nowozelandzkiego buszu, taszcząc ze sobą tytułowy instrument. Kobieta ma się spotkać z mężem, którego nigdy przedtem nie widziała, ponieważ ślub został zawarty na odległość. Ada jest niemową od szóstego roku życia. Uczucia wyraża za pomocą gestów, spojrzeń, a także - muzyki. Kiedy mąż Ady stanowczo odmawia przetransportowania instrumentu przez busz, nieokrzesany, dziki sąsiad Baines zabiera go do siebie. Panowie dobijają targu: Ada nauczy Bainesa grać, a ten odstąpi od kawałka ziemi, na którym mieszka. Kobieta zaczyna regularnie przebywać w jego domu. Wzajemna pasja do muzyki czyni z nich parę romantycznych kochanków. Co na to mąż Ady? View oEmbed on the source website "Barry Lyndon"(1975) Stanley Kubrick wyreżyserował film kostiumowy? Autor "Mechanicznej pomarańczy", czy "Lśnienia" opowiedział historię irlandzkiego młodzieńca bez perspektyw, któremu udało się wkraść w szeregi XVIII-wiecznej angielskiej arystokracji. Produkcję docenia się również za niezwykłe zdjęcia oraz ścieżkę dźwiękową. View oEmbed on the source website "Niebezpieczne związki" (1988) Trzy Oscary (w tym za kostiumy i scenografię), dwie nagrody BAFTA i świetna obsada (Glenn Close, John Malkovich, Michelle Pfeiffer). Markiza de Merteuil potrzebuje przysługi ze strony swojego byłego kochanka Viconte de Valmont. Jej były mąż planuje małżeństwo z młodą i cnotliwą Cecile de Volanges. Markiza pragnie, by Valmont uwiódł Cecile przed jej ślubem. W międzyczasie Valmont stara się zrealizować własne plany podboju - jego celem jest Madame de Tourvel, piękna, bogobojna mężatka. Markiza jednak nie wierzy, aby Valmontowi się udało zdobyć tę kobietę. Obiecuje mu nagrodę w postaci ostatniej nocy spędzonej z nią, jeżeli Valmont dostarczy jej pisemny dowód na to, iż między nim a Madame de Tourvel doszło do zbliżenia. View oEmbed on the source website "Duma i uprzedzenie" (2005) Do dziś trwają dyskusje, czy film w reżyserii Joe Wrighta z Keirą Knightley jest lepszy od kultowej produkcji BBC z udziałem Colina Firtha. Ten werdykt zostawimy najwierniejszym fanom, ale produkcję z 2005 roku trzeba docenić za piękne zdjęcia, muzykę i wyczuwalną chemię pomiędzy Knightley a Macfadyenem. To właśnie za tę rolę Keira otrzymała swoją pierwszą nominację do Oscara. Do malowniczego Netherfield przybywa przystojny i bogaty Charles Bingley z zamiarem osiedlenia się tam na stałe. Przybysz wzbudza żywe zainteresowanie wśród lokalnej społeczności. Na zawarciu bliższej znajomości z nowym sąsiadem zależy szczególnie pani Bennet, matce pięciu dorosłych córek, których jedyną szansą na dostatnie życie jest bogate zamążpójście. Sprawa jest paląca, gdyż cały rodzinny majątek ma wkrótce przejść w ręce antypatycznego kuzyna, pana Collinsa. Początkowo wszystko układa się po myśli pani Bennet. Bingley zakochuje się w jej najstarszej i najładniejszej córce, Jane. Tymczasem jego najlepszy przyjaciel, ponury i wyniosły pan Darcy, obdarza zainteresowaniem jej młodszą siostrę, Elżbietę. View oEmbed on the source website "Ben Hur" (1959) Oscarowy rekordzista, dotąd nikt nie pokonał wyniku "Ben Hura" w ilości zdobytych statuetek. W filmie wzięło udział 365 aktorów i 50 tysięcy statystów, uszyto 100 tysięcy kostiumów, wybudowano 300 dekoracji, a prace nad samym montażem trwały dziewięć miesięcy. Juda Ben Hur jest bogatym żydowskim księciem, kupcem z Jerozolimy. Razem z nowym gubernatorem przyjeżdża jego stary przyjaciel Messala, dowódca legionów rzymskich. Najpierw przyjaciele cieszą się ze spotkania, jednak potem poróżniają ich poglądy polityczne. Podczas powitalnej parady spada dachówka z dachu Judy i tylko cudem nie kaleczy nowego gubernatora. Chociaż Messala wie, że to był tylko wypadek, wysyła Judę na galery, a jego matkę i córkę do więzienia. Ben Hur przyrzeka zemstę. View oEmbed on the source website "Zatrute pióro" (2000) Skandalizująca opowieść o ostatnich latach życia legendarnego markiza de Sade, który osadzony zostaje w przytułku dla obłąkanych w Charenton, skąd potajemnie wysyła w świat rękopisy swych kolejnych, coraz bardziej bulwersujących utworów. View oEmbed on the source website "Rękopis znaleziony w Saragossie" (1964) Komedia kostiumowa, awanturniczy film z gatunku "płaszcza i szpady", a także baśń z duchami, wisielcami, opętanymi księżniczkami. Młody oficer wyrusza do Madrytu, by objąć stanowisko kapitana w gwardii walońskiej. Wybór najkrótszej, podobno nawiedzonej drogi skutkuje serią dziwnych wydarzeń. View oEmbed on the source website "Elizabeth" (1998) Sześć nominacji do Oscara! Co ciekawe, Cate Blanchett dwa razy wcieliła się w rolę królowej Elżbiety. W 1998 roku oraz w 2007 w filmie "Elizabeth: Złoty wiek" (który również warto zobaczyć!). XVI wiek. W Anglii rządzi królowa Maria, która przywraca katolicyzm. W kraju panuje terror, mnożą się