Millennium Docs Against Gravity 2026 startuje już za chwilę - ponad 170 filmów i wydarzenia, których nie możesz przegapić
Już za chwilę startuje jedno z najważniejszych wydarzeń filmowych w Europie. 23. edycja Millennium Docs Against Gravity ponownie zamieni polskie miasta w przestrzeń rozmów o świecie, emocjach i tym, co naprawdę nas porusza. W programie znalazło się ponad 170 filmów dokumentalnych, a także wydarzenia specjalne, koncerty i spotkania z twórcami. Sprawdzamy, co warto zobaczyć.
Do startu 23. edycji Millennium Docs Against Gravity zostało już tylko 10 dni. Festiwal odbędzie się od 8 do 17 maja 2026 roku w kinach w siedmiu miastach: Warszawie, Wrocławiu, Gdyni, Poznaniu, Katowicach, Łodzi i Bydgoszczy. Następnie, od 19 maja do 1 czerwca, wydarzenie przeniesie się także do przestrzeni online. MDAG to dziś największy festiwal filmowy w Polsce i drugi co do wielkości festiwal dokumentalny w Europie. W 2025 roku zgromadził ponad 181 tysięcy widzów i widzek — i wszystko wskazuje na to, że tegoroczna edycja przyciągnie jeszcze większą publiczność. Na stronie festiwalu dostępny jest już pełny harmonogram projekcji, a sprzedaż biletów na seanse właśnie ruszyła. Kończy się także sprzedaż karnetów i akredytacji — na stronie zostały już ostatnie sztuki. To właśnie one zapewniają dostęp do pełnego programu, czyli ponad 170 filmów dokumentalnych z całego świata. Jak co roku MDAG proponuje kino, które nie tylko opowiada historie, ale też zmusza do refleksji — o świecie, relacjach, technologii czy przyszłości planety. Wydarzenia specjalne: kino wszystkimi zmysłami Festiwal to jednak nie tylko seanse. W programie znalazły się także wydarzenia specjalne, które poszerzają doświadczenie kina o kolejne zmysły i konteksty. Jednym z nich jest autorski format PURO Film to Table, łączący projekcję filmową z doświadczeniem kulinarnym. Po seansie filmu „Piąta pora roku” w reżyserii Giuseppe Carrieriego widzowie wezmą udział w kolacji degustacyjnej inspirowanej historią pięciu włoskich szefowych kuchni. To opowieść o jedzeniu jako nośniku pamięci, emocji i tożsamości — kontynuowana przy stole, już poza salą kinową. Pokazy specjalne W programie znalazły się także wyjątkowe pokazy specjalne. Jednym z nich jest projekcja filmu „Przesuwając granice” w Planetarium Centrum Nauki Kopernik, połączona ze spotkaniem z reżyserem Julienem Elie. Film przenosi widzów do Boca Chica — miejsca, gdzie rozwój technologiczny ściera się z delikatnym ekosystemem. To opowieść o ambicjach związanych z podbojem kosmosu i pytanie o ich realną cenę. Koncerty, które dopełniają filmowe doświadczenie MDAG od lat łączy kino z muzyką — i nie inaczej będzie w tym roku. W programie znalazły się m.in.: występ Andriego Snæra Magnasona i Bartka Wąsika w Iluzjonie, poświęcony relacji między pamięcią a naturą koncert Joshua Eustisa i Kelly Moran z Orkiestrą Polskiego Radia w Studiu im. Lutosławskiego występ EABS inspirowany twórczością Sun Ra To wydarzenia, które rozwijają filmowe narracje i pozwalają doświadczyć ich w zupełnie inny sposób. Nowa nagroda: Dokumentalne Grand Prix FIPRESCI Tegoroczna edycja przynosi także ważną nowość. MDAG staje się domem prestiżowej nagrody Dokumentalnego Grand Prix FIPRESCI, przyznawanej przez międzynarodowe grono krytyków filmowych. Pokaz nagrodzonego filmu odbędzie się 9 maja w warszawskiej Kinotece. Co warto zobaczyć: polecenia dyrektora festiwalu Jak co roku, dyrektor festiwalu Artur Liebhart przygotował swoje autorskie TOP 10 filmów, które szczególnie warto zobaczyć. Wśród nich znalazły się m.in.: „Bugboy”, reż. Lucas Paleocrassas Pasja pomaga przeżyć najtrudniejszy czas. Yorgos, główny bohater filmu „Bugboy”, to nieśmiały nastolatek z wadą wzroku. Odnajduje odwagę dzięki więzi ze świerszczem o imieniu Isabella. Film łączy realizm z metaforyczną baśnią, pokazując lekcję przyjaźni, zaufania i dorastania. „Yo (Miłość jest zbuntowanym ptakiem)”, reż. Anna Fitch, Banker White Jak w tytule. Po śmierci przyjaciółki Anna przez dekadę odtwarza jej dom w skali 1:3 dla marionetki o tym samym imieniu. Film łączy ostatni rok życia Yo z twórczą interpretacją jej historii, pokazując siłę pamięci, miłości i artystycznej kreacji. „Bez końca”, reż. Michał Marczak Najdłużej szukamy tego, co zgubiliśmy w sobie Daniel nie słyszał, jak jego syn Krzysiek wychodzi z domu i idzie na most, gdzie widziano go po raz ostatni. Kamera uchwyciła go, a potem zniknął: skoczył do rzeki albo zszedł z mostu. Odtąd Daniel i jego żona żyją w zawieszeniu między nadzieją a strachem. „Moje wszystkie głosy”, reż. Maasja Ooms Terapia może być fascynująca Jedna na dziesięć osób słyszy głosy. Film przedstawia pięć osób i ich głosy – chroniące lub zagrażające. Rewolucyjna terapia pozwala im zyskać akceptację siebie i zmierzyć się z traumą, rysując fascynujący portret niezwykłego świata ludzkiego umysłu. „Love-22-Love”, reż. Jeroen Kooijmans Sztuka + miłość = piękno Jeroen Kooijmans dokumentuje 30 lat pełnych miłości, tworzenia i kryzysów psychicznych. To poetycki hołd dla żony i filmowy pamiętnik – list miłosny pełen sztuki. „Był sobie śnieg”, reż. Nikolaus Geyrhalter Tam, gdzie śnieg i lód nadal rządzą, tam żyją szczęśliwi ludzie Nikolaus Geyrhalter zabiera widza w podróż przez śnieżne i lodowe krajobrazy Japonii, Kanady, Islandii, Alp i Antarktydy. Film balansuje między zachwytem nad tym światem a melancholią jego utraty, pokazując zmiany w środowisku oraz tysiące form śniegu i lodu. „Sny o słoniach”, reż. Werner Herzog Herzog znów na tropie. Ale tym razem... Szaleni naukowcy i podróżnicy – to bohaterowie filmów Wernera Herzoga. Tym razem reżyser skupia się na postaci dra Steve’a Boyesa, który tropi słonie-olbrzymy w Angoli, na niezamieszkałych terenach, przez lokalnych mieszkańców nazywanych „końcem świata”. „Wax & Gold”, reż. Ruth Beckermann Jeden hotel, siła młodzieńczej fascynacji i Kapuściński Pobyt w legendarnym Hiltonie w Addis Abebie i „Cesarz” Kapuścińskiego stają się punktem wyjścia dla wielowarstwowej opowieści o imperialnej przeszłości Etiopii, teraźniejszości i ukrytych