Nie postujesz? Nie jesteś sam. „Posting zero” to nowy sposób bycia w sieci
Cisza zamiast relacji, obecność bez autoprezentacji. Coraz więcej osób wybiera Internet, w którym nie trzeba nic udowadniać - ani algorytmom, ani „znajomym”.
Jeszcze kilka lat temu media społecznościowe były cyfrowym pamiętnikiem, sceną i albumem ze wspomnieniami w jednym. Publikowaliśmy zdjęcia porannej kawy, relacje z podróży, migawki z codzienności - często bez większego namysłu. Dziś coś się wyraźnie zmienia. Coraz więcej użytkowników choć wciąż scrolluje, obserwuje i jest „online”, to przestaje publikować. Ten cichy zwrot ma swoją nazwę: „posting zero”. To nie manifest ani bunt przeciwko Internetowi. To raczej zmęczone westchnięcie i decyzja, by na chwilę zejść ze sceny i ukryć się za kotarą. W tym artykule: Od nieustannego nadawania do świadomej ciszy. Czym jest „posting zero”? Skąd wziął się trend „posting zero”? Zmęczenie autoprezentacją i algorytmami Mniej feedu, więcej prywatnych przestrzeni Cisza jako nowa forma autentyczności Od nieustannego nadawania do świadomej ciszy. Czym jest „posting zero”? Przez lata social media działały jak niekończący się spektakl. Każdy był jednocześnie bohaterem, reżyserem i widownią własnego życia. Algorytmy premiowały regularność, intensywność i widoczność. Im częściej publikowałeś, tym... bardziej istniałeś. Dziś coraz więcej osób świadomie rezygnuje z tej roli. Nie usuwają kont, nie ogłaszają cyfrowego detoksu. Po prostu… milkną. Nadal są obecni - ale tylko jako obserwatorzy, nie nadawcy. To właśnie ten moment przejścia z „muszę coś wrzucić” do „nie muszę niczego pokazywać” definiuje „posting zero”. Sama po sobie widzę, że mój Instagram od dawna przejął „ukochany pies Lukier”, a wall na Facebooku wygląda zupełnie inaczej niż choćby 5 lat temu. Posty pojawiają się tylko, jak bardzo coś mnie zaciekawi - i raczej jest to artykuł - godny polecenia - podany przeze mnie dalej aby wesprzeć pracę kolegów i koleżanek dziennikarzy, albo zdjęcie z bardzo ważnej rodzinnej uroczystości lub jedno z wakacji - tak na pamiątkę. Za to gdy Facebook przypomina mi „wspomnienie” sprzed 10 lat... to zwykle znajduje się na nim... zdjęcie ciasta, które zrobiła moja mama, albo nowego samochodu, który kupiłam, albo zachodu słońca z... no właśnie nie wiem skąd. Skąd wziął się trend „posting zero”? Pojęcie spopularyzował publicysta Kyle Chayka w tekście dla „The New Yorker”, opisując, jak codzienne aktualizacje życia prywatnych użytkowników znikają z platform, które jeszcze niedawno żyły ich treściami. Media społecznościowe przestały być miejscem spontanicznego dzielenia się doświadczeniem, a stały się przestrzenią hałasu, reklamy i autopromocji. Zmianę potwierdzają również dane. Według analiz przywoływanych przez „Financial Times”, aktywność użytkowników w mediach społecznościowych spadła od 2022 roku o około 10%, przy czym największy regres widać wśród pokolenia Z i młodszych millenialsów - czyli tych, którzy dorastali już w pełni cyfrowej rzeczywistości. To ważny sygnał: najbardziej „internetowe” pokolenia zaczynają redefiniować swoją obecność w sieci. Zmęczenie autoprezentacją i algorytmami Dlaczego przestajemy publikować? Powodów jest kilka - i wszystkie są bardzo ludzkie. Po pierwsze: zmęczenie porównywaniem się. Feed wypełniony idealnymi ciałami, relacjami i podrasowanymi karierami przestaje inspirować, a zaczyna obciążać. Po drugie: komercjalizacja. Zwykli użytkownicy coraz częściej czują, że ich treści giną w oceanie reklam, influencerów i materiałów generowanych przez sztuczną inteligencję. Po trzecie: prywatność. Świadomość tego, jak wiele danych zostawiamy po sobie w sieci, rośnie - podobnie jak ostrożność wobec technologii, które potrafią nie tylko śledzić, ale i modyfikować wizerunek. Posting zero staje się więc formą cichej samoobrony. Sposobem na odzyskanie kontroli nad tym, co naprawdę należy do nas. Mniej feedu, więcej prywatnych przestrzeni Paradoksalnie rezygnacja z publicznego publikowania nie oznacza zerwania relacji. Wręcz przeciwnie. Życie cyfrowe przesuwa się w stronę prywatnych wiadomości, zamkniętych grup, małych społeczności. Tam, gdzie nie rządzi algorytm, a rozmowa nie musi być „ładna”, angażująca ani mierzalna. To powrót do początków Internetu, który służył nam jako narzędzie do kontaktu, a nie wystawy. Do komunikacji, która nie wymaga reakcji w postaci lajków. Cisza jako nowa forma autentyczności Najciekawsze w trendzie „posting zero” jest to, że opiera się na… braku. Nie da się go łatwo zmierzyć, nie pojawia się w statystykach popularności. A jednak właśnie ta cisza zaczyna definiować nowy sposób bycia online. Dla wielu osób rezygnacja z widoczności okazuje się bardziej autentyczna niż najbardziej dopracowany post. To świadomy wybór spokoju, uważności i prawa do nieobecności. Nie dlatego, że Internet przestał być ważny - ale dlatego, że nie musi już być centrum wszystkiego. Posting zero nie jest więc końcem mediów społecznościowych. To raczej sygnał, że uczymy się z nich korzystać na nowo, na własnych zasadach. Ciszej, wolniej i przede wszystkim z większą troską o siebie.
Gry na Facebooku – poznaj TOP7 najlepszych gier, które z pewnością cię wciągną
Gry na Facebooku cieszą się sporą popularnością. Nic dziwnego – są darmowe i łatwo dostępne, a przy tym gwarantują dobrą zabawę. Jeśli do tej pory nie grałaś, czas to zmienić. Wybraliśmy najbardziej popularne gry wśród fejsbukowiczów.
Już dawno przestano traktować gry na Facebooku jako rozrywkę wyłącznie dla dzieci. Wiele gier dostępnych na portalu zyskuje uznanie przede wszystkim wśród dorosłych graczy – i nie mamy na myśli wyłącznie łamigłówek. W końcu, kto nie chciałby przenieść się do wirtualnego świata i choć przez chwilę odpocząć od problemów rzeczywistego życia? Ciekawe gry na Facebooku to umożliwiają. Jak zacząć rozgrywkę? Gdzie są gry na Facebooku? Wejdź na Facebooka i zaloguj się. Po lewej stronie ekranie znajduje się menu. Kliknij na nie – powinna ukazać się opcja „graj w gry”. Po kliknięciu zostaniesz przeniesiona do gier. Możesz wyszukać, w co chcesz zagrać, lub wybrać spośród proponowanych. Co istotne, zanim rozpoczniesz grę, pojawi się komunikat informujący o danych i udostępnieniach. Przeczytaj go uważnie – zwłaszcza, jeśli nie chcesz, aby gra publikowała na twojej tablicy posty z twoimi kolejnymi wynikami – mogą być irytujące. 1. Candry Crush Saga Wyjątkowo popularna gra – na Fejsbuku ma już ponad 70 milionów polubień. Candry Crush Sagę uwielbia wielu użytkowników, co udowadnia także fakt, że popularność gry od lat nie słabnie. O co chodzi w tej grze? Zasady są dość proste. Na planszy pojawiają się różnego rodzaju, wielokolorowe cukierki. Twoim zadaniem jest przesunięcie ich w taki sposób, aby minimum trzy takie same słodkości znalazły się koło ciebie – wówczas wybuchną. Celem gry jest pozbycie się jak największej liczby cukierków. Miłośnicy łamigłówek z pewnością będą usatysfakcjonowani wyzwaniami, jakie stawia przed nimi Candry Crush Saga. Zwłaszcza, że z każdym kolejnym poziomem trudność się zwiększa – pojawiają się nowe opcje i możliwości. Właśnie dlatego od tej facebookowej gry trudno się oderwać. Jeśli lubisz grać w Candry Crush Sagę, sprawdź także podobne, poppingowe gry na Facebooku: Saga Farm Herose Bejeweled Blitz Saga Bubble Witch 3 2. Dragon City Jeśli wyszukujesz gry na Facebooku po polsku, poszukaj hasła „Miasto smoków”. Właśnie pod tą nazwą funkcjonuje jedna z najlepszych gier strategicznych na portalu. Na czym polega? Jak sugeruje jej nazwa, w grzej dużą rolę odgrywają smoki. Każdy gracz posiada swoją własną farmę smoków – jego zadaniem jest dbanie o nie i rozwijanie hodowli. Gracze muszą pamiętać o tym, żeby je karmić czy trenować do walk. No właśnie – walki. Miasto smoków to gra, w której możemy integrować się z innymi użytkownikami. Gdy chcemy zdobyć jeszcze więcej smoków i znacznie rozwinąć swoją hodowlę, możemy zacząć angażować się w pojedynki z innymi graczami online. Nie ma wątpliwości, że jest to jedno z bardziej pasjonujących wydarzeń w grze, ale nie jedyne – oprócz tego warto wspomnieć o misjach, które każdy z graczy powinien wypełniać. To w połączeniu z magicznym światem, którego stajesz się częścią, brzmi jak przepis na doskonałą rozrywkę. Jeśli okaże się, że Dragon City cię wciągnie – zagraj w Klondike. Bez wątpienia jest to warta wspomnienia przygodówka. 3. Throne Rush Throne Rush – czyli Pęd Tronu – to kolejna ciekawa gra na fejsbuku z kategorii real-time strategy. I w tym przypadku przede wszystkim chodzi o budowanie, tworzenie i zarządzanie. Każdy gracz Pędu Tronu ma za zadanie stworzyć armię, które będzie broniła swojego królestwa. Podobnie jak w przypadku Miasta Smoka, jest to gra, w którą możemy zagrać ze znajomymi. To właśnie z innymi użytkownikami rozpoczynamy bitwy, stajemy w obronie swoich posiadłości czy rzucamy im wyzwania. Co istotne, bez względu na to, jak bardzo rozwiniemy swój profil, gra na Facebooku pozostaje darmowa. Nie obawiaj się więc, że utracisz do niej dostęp wraz z odblokowaniem kolejnego poziomu. 