Ten kostiumowy serial telewizyjny pokochały miliony. Przenosi widzów w sam środek szpiegowskiej gry podczas I Wojny Światowej
To fascynująca opowieść inspirowana prawdziwymi wydarzeniami o kobiecej determinacji w patriarchalnym świecie, gdzie lojalność jest ulotna, a każda decyzja może zmienić bieg historii.
Seriale kostiumowe z szpiegowską intrygą mają w sobie coś, co przyciąga widzów na całym świecie - i Polacy nie są wyjątkiem. Połączenie historycznego klimatu, dopracowanych kostiumów i napięcia, które powoduje, że każda decyzja bohaterów może mieć dramatyczne konsekwencje, sprawia, że trudno oderwać się od ekranu. W świecie VOD, gdzie wybór jest ogromny, łatwo przegapić prawdziwe perełki, a jednak w ofercie TVP znajduje się kolejna taka produkcja - Davos. Wojna szpiegów. Kostiumowa, inteligentna, wciągająca, z bohaterką, której losy splatają się z politycznymi machinacjami i szpiegowskimi tajemnicami. To serial, który pokazuje, że historia, intryga i dramat mogą iść w parze z wciągającą opowieścią o ludziach stawiających czoła zdradzie, lojalności i własnym wyborom. „Davos. Wojna szpiegów”. Kostiumowy serial telewizyjny, który pokochały miliony widzów TVP „Davos. Wojna szpiegów” przenosi widzów do 1917 roku (rok przed odzyskaniem przez Polskę Niepodległości), gdy Europa jest w środku I wojny światowej, a neutralna Szwajcaria z daleka wygląda na bezpieczną. Właśnie ta pozorna cisza sprawia jednak, że Davos staje się idealnym tłem dla walki wywiadów największych mocarstw. Pod eleganckimi fasadami uzdrowiska i wśród wpływowych gości z całej Europy krążą informacje, sekrety i ryzykowne układy. W centrum wydarzeń jest Johanna Gabathuler, szwajcarska pielęgniarka, w którą wciela się Dominique Devenport. Po służbie na froncie wraca do rodzinnego Davos, gdzie jej bliscy prowadzą sanatorium, a właściwie dom uzdrowiskowy Cronwald. Dla Johanny najważniejsza jest córka Elli, odebrana jej tuż po porodzie. Zamiast spokojnego powrotu do domu dostaje jednak serię decyzji podejmowanych za nią i coraz ciaśniejszą sieć zależności. View oEmbed on the source website Cronwald przyciąga elitę, a z nią ludzi od brudnej roboty Dom uzdrowiskowy Cronwald, prowadzony przez rodzinę Johanny, nie jest zwykłym miejscem leczenia i odpoczynku. To punkt, w którym krzyżują się ścieżki wpływowych kuracjuszy, polityków i osób, które umieją wykorzystywać chaos wojny do własnych celów. W takiej atmosferze łatwo o pozornie niewinne rozmowy, które w jednej chwili zamieniają się w element większej gry. Johanna, choć skupiona na rodzinnej sprawie, trafia prosto w środek rozgrywki. Gdy pojawia się obietnica prowadząca do Elli, Johanna decyduje się na krok, którego konsekwencji nie da się już cofnąć: wchodzi w niebezpieczny sojusz z niemieckim wywiadem. Zamiast jednorazowej przysługi szybko robi się z tego rola, od której zależy znacznie więcej niż jej prywatne życie. W neutralnej Szwajcarii działa siatka agentów, a każda zdobyta informacja może przesunąć granice lojalności i wciągnąć Johannę w kolejne zadania. Kto stoi za serialem i kto pojawia się na ekranie Za „Davos. Wojna szpiegów” odpowiadają reżyserzy Anca Miruna Lazarescu, Christian Theede i Jan-Eric Mack, a scenariusz napisał Adrian Illien. W obsadzie, obok Dominique Devenport, są m.in.: David Kross, Hanspeter Müller, Jeanette Hain, Max Herbrechter, Ruben Brinkman, Stipe Erceg, Sunnyi Melles i Welket Bungué. To historia inspirowana prawdziwymi wydarzeniami, opowiedziana w formie kostiumowego serialu szpiegowskiego. Gdzie obejrzeć serial szpiegowski „Davos. Wojna szpiegów”? Ten kostiumowy serial szpiegowski dostępny jest całkowicie za darmo na platformie VOD TVP. Produkcja została pomyślana jako zamknięta opowieść w 6 odcinkach, które prowadzą od powrotu Johanny do Davos, przez kolejne misje i napięcia między rywalizującymi wywiadami, aż po finał, w którym stawka staje się jeszcze bardziej osobista. Jeśli szukasz serialu z tempem, tajemnicą i silną bohaterką osadzonego w realiach 1917 roku, to tytuł, który warto włączyć w wolny wieczór.
Filmu kostiumowego z takim rozmachem nie było na ekranach od lat. Prace nad nim trwały ponad 6 lat
Spektakularne scenografie, tysiące kostiumów i produkcja rozwijana przez sześć lat. „Desert Warrior” zapowiada się na jedno z najbardziej widowiskowych historycznych przedsięwzięć ostatnich lat.