spiski opozycjonistów. Jednak królowa umiera, a na tron wstępuje jej siostra Elżbieta, która sympatyzuje z protestantami. Próbuje odbudować w Anglii wewnętrzną stabilizację. View oEmbed on the source website "Księżna"(2008) Anglia, rok 1774, szesnastoletnia dama dworu Georgiana wyróżnia się spośród młodych arystokratek urodą i wdziękiem. Wzbudza zachwyt mężczyzn, w szczególności młodego Charlesa Greya, który za wszelką cenę stara się zwrócić na siebie jej uwagę. Georgiana jest także bacznie obserwowana przez samego księcia. Jego doradca Burleigh wraz z matką dziewczyny Lady Spencer dochodzą do porozumienia - Georgiana zostanie żoną księcia. Podekscytowana perspektywą małżeństwa i osiągnięcia wysokiego statusu społecznego, Georgiana odrzuca zakochanego w niej Charlesa Greya. Gdy małżeństwo zostaje zawarte, książę powoli traci zainteresowanie swoją młodziutką żoną, wdając się w romanse z innymi kobietami. W dodatku pierwszym dzieckiem książęcej pary nie będzie wymarzony przez księcia syn. Młoda księżna zagubiona w wielkim świecie musi wybrać między oschłym i niewiernym małżonkiem, a prawdziwą miłością. Oscar za najlepsze kostiumy w 2009 roku! View oEmbed on the source website "Sissi" (1955) Bawarska księżniczka Elżbieta wiedzie bardzo beztroskie życie. Spędza czas na jeździe konnej, zabawach z licznym rodzeństwem oraz na polowaniach z ukochanym ojcem, księciem Maksymilianem, z którym łączy ją szczególnie silna więź. Wkrótce 16-latka poznaje cesarza Austrii, młodego i przystojnego Franciszka Józefa. Oboje zakochują się w sobie od pierwszego wejrzenia. Jednak uczucie to sprawia, ze życie Sissi ma się wkrótce całkowicie odmienić. View oEmbed on the source website "Wichrowe wzgórza" (1992) Pan Earnshaw przywozi z podróży bezdomnego, cygańskiego chłopca. Wkrótce pomiędzy jego córką a przybyszem rodzi się namiętne uczucie. View oEmbed on the source website "Dom latających sztyletów" (2004) Chiny IX wieku. Cesarz jest niekompetentny, a rząd skorumpowany. Zamieszki i niepokój rozprzestrzeniają się poprzez kraj. Z tego powodu powstaje "Dom Latajacych Sztyletów". Liga ta działając w konspiracji, okrada bogatych, by dać biednym, zdobywając ich poparcie. To oczywiście nie podoba się rządzącym politykom. Dwóch kapitanów Feng Tiang County, Leo i Jin mają za zadanie schwytać nowego przywódcę w ciągu 10 dni. Kapitan Leo podejrzewa, że Mei, piękna nowa tancerka w lokalnym Peony Pavilon jest tak naprawdę córką starego przywódcy. Mężczyzna tworzy plan aresztowania jej i sprowadzenia na przesłuchanie. Kiedy Mei odmawia udzielenia jakichkolwiek informacji na temat Domu Latających Sztyletów, dwaj kapitanowie snują nowy misterny plan. Tym razem kapitan Jin zamierza udawać samotnego wojownika, zwanego Wiatr. W tym celu uratuje on Mei z więzienia, zdobywając jej zaufanie, jednocześnie dostarczy ją do sekretnej kwatery dowództwa Domu... Plan się udaje i podczas ich długiej podróży do Domu, Jin i Mei zbliżają się do siebie. View oEmbed on the source website "Pokój z widokiem" (1985) Lucy Honeychurch odbywa pierwszą w życiu podróż do Włoch, w towarzystwie starszej kuzynki Charlotty. Splot wydarzeń sprawia, że z młodej, niedoświadczonej dziewczyny Lucy staje się w pełni dojrzałą i świadomą swoich uczuć kobietą. Fakt, iż wraz z przystojnym George'em jest świadkiem morderstwa zmienia tok wydarzeń, a dziewczyna zakochuje się w nim. Czujnej Charlottcie nie podoba się towarzystwo młodego mężczyzny, dlatego postanawia zabrać swoją podopieczną z powrotem do Anglii. Po powrocie Lucy, dzięki namowom matki i brata, przyjmuje oświadczyny Cecila - młodego, kulturalnego człowieka. Wydawać by się mogło, że Lucy powinna być szczęśliwa, tak jednak nie jest. Sytuacje dodatkowo komplikuje fakt, że George wraz z ojcem przeprowadza się do sąsiedztwa dziewczyny. Trzy Oscary, w tym za kostiumy! View oEmbed on the source website "Hamlet" (1996) Po śmierci króla Hamleta, królowa Gertruda wychodzi za mąż za jego brata, Klaudiusza. Do kraju wraca syn zmarłego władcy, noszący takie samo jak on imię. Hamlet jest zrozpaczony śmiercią ojca oraz zgorszony postępowaniem matki. Na zamku pojawia się duch króla, który namawia syna do zemsty. View oEmbed on the source website "Jane Eyre" (2011) Jane nie była dziewczyną, która szukała niezobowiązującego romansu. Choć rozum podpowiadał jej, że fascynującemu Panu Rochersterowi nie można ufać, oddała mu swoje serce bez reszty. Fanki tej historii powinny również zobaczyć produkcje z 1996 roku z Charlotte Gainsbourg w roli głównej. View oEmbed on the source website 12 najpiękniejszych filmów o nastoletniej miłości i dorastaniu na Netfliksie, które warto obejrzeć niezależnie od wieku "Gangi Nowego Jorku" (2002) XIX wiek. Po 15-letniej odsiadce Amsterdam Vallon wraca do rodzinnej dzielnicy, by zemścić