4. Szachy W rankingu najlepszych gier z Facebooka nie mogło zabraknąć prawdziwego klasyka. Szachy nie tracą na popularności z kilku powodów. Nie bez znaczenia jest to, że takie gry jak Pęd Tronu wymagają regularnego grania i sporej ilości czasu, zanim uda ci się wybudować odpowiednio duże królestwo. W szachach regularność czy konsekwencja nie mają takiego znaczenia. Dlatego też, ta gra sprawdzi się idealnie dla osób, które tylko okazyjnie wchodzą na Facebooka po to, by pograć. Fani tradycyjnych szachów mogą sprawdzić swoje umiejętności w rozgrywkach z botami, ale nie tylko. Możliwe jest takie prowadzenie gry przeciwko znajomym – to świetny sposób, jeśli marzy nam się gra, ale nie mamy czasu na spotkanie. Zwolennikom tradycyjnych, starych gier na fejsbuku spodobają się także: UNO Solitaire Sudoku 5. Ludo Takie gry na Facebooku, jak Ludo World czy Ludo King zdobywały zaskakującą popularność w czasie izolacji. Dzięki nim nawet samotne wieczory mogły przerodzić się w czas pełen rozrywki, śmiechu i nieskończonej zabawy. Dlaczego? Przede wszystkim ze względu na możliwość gry ze znajomymi. Zasady są doskonale znane każdemu, kto kiedykolwiek grał w popularną planszówkę Ludo (w Polsce znana jako gra w Chińczyka). Każdy z graczy rzuca kostką, przesuwa pionki o wylosowaną liczbę oczek, aż do momentu, w którym zaprowadzi wszystkie pionki do mety. Wygrywa, oczywiście, ten z graczy, który zrobi to jako pierwszy. Jak widać, gry na Facebooku ze znajomymi mogą stać się doskonałym zamiennikiem tradycyjnej planszówki. 6. NCIS: Ukryte zbrodnie Jakie są polecane gry na Facebooku dla fanów kryminalnych historii? Z pewnością można wyróżnić NCSI: Ukryte zbrodnie! To gra logiczna, w której celem jest rozwiązanie zagadki i ustalenie sprawcy popełnionego przestępstwa. Na początku czekają cię proste sprawy i niewymagające wiele intelektualnego wysiłku zagadki – wszystko jednak się komplikuje wraz z rozwojem gry. Szata graficzna może nie każdemu przypaść do gustu, jednak jeśli kryminalne gry są czymś, co prawdziwie uwielbiasz, możesz dać szansę NCSI: Ukrytym zbrodniom. To jedna z nielicznych przygodowych, detektywistycznych gier, które dostępne są na portalu – bez wątpienia zasługuje na wyróżnienie. Jeśli ci się spodoba, polecamy sięgnąć także do Criminal Case. 7. FarmVille 2 W naszym rankingu najlepszych gier na Fejsbuku nie mogło zabraknąć FarmVille. Fani Wiejskiego Życia z pewnością rozumieją, skąd bierze się popularność tej gry. W odróżnieniu od FarmVille, druga edycja gry zyskuje ulepszoną grafikę – wrażenie są dużo lepsze, ponieważ od teraz wiejski świat został ukazany w wersji 3D. Zasady jednak nie uległy zmianie, gracze wciąż wcielają się w młodych rolników, którzy mają na celu zadbanie o swoje gospodarstwo, powiększenie go i zebranie jak większej ilości plonów. Chociaż założenia mogą nie wydawać się atrakcyjne, Wiejskie Życie doprawdy wciąga. Chociaż, aby stworzyć sporej wielkości ranczo i zdobyć wiele pól, należy grać FarmVille codziennie, sporo użytkowników podejmuje wyzwanie. Misje, które otrzymuje się od początku gry sprawiają, że trudno porzucić swoje gospodarstwo. Zwłaszcza, że gra jest wyjątkowo przyjemna i wzbudza wyłącznie pozytywne emocje.
Nazwy grup na FB. Jak nazwać grupę na Facebooku lub konwersację na Messengerze? Popularne propozycje
Nazwy grup na FB bywają coraz bardziej kreatywne – chociaż wymyślenie czegoś zabawnego i pomysłowego nie zawsze jest proste. Dlatego też, zebraliśmy kilka propozycji, które mogą pomóc w nazwaniu nie tylko grupy na Facebooku, ale też i czatu grupowego na Messengerze.
W tym artykule: Jaka może być nazwa grupy na FB i Messengerze? Jak zmienić nazwę grupy na FB i Messengerze? Śmieszna nazwa grupy na FB dla przyjaciół Nazwy grup na FB, które mogą ci się spodobać Bo chociaż niektóre nazwy grup na FB przede wszystkim pełnią funkcje informacyjne i wyłącznie powiadamiają użytkowników, jakiej tematyki dotyczy dana grupa, coraz częściej zakłada się grupy wyłącznie dla przyjaciół czy bliskich znajomych. A wówczas możesz pozwolić sobie na więcej luzu i kreatywności. Oczywiście, co innego, jeśli zakładasz profesjonalna grupę na FB i chcesz dotrzeć do zupełnie nowych odbiorców. Wówczas nazwa twojej grupy na FB powinna być chwytliwa, ale jednocześnie musi zawierać informacje o tym, co będzie można na niej znaleźć. Jaka może być nazwa grupy na FB i Messengerze? Czat grupowy na Messengerze Możesz nie tylko nadać mu nazwę, ale i zmienić tło, emoji oraz nicki. Jeśli wykorzystasz funkcje oferowane przez Messenger kreatywnie, uda ci się stworzyć naprawdę interesujący czat. Warto być na bieżąco z nowościami oferowanymi przez aplikację – chociażby cofanie wiadomości na Messengerze to ciekawa opcja. Nazwa grupy na Facebooku Zakładasz grupę na FB dla osób, które z tobą studiują, aby wymieniać się notatkami na bieżąco? Nawet jeśli świetnie się dogadujecie, trzymaj się dość prostej i oficjalnej nazwy – jeśli zawrzesz nazwę kierunku, uczelni i roku rozpoczęcia studiów każdy zainteresowany będzie mógł ją znaleźć. Na podobnej zasadzie nazywaj grupę stworzoną dla mieszkańców twojego osiedla, współpracowników czy osób, z którymi dzielisz hobby. W grupie na Facebooku będziecie mogli wymieniać się doświadczeniami, opiniami i pomagać sobie nawzajem – ważne jednak, aby wszyscy zainteresowani mogli wyszukać grupę po nazwie. Jak zmienić nazwę grupy na FB i Messengerze? Na szczęście, nawet jeśli po czasie nie będzie ci się podobało to, jak nazwałeś grupę, możesz wprowadzić zmiany. Zmiana nazwy grupy na FB Jeśli jesteś administratorką grupy, wejdź na nią i kliknij „Ustawienia” – ten przycisk znajduje się w lewym dolnym rogu. Spośród wielu różnych opcji wybierz „Nazwa i opis”. Zmień nazwę, a następnie ją zapisz. Co ważne, zmiany nazwy możesz dokonać tylko raz na 28 dni. Każdy z członków grupy otrzyma powiadomienie o zmianie. Zmiana nazwy grupy na Messengerze Wejdź w czat grupowy, którego nazwę chcesz zmienić. Kliknij w jej nazwę – zostaniesz przeniesiona w informacje o grupie. Wybierz ustawienie „Zmień nazwę lub obraz”. Wpisz nową nazwę i potwierdź przyciskiem „Gotowe”. Pamiętaj jednak, że na czacie pojawi się informacja o zmianie nazwy. Każdy z użytkowników może zmienić nazwę na nowo – aby więc nie powodować zamieszania, dobrze ustalić zmianę z pozostałymi użytkownikami. Śmieszna nazwa grupy na FB dla przyjaciół Zabawne, kreatywne nazwy grup na FB sprawdzą się zwłaszcza przypadku konwersacji z bliskimi znajomymi – wówczas możesz pozwolić sobie na dystans i nie musisz się obawiać, że łamiesz konwenanse Jak nazwać grupę na Messengerze dla przyjaciół? Ekipa Ziomki Trzej muszkieterowie Zespół R Fantastyczna Czwórka Atomówki Śmieszne nazwy grupy na FB dla przyjaciół – po angielsku Friends The Meme Team Best Fries Forever Besties Single Ladies Queens&Kings Warto zainspirować się serialem czy filmem, który lubicie – popularną nazwą dla czatu grupowego dla przyjaciółek jest „XOXO, Gossip Girl” nawiązujące do serialu „Plotkara”. Możecie także zawrzeć znany tylko wam sytuacyjny żart. Natomiast, z żartami warto się wstrzymać, jeśli zakładasz czat dla swoich współpracowników – zwłaszcza na początku. Po czasie będzie można zmienić nazwę na luźniejszą i śmieszną, ale (jeśli dopiero się poznajecie) dobrze postawić na coś neutralnego. Nazwy grup na FB, które mogą ci się spodobać Najpopularniejsze nazwy grup na FB można podzielić na kilka kategorii: Zgubione, znalezione, oddane – tego typu grupy zwykle posiadają dodatkowo nazwę miasta. Łączą ludzi, którzy chcą oddać znaleziony lub po prostu niepotrzebny przedmiot. Jeśli chcesz założyć tego typu grupę dla osób ze swojej okolicy, postaw na jasną i klarowną nazwę – tak, aby nie było wątpliwości, czego dotyczy grupa. Jak będzie w… – wszystko zaczęło się od grupy „Jak będzie w akapie – seksja memów”. Ta nazwa okazała się na tyle chwytliwa, że kolejna osoby wymyślały nazwy swoich grup, bazując na schemacie. „Jak będzie w znajomych – sekcja poznawania nowych osób” czy „Jak będzie w literaturze? – sekcja książek” to tylko przykłady. W podobny sposób możesz nazwać dowolną grupę. Związkawka… – wiele nazw na FB buduje się poprzez dodanie przyrostka –awka. Właśnie tak nazwane grupy zyskują dużą popularność. Mogą dotyczyć dosłownie wszystkiego – związkawka dotyczy związków, pytawka to miejsce na zadawanie pytań i udzielanie odpowiedzi, fitawka służy do pokazywania swoich najlepszych outfitów. Jeśli masz pomysł na grupę, stwórz ją za pomocą tego prostego schematu. Nie wiesz, jaką grupę założyć? Sprawdź najciekawsze grupy na Facebooku i zainspiruj się.