Wielkie widowiska historyczne od lat kojarzą się przede wszystkim z Hollywood. To właśnie tam powstają filmy, które zachwycają rozmachem - z monumentalnymi scenografiami, setkami statystów, kostiumami tworzonymi miesiącami i budżetami liczonymi w setkach milionów dolarów. Kino kostiumowe należy przecież do najbardziej wymagających gatunków: wymaga nie tylko spektakularnej wizji, ale też ogromnych nakładów finansowych i logistycznych, by przekonująco odtworzyć dawne epoki. Dlatego „Desert Warrior” budzi tak duże zainteresowanie. Film ma wszystko to, co kojarzymy z hollywoodzkimi superprodukcjami - epicką skalę, gwiazdorską obsadę i widowiskową historię - a jednocześnie powstał całkowicie poza najważniejszym centrum światowej kinematografii. Produkcja realizowana na Bliskim Wschodzie pokazuje, że kino z rozmachem nie musi rodzić się wyłącznie w Hollywood. I właśnie dlatego wielu widzów z ciekawością przygląda się temu projektowi – bo zapowiada się na widowisko, które może przesunąć granice tego, gdzie powstają największe filmowe spektakle. „Desert Warrior” - fabuła Historia rozgrywa się w VII-wiecznej Arabii, kiedy region był podzielony między liczne, rywalizujące ze sobą plemiona. Zapowiedź od razu ustawia emocje wysoko: widać świat na krawędzi konfliktu i bohaterów, którzy mają do wyboru uległość albo otwartą walkę. W centrum fabuły jest młoda księżniczka grana przez Aiyshę Hart. Na jej drodze staje bezwzględny cesarz (Ben Kingsley), który próbuje uczynić ją swoją konkubiną. Bohaterka buntuje się przeciwko jego woli i ucieka na pustynię, a po piętach depczą jej najemnicy. Zwiastun sugeruje wyścig z czasem i polowanie, w którym zagrożenie nie kończy się na jednym rozkazie władcy. Od wygnania do wojowniczki i sojuszu z legendarnym bandytą Ucieczka nie jest końcem historii, tylko początkiem zmiany. Na wygnaniu księżniczka przechodzi przemianę w wojowniczkę i buduje plan, który ma odwrócić układ sił. W tym kluczową rolę odgrywa legendarny bandyta grany przez Anthony’ego Mackiego. Razem zaczynają jednoczyć skłócone plemiona, przygotowując się do ostatecznego starcia, które może odmienić losy regionu. Film stawia na dynamikę, efekty i wciągającą historię oraz na fakt, że każdy sojusz ma swoją cenę. Obsada jest szeroka, a projekt ma wyjątkową skalę Poza główną trójką w obsadzie są także: Sharlto Copley, Ghassan Massoud, Sami Bouajila, Lamis Ammar, Géza Röhrig oraz Numan Acar. Produkcja została opisana jako największy projekt filmowy realizowany w Arabii Saudyjskiej. To jeden z tych tytułów, które budują zainteresowanie nie tylko historią i akcją, ale też rozmiarem przedsięwzięcia. Vertical Entertainment pokazało pierwszy zwiastun filmu „Desert Warrior”. To historyczne widowisko akcji w reżyserii Ruperta Wyatta, z Anthonym Mackiem i Benem Kingsleyem w rolach głównych. Dodatkowo w materiałach o filmie pojawia się informacja, że prace nad nim trwały ponad 6 lat. View oEmbed on the source website Kiedy premiera „Desert Warrior”? Zdjęcia do filmu zakończono pod koniec 2021 roku, jednak długi okres postprodukcji oraz problemy produkcyjne za kulisami spowodowały wielokrotne opóźnienia premiery. Teraz podano konkretny termin: Vertical Entertainment planuje wprowadzić „Desert Warrior” do kin 24 kwietnia. Zwiastun jest więc sygnałem, że tytuł po długiej drodze wreszcie zmierza do widzów.
10 filmów z najlepszymi kostiumami w historii Oscarów. To „must-watch” dla każdego miłośnika mody
Od ekstrawaganckich sukien balowych inspirowanych osiemnastowieczną garderobą Marii Antoniny po szmaragdową maksi Keiry Knightley – przed ceremonią wręczenia Oscarów 2026 przypominamy najważniejsze produkcje nagrodzone w kategorii najlepsze kostiumy.
Czy to pokaz kolekcji inspirowany kultową produkcją czy też dyrektor kreatywny projektujący kostiumy do nowego filmu – moda i kino to dwa światy, które są nierozlączne i od dekad wzajemnie się przenikają. W końcu czym byłaby Dorotka bez swoich czerwonych pantofelków albo Regina Lampert bez kostiumów Huberta de Givenchy? W poszukiwaniu najlepszych kostiumów przyglądamy się laureatom Amerykańskiej Akademii Sztuki i Wiedzy Filmowej. W tym artykule: „Kleopatra” (1963) „West Side Story” (1961) „Ostatni cesarz” (1987) „Maria Antonina” (2006) „Wielki Gatsby” (2013) „Anna Karenina” (2012) „Elizabeth” (1998) „Nić widmo” (2017) „Moulin Rouge!” (2001) „Czarna pantera” (2018) „Kleopatra” (1963) „Kleopatra” z Elizabeth Taylor w roli głównej to jeden z najbardziej spektakularnych projektów w historii Hollywood, także pod względem kostiumów. Projektantka Irene Sharaff stworzyła do filmu ponad 60 stylizacji dla samej Taylor, a każda z nich była małym dziełem sztuki inspirowanym ikonografią starożytnego Egiptu. Złote suknie, monumentalne nakrycia głowy, bogata biżuteria oraz dramatyczny makijaż sprawiły, że wizerunek Kleopatry na stałe zapisał się w popkulturze. Jedna z najbardziej pamiętnych scen, triumfalny wjazd królowej do Rzymu w spektakularnym złotym kostiumie, stała się ikoną filmowego przepychu. Produkcja zdobyła Oscara za kostiumy, a styl Elizabeth Taylor w tej roli do dziś inspiruje projektantów i stylistów. „West Side Story” (1961) Musical Roberta Wise’a i