„To najlepszy film do wypłakania się”. Ten romans za chwilę zniknie z Netflixa
Miłość od pierwszego spotkania, trudne wybory i historia, która potrafi złamać serce. Ten romantyczny dramat na podstawie powieści Nicholasa Sparksa - twórcy „Pamiętnika” - od lat wzrusza widzów, a wielu nazywa go idealnym filmem na emocjonalny seans. Niestety właśnie znika z Netfliksa.
W katalogu Netflixa bywają filmy, które nie potrzebują fajerwerków, by zostać w głowie na długo. „The Choice” z 2016 roku działa jak dobrze skrojona, klasyczna stylizacja: pozornie prosta, ale precyzyjnie budująca emocje. To połączenie romansu i dramatu, które trzyma się znanej, sparksowej wrażliwości, a jednocześnie prowadzi widza w stronę pytań o lojalność, konsekwencje i cenę decyzji podejmowanych w chwilach, kiedy serce mówi głośniej niż rozsądek. „The Choice” (znany też jako „Wybór”) to ekranizacja bestselleru Nicholasa Sparksa: romans i dramat o uczuciu, które wywraca życie do góry nogami. Film jest jeszcze dostępny na Netflixie, ale pozostało niewiele czasu, aby go obejrzeć. Jeśli lubisz historie „do wypłakania się”, to ostatni moment, by nadrobić. „The Choice” - o czym jest najlepszy film od wypłakania się dostępny na Netflix? Akcja rozgrywa się w Wilmington w Karolinie Północnej, w przestrzeni na tyle malowniczej, że aż prosi się o filmową miękkość światła i nastroju. W centrum opowieści stoi Travis, weterynarz, który żyje beztrosko, oraz Gabby, nowa sąsiadka i studentka medycyny. To spotkanie jest jak zderzenie dwóch rytmów: swobody i poukładania. Gabby ma narzeczonego, a mimo to między nią i Travisem pojawia się uczucie, które nie mieści się w wygodnych definicjach. Film rozwija się zgodnie z konwencją romantycznego dramatu: od napięcia i ciekawości, przez coraz bardziej oczywiste przyciąganie, aż po moment, w którym życie przypomina, że miłość nie jest wyłącznie obietnicą, lecz także odpowiedzialnością. Późniejsze dramatyczne wydarzenia wystawiają ich relację na próbę i prowadzą do tytułowego wyboru, tego jednego, najważniejszego. View oEmbed on the source website Obsada, która trzyma emocje w ryzach i nie pozwala im ulecieć Za kamerą stanął Ross Katz, a w rolach głównych zobaczymy Benjamina Walkera i Teresę Palmer. To duet, który buduje historię na spojrzeniach, drobnych gestach i napięciu między tym, co wypowiedziane, a tym, co przemilczane. Obok nich pojawiają się Tom Welling oraz Tom Wilkinson, domykając emocjonalny krajobraz filmu dodatkowymi tonami: od eleganckiej powściągliwości po dramat, który przychodzi cicho, a zostaje na długo. „The Choice” powstał na podstawie powieści Nicholasa Sparksa z 2007 roku. Dla wielu czytelniczek i widzek to nazwisko działa jak obietnica: historii o uczuciu, które bywa piękne, ale rzadko bywa łatwe. Sparks ma w swoim dorobku wiele hollywoodzkich ekranizacji - takich jak np. „Pamiętnik”, a ta wpisuje się w jego rozpoznawalny styl opowiadania o miłości, przeznaczeniu i konsekwencjach decyzji. „The Choice” znika z Netflixa Odbiór filmu bywał podzielony. Krytycy wskazywali na melodramatyczność i znajome rozwiązania fabularne, jednak publiczność często szuka w kinie czegoś innego niż formalnych fajerwerków: ukojenia, wzruszenia, bezpiecznej przestrzeni dla emocji. Na Filmwebie „Wybór” ma średnią 7,1/10 na podstawie blisko 27 tysięcy ocen, co pokazuje, że dla wielu osób to wciąż tytuł, do którego wraca się po latach. Jeśli ten rodzaj opowieści jest bliski twojej wrażliwości, warto zaplanować seans przed 30 czerwca 2026 r. Potem „The Choice” zniknie z Netflixa, a wraz z nim jedna z tych historii, które zostawiają po sobie ciszę po napisach końcowych i potrzebę, by przez chwilę niczego już nie włączać.
Szukasz historii, które pozwolą Ci odpocząć? Te 4 książki warto zabrać ze sobą na wakacyjny wyjazd
Wakacyjne czytanie dawno przestało być tylko lekką rozrywką. W 2026 roku zabieramy na urlop historie, które równie mocno relaksują, co zostają w głowie na długo. Oto 4 z nich.