Aktywność na Messengerze – jak wyłączyć? Sprawdź, co zrobić, aby ukryć swoją aktywność przed znajomymi
Aktywność na Messengerze informuje twoich znajomych o tym, kiedy ostatnio byłaś online. Status aktywności – w niektórych przypadkach – może jednak przysporzyć kłopotów. Jak go ukryć?
W tym artykule: Jak działa aktywność na Messengerze? Czemu na Messengerze nie pokazuje aktywności? Jak wyłączyć aktywność na Messengerze? Jak sprawdzić aktywność na Messengerze? Aktywność na Messengerze – najczęstsze pytania Chociaż Messenger jest wyjątkowo popularnym komunikatorem, a jego obsługa wydaje się dość intuicyjna, to nie wszystkie funkcje aplikacji mogą być ci znane. Nie dziwi więc to, że niektórzy zastanawiają się, czy można ukryć aktywność na Messengerze. Jak to zrobić? Jak sprawić, aby nikt nie mógł kontrolować, kiedy ostatnio byliśmy dostępni? Warto zorientować się w ustawieniach i funkcjach, jakie oferuje ten popularny komunikator. Dzięki temu korzystanie z niego może okazać się jeszcze wygodniejsze i bardziej funkcjonalne. Cofanie wiadomości na Messengerze, wyłączanie powiadomień i szereg innych udogodnień ułatwią ci posługiwanie się aplikacją. Jak działa aktywność na Messengerze? Aplikacja Messenger jest połączona z Facebookiem – dzięki temu na naszej liście kontaktów możemy znaleźć wszystkich znajomych z Facebooka, co znacznie usprawnia komunikowanie się. W końcu nie potrzebujemy czyjegoś numeru telefonu, aby wykonać połączenie czy wysłać wiadomość. Gdy spojrzymy na listę wszystkich kontaktów, możemy zauważyć, że obok niektórych zdjęć profilowych wyświetlane są niewielkie zielone kółeczka – to informacja, że dany użytkownik jest zalogowany i obecnie korzysta z aplikacji. Co więcej, Messenger informuje także o tym, kiedy ostatnio byłaś dostępna – przedstawia liczbę minut czy godzin, które upłynęły od twojego ostatniego zalogowania się. Jednak, zdarza się, że pomimo statusu „aktywny teraz” dany użytkownik wcale nie jest dostępny. Dzieje się tak z wielu powodów – zwraca się uwagę na to, że aplikacja działa także w tle, co może być przyczyną błędów. Statusy aktywności na Messengerze nie zawsze są w stu procentach wiarygodne. Czemu na Messengerze nie pokazuje aktywności? Dlaczego nie widać aktywności znajomego na Messengerze? Możemy wskazać kilka powodów, dla których nie wyświetla ci się informacja, czy twoi znajomi są dostępni. Wylogowanie. Przy zdjęciu profilowym wylogowanego użytkownika może zniknąć status aktywności. Jednak, co istotne, nie wystarczy, że wylogujesz się z komunikatora Messenger – konieczne będzie wylogowanie się z Facebooka. Jak to zrobić? Otwórz aplikację Facebook. Wejdź w ustawienia konta. Przejdź do „Bezpieczeństwo i logowanie”, a następnie „Miejsca logowania”. Kliknij przycisk „Wyloguj”. Blokada. Nie zobaczysz statusu aktywności osoby, którą zablokowałaś. Co więcej – nie sprawdzisz także aktywności osoby, która do zablokowanych kontaktów dodała ciebie. Wyłączenie statusu aktywności. To najczęstszy i najbardziej powszechny powód. Wystarczy, że ktoś wyłączy widoczność swojej aktywności, aby wszystkie jego kontakty straciły dostęp do informacji o tym, czy dany użytkownik korzysta w danym momencie z aplikacji. Jak wyłączyć aktywność na Messengerze? Wyłączenie swojej aktywności na Messengerze może być kuszące z kilku powodów. Nie chcesz, aby wszyscy widzieli, jak często i w jakich godzinach używasz aplikacji? Wystarczy kilka ruchów, aby po prostu wyłączyć tę opcję. Jak ukryć aktywność na Messengerze? Instrukcja Wejdź do aplikacji Messenger. Kliknij na miniaturkę swojego zdjęcia profilowego – znajduje się w lewym górnym rogu ekranu. W ten sposób przejdziesz do ustawień swojego konta. Kliknij zakładkę „Status aktywności”. Znajdź ustawienie „Informuj o swojej aktywności” i wyłącz tę możliwość. Nie zapomnij potwierdzić i zapisać ustawień. Jednak, co istotne, wraz z wyłączeniem tej funkcji tracisz możliwość sprawdzenia aktywności swoich kontaktów. Od tej pory nie będziesz mogła sprawdzić, czy twoi znajomi są dostępni – wyłączenie dostępu działa w dwie strony. Jednak, w każdej chwili możesz na nowo włączyć tę opcję. Jak sprawdzić aktywność na Messengerze? Jak sprawdzić czyjąś aktywność na Messengerze? Oczywiście, zwykle jest to banalnie proste. Wystarczy odnaleźć interesującą nas osobę wśród listy kontaktów i zobaczyć, czy obok jej profilowego wyświetla się zielona kropka. Jednak, jeśli nie ma ani zielonej kropki, ani informacji o tym, kiedy dany użytkownik ostatnio był aktywny, może to być sygnał, że aktywność została wyłączona. Wówczas sprawdzenie, kiedy ostatni raz ktoś się logował, nie będzie możliwe. Ta informacja może rozczarować osoby, którym zależy na kontrolowaniu, np. kiedy ich partner lub partnerka ostatnio się logowali. Nie ma na to sposobu – wyłączenie statusu sprawi, że dla innych użytkowników ta informacja jest niedostępna. Nie trać energii na próby sprawdzania bliskich – spróbuj z nimi porozmawiać. Jeśli coś cię niepokoi, jeśli zachowanie partnera wzbudza podejrzenia… zdecyduj się na rozmowę. Aktywność na Messengerze – najczęstsze pytania Wyłączona aktywność na Messengerze nie jest jedyną kwestią, która może wzbudzać wątpliwości. Użytkownicy często zastanawiają się nad tym, jak dokładnie działają powiadomienia o aktywności. Czy, gdy ktoś jest aktywny na Messengerze, to znaczy, że z kimś pisze? Wbrew pozorom, nie trzeba wysyłać wiadomości, aby Messenger wyświetlał, ze jesteś dostępnym użytkownikiem. Wystarczy, że używasz aplikacji – jeśli otworzysz aplikację i wyłącznie odczytasz wiadomość, twój status aktywności się zmieni. Dlaczego ktoś jest cały czas dostępny na Messenger? Niezmienne „aktywny” status posiadają konta, które korzystają z Facebook bot – to program, który umożliwia wysyłanie automatycznych odpowiedzi. Decydują się na niego przede wszystkim właściciele kont firmowych. Boty są zalogowane non stop, dlatego wydaje się, że konto jest zawsze aktywne. Czy jak jestem na Facebooku, to widać mnie na Messengerze? W Centrum Pomocy Messengera można przeczytać, że wyłączenie statusu aktywności na Messengerze nie sprawi, że aktywność nie będzie wyświetlana na Facebooku. Aby więc mieć pewność, że twoja aktywność zniknęła, warto wyłączyć ją w obu miejscach. Kiedy znika zielona kropka na Messengerze? Po zamknięciu komunikatora lub wylogowania się z konta zielona kropka może wyświetlać się jeszcze przez 3 minuty. Nie zniknie natychmiast.
Facebook Dating w Polsce. Aplikacja randkowa Facebooka pozwala randkować od ponad 2 lat. Będzie konkurencją dla Tindera?
Randki Facebooka mogą totalnie zmienić dotychczasowe randki przez internet. Czy Tinder ma się czego obawiać? Zobaczcie, jak działa ta platforma, na czym polega weryfikacja, jak dodać kogoś do listy sympatii i zakładek, ustawić preferencje, udostępnić informacje o sobie czy usunąć profil. Poniższy artykuł Wam dostarczy Wam wszelkim niezbędnych wskazówek. Postanowiliśmy zebrać wszystkie wskazówki i dodatkowe informacje, dzięki którym bez problemu będziecie w stanie utworzyć profil i rozpocząć tworzenie listy sympatii na platformie randkowej.