się na przywódcy gangu odpowiedzialnego za śmierć jego ojca. W międzyczasie młody mężczyzna poznaje Jenny Everdeane, enigmatyczną kobietę-kieszonkowca, której ogromne poczucie niezależności i fascynująca piękność zniewalają go bez reszty. Jenny ma jednak własną mroczną przeszłość, która niespodziewanie komplikuje plany bohatera. Podróż Amsterdama przez ciemne zaułki Five Points przeradza się w walkę nie tylko o własne przetrwanie, ale także o dobro ludzi jemu podobnych. View oEmbed on the source website "Czarownice z Salem" (1996) W osadzie Salem grupa młodych dziewcząt gromadzi się nocą w lesie w tajemnicy przed wszystkimi. Podczas tańca wpadają w głęboki trans, a jedna z nich, Abigail Williams poprzysięga śmierć żonie swego byłego chlebodawcy, Elizabeth Proctor. Mąż Elizabeth, John miał z ową dziewczyną romans. Po następnym spotkaniu dziewczynek w lesie zauważa je wielebny Parris. W obawie o swą pozycję wielebny rzuca podejrzenie o czary... W Salem wybucha histeria. View oEmbed on the source website "Wiek niewinności" (1993) XiX-wieczny Nowy Jork. Życie towarzyskie toczy się tu głównie na salonach i w operze, do której ludzie przychodzą raczej po to aby się pokazać, niż aby zobaczyć samo przedstawienie. Głównym bohaterem jest Newland Archer, zaręczony z piękną i dobrze urodzoną Mary Welland - w ten sposób mają się połączyć dwie z najbardziej wpływowych rodzin w Nowym Jorku. Gdy do miasta przyjeżdża hrabina Ellen Oleńska, wyższe sfery plotkują na jej temat. Hrabina przyjechała z Polski uciekając od męża i pragnie wziąć z nim rozwód, co jest źle przyjmowane przez tutejsze konserwatywne środowisko. Ellen jest kuzynką Mary Welland, dziewczyny uroczej, choć naiwnej i nie do końca orientującej się w układach i intrygach śmietanki towarzyskiej. Mary szczerze zakochana jest Newlandzie, ale ten przebywając z jej kuzynką zakochuję się w niej i to z wzajemnością, ale oboje zdają sobie sprawę z tego, że taki związek spowodowałby ogromny skandal. View oEmbed on the source website "Zakochany Szekspir" (1998) Wiliam Szekspir, młody dramaturg cierpi na niemoc twórczą i to właśnie w okresie, gdy dostaje zamówienie na sztukę, która może okazać się jego "przepustką do lepszego świata". Pewnego dnia podczas przesłuchania aktorów poznaje urodziwego młodzieńca, któremu powierza jedną z głównych ról. Jednak niechcący Will odkrywa, że jego młody przyjaciel w rzeczywistości jest... kobietą o imieniu Viola. View oEmbed on the source website "Kochanica Francuza" (1981) Rok 1867. W miejscowości Lyme Regis bogaty dżentelmen Charles Smithson stara się o rękę Ernestiny Freeman, córki bogatego kupca. Podczas spaceru z narzeczoną spotyka tajemniczą kobietę, która stoi na falochronie obmywanym falami wzburzonego morza. Zaniepokojony o jej życie usiłuje jej pomóc, ale kobieta odtrąca go. To Sarah Woodruff, znana w okolicy jako kochanica Francuza, opuszczona przed kilku laty przez francuskiego oficera marynarki i bezskutecznie oczekująca jego powrotu. Rok 1980. Trwają zdjęcia do filmu o kochanicy Francuza. Pomiędzy Anną i Mike'em, odtwórcami ról Sary i Charlesa, nawiązuje się romans. View oEmbed on the source website "Anna Karenina" (2012) Ekranizacja jednej z największych historii miłosnych na świecie, na podstawie powieści Lwa Tołstoja. Historia tragicznej miłości Anny Kareniny i Aleksego Wrońskiego nadal inspiruje twórców filmowych. Ogarnięta miłosnym uczuciem Anna kwestionuje swoje dotychczasowe małżeństwo. Emocje, którym się poddała zmieniają całkowicie jej dotychczasowe życie, a otaczający ją ludzie przestają być tak życzliwi, jak kiedyś. Miłość Kareniny do Wrońskiego jest bardzo silna i w konsekwencji wywiera ogromny wpływ na jej przyszłość. View oEmbed on the source website "Portret damy" (1996) Młoda i niezależna Isabel Archer przybywa z Ameryki do dziewiętnastowiecznej Anglii przepełnionej konwenansami. Pełna ciekawości świata odrzuca małżeńskie oferty i wielbicieli. Nieoczekiwanie zostaje obdarowana sporym spadkiem i wyrusza na kontynent w poszukiwaniu nieznanego. We Włoszech za sprawą intrygi wychodzi za Gilberta Osmonda. Ten związek okazuje sie tragiczną pomyłką. View oEmbed on the source website "Amadeusz" (1984) Dwudziestosześcioletni Mozart przybywa do Wiednia, by prezentować swoją twórczość. Jego obecność drażni nadwornego kompozytora Józefa II - Antonio Salieriego, a to prowadzi do rywalizacji między artystami. View oEmbed on the source website "Rozważna i romantyczna" (1995) Anglia, schyłek XVIII wieku. Henry Dashwod umiera, cały majątek zgodnie z prawem dziedziczy jego syn z pierwszego małżeństwa, John. Ten nakazuje opuścić posiadłość drugiej żonie zmarłego ojca i jej trzem córkom. Najstarsza z sióstr Elinor jest inteligentną kobietą, spotyka pełnego uroku Edwarda Ferrarsa, boi się jednak