poetyckich znaczeniach, które je łączą. „Mariinka”, reż. Pieter-Jan de Pue Epicka historia kręcona przez 11 lat. Wybitne „Mariinka” zaczyna się na długo przed tym, nim zaczęła się pełnowymiarowa inwazja Rosji. Na wschodzie Ukrainy śledzimy losy kilku młodych Ukraińców, których życie na zawsze zostało ukształtowane przez ponad dziesięć lat wojny i konfliktu w Donbasie. „U źródła światła - 11 pieśni dla Fidżi”, reż. Cynthia Beatt Powrót do swojego wewnętrznego źródła Po latach spędzonych w Szkocji Iona wraca do rodzinnego domu na Fidżi, szukając odpowiedzi na pytania dotyczące jej poczucia wyobcowania w Europie. Czy odnajdzie ją jej alter ego, w które wciela się Tilda Swinton? W tym roku Artur Liebhart wybrał także swoim zdaniem najciekawsze tytuły z sekcji THE BEST OF MDAG, czyli filmów dokumentalnych prezentowanych na MDAG w ubiegłych latach, które podbiły serca publiczności. „List do redakcji”, reż. Alan Berliner Hymn żałobny dla prasy drukowanej poprzez 7076 zdjęć Film zbudowany ze zdjęć z „The New York Times” to osobista refleksja Alana Berlinera i elegia dla drukowanej gazety. Kolaż łączy powagę z wizualną fantazją, rozważając upływ czasu, starzenia się i zmiany w erze cyfrowej. „Życie Jane”, reż. Lorenz Knauer Jane Goodall – wspaniała postać, gościni naszego festiwalu w 2011 roku Jane Goodall – słynna badaczka szympansów i działaczka ekologiczna – przez ponad 20 lat podróżowała po świecie, szerząc nadzieję na ochronę planety. Film śledzi jej misję, pokazując archiwalia z jej życia i przełomowych badań w Park Narodowy Gombe. „Nadprodukcja: Terror konsumpcji”, reż. Erik Gandini Dlaczego przestaliśmy kontestować system? Spytaj reżysera po projekcji Film o konsumpcjonizmie, który poruszył widownię na całym świecie. Wykorzystując język teledysków, propagandy i reklamy, stawia pytania o szczęście, pustkę i alternatywy wobec globalnego kapitalizmu. W centrum – kontrowersyjny filozof John Zerzan. To tylko część programu, który — jak co roku — łączy intymne historie z tematami globalnymi. MDAG: festiwal dla wszystkich Organizatorzy mocno podkreślają także dostępność festiwalu. Dzięki wsparciu partnerów filmy z Konkursu Głównego będą dostępne z audiodeskrypcją, a wybrane pokazy także z napisami dla osób niesłyszących oraz tłumaczeniem na język migowy. Festiwal oferuje również wsparcie w organizacji udziału w wydarzeniach, co czyni go jednym z bardziej inkluzywnych wydarzeń filmowych w Europie. Bilety na seanse oraz wydarzenia towarzyszące są już dostępne — zarówno online, jak i w kasach kin. Mecenasem tytularnym wydarzenia jest Bank Millenium. Patronem medialnym Festiwalu jest ELLE.
„Nie uwierzycie własnym oczom”. 3 nowe dokumenty true crime Netflixa, które skutecznie mrożą krew w żyłach
Netflix od lat jest jednym z najważniejszych adresów dla fanów dokumentów kryminalnych. To właśnie tam widzowie znajdowali takie głośne produkcje jak „The Keepers” czy „Sweet Bobby: Koszmarne oszustwo”. Oto 3 kolejne tytuły, które warto nadrobić jeszcze w tym miesiącu.
Od historii przywódcy religijnego, który wykorzystał swoją pozycję, po sprawę próby morderstwa opowiedzianą z dwóch stron - oto trzy nowe produkcje od Netfliksa, które mogą zainteresować miłośników gatunku true crime. W tym artykule: „Zaufaj mi: Fałszywy prorok” „Sportowe opowieści: Strzały w stadninie Hawthorne Hill” „Czy powinnam wyjść za mordercę?” „Zaufaj mi: Fałszywy prorok” Produkcja opowiada o Samuelu Batemanie - samozwańczym następcy Warrena Jeffsa, przywódcy Fundamentalistycznego Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich (FLDS). Po aresztowaniu i skazaniu Jeffsa za przestępstwa seksualne wobec nieletnich powstała prawna luka, którą Bateman szybko wykorzystał. Na jego trop wpadli jednak ekspertka ds. sekt Christine Marie oraz jej mąż, operator Tolga Katas. Pod pretekstem realizacji filmu o nowym liderze zgromadzili setki godzin materiałów dokumentujących jego działania. Jak podaje Netflix, to poruszająca opowieść o oddaniu, manipulacji i przemocy w jednej z najbardziej zamkniętych społeczności w USA. Największe wrażenie robi jednak siła kobiet, których odwaga pozwoliła przerwać ten mechanizm. „Sportowe opowieści: Strzały w stadninie Hawthorne Hill” Ten dokument opowiada o szokującym incydencie z użyciem broni, który wstrząsnął światem jeździectwa. Najnowsza produkcja z serii „Sportowych opowieści” to historia, o której trudno przestać myśleć i którą chce się polecać dalej. Emerytowany olimpijski jeździec przyjmuje nową uczennicę w swojej spokojnej stadninie w New Jersey. Z czasem napięcie między nimi narasta. Pojawiają się zgłoszenia na numer alarmowy, tajemnicze wpisy w mediach społecznościowych i wzajemne oskarżenia o szpiegowanie. Konflikt kończy się aktem przemocy i procesem, który wstrząsa elitarnym światem jeździectwa. „Czy powinnam wyjść za mordercę?” To jedna z tych produkcji, które już od pierwszych zapowiedzi budzą ogromne zainteresowanie. Nowy serial dokumentalny ma wszystkie elementy, które widzowie pokochali w poprzednich hitach Netflixa. Historia zaczyna się trzy lata po brutalnym przestępstwie, które zostało starannie zatuszowane. Młoda patolog sądowa, Caroline Muirhead, poznaje mężczyznę na Tinderze i szybko się w nim zakochuje. Ich relacja rozwija się błyskawicznie – pojawiają się zaręczyny i wizja wspólnej przyszłości. Problem w tym, że jej narzeczony skrywa mroczną tajemnicę. Kiedy w końcu wyznaje jej prawdę o brutalnym zabójstwie i ciele, którego nigdy nie odnaleziono, Caroline staje przed dramatycznym wyborem: pozostać lojalną wobec ukochanego czy zaryzykować wszystko, by ujawnić prawdę? Premiera serialu „Czy powinnam wyjść za mordercę?” już 29 kwietnia na Netfliksie. Artykuł oryginalnie pojawił się na ELLE.com/uk
Poruszyło was „Dojrzewanie”? Przy nowym dokumencie Netflixa to bułka z masłem
Jeśli „Dojrzewanie” wydawało się mocne, to „W głębi manosfery” idzie o krok dalej. Ten dokument Netflixa nie tylko szokuje, ale zostawia z niewygodnym poczuciem, że to nie jest odległy świat z Internetu - tylko rzeczywistość, która dzieje się tu i teraz.