Platforma Facebook Dating to nowa aplikacja, która działa jak portal randkowy Jak ogłosiła w 2020 r. centrala Facebooka: aplikacja Facebook Dating (Facebook Randki), która zadebiutowała na początku września 2019 r. w Ameryce, teraz trafiła do Polski. Do tamtego momentu dzięki tej opcji udało się połączyć aż 1,5 miliarda par, a wiele tych związków zakończyło się nawet... ślubem. Dwa lata temu serwis społecznościowy otworzył się na kolejne kraje i poszerzył listę dotychczasowych dwudziestu państw, by umożliwić innym tworzenie romantycznych znajomości online (a korzysta się z niej po prostu przy użyciu profilu na Facebooku, na podobnych zasadach takich jak Tinder czy Badoo. "Dzisiaj uruchamiamy serwis randkowy na Facebooku w Europie, aby pomóc większej liczbie osób znajdować znaczące relacje poprzez wspólne dla nich punkty, takie jak zainteresowania, wydarzenia i grupy" można było przeczytać ponad dwa lata temu w przesłanej przez biuro prasowe informacji o nowej usłudze. Największe ślubne skandale w historii. 7 historii sprzed ołtarza, które wstrząsnęły światem>> Facebook Dating: o co chodzi i jak działa? [ustawienia profilu, opinie użytkowników, subskrypcja, konto na randkach, jak rozpocząć rozmowę] Randki na Facebooku, czyli wspomniana opcja Facebook Dating, jest specjalną przestrzenią serwisu, w której można utworzyć swój profil randkowy i go spersonalizować, by łączyć się z różnymi ludźmi (także z zakresu swoich grup czy wydarzeń) oraz dobierać się z nimi w pary, a następnie rozmawiać i, jeśli obie osoby będą tego chciały, spotkać się w offline. Aplikacja pozwala także na rozmowy wideo, natomiast nie jest możliwe w niej wysyłanie linków czy zdjęć. Zaskakującą opcją randkową, która wyróżnia ją na tle innych dating apps, jest możliwość wysłania tak zwanego Secret Crush do znajomych na Facebooku, który pozwala na "odkrywanie potencjalnych relacji z osobami, które znasz się na Facebooku i / lub Instagramie". Co ciekawe, aplikacja Facebook Randki nie sugeruje znajomych z Facebooka, ale jako Secret Crushes można dodać do dziewięciu osób, które się zna (a jeśli Wasza "sympatia" również doda Was do takiej listy, pojawia się match - w innym przypadku jest to całkowicie niewidoczne). Facebook Dating pozwala także sprawdzić, które z osób o tych samych zainteresowaniach, wybierających się na takie same wydarzenia czy ze wspólnych grup korzystają z tej usługi. Warto wybrać tę opcję, by poznawać nowe osoby z zakładki randkowej o podobnych zainteresowaniach. Stosunkowo nowe narzędzie, jakim jest Facebook Randki, pozwala też ustawiać oddzielne Stories, by dzielić się chwilami z codziennego życia oraz skorzystać z Virtual Dates. Taka "wirtualna randka" to właśnie opcja rozmowy wideo ze swoim partnerem w aplikacji, która uruchamia się po kliknięciu ikony wideo w oknie czatu w górnym rogu, a żeby się ona odbyła, druga strona musi zaakceptować do niej Wasze zaproszenie. "Imię i zdjęcie z profilu randkowego zostaną wyświetlone po rozpoczęciu połączenia" wyjaśnia platforma Facebook. Filmy na pierwszą randkę>> Z usługi, którą trzeba uruchomić jako nowa karta instalując z App Store lub Google Play nową wersję dotychczasowej apki (nie musicie szukać tam Facebook Randki lub Facebook Dating, a jeśli macie aktualną wersję, Facebook automatycznie was połączy bez potrzeby założenia profilu), mogą korzystać tylko osoby, która posiadają już konto w tym serwisie społecznościowym, a do tego mają ukończone 18 lat. Aktywności, obecność w FD i matche są poufne - nie będzie ich widać w standardowym newsfeedzie, a dotychczasowi znajomi nie są sugerowani jako potencjalni partnerzy randki. Facebook kładzie duży nacisk na bezpieczeństwo, ochronę i prywatność, dlatego w aplikację wbudowane są dodatkowe zabezpieczenia czy możliwość zgłaszania i blokowania innych osób. Z tego powodu niemożliwe jest też wysyłanie zdjęć, linków, płatności czy filmów w wiadomościach. "Dokładamy wszelkich starań, aby randki na Facebooku były miejscem, w którym ludzie czują się komfortowo szukając randki i rozpoczynając znaczące relacje" podkreśla biuro prasowe. Facebook Randki - od kiedy w Polsce działa ta opcja Aplikacja randkowa Facebooka, która pozwala sparować się i umawiać na randki, jesienią 2020 r. wprowadzana została w Austrii, Belgii, Bułgarii, Czechach, Danii, Estonii, Finlandii, Francji, Grecji, Chorwacji, Irlandii, Niemczech, Luksemburgu, we Włoszech, na Litwie, Łotwie, Malcie, Słowacji i na Cyprze oraz Islandii, w Holandii, Portugalii, Rumunii, Szwecji, Słowenii, Liechtensteinie, Norwegii, Hiszpanii, Szwajcarii i Wielkiej Brytanii, a także właśnie w Polsce. Facebook Dating do tamtego momentu obecny był jedynie w dwudziestu krajach, takich jak Argentyna, Boliwia, Brazylia, Kanada, Chile, Kolumbia, Ekwador, Gujana, Laos, Malezja, Meksyk, Paragwaj, Peru, Filipiny, Singapur, Surinam, Tajlandia, Stany Zjednoczone, Urugwaj oraz Wietnam. Możemy wybrać profil randkowy i ustawić zdjęcie profilowe w tych krajach bez względu na to, czy posługujemy się systemem Android czy jesteśmy posiadaczami iPhone'a (podobnie jak na Tinderze, o czym wcześniej wspomnieliśmy). Związek z obcokrajowcem. Jakie są problemy Polek, które ściągnęły partnerów do siebie?>> Czy Facebook Dating zajmie miejsce innych platform na piedestale aplikacji randkowych? Na pewno jest ciekawą alternatywą w produktach Facebooka, ale nie zaszkodzi Tinderowi - szukając miłości w niektórych sytuacjach warto jest wybrać opcję każdą z możliwych (i tym samym zwiększyć szanse na znalezienie twojego profilu). Zajrzyjcie do naszej galerii, żeby zobaczyć jak wygląda Facebook Dating w praktyce.
Mark Zuckerberg chce stworzyć Instagram dla dzieci. Prokuratorzy protestują
Założyciel i dyrektor generalny Facebooka, wpadł na pomysł założenia Instagramu w wersji dla najmłodszych. Amerykanin znalazł się w ogniu krytyki, a kilkudziesięciu prokuratorów generalnych z USA wzywa go do zaprzestania prac nad aplikacją.
W liście wystosowanym do założyciela Facebooka, czterdziestu czterech stanowych prokuratorów generalnych skrytykowało pracę nad wersją Instagrama dla dzieci poniżej 13 lat. Specjaliści przekonują, że aplikacja może negatywnie wpłynąć na ich psychikę. Instagram zaktualizowany o nową funkcję. Pozwoli ona użytkownikom na umieszczanie swoich zaimków w biogramie Mark Zuckerberg pracuje nad Instagramem w wersji dla dzieci Na ten moment niewiele wiemy o aplikacji w wersji dla najmłodszych. Według zamieszczonego regulaminu projektu będą mogły z niej korzystać jedynie osoby, które ukończyły 13 lat... ale czy na pewno? Jak donosi Reuters: dzieci poniżej 13 roku życia korzystają z Instagrama - łamiąc regulamin. Nowa wersja aplikacji stworzona wyłącznie dla nich sprawi, że nie będą musiały kłamać na temat swojego wieku. Nowy Instagram ma być zdecydowanie bardziej bezpieczny. Jak napisali prawnicy, obok zagrożeń zdrowotnych (psychika dzieci) korzystanie z aplikacji może naruszyć również ich prawo do prywatności... ,,Wygląda na to, że Facebook nie odpowiada na potrzeby użytkowników, ale je tworzy". - podsumowali prokuratorzy. Eksperci uważają aplikację za ryzykowną. Jednym z argumentów, jaki przedstawili, jest fakt, że dzieci, w odróżnieniu od dorosłych nie mają rozwiniętych mechanizmów obronnych, które pozwoliłby im sobie poradzić z negatywnym wpływem korzystania z mediów społecznościowych. ,,Instagram dla dzieci to haniebna próba wykorzystania i zarabiania na bezbronnych osobach" - napisała na Twitterze Prokurator Generalna stanu Massachusetts, Maura Healey. List w sprawie aplikacji dla dzieci wystosowała również organizacja pozarządowa Campaign for a Commercial-Free Childhood. ,,Korzystanie przez dzieci i młodzież z mediów społecznościowych podnosi ryzyko otyłości, pogorszenia stanu psychicznego, depresji i samobójstw. Zwłaszcza Instagram, który skupia się na wyglądzie zewnętrznym (...)". - dodali aktywiści. Twórcy aplikacji podkreślają, że będzie ona bezpieczna i będzie dawała dzieciom takie same możliwości jak obecna, ale pod opieką rodziców... Snack to nowa aplikacja randkowa, która łączy funkcje TikToka i Tindera jednocześnie. Powstała z myślą o Generacji Z
Kim jest personal vintage shopper oraz jak kupować i sprzedawać vintage? Rozmawiamy z Vintage Unit [podcast Dział Vintage]
Gościniami nowego odcinka podcastu Dział Vintage są założycielki grupy Vintage Unit: Marzena Pokrzywińska i Aleksandra Smolicka. Redaktorka mody ELLE.pl, Aleksandra Zawadzka, rozmawia z nimi o zawodzie personal vintage shoppera, początkach ich miłości do vintage, a także o mądrym kupowaniu i sprzedawaniu ubrań z drugiej ręki.