Wakacje zawsze zaczynają się w głowie - jeszcze zanim zdążymy spakować walizkę i sprawdzić pogodę. Marzymy o słońcu, szczególnie w taki zimny, deszczowy weekend jak ten, kiedy jedyne, na co mamy ochotę, to odrobina ciepła i ucieczka od codzienności. Bo wakacje to nie tylko intensywne zwiedzanie i odhaczanie miejsc na mapie. To także leniwe poranki na kocu - na łące w górach albo na plaży na Sycylii, która zresztą pozostaje jednym z tych kierunków, gdzie czas naprawdę zwalnia. Oczywiście dobrze jest nie przeleżeć całego urlopu i zrobić coś dla ciała, ale głowa też potrzebuje odpoczynku. A myśli odpoczywają najlepiej wtedy, gdy… ktoś inny prowadzi za nas historię. Gdy wciąga nas świat, który nie wymaga wysiłku, ale daje pełne zanurzenie - dokładnie taki, jak w książkach z tego zestawienia najlepszych wakacyjnych książek 2026 roku. „Każde kolejne lato” (Every Summer After) - Carley Fortune (2022) Percy Fraser i Sam Florek spędzają każde lato nad jeziorem Barry’s Bay, gdzie ich przyjaźń z czasem przeradza się w pierwszą, intensywną miłość. Jedno wydarzenie sprawia jednak, że ich drogi się rozchodzą. Lata później Percy wraca w to samo miejsce i musi zmierzyć się z przeszłością oraz uczuciami, które nigdy do końca nie wygasły. To jedna z najbardziej lubianych współczesnych powieści romantycznych, idealna na wakacyjny wyjazd. Łączy nostalgię, letni klimat jeziora i emocjonalną historię o pierwszej miłości i dorosłych wyborach. Średnie oceny czytelników: ok. 4–4,2/5. Jeśli spodoba wam się książka „Każde kolejne lato”, na Prime Video właśnie pojawił się serial na jej podstawie pt. „Każdy kolejny rok”. Historia Percy i Sama trafiła na ekran i rozwija ich letnią opowieść o miłości, która zaczyna się niewinnie, ale nie kończy wraz z końcem wakacji. Ciekawa jestem, czy czytając książkę wyobrażaliście sobie bohaterów właśnie w ten sposób. „Strażnik” (The Keeper) - Tana French (2026) W niewielkiej, zamkniętej społeczności w Irlandii zostaje znalezione ciało młodej kobiety - Rachel Holohan. Oficjalna wersja mówi o samobójstwie, ale atmosfera miasteczka szybko zaczyna się zagęszczać, a pozorny spokój pęka pod ciężarem niewypowiedzianych napięć. Do sprawy zostaje wciągnięty Cal Hooper, były detektyw z Chicago, który próbuje ułożyć sobie życie z dala od przeszłości. Szybko okazuje się jednak, że w miejscu, gdzie wszyscy się znają, nic nie jest oczywiste - a każda historia ma drugie dno. Wraz z narastającym konfliktem w społeczności wychodzi na jaw sieć zależności, lokalnych interesów i sekretów, które od lat były zamiatane pod dywan. To gęsty, psychologiczny thriller, który buduje napięcie powoli, ale konsekwentnie. Idealny dla osób, które na wakacjach wolą historię, która wciąga i nie pozwala odłożyć książki. Średnie oceny: ok. 4–4,5/5. „Yesteryear” - Caro Claire Burke (2026) Natalie wydaje się mieć życie, o którym marzy miliony ludzi. Mieszka w idyllicznym domu na wsi, ma przystojnego męża, szóstkę dzieci i ponad osiem milionów obserwatorów, którzy codziennie śledzą jej perfekcyjną rzeczywistość w mediach społecznościowych. Na ekranie wszystko wygląda jak starannie wyreżyserowana opowieść o spełnionym amerykańskim śnie - ciepła kuchnia, rodzinne kadry i idealna codzienność. Tyle że za tym obrazem kryje się coś znacznie bardziej skomplikowanego. W rzeczywistości jej życie jest w dużej mierze kontrolowane i współtworzone przez ludzi z zewnątrz, a to, co widzą obserwatorzy, jest tylko perfekcyjnie zmontowaną wersją prawdy. Pewnego dnia coś pęka. Natalie budzi się w rzeczywistości, która wygląda znajomo, ale nie daje się już łatwo wytłumaczyć. Dom, rodzina, otoczenie - wszystko wydaje się na swoim miejscu, a jednak nic nie działa tak, jak powinno. Zaczyna się niepokojąca gra pozorów, w której trudno odróżnić, co jest prawdziwe, a co zostało stworzone tylko po to, by utrzymać idealny obraz. I jedno pytanie staje się coraz bardziej natarczywe: czy to nadal jej życie, czy już tylko jego wersja dla widzów? To jeden z tych debiutów, które szybko trafiają na listy „must read tego lata”. Łączy literaturę obyczajową z lekkim, psychologicznym twistem. Nowość jest już dostępna w polskim tłumaczeniu. Średnie oceny czytelników: ok. 4/5, z mocnym podkreśleniem „uzależniającego tempa”. Debiutancka powieść Caro Claire Burke już na etapie zapowiedzi wywołała ogromne emocje wśród czytelników w Polsce i na świecie - na tyle duże, że studia producenckie niemal od razu zaczęły rywalizować o prawa do jej ekranizacji. Ostatecznie projekt trafił do Amazon MGM Studios. W główną rolę wcieli się Anne Hathaway, która będzie również producentką wykonawczą filmu. Data premiery? - jeszcze nieznana. „Normalni ludzie” (Normal People) - Sally Rooney (2018) Connell i Marianne dorastają w tej samej małej miejscowości, ale przez długi czas ich światy praktycznie się nie przecinają. On jest popularny, lubiany i dobrze odnajduje się w szkolnej rzeczywistości, ona pozostaje na jej marginesie - inteligentna, wycofana i niezrozumiana przez rówieśników. Ich relacja zaczyna się nieoczywiście, w cieniu szkolnych korytarzy i przemilczeń, które z czasem przeradzają się w coś znacznie bardziej intensywnego. Na przestrzeni kolejnych lat spotykają się i rozstają wielokrotnie - wchodzą w dorosłość, zmieniają środowiska, studiują, próbują budować własne życie, ale nie potrafią całkowicie odciąć się od siebie nawzajem. Ich związek staje się serią powrotów, niedopowiedzeń i emocjonalnych napięć, które dojrzewają razem z nimi. To opowieść o relacji, która nigdy nie jest stabilna, ale też nigdy do końca się nie kończy - o bliskości, która zmienia formę, ale nie znika. Jedna z najważniejszych współczesnych powieści obyczajowych, która stała się globalnym bestsellerem. Minimalistyczny styl Sally Rooney i intensywność emocji sprawiają, że historia działa bardzo „podskórnie” i zostaje w czytelniku na długo. Średnie oceny: ok. 4/5, z dużym uznaniem za realizm emocji i dialogów. Książka doczekała się ekranizacji w 2020 roku, która szybko zdobyła uznanie widzów i krytyków. W rolach głównych wystąpili Daisy Edgar-Jones i Paul Mescal, a serial został doceniony za wyjątkową wrażliwość i intymne oddanie relacji bohaterów.
Nie ma ani jednej złej recenzji. Ten nowy serial na podstawie kultowej książki jest jeszcze lepszy, niż zakładano
Nowy sezon serialu na podstawie kultowej książki wciąga bez reszty i zbiera niemal wyłącznie pozytywne recenzje. Widzowie mówią wprost: to jedna z najlepszych ekranizacji ostatnich lat.