Są takie filmy, które ogląda się z rosnącym niepokojem - nie dlatego, że są brutalne czy przerysowane, ale dlatego, że z każdą kolejną minutą coraz trudniej odsunąć od siebie myśl: „to naprawdę się dzieje”. „W głębi manosfery” Louisa Therouxa właśnie do takich należy. Nie ma tu dramatycznej muzyki ani prób szokowania na siłę. Jest za to spokojna obserwacja świata, który - choć istnieje teoretycznie gdzieś „obok”, w Internecie, za oceanem - w rzeczywistości przenika do naszej codzienności szybciej, niż chcielibyśmy przyznać. Bo manosfera nie jest już niszą. To język, który słyszymy w social mediach, w komentarzach, w rozmowach. To narracje, które oglądają nie tylko „czyjeś dzieci”, ale też nasi znajomi, partnerzy, bracia siedząc obok nas na kanapie. Co to jest manosfera? Zanim jednak wejdziemy głębiej w świat pokazany przez „W głębi manosfery”, warto na chwilę zatrzymać się przy samym pojęciu. Manosfera nie jest jedną organizacją ani spójnym ruchem - to raczej rozproszona sieć internetowych twórców, forów i społeczności, które łączy wspólna narracja o „kryzysie męskości”. W jej centrum znajduje się przekonanie, że współczesny świat działa na niekorzyść mężczyzn, a jedyną drogą do odzyskania kontroli jest siła, status i pieniądze. „Ładna kobieta zostanie zaproszona na jacht i może wieść luksusowe życie. My musimy na ten jacht zarobić i pokazać swoją męskość.” To jedno z najbardziej wymownych ujęć filozofii manosfery - pokazuje, że w ich świecie kobieta staje się nagrodą, a mężczyzna musi udowodnić swoją wartość przez status i pieniądze. Manosferta to także przestrzeń, w której młodzi chłopcy trafiają na proste odpowiedzi na trudne pytania - o relacje, odrzucenie czy własną wartość. Problem w tym, że te odpowiedzi bardzo często opierają się na lęku, frustracji i potrzebie dominacji, a nie na realnym zrozumieniu rzeczywistości. „W głębi manosfery” - nowy dokument Netflixa, który powinien każdy zobaczyć „W głębi manosfery” to dokument, w którym Louis Theroux robi coś, co wychodzi mu najlepiej - zamiast oceniać, wchodzi do środka i słucha. Spotyka się z influencerami, którzy dla milionów młodych mężczyzn są dziś autorytetami. Rozmawia z nimi, obserwuje ich codzienność, pozwala im mówić. I właśnie to jest najbardziej niepokojące. Bo za drogimi zegarkami, idealnie wyrzeźbionymi sylwetkami i opowieściami o „sukcesie” kryje się bardzo prosty przekaz: mężczyzna musi dominować, zarabiać i kontrolować. Kobieta? W tej narracji często przestaje być partnerką, a zaczyna funkcjonować jako nagroda. W jednej ze scen pada zdanie, które brzmi jak manifest: „Gdybym robił tylko dobre rzeczy, nie byłbym tu, gdzie jestem”. I trudno nie odnieść wrażenia, że to zdanie mówi więcej o współczesnym Internecie niż niejeden raport. View oEmbed on the source website To nie tylko mizoginia. To też samotność Najłatwiej byłoby odrzucić ten świat jako skrajny, przerysowany, oderwany od rzeczywistości. Problem w tym, że dokument Therouxa pokazuje coś znacznie bardziej złożonego. Bo choć kobiety są oczywistymi ofiarami tej narracji, to młodzi mężczyźni również bywają jej zakładnikami. Szukają odpowiedzi, poczucia sensu, wskazówek - i trafiają do świata, który oferuje im proste rozwiązania: pieniądze, siłę, dominację. Jak mówi sam Theroux: „Mężczyźni są także wykorzystywani. Trzeba widzieć ich jednocześnie jako sprawców i ofiary tej kultury”. I to jest moment, w którym ten dokument przestaje być tylko opowieścią o kontrowersyjnych influencerach. Zaczyna być opowieścią o potrzebach, które ktoś nauczył się perfekcyjnie monetyzować. Algorytmy wiedzą, co robią „W głębi manosfery” pokazuje też coś jeszcze - mechanizm, który napędza cały ten świat. To nie jest przypadek, że te treści trafiają do młodych ludzi. Algorytmy kochają emocje: gniew, kontrowersję, skrajności. A manosfera dostarcza ich w idealnych proporcjach. Krótki, prowokacyjny filmik → viral → podcast → zamknięta społeczność → płatne kursy. Theroux rozmawia z influencerami, którzy uczą młodych mężczyzn „jak być mężczyzną” i zarabiają na tym ogromne pieniądze. To już nie jest internetowa subkultura, która niewinnie wspiera chłopaków w potrzebie. To dobrze działający model biznesowy. Dlaczego ten dokument tak bardzo uwiera? Bo nie daje prostych odpowiedzi. Theroux nie próbuje naprawiać świata, nie moralizuje, nie wskazuje winnych palcem. Zostawia nas z pytaniem, które wybrzmiewa długo po seansie: co się dzieje z chłopcami, którzy uczą się o relacjach z TikToka i podcastów? I może jeszcze ważniejsze - dlaczego właśnie tam szukają odpowiedzi? To nie jest „ich problem”. To jest nasza rzeczywistość Najbardziej niepokojące w „W głębi manosfery” nie jest to, co mówią jego bohaterowie. Tylko to, jak bardzo ten świat przestał być odległy. To nie są już anonimowi twórcy z drugiego końca świata. To treści, które - dzięki algorytmom - trafiają do naszych telefonów, naszych domów, naszej codzienności. I właśnie dlatego ten dokument zostaje w głowie. Bo trudno już udawać, że to nas nie dotyczy. „W głębi manosfery” dostępne jest na Netflixie. Czy to dobry seans na Wielkanoc? Trudny - ale im szybciej się z nim zmierzymy tym jest nadzieja, że szybciej zrozumiemy. To jeden z tych tytułów, po których: trochę się wkurzasz, trochę nie dowierzasz, a potem zaczynasz się zastanawiać, co się właściwie dzieje - i jak to zatrzymać.