Jerome’a Robbinsa przenosi historię Romea i Julii do Nowego Jorku lat 50., a kostiumy odgrywają tu ogromną rolę w budowaniu dynamiki między bohaterami. Ponownie odpowiedzialna była za nie Irene Sharaff, która stworzyła stylizacje doskonale oddające energię młodzieżowych gangów i klimat powojennej Ameryki. Kolorowa sukienka Marii z szeroką spódnicą, dopasowane koszule i spodnie bohaterów czy pastelowe stylizacje kobiet przywołują modę przełomu lat 50. i 60. Film zdobył Oscara za kostiumy i do dziś pozostaje jednym z najbardziej stylowych musicali w historii kina. „Ostatni cesarz” (1987) Film Bernardo Bertolucciego opowiada historię ostatniego cesarza Chin i do dziś zachwyca monumentalną scenografią oraz niezwykle dopracowanymi kostiumami. Projektant James Acheson stworzył setki stylizacji inspirowanych tradycyjnymi strojami dynastii Qing. Jedwabne szaty w intensywnych odcieniach czerwieni, złota i żółci, misternie haftowane symbole oraz ceremonialne nakrycia głowy oddają splendor cesarskiego dworu. Kostiumy pełnią tu ważną funkcję narracyjną, pokazując hierarchię społeczną oraz przemianę bohatera, który z boskiego władcy staje się zwykłym obywatelem. „Maria Antonina” (2006) Sofia Coppola stworzyła wizualną interpretację historii Marii Antoniny, która przypomina modowy editorial osadzony w XVIII-wiecznym Wersalu. Kostiumy zaprojektowane przez Milenę Canonero zachwycają pastelowymi kolorami, bogatymi zdobieniami i ogromnymi, teatralnymi sylwetkami. Suknie inspirowane modą rokokową, jedwabne gorsety, kokardy, koronki i charakterystyczne fryzury tworzą niezwykle stylizowany świat francuskiego dworu. Jednocześnie Coppola wprowadza współczesny twist, a scena, w której wśród historycznych butów stworzonych przez Manolo Blahnika pojawiają się sneakersy, do dziś uchodzi za kultową. „Wielki Gatsby” (2013) Ekranizacja powieści F. Scotta Fitzgeralda w reżyserii Baza Luhrmanna to prawdziwa uczta wizualna dla miłośników mody. Kostiumy zaprojektowane przez Catherine Martin powstały we współpracy z domem mody Prada oraz Miu Miu, dzięki czemu film zyskał wyjątkowy modowy charakter. Suknie Daisy Buchanan pełne kryształów, frędzli i cekinów idealnie oddają estetykę epoki jazzu i styl art déco. „Anna Karenina” (2012) Ekranizacja powieści Lwa Tołstoja z Keirą Knightley w roli głównej wyróżnia się niezwykłą teatralną formą, a kostiumy Jacqueline Durran doskonale wpisują się w tę koncepcję. Projektantka połączyła historyczną modę rosyjskiej arystokracji XIX wieku z bardziej nowoczesną sylwetką inspirowaną latami 50. Czarne suknie Anny Kareniny, bogate futra i dramatyczne dodatki podkreślają tragizm bohaterki oraz jej społeczną izolację. Kostiumy zdobyły Oscara i są uznawane za jeden z najbardziej stylowych elementów filmu. „Elizabeth” (1998) Cate Blanchett w roli Elżbiety I stworzyła jedną z najbardziej pamiętnych postaci w kinie historycznym. Kostiumy zaprojektowane przez Alexandrę Byrne pokazują niezwykłą transformację bohaterki - od młodej, niepewnej siebie kobiety do potężnej monarchini. Bogate tkaniny, ogromne kołnierze typu ruff, perły i hafty odzwierciedlają przepych renesansowego dworu. Jednocześnie kostiumy stopniowo stają się coraz bardziej monumentalne, symbolizując rosnącą władzę królowej. To jeden z najlepszych przykładów tego, jak moda w filmie może opowiadać historię bohatera. „Nić widmo” (2017) Film Paula Thomasa Andersona to prawdziwy list miłosny do świata haute couture. Daniel Day-Lewis wciela się w Reynoldsa Woodcocka - projektanta mody działającego w Londynie lat 50. Kostiumy zaprojektowane przez Marka Bridgesa oddają perfekcjonizm bohatera. Eleganckie suknie wieczorowe, dopracowane w najmniejszym detalu płaszcze i subtelne hafty przypominają projekty z archiwów wielkich domów mody. Film zdobył Oscara za kostiumy i jest jedną z najbardziej stylowych opowieści o modzie, jakie powstały w kinie. „Moulin Rouge!” (2001) Baz Luhrmann znany jest z maksymalistycznej estetyki i „Moulin Rouge!” jest tego najlepszym przykładem. Catherine Martin zaprojektowała ponad 300 kostiumów inspirowanych modą Belle Époque oraz kabaretową estetyką Paryża przełomu XIX i XX wieku. Korsety, pióra, jedwabie i dramatyczne suknie sceniczne tworzą spektakularny wizualny świat paryskiego kabaretu. Kostiumy Nicole Kidman jako Satine są jednymi z najbardziej zapamiętanych stylizacji w historii musicalu. „Czarna pantera” (2018) Kostiumy stworzone przez Ruth E. Carter były prawdziwym przełomem w kinie superbohaterskim. Projektantka połączyła futurystyczną wizję fikcyjnego państwa Wakanda z dodatkami haute couture i inspiracjami tradycyjnymi strojami wielu afrykańskich kultur. Co ciekawe, w 2023 roku Carter zdobyła tę samą nagrodę za sequel filmu, „Czarny Pantera: Wakanda Forever” i tym samym przeszła do historii jako pierwsza czarnoskóra kobieta, która zdobyła dwie nagrody Amerykańskiej Akademii Filmowej.
Ten film kostiumowy nie ma nic wspólnego z lukrowaną rzeczywistością „Bridgertonów”. Powinna go obejrzeć każda kobieta
Film „W gorsecie” odsłania dramatyczną codzienność cesarzowej Sisi – kobiety uwięzionej między obsesją doskonałości a walką o niezależność. Jej historia szokuje i wciąga do dziś.