Zanim „Wywiad z wampirem” stał się serialowym fenomenem, był jedną z najważniejszych powieści współczesnej literatury grozy. Anne Rice w 1976 roku stworzyła historię, która na nowo zdefiniowała wampiry w popkulturze - nie jako potwory, ale istoty rozdarte, melancholijne i niebezpiecznie ludzkie w swoich emocjach. Z czasem opowieść rozrosła się do wciągającej trylogii: „Wywiad z wampirem”, „Wampir Lestat” oraz „Królowa potępionych”, która ugruntowała jej miejsce w kanonie literatury. Książki szybko zdobyły status kultowych, a ich ekranizacja z 1994 roku, z Tomem Cruise’em i Bradem Pittem, tylko utrwaliła fascynację tym światem. W 2022 roku historia wróciła w zupełnie nowej formie - jako serial, który rozwinął świat Rice z jeszcze większą intensywnością i emocjonalną głębią. Produkcja szybko zdobyła uznanie krytyków i widzów, a dziś, wraz z debiutem trzeciego sezonu na Canal+, ponownie trafia na języki fanów gotyckiej opowieści o miłości, śmierci i wieczności. Serial „Wywiad z wampirem” już dostępny w Polsce. Lestat wraca na scenę i nie bierze jeńców Trzeci sezon serialu „Wywiad z wampirem”, przedstawiany jako „The Vampire Lestat”, właśnie wszedł do polskiej oferty. Pierwszy odcinek zadebiutował 8 czerwca, a już teraz uwagę przyciąga jedno nazwisko: Sam Reid. Jego Lestat, teatralnie piękny i bezczelnie magnetyczny, rozpala dyskusje w sieci, podczas gdy krytycy niemal jednogłośnie ustawiają nową odsłonę wśród najgłośniejszych premier ostatnich lat. To nie jest spokojny powrót do gotyckich salonów. Trzeci sezon wyraźnie odcina się od poprzednich rozdziałów i robi to z rozmachem, który kojarzy się bardziej z koncertowym światłem reflektorów niż z szeptem w aksamitnym półmroku. Lestat staje się pierwszą nieśmiertelną gwiazdą rocka i rusza w trasę, a wraz z nią na pierwszy plan wchodzi jego sceniczna charyzma: demonstracyjna, uwodzicielska, pewna siebie. W tej opowieści popularność działa jak luksusowa tkanina: pięknie się układa, ale potrafi też dusić, gdy jest jej za dużo. Rosnący wpływ Lestata sięga jednocześnie świata wampirów i ludzi, co zmusza innych do konfrontacji z jego potęgą. W tle pojawia się także Wielka Konwersja, czyli nienaturalny wzrost populacji wampirów, który podbija stawkę i sprawia, że ta historia przestaje być wyłącznie spektaklem jednej osobowości. View oEmbed on the source website Muzyka, kicz i powaga w jednym kadrze Nowa odsłona jest opowiadana poprzez oryginalne utwory muzyczne, co nadaje sezonowi rytm i temperaturę. „The Vampire Lestat” igra z przerysowaniem i świadomie sięga po elementy kiczu, ale jednocześnie traktuje bohaterów serio. Właśnie ten balans sprawia, że widz łatwo angażuje się emocjonalnie nawet wtedy, gdy serial celowo podkręca barwy do granic intensywności. Trasa koncertowa nie jest tu dekoracją, tylko językiem narracji: Lestat ściga sławę, a przeszłość wraca jak natrętna melodia. Prześladują go muzy z dawnych lat, a droga na szczyt ma w sobie tyle samo blasku, co ryzyka. Serial nie ukrywa, że pogoń za uwielbieniem potrafi być równie niszcząca, co kusząca, a upadek bywa wpisany w samą konstrukcję mitu. Serial „Wywiad z wampirem” - 100 proc. pozytywnych recenzji Trzeci sezon może pochwalić się kompletem pozytywnych recenzji w serwisie Rotten Tomatoes, a przy tym żadna z ocen krytyków nie spadła poniżej poziomu 3/5. Ten wynik nie jest tylko ciekawostką do statystyk: w praktyce oznacza rzadką zgodę, że serial utrzymuje jakość i odważnie podnosi poprzeczkę. Dla polskich widzów kluczowe jest jednak to, że jak na razie trzeci sezon (czyli Anne Rice’s The Vampire Lestat) jest emitowany WYŁĄCZNIE na AMC – w poniedziałki o 3:00 w nocy (w oryginalnej, angielskiej, wersji językowej) i o 22:00 (po polsku). Odcinki poprzednich 2 sezonów można oglądać w Canal+.
Od lat toczymy ten sam spór. Netflix właśnie postanowił go wykorzystać
Co było pierwsze: jajko czy kura? To pytanie od lat dzieli ludzi równie mocno jak inny, popkulturowy spór: książka czy film? Netflix postanowił wykorzystać tę odwieczną dyskusję i stworzył nową kategorię dla miłośników ekranizacji.
Wraz z początkiem czerwca Netflix przygotował coś specjalnego dla miłośników książek. W serwisie pojawiła się nowa kategoria, która zbiera w jednym miejscu ekranizacje powieści, komiksów i internetowych fenomenów. To idealne miejsce dla tych, którzy lubią porównywać książkę z jej filmową wersją. Od „Władcy Pierścieni” po „Lalkę”. Dlaczego tak kochamy ekranizacje? Książki od zawsze pozwalały nam podróżować dalej niż jakikolwiek samolot. Przenoszą nas do innych światów, epok i kultur, pozwalają wejść do głowy bohaterów, których zaczynamy traktować jak bliskich znajomych. Nic więc dziwnego, że gdy ulubiona powieść trafia na ekran, emocje są ogromne. Czasem ekranizacja spełnia wszystkie oczekiwania i staje się klasykiem sama w sobie. Tak było choćby z „Władcą Pierścieni”, serią o „Harrym Potterze” czy polską „Lalką”. Innym razem widzowie wychodzą z seansu przekonani, że książka była jednak lepsza. W końcu każdy czytelnik nosi w głowie własną wersję bohaterów, miejsc i wydarzeń. Bywa jednak również odwrotnie. To właśnie film lub serial sprawia, że sięgamy po książkę. Po sukcesie „Bridgertonów” miliony czytelników odkryły powieści Julii Quinn. Podobnie było z „Gambitem królowej”, „Za zamkniętymi drzwiami” czy najnowszą ekranizacją „Stu lat samotności” Gabriela Garcíi Márqueza. Ekran i papier coraz częściej żyją dziś w symbiozie. Netflix stworzył nową kategorię dla miłośników literatury Platforma postanowiła wykorzystać rosnącą popularność ekranizacji i uruchomiła nową kolekcję zatytułowaną „Ekranizacje Twoich ulubionych książek”. Od 2 czerwca można ją znaleźć na stronie głównej serwisu, w wyszukiwarce oraz pod specjalnym adresem internetowym. Kolekcja została podzielona na dziewięć kategorii tematycznych, dzięki którym łatwiej znaleźć historie odpowiadające konkretnym czytelniczym gustom. W nowej sekcji można znaleźć zarówno współczesne serialowe hity, jak i ekranizacje kultowych książek. Wśród tytułów dostępnych na Netfliksie znajdują się między innymi „Bridgertonowie”, „Gambit królowej”, „Ptaków Box”, „Zostaw świat za sobą”, „Sto lat samotności” czy wciągająca ekranizacja - „Ludzie, których spotykamy na wakacjach” - jeśli jeszcze nie widzieliście - bardzo polecam. – Zauważyliśmy, że fani naprawdę ekscytują się ekranizacjami książek dostępnymi w Netflixie. Postanowiliśmy więc zrobić przyjemność miłośnikom czytania i stworzyliśmy miejsce, gdzie wygodnie można znaleźć filmowe i serialowe interpretacje ulubionych książek oraz odkryć nowe fascynujące historie. Oparliśmy się przy tym na niedawno unowocześnionym interfejsie, czerpiąc przykład z wcześniejszych kolekcji powiązanych z fanami, jak „Twoja zodiakalna lista”, które spotkały się z ciepłym przyjęciem. „Ekranizacje Twoich ulubionych książek” to wciągająca i ekscytująca kolekcja, która zawiera rozrywkę inspirowaną literaturą i pozwala naszym widzom wygodnie znaleźć coś nowego do obejrzenia w oparciu o ich czytelniczy gust – powiedziała Mansi Patel, dyrektorka ds. odkrywania treści w Netflixie. Czy ekranizacje książek przeżywają właśnie swój złoty czas? Patrząc na ostatnie lata, trudno oprzeć się wrażeniu, że literatura stała się jednym z najważniejszych źródeł inspiracji dla platform streamingowych. Netflix, Disney+, Prime Video czy HBO Max coraz częściej sięgają po bestsellery, klasykę i internetowe fenomeny, wiedząc, że za wieloma książkami stoi już gotowa społeczność fanów. Nowa kolekcja Netflixa jest więc czymś więcej niż kolejną kategorią. To znak czasów, w których lista książek do przeczytania coraz częściej spotyka się z listą seriali do obejrzenia. A dla widzów, którzy potrzebują impulsu, aby przekonać się do czytania, oznacza to jedno - jeszcze łatwiej będzie odkryć historię, która najpierw trafi na ekran, a później na półkę z książkami.