okazać mu swoje uczucia. Młodsza siostra Elinor, Marianne nie ma jeszcze dwudziestu lat i żyje w świecie romantycznych ideałów. Pochłonięta romansem z Johnem Willoughby dziewczyna ignoruje nie tylko zasady dobrego wychowania, ale i uczucia, jakimi darzy ją nieśmiały pułkownik Brandon, który w przeszłości przeżył nieszczęśliwą miłość i wciąż jest samotny. Najmłodsza z rodzeńtwa Margaret jest "dwudziestoletnią trzpiotką", która spędza czas łażąc po drzewach i turlając się po trawie, a która swoje siostry uważa za straszliwe nudziary. Po opuszczeniu rodzinnego domu pani Dashwood i jej córki zamieszkują u sir Johna Middletona i jego teściowej pani Jennings, która całą rodzinę zaprasza do swojego domu do Londynu. Elinor spotyka tam Edwarda, Marianne Johna Willoughby, pojawi się także tajemniczy pułkownik Brandon. View oEmbed on the source website "Wyznania gejszy" (2005) Dziewięcioletnia Chiyo zostaje sprzedana do domu gejsz. Jako dorosła i sławna jest świadkiem drugiej wojny światowej, która zmienia świat, w którym się wychowywała. Film oparty na powieści powieści Arthura Goldena o tym samym tytule. View oEmbed on the source website "Dziewczyna z portretu" (2015) Niezwykła historia miłosna zainspirowana życiem artystów Einara i Gerdy Wegener (w tych rolach Eddie Redmayne i Alicia Vikander), których małżeństwo i praca zostają poddane próbie, kiedy Einar decyduje się na operację zmiany płci i zostaje jedną z pierwszych na świecie transgenderowych kobiet, Lili Elbe. View oEmbed on the source website „Lady M.” (2016) Wielka Brytania XIX wieku. Młodziutka Katherine wychodzi za mąż za znacznie starszego i majętnego dziedzica, lecz jest lady jedynie z nazwy. Żyjąc w świecie mężczyzn traktowana jest wyłącznie jako piękna ozdoba domu, bez prawa do głosu. Gdy spotyka emanującego seksualną energią Sebastiana, zaczyna przechodzić wewnętrzną przemianę. Od tego momentu nie zatrzyma się przed niczym, aby dostać to, czego pragnie. Hermetyczna historia z wybitną scenografią sprawia, że napięcie w filmie z minuty na minutę rośnie, a podczas całego seansu nie da się oderwać wzroku od Florence Pugh. View oEmbed on the source website „Portret kobiety w ogniu” (2019) Pożądanie, zakazana miłość, poświęcenie, osobiste tragedie – „Portret kobiety w ogniu” to jeden z najpiękniejszych romansów ostatnich lat. Historia przenosi nas do Francji XVIII-wieku. Malarka z Paryża (Noémie Merlant) przybywa na bezludną wyspę w Bretanii. Ma namalować portret arystokratki Heloizy, która szykowana jest do aranżowanego małżeństwa. Musi jednak to zrobić w sekrecie. Heloiza (Adèle Haenel) nie chce bowiem pozować, buntując się w ten sposób przeciwko przymusowemu zamążpójściu. View oEmbed on the source website „Madame J” (2018) Rok 1750, Ludwik XV panuje we Francji. Markiz des Arcis, z założenia libertyn, zakochuje się w Madame de La Pommeraye, atrakcyjnej wdowie wycofanej ze świata. Dziewczyna opiera mu się przez lata, aż w końcu ulega swojemu sekretnemu pragnieniu. Niestety dochodzi do rozstania, a Madame de la Pommeraye staje się obiektem drwin w towarzystwie. By zemścić się na byłym kochanku za zniewagę, opracowuje podstępny plan. View oEmbed on the source website "Wielki Gatsby" (2013) Miejscowy milioner Gatsby (Leonardo DiCaprio) po 5 latach spotyka swoją dawną miłość, Daisy (Carey Mulligan). Mężczyznę i kobietę łączył kiedyś romans, jednak ich drogi rozeszły się z powodu różnic klasowych. Gatsby wyjechał w poszukiwaniu bogactwa, a Daisy nie czekając na niego, wyszła za mąż za majętnego Toma. Teraz kochankowie próbują na nowo wzbudzić uczucia do siebie. View oEmbed on the source website "Gladiator" (2000) Generał Maximus, jeden z najwybitniejszych dowódców w rzymskiej armii, dowiaduje się, że umierający cesarz Marek Aureliusz chce uczynić go swoim następcą na tronie. Nie podoba się to prawowitemu dziedzicowi, Kommodusowi, który postanawia pozbyć się rywala i skazuje go na karę śmierci wraz z całą rodziną. Maximusowi cudem udaje się uciec. Trafia do niewoli, gdzie zostaje wyszkolony na gladiatora. Z walki na walkę zyskuje popularność, a na jego występy zaczyna przychodzić coraz więcej ludzi. Maximus jako wojownik wraca do Rzymu, by pomścić swoich bliskich, ale wie, że jedyną potęgą większą od władzy cesarza jest wola ludu i dlatego, by dokonać zemsty, musi stać się największym bohaterem Imperium. View oEmbed on the source website "Obłędny rycerz" (2001) Młody, ambitny giermek William postanawia "odmienić swoje przeznaczenie". Dzięki pomocy wiernych towarzyszy, odrobinie szczęścia i sfałszowanym dokumentom rodowym udaje mu się pod postacią Sir Urlicha von Lichtensteina wziąć udział w turnieju rycerskim. Tam ulega urokowi tajemniczej piękności Jocelyn. Wkrótce na drodze do zwycięstwa w turnieju i do serca ukochanej staje