HBO szykuje dla widzów emocjonalną bombę. Udostępni serial o „polskim Hannibalu Lecterze”
„Morderca szyty na miarę” to nowy serial HBO Max, który wraca do jednej z najbardziej wstrząsających spraw kryminalnych w Polsce. Twórcy odkrywają kulisy śledztwa sprzed lat i przypominają, że sprawca do dziś nie został złapany...
Początek 1999 roku. Kraków i cała Polska są w szoku, gdy z Wisły zostaje wyłowiony gorset wykonany z ludzkiej skóry. Makabryczne znalezisko wzbudza grozę i rozpoczyna lawinę wydarzeń, które do dziś pozostają niewyjaśnione. Śledztwo, prowadzone na szeroką skalę, po raz pierwszy w historii polskiej kryminalistyki sięga po badania DNA. Wykazują one, że ofiarą jest młoda studentka z Krakowa - Katarzyna Zowada. To właśnie wtedy rusza jedno z najdłuższych, najtrudniejszych i najdroższych śledztw w Polsce. Lista podejrzanych stale się wydłuża, pojawiają się kolejne tropy, które szybko okazują się ślepymi zaułkami. W centrum sprawy pozostaje jednak pytanie: kto i dlaczego dopuścił się tak bestialskiego czynu? Niewinny za kratami, zbrodnia nierozwiązana - historia Roberta Janczewskiego W śledztwie przełomowym momentem staje się wytypowanie Roberta Janczewskiego - samotnika mieszkającego na krakowskim Kazimierzu. Według policyjnego profilu psychologicznego idealnie pasuje do sprawcy tej brutalnej zbrodni. Po 18 latach od zabójstwa prokuratura wnosi akt oskarżenia. Janczewski trafia do aresztu śledczego, gdzie spędza pięć lat. Ostatecznie zostaje skazany na dożywocie, mimo że materiał dowodowy od początku budził wątpliwości. Z biegiem lat sprawa nabiera nowych rumieńców. Na światło dzienne wychodzą kolejne niejasności dotyczące prowadzenia śledztwa. Czy organy ścigania działały pod presją mediów i opinii publicznej? Czy założenia śledczych nie stały się pułapką, z której nie było odwrotu? Wątpliwości narastały, aż w końcu sprawa trafia do Sądu Apelacyjnego. Sąd Apelacyjny uniewinnia Janczewskiego - pytania pozostają bez odpowiedzi View oEmbed on the source website W 2024 roku, niemal trzy dekady po odnalezieniu szczątków Katarzyny Zowady, Sąd Apelacyjny uniewinnia Roberta Janczewskiego, który okrzyknięty został przez media „polskim Hannibalem Lecterem”. Po siedmiu latach spędzonych w areszcie i latach napiętej atmosfery, mężczyzna opuszcza mury więzienia jako wolny człowiek. Sprawa, która przez lata budziła emocje, wciąż nie znajduje finału - prawdziwy morderca Katarzyny Zowady nie został odnaleziony. Kraków ponownie staje się sceną jednej z największych zagadek kryminalnych w historii Polski. „Morderca szyty na miarę” na HBO Max - serial, który nie da widzom spać spokojnie Wobec braku rozstrzygnięcia sprawy, HBO Max przedstawi trzyodcinkowy serial dokumentalny „Morderca szyty na miarę”. Produkcja zagląda za kulisy śledztwa, oddaje głos śledczym, ekspertom i osobom, które przez lata szukały prawdy. Serial stawia ważne pytania o to, jak cienka jest granica między faktami a interpretacją, jak łatwo niesłuszne oskarżenie może złamać życie i jakie są skutki nieodwracalnych decyzji organów ścigania. Twórcy: Rafał Skalski (scenarzysta i reżyser), Marta Fujak (producentka) i Tomasz Karpiński (producent kreatywny) nie tylko zrekonstruowali wydarzenia, ale też próbują odpowiedzieć na kluczowe pytania: czy po latach jest jeszcze szansa na sprawiedliwość? Czy możliwe jest oczyszczenie dobrego imienia osoby niesłusznie oskarżonej? Czy krakowska zbrodnia z Wisły kiedykolwiek zostanie wyjaśniona? Pierwszy odcinek serialu „Morderca szyty na miarę” pojawi się na platformie już 20 lutego. Produkcja liczy trzy odcinki, które będą publikowane co tydzień. To obowiązkowa pozycja dla każdego, kto śledzi najgłośniejsze sprawy kryminalne i nie boi się konfrontacji z niewygodną prawdą.
Edyta Górniak bez filtrów. Znamy datę premiery najbardziej osobistego dokumentu o ikonie polskiej muzyki
SkyShowtime zapowiada mocny dokument o Edycie Górniak. Dwuczęściowy film odsłoni nieznane fakty z życia ikony polskiej sceny muzycznej. To historia pełna bólu, triumfu i nadziei. Premiera już za kilka tygodni!