Szukasz wciągającego serialu na lato? Nowość SkyShowtime może być strzałem w dziesiątkę
Lato sprzyja historiom, które nie wymagają wielkiego zaangażowania, ale zostawiają po sobie dobry nastrój. „Trio” to jedna z tych serialowych nowości, które najlepiej smakują wieczorem - powoli, bez pośpiechu i z obietnicą, że kolejny odcinek będzie równie przyjemny jak poprzedni.
Lato to szczególny moment w serialowym kalendarzu. To właśnie wtedy najchętniej sięgamy po historie, które pozwalają zwolnić, poprawiają nastrój i sprawiają, że bez planu oglądamy kolejny odcinek. Nie bez powodu co roku wracają takie tytuły jak „Tego lata stałam się piękna”, „Mamma Mia!” czy „Jedz, módl się, kochaj”. Łączy je nie tylko wakacyjna atmosfera, ale też lekkość, emocje i bohaterowie, z którymi po prostu chce się spędzać czas. Właśnie do tej kategorii należy „Trio” - nowość SkyShowtime, która może okazać się jednym z najmilszych serialowych odkryć tego lata. „Trio” - nowy serial na SkyShowtime. Idealny na lato Szwedzki serial dramatyczny „Trio” właśnie zadebiutował na SkyShowtime. Premiera odbyła się 1 czerwca, a na start udostępniono dwa pierwsze odcinki. To sześcioodcinkowa adaptacja bestsellerowej, debiutanckiej powieści Johanny Hedman, osadzona w Sztokholmie i prowadzona rytmem, który nie goni za sensacją, tylko precyzyjnie rozkręca emocje. Punktem zapalnym tej historii jest pozornie prosta sytuacja: dorosły Hugo zostaje po latach odnaleziony przez dziewczynę. Ten jeden gest uruchamia w nim serię wspomnień i zmusza do spojrzenia wstecz na wydarzenia sprzed dwóch dekad. Wtedy, tuż przed studiami, przeprowadził się do Sztokholmu i zamieszkał z rodziną Stillerów. Miasto z jego letnim światłem i obietnicą nowych początków staje się tu czymś więcej niż tłem: to scenografia dla decyzji, które potrafią zostać pod skórą na całe życie. Serial porusza temat czasu z elegancją znaną z najlepszych skandynawskich opowieści obyczajowych: zamiast efektownych skrótów dostajemy konsekwencje, zamiast łatwych odpowiedzi napięcie, które rośnie od niedopowiedzeń. „Trio” jest w tej konstrukcji bezlitosne, bo nie pozwala udawać, że da się zamknąć przeszłość w szufladzie. Każdy kolejny krok Hugo ma ciężar wyboru, a pytanie o to, czy można odzyskać coś bezpowrotnie utraconego, powraca jak refren. View oEmbed on the source website Trójka, która miesza bliskość z rywalizacją W domu Stillerów Hugo poznaje Thorę oraz Augusta, duet określany jako nierozłączny, a zarazem niejednoznaczny. Między tą trójką szybko tworzy się relacja, w której przyjaźń zderza się z romansem, a czułość nieustannie ociera o rywalizację. To układ skomplikowany i intensywny, oparty na emocjach, namiętności i granicach, które łatwo przekroczyć, trudniej nazwać. „Trio” przygląda się temu, co zwykle bywa spychane do sfery wstydliwych tajemnic: temu, jak wspólne lato potrafi związać ludzi na dekady, choć życie formalnie toczy się dalej. Z tego napięcia wyrasta najciekawszy wymiar serialu: nie chodzi wyłącznie o to, kto kogo wybierze, ale o cenę tamtych wyborów i o to, jak długo można żyć w cieniu tego, czego nie wypowiedziało się w porę. W efekcie powstaje dramat o psychologicznej precyzji, bliski widzom, którzy w kulturze szukają nie tylko rozrywki, lecz także lustra. Obsada i twórcy: szwedzka jakość w wersji premium Za reżyserię odpowiada Anders Hazelius, a scenariusz napisała Veronica Zacco. W obsadzie znaleźli się m.in. August Wittgenstein, Felix Sandman, Seth Manteus, Rebecka Harper i Nina Zanjani, a także Eva Röse, Adam Pålsson, Celie Sparre oraz Alfonsina Bejerano. Ten zestaw nazwisk ustawia oczekiwania wysoko: „Trio” ma ambicję być dramatem dopracowanym w detalach, bardziej europejskim w tempie i nastroju niż platformowo gładkim. Jeśli więc seriale o relacjach, trudnych wyborach i długim cieniu młodości są bliskie twojej wrażliwości, serial „Trio” na SkyShowtime może okazać się jedną z tych premier, które zostają w głowie dłużej niż jeden wieczór.