Jak założyć własny vintage shop i skąd się biorą perełki w takich sklepach? ELLE.pl rusza z podcastem Dział Vintage>> Tęskniliście? W nowym odcinku podcastu Dział Vintage pojawiają się założycielki grupy Vintage Unit: Marzena Pokrzywińska i Aleksandra Smolicka. Marzena, wieloletnia miłośniczka vintage oraz mody i życia slow, poza pracą nad grupą zajmuje się modelingiem i działa jako personal vintage shopper. Wcześniej prowadziła sklepy Retro Vintage oraz Bryza Vintage. Ola, która także jest specjalistką od vintage, na co dzień pracuje w studiu postprodukcyjnym oraz związana jest z PR-em i HR-em. Bohaterki w rozmowie z Zawadzką opowiadają o początkach swojej przygody z modą z drugiej ręki i przyznają, które znaleziska to ich osobiste graale. Do tego podsuwają swoje sposoby na kupowanie ubrań w secondhandach oraz vintage shopach. Nie zabrakło też nośnego tematu personal vintage shoppera: Marzena i Ola opowiadają, jak ten dość nowy zawód w branży mody wygląda w praktyce i jak zostać taką oryginalną "osobistą stylistką". Czy vintage zbawi świat i ile naprawdę w nim ekologii? Nowy odcinek podcastu Dział Vintage>> Porozmawiamy też o grupie Vintage Unit - sale, którą śledzi już ponad 15 tysięcy osób i która stała się prawdziwym fenomenem na polskim Facebooku. To właśnie tam redaktorki, stylistki, influencerki i wszystkie fanki pięknych ubrań z historią poławiają swoje modowe perełki z drugiej ręki. Jeśli zastanawiacie się, czy da się bez wychodzenia z domu upolować marynarkę Isabel Marant w przystępnej cenie albo archiwalną koszulę Maison Martin Margiela, która jest egzemplarzem pokazowym, to tak: da się. Właśnie tu. Dziewczyny zdradzają, skąd wziął się pomysł na grupę i jak chcą ją rozwijać, ale też podpowiadają, jakie posty mają szansę na natychmiastową sprzedaż. 5 modnych rzeczy na jesień 2020, które kupimy z drugiej ręki: w vintage shopach i second handach. Nasza lista Was zaskoczy>> Zaprasza Aleksandra Zawadzka, redaktorka mody ELLE.pl.
Kamil Śliwiński i Polish Masters of Art: "Luwr ma tylko 20% obłożenia, a każda instytucja muzealna w Polsce będzie miała wkrótce jeszcze większe problemy. To czas na ukłon w stronę Internetu" [wywiad]
Jeżeli są na tym świecie jeszcze ludzie, których wachlarza umiejętności, pasji i doświadczeń nie da się opisać jednym słowem, to na pewno należy do nich Kamil Śliwiński. Człowiek orkiestra, idealista, a przede wszystkim osoba z misją. Co robi? Bada i odkrywa nasze dziedzictwo sztuki wizualnej, a przy okazji udowadnia, że Polacy nie gęsi, iż swój… artyzm mają. Jego projekt, Polish Masters of Art, skupia się na odkrywaniu rodzimej sztuki przy wykorzystaniu możliwości nowych mediów - Facebooka i Instagrama. Kanały Kamila, opierające się na publikowaniu dzieł w Internecie, zgromadziły już społeczność liczoną w dziesiątkach tysięcy ludzi. I choć liczby te są spore, absolutnie nie dziwią - bo tutaj znaczenie ma wspólna pasja.
Joanna Jagodzińska, ELLE: Jak myślę o Polish Masters of Art, jak i o Twojej postaci, to nasuwa mi się na myśl rola „popularyzatora sztuki”. A jak Ty postrzegasz swoje działania? Kim jesteś? Kamil Śliwiński: Jestem osobą, która stoi gdzieś z tyłu za tym wszystkim. Nigdzie nie pojawia się moja twarz, unikam też podpisywania się z imienia i nazwiska. Zależało mi, żeby to sztuka była na wierzchu – ona jest w tym wszystkim najważniejsza. Ja stoję na zapleczu i to ogarniam… Czy nazwałbym się popularyzatorem? Nie wiem. Zawsze chciałem być archeologiem, więc to, co robię, określę chyba taką archeologią polskiej twórczości. Polish Masters of Art to nie historia sztuki, nie opatruje publikacji żadnym obszernym opisem. Skupiam się bardziej na odkrywaniu. Wiele z tych dzieł, które pojawiają się na moich kanałach, to nie jest tylko i wyłącznie to, co uznajemy za kanon. W dużej mierze to także prace, które wyszperałem gdzieś w magazynach muzealnych, w galeriach czy wśród prywatnych kolekcjonerów. Czy to popularyzacja? Chyba też, bo zasięgi są ogromne. Zasięgi... Brzmi "influencersko". Bardzo mnie cieszy, że niektórzy polscy celebryci śledzą te profile. Ostatnio udało się zainteresować nawet samego Marilyna Mansona, księcia ciemności. Kontaktował się ze mną przez Instagrama w sprawie Beksińskiego. Wydaje teraz nowy album i zastanawia się nad wykorzystaniem jego dzieł przy identyfikacji wizualnej. Dodał profil Polish Masters of Art do obserwowanych i teraz regularnie zagląda. Ostatnio zachwycał się Chełmońskim. A skąd w ogóle wziął się pomysł na „szukanie skarbów” w magazynach? Wszystko zaczęło się właśnie od Zdzisława Beksińskiego. Od wielu lat, tutaj już bardziej jako historyk i badacz, zajmuję się jego twórczością. Pracowałem przy filmie, przy otwieraniu galerii w Krakowie i Warszawie. W 2014 roku pojawiła się książka Magdy Grzebałkowskiej „Beksińscy. Portret Podwójny”, a 2 lata później miał premierę film o tej rodzinie. Niestety, w okolicach 2017 roku krzywa zainteresowania Beksińskim zaczęła odrobinę spadać. Pomyślałem sobie wtedy, że szkoda byłoby marnować ten potencjał. I dlatego pojawił się projekt Polish Masters of Art. Chciałem pociągnąć to odkrywanie, tę archeologię w kierunku nie tylko jednego artysty, a wielu. Niedawno zacząłem zajmować się także postacią Stanisława Szukalskiego, artysty kontrowersyjnego, szczególnie w Polsce. Z jednej strony mam więc Beksińskiego, z drugiej Szukalskiego, a gdzieś po środku jest Polish Masters of Art. To są trzy duże przedsięwzięcia. I w epicentrum nadal tylko Ty, czy cały zespół? Był taki moment, kiedy myślałem, że super byłoby zorganizować jakiś zespół. Idea jest jasna, sposób funkcjonowania też. Chciałem, żeby stało za tym parę osób, bo jednak jedno spojrzenie jest bardzo subiektywne. Staram się co prawda unikać podejścia na zasadzie „co mnie się podoba” na rzecz „co mogłoby się spodobać”. Po jakimś czasie stwierdziłem jednak, że muszę trochę inaczej popędzić do przodu. To cały czas była robota po godzinach, z której nie było długo żadnych pieniędzy. I było mi wręcz głupio, żeby ktoś jeszcze pracował na mój projekt. W tym momencie sam prowadzę Polish Masters of Art i myślę, że w najbliższym czasie się to jeszcze nie zmieni. Chociaż docelowo zależałoby mi jednak na tym, aby rozszerzyć tę inicjatywę. Chciałbym to otworzyć, żeby także inne osoby przez swoje doświadczenie i pryzmat mogły selekcjonować dzieła. Szczególnie, że te publikacje często wpisują się w bieżącą narrację: staram się dobierać prace pod konkretne okazje. Żeby odzwierciedlały to, co się dzieje w danym momencie. To musi być ogromna ilość pracy. Twoje kanały są prowadzone bardzo regularnie, dziennie pojawia się tam kilka publikacji. Jest. Na dobrą sprawę miałem o tyle dobrze, że o pieniądze nie musiałem się martwić. Pracowałem na jednym etacie jako marketingowiec, wracałem do domu i robiłem sobie drugi etat, darmowy. Z nadzieją że kiedyś w przyszłości okaże się, że warto to robić. Z końcem 2019 roku zdecydowałem, że wóz albo przewóz. I albo rzucę to wszystko, bo nic z tego nie ma, a ja poświęcam temu kawał życia i pracy, albo będę w stanie normalnie to prowadzić. Myślałem, żeby wrócić do korpo. To jest o tyle dobra opcja, że daje ci stabilność finansową. Jeżeli wiesz, że pierwszego masz wpływ na konto, to możesz normalnie funkcjonować. Na początku 2020 uruchomiłem Patronite, a od sierpnia dostaję stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. I to jest dla mnie taki kompletny oddech. Mogę się teraz skupić na Polish Masters of Art. I to jest mój plan. Teraz współpracujesz z różnymi instytucjami kultury, Twoja praca jest odbierana poważnie. A na początku? Miałeś łatkę „jakiegoś tam blogera z Internetu”? Początki były ciężkie. Przerabiałem to na jednym artyście, Beksińskim, i jednej instytucji, Muzeum Historycznym w Sanoku. Chociaż kontaktowałem się także z innymi muzeami, które miały jego prace w swoich zbiorach. I na dobrą sprawę, przetarłem tym szlaki. A na samym początku było tak jak mówisz: że jakiś pasjonat, że może prace pisze, że coś tam w Internecie robi. Ludzie nie odbierali tego poważnie. To było 6 lat temu, wtedy rzeczywistość wyglądała zupełnie inaczej, jeżeli chodzi o podejście do Internetu w tej branży. Na przestrzeni czasu