SkyShowtime ogłosiło powstanie nowego, dwuczęściowego filmu dokumentalnego poświęconego Edycie Górniak. Produkcja nosząca tytuł „Edyta Górniak” skupi się na życiu i karierze jednej z najważniejszych postaci polskiej sceny muzycznej. Artystka, której kariera zaczęła się na deskach teatrów muzycznych, już w wieku 19 lat wystąpiła na Broadwayu, a w 1994 roku zyskała międzynarodową sławę dzięki udziałowi w Konkursie Piosenki Eurowizji. Edyta Górniak bohaterką wstrząsającego filmu dokumentalnego – co już wiadomo? Na polskiej scenie muzycznej nie brakuje wyrazistych osobowości, ale to Edyta Górniak stała się bohaterką, której życie i kariera już wkrótce trafią pod lupę twórców głośnej, dwuczęściowej produkcji. Platforma y SkyShowtime ogłosiła realizację oryginalnego filmu dokumentalnego, który ukaże pełne emocji kulisy drogi artystki – od dzieciństwa w Ziębicach po światowe sceny. Premiera wyczekiwanej produkcji została zaplanowana wyłącznie na rok 2026, a atmosfera wokół projektu staje się coraz bardziej napięta. Ziębice, Broadway i światowe sceny - droga do sławy Edyty Górniak Edyta Górniak pochodzi z Ziębic (małe miasteczko w woj. dolnośląskim) - to właśnie tam rozpoczęła się jej droga do sławy. Jej talent sceniczny i wokalny szybko zauważono. Już jako nastolatka rozpoczęła karierę teatralną, a mając zaledwie 19 lat wystąpiła na nowojorskim Broadwayu. Występ w Konkursie Piosenki Eurowizji w 1994 roku z piosenką „To nie ja” zapoczątkował jej międzynarodową karierę. Film dokumentalny przypomni te przełomowe momenty w karierze Edyty Górniak, ukazując je z osobistej perspektywy artystki. Produkcja pokaże również mniej znane epizody z jej życia - zarówno te zawodowe, jak i prywatne. View oEmbed on the source website Kulisy życia prywatnego piosenkarki Produkcja SkyShowtime „Edyta Górniak” ma przedstawić nie tylko publiczne życie artystki, ale także jej codzienność jako kobiety i matki. Twórcy dokumentu zapowiadają subtelną i inspirującą opowieść o sile, nadziei, wybaczaniu oraz odnajdywaniu spokoju. Film ukaże kontrasty między blaskiem reflektorów a zwykłą codziennością, pokazując Edytę Górniak jako osobę zmagającą się z wyzwaniami życia prywatnego. Narracja dokumentu ma przybliżyć widzom prawdziwe oblicze artystki - dziewczyny, która ze skromnych Ziębic dotarła na szczyty światowej sceny. Materiały archiwalne i osobiste relacje mają stworzyć pełen obraz jej życia i kariery. Kiedy premiera filmu o Edycie Górniak? Premiera filmu dokumentalnego o Edycie Górniak budzi ogromne emocje. Widzowie liczą na mocne sceny, poruszające wyznania i nowe spojrzenie na losy artystki, która z małego miasteczka dotarła na szczyt światowej sławy. Czy produkcja wstrząśnie polską branżą muzyczną i odkryje sekrety, o których nie mówiło się nigdy wcześniej? Dowiemy się tego już wkrótce. Premiera zaplanowana jest na 5 marca 2026 roku na SkyShowtime i może być jednym z najgłośniejszych wydarzeń medialnych nadchodzących lat.
To jedna z najbardziej wstrząsających spraw kryminalnych XXI wieku. Netflix opublikował o niej dokument
Netflix wraca do historii Lucy Letby - pielęgniarki skazanej za zabójstwa noworodków. Dokument pokazuje kulisy śledztwa i pytanie, które wciąż nie daje spokoju: czy system zawiódł?
Niektóre historie brzmią jak scenariusz thrillera, ale wydarzyły się naprawdę. Sprawa Lucy Letby - brytyjskiej pielęgniarki neonatologicznej skazanej za zabójstwa niemowląt - od lat budzi grozę, niedowierzanie i emocje, które w Wielkiej Brytanii nie opadły do dziś. Netflix właśnie dodał pełnometrażowy dokument „Śledztwo w sprawie Lucy Letby” (oryg. Investigating Lucy Letby), który wraca do wydarzeń z lat 2015–2016 i pokazuje kulisy jednej z najbardziej kontrowersyjnych spraw sądowych ostatnich lat. Twórcy nie idą w tanią sensację - zamiast tego budują chłodną, dziennikarską opowieść o faktach, dowodach, błędach i pytaniach, które wciąż pozostają bez odpowiedzi. To nie jest true crime „do kotleta”. To dokument, po którym trudno wrócić do codzienności. A mimo to w pierwszej dobie od premiery wskoczył na 2. pozycję najchętniej oglądanych w rankingu Netflixa. „Śledztwo w sprawie Lucy Letby” - o czym jest nowy dokument Netflixa? Film skupia się na sprawie Lucy Letby, pielęgniarki pracującej na oddziale noworodkowym szpitala Countess of Chester w Anglii. To właśnie tam - między czerwcem 2015 a czerwcem 2016 roku - doszło do serii dramatycznych zdarzeń medycznych, które przez długi czas wydawały się „niewytłumaczalnym pechem”. Dopiero później pojawiły się podejrzenia, że niektóre zgony i nagłe pogorszenia stanu zdrowia niemowląt mogły być celowe. Dokument analizuje przebieg śledztwa, sposób działania policji i medyków, a także atmosferę, w której przez długi czas ignorowano sygnały ostrzegawcze. Twórcy pokazują również systemowy chaos i szpitalną biurokrację, która - według wielu - zbyt długo nie pozwalała nazwać spraw po imieniu. View oEmbed on the source website Kim była Lucy Letby i dlaczego ta sprawa wstrząsnęła światem? Lucy Letby została skazana w sierpniu 2023 roku za zamordowanie siedmiorga niemowląt oraz usiłowanie zabójstwa siedmiorga kolejnych. Łącznie otrzymała 15 wyroków dożywocia i dziś pozostaje jedną z najbardziej znienawidzonych postaci współczesnej brytyjskiej kryminalistyki. To, co szczególnie szokuje, to fakt, że Letby przez długi czas funkcjonowała w oczach otoczenia jako „zwyczajna pielęgniarka” - osoba cicha, spokojna, niewyróżniająca się. Właśnie ta pozorna normalność stała się jednym z najbardziej przerażających elementów całej historii. Netflix pokazuje to z wyjątkową brutalnością - nie przez sceny zbrodni, ale przez kontrast: codzienność szpitala i fakt, że dramat mógł rozgrywać się tuż obok, niemal niezauważony. Nowe nagrania, przesłuchania i aresztowanie. Netflix pokazuje „niewidziane” dotąd materiały Jednym z najmocniejszych elementów dokumentu jest wykorzystanie materiałów, które