Zapomnij o romantycznej legendzie w tiulowej sukni. W „W gorsecie” Marie Kreutzer zdejmuje z cesarzowej Elżbiety warstwę pałacowego lukru i pokazuje kobietę uwięzioną w ciele, konwenansach i własnych obsesjach. Szokująca codzienność cesarzowej Sisi w filmie „W gorsecie” Film „W gorsecie” w reżyserii Marie Kreutzer to dzieło, które rozbija dotychczasowe wyobrażenia o legendarnej cesarzowej Elżbiecie Bawarskiej, znanej szerzej jako Sisi. Kreutzer prezentuje ją jako kobietę stojącą na krawędzi kryzysu wieku średniego, nękaną depresją i obsesją na punkcie własnej sylwetki. Jej życie na austriackim dworze przepełnione jest dramatyczną walką – nie tylko z wymaganiami społecznymi, ale także z samą sobą. View oEmbed on the source website Sisi, zagrana hipnotyzująco przez Vicky Krieps, z jednej strony toczy bój o własną wolność, z drugiej zaś poddaje się nieubłaganej presji idealnego wyglądu. Niezwykle przejmujące są sceny jej desperackich prób zachowania młodości i piękna – codzienne zaciskanie gorsetu do granic możliwości, obsesyjne dbanie o talię i włosy, ucieczki od oficjalnych spotkań, samotne podróże oraz ryzykowne jazdy konne. Każda decyzja bohaterki zdaje się być dramatyczną walką o urwanie kawałka niezależności z okowów narzuconych jej przez dwór i społeczeństwo. Kontrowersje, bunt i konwenanse w filmie „W gorsecie” W filmie „W gorsecie” Sisi nie jest bajkową monarchinią z romantycznych legend, ale osobą głęboko rozdwojoną kobietą. Buntuje się przeciwko sztywnym zasadom i roli, do której została zmuszona. Przekracza wszelkie granice – pali papierosy, pije, a nawet pozwala sobie na tatuaż. Jej codzienność naznaczona jest wizytami w szpitalach psychiatrycznych, nierzadko również egoizmem i nieprzejednanym dążeniem do życia na własnych zasadach, nawet kosztem bliskich. Reżyserka nie przedstawia Sisi jako feministycznej rewolucjonistki walczącej o prawa innych kobiet. Bohaterka walczy przede wszystkim o siebie, o swoje komfort i poczucie wolności. Jej bunt nie jest gestem przeciwko światu, lecz desperacką próbą uratowania własnej tożsamości. Zderzenie tej walki z oczekiwaniami konserwatywnego dworu i opinii publicznej skutkuje nie tylko społecznym ostracyzmem, lecz także głębokim wewnętrznym rozdarciem. Filmowa gra konwencją i wizualna uczta – współczesność w świecie cesarskiego dworu Marie Kreutzer nadaje „W gorsecie” niezwykle nowoczesny i świeży charakter. W filmie nie brakuje śmiałych zabiegów formalnych: wśród dziewiętnastowiecznej scenografii pojawiają się współczesne elementy, takie jak telefony, traktory, czy nowoczesna muzyka. Takie rozwiązania podkreślają ponadczasowy charakter dramatów Sisi i uderzają w widza z siłą, jakiej nie sposób się spodziewać po kinie historycznym. Niecodzienny portret Sisi dopełniają kostiumy, które – choć historyczne – w zestawieniu z awangardową ścieżką dźwiękową budują wyjątkowe napięcie. Każda scena może zaskoczyć widza ahistorycznym detalem lub rozwiązaniem, które wytrąca z utartych schematów. Kreutzer nie opowiada historii dosłownie – prowadzi emocjonalną grę, w której każda scena ma wywołać silne, niekiedy szokujące wrażenie. Gdzie obejrzeć film „W gorsecie”? „W gorsecie” to film wielokrotnie nagradzany – zdobył uznanie na Festiwalu Filmowym w Cannes, MFF w San Sebastián i został doceniony przez Europejską Akademię Filmową. Jest to obraz, który nie tylko odsłania mroczne kulisy życia Sisi, ale także pozwala zobaczyć ją w zupełnie nowym świetle. Reżyserka rzuca wyzwanie wyobrażeniom o idealnej monarchini i pokazuje, że za fasadą pałacowych murów toczyła się bezlitosna walka o samą siebie. Film można obejrzeć na platformach Player i Polsat Box Go. To opowieść, która pozostawia widza z pytaniami, niepokojem i podziwem dla odwagi kobiety, która mimo wszystko próbowała poluzować swój własny gorset.
Ten mini-serial przed dekadą był hitem w hiszpańskich domach. Od wczoraj polska platforma ma wszystkie odcinki
Zakazana miłość w cieniu dyktatury, polityczne intrygi i sekret, który wraca po latach. Hiszpański hit sprzed dekady wreszcie dostępny w całości w polskim streamingu.