jednak groźny rywal. View oEmbed on the source website "Kleopatra" (1963) Opowieść o losach królowej Egiptu, pięknej Kleopatrze i jej dążeniu do wzmocnienia potęgi swojego państwa poprzez pozbawienie dominacji Cesarstwa Rzymskiego. Kiedy jednak w grę zaczyna wchodzić miłość Juliusza Cezara i Marka Antoniusza, potężna kobieta popełnia błąd strategiczny i przegrywa, a po jej tragicznej śmierci Egipt włączony został do Imperium Rzymskiego. View oEmbed on the source website "Maria Antonina" (2006) Nastoletnia córka rodu Habsburgów, Maria Antonina, zostaje żoną 16-letniego Ludwika Augusta, przyszłego króla Francji. Po przybyciu do Wersalu wpada w wir intryg i skandali. Znajdująca się w pułapce dworskich konwenansów młoda królowa musi znaleźć sposób na odnalezienie się w obcym jej świecie. Dodatkowo król nie interesuje się żoną, więc przygnębiona królowa szuka azylu w kontaktach z dekadenckim kręgiem francuskiej arystokracji oraz w romansie z atrakcyjnym szwedzkim hrabią, Fersenem. O jej stylu życia z czasem zaczyna plotkować cała Francja. View oEmbed on the source website Gratka dla fanów seriali kryminalnych. Twórca "Downton Abbey" zekranizuje bestsellerową serię o komisarzu Brunettim "Ostatni Mohikanin" (1992) Akcja filmu toczy się w XVIII-wiecznej skolonizowanej Ameryce, gdzie trwa wojna pomiędzy Anglią i Francją. Film opowiada o losach białego Indianina, który jako dziecko został przygarnięty przez plemię Mohikanów. Główny bohater stara się żyć w zgodzie z naturą i zasadami swojego plemienia, nie mieszając się w sprawy zwaśnionych narodów, jednakże miłość do córki angielskiego generała oraz nieoczekiwane koleje losu krzyżują jego ścieżki z ścieżkami obcej wojny. View oEmbed on the source website
Tęsknisz za „Bridgertonami”? Ten romantyczny serial wypełni lukę w twoim sercu. Teraz do obsady dołączyła gwiazda „Plotkary”
Jeśli gustujesz w serialach kostiumowych z nowoczesnym twistem, to serial „Łowczynie” musi trafić na twoją listę pozycji do obejrzenia. Oparta na niedokończonej powieści Edith Wharton produkcja Apple TV+ opowiada o grupie młodych Amerykanek, które w latach 70. XIX wieku wstrząsają londyńskim społeczeństwem.
Świeże spojrzenie na modę pozłacanej epoki, burzliwe romanse i współczesny humor sprawiły, że projekt zyskał już całą rzeszę oddanych fanów. Pierwszy sezon zakończył się w grudniu 2023 roku, a Apple TV+ nie zwlekało z potwierdzeniem jego kontynuacji (w przeciwieństwie do cudownej „Mojej Lady Jane”, która - ku rozpaczy całego TikToka - została anulowana przez Prime). Teraz mamy jeszcze więcej powodów do radości: do obsady dołącza gwiazda „Plotkary” Leighton Meester. Girl power i romanse w XIX wieku „Łowczynie” mogą być porównywane do „Bridgertonów” Netfliksa ze względu na anachroniczną ścieżkę dźwiękową i wspaniałe kostiumy, ale reżyserka Susanna White upiera się, że projekt toruje sobie własny szlak. „Miło jest być porównywanym z »Bridgertonami«, ale ambicją nigdy nie było stworzenie czegoś podobnego” - powiedziała White portalowi Deadline. Serial, stworzony przez komiczkę Katherine Jakeways, koncentruje się na pięciu zamożnych Amerykankach - siostrach Nan i Jinny St George (granych przez Kristine Frøseth i Imogen Waterhouse), Lizzy i Mabel Elmsworth (Aubri Ibrag i Josie Totah) oraz ich przyjaciółce Conchicie (Alisha Boe). Razem wywołują niezłe zamieszanie, gdy zmagają się z kwestiami miłości i wpływów w konserwatywnym Londynie, który nie jest do końca gotowy na ich niepokorne usposobienie. Przygotujcie się na wszystkie klasyczne motywy dramatu z epoki: feralne listy miłosne, podsłuchane sekrety i oczywiście przystojnych mężczyzn wynurzających się z wody. (Patrzymy na ciebie, panie Darcy!). View oEmbed on the source website O czym będzie drugi sezon „Łowczynie”? Jeśli jeszcze nie obejrzałaś pierwszego sezonu, ostrzegamy przed spoilerami! Apple TV+ zdradziło kilka soczystych wątków fabularnych na nadchodzący sezon. Gdy Nan St George, obecnie księżna Tintagel, umacnia swój status najpotężniejszej kobiety w Anglii, jej przyjaciele zmagają się z poważnymi wyzwaniami życiowymi. Conchita, obecnie Lady Brightlingsea, stała się inspiracją dla amerykańskich dziedziczek w Wielkiej Brytanii, podczas gdy skandaliczna historia Jinny zmusza ją do ukrywania się przed władzami po tym, jak została oskarżona o porwanie nienarodzonego dziecka. Finał pierwszego sezonu pozostawił wiele nierozwiązanych wątków. Trójkąt miłosny Nan został ostatecznie rozwiązany wraz z jej wystawnym ślubem, ale ciągle mamy wiele palących pytań - zwłaszcza dotyczących przemocowego małżeństwa Jinny, rozwodu rodziców Nan i tajemnicy związanej z jej prawdziwą matką (czy to ją zagra Leighton Meester?). Jako, że powieść Wharton nigdy nie została ukończona, Jakeways i jej zespół mają mnóstwo pola do popisu.