wcześniej nie były publicznie dostępne. W filmie pojawiają się m.in.: nagrania z momentu aresztowania Letby w lipcu 2018 roku, ujęcia z jej domu, fragmenty przesłuchań, analiza dowodów użytych w procesie, wypowiedzi ekspertów medycznych i śledczych. To nie są rekonstrukcje, tylko realne materiały, które nadają dokumentowi wrażenie chłodnej, dusznej autentyczności. Jedna ze scen - zatrzymanie pielęgniarki w szlafroku, w domu rodzinnym - robi szczególne wrażenie, bo pokazuje to, co w true crime zawsze działa najmocniej: zło nie wygląda jak potwór. Wygląda jak sąsiadka z ulicy, której od zawsze mówisz dzień dobry i pomagasz nosić zakupy. Dlaczego dokument budzi kontrowersje? Pojawiają się wątpliwości wokół wyroku Choć Letby została skazana, temat nie jest zamknięty. Dokument Netflixa trafia w wyjątkowo drażliwy moment - gdy w Wielkiej Brytanii coraz częściej pojawiają się głosy, że sprawa może wymagać ponownej analizy. Twórcy przywołują argumenty, które od miesięcy przewijają się w publicznej debacie: brak jednoznacznego motywu, spory wokół interpretacji danych statystycznych, podważanie niektórych dowodów medycznych, pytania o warunki funkcjonowania oddziału. Film nie ogłasza sensacyjnie, że doszło do pomyłki sądowej, ale pokazuje rosnące napięcie: część opinii publicznej uznaje sprawę za oczywistą, inni zaczynają dostrzegać pęknięcia w narracji. To dokument, który zostawia widza z niepokojem, a nie z prostą odpowiedzią. Gdzie obejrzeć „Śledztwo w sprawie Lucy Letby”? Dokument „Śledztwo w sprawie Lucy Letby” (Investigating Lucy Letby) jest dostępny na Netflixie. To pełnometrażowa produkcja z Wielkiej Brytanii, zrealizowana we współpracy Netflixa z ITN Studios. Tytuł wyróżnia się tym, że jest bardziej analityczny niż rozrywkowy. Nie ma tu klasycznej narracji pt. „polowanie na potwora” - znanej z wielu dostępnych na platformie true crime. Jest za to chłodne śledztwo, pytania o system i o to, jak łatwo instytucje mogą zignorować sygnały ostrzegawcze. Jeśli oglądaliście dokumenty takie jak „Pielęgniarka”, to „Śledztwo w sprawie Lucy Letby” uderza w podobny ton - tylko mocniej, brutalniej i bardziej realistycznie.
Fani „Gambitu królowej” odliczają dni do tej premiery na Netflix. Film o legendzie szachów odsłoni fakty, o których niemal się nie mówi
Judit Polgár, nazywana królową szachów, doczekała się poruszającego dokumentu. „Królowa szachów” zadebiutuje na Netflix 6 lutego i odkryje kulisy jej genialnej kariery i walki z bezlitosnym światem pełnym stereotypów.
W 2020 roku serial „Gambit królowej” zdobył serca widzów na całym świecie – w ciągu zaledwie 28 dni od premiery obejrzało go aż 62 miliony osób. Sukces tej fikcyjnej historii kobiety-szachistki zwrócił uwagę na fascynujący świat szachów i otworzył przestrzeń do mówienia o prawdziwych bohaterkach tej dyscypliny. Już 6 lutego Netflix pokaże kolejną poruszającą produkcję i tym razem przedstawi historię autentycznej legendy – Judit Polgár. W tym artykule: Judit Polgár – szachistka, która zburzyła mury podziałów O czym opowiada film dokumentalny „Królowa szachów”? Czy warto obejrzeć „Królową szachów” na Netflix? Judit Polgár – szachistka, która zburzyła mury podziałów Judit Polgár (ur. 1976), uważana za najwybitniejszą szachistkę w historii, przez lata udowadniała, że kobieta może rywalizować jak równy z równym w świecie zdominowanym przez mężczyzn. Już od najmłodszych lat brała udział wyłącznie w turniejach otwartych, odrzucając podziały na szachy kobiece i męskie. Jej konsekwencja, talent i nieugiętość uczyniły z niej legendę. Mimo zakończenia kariery turniejowej, Polgár wciąż aktywnie działa w świecie szachowym – prowadzi edukacyjne inicjatywy i organizuje Judit Polgár's Global Chess Festival, gdzie łączy miłośników gry z całego świata. Nie dziwi więc wybór Judit jako bohaterki nowego dokumentu na Netflix. View oEmbed on the source website O czym opowiada film dokumentalny „Królowa szachów”? „Królowa szachów” to pełnometrażowy dokument wyreżyserowany przez Rory Kennedy. Fbuła przybliża widzom drogę pochodzącej z Węgier Judit Polgár na szczyt światowych szachów, jej nieustanne przełamywanie stereotypów oraz konsekwencje życiowych wyborów. Tytuł zawiera liczne materiały archiwalne oraz wywiady z samą Polgár, członkami jej rodziny i legendami szachowymi, w tym z Garrim Kasparowem. „Królowa szachów” nie tylko ukazuje pasję i determinację Polgár, ale także skupia się na psychologicznej presji, z jaką musiała się mierzyć, oraz na wpływie, jaki wywarła na postrzeganie kobiet w świecie sportów umysłowych. Jednym z najbardziej poruszających wątków jest przedstawienie tzw. rodzinnego eksperymentu. Rodzina Polgárów postawiła sobie za cel wychowanie dzieci na szachowych geniuszy. Judit i jej siostry były wychowywane w duchu intensywnej edukacji i systematycznego treningu. To świadome i konsekwentne podejście przyniosło spektakularne efekty – Judit pobiła rekord Bobby’ego Fischera, zostając najmłodszą arcymistrzynią w historii. Eksperyment Polgárów do dziś budzi emocje i inspiruje do dyskusji na temat edukacji, talentu i rodzicielskich ambicji. Nowa produkcja szczegółowo ukazuje, jak wyglądało codzienne życie młodej Judit i jaką rolę odegrali w nim jej rodzice. Czy warto obejrzeć „Królową szachów” na Netflix? Choć „Królowa szachów” opowiada o szachistce, nie jest to jedynie relacja z kariery sportowej. Tytuł stawia pytania o granice możliwości, rolę kobiet w sporcie, znaczenie odwagi w przełamywaniu schematów i cenę sukcesu. Historia Judit Polgár ukazana została jako uniwersalna opowieść o determinacji i poświęceniu. Nowość Netflixa podkreśla, jak Polgár zmieniła sposób postrzegania kobiet w szachach i udowodniła, że płeć nie decyduje o intelektualnym potencjale. To film, który może być inspiracją nie tylko dla miłośników „Gambitu królowej”, ale dla wszystkich, którym tematy równości kobiet i mężczyzn nie są obojętne.