Miniserial „Lo que escondían sus ojos” to ekranizacja bestsellerowej powieści Nieves Herrero. Produkcja zadebiutowała w Hiszpanii w 2016 roku i była jednym z głośniejszych tytułów sezonu. Akcja serialu rozgrywa się w Hiszpanii lat 40., tuż po zakończeniu wojny domowej. Kraj znajduje się pod rządami dyktatury, a elity polityczne toczą bezwzględną walkę o wpływy. W tym napiętym momencie dochodzi do spotkania, które wstrząśnie hiszpańską socjetą. „Miłość ukryta w spojrzeniu” - o czym jest serial? Centralnym wątkiem serialu jest relacja między Ramonem Serrano Suñerem, wpływowym ministrem spraw zagranicznych, a Sonsoles de Icaza, markizą Llanzol. Ich spojrzenie na wystawnym przyjęciu rozpoczyna historię namiętności, która nie powinna się wydarzyć. To romans pełen napięcia - nie tylko emocjonalnego, ale i politycznego. W świecie, w którym każdy skandal może zachwiać równowagą władzy, uczucie staje się zagrożeniem. Nad stabilnością reżimu czuwa m.in. Carmen Polo, żona dyktatora, która nie zamierza tolerować żadnych kompromitujących sytuacji. W fabule pojawia się także legendarny projektant Cristóbal Balenciaga, przyjaciel Sonsoles, który ostrzega ją przed konsekwencjami romansu. View oEmbed on the source website Miłość, która wraca po latach Serial nie kończy się na burzliwej relacji z lat 40. Siedemnaście lat później przeszłość powraca, a dawni kochankowie próbują udawać, że nic ich nie łączyło. Sonsoles codziennie patrzy jednak w oczy swojej córki i widzi w nich echo dawnej miłości. To właśnie ten wątek - sekret przekazywany z pokolenia na pokolenie - nadaje historii dodatkowej głębi i emocjonalnego ciężaru. Obsada serialu „Miłość ukryta w spojrzeniu” W głównych rolach występują: Blanca Suárez Rubén Cortada Towarzyszą im m.in. Emilio Gutiérrez Caba, Charlotte Vega, Javier Rey i Pepa Aniorte. Za reżyserię odpowiada Salvador Calvo, a scenariusz napisała Helena Medina na podstawie powieści Herrero. Gdzie oglądać wszystkie odcinki? Od 3 marca wszystkie cztery odcinki serialu są dostępne na platformie VOD TVP. To dobra okazja, by nadrobić hiszpański hit sprzed dekady - zwłaszcza jeśli lubicie historyczne melodramaty z politycznym tłem, kostiumową estetyką i zakazaną miłością, która nie mieści się w ramach epoki.
Mało wam „Wichrowych Wzgórz”? Ten film opowiada, jak powstało to najważniejsze dzieło angielskiej literatury
Film „Emily” to biograficzna podróż przez wnętrze umysłu Emily Brontë - buntowniczej, namiętnej i niepokornej. Obraz łączący historię twórczą z emocjonalnymi doświadczeniami młodej pisarki, która stworzyła „Wichrowe wzgórza”.
Dziś, 13 lutego 2026 roku, do polskich kin trafia już czwarta adaptacja kultowej powieści Emily Brontë, „Wichrowe wzgórza” - historia o miłości równie dzikiej i niepokojącej jak wrzosowiska Yorkshire. [Naszą recenzję nowych „Wichrowych wzgórz” znajdziesz tutaj] To idealna okazja, by sięgnąć nie tylko po nową interpretację klasyki, lecz także zanurzyć się w świat jej autorki. Jeśli po seansie najnowszego filmu o Cathy i Heathcliffie poczujecie niedosyt albo ciekawość twórczą - biograficzny film „Emily” z 2022 roku jest doskonałą propozycją To obraz, który daje wgląd w życie kobiety stojącej za jednym z najważniejszych dzieł literatury anglojęzycznej. Dzięki niemu można nie tylko lepiej zrozumieć skąd wzięła się historia „Wichrowych wzgórz”, ale również poczuć, jak burzliwe emocje i osobiste doświadczenia Emily przełożyły się na formę literacką, którą znamy dziś. Film o twórczyni „Wichrowych wzgórz” - o czym opowiada „Emily” Film „Emily” przedstawia fikcyjny, ale mocno nastrojowy portret młodej Emily Brontë, której życie nie było tylko suchą biografią. Widzimy ją jako rebellious misfit - wolną, namiętną i niepokorną kobietę, która nie potrafiła dostosować się do ograniczeń epoki wiktoriańskiej. Obraz eksploruje przede wszystkim jej relacje z najbliższymi: siostrami Charlotte i Anne, namiętne więzi z bratem Branwellem oraz rodzącą się miłość do młodego wikariusza Willama Weightmana. Ten ostatni wątek, choć częściowo fikcyjny, pokazuje, jak doświadczenia i uczucia bohaterki zaczęły kształtować jej sposób postrzegania świata i literacką wyobraźnię. W centrum opowieści stoi pragnienie wolności - zarówno osobistej, jak i artystycznej. Emily, od początku postrzegana przez otoczenie jako dziwna i trudna, stara się znaleźć własny głos. Jej bunt przeciwko sztywnym normom społecznym i emocjonalna intensywność relacji tworzą tło dla tego, co później stanie się fundamentem jednej z najpotężniejszych historii miłosnych literatury światowej. View oEmbed on the source website Obsada i twórcy filmu „Emily” W główną rolę Emily Brontë wciela się Emma Mackey - aktorka znana m.in. z serialu „Sex Education”, która dzięki tej roli zyskała nowe uznanie krytyków za swoją intensywną i wielowymiarową kreację. Obok niej w filmie występują: Fionn Whitehead („Dunkierka”) jako Branwell Brontë - brat Emily, którego relacja z nią jest kluczowa dla emocjonalnego portretu bohaterki, Oliver Jackson‑Cohen jako William Weightman - młody wikariusz i jedna z inspiracji filmowej historii miłosnej, Alexandra Dowling i Amelia Gething jako siostry Charlotte i Anne - których relacje z Emily są pełne napięć i bratersko‑siostrzanej pasji, oraz Adrian Dunbar i Gemma Jones w rolach ojca i ciotki, które dodają filmowi rodzinnej dynamiki. Reżyserią i scenariuszem zajęła się Frances O’Connor, dla której „Emily” była debiutem reżyserskim. Film ma melancholijny, gotycki klimat i został doceniony przez krytyków za śmiałe połączenie faktów biograficznych z artystyczną fikcją. Gdzie obejrzeć „Emily”? „Emily” miało premierę na festiwalu w Toronto w 2022 roku, a następnie trafiło do kin w Wielkiej Brytanii i innych krajach jesienią tego samego roku. Dla polskich widzów film jest obecnie dostępny na HBO Max, dzięki czemu można legalnie zanurzyć się w gotycki świat Emily Brontë bez wychodzenia z domu. Jeśli chcecie poczuć emocje, które towarzyszyły młodej pisarce przy tworzeniu „Wichrowych Wzgórz”, to właśnie tu znajdziecie tę możliwość.