5 mln wyświetleń, 87% od krytyków, 90% od widzów. 2. sezon serialu opartego na powieści „niemożliwej do zekranizowania” nadchodzi
To opowieść, która od niemal 60 lat zachwyca kolejne pokolenia czytelników. Kiedy Netflix zapowiedział jej ekranizację, wielu wątpiło, że magia Macondo przetrwa spotkanie z kamerą. Dziś serial ma miliony widzów, świetne recenzje i szykuje się do wielkiego finału.
Są książki, które szybko stają się bestsellerami. Są też takie, które z czasem zamieniają się w część światowego dziedzictwa kultury. Do tej drugiej kategorii bez wątpienia należy „Sto lat samotności” autorstwa Gabriel García Márquez. Wydana w 1967 roku powieść nie tylko rozsławiła realizm magiczny na całym świecie, ale też na zawsze zmieniła sposób opowiadania historii. Losy rodziny Buendíów i fikcyjnego miasteczka Macondo stały się symbolem literatury, która potrafi jednocześnie mówić o miłości, wojnie, pamięci, samotności i przemijaniu. Przez dziesięciolecia książka uchodziła za dzieło niemal niemożliwe do ekranizacji. Wielopokoleniowa saga, dziesiątki bohaterów, przenikające się epoki i charakterystyczna dla Márqueza granica między rzeczywistością a magią wydawały się zbyt skomplikowane, by zamknąć je w języku filmu czy serialu. Gdy więc Netflix ogłosił, że podejmuje się tego wyzwania, wielu miłośników literatury podchodziło do projektu z dużą ostrożnością. Tym większym zaskoczeniem okazał się sukces serialu. Produkcja nie tylko przyciągnęła miliony widzów na całym świecie, ale również zdobyła uznanie krytyków i czytelników, którzy od lat uważali „Sto lat samotności” za jedną z najważniejszych powieści XX wieku. Teraz widzowie wreszcie poznali datę premiery drugiego i zarazem finałowego sezonu, który ponownie zabierze ich do Macondo - miejsca, w którym rzeczywistość od zawsze mieszała się z magią. „Sto lat samotności” sezon 2. Netflix odsłania kalendarz Powrót do miasteczka, które od początku działa jak precyzyjnie skrojona saga o pamięci, namiętnościach i konsekwencjach wyborów, ma dziś jasną datę. Druga część serialu zadebiutuje na Netflix już 5 sierpnia 2026 roku. Tego dnia platforma udostępni siedem odcinków kontynuacji. Na tym jednak rytm premier się nie kończy. Wielki finał całej historii został wyznaczony na 26 sierpnia. Harmonogram jest więc dwustopniowy: intensywny start na początku miesiąca i osobna data, która ma domknąć opowieść. W tle pojawił się też zwiastun nowych odcinków, podbijając temperaturę oczekiwania i przypominając, że „Sto lat samotności” celuje w emocje równie mocno, co w wizualną jakość. View oEmbed on the source website Klątwa rodu Buendía wraca do gry, a Macondo traci grunt pod nogami To, co w pierwszej części było obietnicą wielkiej rodzinnej kroniki, w kolejnych odcinkach ma się rozwinąć w opowieść o następnych pokoleniach Buendíów i o Macondo, które przechodzi od rozkwitu do nieuchronnego upadku. Z czasem coraz wyraźniej spełnia się klątwa ciążąca nad rodziną, a serial ma kierować uwagę na to, jak przeszłość potrafi wracać w nowych kostiumach, ale z tą samą siłą. W wydarzeniach pojawia się ważny zwrot: mimo rozejmu Macondo nie zaznaje spokoju. Fernanda wychodzi za mąż za Aureliana Drugiego, a Úrsula Iguarán doczekuje się pierwszych prawowitych dziedziców. Równolegle José Arcadio Drugi próbuje spełnić ambicję, by połączyć Macondo ze światem. Ten gest nowoczesności ma jednak swoją cenę: przybycie kolei otwiera drogę kompanii bananowej, co przypieczętowuje upadek miasta i domyka przepowiednię. Od literackiego arcydzieła do serialu z kolumbijskim sercem „Sto lat samotności” wyrasta z jednej z najsłynniejszych powieści XX wieku, wydanej w 1967 roku przez Gabriela Garcíę Márqueza, laureata literackiej Nagrody Nobla z 1982 roku. Netflix sięgnął po ten tytuł z rozmachem, ale i z widocznym szacunkiem do kontekstu: produkcję zrealizowano w Kolumbii, we współpracy z bliskimi autora. To właśnie ta dbałość o miejsce i ton opowieści zbudowała reputację ekranizacji. Pierwsza część spotkała się ze znakomitym odbiorem krytyków, a kontynuacja ma podtrzymać to wrażenie opowieści prowadzonej z elegancją, w której rodzinne dramaty i historia społeczna splatają się jak misterny wzór. Znane twarze i nowe nazwiska: obsada oraz osoby stojące za kamerą W nowych odcinkach ponownie pojawią się Marleydá Soto i Claudio Cataño. Do obsady dołączają również Ángela Cano, Emmanuel Restrepo, Estefanía Piñeres, María Adelaida Puerta, Emiliano Pernía, Juanita Molina, Laura Taylor, Obeida Benavides, Julián Román oraz Carla Baratta. Za kulisami serial ma równie mocne nazwiska. Produkcją zajęli się synowie pisarza: Rodrigo García i Gonzalo García. Głównym scenarzystą jest José Rivera, znany z „Dzienników motocyklowych”. Dla widzek i widzów, którzy cenią historie dopracowane w detalu, to sygnał, że „Sto lat samotności” sezon 2. ma ambicję nie tylko kontynuować, lecz także konsekwentnie domykać losy rodu Buendía w rytmie wyznaczonym przez sierpień 2026.
Z Trójmiasta do kaszubskiego miasteczka. Netflix szykuje kontynuację najmroczniejszego polskiego kryminału, który pokochały miliony
Mroczne tajemnice, kaszubskie legendy i śledztwo, które odsłania więcej, niż powinno. Netflix zapowiedział kontynuację jednego z najgłośniejszych polskich kryminałów ostatnich lat - a widzowie już szykują się na kolejny hit.