Dopiero co trafił do streamingu, a już jest TOP 3 na Canal+. Ten film to niezwykła opowieść o miejscu bliskiemu sercu wielu Polakom
Nie ma tu sensacji ani tanich wzruszeń. Jest za to Bałtyk zimą, kobieta, która całe życie budowała swoje królestwo, i pytanie, które prędzej czy później dopada każdą z nas: co zostaje, gdy trzeba odpuścić? Obsypany nagrodami debiut Igi Lis błyskawicznie trafił do TOP 3 CANAL+ i wszystko wskazuje na to, że to jeden z tych filmów, o których długo nie da się zapomnieć.
Film „Bałtyk” nie jest pocztówką znad morza ani nostalgiczną laurką o wakacjach z dzieciństwa. To raczej słodko-gorzka obserwacja codzienności, w której fale uderzają nie tylko o brzeg, ale też o ludzką biografię. Film opowiada historię Mieci - legendarnej właścicielki wędzarni w Łebie, kobiety-instytucji, której życie przez cztery dekady kręciło się wokół pracy, ludzi i miejsca. Dziś jej świat chwieje się w posadach. Zdrowie odmawia posłuszeństwa, a pytanie o przyszłość wędzarni staje się pytaniem o sens całego dotychczasowego życia. Iga Lis przygląda się temu procesowi z czułością, bez oceniania, bez nachalnych tez. Pozwala historii oddychać - dokładnie tak, jak oddycha zimowe morze. Kim jest Miecia, Królowa Łeby? Miecia to bohaterka, jakich w kinie dokumentalnym wciąż jest za mało. Charyzmatyczna, uparta, pełna pasji, ale też krucha i zmęczona. Przez lata zbudowała w Łebie coś więcej niż biznes - stworzyła miejsce, które stało się częścią lokalnej tożsamości. Jej wędzarnia to wspomnienia zapachów, kolejek, rozmów i codziennych rytuałów. „Bałtyk” pokazuje jednak również cenę tej legendy. Samotność, lęk przed przemijaniem, strach przed oddaniem kontroli. To film o kobiecie, która musi zmierzyć się z myślą, że nawet największe imperium nie jest wieczne. I właśnie w tym jest najbardziej uniwersalny. View oEmbed on the source website Debiut Igi Lis, który zachwycił festiwale „Bałtyk” to reżyserski i scenariuszowy debiut Igi Lis - i debiut wyjątkowo dojrzały. Film otwierał 65. Krakowski Festiwal Filmowy, a na Koszalińskim Festiwalu Debiutów Filmowych „Młodzi i Film” został nagrodzony Jantarem za najlepsze zdjęcia. Krytycy docenili przede wszystkim wrażliwość reżyserki i jej umiejętność opowiadania o sprawach wielkich poprzez codzienność. Za kamerą stanął Kacper Gawron, którego zdjęcia są surowe, prawdziwe i pozbawione upiększeń. Montaż (Kosma Kowalczyk i Jakub Darewski) oraz muzyka Bartosza Kruczyńskiego dopełniają całość, tworząc film, który bardziej się czuje, niż ogląda. „Bałtyk” w TOP 3 CANAL+. To jeden z najważniejszych dokumentów sezonu Od 6 stycznia 2026 roku „Bałtyk” jest dostępny w CANAL+ online i już po kilku dniach znalazł się w TOP 3 najchętniej oglądanych tytułów platformy. To dowód na to, że polski dokument - jeśli jest szczery i dobrze opowiedziany - potrafi przyciągnąć szeroką publiczność. To nie jest film do binge watchingu ani tło do scrollowania telefonu. Raczej taki seans, po którym chce się na chwilę wyłączyć wszystko inne. „Bałtyk” zostaje pod skórą - jak chłodne powietrze nad morzem i myśl, że każda z nas prędzej czy później stanie przed własnym momentem granicznym.
Jane Austen, czyli pisarka (nie)znana. Ta produkcja sprawiła, że w święta wrócę do jej kultowych powieści, ale spojrzę na nie zupełnie inaczej
Jej książki zna cały świat, ale jaka naprawdę była Jane Austen? Przy okazji 250. urodzin artystki widzowie będą mogli poznać życiorys pisarki jako buntowniczej, błyskotliwej i bezkompromisowej twórczyni, która na zawsze zmieniła oblicze literatury.