Hulał, malował i zachwycał cały Paryż. Ten poruszający film, o włoskim geniuszu choć raz w życiu trzeba zobaczyć
Choć powstał w 2004 roku, film wciąż zachwyca opowieścią o Modigilianim - artyście pełnym pasji, rywalizacji i tragicznej miłości, którego życie było równie dramatyczne, co jego obrazy.
Przedstawiać sylwetki wielkich artystów na dużym ekranie nigdy nie jest łatwo. Wybór faktów, sposób ich pokazania i balans między dramatem a biografią zawsze znajdzie swoich zwolenników i przeciwników. Tym bardziej gdy bohaterem jest ktoś tak barwny jak Amedeo Modigiliani - malarz pełen charyzmy, talentu i tragicznych namiętności. „Modigiliani - pasja tworzenia” - film o wielkim geniuszu Dramat biograficzny „Modigiliani - pasja tworzenia” przedstawia ostatnie lata życia włoskiego artysty w Paryżu. Opowiada o jego rywalizacji z Pablo Picasso - dwóch błyskotliwych, aroganckich i wściekle zazdrosnych o swoją pozycję malarzach - oraz o jego wielkiej, tragicznej miłości do młodej studentki malarstwa, Jeanne Hébuterne. W filmie paryska bohema z 1919 roku tętni życiem: w kawiarni La Rotonde spotyka się artystyczna elita, w tym Diego Rivera, Gertrude Stein, Jean Cocteau i Chaim Soutine. Tu rodzą się dramaty, tu rozgrywają się emocje, które na zawsze wpisały się w historię sztuki. View oEmbed on the source website Obsada filmu „Modigiliani” - Andy García i Elsa Zylberstein W tytułową rolę Modigilianiego wcielił się Andy García, którego mogliśmy oglądać m.in. w „Desperado” czy kultowej scenie w „Ojcu chrzestnym II”. U jego boku występuje Elsa Zylberstein, znana z filmów „Ile waży koń trojański?” i „Alice et Martin”, jako Jeanne Hébuterne. Omid Djalili, brytyjski aktor i komik z takich produkcji jak „Gladiator” czy „The Mummy”, gra Pabla Picassa. W filmie pojawia się także top modelka Eva Herzigová w roli żony Picassa, a także Susie Amy („Hollyoaks”) i Hippolyte Girardot („Marius i Jeannette”). Dzięki tej obsadzie każda scena pulsuje emocjami, a widz może niemal poczuć zapach i hałas paryskich ulic i galerii. Kim był Amadeo Modigiliani? Amedeo Modigiliani urodził się 12 lipca 1884 roku w Livorno we Włoszech, a zmarł 24 stycznia 1920 roku w Paryżu. Był jednym z czołowych malarzy początku XX wieku, znanym z portretów i aktów o wydłużonych formach postaci, charakterystycznych kształtach twarzy i melancholijnym wyrazie oczu. Do jego najbardziej znanych dzieł należą Portret Jeanne Hébuterne (1919), Akt leżący (1917), Głowa kobiety (1911–1912) i Kobieta w kapeluszu (1918). Modigiliani pojawiał się jak kometa - tańczył na stołach, pił z pasją, malował z oddaniem, zachwycał cały Paryż i stał się ikoną sztuki XX wieku, choć nigdy nie zaznał pełnego uznania za życia. Gdzie obejrzeć film „Modigiliani - pasja tworzenia”? Film pokazuje Modigilianiego jako człowieka namiętnego, buntowniczego i pełnego ego - który balansował między geniuszem a autodestrukcją. Trudno oderwać wzrok od scen, w których artysta ucieka w sztukę i miłość, podczas gdy choroba płuc, alkohol i narkotyki nieustannie go przytłaczają. „Modigiliani - pasja tworzenia” to film, który warto obejrzeć nie tylko dla opowieści o wielkiej sztuce, ale też dla portretu człowieka, którego życie było równie dramatyczne i fascynujące jak jego obrazy. Dzieło wykonane w reżyserii Micka Davis'a - twórcy takich filmów jak „Latający Holender” czy „Niewidzialny” można zobaczyć na platformie VOD TVP.
„Od nastoletniej fanki, do żony w złotej klatce”. Ta historia o „miłości” jest numerem 1 wśród filmów na HBO
To nie jest zwykła opowieść o miłości... Małoletnia fanka, złota klatka i legenda Rocka'n'Rolla. „Priscilla” na HBO pokazuje historię, która wciąga i niepokoi. To także ostatni moment, aby zobaczyć Jacoba Elordiego nim na stałe stanie się Heathcliffem.