wiele się zmieniło na korzyść, ale kamieniem milowym była mikrowspółpraca z Muzeum Narodowym w Krakowie. To jest najstarsza państwowa instytucja muzealna w Polsce, mają największe zbiory i w jakimś stopniu wyznaczają trendy na rynku muzealnictwa. Otwierając swój portal ze zbiorami, zaprosili parę osób, które zajmują się kulturą i sztuką w polskim Internecie. Między innymi fundację Niezła Sztuka z Łodzi, Justynę Stasiek-Harabin z blogu Minerva czy Kajetana Kusinę z portalu Kusi na Kulturę. I mnie również. A potem to już się poniosło i zaczęto na to wszystko inaczej patrzeć, doceniać. Dzisiaj mam w końcu ten komfort, że nie jestem wariatem. Jakie to ma znaczenie dla Ciebie? Łatwiej Ci dotrzeć do archiwów, do zbiorów? Czy po prostu instytucje patrzą na Ciebie odrobinę bardziej przychylnie? Przede wszystkim odpowiadają na maile i odbierają telefony (śmiech). Coraz więcej ludzi kojarzy, co robię. Te wszystkie zmiany wynikają chyba również z tego, że obecnie coraz więcej młodych ludzi pracuje w muzealnictwie. Starsi muzealnicy nadal patrzą trochę podejrzliwie na Internet. Nie doceniają tego potencjału, że można pokazywać zbiory w Internecie. A jak zaczęli pojawiać się młodzi ludzie w kadrach muzeów, galerii czy biur wystaw, to dostrzegli, że „kurczę, to jednak ogromne zasięgi”. A wiadomo, co w nowoczesnym świecie jest walutą. To są odsłony i dane, nie oszukujmy się. Ja mam to, czego oni potrzebują – niezależne kanały bez naleciałości politycznej. Teraz nawet same muzea zaczynają mi podsyłać informacje o swoich wystawach. I może to jest plan, żeby wykorzystywać potencjał tej społeczności i informować ją o tych ciekawszych wystawach. Zwłaszcza teraz, kiedy muzealnictwo będzie borykało się z ogromnymi pandemicznymi problemami: zmniejszającej się widowni, spadających przychodów. Skoro Luwr ma 20% obłożenia i zastanawia się, czy przetrwa najbliższe 3 lata w nowym reżimie sanitarnym, to każda instytucja muzealna w Polsce będzie miała jeszcze większe problemy. Moim zdaniem najbliższy rok to będzie strumień informacji o tym, że zamykane są małe galerie, mniejsze muzea, te prywatne też. To jest czas, żeby zrobić ukłon w stronę Internetu. A wszyscy gramy przecież do jednej bramki. Chodzi o promocję polskiej kultury. Szczególnie, że nawet do takiego Marilyna Mansona można dotrzeć w ten sposób. To jest osoba, którą obserwują miliony ludzi na świecie. A on nagle zachwyca się Beksińskim. Zespół Tool, legenda progresywnego rocka i metalu, też się nim fascynuje. Skoro mnie jednemu udało się przyciągnąć do polskiej sztuki takie postaci, to wyobraź sobie, co by się działo, gdyby było kilka takich osób. Tak samo zdeterminowanych. Mówisz o pandemii i ciężkich czasach dla muzealnictwa. Myślisz, że projekty takie jak Twoje mogłyby być przyszłością muzeów? Że będziemy kiedyś oglądać sztukę w sieci, czy to raczej powinna być symbioza? Myślę, że to musi być symbioza. My nigdy nie zastąpimy tych wrażeń i odczuć, które mamy, obcując z dziełem sztuki na żywo. Technologia się bardzo rozwija, mamy VR i augmented reality. To są innowacje, które powinny być wykorzystywane przez muzea, czy też inne instytucje. Każda inna branża z tego korzysta, więc czemu nie mieliby tego robić ludzie związani ze sztuką? Z tym, że to nadal powinna być synergia, a nie alternatywa. Mój projekt może być przykładem, zachętą, że można robić coś takiego w Internecie i jest to dla ludzi interesujące. Polish Masters of Art nie sprowadza się to tylko i wyłącznie do podziwiania sztuki w Internecie. Ludzie czasem piszą do mnie wiadomości, że „nie znali tego dzieła, a teraz to faktycznie pójdą do tego muzeum zobaczyć to na żywo”. Niektórzy nie zdają sobie sprawy, że mamy takie znakomite zbiory. Czasami wystarczy ten głupi podpis i informacja o tym, gdzie się coś znajduje. I to już jest mobilizujące. W tej ciężkiej przyszłości Internet czy nowe media to jest coś, na co muzea muszą się otworzyć. Już to robią. Przykładem jest cyfryzacja zbiorów w Muzeum Narodowym w Krakowie. Takie instytucje eksponują może kilka procent swoich dzieł. Pozostała większość leży w magazynach i czeka na swój lepszy czas. I może to jest pole do działania dla nowych mediów. Pozwólmy pasjonatom i fundacjom zajrzeć do tych magazynów. To nam wszystkim wyjdzie na plus. Skoro mówisz o nowych mediach i nieortodoksyjnych sposobach promocji… jak odnosisz się do nadrukowywania obrazów na ubrania? Nosiłbyś skarpetki z Malczewskim? To jest trudny temat. Wielu ludzi postrzega to już w granicach kiczu, prawda? Mówią, żebyśmy szanowali te dzieła i pozwolili im wisieć w ramach. Ale z drugiej strony żyjemy w świecie, który jest przesycony informacją. Masą, przeważnie, bzdur. Taki młody człowiek wstaje rano, chwyta telefon i już dostaje jakieś niepotrzebne powiadomienie. Internet to kopalnia rzeczy kompletnie bez wartości. No to jak mam przekonać kogoś, żeby zobaczył tego Malczewskiego na żywo? Może właśnie w taki sposób. Miałem kiedyś z tym problem, że skarpetki to już jest jakiś kicz, ale z drugiej strony patrzę na jedną z najlepiej działających instytucji muzealnych na świecie – Muzeum Vincenta van Gogha w Amsterdamie. Oni się nie wstydzą robienia ani skarpetek, ani chusteczek, ani kubeczków. Sam mam skarpetki z ‘Gwiaździstą Nocą’ van Gogha. O tym artyście wie każdy. Powinniśmy mieć już dawno w Polsce takiego twórcę, który jest znany na świecie na takim poziomie. I może tak być. Bytom zrobił 2 lata temu kolekcję z reprodukcjami najbardziej znanych dzieł Malczewskiego. Jeżeli miałoby to być w przyszłości robione jakościowo, to tak. Jeżeli miałoby się to opierać tylko na zarobku albo masowej produkcji, to nie. Ja jestem otwarty, byleby była w tym jakość. A nie uważasz, że to trochę spłaszcza tę sztukę? Zabija, spłaszcza to wszystko. Sztuka jest wielowymiarowa z natury. Nie liczy się tylko kompozycja, dzieła trzeba obejrzeć z każdej strony. Refleksy światła, tekstura… z każdego kąta zupełnie inaczej to wygląda. Dlatego wydaje mi się, że jest to spłaszczanie. Ale gdybyśmy robili to jakościowo i opatrzyli to komentarzem „nie kończ swojego obcowania ze sztuką na tych skarpetkach”, to ma to szansę zadziałać. Możemy się obrażać na to medium, że zabija cały artyzm. Z tym, że z drugiej strony zostanie nam 1% ludzi, którzy chodzą do muzeów. Żyjemy w czasach, w których zainteresowanie sztuką nie jest duże. Raporty Narodowego Instytutu Badania Muzealnictwa i Ochrony Zbiorów pokazują, że u nas tendencja jest malejąca, jeżeli chodzi o odwiedzanie muzeów. Dlatego musimy robić cokolwiek, żeby zaciekawić ludzi. Niektórzy mówią, że to, co ja robię, to zabijanie artyzmu. Przeglądanie dzieł sztuki na telefonie to zabijanie artyzmu. A ja myślę, że skoro ludzie i tak scrollują te feedy na Facebooku oraz Instagramie i widzą głównie memy oraz fake newsy, to dobrze, że od czasu do czasu ich uwagę przykuje coś wartościowego. Coś, co nie jest śmieszne, a jest powodem do dumy. I Polish Masters of Art jest na to świetnym przykładem. Zaczyna się od jednego polubienia, a potem obserwuję, jak kolejne osoby dostają odznaki „top fan”. Otrzymuję czasem wiadomości, w których ludzie piszą, że „nie zdawali sobie sprawy, że mamy taką świetną sztukę”. Dla mnie to jest najlepsze docenienie mojej pracy. Zależy mi na tym, żeby ta idea się niosła. Ja jestem pasjonatem, nie zależy mi na komercji. Może kiedyś pomyślę o jakiejś fundacji, żeby wykorzystywać potencjał zasięgowy i promować młodych, polskich artystów. Kiedyś czyli kiedy? Już staram się to robić, poprzez publikacje opatrzone hashtagiem #YoungMasters. A wybić się jest bardzo trudno. Mamy teraz dziwny ten świat sztuki, którym rządzą konwenanse i interesy. To nie jest matematyka, gdzie wszystko musi się zgadzać. Tu jest dużo do dogadania. A młodzi, zdolni i ambitni artyści bardzo często znakomicie tworzą, ale czasami nie potrafią sprzedać swojej twórczości. Dlatego chcę to dalej pchać w tym kierunku: z jednej strony odkrywajmy nasze dziedzictwo, a z drugiej pozwólmy młodszym ogrzać się przy aurze wielkich twórców. Często w kontekście współczesnych artystów, słyszy się, że „dzisiaj to już nie ma sztuki”. Przewija się takie przeświadczenie, że „każdy może zrobić taki bohomaz”. To nie