"Marie Antoinette" to nowy serial kostiumowy, na który czekacie. Za produkcją stoi scenarzystka słynnej "Faworyty"
Podobała wam się "Cesarzowa Sisi"? A może po prostu uwielbiacie produkcje kostiumowe? W takim razie będziecie zachwyceni - na ekrany trafi niedługo serial "Marie Antoinette" o kontrowersyjnej królowej Francji. Jak twierdzą producenci ma być bardzo feministycznie!
Nie od dziś wiadomo, że filmowcy chętnie wracają do opowieści z poprzednich epok. Historia Anglii czy Francji nadal mocno inspiruje, dlatego co jakiś czas możemy zachwycać się pięknymi kostiumami czy fabułą opartą na życiu arystokracji z tamtych czasów. "Bridgertonowie", "Outlander", "Wielka", "Wiktoria", "Downton Abbey" czy ostatnio "Cesarzowa Sisi" mają tysiące fanów na całym świecie. Teraz do tej listy możemy dopisać kolejny tytuł, "Marie Antoinette". Najlepsze filmy kostiumowe. Piękne stroje, niezwykła scenografia, najlepsi aktorzy "Marie Antoinette" to nowy serial kostiumowy, na który czekacie. Za produkcją stoi scenarzystka słynnej "Faworyty" Maria Antonina, ostatnia królowa Francji, była już bohaterką filmy Sofii Coppolli z 2006 roku. Tym razem za tę historię wzięła się Deborah Davis, scenarzystka "Faworyty" (za rolę w tym filmie Olivia Colman zgarnęła Oscara, a sama Davis otrzymała nominację do tej nagrody). Brytyjka na zlecenie Canal+ rozpisała serial na 8 odcinków, który wykupiła telewizja BBC. Magazyn Variety ujawnił, że nad produkcją pracował zespół pisarski składający się tylko z kobiet, co więcej, tytuł ma przedstawić "feministyczne spojrzenie" na życie królowej Francji. Filmy na podstawie powieści Jane Austen, do których zawsze wracamy W tytułową rolę wcieliła się niemiecka aktorka o rosyjskich korzeniach, Emilia Schüle. Na ekranie pojawią się też: Louis Cunningham, Jack Archer, Jasmine Blackborow, Gaia Weiss, James Purefoy, Marthe Keller, Roxane Duran, Crystal Shepherd-Cross, Caroline Piette, Oscar Lesage, Liah O'Prey, Jonas Bloquet, Nathan Willcocks, Paul Bandey, Laura Benson i Yoli Fuller. Na plan wybrano takie lokacje jak pałac wersalski, zespół pałacowo-ogrodowy Vaux-le-Vicomte, gminę Lésigny, czy studio Bry-sur-Marne. Serial "Marie Antoinette" to niezwykłe, świeże spojrzenie na jedną z najbardziej kultowych i kontrowersyjnych postaci we Francji, pełen oszałamiających scenerii, czy epickich kostiumów. Po sukcesie „Wersal. Prawo krwi” na BBC Two, jesteśmy podekscytowani, że możemy ponownie przybliżyć widzom ekstrawagancję i podekscytowanie francuskiego życia dworskiego - przyznała Deborah Davis w rozmowie z Variety. Kostiumy filmowe, czyli nowe szaty Hollywood "Marie Antoinette": kiedy premiera? Pierwsza będzie Francja, gdzie serial trafi na Canal+ już 31 października. Brytyjskie media sugerują, że na wyspach emisja przewidziana jest na końcówkę tego roku, lub początek 2023. A co z polskimi widzami? Czekamy na informacje, ale mamy nadzieję, że nie trzeba będzie długo czekać!
Nicią widmo szyte – niewidzialni twórcy najbardziej kultowych kostiumów filmowych
Pierwszego Oscara za kostiumy w historii przyznano dopiero w 1948 roku.