32 mln godzin oglądania na świecie w pierwszym tygodniu po premierze. Hit w 48 krajach. Po sukcesie „Kolory zła. Czerwień” - Netflix wraca do świata mrocznych tajemnic, brutalnych śledztw i historii, które duszną atmosferą bardziej przypominają skandynawskie noir niż klasyczny polski kryminał. Tym razem akcja przenosi się z Trójmiasta na Kaszuby - a wszystko wskazuje na to, że będzie jeszcze bardziej niepokojąco. Platforma właśnie ujawniła pierwsze szczegóły dotyczące „Kolory zła. Czerń” - kontynuacji ekranizacji bestsellerowej serii Małgorzaty Oliwii Sobczak. I wygląda na to, że Netflix bardzo dobrze wie, co robi. „Czerwień” była jednym z największych polskich hitów platformy ostatnich lat, a widzowie dosłownie rzucili się na ten tytuł zaraz po premierze. „Kolory zła. Czerń” już za chwilę na Netflix. Prokurator Bilski wraca z nowym śledztwem W głównej roli ponownie zobaczymy Jakuba Gierszała jako prokuratora Leopolda Bilskiego. Tym razem bohater trafia do pozornie spokojnego kaszubskiego miasteczka, gdzie znika dziecko, a lokalna społeczność zaczyna odsłaniać swoje najmroczniejsze sekrety. Zamiast wielkomiejskiego chaosu dostajemy małą społeczność, lokalne legendy, przemilczane traumy i napięcie, które narasta z każdym kolejnym tropem. Netflix zapowiada historię pełną psychologicznych zagadek, korupcji i zła ukrytego pod idylliczną fasadą codzienności. Brzmi trochę jak połączenie kaszubskiego folkloru z nordic noir - i szczerze? Bardzo mnie to kupuje. „Kolory zła. Czerwień” był globalnym sukcesem Netflixa Pierwsza część serii okazała się gigantycznym sukcesem platformy. Choć recenzje krytyków bywały podzielone, widzowie oglądali film masowo. Produkcja szybko trafiła na globalne listy najpopularniejszych nieanglojęzycznych tytułów Netflixa i wygenerowała dziesiątki milionów godzin oglądania. Trudno się temu dziwić. „Kolory zła: Czerwień” miało wszystko, co działa w streamingowych kryminałach: mroczny klimat, rodzinne tajemnice, brutalną sprawę i bohaterów, którzy sami skrywają więcej, niż mówią. W nowej części obok Jakuba Gierszała pojawią się także: Andrzej Chyra Robert Gonera Beata Ścibakówna Piotr Żurawski Marianna Zydek Za reżyserię ponownie odpowiada Adrian Panek, twórca pierwszego filmu. View oEmbed on the source website Hit Netflixa na podstawie książki Za filmowym cyklem stoi Małgorzata Oliwia Sobczak - autorka, która w ostatnich latach stała się jednym z najmocniejszych nazwisk polskiego kryminału. Jej seria „Kolory zła” zdobyła ogromną popularność przede wszystkim dzięki połączeniu brutalnych śledztw z bardzo gęstą, emocjonalną atmosferą i historiami o traumach, rodzinnych sekretach oraz przemocy ukrytej pod pozornie zwyczajnym życiem. Cykl składa się obecnie z kilku części: Kolory zła. Czerwień Kolory zła. Czerń Kolory zła. Biel Kolory zła. Żółć Kolory zła. Błękit Oraz ostatnia część zatytułowana Kolory zła. Zieleń - która pojawiła się na rynku w październiku 2025 roku. Co ciekawe, prawa do ekranizacji całej serii zostały już sprzedane, więc wszystko wskazuje na to, że Netflix planuje rozwijać „Kolory zła” jako jeden ze swoich największych polskich kryminalnych projektów. Kiedy premiera „Kolory zła: Czerń”? Netflix potwierdził już datę premiery. „Kolory zła. Czerń” pojawi się na Netflixie już 10 czerwca. I coś czuję, że ten tytuł znowu mocno namiesza w rankingach oglądalności. Zwłaszcza jeśli twórcom uda się jeszcze mocniej wejść w klimat małego miasteczka, kaszubskich mitów i historii, w których największe zło od lat ukrywa się tuż obok.
Przegapiłam w natłoku premier Netflixa. Ta ekranizacja Stephena Kinga wciąga i trzyma w napięciu
Ten film to Stephen King w całej swej okazałości. Dziwny, mroczny i bardzo wciągający miks thrillera, fantasy, westernu i postapokaliptycznej opowieści o świecie stojącym na granicy rozpadu.
Są takie filmy, które pojawiają się na Netflixie po cichu, bez wielkiej kampanii i tygodni hype’u w social mediach. A potem okazuje się, że wieczorem włączasz „tylko na chwilę”… i nagle mijają dwie godziny. Tak właśnie miałam z „Mroczną wieżą” - ekranizacją kultowej sagi Stephena Kinga. Stephen King i historie, które świetnie wyglądają na ekranie Nie bez powodu ekranizacje książek Stephena Kinga od dekad elektryzują widzów. Jego historie mają w sobie coś bardzo filmowego - są jednocześnie kameralne i epickie, pełne emocji, lęków, tajemnic i bohaterów, którzy muszą zmierzyć się nie tylko z potworami, ale przede wszystkim z własnym strachem. King od lat pozostaje jednym z najczęściej ekranizowanych pisarzy świata. To spod jego pióra wyszły między innymi: Lśnienie To Skazani na Shawshank Zielona mila Doktor Sen Co ciekawe, sam King wielokrotnie powtarzał, że horror nigdy nie był dla niego wyłącznie straszeniem. Najbardziej interesowało go to, jak ludzie zachowują się w sytuacji granicznej - kiedy świat przestaje być bezpieczny i logiczny. I dokładnie to czuć również w „Mrocznej wieży”. O czym jest film „Mroczna wieża” dostępny na Netflix? W centrum historii znajduje się Roland Deschain - ostatni rewolwerowiec przemierzający postapokaliptyczny świat pełen ruin, przemocy i niepokojącej magii. Jego celem jest powstrzymanie Człowieka w czerni, tajemniczego Waltera O’Dima, który próbuje doprowadzić do upadku Mrocznej Wieży - mistycznej konstrukcji podtrzymującej równowagę między światami. W tę historię zostaje wciągnięty także Jake Chambers, chłopak obdarzony niezwykłymi zdolnościami. To właśnie on staje się kluczem do walki, która zdecyduje o losie całego uniwersum. I choć brzmi to bardzo fantasy, film ma w sobie też sporo thrillera i westernowego klimatu. Są pościgi, napięcie, pustynne krajobrazy i poczucie ciągłego zagrożenia. Momentami „Mroczna wieża” przypomina sen połączony z koszmarem - trochę jakby „Mad Max: Na drodze gniewu” spotkał się z mrocznym światem Kinga. View oEmbed on the source website Idris Elba i Matthew McConaughey kradną cały film Największą siłą filmu jest jednak duet aktorski. Idris Elba jako Roland jest oszczędny, zmęczony i bardzo charyzmatyczny. To bohater, który mówi niewiele, ale cały ciężar historii nosi właściwie w spojrzeniu. Po drugiej stronie stoi Matthew McConaughey jako Człowiek w czerni - spokojny, niepokojący i momentami wręcz hipnotyzujący. Ich relacja nie opiera się wyłącznie na klasycznym konflikcie dobra ze złem. Bardziej przypomina starcie dwóch ludzi, którzy od dawna wiedzą, że są sobie przeznaczeni. To nie jest typowe fantasy I chyba właśnie to podobało mi się najbardziej. „Mroczna wieża” nie próbuje być kolejnym wielkim blockbusterem fantasy z dziesiątkami wątków i lore’em tłumaczonym przez pół filmu. To raczej szybka, mroczna podróż przez świat, który powoli się rozpada. Film trwa zaledwie 95 minut, więc ogląda się go bardzo dynamicznie - bez dłużyzn i niepotrzebnych przestojów. Jeśli lubicie klimaty Stephena Kinga, postapokaliptyczne historie albo thrillery fantasy z niepokojącą atmosferą, naprawdę warto dać temu filmowi szansę. Zwłaszcza że w natłoku netflixowych premier łatwo było go zwyczajnie przegapić. „Mroczna wieża” od października 2025 roku jest dostępna na Netflix.