jest domena tylko współczesnej sztuki. Popatrzmy na przykład na Polską Szkołę Plakatu, która kiedyś była doceniania bezdyskusyjnie. Dzisiaj niektórzy sugerują, że „sami by to zrobili lepiej”. To wynika trochę z tego jakie mamy czasy. Pojawiły się nowe techniki, jak na przykład grafika komputerowa, których nikt ze starych profesorów nie uzna za sztukę. A to są artyści, którzy muszą się tak samo napracować. Chociaż straszną prawdą jest to, że przez techniki cyfrowe zanika część tych starszych. Akwatinta, akwaforta, litografia. To są pracochłonne techniki, które wymagają sporych pracowni. A te same rzeczy zrobi ktoś, korzystając z narzędzi cyfrowych. Ja patrzę na to w ten sposób, że zmienia się świat. Dlatego też moderuję dużo dyskusji na Polish Masters of Art. Nie pozwalam sobie na brak kultury. Blokuję ludzi, którzy piszą coś tylko po to, żeby kogoś obrazić. Konstruktywna krytyka i dyskusja są ważne. Ale na hejt nie ma miejsca. To umiemy doceniać tych naszych rodzimych artystów czy nie? Myślę, że i to się zmienia. Faktycznie, nie docenialiśmy siebie, woleliśmy oglądać się na zachód, na tych twórców zza oceanu. A mamy przecież u siebie nieprzebrane ilości znakomitych dzieł… Na kanałach Polish Masters of Art pojawiło się już około dziesięciu tysięcy publikacji. A to tylko kropla w morzu całego naszego bogactwa. Ciągle uczymy się doceniać to, co mamy. I myślę, że duży wpływ ma na to jednak obecny klimat i narracja w naszym kraju. Zwraca się teraz uwagę na wszystko co jest nasze, narodowe. Gdzie możemy dokleić tę biało-czerwoną flagę. I chyba faktycznie stajemy się trochę patriotami na polu artystycznym. Cieszymy się z tego, że mamy chociażby Malczewskiego, Chełmońskiego czy Gierymskiego. Zaczynamy też doceniać kobiety, które tworzyły, a przez lata były pomijane. I nie mam na myśli jedynie dużych nazwisk jak Boznańska, która choć znana, to i tak miała ciężko za życia. Uczymy się dostrzegać też takie artystki jak Stryjeńska, która w latach 20. i 30. tworzyła coś, co później przybrało formę ilustracji komiksowych w USA. Gdyby ktoś ją w tamtych czasach znał, gdyby ona wyjechała… myślę, że zrobiłaby furorę z tą swoją kreską. Dobrym przykładem jest też Stanisław Szukalski, który po wojnie [II wojnie światowej – przyp. red.] został wymazany z polskiej historii sztuki. A był to człowiek, który pracował na planach filmowych słynnego Bena Hechta. Inspirował się nim nawet sam Leonardo DiCaprio. To pokazuje, że polscy artyści są często doceniani na zewnątrz, a my przez lata nie byliśmy w stanie ich docenić u nas, w Polsce. Ale to się zmienia. Ostatnio pojawiła się wiadomość o nowym filmie twórców „Twojego Vincenta”, projekcie „Chłopi”. Dystrybutor, firma NextFilm skontaktowała się ze mną z zapytaniem, czy nie chciałbym jako jedna z pierwszych osób podać informacji o tym przedsięwzięciu. Obserwuje mnie 90 tysięcy osób, ale zasięg jednej publikacji to często 100-200 tysięcy. Tak się to niesie. Moim zdaniem, ta kobieta [Dorota Kobiela, reżyserka - przyp. red.] robi super krok, bo „Twojego Vincenta” znają wszyscy na świecie. A teraz będziemy mieli ukłon w kierunku malarzy Młodej Polski. Będzie i Ruszczyc, i Chełmoński, i Wyczółkowski. Crème de la crème Młodej Polski. Myślę, że to będzie ekstra. Czego Ty sam szukasz w sztuce? Nie wiem czy jestem w stanie odpowiedzieć. To musi być takie dzieło, obok którego nie da się przejść obojętnie, które prowokuje dyskusję. Budzi kreatywność. Coś, co bezapelacyjnie niszczy obojętność. Przez to przeładowanie informacjami ludzie stają się apatyczni. Jeśli nie będziemy doceniać artyzmu, to sprowadzimy się do poziomu robotów. Tworów, które wypełniają tylko jakieś polecenia. Za 100 lat dużo miejsc pracy zniknie, zastąpią je technologie. Jak nie skupimy się na sztuce, to czym będziemy się zajmować? Jack Ma, chiński miliarder i twórca Aliexpress powiedział, że musimy uczyć przyszłe pokolenia kreatywności. Bo maszyny zastąpią rzemiosło. Myślenie abstrakcyjne, ten ludzki pierwiastek, jest nie do zastąpienia. Sztuczna inteligencja nigdy nie będzie tym dysponować. A największe marzenie? Nie mam marzeń, raczej cele i plany. W dłuższej perspektywie chciałbym chyba otworzyć galerię. Tu, w Warszawie. Mógłbym się wtedy skupić na wyszukiwaniu młodych artystów i prezentowaniu ich. Ja mam dosyć oryginalne pomysły na to i mam nadzieję, że jeszcze o mnie usłyszą. O takim freaku, który zdecydował się robić wszystko po swojemu i zaczęło mu to wychodzić. Takie są plany.
Najciekawsze grupy na Facebooku: dziewczyński streetwear, dżungla we własnym domu, włosing, design z PRL-u i moda z drugiej ręki
Pandemia jeszcze bardziej przykleiła nas do towarzysko telefonów, więc nic dziwnego, że sensownych dyskusji szukamy coraz częściej także w internecie. Szczególnie, że od jakiegoś czas na nowo rozkwitają grupy na Facebooku, które uczą, zapewniają rozrywkę, zaznajamiają z rozmaitymi tematami i ludźmi o podobnych zainteresowaniach, a wielokrotnie także imponują. Oto te, do których naprawdę warto się przyłączyć.
Jakiś czas temu irlandzka agencja The Social Network próbowała rozgryźć fenomen grup facebookowych i zastanawiała się, czy rzeczywiście są one tak istotne w naszym życiu? Odpowiedź na to pytanie mogłaby być krótka i brzmieć po prostu twierdząco. Byłoby to jednak traktowanie ich po macoszemu w obliczu tego, że aż 200 milionów użytkowników Facebooka udziela się na swoich ulubionych grupach codziennie. Nie ma co się jednak dziwić. Łakniemy kontaktu i sensownych rozmów, zwłaszcza teraz, kiedy sytuacja na świecie nie sprzyja innym spotkaniom niż te wirtualne. Poza tym popularny serwis społecznościowy skutecznie zastąpił fora - miejsca jeszcze dekadę temu uznawane za kluczowe w internetowych dyskusjach, wymianie opinii i poszerzaniu swojej wiedzy na temat konkretnych zainteresowań (czy ktoś poza pracownikami marketingu szeptanego jeszcze z nich korzysta?). A grupy na Facebooku? Prosta sprawa. Szczególnie, że są nawet bardziej sprzyjające wymianie zdań od fanpage'y, do tego prywatne i mniej skomercjalizowane. Także wygodniejsze od messengera - skupiające się na konkretnym temacie lub kilku jednocześnie, do których można wrócić w każdej chwili. I nie aż tak osobiste. Często wykraczają poza strefę online - ich założyciele organizują spotkania, targi, warsztaty, które okupują tłumy. Marketingowe serwisy wśród trendów reklamowych na 2020 polecają zakładanie grup markom i ich opłacalność dokumentują statystykami oraz raportami. Z kolei Mark Zuckerberg podkreśla, że każdy, kto wciągnie się w temat grup na Facebooku, może śmiało zapisać się do aż sześciu tysięcy z nich jednocześnie - później niestety trzeba wypisać się z wybranych, by dołączyć do kolejnych. My jednak wychodzimy z założenia, że zawsze lepiej stawiać na jakość niż ilość. Przed Wami najciekawsze polskie grupy na Facebooku, do których warto zapisać w tempie ekspresowym. Nie pożałujecie tej decyzji. GIRLS TALK PL Dziewczyny noszą sneakersy. I to jakie! Założycielki grupy i jej najbardziej aktywne użytkowniczki umiejętnie zaznajamiają ze streetwearem i pokazują sportowe buty w takich wersjach, że wcale nie dziwimy się sneakerheadom. Chcecie dowiedzieć się, gdzie kupić limitowane Nike, o co chodzi z Yeezy, jak czyścić białe Converse'y, a do tego złapać zniżki na ciuchy i pogadać o Instagramie? Świetnie trafiłyście. PS GIRLS TALK PL to community, w którym swobodnie możecie dyskutować nie tylko o szeroko pojętej modzie i trendach, ale też beauty, designie czy knajpach. Perły z odzysku - Vintage PRL Design Coś dla stałych bywalców pchlich targów oraz osób, które zakochały się w fotelu 366 Chierowskiego czy wazonach "Asteroid” projektu J. S. Drosta i chcą poszerzyć swoją wiedzę na temat designu z czarów PRL. real thrifted "Real thrifted", czyli po prostu "młodzi ludzie w starych ciuchach", to grupa dyskusyjna, która jest rajem dla fanów vintage i odzieży z drugiej ręki w wersji streetwear i high fashion. Posty ze zdobyczami z second handów, które się tam pojawiają, w nawet najbardziej zdystansowanej do vintage osobie obudzą instynkt łowcy. Poza tym to źródło merytorycznej wiedzy o markach - jeśli nie wiesz, czy twoja (używana) koszula YSL na pewno jest