Premiera „Wichrowych Wzgórz” już tuż tuż, a Internet płonie od zdjęć Jacoba Elordiego i Margot Robbie. To najgorętsza, najbardziej wyczekiwana premiera 2026 roku. Ale zanim przylgnie do Elordiego łatka uwodzicielskiego Heathcliffa, warto zobaczyć go w „Priscilli” - w roli, którą można pokochać i jednocześnie znienawidzić. Poruszająca historia młodej dziewczyny, fanki i jej skomplikowanego związku z Elvisem Presleyem opanowała już serca i umysły widzów na całym świecie, a teraz zawładnęła platformą HBO. Małoletnia fanka Elvisa Presley'a O czym jest film „Priscilla” na HBO? „Priscilla” w reż. Sofii Coppoli to film, który z pozoru wygląda jak biografia gwiazdy, a w rzeczywistości jest kwintesencją patriarchatu, manipulacji i młodzieńczej niewinności. Fabuła zaczyna się w 1959 roku, gdy zaledwie czternastoletnia Priscilla Beaulieu (Cailee Spaeny) mieszka w Niemczech, gdzie jej ojczym służy w bazie wojskowej USA. Na jednym z przyjęć poznaje Elvisa Presleya (Jacob Elordi), którego fascynacja nią zaczyna się od pierwszego spotkania. Elvis szybko zdobywa jej uwagę, a rodzice - choć pełni wątpliwości - zgadzają się na rozwój relacji. To jednak nie jest zwykła opowieść o miłości - Coppola pokazuje, jak młoda dziewczyna zostaje postawiona w sytuacji całkowitego ubezwłasnowolnienia. Priscilla nie tylko musi dopasować się do życia w Graceland, ale też podporządkować swoje ambicje i osobowość potrzebom dorosłych. View oEmbed on the source website Nim Jacob Elordi stał się Hardcliffem był Elvisem Presley'em Film podkreśla, że przez osiem lat przed ślubem Priscilla i Elvis utrzymywali relację platoniczną, choć intymność i kontrola nad młodą dziewczyną były wszechobecne. Seksualność staje się tu narzędziem władzy, a młodość bohaterki jest polem do testowania granic patriarchalnej dominacji. Jacob Elordi idealnie wypełnia rolę charyzmatycznego, pięknego Elvisa - zarówno uwodzicielskiego, jak i zblazowanego. Jego partnerka, Cailee Spaeny, daje subtelną i poruszającą kreację Priscilli, balansując między fascynacją a poczuciem własnej utraty kontroli nad życiem. Egzystencjalna nuda i izolacja w filmie „Priscilla” Graceland w filmie Coppoli staje się scenografią absurdu - przepych i blichtr nie przesłaniają emocjonalnej pustki, samotności i ograniczeń, które spotykają młodą dziewczynę. Jej życie jest sterowane przez dorosłych - ojczymów, Presleyów, nauczycieli - a każda próba samodzielności kończy się konfliktem. Film nie tylko ukazuje, jak Priscilla zostaje „sformatowana” na przyszłą żonę gwiazdora, ale też staje się przestrogą o cenie, jaką płacą młode kobiety w świecie zdominowanym przez męską władzę i sławę. Ten film trzeba obejrzeć. Nie dziwię się, że jest nr. 1 na HBO Max „Priscilla” to historia dojrzewania w kontekście patriarchatu i feminizmu. Coppola subtelnie pokazuje, jak młoda kobieta musi nauczyć się przetrwać w świecie, który próbuje ją ograniczać. Film jest hołdem dla samodzielności Priscilli, która w końcu ucieka od Graceland, zaczynając żyć własnym życiem. Priscilla to nie tylko historia sławnej żony Elvisa, ale też opowieść o kontroli, dojrzewaniu i balansowaniu między miłością a manipulacją. Jacob Elordi i Cailee Spaeny tworzą duet, który trzyma widza w napięciu od pierwszej do ostatniej sceny. Dla fanów biografii, kina feministycznego i emocjonalnych dramatów - to pozycja obowiązkowa. Film dostępny jest na platformie HBO Max i obecnie jest nr. 1 wśród najbardziej popularnych tytułów w Polsce.
Była „pierwszą it-girl w historii”, teraz oscarowy film o jej życiu trafił na Netflix. To must-watch dla każdej romantyczki
„Maria Antonina” Sofii Coppoli to dziś kostiumowy klasyk. Nagrodzony Oscarem film z Kirsten Dunst przenosi nas do Wersalu tuż przed rewolucją francuską – pełnego przepychu, skandali i dworskich intryg.
Gdy świat na nowo zakochał się w kinie kostiumowym, Sofia Coppola już dawno udowodniła, że potrafi opowiadać o historii w sposób świeży, zmysłowy i bezkompromisowy. Jej film z 2006 roku „Maria Antonina” to dziś jeden z najbardziej kultowych dramatów kostiumowych XXI wieku – nie tylko dzięki hipnotyzującej estetyce, ale też odważnemu podejściu do postaci królowej, którą reżyserka pokazuje nie jak pomnik, lecz jak młodą dziewczynę wrzuconą w bezlitosny mechanizm władzy i dworskiej etykiety. To produkcja nagrodzona Oscarem i wyróżniona dwoma nagrodami w Cannes, z niezapomnianą rolą Kirsten Dunst. Co więcej: film można już oglądać na Netflix. W tym artykule: Fabuła filmu kostiumowego „Maria Antonina” Kirsten Dunst jako Maria Antonina – obsada filmu Wersal jakiego nie znaliście: zdjęcia, muzyka i nagrody „Maria Antonina” Sofii Coppoli na Netflix Fabuła filmu kostiumowego „Maria Antonina” „Maria Antonina” to luźno oparta na faktach opowieść o życiu ostatniej królowej Francji przed rewolucją francuską. Coppola inspirowała się książką „Maria Antonina: Podróż przez życie” autorstwa Antonii Fraser (choć rozważała też biografię Evelyne Lever). W centrum historii znajduje się 14-letnia arcyksiężniczka Austrii – piękna, niewinna i zupełnie nieprzygotowana na brutalne reguły francuskiego dworu. W 1770 roku Maria Antonina trafia do Wersalu, gdzie ma poślubić następcę tronu, przyszłego Ludwika XVI. Z czasem zaczyna odnajdywać się w świecie pełnym ceremoniałów, pozorów i bezlitosnych ocen. Z każdym kolejnym skandalem coraz bardziej oddala się od poddanych – a jej wystawne życie staje się pożywką dla plotek i narastającej nienawiści, która doprowadzi Francję na skraj rewolucji. View oEmbed on the source website Kirsten Dunst jako Maria Antonina – obsada filmu W roli głównej występuje Kirsten Dunst, tworząc jedną z najbardziej charakterystycznych kreacji w swoim dorobku: królowa jest tu jednocześnie krucha, zagubiona i uparta, a jej dojrzewanie odbywa się na oczach całego dworu. Na ekranie pojawiają się również m.in.: Jason Schwartzman Judy Davis Steve Coogan Rip Torn Rose Byrne Asia Argento Danny Huston Marianne Faithfull Jamie Dornan Tom Hardy Wersal jakiego nie znaliście: zdjęcia, muzyka i nagrody Ekipa Coppoli otrzymała bezprecedensowy dostęp do Pałacu w Wersalu, a zdjęcia kręcono także m.in. w Vaux-le-Vicomte, Château de Chantilly, Hôtel de Soubise oraz w wiedeńskim Belwederze. Reżyserka inspirowała się kinem m.in. Stanleya Kubricka, Terrence’a Malicka, Miloša Formana i Kena Russella, ale jednocześnie wniosła do historii coś absolutnie nieoczywistego: współczesną ścieżkę dźwiękową. W filmie usłyszymy utwory takich zespołów jak New Order, Gang of Four, The Strokes czy The Cure – i to właśnie ten zabieg sprawił, że „Maria Antonina” stała się tak nowoczesna, a wręcz popkulturowa. „Maria Antonina” zebrała mieszane recenzje w części świata, ale we Francji oceniono go znacznie lepiej. Produkcja zdobyła m.in.: Oscara za najlepsze kostiumy 3 nominacje do BAFTA wyróżnienia w Cannes (w tym m.in. Palm Dog Award) „Maria Antonina” Sofii Coppoli na Netflix Dziś „Maria Antonina” to absolutnie klasyczna opowieść o dziewczynie, która została królową, zanim zdążyła dorosnąć, i o kobiecie, która przegrała z systemem silniejszym niż ona sama. Jeśli kochacie kino kostiumowe, przepych i dramatyczne emocje, ten tytuł na Netflix to pozycja obowiązkowa.