19 lat trwało zanim Akademia zauważyła, że to, co mają na sobie aktorzy, ma znaczenie. W teorii oczywistym powinno być, że kostiumy są tak samo istotnym elementem filmu jak muzyka czy zdjęcia. Wyobrażacie sobie „Słomianego wdowca” bez białej zwiewnej sukienki? Albo „Grease” bez skórzanego kompletu Sandy? Niestety w praktyce praca kostiumografa wciąż zdaje się być niedostatecznie doceniana przez środowisko filmowe. Obecny system nie sprzyja chociażby prawu autorskiemu. Z tym problemem spotkała się ostatnio kostiumografka „Cruelli” Jenny Beavan. Pewnego dnia z zaskoczeniem odkryła, że w ofercie Rag&Bone znajdują się licencjonowane ubrania inspirowane jej filmowymi projektami. Tantiemy zebrała ponoć tylko wytwórnia, a ona nie zobaczyła ani grosza. Sytuacja miała się nieco inaczej w starym Hollywood, kiedy wielu kostiumografom udawało się wypuścić ekranowe stroje do masowej sprzedaży. Ich projekty szły jak ciepłe bułeczki, ale obroty napędzał głównie wizerunek noszących je gwiazd. Uważamy jednak, że na uznanie zasługiwało przede wszystkim nazwisko widniejące na metce. Aby upamiętnić pracę najznakomitszych kostiumografów, wspominamy ich pracę oraz najbardziej kultowe dzieła! Sekrety i kłamstwa rodziny Gucci. Historia domu mody czy telenowela?>> Nowy Jork cały w chmurach Za ogrom twórczej pracy ani jednego Oscara nie otrzymał chociażby główny kostiumograf MGM, znany jako Adrian. Żaden z jego 200 kostiumów zaprojektowanych dla wytwórni nie załapał się na czasy, kiedy wśród najważniejszych nagród filmowych wyodrębniono „jego” kategorię. A za który projekt należało mu się uznanie? Tutaj długo by wymieniać. Jeśli szukacie ucieleśnienia hollywoodzkiego glamour w najlepszym wydaniu, to znajdziecie go z pewnością w jego dziełach, choć potrafił ubrać też Dorotkę z „Czarnoksiężnika z Krainy Oz”. Podpisujący się samym imieniem Adrian Adolph Greenberg projektował między innymi dla Grety Garbo, Katharine Hepburn, Jean Harlow i oczywiście Joan Crawford. Z tą ostatnią kostiumograf pracował szczególnie często. I to właśnie jej suknia z filmu „Letty Lynton” podbiła serce publiczności. Biała i warstwowa, nieco konserwatywna, z mnóstwem falban i charakterystycznym „motylim rękawem” – gdy trafiła do masowej produkcji, sprzedała się w pół milionach egzemplarzy. Cały Nowy Jork chodził w zwiewnych białych chmurkach. Ta kreacja udowodniła, że Hollywood zaczęło wyprzedzać paryskich krawców w wyścigu po najnowsze trendy. Adrian miał też szansę, by zawalczyć o renomę projektanta – w 1941 roku otworzył własny dom mody. Rywalizacja z Paryżem Co wspólnego ma historia kostiumów filmowych z animacją „Iniemamocni”? O dziwo, sporo. Postrzelona projektantka superbohaterskich kostiumów Edna, to ponoć postać inspirowana samą Edith Head, najbardziej nagradzaną kostiumografką w dziejach. Zdobyła 8 Oscarów i ponad 30 nominacji! Okrągłe okulary w mocnych, czarnych oprawach i kwadratowa grzywka – tego looku nie można pomylić. Head nie dość, że sama była charakterystyczna, to jeszcze tworzyła bardzo wyraziste ekranowe postacie. Oczywiście za pomocą stroju. Uważała, że to właśnie odpowiedni kostium pcha do przodu fabułę. Tak było chociażby w jednym z nagrodzonych filmów, „Rzymskich wakacjach”. Mocno taliowana, rozkloszowana spódnica, koszula z podwiniętymi nonszalancko rękawami i fryzura na chłopczycę są ważną częścią przemiany bohaterki granej przez Audrey Hepburn – młodej księżniczki, która pragnie wyrwać się spod jarzma konwenansów. Nowy wygląd pomaga jej dojrzeć i zyskać niezależność, o którą tak długo walczyła. Co ciekawe, chociaż akurat Edith Head zdobyła uznanie studia Paramount Pictures – została pierwszą kobietą prowadząca dział projektowania – nie była doceniana przez samą Audrey Hepburn. Aktorka nie zgadzała się na pewne rozwiązania proponowane przez kostiumografkę i pragnęła zatrudnić Huberta de Givenchy. Jak dobrze wiemy, postawiła na swoim, jednak ciekawi mnie jak wyglądałoby „Śniadanie u Tiffany’ego”, gdyby zamiast małej czarnej paryskiego projektanta, Edith Head dostała wolną rękę do działania. Suknia ślubna z papieru, czyli o wzlotach i upadkach jakości w historii mody>> Gwiazdorski look za 250 dolarów Być może Elizabeth Taylor nie byłaby tak wielbiona przez widownię, gdyby nie zawsze perfekcyjnie dopracowane kostiumy. Ich twórczyni, Helen Rose, doskonale wiedziała co założyć na piękną kobietę, by uczynić ją jeszcze piękniejszą. Zwyciężczyni dwóch Oscarów zaprojektowała kostiumy Taylor do 47 filmów, a także prawdziwą suknię ślubną aktorki. I to właśnie Rose stała za genialnymi strojami do „Kotki na gorącym blaszanym dachu”. Można by powiedzieć, że to tylko trzy białe i dość proste outfity. Ale diabeł tkwi w szczegółach. Cała magia kostiumów bohaterki polegała na ich dyskrecji i ponadczasowości. Na ekranowy look składały się: zapinana na guziki bluzka z ołówkową spódnicą, koronkowa halka i oczywiście, zwiewna szyfonowa suknia z marszczeniami w greckim stylu. Ten ostatni element garderoby szczególnie zapisał się w historii. Sukienka