oryginalna albo zastanawiasz się, czy bluza Chanel to podróbka, a może bootleg, zapytaj na grupie. Oni wiedzą wszystko. Minerwiści: grupa o sztuce Jesteście ciekawi, gdzie najwięcej dzieł Matisse'a w jednym miejscu można zobaczyć w Paryżu, kto najpiękniej w historii sztuki malował kawiarniane scenki i kim są najbardziej obiecujący współcześni ilustratorzy? A może po prostu chcecie codziennie znajdować w swoim facebookowym feedzie najbardziej zachwycające obrazy? Minerwiści to grupa dedykowana osobom, które głodne są wiedzy na temat malarstwa, architektury, designu, która w bardzo przystępny sposób zaprzyjaźnia ze sztuką. Polish Jungle - polska społeczność miłośników roślin Szukacie najpiękniejszych różowych roślin do mieszkania, a może jesteście już wtajemniczeni w temat roślin, tylko Wasza Alokazja zebrina się pochorowała i nie wiecie dlaczego? Bez względu na powód, grupa Polish Jungle spodoba się każdemu, kto jest wrażliwy na piękno roślin i chce nauczyć się obchodzenia z nimi. Ale ostrzegamy - bardzo łatwo w nią wsiąknąć, co może się skończyć zapchanym zielenią mieszkaniem i wykupieniem rocznego zapasu biohummusu w pobliskiej kwiaciarni. Vintage Unit - sale Czy da się upolować marynarkę Isabel Marant w przystępnej cenie i bez wychodzenia z domu? Da się. Wystarczy wejść na grupę Vintage Unit - sale i często po prostu... sprawdzić najnowsze posty. Ta sprzedażowa grupa dla fanów vintage zgromadziła już blisko 11 tysięcy członków i to prawdziwy fenomen na polskim Facebooku. "W grupie sprzedajemy i kupujemy rzeczy VINTAGE lub unikatowe rzeczy w stylu vintage. Założyłyśmy ją dla miłośników vintage i tych, którzy chcieliby nauczyć się nosić vintage" przekonują założycielki grupy. WŁOSING Grupa dla każdego, kto chociaż raz marzył o pięknych włosach, ale zawsze myślał, że ich osiągnięcie tego jest niewykonalne. A jednak - posty i zdjęcia publikowane na tej grupie sprawią, że zupełnie zmienicie swoje zdanie. Warto zapisać się chociażby po to, by dowiedzieć się, jak sprawdzić porowatość swoich włosów. Gwarantujemy jednak, że na tym nie zaprzestaniecie, a wcierki, laminowanie galaretką, humektanty, proteiny i emolienty staną się Waszym nowym hobby. Co jedzą polscy weganie No właśnie, co? Na przykład quesadillę i noodle mango, jagodzianki, komosankę z purée z dyni, burgery, mrożony jogurt, chimney cakes, chilli sin carne, schabowego kalafiorowego... Jeśli nie wierzycie, tym bardziej musicie zapisać się do grupy, na której codziennie pojawia się przynajmniej kilka zdjęć tego, co naprawdę jedzą weganie w Polsce. Uwaga: jest spora szansa, że przekonacie się, jak urozmaicone może być wegańskie menu i zechcecie zrezygnować z mięsa na stałe, a jeśli już jesteście weganami - złapiecie mnóstwo inspiracji na śniadania, obiady i kolacje, ale też poznacie knajpy, które mają świetną kuchnię roślinną. Składy kosmetyków przestaną być niewiadomą! Nowy żel do mycia twarzy miał obiecywać gładką i jędrną skórę, a skończyło się "kaszką"? A może krem polecony przez ulubioną blogerkę wcale nie nawilża, tylko jeszcze bardziej wysusza i sprawia, że cała twarz jest czerwona? W takim razie warto dokładnie przestudiować etykiety kosmetyków i sprawdzić, co tak naprawdę znajduje się w słoikach oraz tubkach i czy rzeczywiście potrafi działać tak, jak obiecuje producent. "Nie wierzcie ich opakowaniom na słowo - zobaczcie co kryje ich wnętrze" przekonują założycielki grupy "Składy kosmetyków przestaną być niewiadomą!", która uczy czytania ze zrozumieniem INCI i podsuwa produkty o naprawdę dobrych składach. Zero Waste Warszawa Czy można żyć w dużym mieście i nie produkować góry śmieci? Okazuje się, że tak. Co więcej - jest to prostsze niż się wydaje. Jak ograniczać odpady w Warszawie i czym jest zasada 7R dowiedzie się właśnie z tej grupy. Uwaga, śmieciarka jedzie To tak naprawdę nie jedna grupa, ale cały zbiór lokalnych, które znajdziecie dodając do frazy "Uwaga, śmieciarka jedzie" nazwę swojego miasta. Inicjatywa od kilku lat cieszy się ogromnym zainteresowaniem w sieci i śmiało wychodzi poza nią, zrzeszając fanów recyklingu, ponownego użycia, nie wyrzucania, polowania na vintage lub przerabiania śmieci na nowe funkcjonalne przedmioty. Jak działa? Bardzo prosto - osoby, które chcą pozbyć się niepotrzebnych (dla siebie) rzeczy wrzucają ich zdjęcia na grupę, a następnie za jej pośrednictwem znajdują dla nich nowych właścicieli i umawiają się na bezpłatny odbiór.
Grupy na Facebooku - nowy wymiar internetowej przyjaźni
W kwestii zawierania nowych znajomości i zawiązywania przyjaźni Facebook wciąż pozostaje jedną z najprężniej rozwijających się platform. Powstające tam różnorodne tematyczne grupy, coraz częściej zamieniają wirtualne rozmowy w przyjacielskie spotkania w realu.
Niektóre są ekskluzywne, inne otwarte, ale wszystkie mają jeden cel - zrzeszają ludzi o podobnych pasjach i zainteresowaniach oraz dają im przestrzeń do wymiany doświadczeń. W Polsce istnieje wiele grup, które swoją działalnością wykraczją poza sferę online. Organizują różnorodne inicjatywy, działają zarówno lokalnie, jak i na znacznie szerszą skalę. I co ważne, odczarowują obraz internetowych znajomości, bo często spotykają się offline i zawierają wieloletnie przyjaźnie. Z nostalgii i tęsknoty Wraz z nowym rokiem wkroczyliśmy w nową dekadę i znów znajdujemy się w latach 20. Teraz prawie jak Gil Pender w filmie "O północy w Paryżu" marzymy o powrocie do złotej ery. Przypominamy dawny styl i blask, analizujemy połączenia przeszłości z teraźniejszością, wyszukujemy analogii i liczymy na to, że lata 20. które tworzymy, zostaną zapamiętane tak samo pięknie, jak lata 20. XX wieku. „Przez lata mieszkałam w Belgii i tam spotkałam się z takimi inicjatywami. Bardzo polubiłam retro [...] Na zachodzie działa wiele takich grup, które aktywizują się także poza Internetem. Po powrocie do kraju postanowiłam założyć polską grupę facebookową poświęconą retro. Piszemy do siebie, wrzucamy zdjęcia, a poza siecią organizujemy warsztaty, wykłady i spotkania. Bywa na nich nawet kilkadziesiąt osób." Opowiada Agnieszka De Neve - założycielka i administratorka grupy Retro w Polsce, która liczy już ponad 2600 osób. Grupa powstała z potrzeby dyskutowania o modzie vintage oraz stylu retro. I choć mogłaby się wydawać idealną przestrzenią do reklamy, nie ma w niej miejsca na żadne posty sprzedażowe. Znajdziecie tam za to inspirujące wpisy i zdjęcia ludzi pełnych retro-pasji. Społeczność założona przez De Neve nie opiera się tylko na modzie i urodzie dawnych lat. Jest nad wyraz różnorodna. Znajdziecie tam wiele o kulturze - tańcu, sztuce, filmie i o osobowościach, które ją tworzyły. Do grupy należą ludzie o różnym poziomie wtajemniczenia w temat retro, o różnych zainteresowaniach i hobby. Członkami Retro w Polsce są zarówno pasjonaci, jak i eksperci, a m.in. mistrzynie makijażu w starym stylu, stylistki, członkowie różnych grup rekonstrukcyjnych lub fani już bardzo określonych retro rzeczy – np. starych rowerów, a także mniej popularnych dziedzin, np. ekspert od pończoch czy znawca życia miłosnego Adama Mickiewicza. Wszyscy chętnie spotykają się także poza siecią. Retro w Polsce organizuje różnorodne warsztaty np. z tworzenia retro fryzur czy wykłady. Uczestniczą także w znacznie większych, odbywających się cyklicznie wydarzeniach, jak Polish Boogie Festival organizowanym przez miasto Człuchów, który jest świętem muzyki, tańca, mody i motoryzacji. Festiwal jest swoistym ukłonem w stronę lat 40tych, 50tych i 60-tych, podczas którego Retro w Polsce opiekuje się strefą Pin-Up. Agnieszka De Neve - założycielka i administratorka grupy organizuje także autorskie festiwale - Holy Bee Retro Uniwersytet i Retro Festival Krakow. Retro w Polsce ma w planach organizację dni tematycznych poświęconych kinematografii retro. Ponadto, osoby tworzące tę społeczność starają się także propagować w Polsce ideę zero-waste i slow fashion, pokazując jak atrakcyjne są ubrania i dodatki vintage. View oEmbed on the source website Ale to nie wszystko! Osoby spotykają się przede wszystkim nieoficjalnie i organizują różne mniejsze, lokalne inicjatywy, a co najważniejsze, prywatnie wspierają się na co dzień i przyjaźnią.