Efekt „Bridgertonów” już widać. Ten kostiumowy film ponownie wskoczył do TOP 10 Netflixa
Powrót „Bridgertonów” z 4. sezonem na nowo rozpalił miłość widzów do kostiumowych historii. Nic dziwnego, że do TOP 10 Netflixa wrócił film, który choć dostępny od dawna, dziś wybrzmiewa wyjątkowo mocno. „Wredne liściki” to coś więcej niż komedia.
Czwarty sezon „Bridgertonów” ledwo zdążył zadebiutować, a już ponownie uruchomił znany mechanizm: chęć zanurzenia się w świecie gorsetów, balów, romansów i historii opowiadanych z perspektywy kobiet. Serial jest obecnie numerem jeden na Netflixie, ale podobny zwrot ku kostiumowym opowieściom widać też na innych platformach - od „Księżnej” dostępnej na HBO Max, po mniej oczywiste tytuły, które nagle zaczynają żyć drugim życiem. To nie jest przypadek. My, kobiety, kochamy ten styl. Jest w nim eskapizm, przeniesienie w czasie, estetyka, która koi, ale też historie o emocjach, wyborach i ograniczeniach narzuconych przez epokę. I właśnie w ten moment idealnie trafiają „Wredne liściki”. Film jak „Bridgertonowie” Choć „Wredne liściki” są dostępne w streamingu Netflixa od dawna, dopiero teraz - w cieniu kostiumowego boomu napędzanego przez „Bridgertonów” - film ponownie przyciągnął uwagę widzów. I bardzo dobrze. Bo to jedna z tych produkcji, które z wiekiem tylko zyskują na znaczeniu. Film z 2023 roku to nie jest lekka komedia do tła. To inteligentny komediodramat oparty na prawdziwej historii, która wydarzyła się w małym angielskim miasteczku tuż po I wojnie światowej i na chwilę zelektryzowała całą Wielką Brytanię. „Wredne liściki” na Netflix - o czym jest film? W centrum historii znajduje się Edith - bogobojna, dojrzała kobieta mieszkająca z rodzicami, do której zaczynają trafiać anonimowe, wyjątkowo złośliwe listy. Ich treść szokuje lokalną społeczność. Szybko pojawia się podejrzana: Rose, sąsiadka Edith, kobieta głośna, bezkompromisowa, łamiąca wszystkie społeczne konwenanse. Problem w tym, że Rose jest zbyt bezpośrednia, by bawić się w anonimowe zaczepki. A mimo to męski, uprzedzony aparat władzy po I wojnie światowej nie ma wątpliwości. Sprawa nabiera tempa dopiero wtedy, gdy do śledztwa dołącza Gladys - jedna z pierwszych policjantek w Anglii, która jako jedyna naprawdę chce dojść do prawdy. View oEmbed on the source website Obsada, która niesie ten film Siłą „Wrednych liścików” jest obsada. Olivia Colman („The Crown”,„Nocny recepcjonista”) po raz kolejny udowadnia, że potrafi zagrać wszystko - od kruchości po wewnętrzne napięcie. Jessie Buckley jako Rose jest jej idealnym kontrapunktem: dzika, niepokorna, pełna życia. Ich ekranowa dynamika przyciąga uwagę od pierwszej sceny. Na szczególną uwagę zasługuje także Anjana Vasan jako Gladys - postać, która wprowadza do filmu świeżość, determinację i cichą odwagę. Dlaczego warto obejrzeć „Wredne liściki”? Bo to film o kobietach i dla kobiet. O potrzebie zabrania głosu w świecie urządzonym przez mężczyzn. O tym, że czasem język musi być dosadny, niewygodny, a nawet szokujący - bo tylko wtedy staje się wyzwalający. „Wredne liściki” bawią czarnym humorem i ciętymi dialogami, ale zostawiają po sobie coś więcej. Śmiech miesza się tu ze wzruszeniem, a po seansie trudno pozbyć się wrażenia, że to historia zaskakująco aktualna. Jeśli więc po „Bridgertonach” macie ochotę na coś w podobnej estetyce, ale z mocniejszym, feministycznym wydźwiękiem - ten film jest idealnym wyborem. Nie bez powodu właśnie teraz wraca na listy najchętniej oglądanych.