Jej powieści zainspirowały pokolenia: czytali je również... żołnierze na froncie II wojny światowej i są do dziś uznawane za tzw. literaturę pocieszenia. Choć fabuły „Rozważnej i romantycznej” czy „Emmy” są zakorzenione historycznie w Wielkiej Brytanii, tematyka patriarchatu czy sytuacji kobiet nadal są zaskakująco aktualne. Stosowała innowacyjne na swoje czasy zabiegi narracyjne i konstrukcyjne: to dzięki niej czytelnicy i czytelniczki mogli poznać realistyczne dialogi i poczuć prawdziwą siłę powieści jako gatunku. Dziś, 16 grudnia przypada 250. rocznica urodzin Jane Austen, a BBC pokaże trzyodcinkowy dokument nt. pisarki. Choć Jane Austen to nazwisko, o którym pozornie wszystko już wiadomo, nowa produkcja rzuca odmienne spojrzenie na jej poglądy, osobowość i twórczość. W tym artykule: Trzyodcinkowy dokument o Jane Austen w BBC Lifestyle „Jane Austen: Narodziny geniuszu” – portret artystki (nie)znanej Powrót do świata Jane Austen. Kultowe adaptacje w BBC First Trzyodcinkowy dokument o Jane Austen w BBC Lifestyle W dniu 250. rocznicy urodzin Jane Austen, 16 grudnia o godz. 22:00, BBC Lifestyle zaprezentuje premierę trzyodcinkowego serialu dokumentalnego „Jane Austen: Narodziny geniuszu”, który będzie dostępny także w serwisie BBC Player. Produkcja, łącząca elementy dokumentu i fabularyzowanych inscenizacji, odsłania mniej znane oblicze jednej z najważniejszych autorek w historii literatury, ukazując jej buntowniczą naturę, intelektualną niezależność i determinację w świecie zdominowanym przez męskie reguły. Na tle rewolucji, wojen i głębokich nierówności społecznych, z udziałem ekspertów i twórców takich jak Helen Fielding, Ken Loach czy Kate Atkinson, serial portretuje Austen jako kobietę, która wbrew konwenansom epoki odnalazła własny głos i stworzyła literaturę pełną ironii, humoru i przenikliwych obserwacji, niezmiennie inspirującą kolejne pokolenia czytelników. „Jane Austen: Narodziny geniuszu” – portret artystki (nie)znanej „Jane Austen: Narodziny geniuszu” wydawało mi się produkcją... przewidywalną: co w końcu można powiedzieć, przekazać o pisarce, na temat której powstało nieskończenie wiele biografii, opracowań, esejów i interpretacji? Po kilku minutach spędzonych przed ekranem z kubkiem gorącej czekolady uświadomiłam sobie jednak, jak bardzo się myliłam. Serial BBC oddaje głos Jane Austen jako... kobiecie, która wyprzedzała swoją epokę i znalazła sposób na komentowanie codzienności, radząc sobie z nią poprzez, często ironiczny, humor. Choć bohaterki powieści Austen kojarzą się z postaciami emocjonalnymi, których konstrukcje misternie utkane są z ograniczeń i specyfiki ich czasów, dokument oddaje Austen, zarówno w życiu, jak i twórczości, pewną sprawczość. Moim zdaniem to pozycja obowiązkowa dla każdej miłośniczki prozy Jane Austen, kultury i literatury brytyjskiej, ale także po prostu czytelniczek i czytelników chcących zrozumieć wpływ Austen na współczesną kulturę w bardziej... ludzkim wydaniu. Ja poczułam się zainspirowana serialem „Jane Austen: Narodziny geniuszu” na tyle, by w nadchodzące święta raz jeszcze sięgnąć po powieści spod pióra Jane Austen. Powrót do świata Jane Austen. Kultowe adaptacje w BBC First Na tym jednak nie koniec. BBC First celebruje 250. rocznicę urodzin Jane Austen, zapraszając widzów na pasmo „Cały świat Jane Austen”, w którym od 26 października pojawiają się najsłynniejsze serialowe adaptacje jej powieści. Na antenie trafiają kolejno „Rozważna i romantyczna”, „Emma” oraz kultowa „Duma i uprzedzenie” z Colinem Firthem – produkcje, które na nowo ożywiają ponadczasowe historie o miłości, konwenansach i społecznych zależnościach. Ten cykl to idealne i kompleksowe uzupełnienie dokumentu „Jane Austen: Narodziny geniuszu”, idealne na okołoświąteczny binge-watching.
Martyna Wojciechowska wyreżyserowała dokument, który wstrząśnie Europą. „Skradzione dzieci” to historia tysięcy rodzin, które myślały, że ich dzieci nie żyją
Niektóre historie trudno sobie wyobrazić, a jeszcze trudniej uwierzyć, że zdarzyły się naprawdę. Już w grudniu na HBO Max zadebiutuje dokument „Skradzione dzieci”, który odsłoni mroczne kulisy handlu noworodkami w Gruzji.
Od lat pięćdziesiątych XX wieku Gruzja zmagała się z niestabilnością polityczną, kryzysem gospodarczym i słabym nadzorem instytucji państwowych, a w postsowieckich gruzińskich szpitalach dokonywano procederu, który mrozi krew w żyłach. Zaraz po porodzie wmawiano matkom, że ich dzieci zmarły, podczas gdy skradzione noworodki trafiały do adopcji - za ogromne pieniądze, a dokumenty poświadczające ich tożsamość były skutecznie niszczone. Dziś tysiące kobiet wykonuje w Gruzji testy DNA, mając nadzieję na odnalezienie po latach swoich zaginionych dzieci. „Skradzione dzieci” - dokument Martyny Wojciechowskiej, który wstrząśnie Europą Dokument opowiada o Amy i Ano, bliźniaczkach rozdzielonych tuż po narodzinach, które po 19 latach przypadkiem odnajdą się dzięki mediom społecznościowym. Ich spotkanie stało się symbolem tragedii tysięcy rodzin. Film pokaże, jak dziennikarskie śledztwo Gruzinki Tamuny Museridze ujawnia niewyobrażalną skalę handlu noworodkami w kraju liczącym zaledwie 3,5 miliona mieszkańców. Tamuna Museridze, sama będąca ofiarą nielegalnej adopcji, rozpoczęła walkę o ujawnienie procederu, który zmienił życie setek tysięcy ludzi. Jej historia inspiruje tysiące rodzin i pokazuje, że prawda i sprawiedliwość w końcu mogą wyjść na światło dzienne. Gdzie obejrzeć „Skradzione dzieci”? Film powstał pod scenariuszem i reżyserią Martyny Wojciechowskiej - podróżniczki, dziennikarki, założycielki Fundacji UNAWEZA oraz Jowity Baranieckiej. Oba te nazwiska dają gwarancję, że dokument nie będzie powierzchowny. Wojciechowska, znana szerszej publiczności z programu „Kobieta na krańcu świata”, od lat nie boi się poruszać trudnych tematów, szczególnie dotyczących kobiet. Jej program cieszy się nieprzerwaną popularnością i oglądalnością od 2009 roku, co tylko potwierdza, że widzowie ufają jej wrażliwości i rzetelności w opowiadaniu historii. Premiera „Skradzionych dzieci” odbędzie się 12 grudnia 2025 roku na HBO Max, a wcześniej dokument zostanie pokazany podczas 25. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego WATCH DOCS. To odważny, poruszający materiał, który wstrząśnie emocjami i pokaże siłę ludzi walczących o prawdę i rodzinę w obliczu jednej z największych afer współczesnej Europy.