Książka była emocjonalnym ciosem. Ekranizacja z Leonardo DiCaprio okazała się dla widzów równie bezlitosna
Dorastanie potrafi być brutalne, ale kino rzadko pokazuje to tak boleśnie. Film „Chłopięcy świat” z młodym Leonardo DiCaprio do dziś zostawia widzów z emocjami, o których trudno zapomnieć.
Autobiograficzna książka „This Boy's Life” (pol. „Chłopięce lata”) od lat uchodzi za jedną z najbardziej przejmujących historii o dorastaniu, przemocy i desperackiej potrzebie ucieczki. Autorem książki jest Tobias Wolff - ceniony amerykański pisarz i wykładowca creative writing, który opisał własne dzieciństwo i relację z przemocowym ojczymem. Kiedy w 1993 roku powstała ekranizacja z młodziutkim Leonardo DiCaprio i Robertem De Niro, widzowie szybko zrozumieli, że to nie będzie „ładny dramat o dojrzewaniu”. „Chłopięcy świat” (bo pod takim polskim tytułem powstał) do dziś pozostaje jednym z najmocniejszych emocjonalnie filmów lat 90. „Chłopięce lata” - książka, która poruszyła Amerykę Książka ukazała się w 1989 roku i bardzo szybko została uznana za jedną z najważniejszych amerykańskich autobiograficznych książek o dzieciństwie, przemocy i budowaniu własnej tożsamości. Tobias Wolff nie napisał klasycznej historii „o trudnym dorastaniu”. Stworzył intymny zapis życia chłopca, który desperacko próbuje odnaleźć siebie w świecie pełnym chaosu, kłamstw i emocjonalnej przemocy. Krytycy pisali o książce jako o historii „mrocznej, okrutnej i hipnotyzującej”, a „The New York Times” zwracał uwagę na niezwykłą siłę prostego języka Wolffa. Jedno zdanie z książki szczególnie dobrze oddaje jej klimat: „When we are green, still half-created, we believe that our dreams are rights.” („Kiedy jesteśmy jeszcze niedokończeni, wierzymy, że nasze marzenia nam się należą”). Najbardziej poruszające w tej historii pozostaje jednak to, że Wolff nie idealizuje ani siebie, ani swojej matki. Pisze o dorastaniu brutalnie szczerze - o poczuciu wstydu, potrzebie akceptacji, o chłopcu, który kłamie, buntuje się i desperacko próbuje stworzyć własną wersję siebie. Dzięki temu książka do dziś działa tak mocno emocjonalnie, a ekranizacja z Leonardo DiCaprio i Robertem De Niro nie miała łatwego zadania. Ku zaskoczeniu wielu widzów - okazała się równie intensywna, co książka. „Chłopięcy świat” - ekranizacja, która porusza widzów W ekranizacji poznajemy Toby’ego i jego matkę Caroline, którzy po latach życiowych niepowodzeń próbują zacząć od nowa w małym amerykańskim miasteczku. Caroline wierzy, że związek z Dwightem da im wreszcie stabilność i bezpieczeństwo, których wcześniej brakowało. Mężczyzna sprawia wrażenie uporządkowanego, opanowanego i troskliwego - szczególnie na początku relacji. Bardzo szybko okazuje się jednak, że za tą fasadą kryje się człowiek obsesyjnie kontrolujący każdy aspekt życia domowników. Toby trafia do świata pełnego upokorzeń, napięcia i psychicznej przemocy. Dwight nieustannie go ocenia, poniża i próbuje podporządkować sobie każdy jego ruch - od sposobu mówienia po codzienne zachowania. Chłopak zaczyna żyć w ciągłym poczuciu zagrożenia, jednocześnie desperacko próbując znaleźć własną drogę i wyrwać się z rzeczywistości, która coraz bardziej go przytłacza. Film pokazuje też coś więcej niż sam konflikt między nastolatkiem a ojczymem. To historia o dorastaniu w świecie dorosłych, którzy sami są pogubieni, rozczarowani i niespełnieni. O potrzebie akceptacji, o marzeniach o lepszym życiu i o tym, jak łatwo dzieci przejmują emocjonalny ciężar cudzych błędów. Atmosfera filmu z każdą sceną robi się coraz bardziej duszna, a napięcie nie wynika z gwałtownych zwrotów akcji, tylko z codzienności, która powoli zaczyna przypominać pułapkę. View oEmbed on the source website Leonardo DiCaprio jeszcze przed „Titanikiem” Dla wielu widzów największym odkryciem filmu pozostaje Leonardo DiCaprio, który w chwili premiery miał zaledwie 19 lat. To rola sprzed „Titanica”, sprzed statusu światowej gwiazdy i czerwonych dywanów - surowa, emocjonalna i momentami wręcz bolesna w swojej autentyczności. DiCaprio gra Toby’ego jako chłopaka rozdartego między buntem a potrzebą akceptacji. W jednej scenie jest jeszcze dzieckiem, w następnej już kimś, kto musi nauczyć się przetrwania w świecie opanowanym przez dorosłych. Widać tu wszystko, co później uczyniło go jednym z najważniejszych aktorów swojego pokolenia: intensywność, nerwowość pod skórą i emocje, których nie trzeba tłumaczyć dialogami. Robert De Niro w jednej z najbardziej niepokojących ról Ogromne wrażenie robi także Robert De Niro jako Dwight. To nie jest czarny charakter budowany na wielkich wybuchach agresji. De Niro gra człowieka, którego przemoc rodzi się z potrzeby kontroli - cichej, codziennej i przez to jeszcze bardziej niepokojącej. Najmocniejsze w tej roli jest właśnie to, jak bardzo wydaje się prawdziwa. Dwight nie przypomina filmowego potwora. Przypomina człowieka, którego można spotkać naprawdę. I dlatego atmosfera filmu robi się momentami wręcz duszna. Kino lat 90., które nie potrzebowało efektów specjalnych „Chłopięcy świat” należy do tej grupy dramatów z lat 90., które opierały się przede wszystkim na emocjach i relacjach między bohaterami. Nie ma tu widowiskowych scen ani sztucznego podkręcania napięcia. Jest za to niepokój, który narasta powoli - scena po scenie, spojrzenie po spojrzeniu. To film o dorastaniu, ale pozbawiony nostalgii. Bardziej interesuje go to, jak dzieci uczą się funkcjonować w świecie dorosłych, którzy sami są pogubieni, sfrustrowani albo okrutni. Dlatego historia Toby’ego nadal działa tak mocno, mimo że od premiery minęły już ponad trzy dekady. Gdzie obejrzeć „Chłopięcy świat”? Chłopięcy świat jest obecnie dostępny online włącznie w serwisie Apple TV. To jeden z tych filmów, które najlepiej ogląda się wieczorem, bez rozpraszaczy - powoli wchodząc w historię, która bardziej niż fabułą działa emocjami.