była sensualna i uwodzicielska, ale jednoczenie nie odwracała uwagi widza od dramatycznej akcji filmu. Jednak mimo wszystko wiele pań na widowni musiało wyobrażać sobie siebie w podobnej kreacji. Skąd to przypuszczenie? Gdy tylko Helen Rose postanowiła wypuścić autorską linię ubrań i w jej kolekcji znalazł się owy projekt, wyprzedał się we wszystkich kolorach i rozmiarach. Model ochrzczony „Cat dress” był z powodzeniem sprzedawany jeszcze przez trzy następne lata po 250 dolarów sztuka. To cena, którą amerykańskie kobiety były gotowe zapłacić, by wyglądać jak gwiazdy. Seksapil goryla Jeśli miałabym wskazać przeciwieństwo stylu, jaki wypracowały Helen Rose i Elizabeth Taylor byłaby to współpraca Travisa Bentona z Marlene Dietrich. Egzotyka, nadmiar, kicz – w takiej oprawie pochodząca z Niemiec gwiazda kina lat 30. prezentowała się najkorzystniej. W garderobie aktorki nie brakowało futer, piór, cekinów czy koralików. Benton wiedział jak podkreślić magnetyczny seksapil aktorki, jednocześnie uwzględniając płynność jej orientacji seksualnej. I nie bał się najbardziej ryzykownych rozwiązań. Jak przyznał, na ekscentryczność jego projektów największy wpływ miała właśnie Marlena i jej zamiłowanie do egzotyki. Skandaliczny frak z filmu „Maroko”, w którym bohaterka Dietrich pocałowała dziewczynę, to efekt ich wspólnej pracy. W filmie „Blond Wenus” duet ponownie postawił na frak, jednak zapewne oboje zdawali sobie sprawę, że ta sama sztuczka nie zadziałała już tak dobrze, jak za pierwszym razem. W poszukiwaniu elementu zaskoczenia, Benton postanowił sięgnąć po strój… goryla. Może Wam się wydawać, że nikt w takim przebraniu nie może wyglądać seksownie. Ale! Marlena Dietrich i temu dała radę. W słynnej scenie jej bohaterka, artystka kabaretowa, dokonuje na scenie striptizu, zdejmując po kolei fragmenty owłosionego kostiumu, po czym wykonuje piosenkę „Hot Voodoo". Czy mogło być bardziej prowokacyjnie? Zbyt dużo do pokazania Oswojony ze skandalami musiał być także William Travilla, kostiumograf Marilyn Monroe. Jego najsłynniejszym dziełem była w końcu biała sukienka ze „Słomianego wdowca”. To właśnie ta kreacja stała się częścią ikonicznego looku aktorki i w 2011 roku została sprzedana na aukcji za zawrotną sumę 4,6 miliona dolarów! Nie był to jednak jedyny kultowy projekt kostiumografa. Majstersztykiem była chociażby garderoba Marilyn w filmie „Mężczyźni wolą blondynki”. Idealnie przylegająca szyfonowa suknia w kolorze dyni, elektryzująco różowa kreacja z kokardą do numeru „Diamonds Are a Girl's Best Friend”, a także pewien strój wykonany ze złotej lamy, który przeszedł do historii, mimo iż w filmie praktycznie go nie widać. Chodzi o suknię, którą aktorka ma na sobie w scenie tańca z podstarzałym milionerem. Ujęcie pokazuje tylko jej nagie plecy, choć nie sposób nie zauważyć, że dół połyskującej sukni przylega aż nadto idealnie (ponoć musiała być w niej zaszyta). Okazuje się jednak, że najbardziej skandaliczny był przód projektu Travilli, który ocenzurowano ze względu na bardzo głęboki, sięgający niemal pępka dekolt. To przeszkadzało wytwórni, ale najwyraźniej nie samej Marilyn, która postanowiła założyć kreację na galę Photoplay Awards. Ponoć kostiumograf nie był zadowolony z tego pomysłu i argumentował, że suknia została stworzona z myślą o filmie, nie o publicznych wystąpieniach. Jednak aktorka i tak ją założyła i jak można się było spodziewać, skradła cały wieczór. Wywołała nawet zawiść Joan Crawford, która nazwała koleżankę po fachu „wulgarną”. A było czego zazdrościć. Jak wspominał w jednym z wywiadów Travilla – Marilyn była tak oszałamiająco piękna, że żadna z kobiet nie mogła sobie pozwolić nawet na kopiowanie jej stylu. Talia młotkiem formowana, czyli stanikowe rewolucje. Jak biustonosz zmieniał się na przestrzeni dekad i co ma z tym wspólnego Madonna?>> Twórcy popkultury Na zbroi Edwarda Nożycorękiego nie zobaczymy logotypu Coleen Atwood, tak samo jak na fioletowych uniformach boyów hotelowych w „Grand Budapest Hotel” nie będzie widniało nazwisko Mileny Canonero. Kostiumografowie pozostają w cieniu swoich dzieł, nie znaczy to jednak, że nie mają do nich praw. Zwłaszcza, że kostiumy często stają się one nieodłączną częścią fanowskiej kultury i gadżetów, które mnożą zyski z filmu na długo po jego premierze. Tym trudniej zrozumieć sytuację, w której znalazła się Mona May, kostiumografka kultowych „Słodkich zmartwień”, kiedy w 1995 roku odkryła lalki ubrane w stroje, które stworzyła dla filmowych bohaterek. Nikt nie skonsultował z nią tego przedsięwzięcia i oczywiście nie zaproponował honorarium. Jest to tym bardziej rażące, że akurat w tym przypadku kostiumy w znacznym stopniu przyczyniły się do popularności produkcji. Jak pisze magazyn Variety, rzadko spotyka się sytuację, że duże studio pozwala projektantowi kostiumów na zaangażowanie w merchandising. Może to już najwyższy czas, by producenci przyznali, że jeśli chodzi o popkulturę, za sznurki pociągają właśnie kostiumografowie? I coś im się za to należy.