Włoski romans, który sprzedał się w milionach egzemplarzy, stał się hitem Prime Video. Widzowie w Polsce pokochali tę historię
„To nie miejsce dla singli” jeszcze niedawno funkcjonowało głównie jako tytuł popularnej włoskiej powieści romantycznej. Dziś ekranizacja książki Felicii Kingsley podbija Amazon Prime Video i znalazła się już wśród TOP10 najchętniej oglądanych filmów w Polsce.
Zanim „To nie miejsce dla singli” trafiło na streaming, historia najpierw podbiła rynek książkowy. Felicia Kingsley od kilku lat pozostaje jedną z najlepiej sprzedających się autorek we Włoszech, a jej książki sprzedały się już w milionach egzemplarzy. Czytelniczki pokochały ją za lekkie, emocjonalne historie, które przypominają współczesne komedie romantyczne - trochę chaotyczne, pełne napięcia między bohaterami i zanurzone w codziennych relacyjnych problemach. Często porównywane do współczesnych, bardziej „comfortowych” wersji Jane Austen. Książki Felicii Kingsley zawładnęły sercami czytelników Kingsley zaczynała dość niepozornie - pierwszą książkę opublikowała samodzielnie, a później została przejęta przez wydawnictwo Newton Compton. Dziś jej nazwisko regularnie pojawia się na listach najlepiej sprzedających się autorów we Włoszech. I co ciekawe - jej sukces bardzo mocno napędził TikTok oraz społeczność czytelniczek online. Włoskie media pisały wręcz o „Kingsley-mania”, bo jej spotkania autorskie zaczęły przypominać koncerty albo fandomowe eventy. „To nie jest kraj dla singli” szybko stało się jednym z najgłośniejszych tytułów autorki. Sama historia mocno gra motywem presji „idealnego życia”, w którym wszyscy wokół wydają się być w parach, podczas gdy główna bohaterka próbuje znaleźć własne miejsce i odpowiedź na pytanie, czego naprawdę chce od relacji. A motyw świata, który wydaje się stworzony dla par, a nie dla osób próbujących odnaleźć się poza tym schematem - okazał się wyjątkowo nośny także w mediach społecznościowych. „To nie miejsce dla singli” podbija Prime Video. Ekranizacja włoskiego bestsellera jest już w TOP 5 w Polsce Film o lekko zmienionym tytule przenosi widzów do niewielkiej włoskiej miejscowości, gdzie życie toczy się według bardzo prostych zasad: wszyscy wszystko o sobie wiedzą, a bycie singielką po trzydziestce szybko staje się tematem rozmów całego otoczenia. Główna bohaterka wraca do rodzinnych stron i zderza się z rzeczywistością, w której niemal każda sytuacja kończy się pytaniem o miłość, ślub albo „ułożenie sobie życia”. Oczywiście nie brakuje też mężczyzny, który komplikuje wszystko jeszcze bardziej - i właśnie wokół tej relacji buduje się cała romantyczna dynamika filmu. Twórcy mocno stawiają na atmosferę: słońce, włoskie uliczki, rodzinny chaos i dialogi, które mają bardziej wywoływać uśmiech niż wielkie dramatyczne emocje. To kino, które bardzo świadomie idzie w stronę comfort movie. View oEmbed on the source website Obsada, która niesie cały klimat filmu W głównych rolach pojawiają się Matilde Gioli i Cristiano Caccamo - włoski duet, który buduje między bohaterami dokładnie taki rodzaj chemii, jakiego oczekuje się od współczesnej włoskiej komedii romantycznej. Matilde Gioli wnosi do swojej bohaterki jednocześnie lekkość i poczucie zagubienia, dzięki czemu historia nie zamienia się w bajkę oderwaną od rzeczywistości. Z kolei Cristiano Caccamo gra postać, która bardzo dobrze wpisuje się w klasyczny schemat „problematycznego, ale trudno mu się oprzeć”. To właśnie relacja między nimi sprawia, że film ogląda się z przyjemnością - nawet wtedy, gdy fabuła świadomie korzysta z dobrze znanych romantycznych motywów. Widzowie w Polsce szybko dali się wciągnąć „To nie miejsce dla singli” bardzo szybko trafiło do TO10 najpopularniejszych filmów na Prime Video w Polsce. I trudno się temu dziwić. Platformy streamingowe od dawna szukają historii, które dają widzom emocjonalny oddech - trochę eskapizmu, trochę romantycznego napięcia i bohaterów, którym chce się kibicować. Ta historia dokładnie to oferuje. Nie próbuje być cyniczna ani przesadnie nowoczesna za wszelką cenę. Zamiast tego wraca do tego, co w komediach romantycznych działa od lat najlepiej: chemii między bohaterami, lekkiego chaosu emocjonalnego i obietnicy, że nawet najbardziej skomplikowane relacje mogą jeszcze skończyć się dobrze.